Friese medicus schilderde de Drenth van de vorige eeuw niet op zijn voordeligst Op 28 Juni was het juist loo jaar geleden, dat aan de Groningse hogeschool tot doctor in de, medicijnen promoveerde Petrus Lambertus de Boer, geboren te Goinga in Friesland. Zijn proefschrift, getiteld „Specimen medicum inaugurale, Topographiae et Statisticae Medicae Pro vin - ciae Drenthinae lineamenta", was een . der weinige dissertaties, welke in die dagen over ons gewest geschreven - zjjn. Hü geeft het oordeel v^n een medicus over het Drentse volk van 100 .jaar geleden en over zijn leefwijze, zeden en gewoonten, uit hygiënisch en medisch standpunt bekeken. In geen enkele recente publicatie over het Drentse volkskarakter en in geen sociografie over Drenthe, wordt deze dissertatie yan dr. de Boer genoemd; het werk is in de provincie, welke het beschrijft, volkomen onbekend. Dank zij de vriendelijke hulp yan de heer H. M. Braaksma, leraar in de oude talen te Amsterdam, dio de Latijnse tekst voor ons vertaalde, zijn we in staat het voornaamste weer te geven van wat dr. de Boer over de Drenten uit 1848 vertelt. Da Boer studeerde oorspronkelijk theologie, doch hij ging op aanraden van dr. J. Heppener, toen medicus te Dwingelo.waar hij na 45 jaren praktijk overleed, over tot de medische studie. Onbemiddeld als hij was, kon de Boer geen colleges lopen, doch door huip der hoogleraren van Hall, van Swinderen en Mulder en met morele steun van de gouverneur van Drenthe, L. N. Graaf van Randwijk, slaagde hij er in, zijn medische studie in 1848 te bekronen door het schrijven van genoemde dissertatie. Daarna vestigde dr. de Boer zich als arts te Westerbork. --- Weinig complimenteus. Ka een algemene beschouwing over de ligging van Drenthe, vestigt de Boer de aandacht op het klimaat, dat hij droog en koud noemt, met verreweg het grootste deel van het jaar vrij waaiende winden, die de zuiverheid van de lucht gunstig beïnvloeden, terwijl er haast geen fabrieken zijn, die de atmosfeer kunnen bederven. In lage streken vindt men moerasdampen, die ongezond zijn en in April, Mei en Juni is de lucht drukkend door de rook, die opstijgt uit het voor de boekweitbouw in brand gestoken veen, welke rook „dikwijls de glans van de zon verduistert". Waarnemingen aangaande luchtdruk en temperatuur ontbreken", omdat het gebruik van barometer en themometer hier nog geen ingang heeft gevonden", aldus de Boer. Na e »n beschouwing over de bevolkingsdichtheid, die zeer gering wm, n.1. 30 per 100 ha. tegen 188 van Holland, over de bevolkingstoename en het geboortecijfer, dat hij maar matig noemt, geeft de Boer een beschouwing over de lichaamsbouw en het temperament der Drenthen i n het algemeen, daarbij blijk gevende van een scherp waarnemingsvermogen en een goede kijk op de plattelandsbevolking; „Hun lichaamsbouw, door veel arbeid ontwikkeld, is in het algemeen krachtig, waarbij de gestalte meer in de breedte dan in de hoogte uitblinkt. De schouders zijn breed, de beenderen sterk, bedolven onder een geweldige massa spieren, terwijl de zenuwen minder prikkelbaar zijn. Het motorisch stelsel overheerst boven de hersenen, hun hartklop is langzaam. De kleur van de huid is meestal donkerbruin. De vrouwen zijn allesbehalve mooi, grof van gelaat er. van onbevallige gestalte !) Er worden vrij veel misvormde lichamen gebonden, daar kromheid van benen en ruggegraat veel voorkomen. Wat hun temperament betreft zijn de Drenthen, althans verreweg de meesten phlegmatisch. Zij