MEPPEL Vergadering van den Raad der gemeente Meppel op Maandag 13 Febr., 's av. 9 uur, Voorzitter do Burgemeester. Aanwezig alle leden. Voorlezing wordt gedaan van een schrijven van Ged. Staten waaraan we het volgende ontleenen: Door den Voorzitter van ons College, aldus Ged. Staten, werd in onze vergadering ter tafel gesteld het rapport van de op 22 December 1927 ingestelde raadscommissie. De commissie acht blijkens haar schrijven van 24 Januari j.1. haar taak nog niet geëindigd. Met de resultaten van hare verdere werkzaamheden zullen wij t.z.t gaarne in kennis worden gesteld. In afwachting daarvan en van het in gang zijnd justi'ieel onderzoek ten aanzien van enkele in het aangehaald rapport aangevoerde zaken, meenen wij reeds nu één punt te moeten bespreken, niet alleen, omdat het onderzoek daaromtrent tot een positieven en volledigen uitslag heeft geleid, maar ook omdat het eene handelwijze aan het licht heeft gebracht, die lijnrecht ingaat tegen onze u kenbaar gemaakte bedoeling en bovendien strijdig is met de wet» De vorm, waarin het besluit tot het toekennen van eene belooning aan den gemeentesecretaris als administrateur van het gasbedrijf is vervat, doet duidelijk het opzet uitkomen hem langs een omweg een voordeel te verzekeren, dat hij tengevolge van ons in October 1921 ten aanzien van zijne salarisregeling ingenomen standpunt moest missen. Wij zijn dan ook van oordeel, dat die belooning len onrechte is uitgekeerd en dat de gelden in de gemeentekas dienen te worden teruggestort. De VOORZITTER zegt in aansluiting van deze missive het volgende : Het komt mij noodig voor dat na de voorlezing van den brief van Gedeputeerde Staten een enkele mededeeling volgt. Het schrijven is gedateerd 8 Februari j.1.; den volgenden morgen, 9 Februari, is het door KV 1 '/ ent van? en er, na geregistreerd te zijn als I ingelomen s'uk, dadelijk doorgezonden naar de VVethoudeis. Hedenmorgen, 13 Februari, is de brief weder ean mij terug- bezorgd. In het eerste gedeelte staat geschreven dat de handelwijze om den heer Van der Zee te benoemen tot administrateur „lijnrecht ingaat iegen onze u kenbaar gemaakte bedoeling en bovendien strijdig is met de wet". De vergadering der Gascommissie, waarin met algemeene stemmen het besluit genomen v.-erd — 9 November 1922 — is door den Bur gemeester ambtshalve gepresideerd en bijgewoond door de leden N. A. Blom, J. van den Bosch, \V. Struben, H. de Vries en B. Koning. Wanneer ik mij na nl die jaren terugroep de herinnering aan ' geen toen werd behandeld, dan is er geen enkele reden om aan te nemen dat bij de aanwezigen heeft voorgezeten het besluit van Gedeputeerden te contrarieeren noch een onwettige handeling te doen. Het Rapport der Commissie van Onderzoek geeft geen mededeeling op de vrnag, die toch direct zich hierbij aansluit, door wien is mach' tiging ver'eend om dezen post te boeken onder het hoofd „administratiekosten"? Was deze post naar behooren en in overeenstemming'met het personeele besluit geboekt geworden onder de met name en toenaam vermelde uitgaven van het personeel, dan was dit besluit op die wijze onder de aandacht en nadere overweging van Gedeputeerden gekomen bij de latere indiening der bedrijfsrekeningen. Waar het rapport hierover zwijgt, is door mij schriftelijk aan den Directeur der Gasfabriek gevraagd : Wie machtiging gaf tot- het boeken onder het hoofd „administratiekosten". Schriftelijk werd bericht, dat daarop geen posi'ief antwoord kan gegeven worden. De heer VAN RHEE stelt namens de S. D. A. P.