Onze bijzondere Italiaansche correspondent Karel Rimbach, schrijlt uit Napels: Het oogenblik van scheiden. Het weerzien van den kleinen soldaat. Tweeduizend mannen gaan den oorlog tegemoet. Napels, November 1935. Onder de onafzienbare menigte, die aan de kade afscheid komt nsmen van het 221ste legioen, dat zich inscheept naar Oost- Afrika, vallen twee broeders op, een jonge recruut van 18 en en een matroos van 23 jaar. Zij wachten op hun bloedverwanten. Plotseling roepen zij als uit één mond: „Mario ! Mario !" Van de landingsbrug af omarmt hen de derde broeder, die tezamen met den vader als vrijwilliger paar Erythrea vertrekt. Zij kunnen bijna plet van elkaar scheiden, deze vier. De vader geeft den jongsten zoon, den kleinen recruut, nog een'ge vermaningen en wat zakgeld. Beppo moet zich goed houden, dapper blijven, een voorbeeld nemen aan zjjn vader en zijn grooten broer ! Naast ons, aan den arm van een officier, 'en dame met wit haar, nrïhrcl in het zwart, met een weduwensluier. Naar wij vernemen, een officiersvrouw, die haar jnan en haar oudsten zoon in den wereldoorlog heeft verloren. Nu moet ook haar jongste hier voorbij komen, die uit het buitenland is teruggekeerd, om zijn plicht als solde at te vervullen. Hier staat een jong meisje. Ver uit het Ncorden van Italië is zij hierheen gekomen, cm haar verloofde nog eenmaal te zien. Zfl wil h°m verrassen — doch zij ziet h^m niet! Een fasc'st zal haar helden: „Hoe heet hij ? Hoe ziet hij er uit ?" En zil, met een door tranen verstikte stem: „Un molto nicco'o ! (Een heel kleine !) De fascist glimlacht; hij zal nrobeeren om den „molto piccolo" onder de 2000 man te vinden Onafgebroken marcheeren de mannen aan boord. Hier twee vroolijke knanen, die hun afscheidsgeschenk, een mando'ine, in den arm dragen; ginds een met een portret van den Duce, met een drhkleuri°:en strik. Daar gaat er een met een medail'on op zijn uniformjas met de foto van zijn moeder. Maar waar blijft de „heel kleine ? ' Daar — die moet het zijn ! 1890 man zijn reeds aan boord; nu komen de kleinsten en de kleinste daarvan Een vreugdekreet — reeds ligt hij, met geweer en ransel en al, in de armen van zijn meisje. Een officier s^agt er eindel'lk met een gemoedelilk woord in, hen te scheiden. Eenmaal moet het toch gebeuren Aan boord van het schip is alles leven en beweging. Dicht, o ~epnT»>nakt staan dc so 1 - daten op de dekken en hangen zij over de reeling. Zij wenken, roecen. zingen geestdriftig vader!andsche liederen. Steeds opnieuw moet de muziek hun lied inzetten, dat dén zege van Adoea b~ zingt: „Voor het Vaderland en voor den Duce, voor den Koning en den trotschen Romeinschen adelaar -trekken wij oo " Er hebben zich Spreekkoren gevormd: „Aan wien behoort de Duce ?" en duizend stemmen antwoorden : ,.A noi!" — aan ons. ..En wien behoort Abessynië ?" — „A noi!" — „Wien behoort de macaroni ?" — „A nol!" — „Wien behoort de baard van den negus ?" — „A noi!" — „Wien kunnen oo 1 ": de ?ancties niet deren ?" — „A noi!" — En als om krecht bil te zetten bil dit antwoord wordt op het bovenste dek een vlag ontplooid met de nieuwe leuze: „Me ne frego !", wat ongeveer neerkomt op „Wij heblen er maling aan !" De laatste brieven en afscheidskaarten fladderen omlaag op de kade. Tusschen het andere rumoer door klinkt steeds weder, schallend ever het watsr: „Du-ce ! Du-ce ! Du-ce ! Du-ce !" Op dit oogenblik komt er beweging in de menigte, de vaandels gaan omhoog: Pietro Parini, minister en commandant