Een - twee - drie, één - twee - drie Niets beter voor de werklust dan een echte Weense wals (Van onze correspondent) In bijna alle bedrijven geldt de Maandag als luie dag. De menselijke „motor", die Zondag buiten werking was, loopt dan nog niet op volle toeren. Op Dinsdag en Woensdag neemt de prestatie-capaciteit steeds meer toe, en Donderdags bereikt deze zijn hoogtepunt, om dan Vrijdag, ten gevolge van vermoeienis en het vooruitzicht van het week-end weer op het peil van Dinsdag terug te vallen. Maar ook in het verloop van een enkele werkdag zijn er tijden waarop de menselijke arbeidsprestatie mindei wordt. De eerste periode valt tussen tien en elf uur 's morgens, wanneer zich de eerste tekenen van honger voordoen, en de tweede 's middags ongeveer om drie uur, wanneer het verteringsproces ten einde is. Deze verschijnselen zijn volkomen natuurlijk. De mens kan eenvoudig geen volle acht uur achter elkaar met een constante arbeidsprestatie door werken. In ieder geval niet, zolang hem geen zekere afleiding geboden wordt. In hun streven zo volledig mogelijk gebruik te maken van de menselijke arbeidskracht, en de „dode punten" van hun arbeiders zoveel mogelijk te overwinnen, hebben Amerikaanse industriëlen al enige tijd geleden naar een middel gegrepen dat, naar de statistieken ons doen geloven; werkelijk gevolgen heeft: zij bieden hun arbeiders „werkmuziek" als afleidingsmiddel. Men heeft nJ. vastgesteld dat een juist uitgezocht stuk muziek, dat de arbeidende mens tijdens zijn werk hoort, hem niet alleen afleiding bezorgt, maar, daartegenover zijn arbeidskracht, en daarmee, zondei vermoeienis te bewerkstelligen, zijn prestatie, zeer merkbaar opvoert. --- Aria's voor de schilders Ook in Frankrijk hebben sinds enige maanden enkele ondernemingen deze methode in hün bedrijf ingevoerd, en daarmee opmerkelijke resultaten, tot een prestatie-verhoging van 5 pet. bereikt. Dat echter deze methode in het geheel niet nieuw is, is misschien minder bekend. Merkwaardigerwijze werd de eerste practische poging, muziek als begeleiding bij de arbeid te gebruiken, al in 1873 gedaan Toen ri.1. liet een Parijse theaterdirecteur de fa;ade van zijn theater nieuw beschilderen. En toen hij vaststelde, dat de schilders in de maat schilderden, zong hij hen operette-aria's voor, waarbij hij opmerkte dat zij, alnaarmate het karakter van de muziek opgewekt of slepend was, sneller en langzamer werkten. Wat toen de Parijse schouwburg-directeur geheel toevalig ontdekte, is intussen door voortdurende beschouwing en grondige onderzoekingen bevestigd, en methodisch in practijk gebracht. Zo zijn ook de voorstanders van arbeidsmuziek het thans volkomen eens over de waarde van klassieke en jazz-muz}ek in verband met de door hen beoogde prestatie-verhoging. De klassieke muziek zou, naar zij zeggen, op zijn best de kunstzin van de scheppende mens, doch niet zijn prestatie kunnen beinvloeden. Jazz daarentegen zou wel het beoogde resultaat kunnen bereiken. En zelfs daarin zijn nog verschillen. Tango en slowfox vallen vanwege hun langzaam tempo natuurlijk uit, op zijn hoogst laat zich nog de Paso-doble gebruiken. Beter nog zou echter de foxtrot zijn, en het allerbeste de Wener wals. Deze is onovertroffen, als. het er om gaat arbeidsvreugde en prestatie van de scheppende mens te verhogen. (Nadruk verboden.) --- Onze Korte golf Binnen eigen .... Gratie. — Bij K. B. is gratie verleend aan Branca Simons en W. J. H. Houthuys, uit Amsterdam, beiden tot de doodstraf veroordeeld bij sententie van het Bijzonder Gerechtshof te Amsterdam. De doodstraf is ten aanzien