HOOGEVEEN. WIJKZUSTER. Inplaats van Zr. A. Schreuder, aan wie op haar verzoek met ingang van 16 April a.s. eervol ontslag wegens huwelijk is verleend, is uit 32 sollicitantes benoemd tot wijkverpleegster der Chr. Ziekenverzorging alhier, Zuster E. J. v. d. Laan te Sonnevanck bij Harderwijk. --- JAARVERGADERING INDUSTRIESCHOOL Er moeten meer leerlingen uit Hoogeveen komen. Onder voorzitterschap van den heer L. Schelhaas Jzn. had in hotel Luinge alhier de jaarvergadering plaats van de Industrieschool. Evenals zooveel vergaderingen was ook deze weer slecht bezocht. De voorzitter zei, dat er blijkbaar nog veel moeders zijn, die meenen dat hun dochters thuis evengoed, zoo niet beter, voor hun taak kunnen worden voorbereid, om niet te spreken van hen, die hun dochters al heel spoedig naar de fabriek sturen of arbeid laten verrichten, die beter aan anderen kon worden overgelaten. Er zullen zeker gezinnen zijn waar de dochters moeten zorgen dat er bijverdiend wordt, maar wanneer men zich indenkt, dat de ouders geroepen zijn om hun kinderen mee te geven wat hun later als zuinige, keurige, nette huisvrouw te pas komt, dan is het onbegrijpelijk, dat zooveel meisjes worden afgehouden van het bezoek van de school. In veel gevallen geen onwil, maar onkunde. Wel was het bestuur blij met een aanmelding van 64 meisjes, maar dit getal moet naar boven. Er zijn in de omgeving van Hoogeveen nog zooveel dorpen die geen leerlingen leveren. De voorzitter bracht tenslotte namens het bestuur dank aan de dames mevr. Bos—Alberti en Westerdijk—Coert, die onlangs het bestuurslidmaatschap hebben neergelegd, voor het vele dat ze hebben mogen verrichten in het belang van de school. Spr. eindigt nog met dank te brengen voor hetgeen wijlen de heer W. Koelman, voorzitter der school, voor deze inrichting heeft willen verrichten. Vanaf deze plaats brengen wij zijn te Utrecht wonende weduwe, die onlangs door een hevige ziekte werd getroffen, de beste wenschen toe voor een algeheel herstel en kracht om het leven door te gaan, haar de verzekering gevende van ons hartelijk medeleven, aldus spr. De heer J. Hansma, secretaris, las daarna het jaarverslag over 1937 voor. Het ledental bedroeg 124, begunstigers 8. Het personeel werd tijdens ziekte vervangen en onderging verder geen wijziging, l Jan. werd de school bezocht door 215 leerlingen. 1 Mei begon de dagschool met 123 leerlingen, de avondschool begon 1 October met 88 leerlingen. De cursus te Hollandscheveld 1 Mei met 51 leerlingen en 1 November 48 leerlingen. Getuigschrift primaire opleiding werd aan 11 leerlingen uitgereikt. De door het bestuur noodzakelijk geachte verbouwing is nog niet tot stand gekomen. Het verslag besluit met den wensch, dat de voorgenomen verbouw in 1933 tot stand mag komen. Uit het verslag van den penningmeester bleek, dat over 1937 van het Rijk werd ontvangen f 11491.05 en van de gemeente f4924.74. De balans op 31 December luidt f41.732.68. De begrooting voor 1939 vermeldt een rijksbijdrage van f 12270.30 ert van de gemeente van f 5258.70. De rekening 1937 is nagezien door de heeren J. Buikema, W. Pieffers en A. R. Zandbergen. De heer Buikema rapporteerde. Voor 1938 werden aangewezen de heeren W. Pieffers, G. de Jonge en J. van der Linde en tot plaatsvervangers de heeren E. Siegers, J. P. Warmels en H. Lenten. Van de leerlingen op dezo school komen er 73 van buiten de gemeente. De gemeente Zuidwolde levert er 30, Ruinen 17, Beilen 13 en de rest van andere gemeenten. Hoogeveen met een levering van 44 leerlingen maakt daarbij wel een droevig figuur. Tot lid van de commissie