De tweede dag van 's Prinsen bezoek aan Drenthe Een over den charmanten Prins algemeen enthousiaste bevolking Om ruim half tien gistermorgen vertrok de auto van Z.K.H. Prins Eernhard — naast Wien, als den vorigen dag, ook nu weer de Commissaris der Koningin in Drenthe, mr. dr. R. H. baron de Vos van Steenwijk gezeten was — vanaf het Gouvernementspaleis aan de Kloosterstraat te Assen voor een tweeden niet-officieelen tocht door Drenthe, waarop ditmaal in het bijzonder 's Prinsen aandacht voor het midden en het Zuid-Oosten der provincie zou worden gevraagd. Voorafgegaan door de motorpolitie, werd allereerst door een gedeelte der provinciale hoofdstad gereden — een gansch andere route dit keer dan die, welke bij aankomst van den Prins te Assen was gevolgd —, langs welke een dichte menigte, ook nu weer door de politie keurig van den rijweg gehouden, ZK.H. enthousiast toejuichte, voor welk huldebetoon de Prins op de van Hem reeds algemeen bekende wijze met een lachend gezicht en handgroeten dankte. Bij den overweg in de Anreeperstraat passeerde, toen de Prins hem wilde oversteken, juist de Diesel uit het Noorden, zoodat enkele minuten voor de gesloten overwegboomen moest worden gewacht, welk buitenkansje de te dier hoogte staande Assenaren zich niet lieten ontNaar Westerbork. Vervolgens werd van den burgemeester afscheid genomen en zette de Maybach over Schoonloo, Elperbrug en Elp koers naar Westehbork, waar den Prins, op een bepaald pur.t aldaar aangekomen, de heeren J. G. Legro te Eelde, directeur van „Het Lantschap Drenthe", alsmede ir. J. Nijsingh te Zwolle, Rentmeester der Staatsdomeinen, werden voorgesteld. Vervolgens verwisselde de Prins Z'n plaats in Z'n Maybach voor eene in de Chevrolet van den heer Legro, in wiens wagen tevens de Commissaris der Koningin en de kapitein-adjudant J. K. H. de Roo van Alderwerelt plaats namen. Daarna werd, per auto door den heer Nijsingh voorafgegaan, naar het Witteveen gereden. Onderwijl den militairenpost te Westerbork passeerend, blies daar de hoornblazer het gebruikelijke militaire signaal en presenteerden de aangetreden manschappen het geweer. Het Witteveen. Over Orvelte was weldra het Witteveen bereikt. Langs stoffige zandwegen en goed gevloerde straatwegen rijdend heeft de Prins daar in oogenschouw kunnen nemen wat er gedurende ongeveer vijftien jaar door werklooze arbeiders is tot stand gebracht, n.1. hoe er een woestenij van heide en veen, ter grootte van vele honderden hectaren werd herschapen in vruchtbaar bouwland met welvarende boerderijen, terwijl in het hart van deze ontginning een geheel dorp ontstond. Z.K.H. trof het hier wel buitengewoon. Immers, links en rechts van den weg ontvouwden zich aan Zijn oog schoon bloeiende aardappelvelden, prachtige rogge -akkers, een goed beschot gevende, uitgestrekte kampen erwten en een veelbelovend havergewas, terwijl in de overal bij de boerenbedrijven aangelegde moestuintjes de vruchten er uitstekend voorstaan. Eindelijk werd een bezoek gebracht aan het Buurthuis der Centrale Vereeniging voor den Opbouw van Drenthe, waar de Prins zich de heeren E. Derks Hzn., burgemeester der gemeente Westerbork, die van vacantie uit België tot dit doel den dag te voren naar Westerbork v/as overgekomen, K. Brok, lid van het dagegaan, maar snel den geopenden Maybach omringden en — evenals dat den vorigen middag te Frederiksoord het geval was geweest, toen de Prins, alvorens den tuin der Gerard Adriaan van Swieten Tuinbouwschool te kunnen binnenrijden, de tram uit Vledder