LIJKVERASSCHING. Dezer dagen vermeldden de bladen, dat, seHert de ingebruikstelling van het Belgische crematorium — dat te Ukkel, hetwelk het eenige crematorium onzer Zuidelijke buren is — op 20 juni 1933 tot op heden, in totaal 29 lijken in Hit crematorium verascht zijn geworden, waarvan 20 lijken waren van mannen en 9 lijken van vrouwen. De eerste Belgische veraschte was een vrouw, mevrouw Fritsche uit Seraing. Zij was aanvankelijk op de gewone wijze ter aarde besteld; maar zij werd, overeenkomstig haar verlangen, weer opgegraven, toen de verassching van lijken in België was mogelijk geworden. De bladen merken bij dit bericht op, dat de kosten, die aan de verassching van het stoffelijk overschot van een volwassene in België zijn verbonden, 1800 francs — berekend naar den huidigen koers dus f126 ong. — bedragen. Dit bericht doet de vraag rijzen hoe het te Hezen aanzien is gesteld met het eenige Nederlandsche crematorium; dat, van de vereeniging voor facultatieve lijkverbranding te Velsen (Westerveld). Dit crematorium, dat door de hiervoor genoemde vereeniging werd gesticht op de bekende begraafplaats „Westerveld" bij de spoorhalte Driehuis, ten ■ Noorden van Haarlem, werd in 1914 — 1 April — in gebruik gegteld. Tot 1 Juni 1933 hadden er ruim 5300 verssschingen plaats gevonden; dat is dus gemiddeld + 279 verasschingen per jaar, terwijl de kosten, aan een verassching verbonden, voor leden der vereeniging — ± f 140 (voor niet leden ± f250) bedragen. Zooals men weet is het gebruik van het crematorium te Velsen tot dusver niet gewettigd. In 1875 werd de „Vereeniging tot invoering der lijkverbranding in Nederland" opgericht. Bij Koninklijk Besluit van 1 September 1875, no. 19, werden haar statuten goedgekeurd. In Januari 1876 richtte het Hoofdbestuur der vereeniging daarop voor de eerste maal een verzoek tot den Koning en tot de Tweede Kamer der Staten-Generaal, zoo spoedig mogelijk de wet op het begraven der lijken (van 10 April 1869) te wijzigen, opdat naast het begraven, nok het cremeeren der lijken in ons land uitdrukkelijk zou zijn toegestaan en geregeld. Weliswaar is de wet op het begraven van lijken van 1869 twee maal gewijzigd, (n.1. in 1906 jen ln 1909) maar, ondanks herhaalden aandrang van de hierboven meergenoemde vereeniging, is een wijziging der wet in dien zin, dat de tot dusver plaats vindende crematie ook wettelijk wordt toegestaan, tot heden niet tot stand gekomen. Hoewel derhalve het cremeeren van lijken in ons land wettelijk niet geoorloofd is, heeft de wetgever de crematie toch ook niet verboden. Integendeel; hij heeft haar tot dusver steeds oogluikend toegestaan. Toen op 1 April 1914 de eerste lijkverassching ln ons land plaats vond — het crematorium was toen nog niet eens heelemaal klaar — bemoeide de justitie zich er mee. En deze justitioneele bemoeiingen inzake de lijkverassching leidden er toe, dat het cremeeren in ons land, zij het dan ook niet wettelijk geregeld, kan plaats vinden. Het werd een proces dat tot in allerhoogste instantie werd doorgevoerd en dat eindigde met de rechterlijke uitspraak, dat de bewerker van de eerste crematie — Dr. Vaillant — wel schuldig, dooh niet strafbaar werd geacht. Sindsdien vinden de crematies in Westerveld geregeld plaats en moet, nu al enkele malen achtereen, uitbreiding aan de stichting worden gegeven. Het crematorium te Westerveld bestaat uit een inrichting tot het verasschen van dooden en voorts uit twee columbaria. In het crematorium — de ruimte waar de lijken worden verascht — zijn twee ovens geplaatst, die, door middel van een gasinstallatie, van binnen zoodanig worden verhit — het gas voor deze installaties is afkomstig van het hoogovenbedrijf te Velsen — dat de heete lucht in den oven in staat is het stoffelijk omhulsel van den in den oven ingevoerden overledene tot stof uiteen te doen vallen. Er komt dus geen vlam aan het hjk. Het is derhalve niet juist te spreken van lijkverbranding; men doet beter het woord lijkverassching te