-fractie voor om onverwijld opdracht te geven aan de Vereen, voor Nederl. Gem. een onderzoek naar de gemeente-financiën in te stellen. Ter toelichting zegt de heer Van Rhee, dat na zijn vroeger gedaan voorstel eenige bevrediging is gekomen ten aanzien van het onderzoek, omdat nu gebleken is, dat de justitie heeft ingegrepen. Spr. acht de commissie nie' voldoende deskundig, doch bovendien bezat ze ook geen bevoegdheid om alle personen die zij noodig had voor zich te doen verschijnen. D*> Burgemeester heeft o.a. perlinent geweigerd aan het verzoek van de commissie te voldoen. Spr. vindt het rapport onvolledig. Over het voorstel-Van Rhee wordt verder geen discussie gevoerd, aangezien de burgemeester er op staat, dat volgens raadsbesluit hedenavond het rapport der commissie in behandeling zal worden genomen. Alvorens het rapport en antwoord van den heer Van der Zee in behandeling te nemen, gaat de Raad in besloten zitting. Na heropening wordt het rapport aan de Orde gesteld. De gonclusie van het rapport luidt aldus : Goncludeerende: ' zegt de commissie, dat door haai een nauwkeurig en, naar zij meent, een voldoend onderzoek is ingesteld naar de hiervoren aangehaalde 3 feiten. Op grond hiervan constateert zij, dat, zonder zich uit te spreken over de civielrechtelijke of strafrechtelijke aansprakelijkheid, haar gebleken is, dat de gemeentesecretaris, de heer J. van der Zee, niet voldaan heeft aan de billijke eischen welke de Raad aan een dergelijk hoofdambtenaar mag stellen ten opzichte van accuratesse en verantwoordelijkheidsbesef en dat haar vertrouwen in dien ambtenaar zeer geschokt is. Het tot heden niet kunnen verantwoorden waar de bij hem gestorte ƒ 3250.74 gebleven zijn, noch aanwijzing kunnen doen of verantwoording kunnen afleggen betreffende d e Lij de gasfabriek geïnde ƒ640, voorts wetende in strijd te handëlen met art. 104 der Gemeentewet en met de door Gedeputeerde Staten van Drenthe genomen beslissing, door het zich op verkapte wijze laten uitkeeren van een kindertoeslag, daar acht de commissie, met uitzondering van haar medelid, den heer Mr. W. Doornbos, naar haar oordeel zich verplicht uwen Raad voor te stellen den secretaris, den heer J. van der Zee, met ingang vam den datum, waarop uw besluit zal worden genomen, in zijn functie van gemeentesecretaris te schorsen; hem, in verband met een overweging van het Kon. besluit van 29 Maart 1923, alsnog in de gelegenheid te stellen binnen 14 dagen zijo verdediging voor te dragen, en, bijaldien hij in gebreke mocht blijiven of deze verdediging voor u niet acceptabel mocht zijn, hem alsdan te ontslaan uit den dienst uwer gemeente. De minderheid der commissie, in deze de heer Doornbos, oordeelt, dat — alvorens een besluit tot schorsing uit te lokken — een nog uitgebreider deskundig onderzoek naar de onder lo, en 2o. genoemde feiten, in de gemeentelijke administratie dient te worden ingesteld vanaf 1921, hetzij door Gedeputeerde Staten, hetzij door den accountantsdienst van de Vereeniging van Nederlandsche Gemeenten. Van den heer v. d. Zee was het volgende antwoord ingekomen: Naar aanleiding van het rapport van de raadscommissie, ingesteld bij raadsbesluit van 22 December 1927, heb ik de eer het volgende onder uwe aandacht te brengen. In het rapport wordt allereerst besproken de verantwoording van een bedrag van ƒ 3250.74, gestort door het bestuur der voormaüiige Werkinrichting. Dit bedrag zou, volgens de verklaring van den heer De Kleine, op 3 October 1921 door hem en dem heer Nahuizen in mijn bandera gestort zijn, waarvoor een door de Burgemeester en mij geteekende quitantle is afgegeven. Met den meesien nadruk moet ik u verklaren, dat ik mij niet kan herinneren, inderdaad het bedrag voor ruim 7 jaren in ontvangst fe (hebben genomen. Hieraan wil ik echter onmiddellijk toevoegen, dat èn op grond van de verklaringen van den heer De Kleine en de dames Nahuizen èn op grond van de door dein Burgemeester en geteekende kwitantie door mij geenszins ontkend wordt, dat het bedrag indertijd m m-iim kamer aan rrijj is overhandigd. 