worden zich pas langzaam bewust van lichamelijke en geestelijke aandoeningen en zijn opmerkelijk in stompheid van zintuigen, traagheid van geest en sloomheid van bewegingen." (!) Voorwaar geen compliment, dit oordeel van de Friese medicus. „Het melancholisch temperament is sterk vertegenwoordigd", zo gaat hij verdev, i.het cholerische zelden, daar de hierbij, passende geestkracht en scherpzinnigheid ontbreken. Voor een sanguinisch temperament vormt hun botte en slaperige geest een te groot beletsel. Zij leiden een eenvoudig, eenvormig en eenzelvig leven, zijn alléén bedacht op hun eigen belangen, bekreunen zich te weinig om die van anderen. Ze zijn zuinig, begerig naar winst, argwanend en anderen té weinig vertrouwend. De Drenthen kunnen niet bogen op scherpte van verstand, leerzaamheid en vlugheid van begrip; hun kalme geest is geneigd tot rust, maar streeft niet tot het verhevene." Over de deugden £n ondeugden der Drenthen zégt dr. de Bóer : „Godsdienstzin is hun niet te ontzeggen en die tonen zij door nauwgezet bezoek van godsdienstige bijeenkomsten. De godsdienst beschouwen de meesten echter als een strenge wet, die moet worden nageleefd, wil men zich geen str&ffén op de hals halen; die harde voorschriften geeft en het gemoed door vrees ter neer drukt, liefde uitsluit en het hart koud laat." Men kan wel merken, dat hier de theoloog in de schrijver nog boven komt. „De Drenthen leven tamelijk netjes; de ondeugd der drankzucht is bij hen zeldzaam,zé' hébben een afkeer van het dobbelspel en gemene kroegen ontbreken zo goed als geheel. Het aantal onwettige geboorten is er veel lager dan in andere gewesten; oer 1000 geboorten n.1. 27, tegen b.v. 69 in Holland." Hij besluit deze opmerkingen met de vermelding, dat in Drenthe zware misdrijven, roof, bloedschande en tegennatuurlijke ontucht zeer zeldzaam zijn en strafbare wetsovertredingen niet veel voorkomen, behoudens wat bedelarij en kleine diefstallen. Over wat dr. de Boèr vertelt over de hygiëne, de kinderverzorging en de algemene gezondheidstoestand in het Drenthe van 1848, een -volgende maal. Dr. R. D. MULDER. --- ZAAI DE STOPPELGEWASSEN VROEG. Binnenkort zullen weer vele stoppclgewassen worden gezaaid. De commissie voor Voeder- en Weidebouw van de Stichting voor de Landbouw vestigt er daarom de 'aandacht op, dat dit zaaien tijdig moet geschieden. Het is wel niet elk jaar zo als in 1947, toen twee dagen later zaaien soms betekende, dat het gewas mislukte, terwijl het eerst goed slaagde, maar het gewas groeit in de zomer beter dan in de herfst. Men moet zoveel mogelijk van de zomer profiteren en dus tijdig zaaien. • --- Politierechter Assen Zitting van Woensdag 14 Juli. Veroordeeld werden: Diefstal van haver: Ewe W. te Ter Aard, thans te Delfzijd, vrijspraak. Diefstal van een ladder: Geert B. te Havelterberg, f 25 of 10 d. h. Belediging van F. Luten: Henderika M. K. te Nieuweroord. f 20 of 10 d. h. Mishandeling van R. Kamp: Lambertus V. të Diever, f 25 of 10 d. h. Mishandeling van A. Haan: Hendrik M. te Emmen, f 25 of 10 d. h. Mishandeling van H. Smit: Harmannus S. te Emmen, f 25 of 10 d. h. Diefstal van een paar handschoenen: Jacob P. te Ruinen, f25 of 10 d. h. en 2 mnd. gev.str. voorw. 