Groep geiten op de tentoonstelling te Ruinen. Groep geiten op de tentoonstelling te Ruinen. --- De Kroonjuweelen. (The crinkled Crown.) ■t Geautoriseerde vertaling uit het Engelsch van WILLIAM LE QUEUX, door Mej. E. H. 15 Dinsdag „Waarom dringt Lenolr daar zoo op aan? Ik heb u immers al gezegd, hoe ik niet geloof, dat die ellendelingen, hoe laag ze overigens ook staan, strijd zullen voeren tegen vrouwen. Ze hebben gedaan al wat in hun vermogen lag, Wat u betreft. Forbes heeft een aanval op u tewaagd en dien heeft u afgewend." Als ooit een vrouw blijk gaf van haar liefde, dan was het in den blik dien Pauline hem nu toewierp. „Dank u," zei ze op een toon van onbeschrijflijke teederheid. Hij bloosde onder dien weisprekenden blik; de stompzinnigste man kon zich niet vergist hebben in de beteekenis van dien blik. „Geeft hij u eenige overtuigende reden, waarom hij een ballingschap dan zoo noodzakelijk v °or u acht?'' vroeg hij op een toon, waaruit Wel eenige verlegenheid doorklonk. Zij sprak langzaam, haperend. Een plotselinge verstijving scheen zich van haar te hebben meester gemaakt. Niets in hem scheen antwoord te geven op dien openbarenden blik, Waarin zij baar innigste ziel had gelegd. Hij scheen geneigd de vraag te beredeneeren als *en zaak van zuivere vriendschap. .■Zijn positie is heel moeilijk, dat begrijp ik wel Hij moet voorzichtig zijn, in wat hij zegt. K:j denkt, cat ik Forbes voor eenigen tijd van het spoor heb gebracht. Maar daarmee is hun achterdocht nog niet bezworen: ze zullen op hun hoede blijven. Ik heb den man gezegd, dat ik naar werk zou uitkijken, dat ik een betrekking zou trachten te vinden, waardoor ik r ' mijn onderhoud zou kunnen voorzien. En 6ls ze er dan tenslotte achterkomen, dat ik nog e en lui leven leid, zullen ze dan niet hun geyoigtrekkingen maken? Er is dus zeer veel waars 111 Wat Lencir zegt, dat moet ik toegeven." Volgens alle waarschijnlijkheid was zij zich niet geheel bewust van de moeilijkheid waarin zij hem gebracht had door hem rechtstreeks déze vraag te stellen. Van één standpunt beschouwd — het eenige, dat hij zou hebben aangenomen als hij zich niet zoozeer onder den invloed van haar persoonlijkheid had gevoeld — was het zéér in zijn belang, dat hij zich bij den raad van Lenoir zou aansluiten, dat hij haar beslist buiten het bereik zou stellen van de onwelkome attenties van de Broederschap. . Aan den anderen kant scheen er een gevoel van groote verlatenheid over hem te komen bij het vooruitzicht van haar vertrek, waardoor zij dus ook niet meer binnen zijn bereik zou zijn. Het tegenstrijdige in zijn ontroeringen deed hem nog schikkingen voorstellen. „Het is een goede raad, — in een zeker opzicht," zeide hij, en het langzame van zijn spreken toonde den strijd in zijn gemoed tusschen zijn verlangen en de uitspraak van zijn verstand. „En ik kan mij zeer goed begrijpen, dat om overtuigende redenen Lenoir verlangt hoe u zijn raad zult volgen." Zij keek verrast. Ze was zeer vlug van begrip, maar wat er nu in hem omging vatte zij toch niet. Hij zou haar op weg helpen. „U heeft gezegd, dat u begrijpt, dat hij een moeilijke positie heeft, maar toch beseft u misschien nog niet geheel, hoe moeilijk die wel is. U heeft hem — en misschien wel wat onverstandig, vergeef mij, dat ik dit zoo ronduit zeg — alles verteld van deze ellendige zaak. Hij weet, dat u in het bezit is van geld; dat uw vader betaald werd voor het verraad van zijn oude partijgenooten. En al is Lenoir nu maar een onbelangrijk lid van diezelfde vereeniging, u kunt er van op aan, dat hij het zijn heilige