van beiden verwisseld in een levenslange gevangenisstraf. — Niet in de aether. — De K .V .P. zal geen gebruik maken van de drie keer vijftien minuten zendtijd, die de Radioraad in verband met de verkiezingen voor iedere politieke propaganda ter beschikking heeft gesteld. — De warmte eist haar tol. — In de Waal bij Nijmegen is Maandag de 20-jarige W. Lamers uit Nijmegen verdronken. .... en Eutopese grenzen Ook nog zoekende. — Ex-koning Michael en zijn gemalin zijn op weg naar Geneve te Rome aangekomen. De ex-koning verklaarde dat hij enige tijd in Zwitserland zou vertoeven. Er is nog niet beslist waar het echtpaar in de toekomst zal gaan wonen. — Iloe griezelig (I) — Honderden Engelsen, Amerikanen en Duitsers, gewapend met geweren maken jacht op een geheimzinnig „monster", dat in het verlaten veengebied ten N.O. van Bremen rondwaart en schapen en runderen verscheurt. Volgens deskundigeh gelijken de sporen van het monster op die van een reusachtige hond. — Hoe griezelig (II) — In een ijzeren koffer, die op het Gare de 1'Est te Parijs was gedeponeerd heeft men het in stukken gesneden lijk van een vrouw aangetroffen. — Goochelaars niet gewenst. — De directeur van een Russische fabriek van kleine auto's is gewaarschuwd, dat hij vervolgd zal worden wanneer hij weer met cijfers gaat goochelen, aldus Trud, het orgaan van de vakbeweging in de Sowjet-Unie. En daarbuiten Royaal — Koning Abdoellah heeft zich bereid verklaard de kerk van het heilig graf, die door een Joodse mortiergranaat werd beschadigd, voor eigen rekening te laten herstelen. — Eendracht maakt maakt macht. — Te Suva op de Fidzji-eilanden zijn besprekingen begonnen tussen Australië, NieuwZeeland en Engeland over de verdediging van het gemenebest — Niet zo'n kleintje — De toewijzingscommissie van de Amerikaanse Senaat heeft de plannen van de Amerikaanse marine tot de bouw van een vliegtuigmoederschip van 65000 ton goedgekeurd. — Vragen staat vrij. Twee vakbonden, waartoe 300.000 leden van het Amerikaanse spoorwegpersoneel behoren, hebben besloten aan 132 spoorwegmaatschappijen in de V. S. een loonsverhoging van 25 % te vragen. --- HAMEA UnmER (Adv.) --- De spijskaart in de restaurants Wat mag er geserveerd worden en wat niet? Volgens een in de Nederlandse Staats courant gepubliceerde „beschikking horecabedrijven 1948" van de Minister van Landbouw, Visserij en Voedselvoorziening, mogen warme maaltijden in restaurants in het algemeen uit ten hoogste vier gangen, t.w. voorgerecht, soep, hoofdschotel en toespijs of fruit, bestaan. Het toevoegen van een vijfde gang is slechts toegestaan, indien deze bestaat uit oesters, kievitseieren, verse kreeft, asperges, haring of fruit. Buiten de hoofdschotel mag geen vlees worden verstrekt bij of verwerkt, in soep of nagerecht. Bij de bereiding van aardappelen mogen geen voedingsvetten worden verwerkt, zodat,gebakken aardappelen van het menu verdwijnen. Patates-frites mogen alleen in inrichtingen worden bereid, die daarvoor een speciale toewijzing ontvangen. Het verbruik van voedingsvetten wordt beperkt. Zo mag boter-saus slechts worden verstrekt bij de hoofdschotel. Deze saus dient minder dan 50% voedingsvetten te bevatten. Gesmolten boter mag niet verstrekt worden. In of bij de toespijs mag geen voedingsvet worden verwerkt of verstrekt. De vleesportie per warme maaltijd voor de volksrestaurants en cafetaria's (prijsklassen a en b) wordt gebracht op 75 gram (vers gewogen zonder been) of 112^ gram (vers gewogen, met been.) Voor de restaurants der overige prijsklassen wordt de vleesportie per warme maaltijd gebracht