De twaalf Apostelen. I. Esn geliefd doopgeschenk bestond voorheen ^ een stel van twaalf Apostellepels, zooals rr .en ze nog hier en daar in een rekje aan den kamerwand ziet prijken. De uiteinden der stelen dragen de beeldjes der Apostelen, van wie ieder te herkennen is aan zijn attribuut, dat op het Jeve n of den marteldood der persoon in kwestie zinspeelt. In de opgave der namen bestaat eenig verschil, mede daardoor ontstaan, dat sommigen hunner bij- of toenamen hadden. De Roomsche Kerk vereert als Apostelen Andreas, Barthoïojneus, Jacobus den Jongere, Jacobus den Oudere, Johannès/ Mattheus', Paulus, Petrus, Phijjppüs, Simon, Thaddeus en Thomas. --- Andreas, 30 Nov. Volgens de overlevering is hij, na-in Rusland gepredikt te hebben, naar Griekenland gereisd waar hij, na de vrouw van den stadhouder Egeus iekeerd te hebben, door zeven beulen werd. gegeeseld en daarna gebonden aan een kruis, ïen zoogenaamd crux de cussata, in den vorm van een X, nog altijd als St. Andrieskruis bevend Zijn naamdag behoort tot de zoogenaamde lófdagen, cp-welke men de toekomst tracht uit tc vorschen. In den St. Andriesnacht trachten de meisjes door loodgieten het beroep van hun toekomstigen echtgenoot te ontdekken, gehik zij uit de situatie van een over het hoofj «eworpen pantoffel trachten uit te vorschen cl lij in net komende jaar huwen zullen. Hij geldt nis patroon van visschers en vischverkoopers en wordt afgebeeld, staande naast zijn kruis, hetwelk hij met de eene hand omklemt, terwijl de andere een paar visschen houdt. Zóó staat zijn levensgroot beeld op het klankbord in de St. Andieaskerk te Antwerpen, terwijl aan den voet van den kansel Andreas en Petrus in een schip afgebeeld zijn. --- Bartholomens, 24 Aug. Waarschijnlijk is hij dezelfde ais Nathanaël. i)e naam zou dan Patronymieum zijn, beduidende „zoon van Tolmai", evenals Barjona „zoon van Jona" beteekent. En, immers, hij wordt telkens in één adem genoemd met Philippus, tot Uien Nathanaël in zoo nauwe betrekking stonü. Volgens de legende predikte hij ln Voor-Indië. Na zijn terugkeer werd hij te Albanopolis gekruisigd, na eerst levend gevild te zijn. Zijn attribuut is dan ook een mes en zijn naamdag heet in Vlaanderen Huidevetters Mesdag. --- Jacobus de Jongere, 1 Me!. Deze was de zoon van Alpheus en wordt verward met Jacobus den Rechtvaardige, den broeder van Jezus, die een aanzienlijke plaats vervulde in de Jeruzalemsche gemeente. Hij wera van de tinne des tempels geworpen en daarna met een volderstok dood geslagen. Zoowel William Cave, in zijn Apostolische Oudheden, als Margaret Tabor maken zich aan die verwarring schuldig. Hij wordt steeds algebeeld met zijn foltertuig, den lakenvoldersstan.per. • --- Jacobus de Oudere, 25 Juli. Hij was de zoon van Zebedeus en Salome en broeder van Johannes, die om hun vurig karakter Boanerges, zonen des donders genoemd worden. Hij is de beschermheilige van Spanje, werwaarts hij zich, volgens de legende, naar aanleiding van een visioen begaf. In Judea teruggekeerd, werd liij op last van Herodes Agrippa gedood. Eèn monnik van de abdij La Fleury in Frankrijk verhaalt dat de Apostelen zijn lijk naar Spanje brachten in een schip zonder riemen en zonder stuurman. Na zeven dagen gevaren ie hebben, werd het lijk in het land van koningin Lupa aan wal gebracht, terwijl de steen, waarop liet was neergelegd, in was veranderde en het geheel omsloot. De koningin wilde het door «tieren laten vernietigen, maar deze brachten het naar het paleis. In het jaar 800 werd liet teruggevonden door een monnik, die het naar Compostella