van toezicht bij de te houden examens werd benoemd mevr. J. J. de Rink—Polter. De heer S. van Zuiden Jzn. werd als bestuurslid herkozen, terwijl in de vacature mevr. Westerdijk—Coert werd benoemd mevr. J. M. van Daalen— Klik. --- Ooms scoort het derde Nederlandsche doelpunt tijdens den oefenwedstrijd, welke het Ooms scoort het derde Nederlandsche doelpunt tijdens den oefenwedstrijd, welke het voorloopig Nederlandsche elftal Woensdagmiddag op Spa^spn tegen de Engelsche derde klasser Newport County speelde, *• 5 --- De stem uit Drenthe Naar aanleiding der ministerieele beslissing inzake de steunregeling voor kleine boeren Het is wel een heel teleurstellend bericht, dat de minister van Sociale Zaken de gemeentebesturen in Drenthe Donderdag heeft doen zenden, n.1. dat de voor de steunregeling voor kleine boeren in aanmerking komenden vanaf Maandag 28 Februari uitsluitend mogen worden gesteund krachtens die steunregeling en niet meer in de werkverschaffing of in de steunregeling voor werkloozen opgenomen mogen worden. Dit besluit komt in feite hierop neer, dat verreweg de meeste gemeentebesturen gedwongen zijn de steunregeling met ingang van den genoemden dag in te voeren, daar er in onze provincie welhaast geen gemeente zal zijn, behoudens misschien een paar uitzonderingen, die de noodige maatregelen t- 4 vooral op den duur — kan treffen zonder hulp van het rijk. Langs indirecten weg wordt hier dus een dwang uitgeoefend, omtrent welken de minister zich niet met zooveel woorden uitspreekt, doch die niettemin zeer voelbaar naar het doel zal voeren, dat verreweg de meeste Drentsehe gemeenten verwerpelijk leek: de invoering van de steunregeling voor de kleine boeren op de daarvoor geldende grondslagen, hoewel men het principe over het geheel wel juist achtte. De actie van de afdeeling Drenthe der Vereeniging van Nederlandsche Gemeenten welke ten doel had de normen der steunregeling verbeterd te krijgen, heeft dus geen succes gehad. De steunregeling zal geheel ongewijzigd moeten worden ingevoerd. Ook het gemeentebestuur van Westerbork, dat zoo krachtig den strijd aanbond voor een gunstiger regeling, daarin gesteund door enkele andere gemeentebesturen, zal tot zijn teleurstelling moeten ervaren, dat al die strijd voor deze goede zaak vergeefsch is geweest. De minister, machtig door zijn financieele zeggenschap, decreteert en de gemeenten hebben de regeling uit te voeren, al zullen er dan misschien enkele zijn, die voorloopig de tenuitvoerlegging kunnen opschorten door enkele kleine boeren voor eigen rekening te werk te stellen. De ervaring der laatste maanden heeft echter wel al geleerd, dat de belangstelling der kleine boeren, indien de regeling eenmaal is ingevoerd, zeer groot is, hetgeen o.a. sterk tot uiting kwam in de gemeenten Zuidwolde, De Wijk en Ruinerwold. Ook wanneer een gemeente dus zou beginnen met op eigen gelegenheid iets te doen, zou de toevloed misschien zoo groot worden, dat de officieele regeling wel tot uitvoering zal moeten worden gebracht. De regeling brengt voor de gemeentebesturen nogal wat.kosten mee, hoewel zij in de totale uitgaven dezelfde rijkssteunpercentages krijgen als voor de werkverschaffings* en steunverleeningskosten. Dit is evenwel het ergste niet, doch wel, dat vele kleine boeren, die tot nu toe in de werkverschaffing opgenomen waren — in Drenthe was de regeling hiervoor nogal soepel — deze zullen moeten verlaten en voortaan zullen worden gesteund naar een norm van f 9, waaronder moet worden verstaan, dat zij een bedrag ontvangen, hetwelk gelijk is aan het verschil tusschen