op 90 gram, resp. 135 gram. Het aantal dagschotels op de menukaart mag ten hoogste tien bedragen. Voor de koffiemaaltijd geldt een maximale vleesportie van 50 gram en/of 15 gram voedingsvetten. Het aantal vleesloze dagen blijft gehandhaafd op twee, namelijk Dinsdag en Vrijdag. Voorts is het verboden gerechten, geheel of gedeeltelijk bestaande of bereid uit vlees met eieren in herkenbare vorm, te verstrekken. Dit verbod geldt alleen niet voor uitsmijters. Saucijzenbroodjes en daarmee gelijk te stellen producten mogen niet verstrekt worden, evenmin als op bon gedistribueerde versnaperingen. Hetzelfde geldt voor kaas of producten, waarin kaas is verwerkt, behalve in logies-verstrekkende bedrijven bij het ontbijt. Anders dan als deel vp " i of verwerkt in een maaltijd en als broodbelegging, mag vlees niet verstrekt worden (b.v. een bal gehakt).Het verstrekken van belegde broodjes met vlees blijft toegestaan met een hoeveelheid vlees volgens reeds bestaande normen. Het verstrekken van koffie of thee als drank is slechts geoorloofd, indien in de betreffende inrichting gelegenheid bestaat, koffie en thee per kop te betrekken. Per thee-complet of koffiecomplet mag ten hoogste 40 gram gebak of koekjes worden verstrekt. --- APEN IN DE BOSSEN ROND TILBURG Een sterk staaltje Sedert enige weken vertoeven twee apen, die uit het Tilburgse natuurdierenpark ontsnapten, in de omliggende bossen. Zij verwijderden zich niet ver van het dierenpark, doch komen meermalen, door de honger gekweld, bij de villabewoners in de omtrek op bezoek, waar zij dan gevoerd worden. Men slaagde er evenwel nog niet in de dieren te pakken, daar zij uiterst schuw zijn. Zondag verscheen de jongste der twee apen in de tuin van een uitspanning aan de Bredaseweg, sprong op een tafeltje, waaraan een dame en haar dochtertje zaten, en dronk een glas limonade, dat voor het kind stond, leeg. Met een paar luchtige sprongen verdween de aap weer in het geboomte. --- Van dit, van dat .... over 't Drenthe van toen Vroeger hebben vele gebruiken, g e . woonten en ongeschreven wetten bestaan, die wortelden in een sterk ontwikkeld gevoel voor solidariteit en een bereidheid tot hulpvaardigheid. De neiging om elkaar in moeilijkheden met raad en daad bij te staari was altijd aanwezig, wederkerig hulp. betoon erkende men allerwegen in de Drentse volksgemeenschap als een practische vorm van naastenliefde. Wanneer er sprake was van noaberplichten vervulden de oude Drenthen hun plicht zonder mokken en zij spreiden daarbij een welwillendheid ten toon die ten voorbeeld gesteld zou kunnen worden aan diegenen die het koude egoïsme van onze tijd aanhangen. Noaberplichten kende men wanneer men een nieuw huis ging bouwen, in de tijden toen iedere Drenth dat zelf nog deed. De buren boden de behulpzame hand bij het aanbrengen van de bouwstoffen. Noaberplichten werden vervuld bij een sterfgeval, bij een huwelijksfeest, bij de komst van een nieuwe meyer, ja wanneer eigenlijk niet? Er moet een tijd geweest zijn dat een boer wel eens zoveel noaberplichten te vervullen had dat hij meer in dienst van een ander was dan op zijn eigen bedrijf. Dat was een uitwas zoals vele gebruiken hun uitwassen hadden. Gemeenschappelijk pakte men aan wanneer een dorpsgenoot een stuk vee had verloren en niet capabel was zijn veestapel weer aan te vullen; was de oogst van een kleine onder de boeren mislukt dan werd een oogstmaal gehouden om in de nood te voorzien. Alle meer met stoffelijke middelen gezegenden kwamen te zamen, de een met een half mud aardappelen, de ander met een klein kwantum koren. Zo