UIT DE PROVINCIE BEILEN. GESLAAGD (23 Juni). — De heer Johs. Joosten, werkzaam op het kantoor van den rijksontvanger alhier, is geslaagd voor het examen van rijksklerk bij de directe belastingen. VERKEERSONGEVAL (23 Juni). — Hedenmorgen zijn te Smalbroek twee auto's met elkander in botsing gekomen. Uit de richting Spier kwam een Overijsselsche wagen, Juist op het oogenblik dat van den weg van Dwingeloo een Drentsche auto den nieuwen asfaltbetonweg opreed om eveneens de richting Beilen te nemen. Deze laatste reed den Overijsselschen wagen in den flank aan, waardoor die over den kop sloeg en in de bermsloot terecht kwam. De 4 of 5 inzittenden kwamen er vrijwel zonder letsel af, doch de wagen werd ernstig beschadigd. De Drentsche wagen had zoo goed als niets te lijden gehad. BORGER. HANDELSVEREENIGING (23 Juni). — In het café Santing werd een algemeene vergadering gehouden van de Handelsvereniging „Borger en Omstreken". De vergadering werd geopend door den voorzitter, den heer H. J. Tiesing, waarna de secretaris, de heer H. Boer, de notulen las, welke onveranderd goedgekeurd en vastgesteld werden. In bespreking kwam vervolgens het aangaan van een collectief abonnement met het schuldinvorderingsbureau „Drenthina", gevestigd te Assen. Een 10-tal leden gaf zich hiervoor op. Hierna kwam aan de orde bespreking van het bezoeken van de „Almitento", middenstandtentoonstelling te Amsterdam, welke zal worden gehouden in de maand Sept. Het resultaat was, dat zich 12 personen opgaven. Verder werden nog eenige zaken van meer huishoudelijken aard besproken, waarna de voorzitter de vergadering sloot. NED. VEREEN. VAN HUISVROUWEN (23 Juni). — In het hotel Bieze alhier werd een algemeene vergadering gehouden van de afdeeling van de Nederlandsohe vereeniging van Huisvrouwen onder presidium van mevr. Grutterink—Teriet. Op deze vergadering waren tentoongesteld de poppen vervaardigd door mevr. Bergmans—Beins, die aan de poppententoonstelling te 's Gravenhage hebben deelgenomen, nl. Jaanie, Marchie, de Baby en de Scheper. In bespreking kwam het vaststellen van een reisplan, waarop een zeer uitvoerige bespreking volgde. Er werd tenslotte besloten om een tocht te maken naar het Teutoburgerwoud in Duitschland. Hiervoor gaven ach een 40-tal belangstellenden op. Besloten werd om deze reis te maken half Juli in een tweetal autobussen van de plaatselijke ondernemers K. van der Vlag, Polling en Balkema. Mevr. Moll van Charante besprak en las gedeelten uit het bekende boek „Wat nu kleine man" van Hans Fallada, hetgeen met groote belangstelling werd gevolgd en ten zeerste in den smaak viel bij de aanwezigen. Nadat verder nog eenige huishoudelijke zaken werden gesproken, werd deze vergadering gesloten met een woord van dank. DIEVER. GESLAAGD (25 Juni). — Van de kweekschool met den bijbel te Groningen slaagde voor onderwijzer de heer J. G. Kloeze aldaar. HOLLANDSCHEVELD. IN EEN PRAAM GEVALLEN. (25 Juni). — Zaterdagmiddag omstreeks half vijf is het twaalfjarig zoontje van den heer Damming alhier zoodanig met de fiets in een in de vaart liggende ijzeren praam gevallen, dat hij een ernstige hoofdwonde bekwam. Door omstanders werd de onfortuinlijke knaap bij bakker Blanken binnengebracht, waar een noodverband werd gelegd. Later verleende mevr. dr. Reyniersen— van Sants geneeskundige hulp. Bij informatie bleek, dat de toestand van den jongen redelijk goed is te noemen. --- De vlucht uit de poppenkast van Jan Klaassenen Trijntje Toen sprak niemand eerst een woord meer, zóó waren ze aangedaan. Pierot was bij het zien van den Lange heelemaai er door ontdaan. Eindelijk zeide hij droevig: „Ben je ook je pakje kwijt?" „We maakten," zei Jokko, „er een band van, daardoor werden wij bevrijd". Pierot steeds goed en medtlydend, gaf Duimstok dadelijk zijn jas. „Pak aan", zei hij goedig, „vergeet niet, dat zij van een der dieven was". Toen moest hij hen beiden gauw vertellen wat met hem was geschied. „Die kerel krijg ik wel te pakken, dien schurk vergeet ik niet". (Wordt vervolgd). 