Wandelen. Een derde boekje is er verschenen van d? hand van den heer J. A. Jolles, die te Arnhem ' ■ ' •waarin wandelaars zich hebben vereenigd. Mon herinnert zich allicht, hoe wij het vorig jaar den inhoud uitvoerig weergaven van een boekje van genoemden wandelaar-schrijver, waarin hij vertelde van een wandeltocht van enkele dagen door Drenthe. Thans wordt in de nieuwe uitgave verhaald van de ervaringen en waarnemingen op een wandeltocht door Overijssel. Zeer veel bijzonderheden omtrent een deel van Overijssel zijn op dien toch; verzamelden en er wordt daarvan op onderhoudende en smakelijke wijze verteld, terwijl foto's tusschen den tekst zijn ingelascht. De tocht liep van Enschede door Oost- en Mid den-Overijssel, langs de Regge en vervolgens Noordwestw r aarts naar Vollenhove. Ieder, die dat mooie stuk land ook zou willen bereizen, raden wij aan kennis te nemen van het. boekje van den heer Jolles. Deze vat het wandelen niet slechts op als sport, als oefening, als aangename en gezon de be .veging, maar ook als een gelegenheid tot leerond rondzien en verzamelen. Hij acht het wandelen, opgevat als een studeerend voorwarts gaan, een der beste wijzen om onland, ons volk, nationale eigenaardigheden en bezittingen en historische en bouwkunst! ge en andere merkwaardigheden te leeren kenner. De Duitscher kont zijn „Wanderlust" maar de Nederlander komt niet zoo licht tot het echte wandelen over grootere afstjmden, bc zwerven op avontuur maar dan in een houding, die de kennis van volk, volksleven, toestanden, landschap enz. werkelijk kan vermeerderen. De heer Jolles herinnert er aan, dat voor den wandelaar veel is verzameld in do Arcadia." " volksboeken van omstreeks 16<;01 it in de 19e eeuw, waarin de opkomst en groot heid van Nederland verklaard werd met de bedoeling (zooals Adriaan Loosjes zegt in het voorbericht van zijn „Hollands Arkadia". 1804) om „ den geest der Landgenooten op te wekken tot de bespiegeling en beoefening van de Schoonheden der Natuur, tot het waardeeren van de Oudheden des Vaderlands, to' een grootere Liefde voor de voortbrengsels van onzen Geboortegrond, en tot het vormen van verdraagzame, opgehelderde en den beschaafden mensch alzins betamende gevo? lens over onderscheide onderwerpen''. De gedegen inhoud werd gestoken onder „ 't loofwerk der liefkoserije". Heemskerks „Ba'.av*sche Arcadia" begon er mee in 1637. Het verhaal wordt gedaan in den vorm van samensnraken van herders en herderinnen, vrijers en vrijsters, die, te voet of met een wagen er op uit zijn gegaan en nu over en weer mededeelingen doen over hun ervaringen er waarnemingen. Zij beminnen het buitenleven en vatten minne op voor elkaar, wat ze dan uiten in liederen. Aan deze reisverhalen worden dan vaak langademige noten toegevoegd, waaruit men vele feiten kan leeren kennen over land en volk. En teekenaars on schilders hebben gezorgd voor platen van de natuur, van kerken, radabuizen, gevel?, steenen in gevels enz. Naast de Arcadias zijn er boeken bekend, uit vorige eeuwen, waarin wandelaars ontdekkend optreden. Vele reisjes en wandelin gen zijn op die wijze beschreven, veel uitvoeriger dan het in de moderne gidsen der sneller levende geslachten gewoonte werd. In de vorige eeuw is het eigenaardig, dat verschillende predikanten als wandelaars tochten hebben gemaakt en die beschrijven, o a. tochten door Gelderland, door Zuid-Holland en bij Kleef. Evenwel — uitsluitend wandelen deden deze liefhebbers van land en natuur toch maar