voorzag men de misdeelde van nooddruft. Wanneer een boer door ziekte verhinderd was het noodzakelijke werk te doen en de nodige aandacht aan zijn bedrijf te schenken, dan sloegen zijn buren de handen ineen en alles kwam terecht. Al die oude gewoonten zijn door de tijden heen verslapt en geleidelijk aan verdwenen. De tijden zijn veranderd en met de tijden de mensen. Wij willen daarmede echter niet zeggen, dat de Drentse aard niet meer „gul en vrij" is, zoals het oude gezegde het ons leert. Er zijn heel andere dingen die oorzaak zijn van deze verandering van zeden, één ervan en stellig niet de onbelangrijkste is, dat de gemeenschapsbanden die vroeger zo innig waren op de dorpen veel losser zijn geworden. Dat de mentaliteit van de Drentse boer in dit opzicht niet veel veranderd is, daarvan heeft Dalen ons dezer dagen het bewijs geleverd. Toen de landbouwer G. Pots wegens ziekte de belangen van zijn bedrijf niet naar behoren kon behartigen, kwamen alle mannen van de buurtvereniging de Noordwijk bijeen en besteedden er hun vrije avonden aan om het te velde staande gewas van deze zieke boer, die behandeling te geven die het nodig had. Noaberplichten anno 1948. Bravo! --- Hongarije redt het wel ! Allerwegen zelfvertrouwen en men werkt er hard (Van onze reizende redacteur). „Gasten, die goud uit de hemel meebrengen, zijn ons het meest welkom van alle", zegt de heer Zoltan Tildy. president • van de Hongaarse Republiek, als hij mij ontvangt in zijn prachtige paleis in het hart van de hoofdstad des lands. Het goud uit de hemel, d.w.z. de regen, valt bij stromen neer en maakt de prachtige stad een beetje triest. Maar het deert de Hongaar, ook de stedeling, niet, want hij weet, dat dit goed is voor het boerenland, waar het gewas er nog niet al te best bijstaat. Hij weet ook ,dat de oogst van 1947 slechts 40 pet. van normaal bedroeg en dat het dit jaar beter moet gaan, wil het land er economisch bovenop komen. Van bezorgdheid te dien aanzien bespeurt hem overigens weinig. Eer is allerwegen zelfvertrouwen in de toekomst van het land. Een Nederlands zakenman, ter plaatse gevestigd, liet zich te dien aanzien optimistisch uit; Hongarije en Joegoslavië, meende hij, redden het wel. Ten aanzien van de andere Centraal en Oost-Europese landen was hij minder optimistisch. Ik moet zeggen, dat er hard gewerkt wordt. De jaarbeurs, geopend op de laatste dag van mijn bezoek, gaf er een verkwikkend beeld van. De fabrieken draaien, voor zover in tact, maar de voortbrenging neemt met de dag toe. Boedapest geeft een levendig beeld van bedrijvigheid. De harde strijd tussen de Duitsers en de Russen, uitgevochten over de • hoofden van de angstig in kelders weggedoken Hongaren, heeft de stad voor twee-derde verwoest. Van de 200.000 woningen, kantoren en werkplaatsen zijn er 30.000 hersteld en met de 100.000, die waren blijven staan, bieden zij woon- en werkgelegenheid aan meer dan een millioen inwoners. De woonruimte is beperkt en het bestaan is hard, maar de eenmaal dode stad is weer levendig geworden. De vrouwen der elite — een nieuwe elite — gaan modieus gekleed; zij demonstreerden een „new look" in felle kleuren op de brede terrassen. Van de 200 stoelen van het befaamde restaurant „Hangly" op de hoek van het Molotov-tér en de Donaucorso zijn er doorgaans niet meer dan 20 bezet en men beperkt er zijn uitgave tot 2 forinth (44 cents) voor een kop koffie; soms ziet men een elegante dame een boterham uit een papiertje halen. Iedereen moet er zuinig zijn. Men heeft zijn geld vooralsnog voor andere doeleinden nodig. Het genoegen van het zitje aan