1U moet dit feit dus als waar aannemen. Dat dit op mijn verzoek zou geschied zijn, moet ik echter ten stelligste ontkennen j Volgens de verklaring van den heer De Kleine meent hij zich te herinneren, dat ik het geld in een Iade van mijn schrijftafel! heb gelegd. Deze mogelijkheid bestaat; de lade dient uitsluitend voor het bewaren van schrijfpapier. Destijds was in mijn kamer geen brandkast. Hoewel dit niet met zooveel woorden In het rapport staat, acht ik mij toch verplicht u met den meesten klem te verzekeren, dat ik van dat geld niet het minste of geringste bedrag mij heb toegeëigend. De commissie maakt er dan cok mij a:leen een grief van, dat het geld niet is verain-woord en dat ik geen aanwijzing heb kunnen doen waar het geld dan wel gebleven is. Inderdaad is mij dat na ruim 7 jaren niet meer mogelijk. Op 3 October 1921 was de laatste werkdag, voordat een reeds lang tevoren bepaald verlof van pl.m. 3 weken voor mij is ingegaan. Ieder, die met den gang van zaken op een secretarie a's v an uw gemeente op de hoogte is. zal moeten erkennen, dat een dergelijk laatste dag vóór de vacantie steeds buitengewoon druk en roezig is. Nog tail van zaken moesten worden besproken, vele aanwijzingen moesten worden gegeven en allerlei moet zoo'n dag worden afgedaan, hetgeen te meer klemt, indien men in aanmerking neemt, dat de over dracht van werk enz. moest worden behandeld met verschillende ambtenaren en niet alleen met mijn plaatsvervanger. Indien de onmiddellijke verdere behandeling van deze geldelijke aangelegenheid toen niet terstond door mij is ter hand genomen, is dat allerminst verschoonbaar, maar toch zeker verklaarbaar. Na mijn terugkomst van vacantie heb ik aam de zaak niet verder gedacht ; geen enkele omstandigheid was er, die mijn aandacht hierop weer gevestigd heeft. Indien de werkinrichting indertijd haar eindrekening had ingezonden — dit is ook thans nog nimmer gebeurd — was ongetwijfeld de zaak onmiddellijk daarna weer in behandeling gekomen. Thans na ruim 7 jaren wordt voor het eerst aan mij gevraagd hoe de verantwoording heeft plaats gehad. Wat mij daarbij in hooge mate treft is het feit, dat èn de heer De Kleine èn de heer Nahuizen, gelijk thans in het rapport vermeld staat, meermalen hun zorg over de verantwoording tegen derden hebben geuit. maar nimmer norh met. den Burgemeester, noch met eenig ander orgaan van d e gemeente evenmin met mij een woord over deze zaak gesproken hebben. Wat wa re eenvoudiger en meer voor de hand liggend geweest om, wanneer men werkelijk ..bezorgd" was, met een enkel woord naar de zaak te vragen of daaraan te herinneren ? Ik mag daarbij voorop stellen, dat er toch hoegenaamd geen enkele reden kon zijn om mij van oneerlijkheid te verdenken. Waarom dan niet ten tijde, toen ook voor mij en anderen een onderzoek nog mogelijk was daarover te spreken met hem, die het rechtstreeks aanging, of met anderen, in wier handen het bestuur en het financieel beheer der gemeente gelegkl is? Voor den heer De Kleine was daartoe zeer zeker dagelijks gelegenheid en — wanneer hij ongerust was — alle aaijleiding; immers als ge meentelijk deurwaarder had hij geregeld contact met den gemeente-ontvanger, bij wien dan toch het. geld terecht had moeten kv-men. Ook het Burgerlijk Armbest'-iur, hetwelk een afschrift heeft ontvangen van het raadsbesluit d.d. 16 Nov. 1921, waarin vermeld staat, dat o.a. de baten van de Werkinrichting aan het Burgerlijk Armbestuur zouden overgaan, is nim mer op de zaak teruggekomen, mondeling noch schriftelijk, hoewel toch de heeren de Kleine en Nahuizen daarin zitting hadden. Waar het geld wel gebleven is, kan ik thans na 7 jaar niet verklaren — alleen kan ik wel met zekerheid getuigen, dat ik het voor mij zelf niet heb aangewend. De mogelijkheid bestaat b.v. dat het geld in of bij andere stukken is geraakt, die bij bet vertimmeren van mijn werkkamer in 1922 of 1923 verwijderd of opgeborgen zijn, of dat het op andere wijze in het ongereede is geraakt. Thans, zooveel jaren