Een volk kiest zijn regeering Naar aanleiding van de verkiezingen, welke over enkele weken in ons land gehouden zullen worden, is het interessant eens na te gaan hoe verkiezingen vroeger en in het buitenland tot stand kwamen. een paar weken scheiden het Ned SC he volk van de vier-jaar lij ksche der ,dingen der Tweede Kamer, van den ver 'aarop elk kiesgerechtigd Nederlandag> * steentje bijdraagt tot het instalde f van 100 nieuwe kamerleden. jef ren overa i elders kenmerkt de tijd, Zo ^ m lddellijk aan den verkiezingsdag die ° at 2j C h als een periode van prov0 ° ra da van de verschillende politieke P^fgn — bij ons te lande negentien — par U de wijze van kiezen door middel te: hpt stembiljet in de groote stembus, f;--* ~ - geweest! eheim" gebeurt. Dat is lang niet altijd temmen en kiezen geschiedde in vroetijd door middel van roepen of handen ger teken" Soms zelfs besliste het lot. Van ops fflb iljetten was geen sprake. Laatstgenemd document is een overwinning, beïlald door de Fransche revolutie. Opdat Z jdesgeheim goed bewaard zou zijn, oerde Frankrijk in 1849 het gedrukte )'rmuüer als stembiljet in. Duitschland ol"de pas twintig jaar later. Het langst verzette zich Engeland, dat tot 1872 de mondelinge stemming handhaafde. De voordeelen van het kiesgeheim zijn van algemeene bekendheid 'en behoeven hier dus geen vermelding. Een eigenaardig systeem werd nog langen tijd in de Balkanstaten toegepast, de z.g. kogelballotage. De meeste stemgerechtigden van de Balkan war^n analphabeet en brachten in verband daarmee hun stem op de volgende manier uit: ze begaven zich naar het eigenlijke stemlokaal met een soort knikker, die hun bij de uitgang werd verstrekt, in de hand, en werden vervolgens door een explicateur voor een aantal kasten geleid, die ieder correspondeerden met een bepaalde partij. De kiezer stak zijn arm in een opening van de kastdeur en luisterde naar de uitleggingen van zijn leidsman. Bevielen de principes van de partij hem, dan liet hij den knikker los, zorgdragende dat deze in de goede kast terecht kwam. Onnoodig te zeggen, dat influenceering en andere knoeierijen schering en inslag waren. Rechtstreeksche verkiezingen hadden in Nederland pas plaats na 1848. Vóór dien tijd waren — van 1795 af — de z.g. trapsgewijze of „getrapte" verkiezingen gebruik. Bij deze laatste werden de afgevaardigden gekozen door de leden der districtsvergaderingen, die op hun beurt werden samengesteld uit de tijdens de grondvergaderingen gekozen candidaten. Het rechtstreeksche kiesrecht, dat in '1848 werd ingevoerd, was echter nog niet zeer uitgebreid. Aanslag in de belastingen was de maatstaf, waarmee de meerdere of mindere geschiktheid tot kiezen werd bepaald (belastingcensus). Op den duur werden de gebreken van dit stelsel steeds hinderlijker. Verschillende malen moest de grondwet worden gewijzigd, voor het algemeen mannen- en vrouwenkiesrecht, alsmede het algemeen recht om verkozen te kunnen worden (passief kiesrecht) werkelijkheid was geworden. Verscheidene systemen volgens welke de stemming plaats had, zijn verder in den loop der jaren in ons land beproefd. Momenteel is het (passieve) meerderheidskiesrecht vervangen door de evenredige vertegenwoordiging. Enkele dagen geleden sprak een Engelsche journaliste haar verwondering uit over de stilte, die er in ons land heerschte, terwijl er verkiezingen op til waren. In andere landen zijn verkiezingen zonder een enkel opstootje onmogelijk. De politieke hartstochten worden dan het sterkste geprikkeld: geen wonder, dat het hier en daar tot excessen komt. Maar er is verschil tusschen exces en exces. Het is geen geheim, dat in zekere landen het geweer bij den verkiezingsstrijd een groote rol speelt. Als men de oppositie eenvoudig uit den weg ruimt, is een regeeringsoverwinning zeker. Dooden kunnen immers hoogstens als kiezers optreden; gekozen worden gaat met te veel moeilijkheden gepaard. Maar, dooden als kiezers ? Ja, bij de verkiezingen van 1903 in den Midden-Amerikaanschen staat Panama, welke de afscheiding van Columbia ten gevolge hadden, hebben menschen gestemd, die sedert zeventig jaren in de kerkboeken als overleden stonden aangegeven. Desondanks werd deze eigenaardige stemming goedgekeurd. Zoon, twintig, dertig jaar geleden waren de eigenaardige stemmingen