STEUNVERGOEDING ERWTEN EN VELDBOONEN. De Nederlandsche Akkerbouwcentrale maakt bekend, dat de steunvergoeding voor groene erwten van de kwaliteitsklasse C, gedenatureerd in het tijdvak van 15 Februari 1937 tot en met 20 Februari 1937 f 1.30 per 100 kg. zal bedragen. Voor groene erwten van de laagste klasse en voor andere erwten, in datzelfde tijd-, vak gedenatureerd, bedraagt de steunvergoeding f 0.80 per 100 kg. De steunvergoeding voor veldboonen, welke blijkens de dateering van het dorschbriefje in genoemd tijdvak zijn gedorscht, is vastgesteld op f 1.75 per 100 kg. Intrekking van de verordening tot invordering en wijziging van de verordening op de heffing van opcenten op de Gemeentefondsbelasting, vastgesteld in de openba. re raadsvergadering van 17 Dec. 1936. Wijziging van de verordeningen op de heffing en invordering van schoolgelden, vastgesteld in de openbare raadsvergadering van 17 December 1936. Besluit als bedoeld in art. 36 lid 4 der Woningwet. Rondvraag. --- DE BERENBURCHT. van NATALY VON ESCHSTRUTH. 73 Maandag, „Het zal hem zeker bijzonder genoegen hebfcen gedaan. Niets doet hem zoo dankbaar aan, als belangstelling te toonen voor de zee en wat ermee in verband staat" „In leder geval verstond hij meesterlijk de kunst, zich in het onvermijdelijke te schikken!" „En waar is Kuno gebleven? Hebt ge hem niet meegebracht!" „Neen, waarde Burchtvrouw" — Wanda boog het hoofd en kuste bijna teeder de hand der oude dame, die op haar schouder lag — „de graaf moet nu eerst de wanorde herstellen, die mijn overmoed onder zijn zeilen, riemen enz. in de sloep heeft aangericht! Ik geloof, dat het edele ros nog vóór den nacht op stal moet worden gebracht!" Meta knikte vroolijk. „De wind schijnt geducht op te frisschen, ze zullen nu voor den nacht wel alles bergen, voor het geval een storm krachtig opsteekt. Hoe was uwe vaart ? Hebt ge je goed gehouden.... met zeeziek gefeest?" „Het schommelde en slingerde vreeselijk, en geheel onder ons gezegd, mevrouw de gravin, ik was vreeselijk benauwd ! Ik wilde geen al te gek figuur maken voor den graaf, anders was ik heel gauw weer aan land gegaan, toen ik bemerkte hoe hoog de zee ging !" ..Bang geweest ? Als Kuno Kracht de riemen beeft ?•• Hoe kalm, hoe fier en vol vertrouwen klonken deze woorden. Wanda liet het hoofdje zakken. „Zeker, de graaf is bizonder sterk, maar tegen storm en zee het vol te houden, kan toch niemand, en ik geloof, dat uw zoon in het begin zelf niet wist, hoe krachtig de wind was, anders had hij den tocht misschien in het geneel niet ondernomen !" Nu schaterde de gravin het even luidkeels uit, als te voren Kuno Kracht, toen Wanda repte van een ,.storm". „Ik mag lijden, dat ge eens hier moogt bijwonen wat wü „hooge zee" noemen !" zei de gravin met een eigenaardig lichten in haar oogen. ,Ik geloof, dat ge tot heden noch een echten storm op zee kent, noch een bcoze zee, en evenmin den Beer van Hoogenstijn, als hij zee en wind de tanden laat zien — Wat brengt ge daar Anton ? — Wilt ge licht opsteken ? We wachten met het avondeten op den graaf." Meta was naar het buffet gegaan, om een glas Tokayer voor Wanda te vullen; de oude kamerdienaar boog eerbeidig en nam terstond een presenteerblad, waarop hij de freule den wijn aanbood. „Met uw welnemen, mevrouw de gravin, zoo even komt iemand uit het dorp niet de boodschap, dat de graaf niet bijtijds aan het souper kan komen Men kan niet weten wat de nacht aanbrengt, en men aan het strand op alles voorbereid zijn. De heer graaf laat de dames verzoeken, het avondeten alleen te gebruiken, daar het laat worden kan eer hij thuiskomt." „Goed, Anton, dat heb ik wel gedacht. Mijn