zelden; zij steunden voor grootere afstanden op den wagen. Dominee Claas Bruin beschreef zijn reiservaringen bij Kleef en in Zuid-Holland in be rijming en de Betuwsche dominee Heldring deed het weer anders bij zijn wandelingen over de Veluwe. Wanneer de firma Van Gend en Loos voor den spoorweg het veld reeds grootendeels heeft geruimd, treedt eer. andere dominee op, dië met heel wat hoogervlucht, in tallooze wandelingen door Nederland 't Fchoone vaderland aan zijn tijdgenooten tracht te ontdekken. Het is niet om aanmerking te maken op het groote werk van dezen zeldzamen zwerver, als geconstateerd wordt, dat. hij, om de gevolgrijkste propaganda voor het wandelen te maken, misschien toen nog te vaak in diligence of tentwagen stapte, niet alleen wanneer het eenigszins regenachtig was, maar vooral in streken waar — hij zegt het zelf — door de grootere afstanden tusschen de plaatsen „geloopen" zou moeten worden. Nu, het wandelen in klein bestek, dat werd er sinds Craandijk niet minder op, maar het trekken van dorp naar dorp, het te voet doorkruisen onzer provincies, het „loopen" op avontuur, dat moet hier altijd nog geleerd worden! In de 19e eeuw hebben we ook de „akelige steiltens" beklommen en oog gekregen, andere oogen, voor da grootsche heerlijkheden der Natuur. De Arcadia's hebben daa T van nooit meer verstaan en doen begrijpen, dan wat de oude Romeinen ervan begrepen, hei liefelijke, het aangename. Zoo was Arkadië. Tenslotte is dan hier de verheven kracht van elk landschap, ook van het onze, bekend geworden, al heeten wij geen romantisch volk to zijn, de liefde voor de vereerden bodem en de lust tot onderzoek moesten ons tot menign dwaaltocht drijven. Hoeveel valt er niet altijd te ontdekken, voor menschen die, in plaats van gedwee zekere blauwe wegwijzertjes te volgen, hun eigen weg willen en kunnen gaan. Zulke menschen die. zonder haast en een „air" alsof ze 't land even vluchtig komen afroomen, met takt en vriendelijke belangstelling het vreemde en den vreemde voor zich winnen, en daaruit winnen rijken oogst als iets, dat die hun toevertrouwen. I-Ict wandelen is velen lang niet „gemakke lijk" genoeg. Ze willen rijden, maar rijdende rijdt men veel voorbij! Om iets te leeren kennen, moét men het van nabij en rustig be zien en onderzoeken. De wandelaar doet da! het beste. Zeer vermoeiend werdt het loopen, als men het dagenlang forceert over groote afstan den. Dat is niet de goede methode; wie ver moeid wordt, ziet niet frisch en helder meer om zich heen. Het wandelen moet zóó ge schieden, dat men krachtig b 1 ij f t — niet te ver willen gaan op één dag, rustig, zonder overhaasting verder stappen, steeds een zeer ruimen tiid nemen voor uitblazen er. slapen, en vasthouden aan een verstandige en krachtige voeding en een geregelde verzorging van voeten en schoeisel met groote nauwkeurigheid. Wie wandelen wil door ons belangwekkend vaderland, moet zich eerst in kleine afstanden wat trainen en hij moet in één clag niet verder loopen, dan zijn kracht ruim toelaat, terwijl een volle dag rust af-en-toe ook zeer is aan te bevelen. Maar wie zich aldus houd! binnen der perken van zijn kunnen en overspanning van den beginne af uitschakeJ, zal bevinden, dat het wandelen is een zeld zaam genot als het samengaat met vraag en onderzoek en praten met de landgenooten. --- Belangrijk bericht aan onze lezers! Belangrij k toiclit aan onze lezers! Met de Commissie voor de Djiguiten-Kozakken te Assen, troffen wij ten behoeve van