3 jaar proeftijd. Overtr. motor- én rij wiel wet: Arend K. te Nieuwediep, f 20 of 10 d. h. Belediging van R. L.. Schaafsma: Josef J. S. te Paterswolde, f 15 of 5 d. h. Bouwen van een noodwoning zonder goedkeuring: Hendrik J. en Aalder B., beiden, te Hollandseveld, ieder f 15 of 10 d. h. Bouwen van een schuur zonder goedkeuring: Lambert W. te Hollandscheveld, f75 of 25 d. h.; Lambert S. te Hollandscheveld, f 50 of 25 d. h. Diefstal van 3 eikebomen: Leike O. te Schipborg (Anlo), f 35 of 15 d. h. Diefstal van turf: Klaas de V. te Roswinkel, f 25 of 10 d. h. Diefstal van f 17: Jan J. te BargerCompascuum, 6 weken gev.straf. Diefstal van hout en benzine: Geruit L. te Lhee (Dwingeloo), 1 mnd. gev.straf. Diefstal van een dennenbooms Hendrik E. te MiddeJveen (Zuidwolde), f 15 of 10 d. h. Diefstal van ketting: Jan B. S. te Musselkanaal (Onsfwedde), f 15 of 10 d. h. --- Van dit van dat.... over 't Drenthe van toen Assens trots, zijn bos, heeft een geschiedenis die ongeveer parallel loopt met die van de plaats zelf, De historie vertelt, dat toen in het begin van de dertiende- eeuw de Drenthen boete moesten doen door het stichten van een klooster, zulks uiteindelijk geschiedde in een bosrijke •omgeving nabij de nederzetting Duurze. Het is dus wel aan te nemen, dat er eeuwen en eeuwen terug in de omgeving van wat later Assen zou worden, een bos heeft gelegen. Ten tijde van het klooster behoorde dat bos tot de uitgestrekte bezittingen ervan. Bij de opheffing van het klooster kwam het aan de provincie te behoren en werd het 's Landschaps Plantagic. Koning Lodewijk schonk het in een gulle bui aan de stad Assen. In grote trekken is. dat de historie van het Asser Bos. Het wordt door de Gemeente Assen met alle zorgen omringd, dié het als prachtig recreatief gemeenschapsbezit verdient en onder de Drentse hoofdstedelingen leeft nog de grote verontwaardiging over de wijze, waarop de Duitsers er hun vernielzucht in hebben uitgeleefd. Niet altijd heeft de Asser bevolking zoveel eerbiediging gehad voor haar bos als thans, want er is een tijd . geweest, dat elkeen die hout nodig had met zijn bijl het bos in trok om zich het nodige te verschaffen. Ook lieten zij er hun vee in weiden en legden zij er moestuinen in aan. Dat maakte het noidg dat in 1609 een bosbewaarder op een jaarwedde van f 25.— werd aangesteld. Het bos had er echter danig door geleden en het was niet voor zijn tijd, toen de landschapsklerk Wolter Hendrik Hofstede, wiens nagedachtenis met een monumentje in brons en steen in het bos is geerd, de aanplant ter hand nam omstreeks 1760. Speciaal dat gedeelte, dat Zuidelijk van de Hoofdlaan ligt, werd door hem onder handen genomen. Er lagen daarin twee boerderijen de Harkenshofstede en de Veldkamp. Een oude put, zuidelijk van de Hertenkamp, is daarvan misschien nog een allerlaatste overblijfsel. Het bos is vroeger aanmerkelijk groter geweest dan het nu is. Het grensde vroeger vlak aan de stad en besloeg ook aan de Noordkant het gehele gebied tot aan de Vaart. De bebouwing van de stad, die zich allengs uitbreidde, maakte het nodig, dat een groot gedeelte moest worden gekapt. Zo deed de uitvoering van het plan tot aanleg van een villabuurt van burgemeester Baron van der Feltz het gedeelte dat het dichtst bij de stad lag verdwijnen, voor de kazernebouw moest eveneens een groot deel van het stadsbos opgeruimd worden. Veel is in de loop der jaren gedaan voor de verfraaiing van het bos, de aanleg van de Hertenkamp in 1841 en het graven van de beide vijvers, in 1836 en even voor het scheiden van de negentiende eeuw kunnen daartoe gerekend worden. Plantsoenen en parken zijn duur in exploitatie, het Asser Bos ook. Integenstelling echter met gewone stadsplantsoenen betaalt