in de richting Steenwijk moest laten passeeren en daar in minder dan geen tijd ter plaatse op de komst van den Prins wachtenden Zijn wagen hadden omstuwd — aanvingen met het zingen van vaderlandsche liederen. Toen enkele oogenblikken later den overweg kon worden overgestoken, werd de richting Rolde ingeslagen, na aankomst in welk dorp de chauffeur van den Hofwagen den Hoogen Gast naar de hunebedden voerde, waar burgemeester A. van der Sluis de eer te beurt viel den Prins omtrent deze oude grafmonumenten enkele inlichtingen te mogen geven, waarnaar Z.K.H. met veel belangstelling luisterde. Vandaar naar de auto terugwandelend, trok het fraaide oude Rolder kerkje 's Prinsen aandacht. Zeer geinteresseerd stelde hij den burgemeester enkele vragen omtrent den bouw van net bedehuis, waarna Hij dezen Zijn bewondering over de schoone omgeving te kennen gaf. Over dat alles scheen een heerlijk warm stralend zonnetje en hoog er boven zong de leeuwerik z'n juichend lied. Bij de hoeve, bewoond door den heer Harm Gritter — een landbouwer, die, als arbeider begonnen (vroeger woonde hij op een klein plaatsje aan den Mantingerdijk) thans ongeveer twee jaar woont op het door hem gehuurden ongeveer 42 hectare groote bedrijf — werd halt gehouden. Het hooge gezelschap steeg hier uit, waarna de Prins zich uitvoerig omtrent het bedrijf en de er op verrichte werkzaamheden, alsmede ever de tot dusverre verkregen resultaten liet voorlichten. Stellig heeft Gritter, die destijds als werkloos arbeider naar het Witteveen kwam cn er aan de ontginningswerken deelnam, destijds nimmer gedacht dat hij er nog eens zulk een welvarend boerenbedrijf zou leiden, noch, toen zulks inderdaad het geval werd, dat dit bedrijf door Z.K.H. Prins Bernhard tijdens Diens bezoek aan Drenthe zou worden bezocht. Sn geen wonder dan ook, dat hij over het hooge bezoek zeer verrukt was. Vervolgens werd door den Prins een bezoek gebracht aan het ongeveer 14 hectare groote bedrijfje van den van arbeider eveneens tot boer geworden H. Ubels. De Prins liet zich hier het geheele gezin man, vrouw en enkele kinderen, voorstellen en bezichtigde daarna de woning met schuren, veestalling, enz., waarna de tocht werd voortgezet naar de heereboerderij „Zonnehoeve" bewoond door den heer II. Cool, een uit de Indische cultures naar het Witteveen verhuisd landbouwer, bij wien geheel onvoorbereid, het geheele pl.m. 52 hectaren groote huurbedrijf in oogenschouw werd genomen. Tenslotte werd Z.K.H. op Zijn verzoek geleid naar een nog geheel braak liggend gebied „wild en woest en ledig", waar de heer Legro den Prins een beeld van het ontginningsbedrijf schetste. lijksch bestuur der Centrale'Vereeniging, E. J. Buiskool, Rijksinspecteur voor de werkverschaffingen en ir. H. H. Bieuwinga.denbedrijfsingenieur van het Lantschap Drenthe, liet voorstellen alsmede mejuffrouw A. Talma, de directrice van het buurthuis. Onderwijl hieven de leerlingen der Linthorst Homanschool, die,-onder leiding van het hoofd dier school A. Nijenhuis voor het buurthuis waren opgesteld, het Wilhelmus aan. Daarna begaf het gezelschap zich naar binnen om er enkele ververschingen te gebruiken, welke door de dames Greta en Toos Legro uit Eelde samen met het dochtertje van baron D. Mackay uit Meppel werden rondgediend. Vervolgens begaf Prins Bernhard zich naar het tegenover het buurthuis gelegen kleuterschooltje, in een der lokalen waarvan juist een naaicursus werd gegeven, terwijl Z.K.H zich ook den keuken toonen liet, waarin allerlei groenten reeds