Wie wordt Frankrijks nieuwe president ? Vier favorieten: Lebrun, Jeanneney, Herriot en Daladier ti - grootste binnenlandsch-politieke gevan dit jaar is in Frankrijk de ''erWezing van den staatspresident, op 6 ff' op het oogenblik is de verkie^"Lrijd alreeds in vollen gang maar ? * karakteristieke daarbij is, dat hij met het openbaar gevoerd wordt en het land of drie of vier dagen voor den dag der verkiezingen de namen der candidaten te krijgt. Fr bestaat een techniek voor „de race r het Elysée", even goed als er een ? a Tniok voor het hardloopen en wielrenteciini .... nu ar hpt Rlvséfi is het bestaat. De race naar het Elysée is het te vergelijken met den sprint der vvieln P rs waarbij de overwinning meestal L de laatste vijftig meter wordt behaald. ctPPds in een goede positie liggen, den testanders zijn kracht niet te vroeg toomaar in de laatste meters alles geven; ne ? 's het ABC van dezen klassieken wed*n Frankrijk 's binnenlandsche politiek. re " 1 p re sident der republiek wordt, zooals ri n j j n de zittingszaal van het Slot van Vprsailies in de z.g. „Nationale Vergade■ __ bestaande uit Senatoren en Afgevaardigden, in het geheel omvattende ontreveer 900 man — gekozen. De Nationale Vergadering komt slechts bijeen in twee eevallen: in de eerste plaats om een staatshoofd te kiezen en in de tweede plaats, wanneer de grondwet moet worden herzien. Maar sinds 1875 is de Nationale Vergadering slechts eenmaal bijeengekomen om de grondwet te veranderen, namelijk toen in het jaar 1926 de toenmalige minister-preB ident Poincaré de schepping der autonome amortisatiekas voorstelde. President der republiek kan ieder stemgerechtigd Franschman worden, d.w.z. hij jnoet 21 jaren oud en in het bezit van zijn burgerlijke en politieke rechten zijn. Een uitzondering bestaat voor de leden van vroe gere Fransche heerschershuizen, die geen gtaatschef kunnen worden. Een president der republiek kan ook herkozen worden; maar tot nog toe is slechts één staatshoofd, namelijk Jules Grévy, na een ambtsperiode van zeven jaren, herkozen. Het was in het jaar 1886. Een jaar later moest hij echter wegens een schandaal in zijn familie aftreden. De macht van den Franschen staatspresident is tamelijk beperkt. Uit eigen initiatief kan hij niets ondernemen. Zonder zijn handteekening is wel is waar geen wet geldig, maar geen wet kan van kracht worden, wanneer zij niet tevens door den minister-president geteekend is. Hij is voorzitter van den ministerraad, maar zijn invloed is enkel en alleen een vraag van het aanzien, dat hij persoonlijk geniet. Hij heeft een recht van veto tegen parlementaire besluiten; maar sinds 1875 heeft geen president daarvan gebruik gemaakt. Hij kan ook de Kamer, indien de Senaat dit goedkeurt, ontbinden, maar slechts eens heeft dit een staatshoofd, namelijk MacMahon, gewaagd en moest daarop aftreden. De Fransche president heeft slechts een recht, waarvan hij geheel naar zijn persoonlijke meening gebruik kan maken, namelijk het recht aan een ter dood veroordeelde gratie te verleenen. Hij kiest de persoonlijkheid, die hij met de kabinetsformatie belast; maar bij deze keuze moet hij zich naar de politieke omstandigheden richten. Op het oogenblik kan men nog slechts van mogelijke candidaten spreken. Want men i s geen candidaat, doch laat zich door zijn vrienden candidaat stellen. En alle parlementariërs, die, g^ien hun positie, op den hoogsten post der Fransche republiek gekozen zouden kunnen worden, verzekeren op het oogenblik pertinent, dat zij niet de minste bedoeling hebben om staatspresident te worden, zelfs wanneer 21 j of juist nu zij reeds hunplan de campagne voor de komende verkiezing in alle bijzonderheden hebben vastgelegd. Wij noemen thans eenige persoonlijkheden, onder wie de naam van den volgenden staatspresident zich waarschijnlijk bevindt en