f9 en het bedrag, dat hun bedrijfje geacht wordt per week op te leveren, voor welke laatste berekening vaste normen gelden, waarmee een ieder bekend kan zijn, daar die reeds meermalen werden gepubliceerd. Alleen — dit nog even in 't kort — de z.g. groep a, die vrijwel geen bedrijfsinkomsten heeft, kan op de gewone voorwaarden in de werkverschaffing of steunregeling blijven, de groep b krijgt het bovenbedoelde verschil uitbetaald in contanten en de groep c — de bezitters van de grootste bedrijven — in natura. De personen uit de groepen b en c (hoevelen er dat in onze provincie zijn is nog niet bekend) zullen dus de werkverschaffingmoeten verlaten, wat voor deze menschen een vrij aanzienlijke schadepost beteekent. Het bedrag, dat zij in contanten aan het eind van de week ontvangen, zal in vele gevallen enkele guldens la?er zijn dan tot nu toe, zoodat de ministerieele beschikking voor hen wel zeer ernstige gevolgen met zich brengt. Daar staat natuurlijk tegenover, dat de gesteunden voortaan nuttig werk op hun eigen bedrijfje kunnen verrichten — een beginsel dat stellig iedereen zal toejuichen — maar de direct voelbare vermindering van het inkomen, welke vooral in dezen tijd van het jaar niet onmiddellijk door hoogere bedrijfsinkomsten wordt opgeheven, zal toch menig budget, dat al zoozeer besnoeid is, nog ernstiger in de war sturen. Een voordeel is ook, dat kleine boeren, die tot nu toe niet voor de werkverschaffing in aanmerking kwamen of zich daarvoor niet aanmeldden, voortaan eenigszins geholpen kunnen worden, hetzij op de eene dan wel op de andere wy'ze. Wellicht wordt wel bereikt, dat een meer algemeene voorziening wordt getroffen, maar spijt moet worden uitgesproken over het feit, dat deze veralgemeening een nivelleering naar beneden is. De norm van f 9 komt ons ook veel te laas: voor. Men kan redelijkerwijs niet verlangen, dat een boerengezin van zulk een bedrag leeft, al is dan misschien uit de regeling zooals wij den rijkslandbouwconsulent voor Drenthe eens hoorden verklaren, „nog wel iets te halen", waarmee hij bedoelde, dat de aftreknormen niet dusdanig streng zijn, dat bepaald alle bedrijfsinkomsten in rekening worden gebracht. Dit kan (vooral theoretisch bezien) wel juist zijn en zou, bij een volkomen verantwoorde bedrijfsvoering misschien ook wel het geval wezen, maar men weet dat de practijk zoo dikwijls anders is. Natuurlijk kan het werken op eigen bedrijf onder deskundige leiding en toezicht hier veel goeds doen, maar toch meenen wij ons van dat „er uit halen" boven de normen, niet teveel te moeten voorstellen. Tot een verbetering der steunregeling heeft het dus helaas nog niet mogen komen. De minister heeft de dringende vertoogen der gemeentebesturen tot nu toe genegeerd, blijkbaar van meening zijnde, dat de practijk eerst maar eens moet uitwijzen, hoe de regeling zal werken. Nu is de practijk steeds een goede leermeesteres, maar men bedenke hierbij, dat het gemakkelijk zóó kan worden, dat de magen der boeren en hun kinderen de leerstof moeten vormen. De uiterste voorzichtigheid is dus gewenscht. Wij houden ons overtuigd, dat de gemeentebesturen en de organisaties met nauwkeurigheid de ontwikkeling van een en ander zullen volgen. De stem uit Drenthe is door Den Haag niet verhoord. Dat men zich hierdoor echter niet late ontmoedigen, wanneer straks blijkt, dat de regeling dringend verbetering behoeft ! Een herhaald beroep op den minister zal dan gedaan moeten worden, teneinde de positie onzer kleine boeren eenigszins dragelijk te maken. --- UIT HET PARLEMENT EERSTE KAMER DE VOORTGEZETTE