bracht. Volgens een oude legende verscheen Jacobus in den slag tegen de Mooren te Clavijo in 939, op een wit strijdros aan het hoofd der Christenlegers en na dien werd „Santiago' de strijdkreet der Spanjaarden. Daarom behoort hij tot de zoogenaamde „Rijdende Helleen . Op torens van aan hem gewijde kerken *indt men dan ook vaak een paard als windvaan. Hij wordt steeds te paard zittend afgebeeld, met een witte banier'in de hand en niet zelden met een schoudermantel en een oed. Naar dien mantel wordt de schelp van cen ' ve elvuldig aan de Spaansche kust voorkomende, oestei ', St. Jacobsschelp genoemd, oma 0526 waaiervormig en geribd is en aan een e oudermantel in miniatuur doet denken. Bedevaartgangers versierden er vaak hun kleeren laa ? en hechtten er een op hun hoec, welke g 2b e dan s t. Jacobshoed werd genoemd. Ook Is öe en z « de Jacobsschelp als drinKnap. H;j op hetT' 86 011c!er de heiligen, die met een hoed zaak v' 10 ° fti af £ebeeld wordt, hetgeen zijn oortoen To in een oude legende, volgens welke, Itoreny eens m § t z Ü rl discipelen door het Werden 8 ' ng en aren pIukte ' z 'j aangehouden Pand, den C " vel hejjj , hoe< ï afnam. Alleen Jacobus mocht koren t" ^ omdat h U aanstonds beloofde het dan ook ZU " en bescll ermen. Daarom wordt hij to het h. Vereerd als Patroon van het gewas en c °rnelis ' JZOnder J an he t koren. Onze dichter lied °° ts w W d e dezen Apostel een oogst' hetwe * aldus aanvangt: ®'nt Jacob reikt ons blij te moe 77" ov 'errijpen graanhalm toe 18 weldaad uit den hoogen Patrom? tt lld ™ et het voor gaande geldt hij als n molenaars en hoedenmakers. --- Johannes, 27 Dec. *ens'dp 11S de °y erl evering zou deze Apostel, tijregeering van Domitianus naar Ron-.e gezonden en aldaar in een ketel kokende olie geworpen, door een wonder gered zijn. De zesde Mei staat in den Vlaamschen kalender nog te boek als „St. Jan in de olie", terwijl zijn naamdag in December, in Vlaanderen bekend is als .koude St. Jan" of Olieslagers Mesdag. Hij wordt gehouden voor den schrijver van het boek der Openbaring, hoewel sommigen zijn auteurschap in twijfel trekken. Van het eiland Patmos of Patinos te Ephese teruggekeerd zijnde, overleed hij aldaar op bijna honderdjarigen leeftijd. Hij wordt afgebeeld met een kelk, waaruit zich een slang opricht, in de linker hand, terwijl zijn rechter het kruisteeken over den kelk maakt, als herinnering aan de legende, volgens welke een zeker afgodendienaar, Aristodemus genaamd, hem vergiftigden wijn zou # hebben aangeboden. Met behulp van het kruisteeken zou hij het vergif, in de gedaante van een slang, uit den wijn verdreven hebben. Volgens anderen houdt deze kelk verband met den St. Jansdronk of St. Jans rr .irjne — dit laatste woord is afgeleid van het Latijnsche „memini", d.w.z. ik herinner mij — welken dronk men nog voor korten tijd in België en thans nog hier en daar in Duitschland, o.a. in Zwaben. pleegt te drinken. Als Evangelist wordt hij afgebeeld met een arend als attribuut. --- Mattheus, 21 Sept. Deze zou in Egypte en Ethiopië het Christendom gepredikt hebben. Volgens sommigen onderging hij den marteldood, volgens anderen stierf hij op natuurlijke wijze. Daar hij van beroep tollenaar of tolgaarder was, werd hij verheven tot patroon der bankiers. De tasch, met welke hij soms afgebeeld wordt, wijst op zijn beroep. Als Evangelist heeft hij een Engel tot attribuut, welke hem dicteert. Soms houdt hij een Inktkoker in de hand. (Voor het vervolg dezer Apostelbeschrijving zie men een volgend nummer). --- UIT DE PERS Gezinsverpleging in Nederland. Wat