HET BLAUWE VENSTER DOOR TEMPLE BAILEY VERTAALD UIT EEN AMERIKAANSCHE UITGAVE DOOR ANNIE VAN ESSEN—BOSCH 11 Zaterdag. Toen ze instapte in Miss Anne's wagentje, vroeg Hildegarde zich af wat er nu gebeuren zou. Een paar weken geleden was er niets geweest dan de boerderij met zijn beslommeringen en nu opende zich een vergezicht vol eindelooze opwinding. Het koopen van meer kleeren was de onmiddelijke opwinding — vijf nieuwe japonnen — drie hoeden — twee mantels. Hildegarde bedacht, „denkt u dat we dat wel kunnen doen." „We zijn niet verkwistend geweest," legde miss Anne haar uit. „Louis is niet zoo arm dat hij je niet behoorlijk kan kleeden." Hildegarde overwoog dat hij zeker zoo arm was als haar tantes op de boerderij, die niet zooveel aan kleeren uitgaven in een kwarteeuw, als zij nu al aan haar nieuwe garderobe had uitgegeven. Toch behoorde het huis waarin ze woonden aan hen, ze hadden geen enkele schuld en waren voor de toekomst geborgen door een levensverzekering. Den volgenden morgen ging miss Anne met Hildegarde naar Round IIlll. De Hulburts zouden komen dineeren en Hildegarde kleedde zich vroeg en ging naar beneden. Een groot vuur vlamde in de bibliotheek, en zij stond ervoor. Ze droeg een eenvoudig wit zijden japonnetje, met bloote armen. Nog nooit te voren had ze een avondjapon zonder mouwen gehad. Ze volde zich heel elegant en anders in haar hooggehakte satijnen schoentjes en zij den kousen. Toen Meriweather binnenkwam zei hij. „Gefeliciteerd." „Waarmee?" „Met de japon." „Vindt u hem mooi?" haar blos was allerliefst. „Meer dan dat. Ik was eigenlijk bang om u te zien. Ik vreesde dat ze u net het zelfde zouden maken als alle andere moderne jonge meisjes." „Maar is het dan niet goed om je aan je omgeving aan te passen." „De hemel beware me," hij trok een stoel voor haar bij het vuur en ze ging zitten. „Ik heb altijd buiten gewoond ziet u," zei ze, met haar oogen gevestigd op de satijnen schoen tjes die roze schenen bij de gloed van het vuur. Hij glimlachte haar toe, „zooals alle godinnen." „Maar ik ben geen godin." „Misschien bent u het en weet het niet. Ze waren niet allen zwaar en blond als de Wagnersche' prima donna's. De Duitschers zijn voor meer dan den oorlog verantwoordelijk." Hildegarde vond hem erg aardig. Met al zijn scherts, scheen hij de dingen die hij zeide toch te meenen, én ze voelde zich met hem volmaakt op haar gemak. Meer op haar gemak dan met haar vader of Miss Anne of Sally Hulburts — meer op haar gemak dan met ieder ander in de heele, wijde wereld, behalve Crispin. Toch leek hij niet in het minst op Crispin. Crispin was geen man van dè wereld — hij behoorde bij de lucht en de bosschen en de zonsondergangen. Hij was daarin bij niemand te vergelijken. En was zoo sterk en jong en knap. Meriweather was niet knap, noch jong. Hij was dun, donker, slank, met een smal donker gelaat, kleine snor en zwarte wenkbrauwen. Maar het waren zijn oogen die Hildegarde het voornaamste toeschenen. Ze waren bruin met gouden lichtjes en als hij lachte, verlichtten ze zijn gelaat, zoodat de dunheid en zwartheid ervan verdween, en men alleen maar een stralende vroolijkheid zag die met zijn naam overeen kwam. En zelfs als hij niet lachte, hielden zijn oogen Je vast — diepten van lichte, oplettende belangstelling. Hij zei nu, met al het goudlicht in zijn oogen: „Weet u dat u een uitredding bent?" Haar oogen hief ze op van haar schoentjes. „Een uitredding?" „Ja. Als u niet gekomen was vrees ik dat ik Round Hill verlaten had. De saaiheid werkte op mijn zenuwen-." Haar wimpers trilden. „U had Sally." „Maar Sally is geen engel in het huis. Zi] is prachtig op het golfveld of op een