DEFENSIE-DEBATTEN. — POLITIEK STEEKSPEL....... — LET OP INDIë ALS OP DEN APPEL UWER OOGEN ! — — PROF. VAN EMBDEN IS NOG OPTIMISTISCH. DEN HAAG, 17 Februari. Men kan het Defensie-debat van heden, afgemeten naar de bereikte resultaten, vrijwel nutteloos noemen, onlevendig waren zij stellig niet! De politieke hartstochten laaiden nu en dan op en „ontzien" heeft men elkaar stellig geen moment. Alleen is de bestrijding vandaag wel wat eenzijdig gebleven, daar enkele der grootste redevoeringen — van de heeren De Savornin Lohman (c.h.) en Briët (a.r.) — voor e en goed deel gericht waren tegen de Sociaal-Democraten, die gisteren bij monde van dr. Wiardi Beekman hun oordeel gaven, doch heden niet aan het debat deelnamen. Wel werd er heden nieuwe „conflictstof" geschapen door een eveneens lange r ede van prof. Van Embden (v.d.) over het z - i. .aan alle kanten onverantwoorde van een geheel op zichzelf staande nationale defensie. Men zou zeggen, dat niet alleen spreektijd-ordeningen, maar ook regelingen ten aanzien van den inhoud der redevoeringen gewenscht ware. Nu sprak de heer Van Embden ongeveer aan het einde van het debat — morgen-ochtend komt misschien nog maar één lid aan het woord — en daardoor hebben de andere sprekers over zijn inzichten weinig kunnen zeggen. Vast staat, dat leden, die het voorliggende ontwerp gunstig gezind zijn, gemeenlijk minder hebben te zeggen over het bebodene dan zij, die het bestrijden. Dikwijls gaan zij het ontwerp nog eens verdedigen, soms uitvoeriger nog, dan de minister het zou doen en die verwijst dan ook meermalen naar de rede van die of die afgevaardigde. Als nu de bestrijders der materie eens het „eerste woord" kregen, dan zou er wat orde in de afhandeling komen en konden medestanders der Regeerng al dadelijk met de tegenstanders volledig „de degens kruisen". Dit behoeft natuurlijk niet te leiden tot een al te dorre opeenhooping van voor- en tegenargumenten, wijl er toch meestal meer sprekers uit één partij optreden, die dan later het hunne nog kun nen komen uiteenzetten, 't Gaat erom, dat de hoofdargumenten-contra dadelijk in het debat geworpen worden. Eerst dan ls er immers volledigheid bij de gedachtenwisselingen mogelijk ! Men kon vanmiddag dan ook goed merken, dat prof. Van Embden verschillende leden deed popelen van ongeduld naar het moment, waarop zij den ander van repliek zouden kunnen dienen. Natuurlijk! En aldus zoekt men een uitweg bij de repliekerij Van het vandaag behandelde moge het „politieke gedeelte" goeddeels blijven rusten; de heeren Lohman, Briët en naderhand ook de heer Bruineman (r.k.ï reageerden op de gisteren gehouden redeWiardi Beekman en vooral de twee eerstgenoemden deden veel moeite om te doen blijken, dat zij de S.D.A.P. nog allesbehalve vertrouwden. De „Zeven Provinciën" kwam weer op 't tapijt en dan begrijpt men wel, hoe de wind waaide ! De heer Bruineman ging zakelijker op de kwestie in en vroeg nuchter, hoe 't kwam, dat de heer Beekman niet verklaarde, waarom de S.D.A.P. ten aanzien van het Defensie-beleid zoo is omgezwaaid ? De heer Briët had „angst voor het fascisme" verondersteld, maar de ander wilde 't blijkbaar gaarne precies weten. Of zijn weetgierigheid zal worden bevredigd ? Waren er in de Tweede Kamer nog voorstanders van de Defensie-maatregelen, die toch probeerden, of 't soms nog 'n ietsje minder kon, hier, in den Senaat, werd minister Van Dijk van Regeeringsgezinde zijde alom onmiddellijken en volledigen steun toegezegd, en bleek men unaniem nog van oordeel, dat de defensie van Indië misschien nog niet voldoende wordt aangepakt. De