van de 2000, die persoonlijk het 221ste legicen 7r;l aanvoeren, verschijnt. En met hem, aan den arm van een dame. een oude man in zwart hemd, die op de borst decoraties uit den wereldoorlog draagt. Hij is blind en gaat tastend met zijn kunstarmen over de brug aan boord. De geestdrift der soldaten kent geen grenzen. Als een koning wordt hij bejubeld, deze Delcroix, president Van de fasc'stische slachtoffer- van den oorlog, die zelf, zonder armen en blind, a's het zinnebeeld van offervaardige vaderlandsliefde h'er verschijnt, om afscheid van de jongens te nemen. Het is nu 7 uur in den avond geworden. Daar klinkt opnieuw gejubel, muz'ek schettert, geestdriftige kreten klinken op — en over de smalle landingsbrug schrijdt een jong off'cier. in een grijsblauwen mantel, gevo'gd door zijn staf. De kroonprins komt afsche'd nemen van het 221ste legioen. Nu scheiden ons nos: slechts enkele minuten van het oogenblik, waarop het schip de trossen zal leswerpen. Een jonge soldaat heeft boven van het dek een groen-witroode roset van zijn he'm genomen en werpt die omlaag. En ondanks de dichte men-'gte, die de.ar steat, komt z>i terecht In handen van zijn oude moedertje, voor wie zij bestemd is. Zij kust het lint en ziet omboog: „Hou je darrver, jongen !" Het eerste doffe geloei van de sirene laat zich hooren. De jong-fascisten hebben zich tot aan den rand van de kade weten te werken door de menigte; hun aanvoerder, een jongen van nog nauwelijks 20 jaar, klimt ot> de schouders van een ander en roept: „Jullie zijn een voorbeeM voor ons 1 Blijft het altijd, vco v ons. voor ons vaderland en voor onzen Duce !" Ande:e jotfg-fascsten hebben hun driehoekigen halsdoek afgedaan en die aan elkaar gebonden. Zoo worden zii aan bcord getrokken, de blauwe wimnels, om de vaandels te sieren; het is de symbolische afscheidsgroet van het jonge geslacht. De kroonprins heeft met zijn staf en delcroix het schip verlaten. Nog eenmaal brengt Pietro Parini een groet van de brug; dan worden de trossen losgeworpen, de sleenbcoten beginnen het schip van de kade te trekken. Als een lichtsignaal vlam:; plotseling uit de men'gte een roode fakkel op , nog een en nog een — spoedig is de geheele kede verlicht door den rooden schijn der fakkels, die witte sterretjes ten hemel sturen. Onder het uitstooten van zware rookwolken verwijdert de „Piemonte" zich langzaam van den oever; het is alsof het schip over de watervlakte zweeft. Tweeduizend vrijwilligers, uit het buitenland naar Italië getogen om hun land te dienen, roepen ons afscheidswoorden toe — het 221ste legioen van Pietro Parini gaat den oorlog tegemoet (Nadruk verboden). --- UIT HET PARLEMENT. TWEEDE KAMER. VERKEERSFONDSDEBATTEN. — NAAR VERDWIJNING DER SPOORWEGÏEKORUEN WORDT ONVERMOEID GESTREEFD. — DE HEER TER LAAN MEENT, DAT DE MILITAIRE DRIJVERS GEWONNEN HEBBEN. — DE V.D.B. STEUNT GEDEELTELIJK DE DEFENSIEBEGROOTING. — VERDEDIGING VAN DK. COLIJN. Den Haag, 4 December. Vice-Voorzitter Van Dijk is het blijkbaar volkomen met president Ruys eens, dat er geen seconde te verliezen is bij de debatten, want vannacht, toen eindelijk de Waterstaatsbegrooting afgedaan was en de klok den nieuwen dag reeds een poosje had ingeluid, begon men „ijskoud" nog aan besprekingen over debegreoting van het Verkeersfonds. Nog een viertal sprekers voerden het woord en heden werd de reeks dadelijk voortgezet. Zcoals kon worden verwacht werd het vraagstuk der spoorwegtekorten telkens aangeroerd. De heer Krijger (c.h.) oordeelde de vooruitzichten „vrij troosteloos". En de heer Van Kempen (v.b.) zag slechts Uitkomst door coördinatie van gebonden en ongebonden bedrijven, alsook door snellere electrificatie en verder gaande verlaging der tarieven. In deze gingen de wenschen vrijwel parallel met de begeerten-Van Braambeek (s.d.) die om vervoersordening vroeg. De meest-optltnistische klanken produceerde de heer Van der Waerden (s.d.), die allereerst zei, dat men, sprekende over de tekorten, veelal onbillijK oordeelt over de spoorwegdirectie. Het zijn de slechte tijden, die de moeilijkheden berokkenen en als de crisis eenmaal voorbij is, dan komen de gouden winsten wel weer binnen.... Men heeft de gansche middagvergadering aan de behandeling van de Verkeersfondsbegrootlng besteed en nog zijn wij niet aan het slot toe, want om zes uur bleef men nog steken in de afd. „Landwegen", waarover morgen nog door enkele afgevaardigden gesproken zal worden en dan natuurlijk door den minister. Maar nu eerst iets over het ministerieele antwoord op de algemeene beschouwingen. Minister Van Lidt de Jeude constateerde, dat de Wegenfondsbegrooting In het teeken van het spoorwsgtekort stend. Men is onvermoeid doenhet spoorwegtekort te bestrijden en Z Exc. f^ arn op tegen de zienswijze-Van Dis, welke bedoelde, dat de spoorwegen „er maar op los leven".... De heer Van Braambeek (s.d.) had een parabel tusschen den coördinatie -wil va» den minister en het „Plan van den Arbeid". Z.Exc. verklaarde laconiek, dat zijn denkbeelden reeds ontstaan zijn vóór de geboorte van het „Plan", hetgeen niet beteekent — aldus verder de bewindsman met een lachje — dat ik bedoel, dat het „Plan" door mijn denkbeelden is bevorderd— Z.Exc. vervolgde : Haastige spoed inzake de spoorwegen is zeker niet aanbevelenswaardig. De heer Van Kempen (v.b.) had aangedrongen op verlaging van lasten, op ds spoorwegen drukkend, en het spreekt wel vanzelf, dat de minister dezen aandrang onderschreef. Mr. De Geer (ch.) vroeg wat er waar is omtrent onrustbarende geruchten aangaande de ' plannen van de Regeering met de kapitaalsverplichtingen der spoorwegen en Z.Exc. beloofde hierop, dat ten deze overleg gaande ls en stellig niets zal worden gedaan, dat het staatscrediet zou kunnen schaden. De heer Duymaer van Twist (ar.) en verschillende anderen hadden sterk gepleit voor verlaging van lasten op de binnen-scheepvaart. Ook klaagde men over moordende concurrentie der spoorwegen. De minister achtte het concurrentievraagstuk heel moeilijk geheel bevredigend op te lossen. Wat de te ruime capaciteit der schepen betreft, gaf de bewindsman toe, dat maatregelen noodig zijn. Z.Exc. dacht wat anders over het betoog van den heer Van Twist, die zei, dat de heffingen veel hocgerzyn dan het onderhoud van bruggen enz vordert, zoodat men van de overschotten zelfs wel wegen ging aanleggen De heer Ebsls (v.d.) drong aan op uniformiteit der scheepvaartrechten, en voor dat denkbeeld bleek de bewindsman wel te voelen. En Z.Exc. zou ernstig overwegen, het rapport der commissie-Patijn nopens de scheepvaartrechten te publiceeren. Zeker moet gestreefd worden naar enn billijker heffing, doch Z.Exc. verzekerde, dat ten behoeve van de scheepvaart véél meer wordt uitgegeven dan het bedrijf opbrengt, en dat wordt o.a. veroorzaakt door de zorg voor afwatering en dergelijke. Wat het Rotterdamsche brug-plan betreft (door de heer en J. ter Laan (s .d.) en De Visser (Comm.) ter sprake gebracht, de zaak is technisch