paard. Maar je bent nooit zeker van Sally. Ik hou er van om met een vrouw te praten bij het haardvuur" zijn lach was aanstekelijk, „dat heb ik altijd gehad. Toen ik een kind was, wilde ik de vrouwen thuis altijd bij het vuur vinden als ik binnenkwam." Hij zei het zoo losjes weg, en ze was verbaasd over zichzelve toen ze antwoordde: „En u zou mij dus hier willen vinden als u binnenkwam." „Ja, ik aanbid een warme haard met een wachtende vrouw." Stemmen werden in de hall gehoord. Meriweather stond op. „Wanneer gaat u eens met mij rijden?" „Ik rijd niet al te best." „Dat is geen antwoord. Wanneer?" „Nu, ik heb nieuwe rijkleeren — beeldig —" in haar stem klonk door hoe trotsch ze er op was. „Goed. Zullen we ze morgenochtend inwijden? Ik heb u een heeleboel te laten zien. De baai en het oude kerkhof en de bronzen schildpad. Heeft u de schildpad gezien?" „Neen, maar mijn moeder vertelde mij ervan" „Hij is bij de vijver aan de voet van den heuvel. Daar was eens een tuin, uw moeders tuin." „Volgende zomer," zei ze met opgeheven hoofd „zal het mijn tuin zijn." Hij knikte. „Daarom zei ik het u." Maar hij zei niet dat hij, na vrouwen op het haardkleed, vrouwen in tuinen ook graag zag. Sally kwam binnen, tot haar ooren gehuld ln een witte bonten jas. „Ben je aan het hof maken," vroeg 2c Meriweather. „Dat heb ik nog niet gedurfd." „Je durft alles — behalve mij te trouwen." Sally hief een waarschuwende vinger naar hem op. „Je ziet er erg lief uit Hildegarde. Miss Anne heeft een goede smaak waar het kleeren betreft. Ze heeft je persoonlijkheid niet bedorven." Tot Hildegarde op Round-Hill kwam had ze nooit geweten dat ze een persoonlijkheid bezat. Het was namelijk verwarrend om dat te hooren, net als een ongewoon glas wijn. Het diner was als een droom, Hildegarde zat aan het hoofd van de tafel, tegenover haar vader, ze vond eigenlijk dat Miss Anne daar behobrde te zitten. Maar miss Anne wilde daar niets van weten. „De eereplaats komt Hildegarde toe," vertelde ze haar gasten, met de hand op de schouder van haar nichtje, „mag ik jullie de nieuwe huisvrouw voorstellen. En toe, breng haar hoofd niet op hol door haar te veel complim^;'.1?s 1? maken." Ze zeiden de complimentjes toch, in zachte golven van geluid vloeiden ze om Hildegarde's hoofd. Er waren twaalf menschen om de tafel gezeten, sommigen uit Baltimore, sommigen van buitenaf en twee heeren uit Washington. Een van die twee zat naast Hildegarde. Hij had dik, wit haar, dat hem ten spijt van zijn kleine gestalte, iets gedistingeerds gaf. Hij had aardige manieren, maar Hildegarde was er niet zeker van hoe ze hem vond. Ze vroeg zich af hoe hU er uit zou zien als hij zijn haar op de gewone manier liet knippen. Ze stelde zich voor hoe hij ineens dat air van voornaamheid verliezen zou, als een geschoren schaap of een geplukte gans. Hij had lichtblauwe, felle oogen e11 kleine handen. Hü at keurig, maar met smashDe verhalen die hij vertelde waren geestig, coemopolitisch getint. Hij had veel gereisd en zeide dat Hildegarde hoorde te reizen. j „Je vader moet je mee naar Parijs nemen. Ze wilde hem vertellen dat hij dat niet betalen kon, maar ze was er niet zeker van dat ' e het recht had om zooiets tegen de vrienden vat" 1 haar vader te zeggen. En zouden ze het gelooven als ze het zei? Een man die zulk een diner geven kon zou ook wel de middelen kunnen vin* den om naar Parijs te gaan. Het diner was ui'" stekend. Het was de Jachttijd, en er ware' 1 eenden — oesters hadden het voorgerecht u:t' gemaakt. Er was kreeft bij de salade en ijs u ' Baltimore. Wiens geld had dit betaald? Of w» s het niet betaald. De gedachte verontrust^ haar. Voor haar eenvoudige