voor de middagles gereed lagen. Om half een nam de Prins weer in de Maybach plaats, nadat Hij van de verschillende op Het Witteveen saarngekomen autoriteiten had afscheid genomen, om, onder luide toejuichingen der hier uit wijden omtrek bijeengekomen Witteveners, vervolgens over Aalden, Zweeloo en Noord-Sleen naar Emmen te rijden, waar het juist markt was. Met de marechaussee te paard voorop — zoowel den Te kwart na twee ving een excursie aan over de terreinen der hiervoor genoemde Verveningsmaatschappij te Klazienaveen-Noord. Tijdens deze, voor den prins hoogst interessante excursie — gedurende welke Z.K.H. zich te voet langs de veenputten begaf — heeft de Prins het geheele proces van 'tturfmaken in al z'nonderdeelen kunnen aanschouwen. Het eerst werd Hem gedemonstreerd op 't terrein, even voorbij de woning van 't hoofd der school W. van Dijk, hoe het turfmaken momenteel geschiedt, overeenkomstig het voor de crisisturfcentrale uitgebrachte rationalisatierapport van de irs. Louwerse en Bereschot te Utrecht, en vervolgens, op een ander terrein, hoe het turfmaken naaide oude methode nog in de meeste bedrijven geschiedt. Ook hier Jegde de Prins groote belangstelling aan den dag Toen de Hooge Gast zich van het eene terlein naar het andere begaf, waarmede een flinke wandeling door het veen was gemoeid van meer dan een kwartier, werd het Gezelschap door een onweersbui met zwaren regen overvallen, zoodat inderhaast een arbeider den excursisten moest worden nagezonden met regenkleeding. De bui dreef evenwel spoedig over, zoodat de excursie er geen vertraging van ondervond. Na met de verschillende onderdeelen van het veenbedrijf te hebben kennis gemaakt, nam de eersten als den tweeden dag had de Rijksveldwacht keuring voor de wegafzettingen door de Provincie gezorgd — werd in een zeer langzaam tempo gereden door lange, dichte liagen van langs den weg saamgestroomde gemeentenaren, die niet moede werden den Prins luide van hun aanhankelijkheid te doen blijken. Langs het ziekenhuis Bethesda ging het vervolgens over Nieuw-Dordrecht naar Klazienaveen, waar de stemming der bevolking al even enthousiast was als te Emmen. Voor het hotel van den heer M. Wierenga aldaar — waar de burgemeester van Emmen, mr. J. L. Bouma aan den Prins voorgesteld werd — werd te half twee halt gehouden. En, nadat voorts ir. R. S. Sybolts, secretaris-penningmeester der Turfcentiale, alsmede de heer D. G. S. Landweer, directeur der N.V. Verveningsmaatschappij Klazienaveen, hier aan Z.K.H. waren voorgesteld, begaf het Gezelschap zich naar binnen tot het nuttigen van de lunch, tijdens hetwelk burgemeester Bouma den Prins, als attentie voor H.K.H. Prinses Juliana, een speciale Emmer lekkernij, n.1. een doos Emmer turfjes — een soort zandgebak — aanbood. Prins, ter hoogte van de woning van den fabrieksbaas C. Hoving, afscheid van Zijn begeleiders die zich aan het hotel Wierenga bij Hem hadden gevoegd en daarheen tot het gebruiken van een verversching weer met Hem waren teruggereden, om daarna den tocht door Drenthe, nu — vanwege het weer — in een dichte auto te vervolgen. Naar Hoogcveen. Over Amsterdamscheveld, waar, als haast overal waar de Prins passeerde, de schoolkinderen langs den weg stonden opgesteld, ging het naar Nieuw-Amsterdam, waar een paar met turf hoog beladen wagens een verkeersobstakel vormden, dat enkele oogenblikken tot langzaam rijden verplichtte, waarvan de ook hier weer langs den weg geschaarde menigte dankbaar profiteerde. Over Oosterhesselsche brug, Zwinderen