Het einde van een werelddeel. Gibraltar geen onneembare vesting meer! De „legende der apen" wordt in eere gehouden. Een schilderachtige plechtigheid. door W. B. van Alfonsen Sedert de jongste manoeuvres van de En oelsche vloot in de Middellandsche Zee toont de Gouverneur-Generaal van Gibraltar een bepaalde afkeer van de marine. Hij ziet liever géén generaals, zelfs geen mindere goden van de vloot aan zijn beroemde diners. En hij hééft reden voor die afkeer, n t bij de bedoelde manoeuvres waren al. zwa kke punten van Gibraltar als vesting in bet licht gesteld. Door kunstmatige neve ls beschermd, waren op alle strategische n ten mariniers geland, die — althans in theorie Gibraltar hadden veroverd. Toen jjwamen de vliegtuigen en lieten in minder dan geen tijd de installaties voor het distileeren van zeewater in puin vallen (bronnen zijn er niet en de regenbakken bevatten nauwelijks genoeg voor twintig dagen) waarna zij binnen 8 minuten ook de 54000 ton ruwe olie van Gibraltar deden opgaan In — zij het dan ook denkbeeldige., vlammen. — Het is waar, dat de 45 M. onder den grond liggende munitievoorraad, de kazematten, met plaats voor 40.000 mariniers het 5000 man tellende garnizoen en de verleden jaar opgerichte fabriek voor gifgassen ongemoeid zijn gelaten, doch ook zonder dat hebben de manoeuvres de vraag doen opkomen, of deze sterkste vesting van het Britsche wereldrijk wel meer dan drie dagen zou kunnen stand houden bij een werkelijken luchtaanval. De rots van Gibraltar, die door de Engelschen tot één groot vestingwerk is gemaakt, de sterkste vesting der wereld, en toch niet meer onneembaar --- De apen-legende. Er zijn nog andere dingen, die in Gibraltar een bezorgde stemming doen ontstaan. Toen de Engelschen in 1704 na zwaren strijd de plaats bezetten, bevonden zich op de rotsen groote troepen wilde bavianen. Het volk zei, dat de Engelschen roovers waren, evenals de apen, en dat zij zoolang Gibraltar bezet zouden houden, als er apen op de rotsen rondsprongen, m.a.w. voor eeuwig naar men toen dacht. De laatste jaren nam het aantal bavianen echter opvallend sterk af ; van groote troepen was er geen sprake meer en tenslotte bleven er nog slechts vier oude wijfjes over De gouverneur-generaal dacht natuurlijk aan de volkslegende. Hij moest er wel aan denken, want de ramen van zijn paleis zagen uit op een bergtop, waarop in de achttiende eeuw Spanje's koningin zoo lang wilde blijven zitten, totdat de Engelsche v lag uit Gibraltar verdwenen zou zijn. Men vertelde hem, dat de vier apen steeds vaker de Engelsche kolonie verlieten om te zwerven in de neutrale zóne, die haar scheidt van het Spaansche grondgebied, niet de vesting La Linea. De GouverneurGeneraal liet een jonge mannetjes baviaan uit Marokko komen. En op den vierden dag üa zijn Aankomst draaiden de vier oude vrijsters hem den nek om.... De Spaansche bevolking scheen gelijk te krijgen en ock de gouverneurs van Algeciras, die al meer dan twee eeuwen elk stuk onderteekenen als „Gouverneur van Algeciras en Gibraltar (tijdelijk door Engeland bezet)", zóó kon het niet blijven. --- Hoe men zich wist te helpen. Er werden twee jonge mannetjes en twee jonge wijfjes uit Afrika gehaald en inderdaad zijn sindsdien al kleine baviaantjes geboren. Dat was een reden om feest te vieren in 't officierscasino. De baviaantjes weiden geregistreerd en een kapitein werd met het toezicht erover belast. De bavianen van Gibraltar sterven dus niet uit Maar de manoeuvres --- Een