UIT DE PROVINCIE BEILERVAART. WATERSCHAPSVERG ADERING (1 Nov.) — Onder voorzitterschap van den heer K. van Veen te Hoogersmilde, werd gisteren in het cafe Visscher, alhier een vergadering gehouden van stembevoegde ingelanden van het waterschap Brug over de BeiIervaart. De rekening over 1932 sluitende, gewone dienst in ontvangst op f603.98 en in uitgaaf op f 575.07, alzoo met een batig slot van f 28.91 en buitengewone dienst, in ontvang en uitgaaf f 238.40, werd voorloopig vastgesteld. Het periodiek aftredend besturslld, den heer K. Sikkema te Beiiervaart werd herkozen. DE WIJK. GEVAARLIJKE HOND (2 Noy.) — De landbouwer R. Nijsingh kwam dezer dagen tot de minder aangename ontdekking dat een hond een zijner schapen zoodanig had bewerkt, dat afmaking noodzakelijk bleek. Reeds eerder werd een zijner schapen het slachtoffer. Zijn we goed ingelicht, dan is de eigenaar van den hond bekend. Deze zal den heer N. wel schadeloos stellen en verder wel zorgen, dat de hond onschadelijk wordt gemaakt. GYMNASTIEKUITVOERING (1 Nov.) — De Gymnastiekvereniging De Wijk gaf haar eerst uitvoering in Café Hazelaar voor een honderdtal belangstellenden. Onder leiding van den heer Loos van Meppel bleek serieus geoefend. Aardige oefeningen waren te zien, zoowel van de dames- als heerenleden. Ter afwisseling van het vrij groote programma werd een klucht „De Majoor", of „inkwartiering bij mobilisatie" en het blijspel „Nieuwsgierige Dienstmeiden" opgevoerd. Beide stukken alsook de diverse oefeningen oogstten een dankbaar applaus. De W.S.V. kan op een uitmuntend geslaagde uitvoering terugzien. OUD-LEERLINGEN (2 Nov.) — In Café Hogenkamp vergaderde gistermiddag de Bond van Oud-leerlingen „T.O.B.", De Wijk en Omgeving. Zeker tengevolge van het slechte weer was de opkomst slecht. Als punt 1 werd besproken de St. Jacobi Wijkermarkt, welke met opheffing wordt bedreigd. Algemeen was men van meening, dat het beter was deze markt te verzetten, naar een meer geschikt tijdstip, b.v. in 't midden van Nov. Besloten werd zich in verbinding te stellen met de afd. de Wijk van het D.L.G. Tot afgevaardigde naar de algemeene Jaarvergndering te Assen werd aangewezen, het lid W. Stapel Rzn. Besloten werd deel te nemen aan de graslandkeuringen, (een 4-tal landbouwers hadden zich voor deze keuring opgegeven) en door een spreker het nut hiervan naar voren te laten brengen. Op een adres der afd. De Wijk van den Bond van Boerinnen en andere plattelandsvrouwen werd met het oog op de kosten afwijzend beschikt. (In dit adres verzoekt deze Bond om gezamenlijk den hr. Ds. G. Brouwer, als spreker op te laten treden met als onderwerp „Meer liefde voor de schoonheid van eigen land") Uit de rekening der j.1. gehouden kalveren varkenkeuring bleek, dat deze sloot in uitgaven en ontvangsten met een bedrag van f 131.90. Aan de heeren R. Bakker en R. Boverhof werden de prijzen der gewassenkeuring uitgereikt, bestaande uit hegschaar en snoeischaar. EMMEN. JUBILEUM M. SCHOUTEN. Woensdagmiddag had de huldiging plaats van den heer M. Schouten, leeraar schilderen aan de ambachtsschool alhier. De heer Schouten was op 1 November 25 jaar als leeraar in het schilderen aan genoemde school verbonden en de collega's én bestuur der school hadden gemeend dit feit niet onopgemerkt te moeten laten voorbijgaan. Des middags tegen drie uur verzamelden de genoodigden zich in een lokaal van de nieuwe school, welk lokaal tijdelijk is ingericht als werkplaats voor het schilderen. Dit lokaal was feestelijk versierd met