geheel bekeken, zoodat binnenkort tot daden kan worden overgegaan. Ook de vraagDe Visser omtrent een onderzoek naar den zi. onhcudbaren toestand van de bruggen te Emmen werd bevredigend beantwoord. Na de algemeene beschouwingen kwam de afdeeling „spoorwegen" op het tapijt. En Z.Exc. beaamde verschillende goedbedoelde wenken inzake exploitatie en zegde overleg met de spoorwegen toe. De heeren Van Kempen (v.b.) en Van Dis (s.g.) brachten de onbewaakte overwegen ter sprake, waarvan Z.Exc. zei, dat naarstig onderzocht wordt, of, en zoo ja, welk automatisch seinsysteem bruikbaar is. Eerstgenoemde had gevraagd, of de Diesel-treinen thans werkelijk in alle opzichten aan de verwachtingen voldoen en de minister beantwoordde deze vraag volstrekt bevestigend. Het denkbeeld om o.a. b.v. week-end retours beschikbaar te stellen, zal worden bekeken. Maar wat betreft de actie van den heer Sneevliet (rev. soc.) tegen loonsverlaging bij de saneering der spoorwegen, gaf Z.Exc. een weinig positief bescheid. Bij de afd. „tramwegen" kwamen de saneeringsplannen ter sprake en de heeren IJsselmuiden (r.k.) en Amelink (a.r.) ijverden voor de personeelsbelangen, terwijl ook verdere bedrijfsbelangen werden besproken. Laatstgenoemde had de fusieplannen der Drentsche tramwegen gesproken en vroeg volledige uitbetaling van te weinig uitgekeerd loon aan personeel der Dedemsvaartsche Sioomtramwegmij. De minister zal een en ander bevorderen. De vraag-Van Kempen (v.b.) voor meer steun aan de tramwegen zou Z.Exc. overwegen. Het ls zeer moeilijk uit te maken, welke tramwegen behcoren te verdwijnen. De afd. „waterwegen" bracht den heer Van Twist (a.r.) tot de zeer dringende vraag, wat wordt ondernomen tot verbetering der kanalen in het Noorden des lands ? Naar de minister meedeelde, zullen in dit verband werken worden gesubsidieerd en de plannen krijgen neg vóór het einde des jaars hun beslag. Bij de. afd. .Landwegen" bepleitte de heer Ebels verbetering van tertiaire wegen en aanleg van wegen in 't Noorden van ons land, speciaal ook wat Drenthe betreft. Men is over de houding des ministers te dezer zake teleurgesteld. --- Avondvergadering. Defensie. De heer Dur"-iar van Twist verdedigt het Weerfor.ds. De avond was gewijd, aan de begrooting van Defensie en dies vonden wij fcy heropening der vergadering dr. Celijn achter de groene tafel en Seneraal Duymaer v*n Twist (A.R.) als eerete spr. over de le; er- en irarinezaken. Lr is sedert de behandeling van de vorige Defensie-bejrcoting zoo "t een en ander gewijzigd. Zcoals men weet heeft de Redering plannen tot mederniseerinj van de weermacht entworpen en bij dc Kamer ingediend. Nog slechts enkele jaren geloden zouden dere voornemens een storm van vereet hebben ontketend, thans zal daar niet heel veel te bemerken rijn. Dat de heer Duymaer a'e indiening van het Weerfonds toejuicht kan natuurlijk werden verwacht. De generaal constateerde een sterken achterstand bij het materieel van land en zeemacht en met kracht kwam ds afgevaardigde cp voor spoedige modermséerin?, speciaal wat de Indische Marine betreft en de luchtmacht daarvan. Tirsehen de dropjes door bracht de heer Van Tseist hulde aan de bemanning van de K. XVin. Voortgaande wees hij op de „vergrijzing" van het officierscorps, dat dringend jonge krachten ncodig heeft. Ook bepleitte de afgevaardigde uitbreiding van het contingent en betreurde hij de opheffing van het voorcefeningsinstituut. De heer Duymaer bral: een lans vcor het stelsel-Van