424. 425. --- NATIONALE NATIONALE LEVENSVERZEKERING-BANK ROTTERDAM betaalt f 10.000 na 35 iaar of bij Uw eerder overlijden' . indien gij van Uw 30 sle jaar af, gedurende hoogstens 35 jaar. jaarlijks ƒ 211. - stort (Advertentie). --- RECHTSZAKEN FALSIFICEEREND ARCHITECT STAAT TERECHT. Hooghalensch landgoed ter sprake. Het Gerechtshof te Amsterdam behandelde Vrijdag in hooger beroep de strafzaak tegen den Amersfoortschen architect G. de V., verdacht van valschheid in geschrifte, meermalen gepleegd. De rechtbank te Utrecht had hem op 12 Maart J.L veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf, met aftrek van een deel van de voorloopige hechtenis. Verdachte had valsche handteekeningen geplaatst onder afschriften van koopcontracten of onder concept-contracten. De stukken waren gezegeld, zoodat zij den indruk maakten echt te zijn. Hij zou dit hebben gedaan om bi) verschillende menschen geld los te krijgen. De verdachte was taxateur voor den promotor J. H., met wien de Utrechtsche advocaat Mr. J. V. samenwerkte. H. was in relatie gekomen met den eigenaar van een groot landgoed te Hooghalen. De eigenaar wilde het huis verkoopen. In denzelfden tijd was hij in connectie gekomen met een tandarts te Amsterdam, die geneigd was voor een vriend van hem in Duitschland het buiten te koopen. H. bood het huis zeer billijk aan, doch het was hem slechts te doen om de noodige gegevens machtig te worden om contracten op te kunnen maken, waarop hij bij derden voorschotten zou kunnen krijgen. Samen met zijn compagnon Mr. V. stelde hij bovenbedoelde stukken op en verzocht verdachte de V. er de namen onder te zetten van verkooper van het landgoed. Verd. voldeed aan dit verzoek en H. trachtte zijn slag te slaan door met de geteekende stukken een voorschot van f 1500 los te krijgen van een Hilversumschen koopman. De koopman ging er echter niet aan, zoolang hij noch kooper, noch object had gezien. Verdachte was naar zijn meening onschuldig, hij had de namen onder de stukken gezet op verzoek van H. en Mr. V. Het was niet zijn bedoeling geweest valsche . handteekeningen te zetten. De procureur-generaal, mr. A. baron van Harinxma thoe Slooten eischte tegen verd. een gevangenisstraf van twee jaar, verminderd met drie maanden voorarrest. De verdediger mr. A. Sternheim bepleitte op juridische gronden ontslag van rechtsvervolging, subs. drong hü aan op clementie. --- VOORBIJ. W-aar al de continentale fabrieken jaren lang voor hébben gewerkt, is Zaterdagmiddag op het circuit van Drenthe om den grooten prijs van Europa bereikt: de suprematie van de Engelsche fabrieken is gebroken. Het merk „Norton", dat tot dusver niet te overtreffen bleek, is van de eerste plaats verdrongen. Reeds dadelijk na den start, toen de geweldig snelle Nortonman, Guthrie, de leiding bleek te hebben moeten laten bij den bekenden Husqvarnarenner, Sunquist, mocht worden verwacht, dat Engeland en Zweden elkaar in eer, woedenden strijd zouden bekampen, welke strijd echter, nadat Sunquist — daartoe dcor een lekken