de Donau heeft veel van zijn aantrekkelijkheid verloren, want waar men ook neerstrijkt, overal heeft men uitzicht op een kapotte brug. De Duitsers hebben alle negen bruggen laten springen tussen Buda en Pest; een zinloze daad, want zij deden dat toen de gehele stad reeds omsingeld was. Enige zijn er nu hersteld en aan de andere wordt gewerkt. Naast de Lanc-hid (kettingbrug) ligt nog steeds een schipbrug, het verkeer kan dus voortgang hebben. En er is veel verkeer, want er gaat veel om. Wilt U enige cijfers ? Het spoorweg verkeer is van 6.725.000 reizigers in 1938 gestegen tot 8.344.000 (dieptepunt 4.442.000 in 1943). Het vrachtvervoer per spoor is gestegen van 218 ton-km. in 1938 tot 243 (dieptepunt 30 in 1945). Het electriclteitsverbruik is gestegen van 31.191.788 kw. tot 49.500.086 (dieptepunt 20.975.258 '45). 't Aantal vrachtauto's is gestegen van 3616 in 1938 tot 11.377 (dieptepunt) 0 in 1945). De ijzerproductie is gestegen van 7.790 kwintalen in 1938 tot 8.749 (dieptepunt 3570 in 1945). De kolenproductie is gestegen van 279 kwintalen in 1938 tot 292 (dieptepunt 36 in 1945). De staalproductie, die in 1938 2.012 kwintalen bedroeg, heeft een peil van 1.914 bereikt (dieptepunt 465 in 1945). De productie van schoenen is gestegen van 400.000 paar in 1938 tot 473.000 (dieptepunt 80.000 in 1945). de wolproductie is gestegen van 1.067.000 meter in 1938 tot 1.299.000 meter (dieptepunt 331.000 in 1945). (Nadruk verboden). --- Het rijverbod op Zondag, een ingewikkelde materie Hoge Raad vernietigt vonnis van de Groninger rechtbank De Hoge Raad heeft gisteren arrest gewezen in de zaak van de Officier van Justitie te Groningen contra mr. N. J. Polak .aldaar ,die door de rechtbank te Groningen met vernietiging van een vonnis van de kantonrechter aldaar is vrijgesproken van de hem ten laste gelegde overtreding van de algemene voorwaarden, waaronder de inspecteurgeneraal van het verkeer rijvergunning had verleend. Onder deze voorwaarden was het verbod om op Zondag te rijden. De vergunning berustte op art. 1 van het eerste uitvoeringsbesluit van de secretaris generaal van Waterstaat van 18 Juni 1940. De Hoge Raad heeft op grond, dat de rechtbank van een ander feit heeft gesproken dan was ten laste gelegd het beroep ontvankelijk verklaard en aangezien de rechtbank niet op de grondslag der tenlasteleging heeft beslist, het vonnis vernietigd en de zaak verwezen naar het gerechtshof te Leeuwarden. --- HET MYSTERIE VAN DE PRINSENGRACHT DOOR T JEERD ADEMA 57 „Prachtig. Wanneer wordt je afgelost ?" „Om negen uur meneer". „En wie staat er achter ?" „Van Doveren, meneer". „Goed, we gaan even naar binnen. Let op de voordeur". De hoofdinspecteur liet de commissaris voorgaan en draaide in de vestibule het licht aan. „Nu moet U eens kijken, commissaris. Hier beneden is 't maar een burgerlijk gedoetje. Hier woonde die musicus met zijn vrouw. Wacht, nu zal ik U even voorgaan. De trap is aan de achterzijde van het huis direct te bereiken en de meeste bezoekers kwamen door de tuin naar binnen. Wat zegt U van zo'n lopertje ?" „Potstausend !" zei de commissaris, die een zwak voor Oosterse tapijten had. De hoofdinspecteur deed de deur van de speelzaal open en de commissaris stapte naar binnen en keek met bewondering naar de kostbare installatie. „Verduiveld", zei hij, „die kerel moet goed in zijn duiten hebben gezeten. Geloof maar, dat dit zaakje wat gekost heeft". „En dat er nog tienmaal zoveel binnen gekomen is", zei de hoofdinspecteur. „Nu moet U de kamer hiernaast eens even bekijken". „Ongelofelijk!" riep de commissaris, terwijl hij zich