Dijk en hij vroeg verder maatregelen te;en het ergerlijke euvel, a'at particuliere werkgevers dienstplichtigen na herhalingsoefeningen ontslaan. Tevens verlangde de generaal aanmoediging van sshieteefeninr door groct-verlcfgangers. En tenslotte deed de afgevaardigde een goed' woordje voor de oud-gepensionr.eerden. De heer v. d. Bilt (R.K.) besprak in hoofdzaak de Marine. Hij bleek doordrongen van de noodzakelijkheid, het materiëel aan te vvitn. Dg afgevaardigde juichtte 't toe dat bij de laatste Marine-manoeuvres de pers vertegenwoordigd was, waar op deze wijee alom belangstelling vcor onze land verdediging wordt gewekt. In het vervolg van zijn rede wees de heer v. d. Bilt op de z.1 te groote post voor wachtgelders. Volgens den heer Ter Laan (S.D.) wordt deze begreoting eigenlijk beheerscht door het ingediende Weerfcnds-ontwerp, doch het is thans onmetelijk over deze materie te spreken; dat zal bij de behandeling van genoemd wetsontwerp kunnen geschieden. Maar wel kon de afgevaardigde niet nalaten even te wijeen op het feit, dat, ondanks allerlei scherpe bezuiningen (o.a. cp het onderwijs) de Defensie-uitgaven omhoog gaan, ook wat alleen de aanh^gige begrooting betreft. Zij had z.i. minstens f5 millicen lager moeten zijn. Alle overbodigheden moeten van het leger weg. Hij wees er voorts op, dat de Regeering in vroeger jaren steeds — met uitsondering van de Vlootwet — haar zin inzake Defensie-plannen heeft gekregen en dus nu verantwoordelijk is vcor den ontstanen achterstand. Niet onbegrijpelijk was, dat de heer Schaepman (R.K.) interumpeerde: Maar U hebt nooit meegewerkt! „Wij zijn op weg naar een zeer versterkt militarisme !" riep de afgevaardigde uit. En wat de opheffing van het Vooroefeningsinstituut betreft, was de heer Ter Laan van meening, dat de militaire drijvers 't in deze gewonnen hebben Voorts vond' de afgevaardigde, dat er in ons leger te veel officieren zijn. En wat de onderofficieren betreft betoogde spr., dat de Sociaal-Democraten noodelcos achteruit werden gezet en dat in oe B.V.L. tegen de S.DAP. wordt geageerd. En in dit verband vroeg de heer Ter Laan verder, of de minister zijn hcuö'ng ten opzichte van de Marinebonden wil herzien. De heer Lingbeek (H.G.S.) was van meening, dat versterking van de weermacht noodig is, waar het oorlo;sgerucht wel nooit uit de wereld zal verdwijnen. De militaire specialiteit der R.K. fractie, de heer Sehae^man betwistte den heer Ter Laan dat de begrooting verhoogd zou zijn De Socialisten kunnen gerust vóórstemmen! Voorts bleek de afgevaardigde niet tevreden over de organisatie van de luchtmacht, en speciaal wat de luchtvaart-inspectie betreft. concentratie van de luchtvaartdiensten zal noodig zijn ook wat die van Indië aangaat. Aangaande de economische en industrieele voorbereiding begeerde spr. een kleine commissie ter onderzoek van te nemen maatregelen. Ook de heer Schaepman achtte het ontslaan van deor herhalingsoefeningen uit het vrije be; drijf tijdelijk onttrekkenen ergerlijk en daarom vroeg hij maatregelen. De heer Van Zadelhoff (S.D.) verklaarde, dat de S.DA.P. nooit heeft geijverd voor eenoijöige, nationale ontwapening (er klonken enkele interumpties) en pal staat voor verdediging van ne democratie en dus onwettig optreden verwerpt. De partij steunt het Volkenbondswerk om den oorlog effectief te kunnen bestrijden Momenteel is voor spr. niet de vraaj : hoe komen we tot vermindering — maar tot stuiting van de alom wassende bewapening. Want een