Wetsontwerp sociale verzekering gedetineerden ingediend Bij de Tweede Kamer is ingediend het wetsontwerp sociale verzekering van gedetineerden. In de memorie van toelichting van de ministers van justitie en sociale zaken lezen wij het volgende : De opbrengst van de door de gedetineerden verrichte arbeid komt in het algemeen ten goede aan het Rijk ter bestrijding van de kosten, die t"oor het Rijk voor de huisvesting, voeding en ligging van de gedetineerden worden aangewend Van het loon, dat door de opdrachtgever ain het Rijk wordt voldaan, wordt evenwel een bepa?.ld percentage (3%) gestort in de cantinekas van het kamp Voorts wordt 7% van dit loon gestort in de ten name van de gedetineerde gehouden uitgaanskas, die hem bij zijn invrijheidstelling wordt beschikbaar gesteld Tenslotte wordt 10% wekelijks overgemaakt aan de echtgenote. Heeft de tewerkgestelde gedetineerde geen echtgenoot of minderjarige kinderen, dan v ordt dit percentage van het door hem verdiende loon eveneens gestort in de te ziinen name aangehouden uitgaanskas. Geniet in 't algemeen 't Rijk geheel of gedeelte'ijk de voordien van de onbren^st van de arbeid der gedetineerden. a*»n de andere kant is het red Q, "k, dat de gedetineerden in bemerkte mate onder de regelen van de ongevallenwet 1921 worden gedacht. De regehng in het ontwerp van wet vervat, sluit enerzijds aan bij de bij het ?*evangeniswez°n gebruikellibe practijk en anderzijds bij de regel'n", die bij verordening van de chef van de staf Militair Gezag van 5 Mei 1945'werd getroffen ten aandien v°n de in de bewaringsen verHijf skampen opgenomen personen. --- KONINGIN MAAKT WANDWLING DOOR AMSTERDAM. H. M. de Koningin heeft gistermorgen met haar hofdame, mevr. L. Tn. de Beaufort, een korte wandeling dcor de binnenstad van Amsterdam gemaakt. In het hoofdpostkantoor kocht H. M. bij de speciale stand kinderpostzegels, waarna zü zich naar de Dam begaf en in het huisje van de Nationale Monumentencommissis een aantal vierkante centimeters Middendemterrein kocht. Een wandeling over het Rokin besloot dit korte uitstapje. Des middags reed H. M. de Koningin naar het paleis Soestdijk. --- BRIEVEN ONDER DE KERSTBOOM VAN ONZE JONGENS. De gelegenheid zal worden geopend om aan in Indië vertoevende Nederlandse militairen met Kerstmis een speciale Kerstbrief te doen uitreiken. Het ligt in de bedoeling, dat de commandanten deze brieven op Kerstavond bij de gezamenlijke viering van het Kerstfeest aan de militairen overhandigen. De brieven moeten daartoe vooreerst worden gesloten in een enveloppe, waarop alleen de naam, voorletters en het legernummer van de geadresseerden behoort te worden vermeld, en vervolgens in een tweede omslag, te adresseren aan de commandant van het betrokken onderdeel Op deze buitenenveloppen fcehoort tevens de aanduiding „Kerstbrief" tt worden gesteld. De brief mag niet zwaarder wegen dan 20 gram en moet op de normale wijze worden gefrankeerd. Ze moeten uiterlijk 9 Dec. a.s. in Nederland ter post worden bezorgd. • --- Geen goede Sint Geen goede Sint voor een vrouw of meisje wanneer ze als geschenk niet een tube Hamea Gelei heeft ontvangen. lAav.j --- ALEX ROOSDORP MAAKT AARDAPPELFILM. Op instigatie van de cineast Alex Roosdorp te Deventer, die reeds eerder een aantal landbouw- en veeteeltfilms maakte, is thans ook een „aardappelfilm" tot stand gekomen, omvattende de gehele teelt en in het bijzonder het kweken van zui.er pootgoed. Deze film draagt de titel „Ons volksvoedsel." Nederland heert deze film zonder enige kosten voor de Zwitserse landbouw beschikbaar gesteld. --- K.L.M. BOEKT WINST VAN ACHT TON In het jaarverslag over het jaar 1946 van de Kon. Luchtvaartmaatschappij wordt medegedeeld, dat het boekjaar 1946 sinds de oprichting van de maatschappij het eerste is dat met een winstsaldo afsluit. Het saldo beloopt ƒ821.985.