heeren Lohman en Briët spraken in dien geest en ook de heer Bruineman — riie blijkbaar, naar hij zei, „Indische practijk" heeft — vroeg, of er wel genoeg voor de Indische veiligheid gedaan wordt ? Wel vond hij, dat Nederland te weinig, Indië te veel voor dit doel moet betalen. Voorts wees hij op zekere spionnage-methoden van een „wel krachtdadige, ihaar weinig sentimenteele mogendheid" (natuurlijk Japan!), vragend om effectieve middelen daartegen. De heer Bruineman ziet in Indië ons grootste gevaar-centrum en deswege informeerde hij nog eens nadrukkelijk, of er wel genoeg ter verdediging gedaan wordt ? „Let op Indië als op den appel uwer oogen !" riep hij Z.Exc. toe. Het gemis van de volledige kennis van de motieven der tegenstanders — de zooeven aangeroerde kwestie ! — kan wel wat worden getemperd door het Voorloopig Verslag, maar aangezien dat geen namen noemt en alleen over „enkele" of „vele" of „eenige" leden spreekt, moet men maar 'n „gooi" doen naar de vermoedelijke geestelijke vaders van de diverse beschouwingen. Of de betrokken leden moeten zélf het geheim ontsluieren, wat wel eens gebeurt. Heden b.v. verklaarde de heer Lohman, dat prof. Van Embden hem aangegeven had, welke passages in het V. V. voor zijn, Van Em'oden's, rekening komen. En aldus kon de ander even ingaan op het standpunt van den Vrijz. Democraat, namelijk dat, als de collectieve veiligheid niet slaagt, wij ons bij een „ideologisch front" zullen moeten aansluiten. Deze gedachte oordeelde prof. Lohman als hoogst-gevaarlijk, wijl onze neutraliteit ermee verloren zou gaan en wij onvoorwaardelijk bij een volgenden oorlog betrokken zouden worden. Maar de heer Lohman was bepaald zeer verontwaardigd over een artikel in de N.S.B.-pers, dat hij oneindig gevaarlijker achtte, wijl het met koeien van letters insinueerde, dat onze Rsgeering haar neutraliteitspolitiek zou hebben opgegeven door het aangaan van een geheim militair bondgenootschap met Engeland ! En welk verdrag dus lijnrecht in strijd met de Grondwet zou zijn gesloten De heer Lohman trilde van verontwaardiging toen hij zijn woorden de zaal inslingerde. Prof. Van Embden kwam dan heden ook nog aan het woord. Hij verklaarde, „geheel voor zichzelf" te spreken. Wel was verheugend, dat deze van ouds warme Volkenbondsvriend, die zijn ideaal thans immers zoo ziet tanen !, toch ietwat optimistisch kon zijn, wat het oorlogsgevaar in WestEurona betreft. Wel beriep hij zich op de Engelsche her-bewapening (een zwak argument !) om te betoogen, dat de spanning in Europa afneemt, en voorts vond hij, dat zelfs de Duitsche inmeneing in Oos tenrijk ,,gc-en novum" is, dat Duitschland niets dan nadeel van een oorlog kan hebben. Zelfs zag hij in Janan's agressie het voordeel, dat genoemd land zich goeddeels uitput en dus ongevaarlilker wordt Een en ander bracht den Senator er toe, de noodzaak van een zoo sterk mogelijke, nationale defensie te betwisten. „Men moet niet overdrijven". Alleen collectiviteit zal ons behoud kunnen zijn, de rest is „zelfmoord". Een nieuwen oorlog kan WestEuropa geestelijk toch niet meer verdragen. En: ons volk kan de gevraagde financieele offers eenvoudig niet opbrengen, wat ten gevolge heeft, dat het volk eaat morren en de democratie zoodoende ondermijnen. Volgens prof. Van Embden zal Nederland, als klein land, zeker een billijk aandeel in de collectieve defensie moeten bijdragen maar men mag — zoo betoogde hij verder — de schreeuwende verwaarloozing van socialen nood niet eenvoudig vergeten. Zelfs de S.D.A.P. ging, volgens den Senator, inzake Defensie, niet meer vrijuit en de