plicht acht cm hun mede te deelen wat hij gehoord heeft. Hij bewaart nu nog het stilzwijgen om der wille van zijn oude vriendschap met uw vader, misschien nog meer uit genegenheid tot u. Als u dat eens goed overdenkt, zult u wel tot het inzicht komen, dat hij, in zulke verwikkelde omstandigheden, het veel veiliger moet achten als u maar goed en wel weg waart." Nu zag zij duidelijk de kracht in van zijn betoog. Er behoefde geen twijfel aan te bestaan hoe Lenoir zou handelen als hij strikt zijn plicht deed; zijn eerste verplichtingen toch waren jegens dè Broederschap, waaraan'hij zeker verbonden was met dure eeden. Dat hij nu Pauline vooropgesteld had, bevestigde dus de opvatting, die zij al zoo lang was toegedaan. nJ. dat de Franschman een veel warmer gevoelen voor haar koesterde, dan enkel vriendschap. „Ik heb het niet in dat licht gezien, dat wil ik wel erkenen. Arme Lenoir! Ik vat nu, dat het heel dwaas van mij was om hem in mijn vertrouwen te nemen. Ik had hem hetzelfde ver haal moeten doen, dat ik aan Forbes opdischte; dan zou ik hem dien tweestrijd bespaard hebben." Er volgde een korte pauze eer zij weer sprak en daarbij haar oogen op hem richtte met ernstig-vragenden blik. „Maar u heeft mij nog altijd uw raad niet gegeven. Heb ik geen gelijk als ik zeg, dat het evenzeer in uw belang als in dat van Lenoir is, dat ik mij zou verschuilen voor die vreeselijke menschen?" „Als ik enkel mijn eigen belang op het oog had, dan zou ik bevestigend antwoorden," zei hij blij, dat deze rechtstreekssche vraag hem uitlokte tot een zeer openhartig antwoord. „Om mijn eigen woorden te he.^alen: ik zou die edele broederschap zich liefst zoo lang mogelijk in gissingen laten verdiepen. Maar ik moet om u denken." Zij herhaalde dat zinnetje zacht — op de manier van iemand, die het in zichzelven fluistert, en een wonderlijke glans verspreidde zich over haar lief gezichtje, of zij iets gehoord had, dat haar onuitsprekelijk geluk schonk. „U moet aan mij denken?" „Ja, dat is het juist." Hij trachtte zoo luchtig mogelijk te spreken, maar hij kon in den klank van zijn stem niet de teederheid verbergen, die hij voelde. „U heeft heel uw leven in Engeland doorgebracht; u moogt dan al niet veel banden hier hebben, maar die u heeft, zijn saamgeweven met dit land. Ik kan de gedachte niet velen, dat u een nieuw bestaan zoudt beginnen, in een ander land, onder vreemden, verscheiden van u in taal, in bloed en denkwijze." De glans op haar gezichtje scheen al helderder te worden, terwijl zij naar hem liysterde. Als dit dan al niet de ondubbelzinnige taal was van een, die haar liefhad, dan was het toch zeker die van een man, die innig belang stelde in haar welzijn. „Dus zoudt u mij dan raden, om geen acht te slaan op hetgeen Lenoir zegt en hier te blijven?" vroeg zij zacht. „Ik zou u niet raden om hier te blijven, op dezelfde plaats," was het antwoord. Zijn gemoedsrust was hevig verstoord, want hij voelde dat Pauline's bekoring, haar echt vrouwelijke lieftalligheid hem verleidde om verder te gaan dan op dit oogenblik wel verstandig was. Hij begon nu weer : „Waarom zoudt u niet een tijdje naar een groote stad gaan? Naar Liverpool bijvoorbeeld, waar u als het ware in de menigte verloren zoudt gaan. Wanneer u tenminste uw best deed om uw spoor te verbergen, en daarbij zou ik u aanmerkelijk kunnen helpen. Het hoort eenmaal bij mijn ambt, om mijn eigen spoor verborgen te houden." Haar gezichtje betrok bij dien voorslag. In haar onschuld sprak zij haar geheimste gedachten uit. „Maar dat zou slechts een ander soort verban ning beduiden! Ik