onze abonné's de navolgende regeling : Tegen inlevering van den ingevulden bon, die alleen afgedrukt wordt in ons blad van Vrijdag a.s., kan ieder abonné van ons blad, alsook wie zich thans nog abonneert, toegang verkrijgen voor twee personen op den Kozakkendag te Assen, Woensdag 29 Augustus a.s., 5 V4 uur, zulks tegen de verminderde prijzen: raP ^ ] belasting inbegrepen. f 0.90 2de rang) De bonnen moeten uiterlijk Dinsdag 6 uur ingeleverd zijn aan ons Bureau Torenlaan of bij het Sigarenmagazijn GREEBE, Brink, alwaar uitsluitend tegen contante betaling de toegangskaarten beschikbaar worden gesteld. Vanaf Dinsdag 6 uur zijn de bonnen vervallen en de prijzen dus: 1ste rang f2.20; 2de rang fl.25. Wij houden ons overtuigd, dat de abonné's deze regeling zullen waardeeren. PROGRAMMA : 1. Parade. — 2. Hulde aan Nederland. — 3. Enkelvoudige sprongen. — 4. Dubbele sprongen. — 5. Kaukasische spelen. — 6. Oefeningen met lans en sabel. — 7. Saltomortales te paard. — 8. Levende draaimolen. — 9. Sprongen der Oeralkozakken. — 10. Oorlogstooneelen. — 11. Ambulance der Djiguiten-Kozakken. — 12. Kleine pyramide. — 13. Omgekeerde pyramide. — 14. Charge, uitgevoerd staande te paard. — 15. Saltomortales met sabel tusschen de tanden. — 16. Oprapen van op den grond liggende voorwerpen in ren-galop. — 17. Fantaisie-Djiguite. — 18. Kozakken-dans in kamp. — 19. Groote pyramide. — 20. Ren te paard door vuur. — 21. Eind-defilé. Wijziging in de volgorde voorbehouden. --- Baden. Toen wij de heete dagen hadden, werd het weer overal sterk gevoeld hoe onvoldoende wij toch nog de badgelegenheid, geregeld hebben. Het dagelijksche bad is toch vooral in de hitte voor de normaal-gezonden noodig en het is jammerlijk, dat conservatieve begrippen hiertegen nog altijd belemmerend werken. Dagelijksch bad ? zeggen natuurlijk nog steeds velen met twijfel. Ja, zeker ! — het behoort tot de allereerste hygiënische eischen, dat ieder gezond mensch zich eiken dag éénmaal van top top tot teen moet wasschen of baden, hetzij met lauw of warm water of met koud, wat afhangt van de persoonlijke lichaamskracht of gezondheid. En te betreuren blijft het, dat zoo vele huizen nog immer zoo totaal onvoldoende zijn ingericht op de noodzakelijkheid van dit wasschen of baden, evenals het eenvoudig een schande is, dat goede badinrichtingen in zoovele plaatsen blijven ontbreken. De geroemde Hollandsche zindelijkheid is meer een fantastisch begrip dan een werkelijk reeds bestaand feit, en al is het sinds vele jaren in der treure herhaald, dat onzindelijkheid in huis en op het lichaam een bron van ziekte is — om van hinderlijke luchtjes nog niet eens te spreken ! — , bij zeer velen wil het er nog niet in, dat „één keer- per week verschoonen" geheel onvoldoende is om rein te mogen heeten. Bij de beter gesitueerden hebben zich gelukkig eindelijk betere inzichten ingeburgerd en dat ook het zwemmen weer algemeen is geworden, mag een zegen heeten, hoewel er toch een groot deel des jaars is, dat er door slechts weinigen gezwommen wordt of gebaad in zee. Maar in elk geval, moderne, ietwat ontwikkelde menschen ontkennen het toch niet meer, dat er voor huisgezin en personeel in elk huis een voldoende badgelegenheid moest zijn of anders in de nabijheid minstens de gelegenheid om eenige keeren per week naar een goede badinrichting te gaan. De mindergesitueerden, voor wie een badkamer in huis helaas te duur blijft, kunnen bij goeden wil en weinig kosten toch nog veel bereiken door een