—. Voor ruim ƒ 17.000.000.— zijn afschrijvingen op de vloot en andere activa toegepast, aan de reserve voor ontwikkelingskosten is ƒ 800.000 toegevoegd. Het gunstige resultaat is voornamelijk verkregen door stijging van het vervoer van passagiers, vracht en post op de geregelde lijnen. --- SPOORWEGEN GAAN MODERNISEREN In de loop van de komende jaren zal hét spoorwegbedrijf worden gemoderniseerd. Deze modernisatie zal vooral betrekking hebben op het gebied der tractievormen. De grote verwoestingen in het spoorwegbedrijf hebben ruimte gemaakt voor een grootscheepse toepassing van nieuwe technieken. De stoomtractie zal in de toekomst geheel worden verlaten. Behalve electrische treinen zal men zowel diesel-electrische locomotieven als diesel-electrische motorrijtuigen gaan gebruiken. Wellicht zal zelfs de hete luchtmotor worden ingeschakeld, vooral omdat deze de toepassing van eenvoudige overbrenging doet verwachten. Aan de verlichting der rijtuigen zal grote zorg worden besteed. De toepassing van buislampen is niet onmogelijk. De treinen zullen zoveel mogelijk in stroomlijnvorm worden gebouwd. --- COMMISSIE SURINAAMSE STAATSREGELING Tot leden der commissie tot voorbereiding van het wetsontwerp tot wijziging van de Surinaamse en Curacaose staatsregeling zijn benoemd de heren: Tilanus (C.H.), plaatsvervanger Krol, Bierema (Vrijh.), plaatsvervanger Vonk, Meyerink (A R.), pica's vervanger Verkerk, de Kort (K.V.P.), plaatsvervanger Mes, Wagenaar (C.P.N.), plaatsvervanger de Groot, Nederhorst (Arbeid), pl. vervanger Stufkens, Romme (K.V. P.), plaatsvervanger Serrarens. --- ZIEKTEKIEMEN TE WAPEN TEGEN PENICILLINE. Het „wondermiddel" penicilline verliest aan effect ,omdat de kiemen, die het aanvalt, snel een verhoogde weerstand ontwikkelen, aldus verklaart dr. Mary Barber in het officiële orgaan van de Britse vereniging van medici. De dokters bevinden, dat de kiemen, die normaal gemakkelijk kunnen worden vernietigd, nieuwe en sterkere kiemen gaan vormen in zodanige mate, dat zij enigszins alarmerend is. Sir Alexander Fleming, de uitvinder van penicilline .verklaarde dat hier niets tegen te doen is. Zowel in de V.S. als in Engeland, aldus sir Alexander, zetten wij het onderzoek voort om het antwoord te vinden. --- MOSKOU ALS POTKIJKER. De Russen leggen de laatste tijd een opmerkelijke belangsleUng aan de dag voor Zweden. Zelfs binnenlandse aangelegenheden worden in de Sovjet-Unie met grote ge.nteresseerdheid gevolgd. De Zweedse bladen geven uiting aan hun toenemende bezorgdheid daarover. De rechtse en centrumpartijen oefenen scherpere critiek op het communisme en critiseren het feit, dat de socialistische regering aan de Sowjet-Unie een crediet voor wederopbouwdoeleinden heeft verleend. De impopulairste Russische actie sedert de vorming van de Kominform is de poging van de ambassadeur, Tsjernitsjef, om een uitzending van Radio- Stockholm te censureren. Tsjernitsjef verzocht dat de twee Scandinavische schrijvers, die, ter gelegenheid van de 30ste verjaardag van de Sowjet-Russische revolutie, te?en het communisme zouden spreken, twee andere zouden een pro-communistische toespraak houden — van het nroTamma zouden worden verwijderd. Het ministerie weieerde en de conservatieve