eerlijkheid, de eerlijkheid van haar moeder en haar tantes, er iets duisters in het feit dat haar vader, geldgebrek had, zulke japonnen voor zijn dochter kon Ucopen, en zulke diners aan zijn vrienden >".nb>den. . I (Wordt vervolgd).' --- Zij-crême beschermt tegen zonnebrand. Doos 20 ct. Zij-crême beschermt tegen zonnebrand. Doos 20 et. (INGEZ. Mi-rpfc'HETFT.rT gr:)^ --- COEVORDEN COEVORDEN BEROEPEN Ds. S. W. de Vries, voorganger der vereeniging voor Christelijke belangen alhier is beroepen bij de Ned. Herv. gemeente te Rinsumageest en Sybrandahuis. --- HOOGEVEEN HOOGEVEEN BURGERLIJKE STAND. Burgerlijke Stand van 12—14 Juli 1939. Geboren: Cornelis, z. v. Cornelis Koopmans en Femmlgje Pol, Wilhelmlnastr. 6; Georg Hendrik, z. v. Mannes Marinus Schipper en Anna Schaaf, Bentinckslaan 81; Pemmigje, d. v. Johannes Kat en Femmigje Pol, Holl.veldsche Opgaande 33; Aline, d. v. Roelof Schuiling en Wendelina Bernarda de Voogel, Coevorderstraatweg 135b; Roelof, z. v. Jan Otten en Jantje Post, Achterom 29. Overleden en Getrouwd: Geene. Ondertrouwd: Hendrik Prins 24 J. te Hoogeveen.en Roelof je Geertje Wemmenhove 19 J. te Westerbork; Evert de Weerd 25 J. te Westerbork en Aaltje Bakker 25 J. te Hoogeveen. --- Officieele Berichten Gemeente Hoogeveen De Directeur van de Arbeidsbeurs te Hoogeveen maakt bekend, dat een groot aantal meisjes uit de provincies Groningen en Drenthe zich als dag- en nachtdienstboden wenscht te verhuren. Deze meisjes hebben aan een dienstbodeninternaat te Groningen een driemaandelijfcschen cursus gevolgd in koken, wasschen, strijken, huishoudelijk werk, tafel dekken en bedienen, naaien en verstellen, het in acht nemen van omgangs- en beleefdheidsvormen. Aanvragen te richten aan de Arbeidsbeurs, Groote Kerkstraat 47. Koogeveen, 13 Juli 1939. HET HOOFD van het gemeentebestuur van HOOGEVEEN brengt ter openbare kennis, dat de Raad bij zijn besluit van 12 Juli j.1. heeft bepaald, dat een plan van uitbreiding voor die deelen der gemeente, welke gelegen zijn buiten het uitbreidingsplan vastgesteld voor de kom Hoogeveeiv in voorbereiding is. Hoogeveen, 15 Juli 1939. Het Hoofd van het gemeentebestuur voornoemd, J. TJALMA. --- Gemeente Rolde ZESDE ONTWERP VAN AANVULLING VAN DEN LEGGER DER WATERLEIDINGEN. BURGEMEESTER en WETHOUDERS der gemeente ROLDE maken bekend, dat het tesde ontwerp van aanvulling van den legger der waterleidingen, betrekking hebbende op de waterleiding, loopende ten Oosten en Westen van den straatweg van Grolloo naar Schoonloo, gedurende dertig dagen, en wel van 17 Juli tot en met 15 Augustus 1939, op de secretarie dezer gemeente ter inzage van een ieder is nedergelegd. Belanghebbenden kunnen hunne bezwaren gedurende genoemden termijn schriftelijk inbrengen bij den Raad dezer gemeente. Rolde, den 14 Juli 1939. Burgemeester en Wethouders voornoemd: A. VAN DER SLUIS, Burgemeester. J. HOFKAMP, Secretaris. --- Waarmee de N.E.T.O. zich bezig hield Naar oprichting van een Noordelijke Investeeringsmaatschappij ? HET NOORDEN HEEFT VEEL PERSONEN MET DURF, INITIATIEF EN KAPITAAL. Fruitteelt belangrijk bestaansmiddel voor Drenthe geacht. In het jaar 1937 werd de Noordelijke Economisch Technologische Organisatie voor Drenthe en Groningen (N.E.T.O.) opgericht, welke zich ten doel stelde „het doen van onderzoekingen naar de mogelijkheid van bevordering van welvaart in Drenthe en Groningen, in het bijzonder door maatregelen op het gebied van landbouw en industrie". Het bevorderen van de welvaart is niet iets wat in dezen tijd en in deze gewesten in een handomdraai te verrichten is en het tekort aan welvarendheid is op vele plaatsen ook dusdanig, dat er al een zeer aanzienlijke