er in Beilen gedaan wordt. In „De Ambtenaar", orgaan van den C. N. A. B., komen een tweetal artikelen voor met betrekking tot de gezinsverpleging te Beilen. De schrijver heeft een onderhoud gehad met Dr. M. Westerterp, den geneesheerdirecteur der instelling, die hierbij een uitvoerige uiteenzetting gaf van het ontstaan der kolonie. ln September 1922 werd de kolonie geopend, voorloopig aleen voor vrouwen. Het aantal patiënten bedroeg 9, thans 200. Gemeentebestuur en bevolking betoonden daarbij en daarna alle medewerking. Als bijzonderheid vermeldde Dr. Westerterp, dat de kinderen steeds intuïtief de patiënten hebben gerespecteerd. De directeur ioofde in dit verband ook de medewerking, ondervonden van doktoren en onderwijzers, dezen door hun gezag over de jeugd, genen door hun invloed op de gezinshoofden. Ook achtte hij van groot gewicht de medewerking der geestelijken, vier in 'getal, ii.ni. drie predikanten en een rabbijn. Ook verpleegden, die soms in hooge mate den spotlust prikkelen, worden niet gehinderd als ze niet provoceerend optreden en zelfs dan nog is het een uitzondering als de jeugd er op reageert. Dr. Westerterp wees er verder op, dat de kostgevers hun verplichting met zorg nakomen en dat men als regel zich gaarne aan zijn verpleegden wijdt en zich aan hen gaat hechten. En in dit verband, aldus het blad, sprak de nog jonge medicus, waarschijnlijk een reeds door ervaring verkregen waarheid uit als hij zeide : „Het sterk ontwikkelde gezinsleven is de eenige bodem, waarop gezinsverpleging kan gedijen." Zooals reeds gemeld worden momenteel te Beilen 200 mannelijke en vrouwelijke patiënten verpleegd. Het dorp is er bij gegroeid. Meer patiënten moeten er echter, naar Dr. Westerterp voorloopig meent, nog niet komen. Hij vreest dan alles niet meer te kunnen overzien, een uiting, welke van iemand, die zich zoo met zijn geheele persoonlijkheid aan de ontwikkeling van dit veel tact en voortdurende belangstelling eischend werk geeft, te begrijpen en te waardeeren valt. De opmerking is gemaakt, dat gebleken is, dat aan het hoofd eener kolonie als Beilen een psychiater moest staan, maar wij meenen, aldus" „De Ambtenaar", dat daarmee nog lang niet alles gezegd is. Slechts een psychiater, die met mensehen en in het bijzonder met deze menschen, met de plattelandsbevolking kan omgaan, zooals Dr. Westerterp dat kan, is voor dezen arbeid geschikt. Naast bevolking en streek, naast aard en karakter der verpleegden, komt het hier zeer op den leider aan, die altijd het gemoedelijk woord moet weten te spreken, dat bij eenvoudigen van hart een luisterend oor vindt. De directeur was verder voldaan over de wijze waarop de Beiier bevolking met de patiënten omgaat. De groote moeilijkheid bleek, dat de kostgevers hun patiënten de verkeerde ideeën uit het hoofd willen praten. Men meent nu eenmaal, dat een dwaasheid moet worden tegengesproken. Harde ervaring leert hen pas, dat zwijgen in dit opzicht het best is. Dat de patiënt niet altijd even dankbaar blijkt, schijnt ook heel moeilijk te kunnen worden aanvaard, maar Dr. Westerterp wees erop, dat zich bij ontwikkelde menschen hetzelfde verschijnsel voordoet en dat de Drentsche kostgever zich in elk geval niet stoort aan het ongezonde denken der patiënten, dat een intellectueel zoo zeer hindert. „Onze kostgevers," zoo zeide Dr. Westerterp, „letten meer op hel positieve, waardeeren alles wat nog aan gezond geestesleven in den zieke is, gaan zelfs verder en kennen met naïeve tevredenheid aan allerlei uitingen een waarde toe, die er niet in zit." ' De