NIEUWS UIT HET BINNENLAND BOND VAN NEDERLANDSCHE ARCHITECTEN B.N.A. Jaarvergadering te 's-Hertogenbosch. Aandacht gevraagd voor de landelijke bouwkunst. De Bond van Nederlandsche Architecten B.N.A., hield een druk bezochte ledenvergadering te 's-Hertogenbosch in hotel Lohengrin. De voorzitter, de heer H. van der Kloot Meyburg, deed mededeeling over de herziening van de Woningwet, waarover een commissie van den B.N.A. een rapport heeft samengesteld en over het voornemen van het bestuur van den B.N.A. het initiatief te nemen tot het instellen van een gemengde commissie ter bestudeering van het vraagstuk der brandvoorschriften. De bedoeling is daarbij zooveel mogelijk tot uniforme brandvoorschriften te komen. De aandacht van de vergadering werd gevraagd voor een meer rationeeler prijsbepaling van bestekken, voor het beperken van de stelposten in de bestekken van daarvoor wegens hun aard in aanmerking komende werkzaamheden en leveranties en over de toepassing van de A.A.V. De voorzitter wekte de leden van den B.N.A. op zooveel mogelijk de A.A.V. van toepassing te verklaren bij de door hen uit te voeren bouwwerken. Bijzondere aandacht gaat de B.N.A. schenken aan de landelijke bouwkunst, waarvan helaas hoe langer hoe meer spec ; mina verloren gaan. In samenwerking met den bond Heemschut heeft de B.N.A. een commmissie ingesteld, welke zich voorstelt een organisatie te ontwerpen voor het in teekening brengen van het voerenhuis en typische bouwwerkjes van bedrijven op het platteland, zooals een hoefsmidse e.d. Daarnaast zal ook aandacht worden geschonken aan het verkrijgen van waarborgen, waarbij het zoo lang mogelijk behoud van de beste boerderijen, hofsteden e.d., welke voor het landschapsschoon van belang zijn, kan worden verzekerd. Hierna werd het jaarverslag over 1937 besproken en goedgekeurd, evenals de financieele verantwoording van den penningmeester. Tot lid van de commissie van onderwijs, werd herkozen de heer B. J. Koldewey. Het is deze commissie, die de leiding heeft bij het bekende examen voor het verkrijgen van het diploma van bouwkundig opzichter B.N.A., dat telkenjare door den B.N.A. wordt afgenomen. --- Dravend voor de jury tijdens de tentoonstelling van de Zeeuwsche Landbouw Mij., Dravend voor de jury tijdens de tentoonstelling van de Zeeuwsche Landbouw Mij., w o lke Donderdag te Goes onder groote be langstelling is gehouden, --- SCHIPPER VAN DE LAATSTE TREKSCHUIT. Een merkwaardig feit zal in het begin der volgende week herdacht worden binnen de muren van het zestiende eeuwsche Proveniershofje te Edam. Daar woont nl. de 75-jarige schipper C. Slot, die zestig jaar geleden de eerste.... trekschuitendienst opende tusschen Edam en Volendam. Een jaar of vier geleden is hij er mee opgehouden en nu ligt het vaartuig, waarmee hij in den loop der jaren duizenden reizigers heeft vervoerd, te koop. De „Postduif" is een historisch geval geworden, rijp voor een te stichten verkeersmuseum. Gedurende al die jaren heeft Slot zijn schuit zelf moeten trekken. Het polderbestuur vreesde, dat een paard den dijk te veel zou doen afbrokkelen. En een golfslag veroorzakende motor was heelemaal uit den booze. Van daar, dat dit historische vervoermiddel het hier zoo lang heeft uitgehouden in zijn oorspronkelijke gedaante. De vreemdelingen, op bezoek in de oude stadjes langs de Zuiderzee, hebben dikwijls van de schuit gebruik gemaakt, meer curiositeitshalve dan wegens de snelheid. Want de tram, die nu al geruimen tijd electrische