bezigen. Van de beide columbaria — de plaatsen waar «te asch der overledenen in urnen kan worden bijgezet — is de oudste een geheel afgesloten ruimte, de tweede een open urnenhof of urnenhuis, terwijl de umen tenslotte cok nog kunnen worden bijgezet in een urnentuin. Zooals hierboven reeds eerder gezegd, is het crematorium te Westerveld het eigendom van da vereeniging voor facultatieve lijkverbranding. Toen deze vereeniging zoover was gevorderd, dat zij het bouwen van een eigen crematorium kon wagen, moest worden uitgezien naar een plaats, waar dit crematorium zou kunnen worden gebouwd. Het was gewenscht daartoe de beschikking te verkrijgen over een needs bestaande erkende begraafplaats. Gemeentelijke begraafplaatsen kwamen niet in aanmerking. Daarom wendde het bestuur der vereeniging a\ch tot exploitanten van particuliere, z.g. neutrale begraafplaatsen, waarbij het gelukte, van de aldus geëxploiteerde begraafplaats Westerveld, een deel tot den bouw van het eerste Nederlandsche crematorium in erfpacht te krijgen, waarop het prachtig gelegen crematorium naderhand is gesticht. Zooals hiervoor gezegd is het cremeeren in ons land nog niet wettelijk geregeld. In België daarentegen veroorlooft de wet van 21 Maart 1932 de crematie daar te lande. In Duitschland bestaat nog geen rijkswet op dit terrein. Het begrafeniswezen is daar geen aangelegenheid van het rijk, maar van de verschillende staten. De crematie is in deze staten echter overal toegestaan en wettelijk geregeld. Oostenrijk kent geen crematiewet, maar Weenen heeft een regeling vastgesteld voor het daar aanwezige gemeentelijke crematorium. De verassching geschiedt in Oostenrijk met stilzwijgende goedkeuring der landsregeering. In Engeland is de crematie geregeld bij de wet van 1902. In Tsjecho-Slowakije is de crematie uitdrukkelijk toegestaan bij de wet van 7 December 1921, mits in crematoria, die opgericht en in gebruik zijn genomen met toestemming der overheid. In Frankrijk is de lijkverassching uitdrukkelijk toegestaan bij de wet van 15 November 1887. In Italië, waar het eerste crematorium in Europa, in 1876 te Milaan, werd geopend, breidde het aantal crematoria zich aanvankelijk verrassend snel uit. Onder Mussolini trad echter stilstand in den bouw van nieuwe crematoria in Italië in, terwijl het aantal crematies sindsdien aanmerkelijk verminderde. Na Milaan volgde in Europa de bouw van een crematorium te Gotha, waar, als eerste Nederlander, Eduard Douwes Dekker (Multatuli) werd verascht. Wij weten uit de oudste geschiedenis, dat van het einde van het jongere steenen tijdperk (2000 vóór Christus) het geheele bronzen tijdperk door tot in het ijzeren tijdperk, dus tot het begin van de zoogenaamde Middeleeuwen, de lijkverbranding in de Germaansche landen zede was. Karei de Groote maakte daaraan in 785 na Christus een einde, terwijl de verbranding zich onder de Friezen nog een tijd langer handhaafde. In de Germaansche landen zijn sinds 1878, het jaar der opening van het crematorium te Gotha, 232 crematoria gebouwd en wel in Duitschland 109. in Zweden 10, in Noorwegen 5; in Denemarken 9; in Finland 1; in Engeland 24; in Nederland 1; in Oostenrijk 5; in Zwitserland 20, in België 1, tezamen dus; 185. In de andere landen van Europa zijn 47 crematoria gebouwd en wel in Frankrijk 6, in Italië 29. in Roemenië 1, in Rusland 1 en in Tsjecho-Slowakije 10. Dp Germaansche landen hebben dus ongeveer 80% der Europeesche crematoria. Tot einde April 1933 zijn in de Duitsche crematoria 695.163 lijken verascht; in DuitschOostenrijk, sinds de openstelling van het eerste crematorium te Weenen op 17 Januari 1923, 27.98 lijken. In de Noorsche landen zijn gedurende 1931 en 1932 46.411 lijken verascht; in Denemarken iri de jaren 1893—1932 19.675 lijken. In vergelijking met 1931 is het totaal der crematies in Zweden met 16.1%, in Noorwegen met 11%, in Denemarken met 17.5% en in Finland met 38.8% toegenomen. In Zwitserland zijn tusschen 1889 en 1932 in totaal 75.090 