beginnen met den tegenwoordigen president Albert Lebrun., die tot algemeene evredenheid geregeerd heeft, maar reeds ■aarde, dat hij om persoonlijke redeen niet voor een tweede maal president u worden. Desondanks wil een groep parlementariërs van rechts trachten, Lebrun 0 een andere houding te bewegen. Deze nvl er ? en tariërs hebben wel is waar tegenv.r de pers verklaard, dat zij dezen stap k?n C f tl 'i )rn Prankri Jk in ien huidigen critie. m , een verkiezingsstrijd te besparen, nin ert Lebrun, volgens hun meeg> eenstemmig herkozen zou worden, maar me,n mag aannemen, dat Lebrun in hoofdzaak candidaat gesteld wordt, om de candidaturen van zekere andere persoonlijkhede nte verhinderen. Dat is in de eerste plaats de president van den Senaat Jeanneney, die geldt als de mentor van de republiek. Overtuigd republikein en sinds tientallen jaren een der invloedrijkste persoonlijkheden der Derde Republiek. Hij was gedurende den wereldoorlog medewerker van Clemenceau, maar is nooit minister geweest. Hij is een tegenstander van de politiek van München. Herriot wenschte eenige maanden geleden nog ernstig staatshoofd te worden. Zijn plan was, als Volksfrontcandidaat gekozen te worden. De ineenstorting van het Volksfront haalde echter een streep door zijn rekening. Herriot heeft thans verklaard, dat hij geen candidaat is. Maar dat verklaart de Senaatspresident ook. Terwijl Herriot echter voorgeeft, geen afstand te willen doen van zijn persoonlijke vrijheid, verklaart Jeanneney, dat zijn hooge ouderdom en zwakke gezondheid hem niet toestaat, de functie van staatspresident op zich te nemen. Herriot's politieke nieigingen kent men. Zijn vrienden verwachten van hem een versterking van het Sovjetpact en een scherper politiek tegen de totalitaire staten. Wanneer hij zijn weigering, candidaat te zijn, gestand doet, wat nog geenszins zeker is, zal zulks wel geschieden op grond van de overweging, dat hem het instrument, de regeering, tot het voeren van een dergelijke politie ontbreekt. In de laatste dagen heeft men ook veel over Edouard Daladier, als mogelijk candidaat gesproken. Daladier's aanzien in het land is op het oogenblik zeer groot. Hij is ongetwijfeld de populairste Franschman. Maar daarmede wordt men nog geen staatshoofd. In tegendeel ! Een feit is, dat de Fransche parlementariërs niet gaarne een al te populaire persoonlijkheid aan het hoofd van den staat zien. Vroeger was 't de vrees voor een staatsgreep, daarna werd het gewoonte en op het oogenblik zou het, wat de persoonlijkheid van Daladier betreft, misschien weer de vrees zijn, dat het nieuwe staatshoofd zich met de grondwet steeds grootere vrijheden zou veroorloven. Daladier's kansen zijn, op papier misschien groot, maar zjjn verkiezing is overigens nog geenszins zeker. Op de vier hiervoor genoemde persoonlijkheden volgen een aantal parlementariërs, wier candidatuur en verkiezing min of meer mogelijk is. Een tijdlang was er sprake van een candidatuur van Léon Bérard, tegenwoordig agent van Frankrijk in Burgos. Bérard is ongetwijfeld een van de meest gecultiveerde persoonlijkheden van het Fransche parlement, advocaat, schhijver van naam, Hellenist, kunstkenner en uitstekend redenaar. Genoemd wordt ook senator Henri Bérenger, een toonaangevend diplomaat. Mogelijk is ook een candidatuur van den vroegeren Kamerpresident Fernand Bouisson, die bij alle partijen veel vrienden heeft, vroeger socialist was, maar op het oogenblik partijloos is. Verder worden nog genoemd Francois Pietri, Sarraut, Joseph Caillaux, Queuille en Senator Henri Roy. Maar men kan op het oogenblik niet ernstig aan de verkiezing van een dezer laatstgenoemde persoonlijkheden denken. Daarentegen wordt in vele politieke kringen — natuurlijk onder het zegel der strengste geheimhouding — een man genoemd, die door de „kenners" als de