het bos bij de jaarlijkse houtverkopingen echter een gedeelte van de kosten, die de gemeente er aan gespendeerd heeft, weer terug. £>ver houtverkopingen gesproken, het zal dit jaar 340 jaar geleden zijn, dat de eerste plaats vond; in 1608 werden namelijk tot delging van de schulden van het klooster 102 eikenbomen verkocht naar Groningen voor de somma van f 2214. --- SPORTFLITSEN — Zaterdag 21 Aug. a.s. zal in het stadion te Amstelveen de internationale hockeywedstrijd Nederland—India worden gespeeld. — De Hongaarse athleet Emeric Nemeth heeft een nieuw wereldrecord kogelslingeren gevestigd met 59 meter 20. Het oude record stond op naam van de Duitser Erwin Blask met 59 meter. --- Waar zijn onze schepen ? INDRAPOERA, Batavia-Rotterdam, 15/7 9.30 uur van Suez. MAASKERK, 15/7 nog te Accra. MAETSUYCKER, 15/7 van Singapore te Batavia. NIEUW-AMSTERDAM, RotterdamNew-York, 15/7 13 uur van Southampton. COTTICA, 16-7 van Paramaribo naar Amsterdam. GAROET, 16-7 van Panaroekan naar Banjoewangi. KOTA INTEN, Rotterdam-Quebec, 157 in Golf van St. Laurence. NIGERSTROOM, Dakar-Amsterdam, 16-7 dwars van Lissabon. --- Tante Sabina grijpt in J 3) door Maria Sawerski „Dat begrijp ik niet. Wat was daar van de reden ?" „Tja, de kapitein heeft me die toen op m'n aandringen wel verteld. Het leek me nogal zonderling —het kind was hem niet knap genoeg. Hij noemde haar altijd de lelijke Beate". De medicus trok zijn wenkbrauwen op en vergat zowaar het glas, dat hij in de hand hield, naar zijn mond te brengen, „Dat is inderdaad nogal vreemd. Was die Beate dan werkelijk zo lelijk ?" vroeg hij. „Ik weet het niet, want ik heb het kind nooit gezien. Vroeger reisde Mengelberg nogal eens naar de hoofdstad om zijn nichtje te bezoeken, maar dat heeft hij nu al sinds lang niet meer gedaan. Ik weet alleen, dat het meisje een of andere betrekking heeft en af en toe van haar oom nog een geldelijke tegemoetkoming ontvangt. Dat is alles. En wat zegt u wel van al dat nieuws, dokter ?" „Dat ik de kapitein eenvoudig niet begrijp", luidde het antwoord. „Hij begraaft zich in de eenzaamheid en heeft in de hele plaats maar één vriend — en dat bent u, juffrouw Reuder. Mijzelf kan ik gerust uitschakelen, want ik ben tenslotte slechts zijn huisdokter. Daarbij zou hij twee jonge meisjes om zich heen kunnen hebben, die tenminste wat vrolijkheid in zijn kluizenaarsbestaan zouden kunnen brengen. Althans het kind van zijn eigen broer had hij tot zich kunnen nemen. Dat die Beate Mengelberg te lelijk zou zijn, lijkt me een even dwaas als ongemotiveerd excuus." Sabine Reuder lachte schelms en dat lachje gaf haar gezicht iets zeldzaam jeugdigs. „U kent Mengelberg nu eenmaal niet zo goed als ik", zei ze. „Hij heeft bepaald een zwak voor vrouwelijk schoon. Toen ik hem toevallig eens een jeugdportret van mezelf liet zien — ik was vroeger, zonder overdrijving, werkelijk een knap meisje — had u hem eens moeten zien kijken! Hij ging zichzelf bijna te buiten aan complimenten en dat wil bij de ouwe zeebonk nogal wat zéggen. Ik was er" heus een ogenblik beduusd van. En Peter, die ouwe kletskous, heeft toen eens aan Emma verteld, dat Mengelberg in z'n goede jaren elk aardig meisje in iedere havenstad van de wereld het hof maakte. Waarschijnlijk heeft hij daarbij de goede aansluiting gemist en is hij daarom tenslotte zo'n vaatje zuurbier geworden". De dokter moest lachen. „Ja, ja, dat zal de reden wel geweest zijn. Zulke typen zijn er. In ider geval heb ik de kapitein