lijken verascht. In Engeland werden sinds 1885 (opening van het eerste crematorium te Woking—Londen) tot heden 64.467 lijken verascht. In Tsjecho-Slowakije werden sinds 1916 (opening van het eerste crematorium 28 October 1918 te Reichenberg) 42.671 Hjken verascht. Behalve de bestaande crematoria in Europa — Amerika heeft er, naar wij meenen, in totaal een goeie 100, terwijl het aantal crematoria in Japan ons niet bekend is — worden iri diverse landen, als Bulgarije, Turkije, Polen, Luxemburg, e.a., pogingen aangewend, om -ook daar tot het stichten van een of meer crematoria te geraken. En de vraag mag worden gesteld, of het in ons land bij één crematorium — dat te Westerveld — zal blijven. Een indertijd door de gemeente Rotterdam genomen raadsbesluit betreffende den bouw van een crematorium in die gemeente werd vernietigd. De Amsterdamsche gemeenteraad heeft enkele jaren geleden, in beginsel besloten tot den bouw van een crematorium met columbarium daar ter stede. De gemeenteraad van Utrecht heeft, in 1928, Burgemeester en Wethouders dier gemeente uitgenoodigd, „de mogelijkheid, geoorloofdheid, wenschelijkheid en uitvoerbaarheid te onderzoeken van het oprichten van een crematorium, subsidiair het stichten van een columbarium" in die gemeente. Voorts hebben Burgemeester en Wethouders van Zwolle aan den gemeenteraad voorgesteld op „Do Kranenburg" een crematorium en een columbarium te stichten, terwijl de gemeenteraad van Rhenen in zijn zitting van 21 Januari 1930, een motie aannam, waarin Burgemeester en Wethouders dier gemeente worden uitgenoodigd, zoo mogelijk in overleg met naburige gemeenten, de noodige voorbereidingen te treffen, ten einde tot de stichting van een crematorium met toebehooren voor het Oosten des lands te geraken. Van al deze „voornemens" om, zoo mogelijk, ook elders in ons land tot den bouw van een crematorium te geraken, is tot dusver echter niets gekomen en het is zelfs de vraag, of het daartoe wel ooit komen zal. Want is niet het vorige jaar bij de behandeling der Staatsbegrooting dooi- den betrokken minister verklaard, dat een nieuwe wet op het begraven van lijken, wel eens minder gunstig voor de voorstanders van lijkverassching zou kunnen worden, dan de bestaande wet er voor hen is. De tijd zal 't leeren. Hoe 't ook zij, erkend moet worden, dat de lijkverassching vrijwel overal, niet het minst in ons land, hand over hand veld wint, en dat het wel ondenkbaar mag worden geacht dat de crematie in landen als Nederland, waar zij nog niet wettelijk geoorloofd is, bij de wet zou worden verboden. Doch t kan verkeeren! --- BUITENLAND De verdwijning van Koeramoto. Japan zendt oorlogsschepen naar Nanking. De aangelegenheid der raadselachtige verdwijning van den vice-consul van Japan te Nanking, Koeramoto, waarover wij gisteren in het kort iets mededeelden, neemt ernstige afmetingen aan. De Japansche regeering heeft drie oorlogsbodems naar Nanking gedirigeerd en haar consul-generaal opgedragen zekere eischen te richten aan de Chineesche regeering en zich het recht voor te behouden zelf een onderzoek in *e stellen. De correspondenten der bladen uit Tokio te Sjanghai melden, dat er aanwijzingen voor zijn, dat vice-consul Koeramoto ontvoerd is door leden der „blauwhemden", die optreden %ls agenten in burger der Chineesche gendarmerie. DUITSCH-RUSSISCHE HANDELSBETREKKINGEN, Handelsbalans voor Rusland passief. In een artikel gewijd aan de handelsbetrekkingen tusschen Rusland en Duitschland, constateert het dagblad „Za Industrializatsioe" dat in den loop van de laatste jaren de betalingsbalans tusschen beide landen voor Rusland duidelijk passief is geworden. Rusland heeft zich gedwongen gezien aanzienlijke betalingen te storten voor de credieten op korten termijn, die tevoren verkregen waren. Rusland heeft deze betalingen aan Duitschland met de grootste nauwgezetheid vervuld, terwijl Duitschland in feite zijn betalingen van buitenlandsche credieten, zoowel op korten als op langen termijn