Katholieken verweet hij, dat zij in de Tweede Kamer het hoofd hadden gebogen, om bij Onderwijs den moed terug te vinden. De heer Bruineman, de laatste spreker van heden, was dan ook de eenige afgevaardigde, die op het gesprokene van zijn voorganger kon ingaan, zeggende, dat diens voorspellingen omtrent de toekomst van Europa geen waarde hebben, want wie is helderziende ? Volgens den heer Bruineman geeft het sluiten van „pacten" geen enkelen waarborg; het democratische Italië proclameerde tijdens den oorlog wel het „heilig egoïsme" en schond het Drievoudig Verbond. Ielere Staat handelt op een gegeven oogenblik naar bevind van zaken, aldus de afgevaardigde, ieder geslacht — zei hij — zal dezelfde moeilijkheden kenen steeds weer vallen ! De heer Bruineman vervolgde: Ook andere sociaal voelenden dan prof. Van Embden worstelen met de bezwaren van socialen aard. en hij hoopte, dat de ander eens wat meer oog zal hebben voor de handelwijze der Katholieken. Nog moet even worden vermeld, dat de heer Van Voorst tot Voorst, bij 'wijze van „intermezzo", was komen aandringen op het instellen van een weerbelasting en op het aanschaffen, in ons eigen land, van paarden voor het leger. Morgen-middag volgt het ministerieele bescheid. --- DURFDE DE TRAP NIET OP UIT ANGST VOOR HAAR RHEUMATISCHE PIJNEN. Eindelijk een middel dat uitkomst bracht. Mevr. G. M. schrijft ons: „Ik had erge rheumatische pijnen in mijn knieën en rug en ook had ik last van hoofdpijn. Ik durfde nooit goed de trap op te loopen uit angst voor pijn. Nu neem ik echter eiken morgen een halve theelepel Kruschen Salts in warm water en ik voel mij een ander mensch. De pyn is zoo goed als geheel verdwenen". De verschillende zouten in Kruschen Salts hebben ieder een eigen werking bij de bestrijding van Uw rheumatische pijnen, hoofdpijn, enz. Zij verwijderen de opgehoopte afvalstoffen, welke de oorzaak zijn van Uw klachten, uit Uw organisme en sporen Uw afvoerorganen aan tot betere werking. Uw bloed wordt gezuiverd en binnen korten tijd zal er geen sprake meer zijn van rheumatische pijnen of andere klachen. Kruschen Salts is verkrijgbaar bij alle apothekers en erkende drogisten a f 0.40, f 0.75 en f 1.60 per flacon. Let op, dat op het etiket op de flesch, zoowel als op de buitenverpakking, de naam Rowntree Handels Mij., A'dam, voorkomt. (Ingez. Mededeeling) --- AMSTLEVEN Verloofd... de eerste stap! Gehuwdde tweede! En de dèrde: Een levensverzekering bij Amstleven! Daardoor zult U immers Uw vrouw voor nood en zorg behoeden, wanneer zij onverhoopt Uw steun zou moeten missen. En a! zou dat, naar wij U toewenschen, nimmer het geval zijn.... dan nóg is Uw voorzorg een daad van wijs beleid. Want behalve de noodzakelijke voorzorgsmaatregel is Uw Amstleven-polis een gemakkelijk en feilloos spaarsysteem voor een rustigen, ouden dag, zonder financieele zorgen. Eén der val* mogelijkheden: GEMENGDE VERZEKERING MET VERMINDERDE PREMIE GEDURENDE DE EE SiE 5 JAAR. Gesteld U ben* 30 jaar en li wilt U verzekeren voor Fl. 6.000.-, uit te betalen op Uw 65e jaar (of bij eerder overlijden). De eerste 5 jaar betaalt U Fl. 93.per jaar, na 5 jaar Fl. 139.20 per jaar. In totaal betaalt U dus aan premie Fl. 4641.- en U ontvangt Fl. 6.000.- of wel 1359 gulden (d.i. ruim 29 o/ 0 ) méér, dan U in totaai aan premie hebt betaald. BOV NDIEN hebt U de zekerheid, dat aan Uw nabestaanden het volle bedrag wordt uitgekeerd, wanneer U hun voor Uw 65ste jaar zoudt ontvallen, waarbij natuurlijk de premiebetaling eindigt. nmSTL N.V. AMSTERDAMSCHE MAATSCHAPPIJ VAN LEVENSVERZEKERING (Ingez. Mededeeling) ---