band gedwongen — den kamp opgaf, werd voortgezet door de beide Belgische F. N.rüders Noir en Demeuter. Met geweldige snelheden renden zij elkander achterna ; sneller, steeds sneller. Het publiek langs den weg en op de tribunes genoot. Er was spanning. Een spanning, die slechts een enkele maal door een kleine sensatie werd verbroken, als Maarten Flinterman en Lambert uit de bocht over den kop vlogen. Maar dat duurde maar even. Bij wedstrijden als deze bekommert het publiek zich niet om wat achter blijft; ^het heeft slechts oog en oor voor wat volhoudt en voort raast op den ronkenden motor, strepen gelijk, tot elndèlijk de finish is bereikt en bekend is, wie er als overwinnaar uit het strijdperk te voorschijn treedt en wat merk motor het ditmaal is geweest, dat alle andere merken verre achter zich heeft gelaten. Deze tijd is er een van snelheid, schreven we onlangs. De wedstrijden van Zaterdag hebben daarvan weer het bewijs gegeven. Alle records zijn verbeterd. In de 500 kub. c.M. klasse, waarin enorme snelheden werden verwacht, hebben de bereikte snelheden die verwachtingen nog overtroffen. Guthrie en Kalen haalden een doorsnee-snelheid van 143 K.M. per uur. De renners in deze klasse schoten na den start langs den weg als flitsen en als een ronkende staart volgde hen het gedaver der motoren. Vanaf de tweede ronde had de dulvelsnelle Guthrie op zijn Norton-paard de leiding. Hem nauw op de hielen zaten Noir en Demeuter, beide op het Belgische merk F. N. Zij hielden het publiek in 'hun prestaties gevangen. Men sloeg geen acht op de uitvallers ; men schonk nauwelijks aandacht aan valpartijen en, toen Guthrie bij het verkeerd neroen van een binnenbocht kwam te vallen en een lichte hersenschudding opliep, was plots alle belangstelling der vele duizenden langs het circuit voor den Engelschman, die eenigen tijd later in het Asser ziekenhuis werd opgenomen, verdwenen en had zich die aandacht geconcentreerd op de mannen, die, door de valpartij van Guthrie begunstigd, nu de leiding in de rennen hadden gekregen: Noir, Demeuter, van der Pluym. In de laatste ronde — de overwinning schier in den zak — viel Noir, waarvan Demeuter profiteerde. Van de tweede plaats wist hij zich op te werken naar de eerste. En, ofschoon Noir dadelijk weer startte, kon hij den geleden achterstand niet meer inhalen en moest hij Demeuter als eerste den finish laten passeeren. Met een gemiddelde van 135.2 K.M. per uur is de Belgische F. N.-renner oyerwlnnaar in de 500 kub. c.M. klasse geworden. Daarmede is het Engelsche merk „Norton" door het Belgische merk „F. N." verslagen. Overal, waar ter wereld belangstelling bestaat voor de motorsport, is de uitslag der rennen om den grooten prijs van Europa met groote spanning tegemoet gezien en toen de radio-omroeper Nortier, vanaf den start, aan de wereld in het Fransch, Duitsch en Engelsch dien uitslag bekend maakte, wist zij, dat het kleine België na vijf jaar zwo.egen, er in was geslaagd op het Drentsche circuit de Britsche suprematie te breken. De wereldbelangstelling voor Assen als T. T.stad was daardoor opnieuw geaccentueerd. Is het wonder dat men elders afgunstig is op onze rennen ? Dat men elders gaarne zou zien, dat geen rennen meer op het circuit van Drenthe zouden kunnen worden gehouden ? Daarom is het zoo gelukkig, dat thans, bij het tweede T. T.-lustrum de Asser burgerij in haar geheel uiting heeft gegeven aan haar erkentelijkheid voor wat door de T.T.