verbetering moet intreden, alvorens van een dragelijken toestand kan worden gesproken, maar toch kan, als met het werk van de N.E.T.O. een nauwer contact wordt verkregen, geconstateerd worden, dat dit lichaam reeds veel te waardeeren arbeid heeft verricht, waarvan misschien eerst in de toekomst de rijpe vruchten zullen worden geplukt, terwijl de projecten, waarmee men zich denkt bezig te houden, ook veel beloven. Dit nauwere contact met en dit betere inzicht in de werkwijze van de N.E.T.O. gewerden ons ter gelegenheid van de jaarvergadering der organisatie, welke Vrijdag in de Statenzaal ter provinciehuize te Groningen werd gehouden, onder voorzitterschap van prof. dr. D. van Os aldaar, die in zijn openingswoord zei, dat de organisatie van de N.E.T.O. niet zoo snel is gegaan als men wel had gewild. De N.E.T.O. groeit langzaam maar zeer intensief. Installatïeplechtigheid. Daarna had de installatie plaats van de provinciale commissies voor Drenthe en Groningen en van den raad van bijstand voor de N.E.T.O., welke werd verricht door den Commissaris der Koningin in Groningen, mr. dr. J. Linthorst Homan. Deze sprak zijn vreugde er over uit, dat vooraanstaande deskundigen op menig gebied zich bereid hebben verklaard zitting te nemen in de te installeeren colleges. Zeer gaarne zou hij hebben gezien, dat de installatie dezer organen zou zijn verricht door den Commissaris der Koningin in de provincie Drjenthe, doch in overleg met dezen rustte de taak thans op spreker. Hij volstond verder met een kort algemeen woord. Velen hadden in den aanvang eenig wantrouwen jegens de N.E.T.O.; zij vreesden, aldus spr., dat de N.E.T.O. overbodig zou zijn of gevaarlijke consequenties voor de overheid zou medebrengen. Ook spreker zelf heeft destijds als lid der Staten van Drenthe van deze vrees doen blijken. Hij wil echter thans met nadruk verklaren, dat hij, nu hij de N.E.T.O. eenigen tijd aan het werk heeft gezien, haar bestaan en haar werk ten zeerste toejuicht. Onmiskenbaar zijn er in ons land nieuwere opvattingen groeiende, welke van ieder meer belangstelling dan voorheen vragen voor alles wat in de vaderlanösche gemeenschap leeft. Daarbij is goede feitenkennis en goed inzicht onmisbaar, waartoe een deskundig rapport van een onbevooroordeelde instelling de bouwstoffen zal moeten leveren. Het i3 een voorrecht te kunnen werken aan de verbetering van de toestanden in een land, waar de Vorstin zelve voorgaat in de opwekking tot allen, zich vooral veel voor elkaar te interesseeren en ernstige zelfcritiek toe te passen. Zeer gelukkig is het, dat Prins Bernhard den stoot heeft gegeven tot het Studiefonds voor werkverruiming, dat nog veel goeds zal moeten en kunnen doen, aldus spr. Overgaande tot de eigenlijke installatie van den Raad van Advies en van de Provinciale Commissies, sprak de Commissaris de verwachting uit, dat de N.E.T.O. deze deskundige organen en ook hare leden individueel dikwijls zal raadplegen, om te kunnen profiteeren van hunne kennis en ervaring en om te blijven rekening houden met de onderlinge verschillen der beide provinciën Drenthe en Groningen. Prof. Van Os merkte daarna o.a. op, dat met het stichten van de Provinciale Commissies de N.E.T.O. ten doel heeft een nog nauwer contact met alle vertakkingen van het bedrijfsleven in de twee provincies te leggen. Van de leden dezer Commissies wacht het Instuur gaarne het initiatief waar het geldt nieuwe mogelijkheden ter bevordering der welvaart of onderwerpen, die bestudeerd moeten worden. Toen in 1934 het plan tot stichting van de N.E.T.O. rijpte, kon het doel slechts in algemeene lijnen aangegeven worden. Na een jaar van werkzaamheid is duidelijk