schilderachtige plechtigheid De Gouverneur-Generaal heeft reden om bezorgd te zijn over de onneembaarheid van zijn vesting. En dat is de reden, dat de Vrijdagsche receptie in zijn paleis niet zoo schitterend en vroolijk is als vroeger. Maar schilderachtig is zij nog steeds. De poorten van de stad Gibraltar worden met groot ceremonieel door de garde afgesloten, waarna de zware sleutels op zijden kussens gebracht worden aan den Gouverneur-Generaal, die zich reeds in de eetzaal bevindt. Eerst nadat hij ze opgeborgen heeft, gaat men aan tafel. --- De regimentsgeit. De sergeant, die plechtig de mooi bewerkte sleutels door de stad naar het paleis draagt, wordt voorafgegaan door een geitebok, die eens door den Engelschen koning aan het achtste regiment infanterie als mascotte is geschonken. Het dier draagt een roodleeren halsband en een geelkoperen ketting, terwijl het evenals de apen geregistreerd is. Achter den sergeant loopen goed doorvoede geniesoldaten in prachtige uniformen met houweelen en schoppen op den schouder en daarachter loopt iedereen mee, die er iets voor voelt: negerkinderen, halfgekleede Arabiertjes, Mooren, Malthesers met olijfkleurige gezichten, Berbers en Italianen. Een schilderachtige en onofficieele deputatie van de 20.000 inwoners der vestingstad. Die inwoners werken weinig en leven er toch goed van. Zij voelen zich Engelschen, al kunnen zij slechts bij uitzondering Engelsch spreken. Zij komen aan de kost, doordat er tweemaal per jaar 40.000 Engelsche matrozen landen, doordat men een garnizoen heeft met officieren, die zich vervelen. Een kijkje in de straten van Gibraltar --- Kolonel Lindbergh en zijn echtge noote, die per vliegtuig een tocht Kolonel Lindbergh en zijn echtge noote, die per vliegtuig een tocht over Groenland en IJsland naar het vasteland van Europa maakten, 2i jn Woensdag te Woolston bij Sou thampton in Engeland geland. De aankomst der luchtreizigers. --- Couranten-hoofden als paspoort Bovendien ^igt Gibraltar ideaal voor kleine smokkelpartijtjes. Men kan sigaretten smokkelen naar het Spaansche gebied of de Msrokkaansche visschers op zee tegemoetvaren om hun voor een duro per stuk de kop van de te Gibraltar verschijnende krant te verkoopen. Op deze kop komen de wapens van Engeland en de vrijhavens van Gibraltar voor. De Marokkanen kunnen niet lezen en op de een of andere wijze zijn de bewoners van Gibraltar erin geslaagd om hun wijs te maken, dat zij dat stukje papier noodig hebben als bewijs van toegang tot den haven en als vergunning om hun visch te verkoopen --- Het „einde der wereld" verouderd ? Op de rots, die er uitziet uit de lucht als een slapende leeuw, hebben eenmaal de Engelsche ingenieurs een onneembare vesting gebouwd. Thans is zij niet meer onneembaar, doch verouderd. Gibraltar is nog slechts een klein Engelsch schiercilandje, door een smalle, moerassige landengte met Spanje verbonden. Veel is er veranderd sinds dien tijd, dat „deze zuilen van Hercules", die volgens de oude Grieken het einde der wereld vormden, op de Spanjaarden werd veroverd. (Nadruk verboden* --- BINNENLAND POOTAARDAPPELEN NAAR HET BUITENLAND. Ontduiking van de gestelde prijzen? Het Tweede Kamerlid Bakker heeft aan den minister van Economische Zaken gevraagd: 1. Is het juist, dat in sommige deelen des lands, de afzet van pootaardappelen naar het buitenland is bevorderd, doordat de betrokken exporteurs in samenwerking met de leveranciers, de regeling ten aanzien van de prijzen gesteld, hebben ontdoken? 