dagelijksche wassching en afspoeling in een groote teil van top tot teen. In dezen moet echter nog veel opvoedend werk worden gedaan om een goede gewoonte te krijgen. Die eenmaal die gewoonte heeft, leert het erkennen, dat men zich onfrisch gevoelt en voor zijn omgeving ook niet aangenaam ruikt als men zich niet dagelijks over het geheele lichaam wascht en daarbij dan niet te karig is njet het wisselen van schoon ondergoed. Wat zat (en zit nog) er bij het oudere geslacht veel ongerechtigheid verborgen onder de dikke onderkleeren, die schuil gingen (en gaan) onder een schijnbaar nette bovenkleeding ! Het jonge geslacht laat zon en wind en eventueel regen beter door zijn dunne kleeding op het lichaam inweeken, doch het heeft daarbij te bedenken, dat het lichaam zelf door een royaal en voortdurend gebruik van water en zeep in een toestand van grootste zuiverheid moet blijven. Over het bad lazen wij de volgende nuttige wenken. Behalve voor reiniging kan het bad ook dienen voor opwekking en het herwinnen van krachten. Maar menschen, kinderen en jongelieden, die niet sterk zijn, moeten eerst eens de dokter raadplegen hoe vaak en onder welke omstandigheden zij moeten baden en zwemmen. Wie zwakke longen heeft, een zwak hart, een zeer gevoelige huid of een algemeene zwakte, staat er in dezen geheel anders voor dan de gezonde en sterke, die zonder bezwaar naar hartelust kan boenen, baden of zwemmen. Generaliseeren is ook in dezen gevaarlijk ; doch wij spreken hier nu over de gevallen van normale kracht. Voor die gemiddelde mensch dan, die er werkelijk tegen kan, is het beste om eiken morgen een koude of lauwe afsponsing te nemen van het geheele lichaam, met een flinke droogwrijving daarna : dat is uitstekend voor de huid, die er heerlijk elastisch van wordt en gaat tintelen. Voorts dient men minstens driemaal in de week vóór het naar bed gaan een warm bad te nemen. Bent u 's middags wat vermoeid, heeft u te veel gesjouwd of te hard gefietst of te druk aan sport gedaan, dan kunt gij u heerlijk verkwikken door vóór het eten een minuut of twintig in een warm bad met wat citroensap, badzout of lavendelwater te gaan liggen. Het is een alleen bij ouderwetsche menschen nog vastgeroest idéé, dat men uitsluitend aan het begin of einde van den dag zou mogen baden. Een kind kan begrijpen, dat, vooral in den zomertijd, des namiddags als men moe, warm en stoffig thuiskomt, een bad de beste diensten bewijst ! Koude baden of douches, hoe verleidelijk ze ook mogen zijn, zijn een verboden genot voor zeer nerveuze lieden, voor menschen met aanleg voor rheumathiek, voor hen, die geen sterk hart hebben en voor de armen, die sukkelen aan een slechten bloedsomloop. De temperatuur van het bad wordt voor volwassenen evenals voor de zuigelingen het best met den elleboog gecontroleerd. Zij, die een gevoelige huid hebben, moeten geregeld het water verzachten. Dat geschiedt bij voorkeur met een eetlepel citroensap ; bovendien geeft dit aan het water een frissche geur. Als u plan heeft naar een avondfestijn te gaan kunt u geen beter opwekking vooruit nemen dan een bad me zemelen en citroen. Doe twee eetlepels witte zemelen en de geraspte en gedroogde schil van een citroen in een neteldoeksche lap ; bindt dit zakje goed dicht en laat het een halfuur in een liter water koken. Het aftreksel van deze citroenzemelen voegt u hierna bij het badwater. Doch hier mogen nu geen badzouten meer in ! Badzout is uitstekend en heerlijk verkwikkend, doch u moet