grootendeels geschorst heeft. De handelsbetrekkingen tusschen Sovjet-Rusland en Duitschland hebben zich geruimen tijd ontwikkeld in omstandigheden, die hun ontstaan vonden in de klaarblijkelijke onderschatting door Duitschland voor het belang van Rusland voor den buitenlandschen handel van Duitschland. Duitschland heeft een aantal beperkende maatregelen van commercieel en politiek karakter genomen, die vooral de belangen van Rusland raken. Dit komt nog bij de propaganda-politiek, welke gericht wordt tegen den Sovjet-Russischen uitvoer. Het blad citeert een verklaring van het orgaan van de - „Ostwirtschaft" dat schrijft, dat de Russisch-Duitsche handelsbalans, die in den laatsten tijd passief was voor Duitschland, weer actief moet worden. „Za Industrializatsioe" schrijft, dat het onbegrijpelijk is, waarom Rusland Duitschland deviezen en goud moet verschaffen om het in staat te stellen betalingen te verrichten van credieten, die het in andere landen heeft verkregen. Het is onbegrijpelijk, aldus het blad, waarom Rusland verplicht is te betalen voor het passief van Duitschland in de handel van dit land met derden. De Russisch-Duitsche Handelsbelangen zijn voor Duitschland in den loop van het eerste vijfjarenplan actief geworden, toen Rusland groote opdrachten plaatste, ter versnelling van de technische en economische onafhankelijkheid van Rusland. Op het oogenblik wordt een zoo dringende behoefte voor dergelijke groote opdrachten niet meer gevoeld. Wanneer men spreekt over een verplichte passiviteit moet worden opgemerkt, dat de structuur van de Duitsch-Russische handelsbalans van dien aard is, dat hier veeleer een natuurlijke passiviteit van Duitschland in den handel met Rusland aanwezig geacht moet worden. Wij gelooven, aldus het blad verder, dat de aankoopen van Rusland in Duitschland zich zullen kunnen ontwikkelen, wanneer de Russische uitvoeren de mogelijkheid krijgen grooter te worden, aangezien daardoor de betaling voor Russische opdrachten door invoer in Duitschland van Russische goederen, zou kunnen geschieden. Dit eischt in de eerste plaats een radicale wijziging van het toekennen van credieten voor Sovjet-Russische opdrachten, zoowel wat betreft een langer termijn, als wel de andere voorwaarden voor toekenning. Hiermede zullen de economische instanties in Duitschland rekening moeten houden. Een interview met den ex-Keizer. Bewondering voor Hitier. „Als Duitschland mij terugwenscht dan moet men mg komen halen." Randolph Churchill, de zoon van den bekenden staatsman Winston Churchill, die den Duitschen Keizer vaak becritiseerd heeft, is dezer dagen de gast van Willem II op Doorn geweest. Naar de „Daily Mail" heeft Randolph Churchill, die lerbeminnelijkst werd ontvangen, een interview gehad, waaraan wij hier een en ander ontleenen: — Ik aanschouw de wereld geheel van het standpunt van een particulier, zei de keizer, die, hoewel 75 jaren oud, den indruk van een zestigjarige maakt. — Het Duitsche volk heeft mij heengezonden, zoo vervolgde hij, en als ze mij terugwen - schen, dan zullen ze mij moeten komen halen. Prachtig werk heeft Hitier verricht door een nieuw leven en een nieuwe ziel in het Duitsche volk te brengen. Als zij ooit meenen, dat het goed zou zijn, zijn pogingen te bekronen met een terugkeer tot de monarchie, dan ben ik er zeker van, dat mijn familie niet nalaten zal haar plichten te doen. Sprekende over de wereldcrisis gaf hij zijn afschuw en verbazing te kennen over de dwaasheid van de wereld, die door goederen te vernietigen tracht de prijzen te herstellen. Hierbij doelde hij op de vrijwillige vernieling van den graanoogst in Argentinië en elders en het werpen in zee van de koffie in Brazilië en dat terwijl nu de droogte over de geheele wereld ons bedreigt met voedselgebrek. Grooten indruk op den keizer maakte de groeiende macht van Japan. Dit land achtte hij in staat in China vrede en orde te scheppen, zooals Engeland dat deed in Britsch-Indië Het is van geen nut om te denken, dat