bewapeningswedloop, gelijk thans in de wereld' gaande is, meet onvermijdelijk tot oorlog leiden. Het Weerfonds als onze Regeering voorstelt, behoor 1 ; te worden bestreden. De heer Van Zadelhoff vond t onbegrijpelijk, dat de Regeering nu sterker wil bewapenen terwijl te Genève nieuwe oogen werden geopend Ons corlogsleger meet vervangen worden door een politioneele veiligheidswacht. Voorts protesteerde de heer Van Zadelhoff reeds bij voorbaat tegen een mogelijken burgerlijken dienstplicht, inzake de economische en industrieele oorlogsvoorbereiding'. Ook waarschuwde spr. tegen fascistische tendenzen in het le-'er. Mr. Joekes (v.d.) kreeg het woord en er daalde aanstonds stilte In de zaal. Wat zou de houding der v.d. tegenover de begrooting zijn ? De afgevaardigde begon met erop te wijzen, dat zijn party in t verleden consequent voor vermindering van bewapening heeft geijverd. Maar thans is de internationale situatie zooveel gewijzigd. De ontwapeningsconferentie mislukte, Duitschland herbewapent, de Volkenbond bewees, een oorlog niet direct te kunnen voorkomen. Daarom zou spr. de huidige Defensiebegrooting steunen. Maar onze weermacht moet blijken een verdediger van het Volkenbondsrecht. In hoeverre steun kan worden geboden aan het geprojecteerde Weerfonds zal eerst nader kunnen blijken. De heer Tilanus (c.h.) vroeg den heer Van Zadelhoff, of hij dan niets ziet van wat er in Europa en in het verre Oosten geschiedt. De afgevaardigde had waardeering voor de instelling van een Weerfonds, heel wat minaei was de heer Tilanus te spreken over het optreden van den commandant der Soesterbergsche luchtvaart-afdeeling, die openlijk tegen de Regeering ageerde. De centralisatie-plannen moeten worden afgewacht. Ook de heer Tilanus kwam op tegen de ontslag gevende werkgevers. Ten slotte vroeg spr., wat waar ls omtrent het gerucht, dat dr. Colijn definitief Defensie zal aanvaarden en voor Koloniën een anderen dignitaris zal zoeken ? Indien het bericht juist is, verheugt spr. zich daarin. Mr. Wendelaar (v.b.) zag met genoegen dr. Colijn bij Defensie optreden. Hij verzette zich tegen defaitisme en vroeg (doelend op de s.d.a. p.), wat de mooie praatjes van die heeren" ten slotte beteekenen, wat hem in aanraking bracht met den voorzitters-hamer. De afgevaardigde besprak talrijke Defensie-aangelegenheden, aandringend op spoedige moderniseering met prima materiaal en betoogend, dat Nederland de meest bescheiden weermacht in Europa bezit. De klok wees reeds één uur middernacht en nog bevatte het sprekerslijstje de n"men Effendi (comm.), Westerman (n.h.), Schilthuis (v.d.) en Sneevliet (rev. soc.). Over het verdere door de afgevaardigden te berde gebracht zal ik kort zijn. De communist was natuurlijk tegen alles en mr. Westerman vóór een krachtige motoriseering van het leger en uitbreiding dei vloot. De heer Ketelaar v.d) bleek de woordvoerder van het deel der fractie, dat tegen de defensie-begrooting zal stemmen. Hij verklaarde, het oorspronkelijke standpunt consequent «e blijven huldigen en te blijven vertrouwen op den Volkenbond, zoodat ons land zal kunnen volstaan met een politie-weermacht. We mogen niet meedoen aan den bewapeningswedloop. aldus de afgevaardigde. Na eenige meer technische opmerkingen van den heer Schilthuis, kwam eindelijk de laatste van het sprekerslijstje aan het woord, 't Liep middels naar half drie. In de zaal zat hier en daar nog een afgevaardigde en op de gereserveerde tribune een drietal