tractie heeft, doet het wel een beetje vlugger. Thans rest nog slechts de herinnering aan wat waarschijnlijk wel de laatste trekschuit van ons land zal zijn geweest. --- Voor den Zondag STOPPLAATSEN Als een trein ons voorbij stormt, dan kojnen we altijd weer onder den indruk van de kracht en de snelheid, die hij in zich draagt; kracht en snelheid, die op ons inwerken middels stampende zuigers en wentelende wielen. Is zoo'n trein eigenlijk niet het symbool van onzen tijd, van ons leven ? Het zinnebeeld van kracht, die in deze tijden steeds meer nummer een gaat worden en van de snelheid, waarmee het leven in en om ons voortijlt ? Is dat leven niet als het voortsnellen van een trein, jachtig en onrustig? Er zit iets leerrijks in die vergelijking van trein en mensch. De trein verkondigt in het monotone rhythme van zijn wielgeluid het „Ik snel verder" als de eenige wil van het oogenblik. En de mensch, hij jaagt voort, veelal slechts gehoor gevend aan de Jclop binnen in hem, waarin de wensch „Ik wil verder" een allesoverheerschende is. Verder, vooruit te komen, dat is voor hem zoo vaak iets, waarvoor alles en allen moeten wijken. Totdat hem op dien weg een halt wordt toegeroepen. En het is weer als met den trein, die op een gegeven plaats moet stoppen. De machinist haalt een handle over en er gaat even een siddering door het geheele gevaarte onder en achter hem. Want wanneer de rem wordt aangeslagen, wanneer de stalen remblokken de wielen omklemmen, dan komt een tegenstand, die zich uit in remgeknars en vonkengespetter. Maar tenslotte komt er toch de stilstand. Ook de mensch wordt wel op zijn levensweg tot stilstaan gedwongen. Er zijn oogenblikken, dat God hem toeroept, oogenblikken, waarop de Goddelijke rem wordt aangeslagen. Dan beeft de mensch even, omdat het hard tegen hard gaat in zijn ziel. En dan volgt veelal in dezen strijd tandengeknars, dan worden kleine vonkjes van boosheid en wrevel zichtbaar. Het is goed om zich in zulke oogenblikken te onderwerpen aan den wil van Hem, die boven aarde en wolken regeert, om te berusten in Zijn leiding in het leven. Want wanneer de mensch in zijn snelle vaart even tot rust wordt gedwongen, dan moet dit wel zijn om hem tot nadenken te dwingen, om hem iets mee te geven voor het verdere deel van zijn leven, de verdere reis naar het eindstation. God heeft op den levensweg van leder mensch stopplaatsen opgericht, al naar gelang Hij die noodig oordeelt voor zijn zieleheil. Op die stations laat Hij hem tot rust komen, toont Hij den afgelegden weg, wil Hij kracht schenken op den verder af te leggen weg. Hoe zal de mensch op Gods roepstem reageeren ? Zal hij zijn eigen weg blijven volgen, jachtig en onrustig, boos en wrevelig ? Of zal hij Gods stem verstaan, zich onder Zijn leiding scharen en zoo van halte tot halte, in telkens nieuwe kracht, blij en opgewekt, verder reizen naar het eindpunt.... ? K. V. --- „Kerk en Vrede" bijeen te Apeldoorn „Oorlog is zonde" Twee voorstellen van de afdeeling Assen. Vrijdag werd te Apeldoorn de veertiende algemeene vergadering van Kerk en Vrede onder leiding van dr. K. v. d. Voet op de gebruikelijke wijze geopend. De voorzitter besprak den internationalen toestand, die een beeld van ontwrichting te zien geeft. Wat ons land betreft heeft de jongste geschiedenis ons geleerd, dat de defensie naar buiten sterker is dan het offensief tegen de werkloosheid naar binnen, die ons opteert, 't Is een groep, die nu bezield is van een bravour- en paradestemming, om