-organisatie-commissie in de thans verloopen negen jaren voor Drenthe in het algemeen en voor de Drentsche hoofdstad in het bijzonder, is tot stand gebracht. Zij heeft door de aangebrachte versiering en verlichting hulde gebracht aan den door haar zoo gewaardeerden arbeid, maar zij zelve verdient voor de wijze waarop zij dat deed ook hulde. Geheel overeenkomstig de heerschende tijdsomstandigheden is Assen in de verloopen week met bescheiden middelen in een keurig feestkleed gestoken.En wanneer een volgend lustrum der T. T.-races in deze stad mag worden gevierd, zal het feestkleed, zoo de algemeene economische omstandigheden zulks toelaten, stellig nog heel wat fraaier zijn dan dat, hetwelk Assen thans heeft gedragen. Of zulk een lustrum zal worden bereikt ? In het T. T.-nummer van ons blad heeft men uit het artikel van den K. N. M. V.-voorzitter den indruk kunnen krijgen, dat de kans niet uitgesloten moest worden geacht, dat in een niet ver verwijderde toekomst wel eens geen T.T.-rennen meer op het circuit van Drenthe zouden kunnen worden gehouden. Gelukkig is die mededeeling, die elders voedsel had kunnen geven aan het verlangen dtórheen de rennen te verplaatsen, door den K. N. M. V.-voorzitter Zaterdagavond bij de prijsuitreiking gerectificeerd met de • verklaring, dat óók het derde en óók vierde T. T.-lustrum in Assen zal worden gevierd. Bravo, mr. Geldorp Meddens I Daarom houde Assen zich vanaf dit oogenblik niet meer afzijdig van den arbeid der T.T.organisatie-commissie, maar helpe het dien arbeid verlichten en de organisatie groot en sterk maken in het belang onzer goede stad, die van de jaarlijks weerkeerende races slechts financieel voordeel kan trekken. Dat 13 nog ieder jaar het geval' geweest en dit jaar stellig in bijzondere mate. De handeldrijvende middenstand heeft een goede week gehad ; de hotels waren overbezet; tientallen burgers logeerden vreemdelingen om in het logiestekort der hotels zoo goed mogelijk te voorzien, kortom — ieder heeft wat verdiend. Misschien wel iets extra's, wat in dagen als die welke nu weer achter ons liggen, volkomen is geoorloofd. Maar — men 1ste de kerk midden in het dorp en vrage b.v. niet voor een taxi-rit van het parkeerterrein te De Haar naar de stad een gulden per persoon. Het was juist tegen dergelijke „overdrijvingen", dat de Commissaris der Koningin in dit gewest waarschuwde, toen hij, sprekende over Ellert en Brammert, zeide, dat hij hoopte, dat zij, die zich in de dagen van de races binnen de grenzen van ons gewest bevonden, niet al te vaak de huidige Brammerts zouden mogen ontmoeten, die vreemdelingen aan een meer moderne wijze van plundering onderwerpen, welk optreden afschrik wekt en van een herhaald bezoek weerhoudt. --- Het geheim der Visschershut. 13 Maandag. Doch in dezen nacht lec:ds Lien waarlijk bidden, roepen tot Gcd. Daar op haar kamertje in de stilte alleen, worstelde zij in het gebed om licht in de duisternis, die haar was gaan omringen, zij zocht kracht om haar kruis te dragen Moeite en verdriet, beproeving en teleurstelling zijn dikwijls louteringen des harten, die den weg bereiden naar het Vaderhuis. In de donkere tunnels van 's levens reis, in de woestijn der verlatenheid, hebben velen voor het eerst God ontmoet of teruggevonden. En schitteren in den zwartsten nacht de sterren niet het schoonst aan den hemel? Réeds vroeg in den mergen, nog vóór de zen opkwam, sloop Lien naar buiten, 't Was haar te benauwd op haar kamertje en zij voe 'de een sterke beherfte het troefd te baden in de frissche morgenlucht. Het geheele dorp was in diepe rust Geen rookwolkje