de groei van Japan's macht in China voorkomen kan worden. Japan vormt in het Oosten een bolwerk tegsn het Bolsjewisme, evenals Duitschland in het Westen. Ook st?lde de keizer belang in de Britsche politiek in Indië. Als Engeland Indië los zou laten, dan zou dit leiden tot een groote kloof tusschen Mohammedanen en Hindoes; de Mohammedanen behooren niet alleen tot een sterker ras, doch zij zijn ook beter georganiseerd. De Hindoes zullen het onderspit delven. Indië is niet in staat zichzelf te besturen. Alle groote heerschers waren er vreemdelingen. Tegenover den Volkenbond stond de keizer zeer sceptisch. Hij dacht hierbij aan de woorden van Sir Ian Hamilton, die den Volkenbond een rookersclub noemde, die haar bijeenkomsten hield in een kruitmagazijn. Hij lachte om de dwaasheid om steeds maar over ontwapening te spreken, terwijl alle landen van de wereld druk bezig zijn met het bewapenen. Het praat-gezelschap in Genève, voegde hij hieraan toe, bereikt niets, dan het internationale saamhoorigheidsgevoel belachelijk te maken. De moeilijkheid is, dat er te veel politici in Europa zijn en te weinig staatslieden. Een staatsman bezit de gaven van een politicus, doch een pcliticus heeft nimmer de bekwaamheden van een staatsman. Voor hen, die de feiten kennen, zijn de overdreven verhalen over het vermogen van den ex-keizer lachwekkend, zegt Randclph Churchill Meer dan 80 procent van zijn inkomen uit Pruisen gaat weg aan belastingen en van de overige 20 procent mceten veertien families enderheuden worden. De keizer leeft in allen eenvoud, en ondanks dezen eenvoud leidt hij een bestaan een vorst waardig. Onder de Hollanders heeft hij vele vrienden. Zijn nieuwe leven is geheel gewijd aan studie. Over het tijdperk van zijn regeering is hij nog steeds trotsch. Vele dingen tijdens mijn bestuur zijn door de onvermijdelijke verbittering van de oorlogsjaren verdraaid. Men meet zich terugziende evenwel goed voor cogen stellen, dat het tijdperk voor den oorlog, voor Duitschland de gouden eeuw was. Onder een ccnstitutioneele monarchie genoot 't Duitschj volk een volledige democratie, een vrijheid van woord en pers en een academische vrijheid, als in weinig andere landen zelden het geval is. Zij, die mij beschuldigen een hardvochtig autocraat te zijn geweest, mogen wel bedenken, dat een halve eeuw van het Duitsche keizerrijk niet één politieken martelaar heeft opgeleverd. De democratie schijnt tegenwoordig echter aan het tanen te zijn. Strenge maatregelen blijken nocdig te zijn, om de gevaren van anarchie en bolsjewisme te bestrijden. HITLER's BEZOEK AAN MUSSOfTNÏ. Het program. Wij deelden reeds mede, dat Hitlsr Donderdag a.s. een bszoek zal brengen aan Mussolini, teneinde over diverse kwesties besprekingen te voeren. Het program voor dit bezoek is als volgt samengesteld. Woensdagavond arriveert Mussolini in de koninklijke villa te Stra, waarna hij zich Donderdagmorgen per auto naar Venetië zal begeven. Hier ligt een motorboot gereed, welke hem via het Gran Canal naar het eiland iLido brengt, waarop het vliegstation van Venetië is gelegen. Hitier zal Donderdagmorgen om 10 uur volgens de dienstregeling op dit vliegveld arriveeren en daar door Mussolini worden verwelkomd. Daarna zullen beide staatslieden zich naar Venetië begeven, waar de Duce zijn bezoeker naar het Grand Hotel zal brengen, in welk hotel Hitier zijn intrek zal nemen. Mussolini keert dan weer naar de villa te Stra terug en wacht daar op Hitier. In de villa te Stra biedt Mussolini zijn hoogen bezoeker een lunch -aan, waaraan 25 personen zullen deelnemen, onder wie Von Neurath, de Duitsche minister van buitenlandsche zaken, Von Hassel, de Duitsche gezant te Rome, Suvich, Aloisi en Ceruti, de Italiaansche ambassadeur te Berlijn. Direct na de lunch zullen de beide dictatoren van gedachten wisselen, waarmede waarschijnlijk den geheelen middag gemoeid zal zijn. Na afloop der besprekingen gaan zij met hun gezelschap weer naar Venetië terug, waar in den loop