2. Zoo ja, is de minister dan niet van oordeel, dat de Friesche exporteurs en leveranciers, welke zich aan bedoelde regeling strikt gehouden hebben, door bovengenoemde ontduiking ten zeerste benadeeld worden, aangezien op deze wijze de export van Friesche pootaardappelen van de van ouds bekende uitnemende kwaliteit, onmogelijk wordt gemaakt? 3. Is de minister bereid ten aanzien van overtredingen van de in bovenbedoelden zin gestelde regelen zoodanige maatregelen te treffen, dat deze, door de gevolgen welke daaruit voortvloeien voor de overtreders, zooveel mogelijk verder zullen worden voorkomen? BERI-BERI ONDER DE GEARRESTEERDE MARINESCHEPELINGEN. In Ned. Oost-Indië. In antwoord op de vragen van mevrouw De Vries-Bruins omtrent de op het eiland Onrust, onder de daar verblijf houdende gearresteerde marineschepelingen voorkomende beri-beriziekte, en betreffende het voorkomen van deze ziekte onder de arrestanten op Madoera, hebben de ministers Colijn en Deckers nog het volgende medegedeeld: Het is den ministers bekend, dat onder de personen, die gearresteerd zijn ten gevolge van de ongeregeldheden bij de marine in Ned. Indië, voor zoover zij verblijf houden op het eiland Onrust, beri-beri is voorgekomen. In totaal hebben zich bij 62 dezer personen beri-beri-verschijnselen voorgedaan. Sterfgevallen zijn niet voorgekomen. De ziekte is uitsluitend voorgekomen onder de arrestanten der marine. De uitspraak, dat de oorzaak van het ontstaan der ziekte uitsluitend moet worden gezocht in de samenstelling van het voedsel, kan niet als juist worden erkend. Onder de op Onrust werkzame koelies, aan welke geheel dezelfde voeding wordt verstrekt, zijn geen beriberi-verschijnselen voorgekomen. Beri-beri is ook onder de arrestanten op Madcera voorgekomen, echter in geringe mate en van lichten aard. Er behoefden geen patiënten in een ziekenhuis opgenomen te worden en allen zijn in betrekkelijk korten tijd volkomen genezen. --- Opening Ambachtsschool te Coevorden Door Minister Marchant verricht. Onder groote belangstelling is Woensdagmiddag de Ambachtsschool alhier, officieel geopend. Van dichtbij en ver waren velen gekomen om aanwezig te zijn bij deze voor Coevorden lang verbeide, belangrijke gebeurtenis, welke meerdere luister werd verleend door het feit, dat Zijne Excellentie de Minister van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen, Mr. H. P. Marchant daarbij'tegenwoordig was. Onder de talrijke autoriteiten merkten wij o.a. op Mr. H. Smeenge, lid der Eerste Kamer, de heeren J. B. Hemel en G. Wierenga, leden van de Provinciale Staten in Drenthe, de heer W. H. Cool, inspecteur bij het Ambachtsondèrwijs in de Noordelijke provincies, mej. J. F. Beumer, inspectrice bij het Nijverheidsonderwijs, Mevr. van Riel—Smeenge, inspectrice bij het Lager Onderwijs, den heer O. Norbruis, burgemeester van Schoonebeek, den heer C. L. van Riemsdijk, burgemeester van Gramsbergen, den heer H. C. Derksen, directeur der R.H.B.S. en R.K.S. te Coevorden, vertegenwoordigers van drie plaatselijke Vakorganisaties, den heer Jensma, directeur der Ambachtsschool te Emmen den heer M. de Vries, afgevaardigde van de Vereeniging van Ambachtsscholen in Drenthe en verder nog vele vertegenwoordigers van besturen der verschillende vereenigingen uit Coevorden en naburige gemeenten. Nadat de autoriteiten met het bestuur der Vereeniging Ambachtsschool Coevorden en Omstreken in de Vakschool voor Meisjes hadden aangezeten aan een voortreffelijk