gebleken, dat tal van problemen naar voren zijn gekomen en dat bij de keuze van onderwerpen reeds een beperking moet plaats vinden of noodig werk voorloopig moet worden uitgesteld. In het eerste jaar werden reeds een 32-tal onderwerpen behandeld, waarvan eenige direct tot een goed resultaat hebben gevoerd, namelijk bijdragen tot bevordering van de welvaart. Spr. stelde dan de vraag: Wat is nu de ervaring van de N.E.T.O. na ruim een jaar van werkzaamheid ? Voor de beantwoording daarvan moet men z.i. eerst de vele onderwerpen in groepen verdeelen : 1. De onderzoekingen van algemeen economischen aard op verzoek van overheid, organisaties of particulieren of op initiatief van de N.E.T.O. zelf voor de systematische exploratie van de provinciën zelf. 2. Het geven van adviezen van commercieelen, technischen, of wetenschappeltfken aard, die zonder kapitaal direct tot verbetering kunnen leiden. 3. Beoordeelingen van bestaande bedrijven, die door moderniseering, aanschaffing van nieuwe machines, enz. staande kunnen blijven of tot meer welvaart kunnen worden gebracht, waarvoor natuurlijk kapitaal noodig is. 4. Concrete projecten, die bij uitvoering kapitaal behoeven. Soms is dit bij bestaande organisaties aanwezig, maar als regel moet voor een nieuw plan een nieuwe ondernemer gezocht worden. In den korten tijd van haar bestaan is reeds herhaaldelijk voorgekomen, dat kapitaal voor de twee laatste groepen van vraagstukken dringend noodig was om ten slotte practisch het doel van de N.E.T.O. te bereiken. De N.E.T.O. beoordeelt den toestand en bestaansmogelijkheid van de aanwezige bedrijven, tracht het bestaande te behouden, uit te breiden en het nieuwe te stichten. Wil de N.E.T.O. haar taak goed volbrengen, dan moet zij trachten te bereiken, dat de fabrieksschoorsteenen gebouwd worden en dat zij daarna ook rooken. De ervaring van de N.E.T.O. is na uitvoerige bestudeering van verschillende industrieeie mogelijkheden, dat er kapitaal noodig is, en dat dit zeker rendabel belegd kan worden. Het is gebleken, dat in het Noorden vele personen zijn met durf, initiatief en kapitaal, maar juist deze personen worden dikwijls afgeschrikt om over te gaan tot nieuwe ondernemingen, door reeds opgedane slechte ervaringen. De N.V. „N.I.M.". Beter wordt het, indien de N.E.T.O. met haar geheele apparaat van bureau, bestuur, leden van den Raad van Bijstand, leden van de Provinciale Commissies wordt ingeschakeld voor een vooronderzoek, waarbij meer waarborgen worden geboden voor de goede beóordeeling van de rentabiliteit van een toekomstig bedrijf. Is de gevestigde meening verkregen, dat een bedrijf rendabel kan zijn, dan is een ondernemer noodig. Deze ondernemer zou spr. willen vinden in een naamlooze vennootschap, die hij de „N.V. Noordelijke Investeerings-Maatschappy", verkort „N.V. N.I.M." zou willen noemen. Het kapitaal van deze N.V. kan worden bijeengebracht door een groot aantal personen, die in het Noorden en overig Nederland aanwezig zijn met durf, initiatief en kapitaal. Als voorbeeld neemt spr. aan, dat 200 personen f 5000 kapitaal nemen, dus totaal f 1.000.000.—. Daar dit kapitaal niet direct noodig is, kan eerst 10 pet. of 20 pet. gestort worden en later meer. Het doel van de N.V. moet dus kapitaalverschaffing zijn, echter niet uit een oogpunt van weldadigheid, maar op zakelijke basis. Tot de taak van de N.V. N.I.M. zal z.i. behooren: le. geld verschaffen als eerste ondernemer, na voorstudie door N.E.T.O. directie en commissarissen der N.I.M., aan nieuwe bedrijven, eventueel met lang crediet van de Mij. voor Industriefinanciering, met werkloosheidssteun op de loonen. 