en Noordsche Schut ging het vervolgens langs den Coevorderstraatweg naar Hoogeveen. Heel de in rijken vlaggetooi gestoken Gemeente scheen, ondanks den regen, uitgeloopen, om den Prins te begroeten. Met een zeer matige snelheid werd gereden via de brug over het Omkanaal, hoek H.B.S. langs Kerkstraat, Ambachtsschool, Noordsche Brug, Hoofdstraat Westzijde, Kruis. Schutstraat Noordzijde, Julianabrug en weg ten Arlo, om vervolgens over Ten Arlo, Zuidwolde en Linde te rijden naar Balkbrug. Even over de brug, vóór het hotel „De Viersprong" van den heer G. J. Hendriks, hield de Maybach precies te kwart over vijf stil. De Prins steeg uit, gevolgd door den Commissaris der Koningin in Drenthe en den kapitein-adjudant van Z.K.H., waarna Deze op zeer hartelijke wijze van mr. dr. R. H. baron de Vos van Steenwijk afscheid nam. Een oogenMik later was de auto voor den laats ten start gereed. Het aanwezige publiek juichte, de motor trok op en weldra was de Maybach daarna uit het gezicht verdwenen. Waarmede een eind was gekomen aan een tweedaagsch niet-officieel bezoek van Z.K.H. Prins Bernhard aan Drenthe, dat een buitengewoon hartelijk verloop heeft gehad. Van de Rolder hunebedden naar de Maybach terugwandelend — in de verte, van links naar reqhts, burgemeester A. van der Sluis, Prins Bernhard, de Commissaris der Koningin en de kapitein-adjudant — trok het oude Rolder kerkje 's Prinsen aandacht. Na het bezoek aan de flinke boerderij van Harm Gritter Naast den Prins h '- J . N ij - singh. Achter dezen de heer J. G. Legro. De Commissaris der Koningin er adjudant — vóór de boerderij — nemen van de familie r Ondanks den regen arriveerde Prins Bernhard met Zijn gezelschap, na de excursie door de veenderijen te Klazienaveen-Noord, welgemoed bij het huis van den fabrieksbaas C. Hoving, ter hoogte waarvan de auto wachtte. Het einde van het niet-officieele twee-daagsche bezoek van den Prins aan Drenthe en een hartelijk afscheid op den weg te Balkbrug. Van links naar rechts: mr. dr. R. H. baron de Vos van Steenwijk, Prins Bernhard en kapitein-adjudant J. K. H. de Roo van Alderwerelt^ --- Voor ben Zondag VERNIEUWING Een geestelijke depressie gaat vooraf aan de financieele en economische ineenstorting. En, tenzij er een geestelijke vernieuwing is, zal er geen werkelijk herstel zijn. Dr. JOSEPH FORT NEWTON. Tusschen ons gezegd en gezwegen — en ge moet het maar niet verder vertellen, laten we het maar onder ons houden — zijn wij, jawel U en ik, af en toe verdraaid eigenwijs. Wij weten alles zoo goed, we kennen en onderschrijven ten volle allerlei mooie, diepzinnige ethische waarheden, en als we lezen van of hooren over brave dingen van broederschap, van naastenliefde, van eerlijkheid en oprechtheid enz., kortom, als we al de sporten van den ladder der moraal, die tot hooger leven reikt, aan ons geestesoog zien voorbijgaan, dan zijn we het roerend mee eens, voelen we intuïtief de groote levenswaarden ervan. Maar als we dan, jawel U en ik, eens heel eerlijk met ons zelf te rade gaan en eens met dezelfde meedoogenlooze critiek, waarmee we zoo gauw voor anderen klaar staan, onze eigen daden en beweegredenen onder de loupe nemen, niets verdoezelend en niets vergoelijkend, dan moet U eens opletten, hoeveel keeren op een dag we ontrouw zijn aan al die mooie grondwaarheden, aan al die mooie richtsnoeren voor het leven, die de zoozeer door ons bewonderde ethische waarheden bevatten. En als we dat dan hebben gedaan, en de vergelijking valt niet erg gunstig uit, dan zijn we maar