Ernstige brand te Exloo. TWEE BOERDERIJEN EEN PROOI DER VLAMMEN. . „*itn en varkens omgekomen. Enk cle k .^r^pgffiiddaig heeft in het dorp Ex130110 brand gewoed, welke, hoe ernstig 1°° een l£; pn nu reeds waren, nog veel ernde 86 had kunnen zijn, indien de windst ' gel c iets anders was geweest. Dan zouric boha ive de twee boerderijen, welke nu cien " ooi der vlammen zijn geworden, zeeen n0 „. ^eer boerenbehuizingen aan het ker , -en offer zijn gevallen. vuur * Cil ongeveer half drie was DonderdagA® g de echtgenoote van den heer L. tt'rï jjjiljman een kop koffie gaan brenhaar zieke buurvrouw, Jantje i en 'die in een Groene Kruis-tentje lag Ed " st haar woning. Zooals gebruikelijk praatten de vrouwen enkele oogenhincisen met elkaar en toen juffrouw Haandrikman weer naar huis terugging, h merkte zij, binnengekomen, dat daar e ds alles in lichtelaaie stond, vanzelfsprekend schrok zij geweldig en vlammen grepen zóó snel om zich heên, dat voordat hulp was komen opdagen, het huis over de geheele lengte reeds in brand stond. Het vuur wakkerde zóó hevig aan, d a t binnen enkele oogenblikken ook het huis van juffrouw Eding, dat onder één Iran was gebouwd met het huls van Haandrtfeman, als een toorts brandde. De vlammen laaiden hoog op en ^gen loeiend over de geheele oppervlakte der behuizinge. Öelukkig dacht men terstond aan de fciédie hulpeloos in haar tentje lag en al vrij veel hinder van den rook ondervond. Zij werd opgenomen en ondergebracht bij behulpzame buren. Intusschen was er geen gelegenheid geweest om ook maar iets te redden. Zelfs hid men geen kans meer gezien om het vee _ een zevental koeien en vier varkens — te redden. Twee koeien wisten nog naar bqiten te komen, doch hadden reeds dusdanige brandwonden gekregen, dat zij moesten worden afgemaakt. Alle andere dieren stierven jammerlijk in de vlammen. Naar een aangrenrende boerderij overgeslagen. Nog geen uur nadat de vlammen waren uitgebroken, stonden nog slechts enkele brokken muur, terwijl hier en daar het vuur de laatste resten houtwerk verteerde. ' 91j het begin van den brand was het al terstond duidelijk, dat de boerderij van den heer Zielman, die slechts op kleinen afstand van de brandende behuizinge stond, ernstig gevaar liep. De bewoners hadden daarom het vee en den inboedel in veiligheid gebracht en al spoedig bleek, dat de aanvankelijk gekoesterde vrees helaas maar al te gegrond was. Het vuur sprong over en weldra kraaide ook hier de roode haan victorie. De vlammen vonden rijkelijk voedsel in groote voorraden hcoi en stroo — nog slechts enkele dagen geleden waren 120 pakken stroo opgeslagen — en cok hier bleven al spoedig nog maar enkele resten muur over. Daartusschen woedden en loeiden de vlammen in hooi- en strcobulten. een ontzaglijke hitte verspreidend. Het duurde meerdere uren, voordat men kon zeggen, dat er geen vonkje vuur meer in zat. Bij een tweetal boerderijen aan de overzijde van den weg had men voor alle zekerheid natte zeilen over 't strocdak gelegd, dóch gelukkig was de windrichting gunstig, zoodat zij voor vernietiging gespaard bleven. Dé brandspuit was wel ter plaatse, doch kon wegens gebrek aan water weinig uitrichten. Dit moest in een tank worden aangevoerd, zoodat men begrijpelijkerwijze slechts bij rukjes en beetjes water kon geven. Behalve den inboedel en het vee heeft men nog een hooibult van den heer Zielman Weten te behouden. N^ar wij vernemen was alles verzekerd, m 1& ' Ve wonin 3 van mej. Eding. Men vermoedt, dat de brand is ontstaan in e n schoorsteen bij den heer Haandrikm an, aangezien het vuur midden in huis is uitgebroken. --- Ons kort verhaal. Een benauwde nacht dcor E. VAN DEN ENEE. Er ' r •ttoopv-^f ° e6n door komen meer aan. De regen geheel d lan " s j b^ef ingespannen turen. Straks als die zwarte wolk voorbijgedreven was, kon hij bij het maanlicht beter zien, wat het geweest was. Eindelijk kon hij weer zien. Twee mannen, met een groot palt, aan den overkant van het water. Wat een vreemden verm had dat pak. Het leek wel op een menschelijk lichaam. De één liep voor den ander uit en beiden hadden ieder êêii eind va:i het pak in handen. Het moest vrij zwaar 4jn, te oordeelen naar de moeite, waarmee ze voorUit kwamen, Plotseling keerde de voorste rechts cm en traden beiden met hun vracht op de beek tce. Een rilling liep langs Vermeêr's rug. Hij meende duidelijk gezien te hebben, wat er in dat pak zat,... een mensch, vermoedelijk een dóóde. Zouden ze die in de beek gooien? De maan was weer geheel achter de wolken verdwenen en het was stikdonker buiten. Straks zou hij weer kunnen zien. Maar Vermeer wachtte niét aan het venster, tct tie mftan wëer doorkwam. Hij eieepte de stoelen verder de kamer in en sloot de oogen om niets meer te Zien. Eenige minuten later hooide hij stemmen in de boerderij. De boer en zijn broer waren blijkbaar thuisgekomen. Maar wie was er in het water verdwenen, wie kwam er Cen nacht niet thuis? Het was gauw weer stil in huis en Vermeer probeerde aan andere dingen te denken. Kon hij maar slapen! Maar hij bleef wakker en de nacht nam bijna geen einde. Hij zou zoo kalm mogelijk wachten tot men de deur open kwam doen. Niemand kon veimoeien dat h'j iets gezien had en als hij probeerde te vluchten, Zcu hij juist argwaan wekken. Dat moest niet gebeuren, daarvoor was hij te ver van de beÉchaafcie wereld. Toen de meid bij het aanbreken van den dag ook