verzorgde koffietafel, begaf het gezelschap zich naar de Groote Zaal Abels, welke vrijwel geheel was gevuld. De burgemeester, de heer A. Gautier, voorzitter der Vereeniging Ambachtsschool Coevorden en Omstreken, sprak een woord van welkom, waarbij hij meedeelde, dat de Commissaris der Koningin en de leden van Ged. Staten verhinderd waren aanwezig te zijn. --- Openingsrede van den Minister Mr. Marchant vangt zijn rede aan met de mededeeling, dat het de regeering een buitengewone voldoening schenkt deze school te kunnen openen. Wanneer men ziet hoe de regeering dagelijks in de dagbladen aan critiek wordt onderworpen, dan is het — aldus spr. — om medelijden met haar te krijgen. Soms krijgt men den indruk, alsof wordt verondersteld, dat de belangstelling voor het onderwijs bij de regeering niet meer aanwezig is. En juist daarom is dit oogenblik van zoo groote beteekenis en schenkt het werkelijk voldoening, omdat thans blijkt, dat er, behalve van opheffing ook nog sprake is van stichting van scholen in deze bijzonder moeilijke tijden, want het is in de eerste, plaats noodig. dat de jonge menschen straks iret verdubbelde kracht aan den arbeid gaan om het volk nieuwe welvaart te brengen en het ambachtsonderwijs juist stelt hen in staat zich voor deze ongetwijfeld uitermate moeilijke taslk te bekwamen. Hoezeer echter de regeering overtuigd is van het groote nut ook van dit onderwijs, toch is het noodig ten aanzien daarvan zuinigheid te betrachten. Toen destijds bekend werd, dat het plan bestond hier ter plaatse een geheel nieuw schoolgebouw te stichten heeft de burgerij uit vreugde daarover gevlagd, maar toen bleek, dat dit plan geen doorgang kon hebben heeft zij zich daarbij neergelegd. Bijzonder veel genoegen heeft het spr. gedaan, dat ook vandaag, nu een ambachtsschool op bescheidener voet geopend wordt, meerdere ingezetenen de vlaggen hebben uitgestoken. Door bijzondere omstandigheden was het in Coevorden gemakkelijk de ambachtsschool te huisvesten. De zwakke sekse is altijd inschikkelijk en zoo heeft de vrouwelijke school (Vakschool - Red.), die de zusterschool binnen haar muren huisvesting heeft verleend over die inschikkelijkheid zoo weinig spijt, da zij ons reeds heden een voortreffelijk verzorgde lunch heeft aangeboden, een gullen ontvangst, die de indruk maakte alsof zij zelfs bijzonder dankbaar is vöör de haar geschonken gelegenheid tot het verrichten van een daad van zelfopoffering Dit feit verdient een zeer bijzondere vermelding, omdat juist in dezen tijd offervaardigheid dikwijls noodig is. Het is waar, dat de verzorging van het onderwijs uitgaat van een centrum, de regeering, maar er zou niets van terechtkomen, wanneer de regeering niet werd gesteund door de verschillende organen ter plaatse. Ambachtsonderwijs moet steunen op het particuler initiatief. Daarom moeten we bij een gelegenheid als deze in de eerste plaats denken aan hen, die door het stichten van vereenigingen, plaatselijk en streeksgewijs, dit onderwijs bevorderen. Namens de regeering wil spr. verklaren, dat de aanwezigheid van den heer Mr. Smeenge bij deze gelegenheid zeer wordt gewaardeerd. Hij toch is welhaast de vleeschgeworden belangstelling voor het vrije ambachtsonderwijs (Applaus) en aan hem heeft dit onderwijs zeer veel te danken. Verder moet spr. verklaren, dat, wanneer Coevorden burgemeester Gautier niet had gehad het de school misschien niet had gekregen (Applaus), want er was veel concurrentie op dit punt. Het verheugt spr. dat