uit een schoorsteen vetried eenig leven. Maar de vogels waren ontwaakt en schetterden en kwetterden in lustigen jubel hun blijdschap uit. En het scheen het jonge meisje toe, dat de kletsende golven van den opkomenden vloed den zang der vogels accompagneerden* Doch in de atmosf:er zelf heerschte een wegende stilte, alsof de natuur haar adem inhield voor de majesteit van de opkomende zon. Ernstige gedachten beroerden het jonge meisje. Welk een tegenstelling tusschen deze gewijde rust en vrede in de natuur en den altijd voortdurenden strijd en onrust onder de menschen. Zij wist van de groote wereld daar buiten niet veel af. maar als reeds in dat kleine wereldje, dat Strandwijk heette, waar het leven voorbij vlood als een kalme rivier, de menschen elkander het leven moeilijk maakten, hoe moest het dan niet daar buiten zijn, waar zooveel grove zonden heerschen. De stilte deed haar goed. Zij voelde zich dicht bij God. Zij liet haar blik dwalen over de blauwe zee. O, welk een macht heeft de zee, zelfs in haar rustige oogenblikken. zy spreekt een taal, die in het gemoed grijpt, die opheft en goede en schoone gedachten wekt, zich verheffend boven het gedruisch der wereld en opklimmend tot in hoogere sferen, waar de zonde der aarde niet meer gevonden wordt. De zee stemt tot ernst en tot kracht beide. God spreekt door de zee tot de menschen en Lien verstond die stem. Het was een stem, die haar moed en vertrouwen toefluisterde. Zij kon den weldadlgen invloed niet weerstaan, dien de natuur uitoefent op hen, die de nabijheid der menschen ontvlucht zijn. En toen de eerste zonnestralen zich over het strand goten en. de schuimende golfjes kristalleerden, tooverden zij eer. glimlach om de strak gespannen lippen van het meisje. Dat was de onweerstaanbare vreugde van den nieuwen dag, geboren uit nacht en donkerheid. Waarom vergeten wü toch steeds weer, dat Gods lichten niet kunnen uitdooven en achter de wolken altijd de zon schijnt? Al droomend en peinzend was Lien ver afgedwaald. Zij wendde nu haar schreden naar het dorp terug, dat teekenen van leven begon te geven. Zij zag visschersfiguren op de pier verschijnen, ja. zij zag met haar scherpe oogen zelfs de deur van haar huis open staan en schipper Luca naar buiten komen. Het was waar ook. Vader en Willem zouden hedenmorgen wederom uitvaren voor een korte reis. Zij zag Willem achter den schipper aankomen en even later op de „Wendelina" gaan. Zij vreesde te laat te zullen komen om nog even afscheid te nemen en daarom haastte zij zich zeer. Doch zij was te ver afgedwaald en juist toen zij in de haven aankwam, stak de „Wendelina" van wal, aan het hfeofd van andere botters, en zij kon niet anders doen dan de schipper en z'n zoon toewuiven, wat door hen geestdriftig beantwoord werd, tot zoolang zij uit het gezicht waren. HOOFDSTUK VII. Twee vrouwen. Hoe gaarne zou Lien nog even met haar vader gesproken hebben, maar hij had zeker niet langer kunnen wachten, omdat hij de anderen moest voorgaan, Er was niemand in de wereld, van wien zü zooveel hield als van den ouden schipper. Zij had zich aan hem gehecht met haar geheele hart. En hij, hij was dol op haar. Hij noemde haar steeds. bij haar lievelingsnaampjes en de dorpelingen fluisterden, dat schipper Bram nog meer van zijn meisje dan van zijn jongen hield. Nu hij en Willem uit waren op de zee, voelde Lien niet veel lust om naar huis te gaan. Zij was immers een kwelling, een last voor die vrouw haar moeder, met wie zij nu weer alleen achtergebleven was. De herinnering