straks frisch en vroom van zich af te slaan. Zijdelings wordt deze stemming door de kerk gevoed. Met vertegenwoordigers van dezen kant, die het oorlogsgeweld met een godsdienstig aureool omkransen, is geen gesprek mogelijk. Een tweede groep breekt met de oorlogsromantiek en voelt den oorlog als een ontzaggelijke last. Oorlog is zonde. Ook de verdedigingsoorlog. Maar het kwaad van den oorlog moet volgens hen aanvaard worden, ter voorkoming van een ander kwaad. De consequentie van dit standpunt moet eindelijk toch leiden tot afwijzing van den oorlog als zonde. Want oorlog is zonde tegen de kerk en roeping der kerk, tegen den Heer der kerk zelf. De derde groep zijn zij, die van overtuiging zijn, dat oorlog onder alle omstandigheden zonde is. De beproeving zal ons bewijzen, dat ons beginsel alles waard is. Wij gelooven, dat God ons roept tot taai verzet. Tot leden van het hoofdbestuur werden met algemeene stemmen gekozen ds. L. H. Ruitenberg en ds. S. Coolsma (periodiek aftredend) en ds. M. Hinloopen. Het voorstel-A s s e n, dat propaganda van de vredesidee onder de padvinders bepleitte, werd door deze afdeeling teruggenomen. Een voorstel-A s s e n, dat van het H.B. een standpunt inzake de pacifistische volkshandhaving vraagt, werd aangenomen. Het voorstel Nijmegen betreffende samenwerking met alle landelijke vredesorganisaties werd verworpen. Het H.B. wees er op, dat niet alle vredesbewegingen antimilitairistisch zijn. Overigens wordt zooveel mogelijk contact gezocht. —o— --- Graandieven gepakt te Alphen aan den Rijn Sedert 1921 voor duizenden gestolen De gemeentepolitie van Alphen aan den Rijn is er in geslaagd de daders te ontmaskeren van belangrijke diefstallen van granen, welke reeds sinds 1921 zijn gepleegd. Eenige leden van het personeel van een beurtvaartbedrijf ter plaat-: se, die inmiddels zijn ontslagen hebben zich hieraan schuldig gemaakt. De daders, twee schippers en hun knechts, hebben gedurende al die jaren kans gezien om van de ladingen graan die zij van de importeurs en groothandelaren te Rotterdam naar verschillende kleinhandelaren in de Rijnstreek vervoerden, groote hoeveelheden te ontvreemden. Als vaststaand mag wel worden aangenomen, dat daardoor honderd duizenden kilo's de plaats van bestemming niet hebben bereikt. Daar door de 'betrokken handelaren de ladingen niet werden nagewogen, kon het jaren duren voor de diefstallen eindelijk aan het licht kwamen. Anonieme brieven, welke de gedupeerden den laatsten tijd ontvingen, hebben tot de ontdekking geleid. De twee schippers, zekere A. B. en M. H. en de twee dekknechts J. van L. en J. O., allen uit Alphen, zijn gearresteerd. Zij hebben bekend zich aan de diefstallen te hebben schuldig gemaakt. Ook een groot aantal helers in verschillende plaatsen in de Rijnstreek is hierbij betrokken. De waarde van de gestolen granen loopt in de duizenden guldens. --- Een Poolvorscher gerehabiliteerd Peary's beweringen blijken op waarheid te berusten De Amerikaansche marineofficier, Robert Peary, die in het jaar 1865 in Pennsylvania werd geboren, heeft zijn geheele leven gesteld in dienst van de Poolwetenschap. Wat hij aan Successen op dit gebied oogstte, was niet opvallend veel. Wel werd de Noord-Oostelijke spits van Groenland naar "hem genoemd, maar zijn resultaten van onderzoek over het Peary-Land, welke hij op moeizame, steeds opnieuw begonnen tochten naar het noorden, had verzameld, werden door velen betwijfeld. Tot op den dag van heden ! Eerst thans