oppassen, dat u er zuinig mee omspringt. Al te veel menschen gooien er handenvol van in het water; dan is het verkeerd voor de huid en maakt deze droog en geprikkeld. Een kleine hand zout (van goede kwaliteit er zijn veel slechte soorten in omloop !) is voldoende voor een gansch bad. Voor een kom is een halve dessertlepel genoeg. Een flink heet stoombad Is een probaat middel om een opkomende verkoudheid te bezweren. Bedoeld is natuurlijk niet, dat u in kokennd water gaat liggen ; maar u moet zorgen, dat niet alle stoom uit de badkamer verdwijnt, en dan moet u uw bad zoo regelen, dat het niet afkoelt, b.v. door er steeds warm water bij te laten loopen als u in het bad is; door de stop wat losser te maken, loopt dan het koude water wel weg, terwijl het bad geleidelijk toeneemt in warmte. Zie het een klein halfuur vol te houden in het water en leg van te voren eenige flinke groote badhanddoeken klaar, zoodat u zich daar onmiddellijk geheel in kunt wikkelen, als u uit het bad stapt. Zeer zorgvuldig en flink afdrogen en heel goed oppassen, dat u u warm kleedt, zijn na zoo'n heet bad vereischten. Dan broeit de kou er ongetwijfeld uit ! Het is geen prettige kuur, doch in alle geval toch minder erg dan zoo'n hevige, langdurige verkoudheid, die u lamgeslagen moe maakt en ongeschikt voor den arbeid ! --- BINNENLAND. NEDERLANDSCHE VEREENIGING VAN DANSLEERAREN. Onder voorzitterschap van den heer H. Kwekkeboom werd dezer dagen te Rotterdam het congres gehouden van de Nederlandsche Vereeniging van dansleeraren. Het congres werd voorts bijgewoond doop vertegenwoordigers van de Belgische, Fransche, Engelsche en Duitsche organisaties van dansleeraren. De vertegenwoordiger in de commissie van samenwerking, de heer W. Boendermaker, bracht verslag uit van de werkzaamheden dier commissie inzake de pogingen om tot erkenning der organisaties te komen door de autoriteiten als deze beslissingen nemen, waarmede de belangen van leden van de Vereeniging van Dansleeraren zijn gemoeid. Aan alle burgemeesters in Nederland is een desbetreffende circulaire verzonden, waarop van enkele burgemeesters bericht is ingekomen ; de drie groote steden hebben geen antwoord gezonden. Het bestuur kreeg opdracht van de vergadering om zooveel als doenlijk is met de autoriteiten samen te werken ten einde het dansen in goede banen te leiden en excessen te voorkomen. Door een drietal leden werden daarna eenige nieuwe dansen gedemonstreerd, welke in het komende seizoen zullen worden onderwezen, zooals de tango, zooals die heden te Parijs wordt gedanst, de fox anglaise, de twist, de yale, de Engelsche of moderne waltz, de slow en de quick time fox-trot en de baltimore. Op deze dansdemonstraties volgde een bezoek aan en bezichtiging van het Rotterdamsche stadhuis, terwijl 's avonds een danswedstrijd en de twee volgende dagen oefeningen voor de leden werden gehouden. —(V— ROOMSCH-KATH. POST T. T. PERSONEEL. Op het te 's Hertogenbosch gehouden congres van den Ned. R. K. Bond van Post Tel. en Telegraafpersoneel „St. Petrus" is aangenomen een motie, ingediend door de afdeeling Den Haag, waarin wordt opgemerkt : „dat het Rijkspersoneel, voorali dat va n het Staatsbedrijf van Posterijen, Telegrafie en Telefonie, zonder toeslag op het salaris den winter niet kan ingaan en voorts, dat de voor 1928 in uitzicht gestelde technische salarisherziening op een dergelijken toeslag aanspraak geeft; weshalve de Bond er bij de Regeering met de meeste kracht op aandringt te