later, is dat niet na te gaan. Met volledige erkenning, c'at ik aan zorgvuf digheid in deze aangelegenheid te kort ben geschoten, mag ik toch opmerken, dat ook andere personen, bij het Gemeentebestuur betrokken, op de hoogte waren, dat er geld van de werkinrichting ten bate van de gemeente zou komen. Er hadden toch tal van conferenties plaats gehad tusschen het Gemeentebestuur en het bestuur van de Werkinrichting over de li quidatie, terwijl er meermalen over is gecorrespondeerd. Ik verwijs hiervoor naar de desbetreffende in het archief der gemeente aanwezige brieven en o.a. ook naar het schrijven van Burgemeester en Wethouders van 22 Januari 1920, van welk schrijven afschrift zou zijn gezonden aan den Gemeenteontvanger. Desgevraagd verklaart deze, dat in zijn archief een dergelijk schrijven niet is te vinden, noch dat hij een dergelijken brief zou hebben ontvangen. Voor zoover mij bekend is, werd destijds door den Gemeenteontvanger niet een register van ingekomen stukken gehouden, zoodat niet is na te gaan of de brief niet ten kantore van den Ontvanger is gekomen. Dat genoemde ambtenaar zich na ruim 7 jaren niet herinnert een dergelijken brief te hebben ontvangen — aan de waarheid van welke verklaring ik niet wil twijfelen — is toch zeer zeker geen bewijs, dat de brief niet verzonden en ook door hem niet ontvangen is. Ook op dit punt word in mijn verdediging ten zeerste benadeeld, doordat het voor mij na zoo'n lang tijdsverloop inderdaad onmogelijk is, den juisten gang van zaken nog aan het licht te brengen. De commissie vindt het verder „eigenaardig", dat reeds op 7 September '21 aan het Bestuur der Werkinrichting dank wordt gebracht voor den arbeid, die op 16 November eerst een einde nam, dat op dien datum besloten werd de werkinrichting op te heffen en d bezittingen te brengen bij het Burgeriijk Armbestuur, terwijl op 3 October de storting van het bedrag van ƒ3250.74 heeft plaats gehad. Eendergelijke gang van zaken behoeft voor hen, die met de gang der administratie op de hoogte zijn, geenszins eigenaardig te zijn. Indertijd wilde het Gemeentebestuur zoo spoedig mogelijk de werkinrichting opgeheven zien. Hiertoe werd in beginsel op 7 September besloten en werd aan het bestuur dank gebracht. Dat korten tijd daarna een raadsbesluit genomen werd om verschillende verder noodige besluiten vast te stellen, is iets dat veelal voorkomt. Iedere verdenking, die tegen mij zou mogen worden afgeleid, uit de aangehaalde raadsbesluiten en uit de daarbij genomen volgorde, moet ik ten stelligste afwijzen. Wat het eerste punt betreft, herhaal ik, dat ik, door den loop der omstandigheden in zorgvuldigheid ben tekort gescho ; cn en dat mij dit als een fout moet worden aangerekend. Dat de Gemeente door mijn fout schade heeft geleden, erkennende, ben ik bereid het bedrag van ƒ3250.74 te vei goeden. Het tweede door de Commissie onderzochte punt betreft de betaling van ƒ640 door de Gasfabriek ten behoeve van den keuringsdienst van vleesch. Ten deze ben ik van oordeel, dat de Commissie de verantwoordelijkheid of het gebrek aan zorg en accuratesse bij den Gemeentesecretaris niet in het juiste licht ziet. De bijvoeging onder het raadsbesluit, n.1. dat Burgemeester en Wethouders van Meppel, verklaren dat de sub 2 omschreven som af ƒ 640 ten laste van de uitbreidirg en ombouw der gemeentelijke gasfabriek door den boekhouder van het bedrijf is gestort ten behoeve van den keuringsdienst van vleesch, is niet door mij op dat besluit gesteld. Wel draagt de verklaring de onderteekening van den Burgemeester en ondergeteekende. Het zal voor een ieder, die met den gang der administratie bekend is, en die geheel op de hoogte is van de belangrijke en vooral veelsoortige en zeer uiteenloopende werkzaamheden, die van den Secretaris worden vereischt en gevergd, geen betoog behoeven, dat het plaat sen van een handteekening