is het een Deensch geleerde — volgens zijn eigenhandig opgesteld telegram — gelukt, klaarheid te brengen in een zaak, welke den persoon Peary aangaat en hem absoluut in eere herstelt. De eerste expeditie startte, met Peary als leider, in 1886 van de Westkust van Groenland af, van de Discobaai. Honderd en zestig kilometer ging het naar het Oosten. Vijf jaar later ondernam Peary een nieuwen tocht, in opdracht van de Academie voor Wetenschappen in Philadelphia. Men zou tot aan het uiterste Noorden van Groenland gaan. Peary werd'ditmaal begeleid door zijn jonge vrouw en vijf vrienden. De tocht geschiedde met het schip „Kite". Men kwam tot aan den Mac Cormick Baai, welke Groenland in het Noorden van het Ellesmereland scheidt. Van hier uit ondernam Peary met den Noor Astrup een sledevaart, welke v?n 15 Mei tot 15 Augustus van het jaar 1892 duurde. Onder de 82 graden Noorderbreedte bemerkte Peary, dat de Groenlandsche kust naar het Oosten en naar het Zuid-Oosten ombuigt. Hij had het land ontdekt, dat later zijn naam zou dragen. Op 4 Juli ontdekte hij onder 81 graden, 37 minuten de Independancebaai aan de Oostkust. Zü loopt als een breede waterarm in Oostwestelijke richting in Groenland en maakt het Peary-eiland tot een schiereiland. Na deze ontdekking brak de expeditie weer op en keerde naar de bewoonde wereld terug. In het jaar 1893 ging Peary, weer met zijn vrouw, opnieuw op weg. Nu om de kusten van het Noordelijke Groenland nauwkeurig op kaart te zetten. Het gelukte hem met zijn schip tot aan de Bowdoinbaai in de Inglefieldgolf te komen, vanwaar hij in het volgend jaar naar de Independancebaai opbrak. Deze expeditie bracht hem echter geen geluk. De weersomstandigheden, die uiterst ongunstig waren, noopten Peary, wiens mannen ditmaal ziek werden, naar huis terug te keeren. Op het laatste moment besloot hij zelf met Hugh Lee en een kleurling-bediende achter te blijven. In het daaropvolgend voorjaar braken zij weer naar de Independencebaai op. Onderweg echter stierven de honden, die als trekdieren voor de sleden waren gespannen. Zoo bereikten de drie menschen alleen de Independencebaai, doch van wetenschappelijk onderzoek moest men afzien. Het noodweer bracht hen naar de Bowdoinbaai terug, waar zij werden afgehaald door het schip „Kite", dat daar op de mannen wachtte. In het jaar 1896 en in 1897 ondernam Peary nog twee expedities naar Groenland, om de bij Kaap York door James Ross ontdekte meteorische ijsmassa te bergen, en om tegelijkertijd een nieuwe poolvaart voor te bereiden. Op de laatste der beide expedities gelukte het hem ook inderdaad, de 70.000 kg. zware ijsmassa te bergen. In 1898 brak hij, tezamen met Windward, voor een nieuwen pooltocht op, die op den duur van vijf jaren berekend was. Peary hoopte etappesgewijze den Noordpool te kunnen doorvorschen. Ongunstige weersomstandigheden in het Kennedykanaal vertraagden echter de vorderingen der expeditie en eerst in het jaar 1902 gelukte het den mannen tot Fort Conger te komen. Men kwam hierbij slechts tot 80 graden. 