en liberale ners onende baar aanvallen on Tsiernitcief, d'e tot eind November onafgebroken voortduurden. --- VERMIST AMERIKAANS VLIEGTUIG OPGESPOORD. Een vliegtuig van het Amerikaanse leger, dat op zoek was naar een sedert Vn. dag jJ. vermiste Amerikaanse Dakota met twintig personen aan boord, heeft gemeld dat het in de buurt van Kaiserlautern per radio met de vermiste machine in contact was gekomen. De piloot van het speurvliegtuig ving van de grond af lichtseinen op welke beduidden: ..bebost gebied. Zeer verlegen om hulp." --- De juwelensmokkel naar Engeland Belgisch zakenman dupe van smokke organisatie? Reuter meldt, dat Raoul Gustave Walraevens, de reiziger, in wiens koffer dezer dagen bij aankomst op het Londense vliegveld voor een waarde van 100.000 pd. st. aan juwelen in beslag werd genomen, tot een boete van 18.000 pd. st. is veroordeeld: 13.000 voor ontduiking invoerrechten op juwelen, 500 voor verboden invoer van geldswaarden en 4.500 voor ontduiking invoerrechrechten op ongezette diamanten. De verdachte, een 42-jarige zakenman uit België die te Brussel een kleine fabriek drijft van instrumenten voor het repareren van schoenen, had ar.n de douare alleen chocolade en sigaretten getoond en verklaarde niets anders voor aangifte bij zich te hebben. Walraevens heeft naar zijn zeggen drie maanden geleden onder protest de koffer, die bij het douaneonderzoek en dubbele bodem bleek te bevatten, waar de kostbare inhoud onder verborgen lag, ten geschenke gekregen van een jood, die hij tijdens de oorlog ongeveer 12 maanden voor de Duitsers verborgen heeft gehouden. Walraevens is nu van mening, dat de Jood hem 'n verkeerde koffer heeft gegeven. Voor het feit, dat hij over twee paspoorten beschikt, voerde Walravens als verklaring aan, dat hij het eerste aanvankelijk kwijt was geweest. Zijn verdediger voerde aan, dat Walraevens naar zijn mening de dupe is geworden van een smokkelorganisatie. fijdens de oorlog was hij lid van de verzetsbeweging in België en had hij geallieerde parachutisten verborgen. Naar zijn mening wist de verdachte niets af van de geheime inhoud van de koffer. --- WICHELROEDELOPER ONTDEKT OPNIEUW PROJECTIELEN ONDER SPOORBAAN ZWOLLE—DEVENTER Gistermiddag heeft de wichelroedeloper Hulsegge uit Gorssel, nabij de spoorbaan te Wijke, de plaats aangewezen waar een vliegtuigbom moet liggen, slechts 4 meter onder de begane grond. Onmiddellijk zijn maatregelen getroffen, om de bom onschadelijk te maken, hetgeen a.s. Donderdagmiddag zal geschieden. De heer Hulsegge heeft tijdens het zoeken ontdekt, dat op anderhalve meter afstand van de door hem gezochte bom zich nog een ander groot projectiel in de grond bevindt en wel op slechts twee meter diepte. Men zal zich herinneren, dat de heer Hulsegge nabij Olst onlangs eveneens met de wichelroede de plaats heeft aangewezen, waar enige vliegtuigbommen bij de spoorbaan van de lijn Zwolle-Deventer in de grond zaten, welke bommen toen zijn gevonden en verwijderd, resp. met een betonnen plaat afgedekt zijn. --- DE RENVILLE IN PRIOK AANGEKOMEN. Gistermorgen in alle vroegte verscheen het transportschip der Amerikaanse marine „Renvrie", waarop zo spoedig mogelijk de Nederlands—republikeinse besprekingen onder auspiciën van de Commissie voor Goede Diensten gehouden zullen worden, voor de kust van Batavia. In de loop van de ochtend werd het schip ger>- 3ien in de haven van Tandjong Priok. --- Suriname voelt zich bij de neus genomen Nederland beloofde een zijden sjaal en gaf een kunstzijden dasje (Van onze Haagse