aan 't gebeurde van den vorigen avond kwam weer scherp in haar op en zij schrok er voor terug, in de nabijheid van Hanna te komen en den geheelen dag met haar om te gaan. Maar zij zou probeeren te verdragen. Zij trad binnen en liep door tot aan de keuken, waar niemand was. Alles was aan kant, geen kopje vuil. De schipper en Willem hadden natuurlijk gegeten, maar Hanna had alles blijkbaar weer opgeruimd. Lien keek op de klok. Het was zeven uur. Twee uur had zij dus aan het strand doorgebracht. Zij duwde de deur open naar de voorkamer, waar Hanna druk bezig was de kamer te doen. — Het spijt me, dat ik zoo lang weggebleven ben moeder, begon zij zacht. Ik dwaalde langs het strand en wist niet dat het al zoo laat was Waarom hebt u hét werk niet voor mij laten liggen? Ik doe het toch altijd? — Ik wist niet wanneer je thuis beliefde te komen, sprak Hanna bits, zonder haar hoofd om te wenden. Als je eten wilt, maak je het zelf maar klaar. Ik ben niet van plan om den geheelen dag het eten voor jou te laten staan. Lien antwoordde niet. Haar lippen trilden en een vinnig antwoord zweefde haar op de lippen, doch zy bedwong zich en ging de achterdeur uit. Daar op dezelfde plek, waar zij altijd zat, begon zij een net te verstellen, dat volgens den schipper toch tot niets meer nut was. Doch zij kon niet ledig zitten en haar handen gingen weldra ijverig heen en weer. Toen Hanna haar daar zoo zag zitten, werd het medelijden in haar wakker. Zij zelf ging in de keuken en zette water op om een kopje thee te zetten voor Lien. Er woedde een vreemde strijd tusschen deze twee vrouwen. Het was geen gebrek aan liefde, dat hen beiden verdeelde, want innerlijk voelden zij genegenheid voor elkander, doch het was haar trots en haar liefde die tegen elkander opstonden. Lien kon het niet helpen, dat de laatste woorden van haar moeder haar bitter pijn deden en zij nam zich voor slechts noodgedwongen tot haar te spreken, tot zij weer vriendelijk voor haar werd. Zoo ging de morgen voorbij. Het water had reeds lang gekookt, doch de thee was niet gezet. Het was Hanna te veel geweest. Daar buiten zat Lien, ijverig aan de netten bezig en de zon brandde op haar hoofd. Zij was den ganschen morgen niet van haar plaats geweest. Het was alsof haar oogen vochtig waren en haar lippen trilden nu en dan als had zij de koorts. Dit pijnlijk zwijgen werd voor Hanna op het laatst ondragelijk. Zij ging voor het raam staan en keek naar Lien. Haar oude liefde ontwaakte met kracht en sloeg als een golf over haar hart. Ach, zij had het kind toch nog altijd zeer lief. Indien zij slechts gehoorzaam wilde zijn en doen wat haar ouders wenschten, hoe gelukkig konden zij dan allen met elkander zijn en hoe heerlijk zou de toekomst wezen, dacht zij. Hanna's oogen schoten vol tranen. Zij liep de keuken in, liet het water opnieuw koken en zette thee. Daarna maakte zij een smakelijk ontbijt klaar, en voegde er eenige gebakken vischjes bij, die Lien zoo graag lustte. Dan ging zij naar buiten en zeide: — Kom Lien, je hebt den heelen ochtend nog niets gebruikt. Gooi die dingen weg en eet wat ik voor je klaar gemaakt hebt. Laat ons toch niet langer tegen elkaar mokken. Je bent een klein beetje ondeugend, doch ik kan zoo moeilijk boos op je zijn. Lien stond ten diepste geroerd onmiddellijk op. Die zachte, vriendelijke woorden hadden haar geheel gewonnen. Zij volgde Hanna in de keuken en begon te eten, terwijl Hanna aan haar blauwen borstrok breidde, alsof het haar leven gold. Beiden spraken geen woord. (Wordt