outsider in den race naar het Elysée wordt beschouwd: Pierre Laval. Sinds zijn aftreden in 1936 is hij weinig meer op den voorgrond getreden, maar men zegt, dat hij zijn triomfale terugkeer in het politieke leven voorbereidt. Misschien naar aanleiding van de presidentsverkiezing ? --- De uitdeeling van gasmaskers aan de Fransche bevolking heeft een aanvang genomen. De uitdeeling van gasmaskers aan de Fransche bevolking heeft een aanvang genomen. van de mobiele^arda,^ ^ 06 inwoners van Parijs geschiedt met mede­ --- TRIUMPH 1 CENT VIRGINIA 1 CENT VIRGINIA --- EERSTE KAMER Minister Romme over de werkloosheidsproblemen Groote lijnen van het plan-Westhoff vastgesteld Voor de groote steden volgen spoedig nieuwe plannen I Den Haag, 10 Maart. De werkloosheidsdebatten hebben toch langer geauurd dan aanvankelijk vermoed kon worden ! Zelfs heeft minister Romme zijn budget nog niet geteekend en wel mee naar huis kunnen nemen, aangezien men a.s. Dinsdag nog speciaal terugkomt voor de replieken. Voordat mr. Romme hedenmiddag het woord verkreeg, spraken nog een drietal leden, en wel de heeren De Bruyn (R.K.), Von Bönninghausen critiseerde o.a. door (R.K.). Tijdens de rede van laatstgenoemde ging het nu en dan wat rumoerig toe : de heer Van Vessem (N.S.B.), wierp telkens spottende, ironische opmerkingen tusschen de woorden van den heer Nivard, die de redeVon Bönninghausen becritiseerde o.a. door op te merken, dat zeker Mussert er niet in slagen zou, de werkloosheid op te lossen, wijl hij zijn eigen beweging niet eens behoorlijk zou kunnen leiden Luid gelachen werd er bij het antwoord van den minister op de suggestie van den heer Von Bönninghausen, om eens per week visch te eten verplichtend te stellen, toen Z. Exc. zich afvroeg, hoe zooiets behoorlijk mogelijk zou zijn, en de heer Nivard interrumpeerde : „Allemaal Roomsch maken ! Dan eten» we zeker eens per week visch !" De heer De Bruyn kon in veel meegaan met het beleid des ministers, al bepleitte hij speciaal voor de groote gezinnen der werkloozen en tewerkgestelden royalere maatregelen. Uitvoerig besprak hij de ordening van de bedrijfsorganisaties, van meening zijnde, dat het moet gaan in de richting van bedrijfsschappen, terwijl de Bedrijfsraden voorloopig nog geen verordenende bevoegdheid zouden ben. Met enthousiaste bewoordingen zette de heer De Bruyn het doel van de actie voor een „nieuwe gemeer schap" uiteen. De heer Von Bönninghausen klaagde over verontreiniging van de openbare wateren door afvalwater. En wat de algemeene regeeringspolitiek betreft, verwachtte de Senator slechts heil van de nationaal socialistische orde, wijl het werkloozencijfer nog steeds zou stijgen. Thans schijnt men de offers, welke de bestrijding der werkloosheid vraagt, te groot te achten, aldus de afgevaardigde, die allerlei z.i. noodige maatregelen opsomde, zooals: algemeene arbeidspUcht. De heer Nivard wilde, evenals voor de defensie-uitgaven, voor de werkloosheidsbestrijding maatregelen op korten termijn nemen. Minister Romme aan het woord. Eerst na het „koffie-halfuurtje" kon de minister van wal steken. Met zijn soms wel heel luide stem — voor verslaggevers echter het summa van verstaanbaarheid ! — behandelde Z. Exc. in ruim een uur de vele diverse vraagstukken. Wat de hoofdzaken betreft : de minister kon thans onmogelijk tegenover de N.S.B.-critiek aangeven, hoe de maatschappij er over een aantal jaren uit zal zien, omdat wij met „menschenmateriaal" te maken hebben, en men zich geheel naar de reacties daarvan zal moeten richten. Edoch : al staat 't toekomstbeeld ons niet duidelijk voor oogen, wij weten wel ongeveer, in welke richting de samenleving zich beweegt: naar de bedrijfsgemeenschap, mede via de Bedrijf sraden. Mr. Romme begreep, dat 't velen te langzaam gaat, maar nu veel voorbereidend werk achter den rug is, „komt men op stoom !" 