in een van de reusachtige fauteuils liet zakken. „Zie je die schilderijen, Cornelissen? Dat is ook niet het werk van die kerel, die op de Dam staat te prutsen". „Er ligt in het buffet nog een kladboekje van de ober. Dat heb ik vannacht vergeten", zei de hoofdinspecteur. „Laat ik er aan denken, dat ik het bij me steek, 't Kan best zijn, dat we er nog namen in vinden". „Commissaris !" riep hij verbaasd. „Ja ja, wat is er ?" vroeg de commissaris, zich uit zijn fauteuil hijsend. „Hier", zei de hoofdinspecteur, op de la wijzend. „Vannacht heb ik dat boekje laten liggen en 't is er niet meer". „Nou, dan hebben die kerels van Maas 't natuurlijk meegenomen, toen ze die spullen naar het bureau gebracht hebben". „Dat kan niet, commissaris, want dat was al gebeurd. Ik ben hier na die tijd geweest en ik weet zeker, dat 't hier in deze la lag" „Ja nou, dan is er natuurlijk vandaag iemand geweest". „Uitgesloten, commissaris. Ik alleen heb de sleutels". Commissaris Vonkenberg veegde zijn voorhoofd af. „Hm", zei hij, „ja dan weet ik 't ook niet. Misschien hebben...." Hij hield midden in de zin op en staarde naar de half geopende deur. Er was aan de gangzijde onhoorbaar iets langs gegleden, zo stil en zo vlug, dat hij niet goed wist of hij 't al dan niet gezien had. Hij bleef verbaasd naar de deur staren, maar de hoofdinspecteur was er in twee stappen bij, rukte ze open en keek in het gangetje „Wat donder, wat was dat ?" vroeg de commissaris. „Ik weet 't niet", zei de hoofdinspecteur. „Ik meende ook een ogenblik, dat ik iets zag, maar er is niets". Hij had instinctmatig zijn revolver getrokken en luisterde ingespannen. „Is U gewapend, commissaris ?" „Ik niet", zei de commissaris. „Als ik op verjaardagsvisite ga, steek ik nooit een revolver bij me. Dan kom ik ook niet in de verleiding om de een of andere vervelende " „Sssst!" fluisterde de hoofdinspecteur, „we gaan er uit. Vlug, commissaris". „Ben jij een vent!" blafte de commissaris een ogenblik later tegen de rechercheur Van Santen, die beleefd zijn dophoedje had afgenomen, toen hij zijn hoogste chef de voordeur hoorde dicht trekken. „Jawel, commissaris" zei de man verwonderd. „Ja, dat dacht je maar. Wie laat er nou verdikkie een kerel 't huis binnen, terwijl je weet dat er niemand in mag." „Maar er is niemand binnengegaan, commissaris". „Als je me nou !" snauwde de commissaris verbaasd „Aan de achterkant misschien", bedacht de hoofdinspecteur Hij ging de commissaris voor door het steegje en de brigadier, die in de tuin het oog op de achterdeur hield, kwam haastig te voorschijn en sloeg eerbiedig zijn hakken tegen elkaar. Hij was na zijn militaire diensttijd bij de recherche gekomen, maar een steeds erger wordend spraakgebrek was oorzaak geweest, dat hij naar de administratie verplaatst was, waar hij zo nu en dan wel eens werd weggeroepen om voor wachtdiensten te worden gebruikt „Wat ben jij eigenlijk voor een kerel ! ?" baste de commissaris verontwaardigd. „Com commis commissaris verrek.... verrek...." stotterde de brigadier. „Wat zeg je me nou ?" brieste de commissaris. „Ven-ek.. verrefcscuseer.. com.. commissaris", stamelde de brigadier, die volkomen v^n zijn stuk gebracht was. „Is is 't er iets ge gebeurd ?" „Luister eens, Van Doveren", zei de hoofdinspecteur. „Is er hier de laatste tien minuten iemand binnen gegaan of naar buiten gekomen?" „Nie niemand.... inspec.... specteur" „Weet je dal zeker ?" „Ik hè.... heb al die tijd hier op dat stoe.... stoepje ge gezeten.' Dan zou ie over me heen geklau.... geklau " „Ja, ja", zei de commissaris. „Schei maar uit man. Daar