door uw verhaal van een geheel andere kant leren kennen. Hij is een eigenaardige kerel". „En dat zal hij wel blijven ook. Ik geloof niet, dat er nog veel aan hem te veranderen valt", knikte juffrouw Sabine. „Maar laat u hem vooral niet merken, dat ik u een en ander verteld heb, want anders spreekt hij zijn hele leven geen stom woord meer met me".' Dr Kruger beloofde plechtig, dat hij zou zwijgen als het graf. Daarna stond hij op om afscheid te nemen, want het was intussen al laat geworden. Toen hij de straat betrad, ruiste de lentewind door de bomen, de eerste voorjaarsbloemen in de tuin verspreidden een doordringende geur en van de weiden om het stadje kwam een verkwikkende koelte. Maar de medicus bemerkte niets vandit alles. Onwillekeurig vertraagde hij zijn stap toen hij de woning van Mengelberg passeerde. In de slaapkamer van de kapitein brandde nog licht. Wat zou hij er nu nog uitvoeren ? dacht de dokter geergerd. Hij moest allang in bed liggen. Hij is werkelijk niet zo gezond als hij zich verbeeldt. Wat Mengelberg uitvoerde ? Hij zat aan een tafeltje en had het rood pluche album voor zich, dat hij deze dag reeds eerder had doorgebladerd. Het bevatte familieportretten, die de oude zeeman een voor een zorgvuldig bekeek. Een stuk van zijn leven trok aan hem voorbij en hij slaakte een diepe zucht. Daar waren zijn neef Victor Larsen en diens verloofde, Ottilie. Beiden zagen er jong en gelukkig uit. Hier stonden zij beiden op een andere foto als bruidspaar en daar was nog een ander kiekje, een klein, blond meisje — hun dochtertje. Irene keerde in het album telkens weer terug. Van jaar tot jaar scheen Ottifie Larsen de ongenietbare neef van haar man met foto's van Irene te hebben bedacht. Het laatste kiekje vertoonde een zeer knappe jongedame, elegant gekleed en aan de achterzijde van het papier had een vlotte vrouwenhand geschreven: Aan mijn beste oom Jules — Van zijn nichtje Irene. „Dat meisje is werkelijk bijzonder knap", bromde de oude zeeman. Daarna sloeg hij de bladzijde om. Daar stond het conterfeitsel van iemand, die veel op hem geleek. Het was zijn broer, Klaus Mengelberg. Naast deze stond zijn vrouw, een eenvoudig gekleed meisje, dat geen bijzondere kenmerke.n vertoonde, maar goedige ogen had. Daaronder waren nog twee andere foto's geplakt. De ene stelde een klein meisje voor. In het ernstige kindergezichtje was niets aantrekkelijks te ontdekken. Alleen had het deazelfde goedige ogen als de moeder. Ook het tweede kiekje, dat van de volwassen Beate Mengelberg, maakte maar heel weinig indruk. De gelaatstrekken van het meisje waren onregelmatig, haar figuur was hoekig en mager. „Brr, Beate is en blijft toch een lelijk kind", zei de kapitein hardop. Daarna sloeg hij het album met een klap dicht en ging naar het raam. Van de erker uit kon hij een deel van het huis van Sabine Reuder zien. „Ze is helemaal van streek door 't aanstaand bezoek van haar neef', bromde hij „Ze is gewoonweg verrukt, dat die beide knapen bij haar komen en bovendien heeft ze er natuur ijk nog plezier in, dat ik hier als een ouwe uil alleen blijf hokken. Dat heb ik wel gemerkt. Maar dat zal haar nu eens niet glad zitten. Wat riskeer ik nóg als ik die beide meisjes bij me laat komen ? Totaal niets ! Als ik het niet met ze kan vinden, stuur ik ze eenvoudig weer weg. Met die Beate kan ik natuurlijk niet veel eer inleggen — die is te lelijk. Maar Irene is een knap kind. Die zal die Afrikaanse neef de ogen uitsteken. En als ze