vlaggen, guirlandes en bloemen, zoodat het geheel een zeer feestelijk aanzien had. Onder de aanwezigen zagen wij het bestuur der school, de directeur, het personeel, de wethouder van onderwijs, vele oud-leerlingen en de hoogste klas afdeeling schilderen. Nadat door de dames der Landbouwhulshoudschool een kopje thee was aangeboden en een foto was gemaakt sprak allereerst de heer H. Beukema, voorzitter van het bestuur, die allen hartelijk welkom toeriep en wel in het bijzonder den jubilaris met zijn familie. Spr. wees er op, dart nten onder vrijwel dezelfde omstandigheden bijeen is als 14 dagen geleden, toen de huldiging van den heer Amoureus plaats had. Men ls echter op het oogenblik voor het eerst bijeen in een lokaal van de nieuwe school en spr. wil niet nalaten den wensch te uiten, dat de nieuwe school tot grooten bloei mag komen. Spr. is den jubilaris dankbaar, dat deze aanwezig is en hoopt, dat de heer Schouten dezen middag op hoogen prijs mag stellen. Ook verheugt spr. er zich over, dat de oude vader van den heer Schouten aanwezig is, voor wien zeer zeker dit jubileum een van de mooiste oogenblikken zal zijn op zijn levensavond. De voorzitter sprak de hoop uit, dat ook de andere familieleden van den jubilaris, die van verre gekomen zijn, een goeden indruk mogen krijgen van de school te Emmen. Spr. bracht den heer Schouten dank voor alles wat hij steeds voor de school heeft gedaan met liefde en toewijding. De werkplaats van de afdeeling schilderen is nogal eens verplaatst tot dez« tenslotte op zolder terecht kwam, maar straks zal de nieuwe werkplaats een mooi geheel zijn. Dat het werk van den heer Schouten wordt gewaardeerd blijkt uit het steeds groeiend aantal leerlingen. Spr. bracht nogmaals namens het bestuur dank voor het vele werk, dat de heer Schouten steeds op zich nam. Als stoffelijk blijk van waardeering werd den jubilaris een tuinstel aangeboden. Wethouder A. Sibon. De wethouder van onderwijs, de heer A. Sibon, noemde het een vereerende taak om namens het gemeentebestuur den jubilaris en zijn familie geluk te wenschen. Spr. hoopte, dat de heer Schouten nog vele jaren zijn beste krachten mag geven aan de school. Verder wilde spr. namens B. en W. iets goed maken. Door omstandigheden was het college niet vertegenwoordigd bij Het jubileum van den heer Amoureus en spr. zou gaarne zien, dat de woorden, die hij spreekt, ook gelden voor den heer Amoureus. Van harte feliciteerde de wethouder bedde heeren en merkte op, dat het een schoone taak is geweest om te werken aan de opleiding van de toekomstige handwerkslieden, welke taak met liefde ls vervuld. Spr. hoopte tenslotte, dat het beide heeren nog vele jaren gage ven is om de vruchten van het onderwijs te aanschouwen. De heer H. Lolkema sprak namns de collega's een gelukwensch uit. Met eerbied hebben de collega's steeds het werk van den jubilaris gevolgd, want het was geen gemakkelijke taak om bijna altijd met drie klassen te werken, waarbij echter de kalmte van den heer Schouten groote diensten bewees. Dat de afdeeling schilderen zoo goed was bezet is te danken aan zijn trouw. Zijn begeestering en opgewektheid hebben steeds de leerlingen aangetrokken, zoodat er een hechte band bestaat tusschen leermeester, leerlingen, oud-leerlingen. Met voldoening kan de jubilaris zien op de zichtbare resultaten, die hij heeft bereikt door zijn liefde, zijn toewijding, zijn ijver, zijn vertrouwen tot stand gebracht. Voor het andere personeel was de heer Schouten steeds een goedwillend collega, waarvan