redacteur) „De stemming in Süriname begint erg geprikkeld te worden; men begint te twijfelen aan de oprechtheid van de Nederlandse toezeggingen. Het duurt allemaal zo lang en men begrijpt niet waarom. Goed, Nederland heeft méér zorgen dan alleen de herziening der Surinaamse staatsregeling, maar toch Op meer dan één andere plaats ter wereld is al gebleken, dat de eisen van koloniale volkeren hoger worden naarmate de inwilliging langer op zich laat wachten". Zo spreekt mr. dr. Raymond Heni'i Pos, officieel verter enwoordiger van het gebiedsdeel Suriname bij de Nederlandse' regering, die enige dagen geteden viiegend via New-Yok in ons land is aangekomen en nu zo welwillend is ons een persoonlijk onderhoud toe te staan. Wij zitten naast hem in de hal van „Vieux Doelen" en luisteren met aandacht naar zijn betoog, dat aarzelend begint en dan langzamerhand tot de kern komt. Hij is nog niet ingeleefd in de Nederlandse verhoudingen, deze 37-jarige evenknie van mr. dr. Moisis Frumencio da Costa Gomez, die nu al meer dan een jaar als vertegenwoordiger van de Antillen optreedt. Veel lijken zij niet op elkaar, deze twee West-Indiërs, al zijn zij beide nog jong en spreken zij de Nederlandse taal als waren zij ergens tussen Rodeschool en Cadzand geboren. En dan is er nog een andere overeenkomst : zij hebben beide haast, of liever, zij vertolken beide de haast van de bevolkingen, die zij vertegenwoordigen. „Waarom die haast ?" vragen wij. „Op zichzelf is het natuurlijk van ondergeschikt belang of de ontvoogding van de West wat langer duurt dan verwacht was, maar met de maanden ging ook het vertrouwen weg. Wachten op Indonesië ? Moeten wij de dupe worden van het feit, dat wij onze zalmen willen regelen binnen het kader van de Grondwet en dat de autonomie-beweeing op Java ten deele een revolutionnair karakter draagt ? Suriname en Curacao hebben geruime tijd geleden autonomie-commissies gebonden en die zijn teruggekomen met de boodschap, dat de zaak in orde zou komen. Zii waren ervan overtuigd en wij ook. maar er gebeide ma^ndsn achtereen niets. En langzamerhand begon men te Paramaribo de commissieleden te verwijten, dat zii zich hadden laten beetnemen. Dat pevnel kregen zij zelf on de d"ur ook. Tosn kwamen de heren Friederickv en Eoth uit Den TTaag en d'e vertelden vertrouwel' ! k, dat er in Sentember een rondetafelconferentie voor de West sou komen, maar er kwam niets in Sentember." „Dat d'e er nog niet is li CT t, meer aan de West dan aan Ned°rl*>nd £> e (ipipo-at'es zUn rvv* niet samengesteld", merken wij on. „De Surinaamse wel !" „Maar de Curacaose niet En ovengens is het wetsontwem betreffende de ontvoogding verschenen en u hebt het ereruime tijd tevoren als voorontwern ter inzage gehad Heeft dat dan geen goede indruk gemaakt ?" is onze vraag. „Het is staatsrechtelijk zeker een knap stuk werk, maar de wijze, waarop het is geredigeerd, is psychologisch niet erg gelukkig. De memorie van toelichting is belooft — om het in beeldspraak uit te drukken — een prachtige zijden sjaal, maar het wetsontwerp blijkt een eenvoudig kunstzijden dasje te zijn. Zoiets doet geen goed. Wij hebben het gevoel van een knecht te zijn, die van zijn baas de mededeling heeft ontvangen hem tot zijn compagnon te zullen maken, maar er zó lang on moet wachten dat het uitstel op afstel gaat lijken. Zo'n knecht voelt zich bij de neus genomen, wordt kriegel en begint het met de dag onaangenamer te vinden knecht te zijn, wat hem tevoren veel minder hinderde." „Moeten wij de staatsgreep-Sanches ais een