op élkaar verliefd worden, onmiddellijk onder de ogen van Sabine Reuder, dan lach ik me een aap!" De kapitein schoof het gordijn dicht en wreef zich vergenoegd in z'n magere handen. Gnuivend keerde hij naar de tafel terug, waar hij t\vee brieven schreef. De een was aan mevrouw Ottilie Larsen gericht; de andere aan „de lelijke Beate". Kapitein Mengelberg ging zo geheel op. in zijn plan, dat hij had uitgedacht om zijn buurvrouw een hak te kunnen zet een dat hij, ondanks het middernachtelijk uur, zijn woning nog eens verliet om de beide epistels persoonlijk te gaan posten. Pas toen dat gebeurd was, keerde hij tevreden naar huis terug en ging naar bed. * Mc * De grote gebeurtenissen in ons le- * ven worden vaak door kleinigheden bepaald. (Wordt vervolgd) --- ALS EEN LOPEND VOORIJE.GING HET ALS EEN LOPEND VOORIJE.GING HET ■B ERICHT DOOR HET negerdorp T >AY ER IETS : bïzonders gaande was ~ Toen x>obber en Kliekje dan OOK flEY EEN KALM GANGETjfc Boot* DE NAOWE STRAATJE* REDtl-J , LÏEp ALLES WAT MAAR Lo ptN KoN, N AAR BU T TEN . —• Met opEN MOND KEKEN de BEWONERS HeT VREEMDE 6 EVA). NA. ~ H AT <3 ING OOK WEL EEN J j E t ETJE Op TovENARjj GELJJKENI ; XOO 'N RATELEND BLIKKEN "BAKJE , H/ST "2.0 MAAR VJl'T "Z .ICH'Z .ELf "BLEEp RjjDEN DOBBER EN KLi'EKji ; HADDEP* ER echt .Schik i'N.dat xj zo 'n opschudding het ANDERS-ZO STILLE JJ0RPJE TEWEEG BRACHTEN. ~ 6 --- PRINS BERNHARD BEZOCHT HOLLANDSE STOOMBOOT MAATSCHAPPIJ Prins Bernhard heeft gistermorgen een informeel bezoek gebracht aan het etablissement van de N,V. Hollandse Stoombootmij, aan de Oostelijke Handelskade te Amsterdam. De Prins had reeds lang de wens te kennen gegeven eens een scheepvaart-maatschappij te bezoeken, die zich specialiseerde op de z.g. kortelijn-vaart. Z. K. H. begaf zich aan boord van enkele voor de wal liggende schepen en daalde ook in de machinekamer daarvan af. Tot slot van zijn bezoek, dat een volkomen intiem karakter droeg, begaf de Prins zich aan boord van de „Grebbestroom", waarmede hij tot IJmuiden meevoer. Daar stond zijn auto voor de terugreis gereed. --- Glorine bleekt Witter --- Kijken, leren en zwijgen, de taak van een landverhuizer Vele Nederlanders dachten het in Canada beter te weten (Van onze emigratie-medewerker) Er zijn twee landen, dié de meeste belangstelling trekken in verband met de emigratie: Canada en Zuid-Afrika. De organisaties, die zich de belangen der emigranten aantrekken, hebben er dan ook goed aan gedaan om eens poolshoogte te gaan nemen. Vanwege de Centrale Stichting Landbouw Emigratie, de overkoepelende organisatie, die zich bezig houdt met de voorbereiding tot de emigratie van hen, die zich bij deze stichting aanmelden en landbouwer zijn, is enige tijd geleden de heer T. Cnossen, de directeur, naar Canada vertrokken om zich persoonlijk op de hoogte te stellen van de omstandigheden, waarin de toekomstige emigrant komt te verkeren. Het blijkt dat Nederlanders, die pas in Canada komen, bijna allemaal een kardinale fout maken. Met al hun goede. kwaliteiten, zo schrijft de directeur van de Stichting ons, hebben ze dit gebrek, dat ze hun mond niet dicht kunnen houden. Velen weten het al, voordat ze nog enig begrip van de omstandigheden en moeilijkhden hebben. Voor dergelijke „domme eigenwijsheid" dient elke emigrant (en wij voegen er aan toe: waar ook ter wereld!) ztéh te hoeden. Kijken, leren en zwijgen moet het devies zijn. Iemand, die groen en onbedreven in een nieuw land komt, dient zijn mond te houden, in