'n Poos bleef de minister stilstaan bij allerlei details, om dan te komen tot de werkloosheid. Even tevoren had Z. Exc. speciaal hulde gebracht aan de „moeder van het werkloozen gezin, voor haar dapper volhouden temidden van zooveel moeim fche deft Sfi n&righed£a~.,.„ 4 j - Met kracht wees de minister de veronderstelling van den heer Hiemstra, als zou er in het Kabinet oneenigheid omtrent de methode der werkloosheidsbestrijding bestaan, van de hand. De bewindsman betoogde extra luid, dat hij door geen van zijn collega's „geremd" wordt Mr. Romme zei verder, dat veel critiek voortkomt uit gebrek aan besef der tallooze groote moeilijkheden en van wat reeds reeds de facto ter verbetering geschiedde. Zeker was de hoewel ruwe opsomming van een en ander indrukwekkend. Evenwel moest de minister ook toegeven dat het percentage werkloozen nog hoog is (Januari 404.000), doch „alle krachten moeten worden ingespannen". Voor de jeugd wordt alles, wat mogelijk is, gedaan : groote plannen zijn in den maak, en reeds kwam veel tot stand : 4 jongenskampen, terwijl 3 in voorbereiding zijn voor schippersjongens; 4 houden zich bezig met de dienstbodenopleiding Na nog allerlei genomen maatregelen te hebben opgesomd, riep Z. Exc. uit, dat hij zich steeds verzet heeft tegen wat men „experimenteeren" zou kunnen noemen. De minister is een groot vriend van de realiteit ! Toen kwam Z. Exc. met enkele concrete mededeelingen. HET PLAN WESTHOFF. Zoo deelde mr. Romme mede, dat de groote lijnen van het bekende plan-Westhoff reeds zijn vastgesteld en dat de definitieve voorstellen weldda bij de Staten-Generaal zullen worden ingediend. Alles zal betreffen de normale tewerkstelling, waardoor waardoor de regeeringsplannen gekomen te verschillen van de ideëen, in het socialistische „Plan" aangegeven. En voorts zal men binnenkort nader vernemen omtrent hetgeen tegen de werkloosheid in de groote steden zal worden gedaan. Het slot van 's ministers rede was dus het belangrijkst, 't Groote wachten is nu op de indiening der concrete plannen ! Zooals reeds opgemerkt: a.s. Dinsdagmiddag gaat men nog „napleiten" over het heden door den minister meegedeelde. --- TRIUMPH VIRGINIA CIGARETTES DE MAN SMAAK ROOKT. Wi ^ --- 'N TRIOMF VAN SMAAK ! 'N TRIOMF VAN SMAAK ! (INGEZ. MEDEDEEL ING). --- NIEUWS UIT HET BINNENLAND REORGANISATIE NEDERLANDSCHE VEREENIGING VOOR LUCHTBESCHERMING. Het oordeel van minister van Boeyen. Het rapport van de cammissie-Quarles van Ufford, welke commissie door den minister van Binnenlandsche Zaken werd ingesteld om een jnderzoek in te stellen inzake de taak en werkwijze van de Nederlandsche vereeniging voor luchtbescherming heeft den minister aanleiding gegeven tot vers;hillende opmerkingen. In net algemeen kan de minister zich met de in het rapport voorgedragen denkbeelden vereenigen. Het verdient naar de meening van den minister, aanbeveling, dat de Commissaris der Koningin en de minister van Binnenlandsche Zaken ieder twee gedelegeerden kunnen aanwijzen cm namens hen de vergaderingen van het bestuur en van het territoriaal verband, onderscheidelijk die van het dagelijksch bestuur, van het hoofdbestuur en van de algemeene vergadering bij te wonen. De gedelegeerden dienen in die vergaderingen een raadgevende st^m te hebben De minister geeft verder in overweging, dat bij de reorganisatie van de vereeniging zooveel mogelijk wordt zorg gedragen, dat in de ondsrscheidsne besturen en in den raad van advies de burgerij in al haar geledingen en groepeeringen wordt vertegenwoordigd. Het ligt in het voornemen van den minister om het bedrag van het subsidie voor de vereeniging voor de jaren 1S39, 1940, 1941, 1942, 1943 vast te stellen op resp. f 40.000, f 35.000, f 30.000, f25 000 en f 25.000. Deze bedragen zijn als maxima bedeeld Na deze vijf jaren kan