zou toch ver af wezen van de eenige vrienden, die ik op de wereld heb, van Lenoir en van u." Ze zuchtte, zich herinnerend wat er al gezegd was. „Lenoir heeft ook al daaraan gedacht. En ofschoon hij heel veel van mij houdt, wilde hij toch de zee tusschen ons hebben". Voor een oogenblik kon zij niet verder spreken; haar stem begaf haar, met een snik. „Och ja, het is ook niet meer dan natuurlijk," begon zij toen weer. „Mannen hebben zooveel dingen, waarin ze belang stellen. Ik heb enkel mijn vrienden!" De pathos in die droef-klinkende stem en het wanhopend gebaar, dat daarmee gepaard ging, hadden hem bijna het hoofd doen verliezen. Hij was op het punt geweest, haar in de armen te sluiten, er niet aan twijfelend of zij zou zich daar veilig hebben gevoeld, — om haar in te fluisteren dat zij zich niet bezorgd hoefde te maken over de toekomst; dat zij zich aan hem kon toevertrouwen. Maar de diplomatieke voorzichtigheid, die ei zoe diep bü hem inzat, kwam hem te hulp. Mis schien, dat er ook voor zijn geestesoog opdoemde 't beeld van een ander jong meisje, met een mooi gezichje, zoo blond als Pauline denker was en typisch Engelsch; van zijn eigen stand en niet met dat geheimzinnige, dat min-passende \an een somber treurspel achter zi — ;n liet beeld van Doris Kearns met haar bet-itl'.jg figuurtje, in den geurenden, keurig-ondeihouden rozentuin van Elswick. Andermaal nam hij zijn toevlucht tot plooien en schikken, maar onderdrukte de gedachte, dat hij speelde met het hart van dit vurig-aangelegde en ongekunstelde jonge meisje, die haar eigen gevoelens zoo duidelijk had getoond. „Liverpool — of het komt er ook niet op aan: Edinburg, of zoo, een stad waarin u niet zoo licht verloren zoudt gaan en waar u dan toch niet zoo vsr af zoudt wezen. Het zou gemakkelijk zijn, cm u daar een paar uur in uw eenzaamheid te komen opzoeken. En omgekeerd zoudt u ook weer eens even naar Londen kunnen komen." Haar gezichtje klaarde weer op : hij wilde haar dus niet geheel uit zijn leven bannen. Zij ging er nu zelfs op door en vroeg met e;n stem, waarin eenige opgewektheid doorklonk : „Dat zou me wel wat afleiding bezorgen, hèl En ik zou er mij gemakkelijk kunnen verbergen voor degenen, die ik liever niet wilde tegenkomen. Ik kon ook een anderen naam aannemen; dien van mijn moeder bijvoorbeeld : Ma' bel Forster." „Esn uitstekend idéé", zei Easterbee vel instemming, en voegde er nog bij : „Maar wacht nog even. Uw moeder was, naar ik hoorde, een overtuigd revolutionnaire, evenals uw vader Haar meisjesnaam was waarschijnlijk bekend bij de Broederschap. Laten wij dien veranderen in een, die wat minder gemakkelijk te herkennen valt. Noem u bijvoorbeeld Ada Forrester." Het jonge meisje kwam weer bij haar boven bij dit voorstel. Zij vond humor in die eenvoudige camouflage. Voor het eerst sinds het tragisch einde van haar vader lachte zij hartelijk (Wordt vervolgd.) --- UIT DE PROVINCIE. waterleiding voor oost-drenthe. jlen zendt ons het volgende perscommuniqué: pe Waterleidingscommissie voor Oost-Dren0e heeft op 29 Mei 1929 ten gemeentehuize van Gasselte te Gasseltenijveen vergaderd onder voorzitterschap van Mr. J. L. Bouma, burgemeester van Emmen. Ter vergadering waren aanwezig de directeur van het Rijksbureau voor Drinkwatervoorziening met een technisch adviseur, de Inspecteur van de Volksgezondheid pr. J. W. de V/aal, de voorzitters van de Gezondheidscommissies gezeteld te Borger en Emmen, zoomede de burgemeesters van Zuidlaren, Bolde, Gasselte, Borger, Emmen, Sleen en Oosterhesselen. De afgevaardigden der gemeenten Anloo, Gieten