vraag werd gesteld of het samengaan in een zoo vrije verpleging als deze van beide seksen, geen moeilijkheden opleverde. Geantwoord werd, dat dit probleem inderdaad buitengewone zorg vereischt. Jonge meisjes onder de verpleegden worden den eersten tijd zeer zorgvuldig geobserveerd om vast te stellen of zij voor Beilen geschikt zijn of in sexueelen zin eigenschappen vertoonen, die de verpleging in het gezin beletten. Het artikel meldt voorts, dat niet in aanmerking komen patiënten met suïcide-neiging, voortdurende onzindelijkheid, sterke sexueele prikkelbaarheid, acute verwaandheid en sterke hulpbehoevendheid en gevaar voor de omgeving. Aangaande de toekomst der gezinsverpleging was de heer Westcrterp van oordeel, dat de mogelijkheid om geschikte patiënten te krijgen op de toekomst dezer vëerpleging van grooten invloed zal zijn. Het streven moet zijn de kolonie voor meerderen een doorgangsstation naar de maatschappij te doen zijn. In dit verband wees de directeur op de beteekenis eener goede nacontrole. Het artikel besluit met een woord van waardeering aan het werk, dat te Beilen wordt verricht en erkent, dat dit oord, dat aan velen, die in het harde leven elders niet kunnen worden verdragen, een vriendelijke woonplaats biedt, een kostelijk goed is, voor de noordelijke provinciën van groote waarde. Hier wordt een werk gedaan, dat allen, die eraan medehelpen, slechts tot voldoening kan strekken. --- UIT HET PARLEMENT Den Haag, 16 Oct. 1S30. De Tweede Kamer is heden niet gereed gekomen met de behandeling van de wijziging vart de Zuiderzeesteunwet. Nadat gister op een laat avonduur de algemeene beschouwingen waren geëindigd, heeft ze hedenmiddag haar werk aan gevangen met te stemmen over de beide moties tijdens het debat ingediend. Met 58 tegen 31 stemmen verwierp zij de motie van den heer Duys (S.D.A.P.) cm in de Generale Commissie ook vertegenwoordigers van de visschers en andere belanghebbenden op te nemen. De motie van de communisten Wijnkoop en De Visser, strekkende om den Minister op te dragen met een ander ontwerp bij de Kamer te komen, had enkel de voorstellers tot voorstemmers, wat den heeren vermoedelijk niet sterk verwonderd zal hebben. Na afdoening van enkele kleinere ontwerpen, waarover straks een kort woord, heeft de Kamer een aanvang gemaakt met de behandeling van de Zuiderzeesteunwet. Bij art. 2 kwam aan de orde een amendement van de sociaal-democratische fractie, verdedigd door den heer Van Zadelhoff, dat, wanneer de Generale Commissie ongunstig oordeelt over een steunaanvrage, de belanghebbende niet alleen mededeeling krijgt van de afwijzende beschikking', maar "bovendien ingelicht wordt omtrent de motiveering. zoodat hij desnoods er tegen op kan komen. Het voorstel lokte een vrij uitvoerige gedachtenwisseling uit, waarbij ook de positie van de Generale Commissie, na de door den Minister gewenschte reorganisatie, ter sprake kwam. De Minister maakte evenwel daaraan een einde door te beloven, dat in het besluit tot uitvoering van de wet zal opgenomen worden, dat een afwijzende beschikking met de motieven waarop de afwijzing berust, aan den betrokkene zal worden medegedeeld. Waarop natuurlijk de heer Zadelhoff zijn amendement terugnam. Bij het volgende artikel kwam aan de orde de vraag op welke wijze de gewenschte steun aan de belanghebbenden moet worden berekend en in welken vorm de steun zal worden uitgekeerd Drie stel amendementen waren er op ingediend. Vooreerst had de Commissie van Rapporteurs voorgesteld bij de toekenning van vergoeding wegens de waardevermindering van