vervolgd). --- NIEUWS UIT DE OMLIGGENDE PROVINCIEN Poging tot doodslag te Groningen. Dader wandelde rustig verder. Hedenmorgen te plm. 7 uur had te Groningen een poging tot doodslag plaats, bedreven door een zekeren, plm. 25 jaar ouden, Hemmes, wonende in de Raamstraat, een bekend type uit de „onderwereld" van Gruno's veste. De man schijnt te voren reeds eenige woordenwisseling gehad te hebben met den knecht van den heer Smits, wonende bij de vischafslagplaats aan het Zuiderdiep. Om ongeveer 7 uur was deze knecht, Hartlief geheeten, bezig het reservoir van een auto met benzine te vullen. Zonder eenige drukte kwam Hemmes er toen aan wandelen. Bij Hartlief gekomen haalde hij kalmweg een mes uit den zak, stak den knecht daarmee tweemaal krachtig in de zij en wandelde, na het mes, dat van bloed droop, zooals een ooggetuige ons vertelde, afgeveegd te hebben, rustig verder. Omstanders, die den man kenden, deden geen moeite hem te grijpen, in de overtuiging, dat de politie hem wel zal weten te vinden. Deze ging direct naar den man op zoek. De hevig bloedende gewonde werd in zijn in de nabijheid staande woning binnengedragen, waar de politiedokter, de heer Nathans, hem spoedig hulp verleende. Hij bleek vrij ernstig gewond te zijn en werd naar een ziekenhuis vervoerd. DE VALSCHE MUNTERIJ TE BARNFLAUt» Arbeider tot 4 jaar veroordeeld. De procureur-generaal bij het gerechtshof te Leeuwarden heeft Zaterdag bevestiging gevraagd van het vonnis der rechtbank te Groningen, waarbij een 40-jarlge arbeider T. te Barnflair bij Ter-Apel werd veroordeeld tot vier jaar gevangenisstraf wegens het maken van valsche rijksdaalders en het voorhanden hebben van stoffen voor het vervaardigen dezer munten. --- INGEZONDEN (Bulten verantwoordelijkheid der redactie). STRAATVERSIERING TJX. Meneer de Redacteur, Verzoeke beleefd onderstaande in uw blad te willen plaatsen. Bij voorbaat mijn hartelijken dank. Nu de T, T. feesten achter den rug zijn, kan geconstateerd worden dat deze een groot succes zijn geweest. Het feestelijk aanzien door het versieren van de stad heeft op de vreemdelingen, naar ik van verschillende zijden vernam, 'n zeer goeden indruk gemaakt en zij verzekerden mij, het volgende jaar weer terug te zullen komen. Ze vonden Assen nu zoo aantrekkelijk en gezellig; vorige jaren was het aan de stad bijna niet te zien dat er een zoo belangrijk gebeuren op sportgebied plaats vond. Nu zou ik willen voorstellen de nu gevormde buurtcommissies te continueeren, met het doel elk jaar met de T. T. te zorgen voor stadsversiering. Zü, die met dit idee sympathiseeren, verzoek ik beleefd mij hun kaartje te willen zenden, opdat dan, zoo mogelijk, een algemeene vergadering uitgeschreven zou kunnen worden. J. VAN OOSTEN Azn., Beilerstr. 13. ZILVERVOSSEN. Weledele heeren, Beleefd verzoek ik u het onderstaande in uw blad te willen opnemen. Bij voorbaar mijnen dank. In het blad van Zaterdag 16 dezer kwam onder de rubriek Kleinveeteelt een artikeltje voor over Zilvervossen, waarin onder anderen stond dat door het Alg. Ned. Zilvervossen stamboek de minimum verkoopprijs voor zilvervossen is bepaald op f 600 per paar, en waaruit schrijver opmaakt, dat men dus voor f700 wel een goed paar vossen kan koopen. Het zij my In de eerste plaats geoorloofd hier een kleine rechtzetting aan te brengen. De geachte inzender schrijft, dat het Alg. Ned. Zilvervossen stamboek dezen minimum prijs heeft bepaald, maar dit moet zijn: „De Ned. Ver. van Fokkers van Zilvervossen en andere Pelsdieren", welke vereeniging