en Odoorn ontbraken ter vergadering. De commissie was bijeengeroepen teneinde de directeur van het rijksbureau voor drinkwatervoorziening de gelegenheid te geven een uiteenzetting te geven van den stand van het voorJoopig onderzoek. Bij de verkenningen was gebleken, al^us de directeur, d8t het te verzorgen gebied te onderscheiden is in een hoog zandgebied (een gedeelte van den Hondsrug) en een laag veengebied Oostelijk daarvan gelegen. Het veengebied heeft buitengewoon slecht water, vrijwel nergens treft men bij de huizen dragelijk consumptiewater aan. Het zandgebied is, wat dat betreft veel beter. Niettemin blijken ook daar tal van klachten te bestaan, o.a. hebben verschillende zuivelfabrieken met groote moeilijkheden te kampen. Het is gebleken dat de behoefte aan beter water op het zandgebied eveneens zeer gioot is. Het Rijksbureau heeft na ontvangst van de opdracht tot het maken van een voorloopig plan allereerst van het kadaster le Assen alle kadastrale kaarten opgevraagd van de tien deelnemende gemeenten en met behulp daarvan is een kaart van het te verzorgen op de schaal 1 :25000 gemaakt, waarop alle woningen staan aangegeven. Er zal nu verder moeten worden onderzocht in hoeveel rayons het te verzorgen gebied uiteen moet vallen of nJ. met 1, 2 of meer waterwinplaatsen de beste en goedkoopste oplossing kan worden verkregen. Verder moet er een begrooting van kosten worden gemaakt met een classificatie der perceelen om na te gaan of het te heffen tarief aanvaardbaar is. Ter vergadering werd er den nadruk op gelegd dat het bedrijf de gemeentefinanciën niet ongunstig mag beinvloeden, omdat daardoor de mogelijkheid zou ontstaan dat bewoners van perceelen, die door hun afgelegen ligging nimmer van hst water zouden kunnen profiteeren, toch — via hun belastingbiljetten — de lasten mee zouden moeten dragen. De directeur van het Rijksbureau voor Drinkwatervoorziening beaamde dit volkomen. Verschillende waterleidingbedrijven in Nederland zijn met voorlichting van zijn bureau opgericht en daarbij zijn zooveel verschillende syteemen toegepast, dat spr zonder twijfel wel een vorm aan de hand zal kunnen doen, waarmee dat bezwaar wordt ondervangen. Een uitvoerige beschouwing werd door Dr. de Waal gewijd aan het verschijnsel dat in Friesland onder de veehouders momenteel een sterke neiging tot aansluiting aan de waterleiding valt waar te nemen. Het is gebleken dat goed drinkwater voor het vee een duidelijk waarneembare gunstigen invloed heeft op de producten, zoodat met behulp van de leiding gevende corporaties op zuivelgebied het leidingwater in de veehouderij dagelijks terrein wint. Hetzelfde verschijnsel is eerder opgemerkt in Noord-Holland. Iets dergelijks kan in Drenthe stellig ook verwacht worden. Van allerlei kanten wordt in deze provincie werk gemaakt van verbetering van stallen, dieren en voortbrengselen. Er is dus voor de z.g.n. boerendorpen nog wel een ander argument voor de waterleiding aan te voeren de/i de noodzakelijkheid om bluschwater bij brand beschikbaar te hebben. In verband hiermede besloot de commissie den heer J. C. van Weydom Claterbos, zuivelconsulent te Assen uit te noodigen zitting te nemen. Nadat de voorzitter den dirècteur van het Rijksbureau voor Drinkwatervoorziening met zijn assistent dank gebracht had voor hun buitengewoon serieus werk, ging de commissie uiteen. De vergadering waarin het voorloopige plan met kostenberekening etc. aan de commissie zal worden voorgelegd, is bepaald op Woensdag 11 September 1929, wederom ten gemeentehuize van Gasselte te Gasselternijveen. BUINEN. VERGADERING