spr. dank bracht en als stoffelijk blijk van waardeering bood spr. een mooie leeslamp aan, terwijl namens de afdeeling Emmen van den Bond van Leeraren en Leeraressen bij het Nijverheidsonderwijs aan mevrouw Schouten bloemen werden aangeboden. De directeur der school, de heer W. Nieuwenhoven, wil niet veel meer zeggen, daar hy zich kan aansluiten bij de lofuitingen van de vorige sprekers. De resultaten van het onderwijs van den heer Schouten zijn steeds schitterend geweest, te meer daar bijna altijd aan drie klassen tegelijk les werd gegeven. Spr. verheugt zich er over, dat er straks zoo'n mooie werkplaats voor de afdeeling schilderen komt, zoodat het werk altijd goed tot zijn recht kan komen. De aanwezigheid van zooveel oud-leerlingen is het bewijs, dat het onderwijs van den jubilaris goede resultaten gehad heeft. Spr. hoopte dat het den heer Schouten gegeven mag zijn nog langen tijd zijn beste krachten te geven aan de school. Met een „lang zal hij leven" eindigde spreker zijn rede. De heer Nijeveen te Assen sprak als oud-leerling. Spr. stond uitvoerig stil bij de oprichting der school, waarbij eenige kloeke mannen het initiatief namen een ambachtsschool op te richten, wat in Emmen gelukte en in menige andere plaats niet. Bij de oprichting was spr. met twee andere jongens de eerste leerlingen van den heer Schouten. Hi) is dan ook verheugd dit 25-jarig jubileum bij te wonen. Van de opening der school, nu 25 jaar terug, heeft spr. een uitvoerig verslag gevonden in de Asser Courant van dien tijd, waaruit spreker een en ander voorleest. De werkplaats was voor ons vreemd, doch wij leerden den heer Schouten kennen als een leeraar, die het goed met ons meende en wij hebben elkaar leeren kennen en leeren waardeeren. Spr. is nog alle dagen dank verschuldigd aan den heer Schouten voor de lessen, die hy vroeger 'leeft gehad. Hij bood namens de oud-leerling n een vulpen aan, terwijl mevrouw Schouten 'oemen werden aangeboden. M . C. Breider bood namens de cursus voor kleut ronderwijs te Nieuw-Dordrecht bloemen aan. De heer M. Schouten bracht ook namens zijn familie dank voor de vriendelijke woorden tot hem gesproken en voor de stoffelijke blijken hem aangeboden. Met weemoed denkt spreker nog steeds aan de oude school, de school die spr. lief is geworden, waar spr. 24 jaar heeft gewerkt. Aan het slot van zijn rede sprak de heer Schouten de wensch uit, aat de nieuwe school er moge zijn tot g°luk van de jongens en tot geluk van de gemeente EmmerEen „Lang zal hij leven" werd staande gezongen, terwijl daarna de leerlingen derde klas schilderen een jubileumslied zongen onder leiding van den heer Lolkema. Een broer van den jubilaris uit Amsterdam dankte voor de vriendelijke woorden tot de familie gesproken en hoopte dat het Nijverheidsonderwijs moge groeien en bloeien. De voorzitter, de heer H. Beukema, sloot de goed geslaagde bijeenkomst met een woord van dank voor de opkomst. Des morgens werd den jubilaris hulde gebracht door de leerlingen, waarbij een der leerlingen een rookstel aanbood. Ook de directeur der school voerde hierbij het woord. BEEN GEBROKEN. Woensdagmiddag fietste de heer H. van Zand te Musselkanaal aerter de Emmer Dennen te Emmerschans. Juist op de hoogte is de fietser geslipt, waardoor hij op straat terecht kwam. Per wagen werd van Z. naar Emmer vervoerd, waar dokter Hospers een gebroken been constateerde °er auto werd de patiënt naar Musselkanaal gebracht. BURGERLIJKE STAND. (Nadruk verboden). Burgerlijke Stand van 1 November 1933. Geboren : Aaltje, d. v. L. Witvoet en C. Waning, Kl.veen; Heinrich Bemard, z. v. J. G. Schomaker en M. S. A. ter Veer, EmmerCompascuum; Wubbo Christiaan, z. v. K. Santing en A. Vredeveld, Roswinkel. Ondertrouwd : G. van der Sluis 23 j. en A. Kuiper, 25 j„ Emmen. Gehuwd en overleden : geene. EEXTERVEEN. MOND- EN KLAUWZEER. (1 Nov.). — Onder het rundvee van den heer F. de Jonge alhier werd mond- en klauwzeer geconstateerd. Deze gevreesde veeziekte heerscht thans gelukkig nog maar op twee boerderijen. 