zijn eigen belang. Voorzichtigheid in het vellen van een oordeel, dieper verantwoordelijkheidszin aankweken, dit zijn de richtlijnen, waarmee men zich een plaats in een nieuw vaderland kan veroveren. Eén goede raad aan de uit Nederland vertrekkenden: neemt dekens mee met een handkoffer, want de bagage in kisten laat soms weken op zich wachten. Canada zelf ziet Nederlandse emigranten graag. Dit land trekt nog steeds de meeste vreemdelingen. Tussen 1 Januari en 1 December 1947 vertrokken er 2.973 uit ons land. Daarmee neemt Nederland, na Engeland en Schotland, de derde plaats in. Voor 1948 liggen de verhoudingen nog gunstiger. De Nederlandse boer heeft een goede naam in Canada en het is van het grootste belang, dat iedere emigrant zich daarom van zijn verantwoordelijkheid bewust is. Zuid-Afrika. Ook met Zuid-Afrika wordt officieel een nauwer contact gelegd door het bezoek, dat de heer N. H. H. Boessenkool, ambtenaar van de Stichting Landverhuizing Nederland, aan dat land brengt, teneinde besprekingen te voeren over de bevordering ,van de immigratie. Door de regeringswisseling aldaar, die Generaal Smuts van zijn „troon" stiet en Malan premier maakte, zag het er éen ogenblik naar uit, dat de immigratie van Nederlanders in het gedrang zou komen. Achteraf is gebleken, dat men daarover niet bezorgd behoeft te zijn, daar Malan geenszins van plan is de „blanke immigratie" tegen te gaan, doch wel bezwaren heeft tegen immigratie van kleurlingen. Het zijn alleen altijd nog vakarbeiders, die voor immigratie in Zuid-Afrika in aanmerking komen en de scherpe selectie, die tot nu toe werd toegepast, blijft gehandhaafd. --- Tuchtrechter voor de Voedselvoorziening Zitting 12 Juli 1948 Veroordeeld werden: Coöp. Vereniging, afd. Valthermond, kali gek. z. machtiging en afgel. aan leden-verbr. z. inn. v. b., f25. Coöp. Landbouw Aankoopver. Smilde, f 150; Coöp. Landbouw ver. Taarlo, f 100; Coöp. Aankoopver. Gasselternijveen en Omstr., f 25; Coöp. Landbouwver. Borger, f 50, allen als boven genoemd. S. J. te Anlo, als veevoederhandelaar bestelb. verk., f 100; A. W. te Zuidwolde, als veevoederhandelaar veevoeder voor eigen geb. z. b., en geen juiste opg. op verantw. staten, f 100; W. H. te Emmen, haver verv. z. vervoerbew., f 10; A. M. te Klazienaveen, van de door hem gedorste haver te weinig ingel., f 50; H. K. te BargerCompascuum, niet vold. z. besteed aan inv. v. b. bij afl. van brood, f 40; A. Z. te Emmer-Compas, onjuiste inventarisatie op geg. v. de door hem verb. haver, rogge enz., f 40; J. M. te Hogersmilde, van de door hem gedorste rogge te weinig ingel., f 60; H. B. te Beilen, onvold. z. besteed aan inn. v. b. bij afl. v .suiker en boter, f 50; A. M. te Wapserveen, voorh. zijnde biggen en ramlam niet opgeg. op reg.k., f 35; E. v. D. te Smilde, haver en havermeel doen verv. z. vervoerbew., f 10; K. O. te Rolde, meer aardappelen verb. v. poótaardappelen dan er verg. voor was verl., f 10. --- Anders dan GEWOON De ruim 60-jarige Joop van Eerten, knecht bij de paardenhandelaar G. J. Oldemaat te Raalte, zal deelnemen aan de Vierdaagse. De commissie van de Vierdaagse heeft het goedgevonden, dat Joop de Vierdaagse op klompen meeloopt. De burgemèester van Raalte zal hem op 26 Juli per auto naar Nijmegen brengen. Roelof Jansen gaat mee als verzorger. Er heeft zich een commissie gévormd, bestaande uit de heren W. de Jong, voorzitter, J. Overgoor, penningm. en H. Poppe die de financiële zijde van de uitzending zal verzorgen. Joop