het subsidie bedrag opnieuw wordon herzien. Tenslotte deelt de minister mede. dat het in zijn voornemen ligt, om esn wijziging van het koninklijk besluit van 15 Augustus 1936 te bevorderen, waardoor dit wordt aangevuld mst een verplichting voor de burgemeesters om een plaatselijke luchtbeschermingsorganisatie van particulieren tot stand te brengen. --- De bloemen voor de bruid en de bruidsmeisjes bij het huwelijk van Prinses Fawzia De bloemen voor de bruid en de bruidsmeisjes bij het huwelijk van Prinses Fawzia van Egypte met den kroonprins van Iran zijn in de Aalsmeersche kasten tot bloei gebracht, Het inpakken der kostbare collectie voor de verzending per K.L .M.-vlif*.°feuig. --- Week-praatje We leven snel. De seizoenen vliegen in snel tempo aan ons voorbij. Nu reeds staan we weer bijna aan het begin van de lente. Bijna onopgemerkt lengen de dagen en voor we het eigenlijk beseffen staan we weer voor den langsten dag. Maar intusschen is het gelukkig nog niet zoover. Toch is het werk op het land alweer hervat en op den biddag, die in den afgeloopen week viel, heeft de vruchtbaarheid van den bodem een veel beheerschend onderwerp van bespreking uitgemaakt. Zoo richt de aandacht zich reeds weer op het buitenleven. Nog in allerhaast worden geen binnenshuis gehouden, want' deze maand de noodige vergaderirinog enkele weken en dan is die tijd van bijeenkomsten in ïookende zalen al weer voorbij. Heerlijk, dat vooruitzicht om weer buiten te kunnen vertoeven, en de frissche voorjaarslucht met volle teu-. gen op te kunen snuiven. Het is overigens te hopen, dat de Bilt niet te veel gelijk krijgt, want in dat geval zou bet voorjaar evenals een jaar geleden weer te droog worden, hetgeen voor het gewas niet te bevorderlijk 13 met al de gevolgen daarvan. Intusschen hebben we deze week weer eens gemerkt, dat Maart geducht zijn staart kan roeren. Wat al storm en regen ! De wind bulderde bijwijlen, beangstigend in de schoorsteen en de regen en hagel kletterde vele malen met veel lawaai tegen de ruiten. Hier sloeg de bliksem in een kerktoren, daar richtte een wervelstorm schade aan. Vele belemmeringen legde het noodweer den mensch in den weg, maar voor zoover bekend bleven ernstige ongelukken achterwege. We leven in een tijd van snelheid. Velen vallen daaraan dageijks ten offer. De Noord-Ooster Lokaal Spoor-, weg, die reeds enkele van de lijnen, waarlangs vroeger het verkeer op het platteland werd onderhouden, zag opgeheven, schijnt met ingang van Mei a.s. ook zijn offer te moeten brengen. De minister van Waterstaat, heeft namelijk medegedeeld, het niet verantwoord te achten, het ver-, voer ten koste van belangrijke offers door te zetten. Is dit dus een min of meer bedroevend bericht van de zijde dei' Spoorwegen, verheugend was het van diezelfde zijde te vernemen, dat vele onbewaakte overwegen lichtsignalen zullen krijgen. Het voornemen bestaat n.1. om bir.nen een jaar ruim. negentig flikkerlichten in werking te stellen. « * * Het gaat snel. Dat zien we ook wanneer we de blik over de grenzeririchten. Zoo ligt het feit van aansluiting van Oostenrijk al weer een jaar achter ons. Dat dit voor het Groot Duitsche Rijk een welkome gelegenheid is om feest te vieren, spreekt welhaast vanzelf. In republikeinsch Spanje wisselen de regeeringen elkaar snel af. Na Azana kwam Negrin, maar de laatste moest deze week plaats maken voor een nationale verdedigingsraad. Miaja is thans de man, die de teugels houdt, terwijl zijn vroegere medewerkers op de vlucht sloegen. Hoelang zal het Spaansche drama nog voortduren ? Intusschen wordt de ontwikkeling van de situatie in Europa te Londen met optimisme bezien. De indruk daar is, dat de vrede dit jaar een kans heeft, 't Is te hopen, dat die indruk een juiste mag zijn. En dat er een gunstige ommekeer moge komen, snel maar duurzaam. ---