2e EXLOERMOND. Een wandaad. Dinsdagavond werden in de woning van den arbeider H. v. d. V. te Exloërveen eenige glasruiten ingegooid. Dader(s) niet bekend. KOERANGE TOONEELUITVOERING (2 Nov.) — Woensdagavond werd in de zaal van den heer Nijsingh de eerste uitvoering gegeven door de rederijkerskamer „De Morgenstond". Opgevoerd werd een tooneelspel in 3 bedrijven, getiteld „Als de poorten opengaan ". Gezien de diverse feestelijkheden op meerdere plaatsen in de omgeving was de zaal goed bezet. Het stuk werd mooi gespeeld, zoodat de aanwezigen dan ook wel genoten hebben van het opgevoerde. De pauze's werden gevuld met muziek door den heer Holties, die ook de grime verzorgde. De avond werd besloten met een geanimeerd bal onder leiding. SMILDE. MELKPRIJS VERHOOGD (1 Nov.). — De melkprijs is alhier met 1 cent per L. verhoogd. WAT KOMT. (2 Nov.). — De volgende vereenigingen hebben besloten een bazar te houden: „Het Groene Kruis", T.B.C., „Moeder en Kind" en Kindervacantiekolonies. STROOMPRIJSVERLAGING. (2 Nov.). — Ook in onze gemeente gaan stemmen op om te komen tot verlaging van den prijs van den electrischen stroom. Er heeft zich n.1. een commissie gevormd, welke de zaak ter hand heeft genomen. Een openbare vergadering van lichtgebruikers zal binnenkort worden belegd, waarop deze zaak zal worden besproken. BAZAR. (2 Nov.). — Dinsdagavond en Woensdagavond is in het lokaal voor Chr. Belangen een bazar gehouden ten bate van de muziekvereeniging „Oranje Nassau". Naar men ons mededeelde was er Dinsdagavond, zeker tengevolge van het slechte weer, zeer weinig bezoek. Gisteravond daarentegen was het vol en, te oordeelen naar datgene wat we gezien hebben, maakt deze avond de zaak gezond. Naast de verschillende attracties, welke we geregeld op de bazars ta zien krijgen, was hier iets aardigs bedacht, n.1. zestien kaarsen aansteken met één brandende lucifer. Menig dubbeltje werd hiervoor geofferd, doch zonder prijs te winnen. VRIES. KERKELIJKE VERKIEZINGEN (2 Nov.) Tot ouderlingen van de Ned. Herv. Kerk zijn gekozen de heeren H. Homan te Donderen en Jac. van Zanten te Ubbena; tot diaken de heeren J. de Ree te Oudemolen, A. Hessels en P. Timmermans, beiden alhier. PAARDENFONDS (2 Nov) — In het café Kluivingh werd de jaarvergadering gehouden van het Onderlinge Paardenfonds. Verzekerd zijn 778 paarden voor f 182500. In het afgeloopen jaar kwamen 11 paarden ten laste van het fonds. Aan kas is ruim f 2200, hierbij f 1800 contributie, zoodat momenteel aan kas is f 4000. De afgekeurde paarden waren voor het tijdvak van 1 Nov. '33—1 Nov. '34 opnieuw verkocht aan den heer E. de Swaan te Groningen, voor prijzen gelijk aan die van het vorige jaar. Voorts werd nog besloten, dat met Juli opname kan geschieden van veulens, mits deze minstens zes weken oud zijn. HET SCHOON VAN EIGEN LAND. Dinsdagavond hield Dr. G. Brouwer te 's Gravenhage voor een talrijk publiek een lezing met lichtbeelden voor de afdeeling Vries van den Bond van Boerinnen en andere Plattelandsvrouwen, in