èn door den Burgemeester èn door den Secretaris kan voorkomen, zonder dat zij zich daarbij telkens rekenschap kunnen geven van den inhoud van het stuk en van hetgeen ter verdere uitvoering daarvan dient te geschieden. Ten aanzien hiervan wordt mij dan ook wel is waar geen grief gemaakt, maai ik acht het nuttig, dat de Raad deze omstandigheden bij het door hem te nemen besluit, kan overwegen. De Commissie neemt als vaststaande aan, dat het geld is uitbetaald aan de hulpbode der gemeente. Dit staat echter niet vast: de heer Akse verklaarde zich zoo goed als zeker te herinneren, het bedrag aan den hulpbode te hebben overhandigd. Met absolute zekerheid kan hij dit niet verklaren. Verder stelt de Commissie vast, dat die bode in opdracht van „iemand" zich ten kantore van de gasfabriek heeft vervoegd om het bedrag te innen. Allereerst zij opgemerkt, dat die bode zich niet kan herinneren, dat hij het bedrag van ƒ 640 in ontvangst heeft genomen en waar en aan wien hij dit heeft afgedragen. Die bode weet dan ook niet of hij daartoe van iemand — wie dan ook — opdracht heeft gehad. Maar al ware dat zoo, dan is nog nimmer opgehelderd, wie dan die opdrachtgever is geweest. Dat ik dit ben geweest, heeft echter niemand beweerd of kunnen verklaren. Het zou ook een absolute onwaarheid zijn, want ik heb nooit of te nimmer aan iemand, wien dan ook, eenige opdracht gegeven om dat geld te innen, noch ook met iemand over deze zaak gesproken. De commissie stelt verder va f, dat het waarschijnlijk is, dat de opdracht óf door den Burgemeester of door den Secretaris is gegeven. Eenige aanwijzing — en dit is het eenigste punt, hetwelk voor mij van belang is — dat ik een opdracht als gemeld zou hebben gegeven, bestaat niet. Verder stelt de Commissie vast, dat de Burgemeester en de Secretaris er op hadden moeten letten, waar het ge'' dan wel gebleven is. Hiermede wordt een interpretatie van de plichten van den Burgemeester en den Secretaris gegeven, die in de praktijk onmogelijk kan worden volgehouden. Het is voor hen niet mogelijk om na te gaan de behoorlijke en zorgvuldige uitwerking, ook op comptabel gebied, van alle besluiten van Raad en Burgemeester en Wethouders. Daarmede wordt een verantwoordelijkheid op hen gelegd, die practisch niet is na te komen. Ik zal U hier geen opsomming geven van wat geëischt wordt van een secretaris in een gemeente als de Uwe, maar het op hem leggen van een dergelijke verantwoordelijkheid kan niet als redelijk worden beschouwd of aanvaard. De Commissie is van oordeel, da't de zorg om op het geld te letten speciaal voor mij gold, omdat ik mij niet herinner, dat het bedrag bij mij is gestort. Dat ik mij dit niet zou herinneren is minder juist uitgedrukt. Ik weet zeer positief, dat ik het geld nimmer of nooit heb ontvangen, evenzeer dat ik aan niemand opdracht heb gegeven tot inning. Waarom nu — terwijl ik nooit iets van het geld heb gezien en de inning daarvan niet tot mijn taak behoort, speciaal en vrijwel uitsluitend op mij de verplichting wordt gelegd om op de richtige comptabele uitvoering van elk besluit toe te zien, is mij niet duidelijk. Men den e b.v. aan de talloos vele comptabele stukken, die voortvloeien uit begrootingen, rekeningen, bedrijven, enz., die toch ook door Burgemeester en Wethouders geteekend worden. Dit klemt temeer, omdat de Commissie in deze omstandigheid mede een reden ziet, om de ergste straf, die een ambtenaar kan treffen — schorsing en ontslag — aan Uwe vergadering voor te stellen. In het genoemde verband wijst de Commissie er op, dat de hulpbode Nieuwhoff verklaarde wel eens bedragen van in de honderden guldens, niet voor mij in privé bestemd, bij mij ten stadhuize te hebben gebracht, doch dat nimmer gelden, voor den Gemeenteontvanger bestemd, door mij aan hem zijn ter hand gesteld. Indien de Commissie mij met deze verklaring had in kennis