al te zeer geneigd, om massa's verontschuldigingen voor ons gedrag te vinden. En dan is er tenslotte nog een heel verborgen iets, dat schijnt te zeggen — o, we zouden ons wel wachten en heftig schamen dit vierkant te erkennen — nou ja,... de menschen zien het toch niet Dat komt wel, dat komt omdat we, bewust of onbewust, eigenlijk zoo'n beetje meenen, dat we ons leven kunnen verdeelen in twee afdeelingen. De eene afdeeling is voor het naleven van de mooie ethische levenswaarheden, als we er tijd en zin ln hebben en ons het vooral niet te veel moeite, last, moed of krachtsinspanning kost. De andere afdeeling is voor het doen van onzen eigen wil, precies naar het ons invalt en naar het ons lust, naar de gril van het oogenblik, en zonder het lastige geweten. Naarmate we aan de tweede afdeeling meer en meer de vrije hand laten, totdat er feitelijk van onze mooie levensprincipes niets meer in praktijk gebracht wordt en naarmate precies deze zelfde gedragslijn door alle anderen wordt overgenomen, ontstaat er een geestelijke depressie, een bankroet van de moraal. Dan wordt er gesproken van een wereldcrisis. O ja, en dan zijn daar natuurlijk allerlei zeer geldige economische en politieke oorzaken voor te vinden. Maar als men dan al die door geleerden en politici aangeduide oorzaken op den keper beschouwt, stuk voor stuk, en kijkt door welke motieven en beweegredenen deze oorzaken werden tot stand gebracht en ingegeven, dan ziet men telkens weer met klimmende verbazing, dat het geen motieven waren uit de eerste afdeeling van daarnet, die van de verheven moraal, maar uit de tweede afdeeling, die, welke leiden tot het moreele bankroet. De kwestie is, dat we tenslotte geen scheidingslijn kunnen en mogen trekken, tusschen de theorie en praktijk, tusschen onze mooie en als goed erkende moreele beginselen en ons dagelij ksch leven. De goede beginselen moeten ons beele leven beheerschen en al onze daden inspireeren. Ons werk, ons vak, ons beroep, onze zaken, alles moet een deel zijn van ons bewuste streven om alleen het goede te dienen en daarmee het algemeen welzijn. Ons dagelij ksche werk moet een deel zijn van ons leven, dat op zijn beurt weer moet zijn een dienen van het hoogste en beste wat wij zien en kennen. We hebben ten slotte het leven en het werk dat wij doen te gaan zien — zoowel het fabriceeren van artikelen als het verkoopen van goederen, het geven van arbeid en tijd, van hoofd en handen — als een gelegenheid om het hoogste begrip van goed dat wij kennen te dienen, en niet als een uitsluitend middel om onze zelfzuchtige doeleinden na te streven. En wanneer we dat doen, met wijsheid en verstand, zonder dwaze sentimentaliteit of toegevendheid aan grillen of oneerlijke beweegredenen van anderen, dan behoeven we heusch niet bang te zijn, dat ons werk er minder goed en dus minder vruchtdragend door gedaan zal worden. Integendeel ! (Nadruk verboden). Dr. Ch. v. d. B. --- DE KABINETSCRISIS. Besprekingen van dr. Colijn met de niet-katholieke demissionnaire ministers. Onder leiding van minister Colijn is gisteren een vergadering gehouden van da niet-katholieke demissionaire ministers. Men kan veronderstellen, aldus de Msb., dat dr. Colijn er behoefte aan heeft gevoeld in dit stadium overleg te plegen met deze ambtsgenooten inzake het reconstrueeren van het nieuwe ministerie. Ook bestaat de mogelijkheid dat men daar heeft gesproken over het tot stand brengen van een overeenkomst tot verder voortwerken met de demissionnaire katholieke ministers. ---