in 1928 te Arnhem is opgericht, en welke vereeniging ook een stamboek van Zilvervossen en andere pelsdieren in het leven heeft geroepen. Wanneer wij nagaan dat de Noord-Nederlandsche Vereeniging „De Zilvervos" waarvan ik bestuurslid ben, 43 fokkers tot leden heeft en dat deze vereeniging eveneens een stamboek voert, dan is het wel duidelijk dat het stamboek van de Ned. Ver. enz. geen aanspraak kan maken op den naam Algemeene en dit dan ook niet doet. Dat men bij een minimum verkoopprijs van f600 voor f700 wel wat goeds zal kunnen krijgen is, dunkt mü, wel een weinig gewaagde stellingè Dezelfde redeneering zou er toe leiden dat wanneer op de markt de slechtste koeien f 100 opbrengen, men dan voor f 120 wel een goede koe koopen kan. Wat de goede diensten aangaat die de Ned. Ver. enz. aan velen bewezen zou hebben, daarover heb ik wel eens andere noten hoeren kraken. Een der leden van deze vereeniging beweerde nog onlangs, dat hij van zijn lidmaatschap nog nooit het minste profijt had gehad. In de Kleinveeteeltrubriek werd er de laatste jaren herhaaldelijk op gewezen, dat men bij de aanschaffing van hoenders het beste moet koopen, dat er aan de markt is, en dat daar alleen voordeel mee te behalen is. Ik zou zoo zeggen, dat dit met een weelde-artikel als zilvervossen dubbel het geval is. Een goed paar vossen kost aan onderhoud en behuizing ongeveer evenveel als een slecht paar, maar de uitkomst is belangrijk verschillend. Men heeft groote en kleine vossen, vossen met mooie pels en vossen met slechte pels, vossen, die een zestal jongen werpen en vossen waar men te vergeefs op nakomelingen wacht. Dat er verschil in zilvervossen bestaat, en dat het gezegde: Een vos is een vos, niet opgaat, blijkt wel uit het feit, dat verleden jaar door eenzelfde vossenfarm, ingeschreven bij de Ned. Ver. enz. vossen werden aangeboden tegen f 1200 en tegen f 2000 het paar. Waar de schrijver van bedoeld stukje schrijft dat hij spoedig de reden zal kunnen mededeelen, waarom onze Noordelijke Ver. vrij wat hooger prijzen noteert dan f 700 zal ik hierop niet verder ingaan, hoewel ik altijd bereid ben om hem in te lichten. Wat de aanstaande fokkers aangaat, zoo kan ik niet anders doen, dan hen aanraden om, alvorens te koopen, eerst het materiaal op verschillende fokkerijen eens te gaan bezien, en te onderzoeken onder welke voorwaarden de levering geschiedt, en zich niet dood te staren op het verschil in aanschaffingskosten tusschen goede en slechte fokdieren. Ook kan ik hen aanraden eens te lezen het boekje. „Het Fokken van Zilvervossen" door F. van Esta Tjallingii, de voorzitter en tevens een der oprichters van de Ned. Ver. voornoemd. Daarin zal hij nog geheel andere prijzen genoteerd vinden, dan f 1500 of f 2000 het paar. De raad daarin gegeven, om alleen bij leden van die vereeniging te koopen kan ik natuurlijk niet onderschrijven, maar ten stelligste aanraden, om ook bü de fokkers van de Noord Ned. Ver. eens te gaan kijken en, na bezichtiging, te overwegen, welke vossen de voorkeur verdienen. De heer Pass, Molenweg te Haren, de inspecteur onzer vereeniging zal steeds bereid gevonden worden, om hem adressen te verstrekken en alle verder gevraagde inlichtingen te geven. Het slotwoord van uw medewerker, waarbij hij op de grootst mogelijke voorzichtigheid aandringt kan ik volkomen onderschrijven en 't is dubbel wenschelijk om bij zooveel mogelijk vcssenhouders een kijkje te gaan nemen en zijn licht op te steken. L. VAN DER MOER, Huize „De Moere" Grolloo (gem. Rolde.) ---