schepen dengene, die sinds een bepaald tijdstip eigenaar van het schip was het waardeverlies toe te kennen, onafhankelijk van de vraag of de betrokkene het geld noodig heeft voor een nieuw bedrijf en of het waarschijnlijk is, dat dit bedrijf zal slagen. De commissie van Rapporteurs, waarvan de heer Duymaer van Twist (A.R.) geestdriftig woordvoerder was, vond van verschillende zijden instemming en het was opmerkelijk, dat zijn partijgenoot Mr. Heemskerk op zoo nadrukkelijke wijze den Minister van Waterstaat trachtte te overtuigen het amendement te aanvaarden, er alweer op zinspelend, dat het anders weieens tot een conflict met de Kamer kon komen. De Minister liet zich evenwel niet overreden. Hij hield vast aan het karakter van de wet, die bedoelt steun te verstrekken aan wie het noodig heeft, maar geen vergoeding bedoelt te geven aan hen die door de drooglegging van de Zuiderzee schade lijden of in ongunstige positie gera|p. Dus wilde hij aan de houders van vaartuigen alleen dan een uitkeering uit de staatskas toekennen, wanneer zij van hun schip geen gebruik kunnen maken en behoefte hebben aan geld om een ander bedrijf te overnemen, dat dan nog kans van slagen {moet hebben. Het was een langdurige en ver* warde discussie over dit punt, zoodat ten slotte om kwart over zes de Voorzitter de beraadslaging over het ontwerp tot morgenmiddag schorste. We komen dan nader cp de zaak terug Over de amendementen van den heer Duys om uitkeeringen in geld niet te doen geschieden door het uit te keeren bedrag vast te zetten en den belanghebbende de rente er van te geven, doch het toegekende bedrag ineens te betalen, alsmede van den heer De Visser (Com.) om den steun aan hen die te hoog van jaren zijn om nog wat nieuws te beginnen, te doen beginnen niet op 65 jaar maar reeds op 55 jaar, is slechts een enkel woord gezegd. Maar ook daarop komt de Kamer morgen nog terug. De Minister gevoelt voor geen der beide amendementen veel Gelijk wij in den aanvang zeiden, heeft de Kamer alvorens zich in de artikelen van de Zuiderzeesteunwet te verdiepen nog enkele andere ontwerpen afgedaan. Daartoe behoorde het voorstel tot het aangaan van een leening van f 75 millioen ten laste van Ned.-Indië. Er werd geen woord aan gewijd, hoewel er buiten de Kamer nogal over gesproken was, dat het voorste! daartoe werd gedaan zonder dat de Indische Volksraad er in was gekend. Des te langer heeft de Kamer stilgestaan bij een aanvulling van de Onderwijsbegrocting voor 1930, waarbij voor eenige voorzieningen ten behoeve van het Hooger Onderwijs gelden werden aangevraagd. Onder meer krijgen Leiden, Utrecht, Groningen en Delft betere huisvesting voor laboratoria, wordt het tandheelkundig instituut te Utrecht verbeterd, en men vond dat alles over het algemeen opperbest. Maar op één punt was men niet gerust en dat betrof de reorganisatie van het beheer der Rijksklinieken te Utrecht. De regeering wil daar een stichting van maken met "een Commissie en een Directeur aan het hoofd, die dan zal worden bijgestaan door een administrateur, terwijl de hoogleeraren eigenlijk op den tweeden rang komen te staan. Het was in hst bijzonder prof. Slotemaker de Bruine (C.H.), die informeerde naar de positie van de 'hoogleeraren, naar hun macht cm patiënten op te nemen enz. Minister Terpstra heeft uiteengezet, dat de nieuwe regeling in geen enkel opzicht aan de vrijheid der hoogiceraren tekort zal doen, dat er volkomen samenwerking van de, verschillende autoriteiten is te verwachten enz. Er is ten slotte niet over de voordracht gestemd, maar we gelooven toch niet, dat de Kamer volkomen overtuigd is geworden, dat er steeds pais en vrede in de Rijksklinieken zal heerschen, waar zoovele autoriteiten in het beheer een woordje hebben mede te spreken. Enfin, de tijd zal het leeren! --- Rechtszaken. Arrondissements-Rechtbank te Assen. Zitting van Vrijdag 17 October. Een snij- en steekpartij te Nieuweroord. 