17 minuten noorderbreedte. Ondanks de tegenslagen, welke Peary met zijn pooltochten ondervond, gaf hij den moed niet 9p, In 1905 probeerde hij opnieuw een expeditie naar de Pool te krijgen. Ditmaal ging de tocht met het speciaal voör poolonderzoek gebouwde schip „Rèostevelt". Men onderzocht het Grinnel- en het Grantland en trof hier voorbereidingen voor een hernieuwden aanval op het eigenlijk poolgebied. Ditmaal gelukte het den Amerikaan tot 87 graden, 6 minuten noorderbreedte te komen. Maar het zou eerst in 1909 zijn, alvorens het Peary gelukte in de nabijheid van het Poolgebied te komen. Deze opsomming van jaartallen en feiten is in het kort de levensloop van den Amerikaanschen poolvorscher, wiens naam in latere jaren in één adem werd genoemd met den poolvorscher-zwendeiaar Cook ! Cook, een Amerikaansch arts, beweerde reeds in 1908, dus een jaar vóór Peary, den Noordpool te hebben ontdekt. De bewering bleek echter op een leugen te berusten. Hij had slechts in gezelschap van Eskimo's het Noordpoolgebied betreden en de onwaarheid van zijn beweringen kon later door geleerden worden bewezen. In 1923 werd Cook wegens credietzwendel tot 14 jaren en eenige maanden gevangenisstraf veroordeeld. Na vijf jaren werd hij uit de gevangenis ontslagen. Daar Peary, de Amerikaan bij zijn tochten naar de Noordpool, evenmin als Cook, Europeesche geleerden had willen meenemen, twijfelde men in de oude wereld aan zijn beweringen omtrent zijn successen al even hard als aan die van Cook. De „National Geographie Society" in Washington evenwel, die Peary in zijn vorschingen steunde, verklaarde den geleerde op zijn woord te gelooven en maakte dit ook bekend. Cook's „onderzoekingssuccessen" werden bij de Universiteit van Kopenhagen overlegd, die echter geen rede kon vinden zijn aanteekeningen voor echt te houden. De rehabiliteit van Peary, welke de Amerikaan te danken heeft aan de jongste ontdekkingen van den Deen Dr. Lauge Koch, die met het expeditieschip „Gustav Holm" cp het oogenblik in het Poolgebied kruist, en die een telegram gestuurd heeft waarin hen meedeelt de successen van Peary te kunnen bevestigen, heeft in de kringen der poolwetenschap groot opzien gewekt. Peary's kaarten, zoo zegt men thans, moeten de werkelijkheid zeer nabij zijn gekomen. --- 45 Amsterdamsche studenten vertrokken Vrijdag van Amsterdam naar Münster, om 45 Amsterdamsche studenten vertrokken Vrijdag van Amsterdam naar Münster, om daar aan de internationale athletiekwedstrijden deel te nemen. --- Twee kinderen omgekomen Bij petroleumtoestel met lucifers gespeeld. Naar het „Hbld." meldt, hebben twee kinderen, die in een bergplaats bij een woonhuis onder de gemeente IJsendijke zonder toezicht aan het spelen waren, waarschijnlijk van het binnen hun bereik staande petroleumtoestel de lucifers bemachtigd. Weldra ontstond in de bergplaats een brand, die zich zoo snel uitbreidde, dat aan redden van de kinderen niet te denken viel. Toen de omwonenden bij de bergplaats kwamen stond de kleeding der beide kinderen reeds geheel in vlammen. Beide kinderen, het twee en een half jarig zoontje van den bewoner en een buurjongetje van drie en een half jaar zijn in de vlammen omgekomen. --- NIEUWS UIT HET BUITENLAND Huwelijk van Schuschnigg officieel toegegeven Na het voltrekken van den Anschluss is Schuschnigg in het huwelijk getreden met gravin Vera von Czernin Fugger. Reuter heeft thans uit onaantastbare bron desbetreffende mededeelingen gekregen. Dit is de eerste maal, dat de sluiting van het huwelijk officieel wordt toegegeven. --- BLOEDIGE STRIJD TUSSCHEN TWEE DORPEN. Naar eerst thans bekend wordt, hebben de bewoners van het Mexicaansche dorp Chilapa eenige dagen geleden, ter beslechting van een ouden twist, het plaatsje Kodohina in den staat Oaxaca overvallen. Tijdens den strijd, die zich hierop ontspon, zijn 17 personen gedood en 26 gewond. De aanvallers ontvoerden 32 personen. Federale troepen achtervolgen de