het hotel Homan, met het onderwerp: „Meer oog voor het schoon van eigen land". Mevrouw Boerema opende als voorzitster der afdeeling deze bijeenkomst en heette daarbij welkom den Burgemeester en diens echtgenoote en als gasten de aanwezige leden der afdeelingen Norg en Kloosterveen. Na het zingen van het bondslied kreeg Dr. Brouwer het woord. Spr. begon met er op te wijzen, dat zijn onderwerp beoogde: op welke wijze moeten wij, menschen, eerbied en waardeering toonen voor de natuur en daaraan uiting geven. Men spreekt tegenwoordig van „heemschut" en bedoeld daarmede de begrippen, die het onderwerp van dezen avond omvat. Verschillende vereenigingen hier te lande bevorderen ieder op haar gebied de „heemschut". Dit zijn o.a. de Keijzer Stichting, Vereeniging de Hollandsche Molen en de Vereeniging tot behoud van Natuurmonumenten. -Voornamelijk wees spr. op het groote nut, wat te dien opzichte kan uitgaan van de lagere school: b.v. door middel van teekenen, niet in de school, 'maar bulten. Elk vak leent zich er voor om te bevorderen waardeering voor de natuur. In verband met zijn onderwerp maakte spr. opmerkzaam op de markante perioden. Zoo dacht men kort na 1870, dat door de techniek alles kon worden bereikt, dat men in een laboratorium om zoo te zeggen een levend wezen kon fabriceeren. Men is evenwel tot een ander inzicht gekomen en begrijpt, dat de techniek ook begrensd is. Na de pauze lichtte spr. zijn onderwerp met lichtbeelden toe. Hij liet zien, wanstaltige moderne gebouwen, naast natuurschoone oude huizen en toonde ook aan, dat de moderne architect in een ouderwetsch milieu even goed een aanpassende moderne bouw kan scheppen. Aan het eind van de lezing werd gelegenheid gegeven tot het stellen van vragen. O.a. maakte de voorzitster den spreker attent op het mooie natuurschoon in haar gemeente, waar bosschen zijn, die voor iedereen vrij toegankelijk zijn en die niet ontsierd worden door borden, vermeldende allerlei verbodsbepalingen. Zij noodigde spreker uit tot een bezoek, dat staande de bijeenkomst werd aangenomen, met de toezegging, dat hij in de Paaschvacantie met zijn leerlingen gaarne in Norg zal komen kampeeren. De voorzitster van de afd. Kloosterveen dankte in welgekozen woorden voor datgene wat dezen avond was geboden. Na een dankwoord van mevrouw Boerema aan spreker en aanwezigen werd deze gezellige avond gesloten. VALTHERMOND. Een jubileumNaar we vernemen was mej. h. Scholten Wieringa Woensdag 35 jaar werkzaam als onderwijzeres aan de o. 1. school Oost alhier. --- Martelares of moordenares. 10 Donderdag. HOOFDSTUK X. De band, die knelt. Mr. Ross had de waarheid gesproken, teen hij zei dat de aandacht van heel Engeland en Schotland was gevestigd op het geheim van Gravesale. en dat de zaak meer opschudding had gebracht, dan in jaren bekend was geweest. Slechts nu en dan heeft zulk een ontzettend voorval plaats en valt dan neer als een bom te midden van een onnadenkende wereld. Gravesale nelf was een van de mooiste landgoederen in het heerlijke Schotland. Het log ongeveer drie mijlen van de stad Athole in een schoone en schilderachtige omgeving. Het landhuis was een groot, ouderwetsch, grijs gebouw, vierkant van vorm en vol verrassende hoekjes en kamertjes, de muren waren bijna geheel begroeid met klimroos en het altijd groene klimop bedekte de hooge torens. Was de buitenzijde van het huis bijzonder schilderachtig, van binnen was het niet minder mooi. Een huls, dat als het ware gemaakt was om > vervuld te worden met de