wonderlijk-hardnekkige bezoekers. En precies één minuut voor half drie verschenen er zoowaar nog eenige belangstellenden op de publieke dito.... *tls opbegrijpelijk. De heer Sneevliet was niet onvermakelijk bij zijn beschouwingen over de „nationale beneveling van Socialisten, Vrijz. Democraten en Communisten.... Kwart voor drie : dr. Colijn ! (Inmiddels kwam een aantal afgevaardigden binnen). Z.Exc. wees er aanvankelijk op, dat in het debat nogal veel gezegd was over zaken, feitelijk staande buiten de begrooting. De tegenstanders van de weermacht kregen te hooren, dat de wereldoorlog bewezen heeft, hoe een weermacht heilzaam kan werken. Versterking der weermacht dient te geschieden in een periode van vier jaar. Over de merites van het weerfonds zou ook de minister liever bij ffet betreffende ontwerp spreken. Echter kreeg toch de heer Van Zadelhoff te hooren, dat diens verklaring omtrent de onomwonden le^a'e gezindheid der S.D.A.P. Z.Exc. heeft getroffen. Z.Exc. verzekerde met dien afgevaardigde „medelijden" te hebben, wijl hij niet meer voor vermeerdering onzer weermacht opkwam en toch wel een stap verder kon doen. Dr. Colijn riep uit, met heel zijn hart te verklaren, dat Nederland, bij een internationale overeenkomst, een der eersten zal zijn, die ontwapent. De heer Joekes kreeg te hooren, dat hij zich vergist als hij denkt, dat de doelstelling der weermacht veranderd zou zijn. Het Volkenbondsrecht blijft richtsnoer. Z.Exc. kwam nu tot een reeks ter sprake gebrachte speciale punten. Wat het verlies van betrekkingen door miliciens, die voor herhalingsoefeningen opkomen, betreft, de minister betreurde het verschijnsel diep. Steeds heeft Z.Exc. die gevallen laten onderzoeken, maar maatregelen daartegen zijn uiterst moeilijk. De geoefendheid van groot-verlofgangers zal worden bevorderd. De kwestie der oud-gepensionneerden bracht dr. Colijn tot de uitspraak, dat geen sprake is van recht tot verhooging, doch dat Z.Exc. wel iets voelt voor een tegemoetkoming, hoewel de schatkist haar eischen stelt. De particuliere wapenindustrie in ons land is uitermate onbeduidend, aldus vervolgde de minister. Wat de betrouwbaarheid onzer weermacht aangaat, meende dr. Colijn, dat er geenerlei reden is daaraan ook maar in 't minst te twijfelen. De heer Sneevliet had de gestraften der „Zeven Provinciën" besproken en Z.Exc. verklaarc'e, dat voor vermindering van straf de tijd „nog niet" gekomen is. Het denkbeeld-Westerman nopens een weer-beiasting zou dr. Colijn eens overwegen. Er zijn al eens eerder pogingen in die richting gedaan. Tot meer-algemeene richtlijnen komende, besprak dr. Colijn de rede-K. ter Laan en zei, dat, als die afgevaardigde bij het behalen der hoofdacte zoo slecht gerekend had als vanavond, toen hij zei, dat de huidige begrooting meer bedraagt dan de vorige, hij die acte.... niet behaald zou hebben ! Z.Exc. hield staande, dat de regeering steeds naar verlaging van Defensieuitgaven heeft gestreefd. Denemarken geeft nog 16,3 pet. van zijn heele be^rooting voor de defensie uit, Nederland 8 69 pet.! Wat betreft de miMta're luchtvaart zullen de huidige plannen blijven gehandhaafd. Allerlei vraagstukken moeten nog nader onder de oogen worden gezien. E t is reeds een plan voor de economische oorlogsvoorbere'ding. Over personee'szaken snrak dr. Colijn slechts kort. Met allerlei belangen wordt rekening gehouden. Sor. erkend? de wenscbelijkhe'd van uitbreiding van het contingent, doch het kostenvraagstuk doet terdege op