S.D.A.P. (1 Juni). - Hedenavond werd in het café G. Doedens alhier een feestelijke propagandavergadering gehouden van de afdeeling S.D.A.P. met medewerking van de arbeiderstooneelvereeniging Buinerveen. De heer J. Westdorp deelde bij zijn openingswoord mede, dat de heer Ter Borch verhinderd was te komen. In de plaats van dezen was Mej. Van Doorn uitgenoodigd, die hedenavond op zeer duidelijke wijze de beteekenis van den stembusstrijd uiteenzette en tevens ieder aanmoedigde zijn stem uit te brengen op No. I van de lijst der S.D.A.P. Na de pauze trad de tooneelvereeniging voor het voetlicht met het stuk „De Barmhartige Samaritaan", dramatische schets in één bedrijf. Dit stuk werd op zeer goede wijze vertolkt, waarna als nummer twee werd gegeven, „Levensdwang", dramatische schets in één bedrijf, welke evenals DIEVER. DIPLOMA SCHOOLRAAD (2 Juni). — Onze plaatsgenoot de heer A. Kloeze Jzn., onderwijzer te Gramsbergen, behaalde te Utrecïit na gehouden examen het diploma „Schoolraad". LEERLING-MACHINIST N. S. (2 Juni). — De heer J. Vos alhier slaagde voor het examen al? leerling-machinist bij de Ned. Staatsspoorv egen. DIEVERBRUG. KOMEN AANVLIEGEN (3 Juni). — Bij den heer J. Kloosterman alhier is gistermorgen een postduif komen aanvliegen, die aan den linkerpoot een gummiring droeg, waarop de nummers 913—U—156 en aan den rechterpoot een aluminiumring waarop stond 19257—n—9—28. Een tweede was in haar gezelschap, doch deze is weggevlogen. ERICA. A. B. T. B. (31 Mei). — Hedenavond vergaderde de „A. B. T. B." in 't Sint Jozefgebouw. Besloten werd iemand af te vaardigen naar de algemeene vergadering te Arnhem. Met algemeene stemmen werd hiervoor verkizen de heer L. J. Middendorp. Tot lid der aankoopcommissie werd benoemd de heer B. de eerste met volle aandacht werd gevolgd. Tot slot werd gegeven „O die Malle Oom van Genekel", klucht in één bedrijf, welke de lachspieren nogal in beweging bracht en een 'heel aardig slot van het programma vormde. Het duo Thöne en Bakker zorgde voor de noodige muziek. Hierna sloot de heer Westdorp de vergadering. COEVORDEN. TENNISSEN (2 Juni). — De C. T. C. ontving vandaag de Asser Vereenlgïng „Ready" op bezoek. Nadat de mixed-partij was gespeeld, waarbij Assen met 6—1 ; 6—4 won, konden ,als gevolg van het ongunstige weer, de andere partijen niet gespeeld worden. BETERE POSTVERZENDING (3 Juni). — Met ingang van 1 Juni is door de Postadministratie een derde postverzending ingevoerd en wel om 2.53 uur. Daardoor is het mogelijk geworden, dat de gehuchten waar een bus ter lichting hangt, ihun correspondentie eerder verzonden zien. Werd b.v. te Wittelte een brief gepost na lichttijd des namiddags, dan kon deze niet eerder verzonden worden dan den volgenden dag 's avonds 7 uur. Door de nieuwe regeling is een groote verbetering ingetreden. Reuvers. Daarna kwam ter sprake het benoemen van een ontvanger voor de kunstmest. Aangewezen hiervoor werd de heer J. Prins Jzn. Daarna sluiting. WEER IN FUNCTIE (1 Juni). — Na een aiwezigheid van ongeveer 2% maand wegens ziekte is onze wijkzuster W. H. Stap thans weer in functie getreden. RUPSENPLAAG (3 Juni). — De vruchtboomen in onze omgeving hebben veel last van de rupsenplaag. Het zou jammer wezen, dat dc ooftteelt, die er dit jaar zoo goed voorslaat, nog moet mislukken. --- De Landbouwtentoonstelling te Ruinen. 2e prijswinner Rubriek 2-j. Merriepaarden Ruinen, eig. Jalvingh te Fluitenberg. le prijswinner Rubriek 2-j. Merriepaarden tentoonstelling Ruinen, eig. Dekker te Westerbork.. (Beide merries zijn Xenophoon -dochters). ---