muziek van kinderstemmen en met het geluid van vroolijk lachen: de lange gangen schenen bestemd om te weerklinken van het getrippel van kindervoetjes. In plaats daarvan werd het bewoond door twee menschen, die elkaar niet lief hadden en niet begrepen. De tuinen van Gravesale waren met smaak aangelegd. Er was een voortuin met een groote, mooie fontein; een ouderwetsche tuin vol geurige bloemen, waar Hester Blair zeer veel van had gehouden; een uitgebreide moestuin, waar de vruchten en groenten groeiden; een flinke boomgaard, waar het fijnste en beste fruit aan de boomen hing Er was een kweekplaats van varens, een koel. schaduwrijk plekje, waar Hester Blair graag zat en een fraaie oranjerie, waar de meester van dit heerlijke landgoed was aangegrepen door de ziekte, die eindigde met den dood. Niemand wist waarom het Gravesale werd genoemd, want sedert eeuwen was 't onder geen anderen naam bekend geweest. Rechts van het huis was een groote vijver, bekend als de Witte Poel. Angus Blair was, toen hij nog heeljong was, reeds in het bezit gekomen van het landgoed. Hij was altijd algemeen bemind geweest; Bij was knap, sterk, moedig en gastvrij. Vele moeders met huwbare dochters hadden hem als schoonzoon gewenscht, maar hij had er nooit aan gedacht om te trouwen, tot hij het betooverende, kinderlijke gezichtje van Hester Carol zag en hopeloos op haar verliefd werd. Firmanse maakte een deel van zijn bezittingen uit en zoolang de tijden goed waren, had hij een flinke huur voor zijn boerderij ontvangen. Hij was volstrekt geen slechte landheer; hij had geduldig gewacht op het geld, dat mijnheer Carol hem schuldig was. Zelfs toen hij eindelijk, ziende dat hij het niet kon krijgen, zelf naar Firmanse ging, was dit niet geheel en al met een vijandige bedoeling. Hij had bij zichzelf gedacht, dat hij eens wou zien hoe de zaken stonden met den ouden dokter, en toen, vóór hij het wist, was hij wanhopig verliefd op de mooie Hester Carol. Ofschoon hij echter zelfzuchtig en wreed was in zijn liefde, zoo was hij niet slecht en als hij had beseft hoe ongelukkig een huwelijk met hem dit kind zou maken, zou hij het niet hebben doorgedreven. Hij dacht geen oogenblik, dat dit een levenslange ellende zou ten gevolge hebben. Hij dacht, dat een prettig druk leven haar wel met haar lot zou verzoenen en hij stelde Gravesale open voor gasten en logees. Hij gaf diners en partijen, plcnics en tuinfeesten, maar in het hart van de jonge vrouw kon hij geen warmere gevoelens voor hem wekken. De wereld begreep hun verhouding niet. Iedereen bewonderde het mooie kind-vrouwtje, maar men vond het vreemd, dat baron Blair zulk een Jong meisje genomen had. Men vroeg zich af, waarom hij het had gedaan, want het was duidelijk, dat althans van haar kant er van geen liefde sprake was. Hij ging veel met haar uit en spoedig was zij de koningin van elk feest. Haar jeugdige schoonheid en haar meisjesachtige gratie won aller hart. Geen partij of diner werd als compleet beschouwd zonder de mooie barones Blair. Het was dus te verwachten, dat de plotselinge en vreeselijke dood van baron Blair de grootste ontsteltenis teweeg bracht. Het was als een donderslag en toen deze tijding werd vergezeld van het nieuws van barones Blair's arrestatie, nam de algemeene ontzetting nog toe. In het begin weigerde iedereen aan haar schuld te gelooven. Barones Blair, met dat lieve, kinderlijke gelaat en die zachte, heldere oogen zou schuldig zijn aan de vergiftiging van haar man! Het was onmogelijk. Niemand