zoen heeft nog wel geen telegrafisch bericht als waarschuwing ontvangfev maar als zeeman heeft hy van de voorteekenen reeds genoeg gezien, om zijn voorzorgsmaatregelen te nemen. Steek dus de lamp maar aan en zeg aan de huishoudster, dat ze voor ons kan laten opdoen." Wanda haalde ruim adem op de tijding, dat Kuno dien avond niet zou komen. Zelf wist ze niet. waarom haar eenige vrees beving, hem vandaag weer in de oogen te zien. Nog klopte haar hart onstuimig, als ze aan het oogenblik dacht waarop hij haar aan zijne borst had gedrukt; zij achtte het goed tijd te winnen om haar dwaze verlegenheid te vergeten. „Arme Mieke!" ging de gravin medelijdend voort, „ze zal zeker een stormachtigen bruiloftsdag hebben. Het gehuil van den wind en het geraas van de branding, is voor een wakkere visschersvrouw weliswaar gewone muziek, maar toch zou het me spijten, als het kleine vrouwtje haar jongen man al zoo dadelijk in het slechte weer moet uitsturen !" „Mieke ?" vraagde Wanda nadenkend, „is dat niet het blonde, knappe meisje, dat u gisteren in het dorp hebt aangesproken, mevrouw de gravin ?" „Juist, dezelfde. Ze troi;wt morgen met den spselmak' t - van Kuno, toen deze nog een jongen was. Jopie Grcot'an heet hij, een wakkere, flinke knaap, de berte onder Kuno's loodsen. Kort geleden was Mieke met haar moeder bij me, om ons allen nog eens plechtig uit te noodlgen voor de bruiloft. Ik heb maar ja gezegd, ook voor u, lieve Wanda, want ik hoop, dat ge het ééns zijn met onzen afstand van alle vooroordeel, waf. betreft deze aangelegenheid. Wij Hoogenstljnars en onze brave vlsschers daar beneden, deelen vreugde en leed met elkander. In de lange reeks van jaren, zijn wé'geworden, als een groot gezin; gemeenschappelijke nood, angst en zorg, menig eenparig gebed aan het stranden maakten den band uit, die ons heeft vereend. — Uit dien hoofde is het onaannemelijk, dat Iemand beneden in het dorp leed of vreugde heeft, zender dat wij eraan deelnemen. Ge hebt zeker nog geen visschersbruiloft mee gemaakt, lieve Wanda, en de zeer primitieve toestanden van dergelijke plechtigheden zijn u onbekend. Toch mag ik hopen, dat uw goed hart met al dit vreemde, en voor u zeker weinig „hoffahige", vrede zal hebben, en dat ge, uit vriendschap voor mij, geen neusje zult ophalen, maai- vroolijk en welgezind het met de stoere luidjes zult weten te vinden!" De blik van de gravin had zich met peinzend onderzoek gevestigd.op het gelaat van het bekoorlijke jonge meisje, en toen zij het vroolijk opflikkeren aer groote oogen en het glimlachen der rozige lippen gewaar werd stak zi) Wanda plotseling de hand toe en zei, zoo hartelijk, als deze het van de Burchtvrouw nog nimmer te voren had gehcord : „Ja, ik zie het wel, Wanda, dat ge graag met ons zult gaan. Ge gevoelt en denkt erover als wij en ik ben de hemel dankbaar, dat ge in ons huls bent gekomen !" Weder bezegelde freule van Spengelenburg de slanke vingers der hooge vrouw met een kus „Waar kan ik beter zijn, dan In uw nabij held, geachte gravin, cm het even, waarheen u mij brengt! Zco nieuw, als deze omgeving voor mij ook moge zijn, toch heb ik ze lief gekregen. Waar zal het jonge paar in den echt worden vereenlgd? Mceten we allen naar de kerk in het naburig dorp 1" „Wel neen !" „Er is er toch geen beneden aan het strand !" „Hebt ge onze oude, kleine kapel, boven in den toren, neg niet gezien ï" „Een kapel ? Hier in den Burcht ?" „We maken er bij gewone gelegenheid geen gebruik van, om den predikant den zeer moellfc'ken tocht door het bosch te besparen. Maar bij bijzondere gelegenheden komt hij, en dit is nu met Mieke's huwelijk het geval." „O, dat noem