3 maanden gev.straf geeischt'. x Johannes S. te Hoogeveen staat terecht terzake mishandeling met een mes van Roelof Bebingh op 23 Juli jJ. te Nieuweroord. Verdachte bevond zich op genoemden datum te Nieuweroord, gemeente Beilen. Toen hij des avonds terug wilde fietsen naar Hoogeveen, stond bij de brug bij Schonewille een groep jongens, die hij passeerde. Hierbij bevond zich ook Roelof Bebingh, die zeide „wij moeten nog even afrekenen". President : „Heb je wel eens iets met Bebingh gehad 7" Verdachte : . „Eenige woorden. Hij wilde niet hebben, dat ik te Nieuweroord bij het meisje Blokzijl kwam en zeide verder met mij te doen te hebben, omdat ik iets had gezegd van het meisje Bruinenberg. Hij kwam mij dien Zondagavond achterna loopen en sloeg mij op het hoofd. Toen ik daarop doorliep, achtervolgde hij mi) nog verder en kreeg ik opnieuw een klap op het hoofd. Ik schoot toen mijn alarmpistool af om hem schrik aan te jagen, maar dit hielp niet. Hij werd nog kwader en sloeg mij toen voor den derden keer en greep mij vast. Daarop waren mijn zenuwen mij de baas en heb ik het mes getrokken en erop los geslagen. President : „Had dit maar niet gedaan." Verdachte : „Wat moest ik dan anders". President: „Jullie had het toch ook met ie vuisten kunnen afmaken". Verdachte : „Maar als ik van de beenen gekomen was, was er niet veel van mij over gebleven". President : „Dit sluit echter niet in dat .ie met het mes had moeten beginnen." Verdachte : „Met Pinksteren heb ik ook reed? last ondervonden van de jongens aldaar toen ik hel meisje naar huis bracht." President : „Ik acht toch dat je te vroeg met het. mes hebt gewerkt." Verdachte meent dat dit niet het geval is geweest. Getuige Hendrik Bakker, rijksveldwachter te Noordscheschut, heeft een onderzoek in deze zaak ingesteld en heeft denzelfden avond Bebingh nog. gehoord. De wonden van beiden waren dusdanig dat zij niet naar huis mochten worden vervoerd. Zij zijn overgebracht naar het ziekenhuis te Hoogeveen, alwaar getuige den volgenden dag verdachte en Bebingh beiden weer heeft verhoord. Bebingh erkende dat hij verdachte heeft opgewacht om met hem af te rekenen, zoodat Bebingh de aanleidende partij is geweest". Officier : „Was verdachte zelf ook ernstig gewond 7" Getuige : „Hij had een messteek dwars dtjor den benedenarm. De slagader was doorgesneden, zoodat de arm moest worden afgebonden". Getuige Roelof Bebingh, bakkersknecht te Nieuweroord, zegt zich niets meer van het gebeurde te kunnen herinneren. President: „Waarom was jij daar gaan staan?" Getuige : „Omdat S. gezegd had dat hij met mü wou afrekenen en daar zou wezen". President: „Wat is er toen gebeurd 7" Verdachte : „Daar weet ik niets meer van". President : „Dat is toch vreemd. Dus je weet niet meer wat er is voorgevallen en dat je op verdachte bent toegeloopen ?" Getuige : „Ik ben mij daarvan niet bewust." President : „Wanneer heb je het bewustzijn teruggekregen ?" Getuige : „In het ziekenhuis. Daar ben ik drie weken in behandeling geweest. Ik was overal gesneden en gestoken". President : „Heb je het ook gevoeld dat je gestoken werd". Getuige : „Ik heb er niets van gevoeld". Getuige Pieter Woltinge, schilder te Nieuweroord, was ook aanwezig bij