willen bevorderen, dat in afwachting dier herziening althans aan het lagere personeel een uitkeering in eens zal plaats hebben van minimaal ƒ100." Tot bestuursleden werden gekozen de heeren L. Schreurs, Maastricht; W. de Beus (aftr.), Tiel; J. J. van Mierlo (aftr.), Amsterdam ; M. P. Ooms, Rotterdam. De heer M. van den Broek (Utrecht) werd bij acclamatie als bondsvoorzitter herkozen. De begrooting werd ongewijzigd goedgekeurd en aangenomen werd een groot aantal resoluties en voorstellen, waarbijl o.m. geviaagd wordt het herstel van de pensioenwet 1922 en de mogelijkheid tot :pensioneering van ambtenaren op andere dan le klasse standplaatsen naar het salaris, dat zij genoten zouden hebben, indien zij op het tijdstip van ontslsag werkzaam waren geweest in een le klasse standplaats zonder dat zij daartoe ten aanzien der hoogere pensioenheffing zouden moeten vallen onder art. G6 der pensioenwet 1922, pensioneering naar de jaarwedde inplaats van naar den grondslag, toelage bij waarneming hoogere functie, vacantie en jubileumtoelage, verhooging kastekort-toelage, toekenning na het ontslag van hoogstens een» maal verhuiskosten, het vsïvallen "van öe bestelling op Zondag en beperking van openstelling der kantoren op Zondagen, erkende Christelijke feestdagen, Nieuwjaarsdag en Koninginnedag, in overwegend Kathol'eke streken regeling van de openstelling van de kantoren en bestelling op MarlaHtmelvaart en Allerheiligen, als op Zondag, afdoende wettelijke iegeling van de rechtspositie, wijziging van do voorschriften nopens overleg inzake de dienstregelingen met zoo groot mogelijke medezeggenschap, bindende verklaring van het bij meerderheid Van stemmen uitgebracht advies op het ingenomen standpunt, zoowel in de commissie van overleg als bij het plaatselijk overleg - ver de dienstregelingen, bestrijding van het „Afjakkersysteern" en reorganisatie van de Centrale van Overheidspersoneel, waardoor de leden van de aangesloten organisaties meer zeggenschap krijgen in het beleid en het voeren van acties. Het congres werd daarna gesloten. DE WERELDVLUCHTEN VAN DEN HEER VAN LEAR BLACK. Daar de heer Van Lear Black de volgende week naar de Vereenigde Staten vertrekt in verband met de aanstaande presidentsverkiezing en niet naar Europa zal terugkeeren alvorens deze verkiezing heeft plaats gehad, d.w.z. einde November, zijn de groote vluchten naar Kaapstad en Tokio uitgesteld tot Januari 1929. In den tusschen tijd zal ten behoeve van den heer Van Lear Black een gehee! nieuw vliegtuig worden gebouwd, dat hoewel uiterlijk geheel gelijk aan de driemotorige Fokker, waarmee hij thans reist, ingericht zal worden volgens de bijzondere wenschen van den heer Van Lear Black, waarbij rekening zal worden gehouden met de ervaringen, welke op lange-afstandvluchten totnutoe zijn verkregen Dit vliegtuig zal worden uitgerust met drie Wright Whirlewindmotoren ,welke reeds door verscheidene lange-afstandvluchten vermaard zijn geworden. EEN GELUKKIG VERLIEZER. Dinsdag heeft de effectenhandelaar J. B. van den Westersingel te Rotterdam aangifte gedaan op het politiebureau aan de Groote Pauwensteeg, dat hij een pakje, inhoudende ƒ 22.000 aan effecten, had verloren. De heer R. was de Blaak langs gefietst, de Seetensteeg door en door de verkeersdrukte had hij weinig acht geslagen op het pakje, dat aan zijn stuur hing- Op het Caïandplein echter bemerkte hij plotseling tot, zijn schrik, dat het pakje weg was. Den volgenden dag kreeg de heer R- bericht, dat