gesteld, had zij waarschijnlijk direct weerlegd kunnen worden. Het is meermalen voorgekomen, dat belangrijke bedragen door den bode bij mij gebracht: dit betrof gevallen, waarin B. en W. een koopacte voor de gemeente moesten onderteekenen ten kantore van een notaris en daar de koopsom moesten betalen. Dat de hulpbode, geld, afkomstig van de g aï * fabriek bij mij heeft bezsjgd — en daarop komt het alleen aan — is niet door hem verklaard et» kan ook niet door hem verklaard worden. Df is nimmer geschied. r Ook bij deze zaak treft het mij, dat noch de Directie der gasfabriek, noch de boekhouder, die zich onmiddellijk na de betaling uitspraken over de vreemde wijze van verrekening, niet even vooraf of onmiddellijk darrna ter bevoegder plaatse, hetzij ten Gemeentehuize, hetzij bij den Gemeenteontvanger, informeerden of die afwijk kende regeling in deze wel juist was. Als 3e punt wordt door de Commissie behandeld het feit, dat ik als administrateur der gasfabriek jaarlijks een bedrag voor kindertoelage heb genoten, gelijkstaande met het bedrag, hetwelk andere ambtenaren genoten. Dit feit wordt door de Commissie aangediend als een, hetwelk ni hare instelling te harer kennis is gekomen, „doch hetwelk — ware het eerder bekend geweest — naar hare overtuiging mede in de opdracht zou zijn begrepen." De Commissie gaat derhalve uit van de meening, dat het feit tot dusver bij het gameentehestuur niet bekend was. Ik moet hiertegenover opmerken, dat èn] Burgemeester en Wethouders, èn de Gas.' commissie èn de Gemeenteraad van het doomj mij genieten eener belooning, als admini-1 strateur der gasfabriek, volkomen op do) hoogte waren. Het rapport van de CommisJ sie geeft den indruk — al wil ik gaarne aan.f nemen, dat dit niet de bedoeling is — datf hier iets heimelijks heeft plaats gevonden, j Het voorstel is destijds genomen door dei Gascommissie met algemeene stemmen. De] Burgemeester was toen ter tijde voorzitter, van die Commissie. In den Gemeenteraad if wel degelijk op een vraag dienaangaande door den Voorzitter der Gascommissie (wel*! houder van den Bosch), van het geven derv toelage uitleg gegeven. Ook Burgemeester «v Wethouders waren geheel op de hoogte. \ In de begrootingscommissie is ook meer-j malen deze zaak, voor hen, wien het tot nogf toe onbekend was, opgehelderd. De autoriteiten hebben mij deze toelag^ toegekend, omdat men tegenover mij het on"? billijk vond, dat ik deze toelage, welke an^j dere ambtenaren genoten, niet zou genieten.' Thans wordt mij — en alleen mij — va») dat besluit, door de gascommissie genomeijj en aan opvolgende gascommissies, aan Bur^ on Weth. en aan den Raad bekend, een zóó ernstig verwijt gemaakt, dat daarin mej de aanleiding gevonden wordt om mij tot schorsing en ontslag voor te dragen. ij Ik vraag mij af, of een dergelijk voorstel het rechtsgevoel kan bevredigen. Is de Se< cretaris dan in die mate verantwoordelijk voor dit besluit, dat men hem, mede on grond hiervan, voordraagt tot schorsing e ontslag ? Dat er tegenover de Gemeente of de lede van den Gemeenteraad op verkapte wijze ' 'ehandeld, is niet het geval. De Gascommi sie heeft na volledige opening van aard e bedoeling het besluit genomen, hst is offi cieel genotuleerd. Burgemeester en WeO» 1 ders en de Raad zijn er in gekend. Moet van dat alle» de verantwoordelijk heid op mij 'gelegd worden ? Ik kan mij nie voorstellen, dat Uw Raad daartoe zal willet besluiten. i Ik hen hiermede gekomen aan bet slo van mijn verweer, van mijn ophelderingei en verklaringen. Er moge mij gelegenheid worden gegeve er nog een enkel woord aan toe te voege" Dit kan, zonder omwegen, zijn een erkej nin>g mijnerzijds van begane fouten en óó) naar mij later bij het tot rust komen v* mijn zeer geschokt zenuwgestel wel duidel is geworden, van deze erkenning, dat ik i. heel onwillekeurig, althans onopzettelij blijkbaar een indruk