aanvallers. --- Week-praatje „De aarde beefde enkele oogenblikken", zoo werden de aardtrillingen, die aan het begin der afgeloopen week in deze lage landen zijn vernomen, aangekondigd met groote vette koppen in verschillende bladen. En al was het nu niet zóó erg, toch was deze beweging van Moeder Aarde een eigenaardige, zooals we tot dusverre in ons land niet veel meemaakten. Ze moet daar in Hollandsche plaatsen als b.v. Den Haag een vreemde gewaarwording hebben gegeven. De gevolgen in ons land beperkten zich gelukkig tot enkele scheurende muren, omvallende kasten en van hun stuk gebrachte typisten. Anders was dat buiten onze grenzen. In Zuid-West België, waar de oorsprong van de aardschokken moet hebben gelegen, schudden huizen veel heviger op hun grondvesten en was de moreele en materieele uitwerking grooter. De bevolking vluchtte daar de straten op en moest, toen de kalmte was weergekeerd; blikken op de puinhoopen van eJikele huizen en op de lijken van' enkele slachtoffers. Maar al met al was hier toch geen sprake van een ramp. Waarom de aarde getrild heeft ? Was het uit verontwaardiging voor het vele onrecht dat er op haar bol wordt aangedaan ? Of uit afschuw voor het vele leed, dat er berokkend wordt ? Natuurlijk zijn het deze redenen niet geweest, die trillingen van de aardkorst veroorzaakten. Maar toch schuilt achter deze eenigszins ongepaste scherts een stuk wrange werkelijkheid. Immers nog steeds wordt het recht wreedelijk met voeten getreden en viert de macht heerschappij. Wij behoeven alleen maar te zien naar de vervolgingen in het buitenland, waar een zeker ras geen bestaansmogelijkheid meer wordt geboden. En nog steeds wordt er opzettelijk veroorzaakt leed geleden rond om ons. Als we lezen van de vreeselijke overstroomingen in het millioenenland, dat men pleegt aan te duiden met Het Verre Oosten, dan worden we begaan met het lot van duizenden, die t '& levens nood en ellende van zoo nabij meemaken, meemaakten Was de aardschok, waarmede de afgeloopen week inzette, overigens weer niet te meer een bewijs van het ongewone van de tijden, waarin wij leven ? Niemand zal kunen ontkennen, dat het tegenwoordig niet veel ongewoons geeft. Dat er zoo tegen het midden van den zomer rookpluimpjes uit de schoorsteenen van verschillende huizen opstijgen, omdat de bewoners reeds bezig zijn met het verstoken van hun wintervoorraad kolen, of dat de aardappel als volksvoedsel vanwege de duurte bijna niet meer te nuttigen is, is toch een raar verschijnsel, om nier, te schrijven ongehoord ! Bij een beverige aarde hoorteen woelige zee; ook bij Terschelling. De mannen van de „Karimata" zullen daar van weten mee te praten, nu ze werkloos moeten wachten op den dag, dat de zeegang minder hevig is. Om dan verder te kunnen gaan baggeren naar de Lutine-schat, waarvan tot op heden nog niets is naar bovengehaald. De millioenen liggen dus nog renteloos in tegenstelling met de millioenen, die het Zweedsche volk als blijk van eerbied en hulde aan zijn Koning heeft geschonken ter gelegenheid van dien tachtigsten verjaardag, welke millioenen bestemd worden voor medische doeleinden. Eerbied en hulde, daarvan getuigt ook het monument, gewijd aan de nagedachtenis van een geliefde Vorstin, Koningin Emma, een gedenkteeken, dat enkele dagen geleden te Amsterdam is onthuld door onze Landsvrouwe. --- ROOK ROOK --- TRIUMPH TRiUMPH --- „TRIUMPHATOR” DE „TRIUMPHATOR" --- DER 1 CENT DER 1 CENT --- SIGARETTEN! SIGARETTEN! (INGEZ. MEDEDEELING). ---