uitvloeisel van die ster"min^ z'en ?" „Staatsgreep is een groot woord „Bestond de groep, die zich van de macht meester wilde ma 1r en uit tot besturen bekwame lieden ?" „Neen, dat niet, maar ze rekenden on de steun van de bevolking". „En hadden zij daarop kunnen rekenen ? Hebben zij een goede pers gehad ?" „De commentaren waren niet in alle OTichten afkeurend. Er leeft wel zoiets onder de mensen, er wordt wel over los-van-Holland gesproken, al meent men dat niet letterlijk en al zal het zover niet komen, maar de teleurstelling is niet we» te praten en daar schUnt men hier geen idee van te hebbn. „De verlangens van Suriname worden in brede krin? alleszins redelik sreseht; u zult hier veel sympathie ontmoeten, menen wij mr Pos te moeten verzekeren. „Suriname zal verbaasd zijn dat te vernemen", antwoordde hij ons. --- Staatscommisste herziening Burgerijke Wetgeving Op voordracht van de minister van Justitie zijn benoemd in de staatscommissie inzake herziening van de Nederlandse burgerlijke wetge.ing: tot voorzitter: prof mr E. M. Meijjrs, hoogleraar aan de rijksuniversiteit te Leiden; tot lid, tevens ondervoorzitter: prof mr P. S. Gerürandy, voorzitter van de raad voor het rechtshersi ei te 's-Gravenhage en prof mr R. P. Cleveringa, hoosleraar te Leiden; tot lid: prof mr J. H. Beekhuis, hoogleraar te Groningen; prof mr dr S. van Brakel, hoogleraar te Utrecht; mr L. A. Donker, lid van de Tweede Kamer te Rotterdam: prof mr T. J. Dorhout Mees, hoogleraar te Utrecht; prof mi J. Eggens, bijzonder hoogleraar te Utrecht: prof mr dr W. F. de Gaay Fortman, hoogleraar te Amsterdam, mr.J. A. L. M. Loeff, advocaat en procureur te Rotterdam; prof mr Ch. J. J. M. Petit, hoogleraar te Nijmegen; mr M. W. Scheltema, griffier van de Provinciale Staten van Groningen; mr G. J. Scholten en mr C. R. C. Wijkerheld Bisdom, beiden advocaat en procureur te 's-Gravenhage. Tot algemeen secretaris is benoemd mr W G. Belinfante, raad-adviseur bij het ministerie van Justitie te 'sGravenhage. --- MONICA is verloofd naar het En ;els van BERTA RUCK 13 door: |. |0.»ISö£N „Zoudt u mij willen zeggen, juffrouw Trant, of u soms wegens dat lunchen met mij onaangenaamheden op kantoor heeft ondervonden ?" „N—neen", zei ik, maar voegde er haastig aan toe: „Het was een beetje vervelend. U kunt u, dunkt mij, wel voorstellen, dat het een beetje vervelend was, tenminste voor mij". „Zo. Hebben die meisjes het u vervelend gemaakt ?" , Neen, o, neen", zei ik snel, want ik had niet graag willen horen, „nu dan kunnen ze vertrekken". Dat gunde ik hun niet, al had ik een uur tevoren mij niet minder dan moorddadig gevoeld tegenover hen. „Het was alleen een beetje moeilijk. om hun uit te leggen...." „Nu, dan zal de ring het wel ophelderen", zei miin chef koel, toen de taxi stilstond voor de winkel van een grote juwelier. Een jongen in groen en zilver livrei deed de deur voor ons open, en meneer Waters liet mij voorga in. Van alle kanten schitterden mij diamanten en andere edelgesteenten tegen. Nu geloof ik, dat bloemen een kalmerende uitwerking op een vrouw hebben en edelgesteenten daarentegen een stimulerende uitwerking; dat die haar opwinden en prikkelen. Dit is waarschijnlijk, omdat zij gewoonlijk verlangens opwekken, die onbereikbaar zijn, en daarenbovan het bewustzijn, dat, welke mate van schoonheid zij bezitten moge, die tienmaal verhoogd zou worden, als zij zich tooien kon met het gewkenste sieraad. Zo heeft Sydney Vandeleur het mij tenminste eens uitgelegd. Cicely zei ook eens voor de grap, dat zü wel een