trouwens niet zeldzaam. In sommige Balkanlanden werden de boeren door gewapende gendarmes naar de stembus gebracht, waar zij van de ambtenaren reeds ingevulde stembiljetten ontvingen, die ze maar in de bus hadden te werpen. Ook in Spanje nam men het niet altijd zoo nauw met de zuiverheid der verkiezingen. Het gebeurde herhaaldelijk, dat in de urnen van dorpen of kleine steden meer stembiljetten waren te vinden, dan er inwoners, laat staan kiezers waren. Maar in den tegenwoordigen tijd zijn de verkiezingen in de beschaafde landen over het algemeen tamme en nette vertooningen. Vooral het lijstenkiesrecht, volgens hetwelk de zetels naar verhouding verdeeld worden over de partijen, is misschien meer een kwestie van rekenen en statistiek, dan voor de politieke vorming van het volk noodig is. Het Engelsche volk, dat zoo gehecht is aan politieke traditie, wil geen afstand doen van het beproefde districtenen personenkiesrecht. Maar aan den anderen kant lijkt het ook wel onrechtvaardig, dat in een district, waar 30.000 stemmen zijn uitgebracht, de candidaat met 10.500 stemmen zegeviert over zijn twee concurrenten, die 10.000 en 9.500 stemmen op zich hebben vereenigd. Het Engelsche kiesrecht spreekt ook in dit wel extréme geval van een meerderheid van 500 stemmen, hoewel de gekozene in werkelijkheid slechts een derde deel van de stemmen heeft. Groote bedragen worden voorts besteed aan het al of niet te goeder trouw verbluffen der menigte, door enkele cynici welwillend als stemvee gekwalificeerd. Sinds de schrandere Tardieu zijn aanhangers tot een feestmaal uitnoodigde, heeft de politieke propaganda afmetingen aangenomen, waarvan onze bet-achterovergrootvaders, die ook al aan politiek deden, geheel verbluft zouden hebben gestaan. Reclameplaten, lichtreclames, optochten met reusachtige schilden en ontelbare strooibiljetten zoeken voortdurend de meening van den aanstaan^ den kiezer te beïnvloeden en geven alle straten een ander aanzien. En wat is het resultaat van al deze bemoeiingen? Dat iedereen overtuigd en wel* gemoed ter stembus gaat? Het tegendeel is waar. Vooral de vrouw, die lange jaren zoo groote moeite heeft gedaan om het kiesrecht te verwerven, blijkt vaak een in het oog loopend gebrek aan belangstelling te hebben voor de politieke gebeurtenissen. Het aantal door West-Europeesche vrouwen uitgebrachte stemmen bewijst zelfs, dat de dames der vorige generaties drukker stemden dan haar sexe-genooten van heden. --- Verkiezingsdrukte in Spanje voor den burgeroorlog. Verkiezingsdrukte in Spanje voor den burgeroorlog. --- De voorbereidingen voor de verkiezingen. Het samenstellen der kiezerslijsten. De voorbereidingen voor de verkiezingen. Het samenstellen der kiezerslijsten. --- De propaganda-campagne voor de presidentsverkiezingen in Amerika. Een zwevend De propaganda-campagne voor de presidentsverkiezingen in Amerika. Een zwevend i* reclame-biljet, opgehangen aan luchtballonnetjes. --- Vlaggen halfstok in China In geheel China waren de vlaggen Zondag halfstok geheschen, ter herdenking van het feit, dat Japan twintig jaar geleden tijdens den wereldoorlog de beruchte 21 eischen aan China heeft opgelegd. Chineesche dagbladcorrespondenten te Nanking melden, dat de minister van Buitenlandsche Zaken, Wang Tsjoeng Hoei, den als ammassadeur in de Vereenigde Staten aangewezen dr. Wang, opdracht heeft gegeven, terstond na zijn aankomst in Washington de aandacht van de Amerikaansche regeering te vestigen op verschijnselen, welke duiden op een nieuwe actie om China te verdeelen. --- Lichtenstein is modern geworden De hoofdstad bezit geen station Onlangs bracht Otto van Habsburg, de Oostenrijksche troonpretendent, een bezoek een Vaduz, de hoofdstad van Lichtenstein. Het is in dit verband wel interessant enkele bijzonderheden te vernemen, omtrent het kleine Lichtenstein, dat zulk een modern staatje is geworden. (Van een bijzonderen medewerker). Het kon wel eens waar zijn, dat Lichtenstein tegenwoordig bekender is bij de postzegelverzamelaars dan bij de reislustigen van Europa, om wier gunst het kleine landje tusschen Zwitserland, Oostenrijk en Duitschland zoo geestdriftig ijvert. En met recht. Want ondanks haar bescheiden afmetingen bezit deze staat, die met haar 10.000 inwoners eigenlijk nog achterstaat bij vele kleine