nu de zaak eenmaal is beslist hier toch verschillende burgemeesters uit omliggende gemeenten aanwezig zijn, om van hun belangstellng en sympathie blijk te geven en te toonen, dat zij bereid zijn den bloei der school te helpen verzekeren. Door de vele onderwijsinrichtingen, welke hier bestaan, is Coevorden allengs geworden een centrum van cultuur, een woord, dat in den laatsten tijd nog al eens — soms ten onrechte — wordt gebruikt, want onlangs was er een hoofd van een lagere school met 4 leerlingen, die zich tegen de opheffing verzette, omdat hij ook die school een cultuurcentrum noemde (hilariteit). Helaas is tegenwoordig het perspectief voor de jongelui, die de ambachtsscholen bezoeken niet schitterend, een omstandigheid die de regeering zeer benauwt. Naast de eisch van opoffering, waarop spr. reeds heeft gewezen is er thans meer dan ooit de eisch, aan een betere toekomst niet te wanhopen, want het geloof in een betere toekomst moet ons juist de kracht schenken deze moeilijke tijden te boven te komen. Spr. verklaart de school geopend, maar verbindt daaraan den levendigen wensch, dat de jongens goed zullen beseffen welke offers het heeft gekost de school te stichten en ook, dat zij zich in latere jaren dankbaar zullen herinneren, wat zij aan de Ambachtsschool in Coevorden verschuldigd zijn (Applaus), Minister Marchant tijdens een rondgang door het schoolgebouw. --- Dr. Dollfuss hield op den avond van denzelf den dag. waarop de aanslag op hem gepleegd Dr. Dollfuss hield op den avond van denzelf den dag. waarop de aanslag op hem gepleegd werd, een korte rede vanuit de ziek enkamer in zijn woning voor de microfoon, welke rede door alle Oostenrijksche zenders werd uitgezonden. Achter den bondskanselier zijn vrouw. --- Antwoord van den Voorzitter. In zijn antwoord wees de Voorzitter erop, dat de school werkelijk in een behoefte voorziet, wat blijkt uit de groote toeloop van leerlingen. Spr. hoopt dan ook zeer, dat door inwilliging van een thans reeds aanhangig gemaakt verzoek om uitbreiding van ruimte en personeel afwijzing van leerlingen zal kunnen voorkomen. Spr. memoreerde de moeilijke reis, welke het schip heeft gehad alvorens in veilige haven te kunnen binnenvallen Spr. bracht voorts dank aan de regeering en aan den gemeenteraad voor de verleende medewerking, aan allen, die het bestuur hadden geholpen, speciaal aan mej. Beumer en de heeren Hofstede, Cool en Witteveen. Tenslotte richtte spr. zich tot het leerarencorps der school, rijksgebouwendienst, architect en aannemers. De heer M. de Vries sprak namens den voorzitter van de vereeniging ter bev. v. h. Amb. O., in Drenthe en namens den voorzitter van de eerste Ambachtsschool in Drenthe, Mr. J. Bothenius Lohman, te Assen. De heer Jensma, voorzitter van de vereeniging van Directeuren bij het N.O. in Nederland wenscht het bestuur en gemeente van harte geluk. De heer Beukema voerde het woord namens de Vereeniging voor Amb. O. te Emmen. Mr. H. Smeenge bracht den Minister dank voor zijn verklaring, dat spr. de incarnatie is van de belangstelling voor het Ambachtsonderwijs en eindigde met een : leve Coevorden. leve het Onderwijs en thans inzonderheid het Ambachtsonderwijs. Hierna werd nog het woord gevoerd door de heeren J. B. Hemel, P. Donker, J. P. van Doornum, mevr. van Riel—Smeenge, W. ter Meer, Neijenhuis, H. C. Derksen, burgemeester van Riemsdijk en den directeur, den heer P. Klapwijk. De voorzitter dankte tenslotte voor de vele vriendelijke woorden. ---