de groep jongens bij de brug. Toen verdachte er langs kwam, gioette deze. Even later klonk er een schot en waren verdachte en Bebingh aan het vechten. Beiden waren bloedend verwond. Verdachte vroeg om een touwtje om zijn arm af te binden. President: „Wat dacht je wie schuld had aan deze geschiedenis 7" Getuige : „Dat weet ik niet. Ik hoorde eerst later dat ze vijanden waren". Getuige Koert Sok, landarbeider te Nieuweroord, was eveneens getuige van deze zaak. President: „Waarom stonden Jullie daar 7" Getuige : „Wij staan daar altijd". President: „Wist jullie dat verdachte daarlangs moest komen 7" Getuige : „Dat is de kortste weg, anders moest hij een heel eind omrijden. Toen S. er langs kwam, stapte Bebingh in zijn richting en even later waren zij handgemeen." President: „Heb je geen schot gehoord 7" • Getuige r „Ja". President: „En wat gebeurde er toen ?" Getuige : „Toen was het afgeloopen en vroeg verdachte om een touwtje om zijn arm af te binden. Ook Bebingh zat onder het bloed". President: „Wist jij, dat ze wat met elkaar hadden 7" Getuige : „Roelof had mij Vrijdagavond tevoren verteld dat zij met elkaar zouden afrekenen". President: „Toen S. kwam, dacht je zeker, dat het er op af ging". Getuige : „Ik dacht dat het alleen met woorden zou gaan". Als getuige a décharge wordt nog gehoord Roelcfje Sieders te Hoogeveen, die in het ziekenhuis beiden heeft bezocht. Roelof Bebingh zeide toen berouw te hebben, dat hij op getuige's broer was afgegaan. De Officier wijst op het ernstige van deze vechtpartij en op het feit, dat Bebingh loerde op verdachte om af te rekenen. De vraag of • verdachte uit noodweer heeft gehandeld, meent Z.E. ontkennend te moeten beantwoorden. Er hadden wel andere middelen opengestaan om zich te verdedigen en hij had niet naar het mes behoeven te grijpen. Verdachte is bovendien reeds eenmaal wegens mishandeling veroordeeld. Z.E. eischt dan terzake mishandeling 3 maanden gevangenisstraf. Mr. Werkman pleit ontslag van rechtsvervolging subs. een voorwaardelijke straf. Uitspraak heden over 14 dagen. MISHANDELING TE ASSEN. Lubbertus Kornelis B. te Assen moet zicll verantwoorden terzake dat hij te Assen op 1 Augustus JJ. Hendrik Jan Wesseling met een meetlat heeft mishandeld. Verdachte erkent onomwonden het ten laste gelegde feit. Wesseling is bij hem aan het werk geweest als maaier. Anderhalve dag heeft hij gewerkt. Toen kwam er iemand van de gemeente, dat hij hiervoor in het hooi moest werken. Wesseling wilde toen de geheele akker betaald hebben, terwijl hij slechts een derde deel hiervan had gemaaid. Men is den akker gaan opmeten en bij die gelegenheid is het tot woorden en daden gekomen en kreeg Wesseling een drietal klappen met de meetlat. Nadat de mishandelde als getuige is gehoord, eischt de Officier f 20 boete subs. 20 dagen hechtenis. Uitspraak heden over 14 dagen. EEN ZEDENDEIÏCT. Arend P. te Hollandscheveld, thans gedetineerd in het Huis van Bewaring te Assen, stond in deze zitting terecht terzake het plegen van ontuchtige handelingen met zijn dochter. Deze zaak werd met het oog op de zedelijkheid met gesloten deuren behandeld. Tegen verdachte werd 2 jaar gevangenisstraf geëischt. --- Dat aardappelen op een bijzondere wijze kunnen vergroeien is bekend,maar deze zonderlinge Dat aardappelen op een bijzondere wijze kunnen vergroeien is bekend,maar deze zonderlinge vergroeiing zal wel tot de uitzonderingen behooren. De bovenafgebeelde aardappel is een product van de ontginning Het Witteveen en weegt ruim één K.G. Voor de grootte vergelijke men hem met de gulden. ---