steden, een rijkdom aan schoonheid en bezienswaardigheden: hemelhooge bergen, prachtige dalen en vlakten, waarop de meest volmaakte ski-terreinen zijn te vinden, vriendelijke dorpjes, trotsche kasteelen en ruïnes van burchten met een eeuwenoude geschiedenis, wijntuinen, die de helroode, vurige „Vaduzer" voortbrengen, uitgestrekte vruchtboomgaarden en onvergelijkelijke panorama's, die ver reiken in de sprookjesachtige omgeving. In dit door Moeder Natuur zoo rijk bedeelde gebied van den Rijn tot aan de Vorarl-bergketen ligt een bijzonder leven besloten, dat van Duitschen oorsprong is. Want Duitsch zijn de menschen en hun levensstijl, Duitsch is de taal, ook al is die in de bergdorpen door de merkwaardige dialecten niet goed meer te verstaan. Eerst in den aanvang van de achttiende eeuw verwierf het Moravische geslacht der Lichtensteiners, reeds toen getooid met de vorstenkroon, het door oorlogsschuld en allerlei andere lasten gekwelde graafschap. Daarna heeft de souvereiniteit van den Rijnbond zich door alle oorlogsstormen heen in de negentiende eeuw gehandhaafd, in het bijzonder in een munteenheid en maatschappelijke verhouding met Oostenrijk, later op dezelfde gronden met Zwitserland. Lichtenstein mocht er zich altijd op beroepen de eenige staat te z\jn, welks hoofdstad geen station bezat. Dat zou ook overigens beslist overbodig zijn, omdat men per autobus in een paar minuten van het Zwitsersche Buchs, waar de sneltrein stopt, of in geval men uit Oostenrijk komt van Schaan, de vorstelijke residentie bereikt. Schaan en Vaduz zijn dorpen. Prachtig gelegen en vriendelijk gebouwde plaatsjes, die slechts in den loop der tijden door v«el nieuwbouw, in het bijzonder wat villa's en regeeringsgebouwen betreft, zijn „meegekomen". Bekijkt men Vaduz wat nauwkeuriger, dan ontdekt men spoedig de oeroude herbergen en logementen met hun dikke muren en historische gevels, breed en een beetje gewichtig te midden van de vele wijntuinen. Daar ook vindt men de ware boerenhoeven langs de straten, die haar steedsch karakter hoogstens vermogen te handhaven in hun zuiverrechtlijnige architectuur en waarin de kunstig opgebouwde mesthoopen der boeren een eerlijken strijd hebben aangebonden met de benzine-geuren van het moderne verkeer ! Auto's rijden hier in grooten getale ! Vele met Zwitsersche nummerborden, maar ook talrijke „inheemsche" en enkele Duitsche. En in die inheemsche wagens ziet men heusch niet slechts de onvervalschte Lichtensteinsche oer-inwoners, maar tal van lieden die zich in de laatste paar jaar hebben laten neutraliseeren en die Lichtensteiner zijn geworden. Dat verklaart tegelijkertijd den bouw van zooveel nieuwe villa's en moderne kantoorgebouwen links en rechts van de hoofdstraat. Aan de behoeften van deze nieuwere bewoners heeft Vaduz en voor een deel ook Schaan zich eenigermate aangepast. KurHotels, moderne café-restaurants en „Weinstuben", zijn er allengs meer verrezen. Niet te vergeten een alleraardigst opgetrokken postkantoor en een raadhuis, dat een kruising vormt tusschen Italiaansche renaissance en Amerikaansche wolkenkrabberstijl Zoo is Lichtenstein veranderd in modernen zin. De tegenwoordige tijd met haar vele stroomingen heeft ook hier zijn stempel gedrukt op het kleine staatje, dat zich tusschen zijn groote buren zoo heerlijk zelfstandig gevoelt In het Noord-Westen staat als gepantserd in het ijs, de Santis, het machtige gebergte. En daar beneden, 1000 Mater dieper, rijen de plaatsjes zich aan elkander. Het is een lange reeks door Lichtenstein, Zwitserland, Oostenrijk... één uitgestrekt landschap, ondanks de staatkundige grenzen, die men boven niet aantreft. En wanneer dan als een weerspiegeling der sterrenhemel overal in .dat dal de lichtjes fonkelen, wanneer de maan een zacht licht spreidt over de bergen, waarvan de toppen schijnen te verdwijnen in den avondlijken hemel, dan ziet men Lichtenstein als een wonder sprookjesland, dat zonder groote politieke beteekenis, een waardig plaatsje in Europa inneemt G. H. W r --- De start van de 200 meter borst-crawl tijdens de Zaterdag te Rotterdam gehouden De start van de 200 meter borst-crawl tijdens de Zaterdag te Rotterdam gehouden zwemwedstrijden, waarin de bekende Deensche zwemster Ragnhild Hveger t2e van rechts) cle overwinryag behaalde. ' ---