zekere Boye uit de Gouvernestraat het pakje met zijn kostbaren inhou 1 had gevonden. Dit is de tweede keer, aldus de N. B. Crt., dat de heer R. een belangrijk bedrag verliest en het, terug krijgt. Voor den oorlog ■was de heer B. met een pakje bankbiljetten weike hij van de Nederlandsche Bank had gehaald, naar het oude postkantoor aan de B'aak gegaan en vandaar had hij zich naar een bankinstelling 'n de binnenstad begeven. Toen hij daar in de rij stond te wachten, bemerkte hij, dat hij zijn pakje bankbiljetten bij het loket op het postkantoor had laten liggen. Onmiddellijk keerde de heer B. terug, maar het pakje was verdwenen. Er werd aangifte gedaan; de hoer Rging naar huis en daar verraste de dienstbode hem met de vraag: „Meneer, hebt u op het postkantoor een pakje verloren ?" Op de vraag van den heer R. hoe het meisje dat wist. antwoordde zij, dat de politie zoo juist had opgebeld : het pakje lag op het postkantoor. Daar bleek later, dat een oud vrouwtje het pakje aan den ambtenaar had gegeven. --- Een veelbewogen Nacht. (ONE WONDERFVL NIGHT.) Uit het Engelsch van LOUIS TRACY. Vertaald door J. M. 12 Mr. Curtis en mr. Devar, gaat u met mij mee? Wij moeten direct weg. Mr. Devar, hebt u uw eigen auto hier? Ja! Zoudt u uw chauffeur misschien dan willen opbeller, om over een kwartier bij de Yard te komen? Taxi-chauffeurs kletsen altijd onder elkaar. Ik heb daarom liever een particulieren wagen voor ons avontuur van straks. Curtis raadde Lady Hermione om dadelijk naar haar kamers te gaan en rustig te gaan slapen; Oom Horace en tante Louisa gingen naar het rustige hotelletje, waar zij hun intrek hadden genomen. — Lou, zei hij — ik kan uit die heele geschiedenis niet meer wijs worden, en jij? — Ik ook niet, Horace. — Maar — lieve deugd, ging hij voort, wat is dat voor 'n eigenaardig soort huwelijk? — O, dat komt in orde, antwoordde de wereldwijze dame. — Die twee zijn nog een beetje onwennig; ze doen nog niet lief tegeo elkaar, maar dat komt gauw genoeg. Heb je 'wel gemerkt.... En tante Louisa gaf een verslag van haar waarnemingen tot de taxi met een ruk voor het hotel stilhield. HOOFDSTUK X. Middernacht. Na een snellen rit kwam het drietal in Scotland Yard aan. Is Furneaux hier? vroeg Winter aan eer. agent. — Ja, sir. Hij heeft mij gezegd op den uitkijk te gaan staan en hem direct te waarschuwen als u kwam. Winter liep den gang door naar zijn eigen kamer, waar hij iemand gebukt zag staan over een album met foto's van misdadigers — Hallo, George! zei de man tegen Winter. Toen zonder een oogenblik te aarzelen: — Goeden avond, mr. Curtis — mr. Devar. — Goeden avond, mr. Furneaux, zei Curtis, verbaasd dat deze man, dien hij nog nooit gezien bad, zijn naam kende. Daar Furneaux maar tien minuten beschikbaar kon stellen, verzocht Winter Curtis zoo kort mogelijk te vertellen wat er gebeurd was sedert hij de jas van Hunter had aangetrokken. — Uit wat u mij vertelt zou ik zeggen, dal ü zich in uw leven nog niet veel met jonge dames hebt ingelaten, zei Furneaux. — Daar hebt u gelijk in. Natuurlijk niet, ander zoudt u wel voorzichtiger zijn geweest. Maar ik kan u geluk wenschen; werkelijk, u hebt een vrouw en u zult gauw genoeg merken dat het een godin is, terwijl de meesten denken, dat ze met een godin trouwen en later merken, dat ze alleen maar een vrouw hebben gekregen. — Uw sombere philosophie mag juist zijn, mr. Furneaux, maar mijn huwelijk is alleen maar een vorm. Ik ben alleen maar in naam Lady Hermione's echtgenoot. Winter