van den avond in het schitterend geïllumineerde San Marco-plein een groote demonstratie zal plaats vinden ter eere van het bezoek van Hitier. Vanaf het koninklijke balcon zal het hooge gezelschap de demonstratie gadeslaan en den fascistengroet in ontvangst nemen. De Vrijdag wordt besteed met het bezoeken van de verschillende historische pleinen in Venetië, terwijl Suvich, de Italiaansche onderstaatssecretaris van buitenlandsche zaken, om 1 uur 's middags in het clubgebouw van de golfclub van Lido aan Hitier een lunch zal aanbieden. Vrijdagavond vereenigt zich het gezelschap aan een officieel banket, dat door Mussolini ter eere van zijn gast wordt gegeven. Zaterdagmorgen vroeg zal Hitier weer de terugreis naar Duitschland aanvaarden. De toestand in Oostenrijk Weer nteuwe aanslagen. In de Oostenrijksche regeeringskringen was men Dinsdagmiddag van meening, dat de daden van terreur en de aanslagen, welke sedert Zaterdag zijn gepleegd, in hevigheid afnemen. Dinsdagnacht hebben zich evenwel opnieuw eenige incidenten voorgedaan, o.m. op het Westelijk spoorwegnet. Hier moest het spoorwegverkeer tijdelijk worden onderbroken. Te Scheibs (Benéden Oostenrijk) werd een lichtmast vernield. Op het station West is Dinsdag een bom ontploft. De verontrusting onder de bevolking is thans buitengewoon groot, hoewel de regeering zeer scherpe maatregelen he'ffc aangekondigd en de bevolking overal wordt opgewekt mede te werken. In regeeringskringen is men in het bijzonder bezorgd, dat de gebeurtenissen van de laatste dagen het vreemdelingenbezoek zou kunnen schaden. De directeur voor de veiligheid te Salzburg, Dr. Scholl, is afgetreden en voorloopig vervangen door Bechinie, een commandant der gendarmerie, die directeur van de veiligheid is in Vorarlberg. Frankrijk betaalt geen oorlogsschulden. Dinsdagochtend heeft de Fransche Ministerraad, onder voorzitterschap van den president der republiek de kwestie van den op 15 Juni vervallende schulden termijn aan de Vereenigde Staten besproken. Nadat de Minister van Buitenlandsche Zaken Barthou rapport had uitgebracht, heeft de regeering besloten geen enkele betaling te verrichten. --- Te Den Haag is Dinsdag het huwelijk voltrokken Te Den Haag is Dinsdag het huwelijk voltrokken tusschen jhr. mr, E. W. Roëll en jonkvrouwe J. E. baronesse Bentlnck. Het bruidspaar verlaat het stadhuis. --- De tijd in Europa. l'n verband met het dezer dagen ingediende wetsontwerp tot invoering van den Greenwicht tijd in ons land, zal menigeen zich er voor interesseeren, hoe de tijd in Europa geregeld is. Bovendien maakt het naderende reisseizoen dit onderwerp weer actueel, aldus schrijft ons de A.N.W.B.-Toeristenbond voor Nederland. 12.00 A'damsche Zomertijd = 11.00 A'damsche Wintertijd = 11.40 West-Europeesche Zomertijd (Greenwichtijd) = 10.40 West Eur. Wintertijd (Greenwichtijd) = 11.40 Miden Europeesche tijd = 12.40 Oost-Europeesche tijd = 5.40 in New-York = 17.59 in Batavia .= 19.40 in Japan. Amsterdamsche Zomertijd — des zomers alléén in Nederland. Amsterdamsche Wintertijd — des winters alléén in Nederland. West-Europeesche Wintertijd (Greenwichtijd) — het geheele jaar in Spanje en Portugal. West-Europeesche Wintertijd (Greenwichtijd — des winters óók in België, Engeland. Frankrijk, Luxemburg en Monaco. West-Europeesche Zomertijd — des zomers in België, Engeland, Frankrijk, Luxemburg en Monaco. Midden-Europeesche tijd — het heele jaar in Danzig, Denemarken, Duitschland, Hongarije, Italië, Joego-Slavië, Liechtenstein, Lithauen, Noorwegen, Oostenrijk, Polen, Roemenië, Saargebied, San Marino, Tsjecho-Slowakije, Vaticaanstad, Zweden, en Zwitserland. Oost-Europeesche tijd — het heele jaar in Bulgarije, Estland, Finland, Griekenland, Letland, Sowjet-Rusland (Europeesch deel) en Europeesch Turkije. --- De Tsjechische keeper Planicka in actie tijdens De Tsjechische keeper Planicka in actie tijdens den eindwedstrijd om het wereldkampioenschap voetballen te Rome, tusschen Tsjecho-Slowakije en Italië. ---