hebben we nou geen tijd voor. Heb je op die gezellige manier ook je meisje gevraagd ?" „Komt U mee, commissaris ?" vroeg de hoofdinspecteur. „Ik zal in het restaurant Maas opbellen en zeggen, dat hij met drie man dadelijk het huis moet afzoeken. Er moet daar een plaats zijn, waardoor iemand binnen kan komen". „Tja, maar wie?" vroeg de commissaris. De hoofdinspecteur haalde zijn schouders op. „De chef natuurlijk", zei hij. Toen ze door de Lairessestraat liepen, zette hij de kraag van zijn jas op. „Heb je 't koud ?" vroeg de commissaris. De hoofdinspecteur voelde een rilling over zijn rug gaan. „Ik weet niet wat het is", "zei hij. ,,'k heb 't als jongen al gehad als ik in Artis naar de slangen stond te kijken. Dat individu fascineert me". „Weet je hoe dat komt?" zei de commissaris. „We hebben te veel borrels gedronken. Die ouwe klare van jou is best spul, maar we moeten aan tafel maar eens wat anders nemen". HOOFDSTUK XXV Liefde en plicht Amsterdam baadde in vloeibaar goud, dat de voorjaarszon over de oude stad goot. De huizen langs de grachten stonden te dromen en keken met ha) gesloten ogen in het donkere water, dat alle contouren van vensters en daldijsten in kronkelende lijntjes Hét was of zij in een lachspiegel keken, maar zij bleven strak en ernstig met hun hoge stoepen en opgaande lijnen, omdat zij uit de go"- 1 " den eeuw stamden en een reputa • van deftigheid hadden op te houae (Wordt vervolgd) --- Onze reizende redacteur heeft Onze reizende redacteur heeft een reis van tien dagen door Hongarije gemaakt, waarbij hij volop gelegenheid gehad heeft waarnemingen te doen ten aanzien van de economische, sociale en politieke toestand in dat land. Wij maken vandaag een begin met de publicatie van zijn indrukken en gegevens. Andere artikelen zullen weldra volgen. --- Ongeveer 150 personen kwamen om het leven bij de scheepsramp voor Ongeveer 150 personen kwamen om het leven bij de scheepsramp voor de Deense kust. Men ziet hier de Kjobenhavn na de ramp. De woelige zee is tot rust gekomen. --- Kruideniers klagen hun nood Ze vragen dringend om verbetering der handelsmarges De drie kruideniersvakorganisaties hebben zich tot de Ministers van Landbouw, Visserij en Voedselvoorziening en van Economische Zaken gewend inzake het naar de mening der organisaties onhoudbare vraagstuk van de handelsmarges, welke gelden voor de kruidenierszaken. De drie bonden dringen er met klem bij de genoemde ministers op aan op de meest korte termijn de tot standkoming van de verbetering van do handelsmarges over de gehele linie voor ae kruideniers te willen bewerkstelligen. De cijfers van het economisch instituut tonen, zo vervolgt het adres, aan, dat de kruideniersondernemingen met een negatief economisch resultaat (dus met verlies) werken, waarbij erop gewezen wordt, dat bij bedoeld onderzoek werd gerekend met een ondernemersloon, waarvoor niet of nauwelijks een betaalde werkkracht kan worden gehouden. De toestand is zo, dat in een goed geleid bedrijf de kruidenier zelfb bij een omzet van f 1500 per week (dat is een zeer goede zaak) nog niet het loon behaalt van een arbeider. De adressanten uiten de overtuiging, dat de overheid in haar opzet om de prijzen van het levensmiddelenpakket laag te houden, met betrekking tot de kruideniersbranche te ver gegaan is en hierdoor de lasten welke moeten drukken op geheel de bevolking, speciaal legt op een bepaalde groep ondernemers n.1. de kruideniers. De besturen verklaren, dat het in het hoogste belang van ons vaderland geacht moet worden de middenstand in stand te houden en dit niet door kunstmatige