ik zeer practisch, en hoe aangenaam voor de bruiloftsgasten!" „We laten onzen goeden, kleinen geestelijke met het rijtuig halen, de kerk wordt versierd " „O, heerlijk ! Wie bezorgt dat alles ?" ,.Altijd degene, die het vraagt!" gekscheerde de Berin van Hoogenstijn. „Een der bedienden spijkert natuurlijk de guirlande boven de deur; de denneboompjes worden door de huishoudster en de dienstboden om het altaar aangebracht. Maar.... als er buitendien nog een paar bekwame handjes te vinden waren, om het altaar recht lief en poëtisch te versieren, dan zou ik dat erg aardig vinden, want dat placht ik gewoonlijk te deen, nu echter zou Ik het liever aan jongere krachten overlaten." Een licht blosje verscheen op Wanda's gelaat. „O, hoe dankbaar ben ik u voor die bekoorlijke taak, gravin, en wat ben ik benieuwd, de kapel eens te zien !" „Als de dienstboden morgen met vegen en schuren klaar zijn. zal men u roepen, lieve Wanda. Ge zult in den tuin wel voor de bloemen willen zorgen, neem maar alles wat ge denkt noodig te hebben, de ruikers kunnen dan later nog op de bruiloftstafel dienen." De dames keuvelden en de uren snelden voor* bij. (Wordt vervolgd). --- 85 (Advertentie). --- 60 TAdvertentieY --- Morgen Morgen heb ik weer koorts Is Uw verzuchting als Gij Uw keel voelt dik worden en U onprettig en rillerig begint te voelen. Stop die opkomende verkoudheid, ga vroeg naar bed. Neem één of twee "AKKERTJES' en morgenochtend voelt ge U prettiger dan ooit en Uw verkoudheid gaat niet door". AKKER-CACHETS kosten slechts 52 ct. p. 12 stuks. Overal verkrijgbaar. (Advertentie.) --- Crisis - Publicaties STEUN CICHOREI. Naar aanleiding van de omstandigheid, dat de provinciale Landbouw-Crisis-Organisaties dezer dagen aan de haar bekende telers van cichorei een aanvraagformulier voor de steunregeling 1937 toezonden, deelt de Nederlandsche Akkerbouwcentrale mede, dat zij die wel voornemens zijn cichorei te verbouwen, doch die op 1 Maart nog geen aanvraagformulier hebben ontvangen na dien datum bij de Landbouw-Crisis-Organisatie waaronder zij ressorteeren, nog een aanvraag-formulier kunnen verkrijgen. Men dient er echter rekening mede te houden, dat alle aanvragen om in de steunregeling te worden opgenomen, uiterlijk 15 Maart a.s. in het bezit van de LandbouwCrisis-Organisaties moeten zijn. --- PRIJZEN VAN VARKENS BOVEN HET ZOUTERSGEWICHT. De Nederlandsche Veehouderijcentrale: maakt bekend, dat in de week van 22—27 Februari 1937 varkens boven het zoutersgewicht zullen worden afgenomen, deels bestemd om levend te worden uitgevoerd en deels bestemd om voor uitvoer te worden geslacht. De prijs van de varkens, welke bestemd zijn voor levenden uitvoer is vastgesteld op 46 cent per kg. levend gewicht, zonder eenige korting volgens plaatselijk gebruik. Bij de uitbetaling zullen z.g. fondsgelden niet worden afgetrokken. De varkens moeten bij levering in goede conditie verkeeren. Zij moeten gezond en goed ter been zijn en gedurende ten minste 12 uren vóór de levering gevast hebben. Alle varkens, welke naar de meening van de Centrale op de leveringsplaatsen niet in goede conditie verkeeren of niet het vereischte gewicht hebben, zullen worden ge« weigerd. Voor de varkens boven het zoutersgewicht, welke bestemd zullen worden om voor uitvoer, anders dan als bacon, te worden geslacht, zijn de volgende, prijzen vastgesteld : tot 125 kg. geslacht: kwaliteit A 59 cent, kwaliteit B 57 cent. kwaliteit C 55 cent; —r van 126—150 kg. geslacht 56 cent; van 151 kg. geslacht en daarboven alles per kg. geslacht gewicht, 55 cent. De prijzen van de varkens, welke als zouters worden geleverd, blijven ongewijzigd. ---