2e. opzetten van nieuwe ondernemingen met eigen kapitaal; 3e. aandeel nemen in bestaande ondernemingen, die behoefte hebben aan kapitaal voor uitbreiding; 4e. overnemen van bedrijven tegen omwisseling der aandeelen dezer bedrijven tegen aandeelen van de N.V. N.I.M. Hiermede had spr. zijn gedachten uiteengezet, die vooraf onderwerp waren van bespreking in het bestuur van de N.E.T.O. In restaurant Riche bood de N.E.T.O. den deelnemers aan de vergadering een koffiemaaltijd aan, na afloop waarvan de directeur van de N.E.T.O., ir. L. H. de Langen, een overzicht van de werkzaamheden van zijn organisatie gaf, waaraan het volgende is ontleend: Overzicht van de werkzaamheden. Het is nu anderhalf jaar geleden, dat de N.E.T.O. een bureau inrichtte en haar werkzaamheden in den vollen omvang aanvatte. Naar sprekers meening, heeft de jonge plant in het Noorden reeds goed wortel geschoten. Spr. vertelde dan eerst iets over het ingestelde sociaal-economisch onderzoek. Voor een groot deel is dit uit eigen beweging en uit overtuiging aangevat, omdat dit onderzoek ons de kennis bijbrengt omtrent het belangrijkste gegeven, van belang bij elke poging tot industrialisatie, n.1. de streek met haar verkeersligging, samenstelling, aard en geschiktheid der bevolking, grootte en aard der werkloosheid. Aan de hand van een paar voorbeelden wees spr. op het directe practische nut, dat het besproken onderzoek kan afwerpen. Van bijzonder belang met het oog op een toekomstige industrieeie ontwikkeling van Zuid-Oost Drenthe lijkt spr. het gedetailleerde sociaal-economische onderzoek, dat thans met financieele medewerking van het Departement van Sociale Zaken, onder leiding der N.E.T.O. te Emmen plaats vindt. De herkomst, de samenstelling en de migratie van de Emmensche bevolking werd reeds onderzocht. Binnenkort hoopt men het onderzoek ook uit te doen strekken tot de industrieeie geschiktheid van de bevolking. In dit verband vestigde spr. de aandacht der vertegenwoordigers van handel en industrie op de aanwezigheid in Emmen van een belangrijke arbeidsreserve, die bij eenige uitzetting van de Nederlandsche industrie spoedig zal moeten worden aangesproken. Thans verleent de N.E.T.O. haar medewerking bij 't organiseeren van een wegbeschermingdienst, welke ten doel heeft stagnatie in het wegverkeer bij sneeuw en ijzei te voorkomen. Het statistisch onderzoek leerde, dat de stand van handwerkslieden op het platteland, smeden, wagenmakers, enz. achteruitgaat.. Steeds meer vervangen n.!. in den landbouw platte, op oude auto-onderstellen gemonteerde wagens de oude bewerkelijke boerenwagens. De dorpssmid wordt als producent van landbouwwerktuigen hoe langer hoe meer verdrongen door den buitenlandschen fabrikant. In Drenthe bracht de N.E.T.O. een samenwerking tot stand tusschen de wagenmakers voor het gemeenschappelijk fabriceer envan eikenhouten tuinmeubelen. In Groningen is door samenwerking tusschen den Bond van Smedenpatroons, de Groninger Maatschappij van Landbouw, den Rijkslandbouwconsulent voor de Werktuigen en den Assistent-Rij ksnij verheidsconsulent een aanvang gemaakt met het in serie vervaardigen van landbouwwerktuigen. Dit laatste geschiedt zoo, dat elk der deelnemende smeden slechts van een beperkt aantal onderdeelen de volle serie aan maakt. Daarnaast is er natuurlijk alles voor te zeggen, om kleine plaatselijke bedrijven, die zich afzonderlijk op de fabriekmatige productie van meer gespecialiseerde artikelen gaan toeleggen en zoodoende van plaatselijk verzorgingsbedrijf tot industrie uitgroeien, voort te helpen. Het onderzoek van de economische structuur van Drenthe leerde, dat het uit den landbouw stammende bevolkingsteveel in vele