steun. Naar wij vernemen zullen ook de drie middenstandsbonden zich tot de ministers wenden. --- Levering van slachtvee buiten de handel om Nu de verplichte rundveelevering afgeschaft is, welk besluit met grote instemming door de gehele Nederlandse veehouderij is ontvangen, overweegt de Veehouderij-commissie uit de Stichting voor de Landbou er met klem bij de overheid op aan te dringen, de bepaling, dat bij de inlevering van slachtvee de handel verplicht dient te worden ingeschakeld, in te trekken. Reeds geruime tijd neemt de Veehouderij-commissie het standpunt in dat deze bepaling moet vervallen. De tijd om stappen bij de regering te ondernemen, acht zij thans gunstig. --- Aruba-commissie samengesteld De commissie voor onderzoek van de toekomstige status van Aruba is als volgt samengesteld: voorzitter: prof dr G. A. van Poelje; leden: dr J. E. M. Arends, dr J. R. Arends, R. J. Beaujon mr dr M. F. da Costa Gomez, J. E. Croes, dr W. Ch. de la Try Ellis, J. H. A Eman, dr P. Henriquez, C. W. J. Jonckheer, L. A. C. Lacle, mr L. P. M. Loeff, W. F. G. Mensing, W. R. Plantz, mr dr D. Simons, A. E. Wever; tot secretaris tevens lid van de commissie werd benoemd: mr J. van Andel Gzn. Tot secretarissen: L. C. M. Kerstens en H. A. Hessling. De leden van de commissie aanvaarden vandaag de reis naar Aruba in gezelschap van de heren J. A. Eman en dr Da Costa Gomez. --- Hulde aan het Nederlandse paard In Amsterdam zal een „paardenparade" gehouden worden. Zaterdag a.s. zal een stoet van ongeveer 100 paarden door Amsterdam trekken, waarbij het accent wordt gelegd op de hulde aan het Nederlandse pferd. In de stoet zullen behalve van elke provincie één ruiter in voor die provincie typische klederdracht, een aantal tableaux vivants gebracht worden, die het paard, zoals het in het Amsterdamse stadsgezicht een vertrouwd wezen is geworden, zullen tonen. --- SCHOLENBOUW. Tengevolge van de omstandigheid, dat het bouwvolume, in 1948 voor de bouw, verbouwing of uitbreiding van scholen beschikbaar, belangrijk kon worden verhoogd, heeft de minister van onderwijs, kunsten en wetenschappen een aantal nijverheidsscholen voor jongens en meisjes toegevoegd aan de reeds eerder uitgegeven lijst van scholen, welker bouw, verbouwing of uitbreiding urgent werd geacht. De werkzaamheden aan deze scholen zullen echter nog steeds van semi-permanente aard moeten zijn. --- BLOEMKOOLWEEK MIEP LACHT: (zij vindt het leven nog zo gek niet.) Zij heeft reden om te lachen: de zorg voor het eten is deze week veel gemakkelijker te dragen. Zij vindt het een uitkomst zo'n BL0EMK00LWEEK Mevr. Lotgering.Hillebrand geeft voor deze week nog twee geschikte recepten: BLOEMKOOL MET KERRIESAUS. 1 grote bloemkool, y 2 1. kooknat, 40 g. bloem, 50 g. margarine, f 2 lepel kerrie, j 2 zomeruitjes, y 3 d.1. melk" Kook bloem- ' kool op gewone wijze, houd ze warm in dekschaal. Laat intussen kerrie en fijngemaakte ui zachtjes bakken in margarine. Voeg bloem toe, daarna vloeistof. Laat 5 min. zachtjes doorkoken. Maak op smaak af en giet de saus over de kool. Smaakt goed met garnalen en aard. puréee. BLOEMKOOLSCHOTEL met gebakken worst. 1 grote bloemkool, 1 kg. gekookte aard., bloemkoolnat, melk, nootmuskaat paneermeel, 50 g. boter, aroma. Kook bloemkool, maak ze fijn, vermeng ze met nootmuskaat. Maak purée van aardapp. vloeistof, boter, aroma. Vul hete schotel afwisselend met bloemkool en purée; strooi op bovenste laag purée wat afzonderlijk gebakken paneermeel. Geef hierbij dikke plakken bon vrije bloedworst, vlug gebakken. PubL CENTR. BUR. v. d. TUINBOUWVEILINGEN (Adv.) ---