maakte een eind aan deze conversatie. — Zeg, Charles, vroeg hij, hoe kwam je er toe den auto van graaf Vassilan te besturen en waar heb je hem naar toe gsbracht? — Heel eenvoudig; toen de inspecteur mij kwam vertellen dat de graaf naar Carlton was gegaan dacht ik wel, dat hij veel te opgewonden zou zijn, om op zijn kamers te blijven; daarom ging ik op de loer staan. Het duurde ook niet lang of er werd om een taxi geroepen. Ik had mij voor alle eventraliteiten als chauffeur gecostumeerd en kreeg van den geroepen taxi-chauffeur gsdaan, dat ik zijn plaats mocht innnemen Eten andere leege taxi liet ik volgen met den chauffeur wiens auto ik bestuurde. I's moest den Hongaar naar Commercial Road rijden en hij zei me op den hoek van Globe Road te wachten. Hij verdween in de menigte Russen, Hongaren en Polen, die tegen dien tijd in de straten van deze buurt bevolken. Ik glipte in een tweede auto, deed mijn chauffeursjas uit en holde den Graaf achterna. Ik haalde hem in, juist toen hij de straat overstak, en een huis binnenging. Een poos later kwam hij er weer uit met een meisje, dat gebroken Engelsch sprak. Zij leek mij een Italiaansche; ik kon een gedeelte van hun gesprek opvangen. — Zij komen niei i \eer hier, Excellenza, zei ze. — Om half een vindt u ze in het restaurant van Morris Siegelman. Ik had genoeg gehoord en de chauffeur — de échte nu — gaf me een teeken, dat Vassilan weer naar het hotel ging. Dus kwam ik zoo gauw mogelijk hierheen en belde je op. — Mr. Curtis, zei Winter, na op zijn horloge gekeken te hebben, — we moeten op het pad. We zullen u en mr. Devar even onherkenbaar maken. De detectives veranderden zichzelf en de beide vrienden in stokers van een schip en gingen naar buiten om in Devar's auto, die inmiddels gearriveerd was, te stappen. — Vooruit, er in jongens! Maar de chauffeur sprong van zijn zitplaats. — Hier, wat— — Het is in orde, Arthur, zei Devar. — Wat in orde? Deze auto is voor Mr. Howard Devar, riep de man woedend uit. — Drommel, ben ik dat soms niet. En toen de chauffeur den spreker eengoed opnam wist hij van verbazing niet wat hij zeggen moest. Zij lieten de auto in Mile End Road, niet ver van Londen Hospital, stoppen. — Blijf hier tot half een wachten en i|ji dan, als we er nog niet zijn, naar Sydney Street tot aan den hoek van Pearl Street. We gaan naar het restaurant van Morris Siegelman, een paar huizen verderop. Als wij lang3 je loopen, doe dan of je ons niet kent, maar volg op een afstand. Op dit late uur waren de straten in di£ stadsgedeelte met een cosmopolitische menigte gevuld en de vier smerige stokers vielen absoluut niet op, toen ze het restaurant van Morris Siegelman binnenstapten. Het ging daar lustig toe en het duurde niet lang of Devar begon een mooi lied te zingen van liefde en mooie meisjes, zoodat er spoedig een groepje van een man of dertig om hem heen kwam staan. Ieder couplet werd met. handgeklap en kreten van „Brava" „Encore", „Herrlich" begroet. In een hoeli van het café zat Graaf Vassilan met het knappe Italiaansche meisje en een jonge man aan een tafeltje. — Laten we gaan eten, zei Furneaux plotseling. Hij had namelijk gezien dat een man en twee vrouwen van het tafeltje naast dat van Vassilan weggegaan waren. En zoo gebeurde het dat Curtis zijn vierden maaltijd sinds het vallen van den avond nuttigde; dezen keer kreeg hij spaghetti é la tomato. Furnaux hoorde den graaf op ongeduld!gen toon vragen: — Komen ze dus vanavond niet? (Wordt vervolgd.) ---