dorpen, niet gemakkelijk een industrieeie bestemming zal kunnen krijgen. Het oog viel daarom op den fruitteelt als een middel van bestaan. Modern bedreven fruitteelt biedt aan zeer vele handen werk en is een aantrekkelijke vorm van intensieven landbouw. Volgens deskundigen — de ervaring beeft dit regds geleerd — is er ln Drenthe zeer geschikte grond voor fruitteelt te vinden, die aanmerkelijk goedkooper is dan de grond, welke elders, b.v. in de Betuvte, voor fruitteelt in gebruik is. Drenthe heeft verder het voordeel van een grootsn bijenstand. Mede op gezag van een zeer deskundige commissie, die mogelijkheden voor fruitteelt onderzoekt, heeft de N.E.T.O. gemeend propaganda te moeten voeren voor een uitbreiding der fruitcultuur in Drenthe. Betreffende de vlasindustrie werd een uitvoerig onderzoek ingesteld. Het resultaat was een uitvoerig rapport met grafieken en teekeningen. Thans is men nog doende om zich zekerheid te verschaffen over de geschiktheid van de apparaten voor kunstmatige droging voor het Gron.'ngsche vlas. Spr. meent, dat voor alles gestreefd moet worden naar een zoo modern en rationeel mogelijk ingericht bedrijf, omdat alleen daarmee op den duur tegen het buitenland valt ie concurreeren. Er wachten twee plannen voor een vlasfabriek op uitvoering, één in Leens en één in Orvelte. Reeds vóór de oprichting van het Strooproefstation had men plannen in bewerking voor een vezelplatenfabriek (wallboard), die stroo als grondstof zal gebruiken. Het gaat hier om een fabriek van circa 1 millioen gulden. Deze plannen komen thans in een beslissend stadium. Spr. meende, dat het wel moet zijn opgevallen, dat de bemoeiingen der N.E.T.O. met de landbouwindustrie een groote moot van het werk vormen. Eenige malen is na ernstig onderzoek de oprichting van een bedrijf, waarvoor reeds een gedeetle van het geld beschikbaar was, ontraden. Spr. meent, dat ook deze negatieve bemoeiingen van positief belang zijn. Eh is wel eens de indruk gevestigd, dat economisch-technologische instituten alleen beteekenis hebben voor de kleine bedrijven. Ook over het contact met de grootere fabrieken heeft men echter niet te klagen. Er is voor ons alle aanleiding, zoo zet spr. tenslotte, om over de belangstelling voor ons werk en de bestaande klandizie bevreden te zijn. Spr. richtte zich voorts nog tot den raad van bijstand en de provinciale commissies. Ons is, zoo besloot spr., het bevorderen der welvaart ln Drenthe en Groningen tot taak gesteld. Met die welvaart is het bij groote deelen der bevolking niet best gesteld; zij vertegenwoordigt maar al te vaak een negatieve waarde. Het woord welvaart doet wel vreemd aan als men kennis neemt van den nood, die er in verschillende streken heerscht. Het klinkt als een bespotting voor den kleinen zakenman, die zijn zaak te gronde ziet gaan en het wekt de ergenis van de huismoeder, die met een te gering huishoudgeld moet rondkomen. Voor een ieder, die zich niet zelfgenoegzaam opsluit in zijn eigen kringetje, doch kennis neemt van de groote zorg, welke rondom hem heerscht, is het bevorderen van de welvaart een ernstige zaak, waaraan men niet schouderophalend of spotlachend voorbij kan gaan. Het N.E.T.O.-bureau wil binnen het raam van zijn bevoegdheid zijn beste krachten wijden aan deze moeilijke taak. Op de rede volgde eenige discussie in den loop waarvan prof. Sjollema het werk van de N.E.T.O, van buitengewoon groot belang noemde voor de toekomst in verband met de zich wijzigende maatschappelijke structuur. Er was daarna gelegenheid enkele voorwerpen en producten te zien ten aanzien waarvan de N.E.T.O. bemoeiingen heeft gehad. Prof. Van Os sloot met een kort woord. ---