is in de provincie Overijssel en daarbuiten ■een bekende figuur als paardengeleider. --- Wanneer wordt het nu echt zomer? Voorlopig nog niet — zeggen de weerprofeten De luchtdrukverdeling vertoonde deze zomer, tot nu toe enige karakteristieke bijzonderheden, waaraan het ongunstige weer ten dele mote worden toegeschreven. Bijna voortdurend bevond zich een gebied van hoge luchtdruk binnen de Poolcirkel met het gevolg, dat telkens opnieuw koude Poollucht over het zeegebied tussen IJsland en Noorwegen naar het Zuiden kon afstromen. Gedurende de gehele eerste helft van Juli bevond zich verder een krachtig gebied van 'hoge' luchtdruk ten Westen van Ierland, waardoor zich boven'de Britse eilanden een- koude Noord-Westelijke luchtstroom hardnekkig kon handhaven. Een reeks \&n depressies trok van Canada naar IJsland om vervolgens met de NoordWestelijke stroming meedrijvend, boven de Noordzee of Zuid-Scandinavië terecht te komen. De luchtdrukverdeling was in deze periode Volkomen tegengesteld aan die van de vorige zomer. Lag er toen voortdurend een gebied van hoge luchtdruk boven Scandinavië of Midden - Europa, thans trof men daar juist de laagste barometerstanden aan. Op de plaats van dë hoge druk boven de Atlantische Oceaan lag vorig jaar een vrijwel stationnaire depressie. Overheersten de vorige zomer de Oostelijke winden, deze zomer woei de wind tot nu toe bijna steeds uit richtingen tussen West en Noord. De uit deze richting aangevoerde polaire lucht was door haar lange weg over zee vaak onstabiel geworden en had bovendien véél waterdamp opgenomen, zodat zich boven West-Europa gemakkelijk buien konden ontwikkelen en er in het algemeen veel bewolking voorkwam. Wanneer wij nu de weerkaarten van gisteren bekijken, blijkt, dat het lagedrukgebied boven Zuid-Scandinavië, dat ons zoveel slecht weer bezorgd heeft, nu langzaam in de richting van Finland wegtrekt. Ten Westen van Ierland ligt een zwakke rug van hoge luchtdruk, die naar ons land beweegt.. Onder invloed hiervan kan in de komende dagen een geringe verbetering van het weer verwacht worden. Er zal in deze periode niet veel regen vallen en ofschoon er in het algemeen vrij veel bewolking zal zijn, zullen toch ook opklaringen voorkomen. De wind zal tijdelijk afnemen en het zal iets minder koel zijn' dan de voorafgaande dagen. De algemene luchtdrukverdeling op de Oceaan is echter nog steeds ongunstig voor het optreden van een flinke weersverbetering, daar er een krachtig gebied van hoge luchtdruk bij de Azoren ligt, waardoor nieuwe depressies gemakkelijk de Oceaan over kunnen trekken in de "richting van West-Europa. --- Chefarine „4" (hefarinej TEGEN PUNEN ÏM'GBIEP . 20 TABLETTEN i i 0.7J (AdvJ --- Gromyko hoopt niet weer naar de V. S. terug te keren Andrei Gromyko, plaatsvervangend Sovjet-Russisch minister van buitenlandse zaken en voormalig gedelegeerde bi) de V. N„ is Vrijdag aan boord van het Zweedse scliip „Gripsholm" huiswaarts vertrokken. Hij poogde zich aan de vragen. van de journalisten te onttrekken en zei verscheidene malen: „Ik wil niet geinterviewd worden." Tenslotte, zichtbaar geïrriteerd, zeide hij, „Ja, ik ben blij dat ik wegga." Toen men hem daarna vroeg of hij verwachtte terug te keren, snauwde hü: „ik hoop van niet." Gromyko wordt vergezeld door zijn echtgenote en twee kinderen, alsmede een veertiental ambtenaren. Zijn opvolger bij de V. N. is, zoals bekend, Jacob Ma lik, ook plaatsvervangend minister van buitenlandse zaken. ---