had gevestigd, die vo| de beoordeeling van de aanhangige moeili !l heden een ongunstigen invloed hebben m ten uitoefenen. Als een verklaring daarvan maig ik ve zoeken eens te bedenken, aan welk eel ijroote en mij te zeer drukkende spanni ik gedurende verscheidene weken reeds h» 1 bloot gestaan, die mij dan ook ten slot'- 1 volslagen heeft overmand. Bepaal ik mij dan nu tot de slot-conel sies der Raadscommissie en de grondel waarop zij rusten, dan voert mij mijn gedac tenloop onwillekeurig terug naar een oveiN denking van mijn ambtsvervulling in dez^ gemeente, nu welhaast 10 jaren. Het heeft mij wel Mr Pjg« „oor £ W£S£r- - - ml ® sc ' c e " b fj u, althans bij vele leden Uw vergadering als bekend aannemen, hetgee nTvoor de gemeenschap in betrekking e meer andere functies heb mogen doen en te koste van mijn gezondheid heb weten te v* krijgen en te bereiken. Is dan, zoo vraag Ik bij de overweging '' alles, dus ook van deze zijde van mijn amM' verrichtingen, slechts mogelijk, noodzak i) dat ik, boven en behalve het verlies mjJ 118 gezondheid, als onwaardig, als onbruik >a, tenslotte op de meest meedoogenlooze w ij althans met niet te overtreffen harde gevo gen, óók en vooral voor mijn gezin, wordt g troffen? ^ Ik behoef toch geen gegronde tegensnraaa te verwachten, Indien ik beweer, in de a.ge 4 loopen 10 jaren nooit aanleiding te hebbe gegeven tot ernstige klachten over mitn an bitie, mijn zorg voor de gemeentelijke be^ gen en over mijn bereidwilligheid, zoowei tegen over het publiek, als tegenover sup» rieuren en mede -ambtenaren. Vooral tot 1924 stond ik steeds op de hr als er gewichtige belangen der gemeente o, het spel stonden en mijn aandeel in het ve krijgen van goede resultaten mag ik geiU' aan Uw juiste waardeering toevertrouwa Sinds 1924, teen uit een ernstige zieiiv duidelijk was gebleken, dat ik in de toen V; loopen 5H jasan mij te veel had mgespai\ nen en van mijn krachten te veel had vergd, heb ik wel is waar niet meer mij vroegere kracht kunnen ontplooien, m ofl *oeh gaf ik nog zóóveel als in mijn vermogen lag. teveel zelfs, getuige een herhaalde instorting in 1926. Thans is wellicht aan mijn gezondheid opnieuw ^>en zóó danige schok "toegebracht, dat ik mij moet ontzien voor te ernstige gevol gen. Ik kan, bij de overweging van dit alles, no? niet van Uwe vergadering aannemen. dat zij maar één resultaat weet, n.1. het schor sen en een ontslag op een in hardheid nie: te overtreffen wijze. Mijn fouten en tekortkomingen heb ik in mijn zéér drukken en dikwijls heel -moeilijken werkkring niet kunnen ontloopen, maar desondanks voel ik den thans voorgestelden gang van zaken als onrechtvaardig en on billijk. Ik heb nog liet vertrouwen, dat bij de beslissing van den gemeenteraad niet alleen en uitsluitend den gedachtengang en de motieven der Commissie het éénige richtsnoer zullen zijn, doch dat daarnaast alle ter zake dienende omstandigheden zullen worden overwogen, waarvan ik in dit stuk een nadere omschrijving heh gegeven. Bij het hierna gevoerde debat, dat om ongeveer één uur beëindigd was, hebben zich geen nieuwe gezichtspunten voorgedaan. Op enkele onderdeden van het rapport werd eenige critiek geuit. Het debat heeft zich overigens in hoofdzaak bepaald over de onrechtmatige kindertoeslag welke de beer v. d. Zee genoot als administrateur van de gasfabriek; de f640 welke door de gasfa I briek moest worden afgestafin ten behoeve van de vleeschkeuringsdionst; en het feu /lot fift niet voor dö coniinissi^ i wenschte te verschijnen. De conclusie van het rapport, alsmede het antwoord van den heer Van der Zee is onbesproken gelaten. commissie zal nog nader vergaderen over het antwoord van den heer Van der Zee om daarna eventueel haar conclusie te wijzigen De vergadering werd hierna geschorst tof tijd en 4'le de kommissie met hare beraad«lagingen over het antwoord gereed is. ---