wou, niemand kon het gelooven. Maar teen alle bewijzen tegen haar waren gepubliceerd, begon men zich af te vragen: „Was zij een slechte, schuldige vrouw of was zij het onschuldige meisje, dat zij scheen te zijn?" En niemand was in staat die vraag te beantwoorden. Nooit was deze rustige, landelijke streek door zulk een vreeselijke gebeurtenis opgeschrikt. De heele omgeving was trotsch geweest op barones Blair, op haar schoonheid en gratie, zelfs op haar jeugd: iedereen wilde graag met haar kennis maken. Haar naam verscheen herhaaldelijk in de nieuwsbladen, zooals in Engeland en Schotland geschiedt met vrouwen, die door schoonheid, hcoge geboorte of anderszins zich van anderen onderscheiden. Terwijl zij zoo het onderwerp was van menig gesprek, zat de arme ongelukkige zelf in haar gevangeniscel den dag af te wachten, waarop haar zaak vóór zou komen. Hoe meer echter de gewichtige dag naderde, hoe angstiger het haar te moede werd. Als radeloos liep zij de cel op en neer, haar handen wringend in uitersten nood. De eenzaamheid, waarin zij nu reeds zoovele dagen verkeerde, ging haar steeds meer drukken. Haar gelaat werd bleek en diepe kringen lagen onder haar groote oogen. Eten kon zij nauwelijks en met den dag werd zij magerder. Met vreugde begroette zij de oude gevangenbewaarster, wanneer deze haar cel binnentrad. Dat was tenminste iemand, waarmee zij kon praten. „U zult nog ziek worden", zei zij, „als u niets eet. En dan zult u niet sterk genoeg zijn voor de terechtzitting." Hester Blair klemde zich aan de oude vrouw vast. „Gave de hemel, dat ik vóór dien tijd mocht sterven", snikte zij. „Probeer kalm te zijn", zei de vriendelijke oude vrouw, „ik zal vanavond nog eens binnenkomen." Maar heel den dag moest zij denken aan het Jonge wanhopige vrouwtje, dat zij kende nummer een-en-twintig. hoofdstuk; xi. Liefde in de gevangenis. Nummer een-en-twintig zat alleen in haar cel. Den vorigen avond was de opzachteres haar geweest en had haar overgehaald eten en te drinken, zoodat ze zich nu wat ker voelde; het slappe, neerdrukkende ge was wat van haar geweken. Het was nu vier-en-twintigste, over twee dagen begon zitting. pe Weer vond een heldere zonnestraal zijn door het smalle venster van de cel, weer ve op de witte gevouwen handen en het , ' droevige gelaat. Weer werd de deur geopen bracht de opzichteres een bezoeker binnen^ niet den advocaat dezen keer, maar een o vriend. van Toen zij hem zag, sprong Hester Blair op _ haar stoel met een gedempten kreet en an> haar gelaat met haar handen. Een jonge ^ klaarblijkelijk een officier, van die dc " uW mannelijke schoonheid, die gewoonlijk een het meest toespreekt. ^ 0 „Mevrouw Blair!" riep hü uit. „O. da hier zóó moet weerzien!" „Ik ben onschuldig!" riep zij uit. wnt „Onschuldig," herhaalde hij, „natuuru u dat; zoo onschuldig als een kind. Wie toch te zeggen dat u schuldig bent? (Advertentie)­ --- De vlucht uit de poppenkast van Jan Klaassen en Trijntje Het monster kwam steeds nader, het schoot vooruit met groote vaart, het sperde zijn kaken open, beukte de golven met zijn staart. De Lange zeide; „Weest niet bang, jongens, ik waag het eens tegen dien reus". En vastgehouden door Jan en Pierrot, strooide hij peper op diens neus. „Hadsjie", nieste het monster, dat niet tegen het gekriebel kon. De anderen dankten Duimpje hartelijk, omdat hy zulk een list verzon. Doch door het niezen van het monster, weggeslingerd werd de boot, terwijl het monster huilde, zijn muil was vlammend rood. (Wordt vervolgd). 33. 34. ---