man van negentig zou willen nemen, als hij haar maar een mooi parelsnoer kon geven. Maar, hier was het een heel ander geval. Een kleine tan met olijfkleurig gelaat en krullend zwart haat boog over de toonbank heen. Het zou zelfs juffrouw Robinson moeite hebben gegeven, om hem na te doen zoals hij daar op meer dan ovT^rairen toon beie°fd vroeg: „En wat mag ik u? " „We wilden enige ringen van u zien", zei mijn chef kortaf. „Engagementsringen bedoelt u, niet waar ?" „Natuurlijk", zei meneer Waters, terwijl hij met een ijskoude blik over het hoofd van de juwelier heen keek. „Nu —" Ik voelde, dat hij bijna zijn gewone: „Nu, juffrouw Trant", gezegd had, maar zich had ingehouden, omdat de ogén van de koopman nog steeds vragend op hem rusten. Hij veranderde het dus in: „Welke stenen zal hij ons laten zien ?" „Och, het doet er niets toe. Ik bedoel, het is mij hetzelfde". Ik was nog meer dan zenuwachtig op dat ogenblik, ten eerste wegens de houding van de meisjes tegenover mij, sedert ik gisteren van „Carlton" terug kwam en ten tweede, wegens de weinige tact van de Baas; zijn plan om mij daar weer straks in hun midden terug te zenden met zijn ring aan mijn vinger en verder geen uitlegging. Ik kookte bijna van woede. Toen hij dus als terloops voorstelde: „Zullen we dan maar diamanten zeggen?" zei ik bijna zonder dat ik het mij bewust was : „Ja, dat is goed. Diamanten behouden altijd hun waarde". Zodra de woorden mij over de lippen waren, besefte ik, dat ik een flater gemaakt had. De juwelier scheen het echter als een bijzonder geestige opmerlfing te beschouwen. Hij wierp zijn krullebol lachend naar achteren en zei. dat ik toch zeker niet aan de verre toekomst wilde denken. „Het is altijd goed, om op alles voorbereid te ziin", zei meneer Waters droogjes. „Ik zou graag die diamanten ringen daarginds van u willen zien". „Daar ginds" betekende heel aan 't eind van de winkel, waar de juwelier buiten het gehoor zou zijn van het pas geëngageerde span. „Juffrouw Trant", zei toen de Baas kortaf en haastig: „Wat bedoelde u met diamanten behouden altijd hun waarde ?" „ Wel, doen zij dat dan niet ? Ik had het echter misschien niet moeten zeggen, waar die man bij was. Mijn bedoeling was, dat u er niets bij zult verliezen, als ik u de ring over een jaar teruggeef". „Er is geen spvake van de ring terugzenden, als het zogenaamde engagement om is", zei meneer Waters, terwyl hij mij aankeek. Ik was verslagen. „Ik stuur hem natuurlijk terug" zei ik. „Dat was mijn bedoeling geenszins. U zult allerlei onkosten hebben; reiskosten enz. bedoel ik". Hij meende natuurlijk weer kleren, maar wilde dat niet zeggen. „Ik dacht, dat de ring dat zou kunnen goed maken". Ik begon weer te kok^n. „Dan wil ik liever geen diamanten hebben", zei ik. „Dit zijn bijzonder mooie stenen", begon de juwelier. „Ja, maar ik geloof, dat ik toch liever parels of opalen wil hebben", zei .k, verslagen over mijn stoutmoedigheid, maar vastbesloten mijn wil door te zetlen. „Heel zelden kiest een jonge dame opalen voor haar engagementsring", zei de juwelier met een glimlach. „De meeste dames beschouwen een opaal als een ongelukssteen". „Ik ben niet bijgelovig" zei ik. „Ik wou liefst — ik ben besloten, een ring met opalen le nemen, vooral heel kleine steentjes". . Neen, we nemen diamanten", zei mijn chef bedaard. „Haalt u mij nog wat andere ringen, als ne büeft". „Ik wil ze heus liever niet hebben", hield ik aan, terwijl de zwarte krullen en witte tanden even weg waren. „En ik wilde juist van wel", Tui meneer Waters. „Diamanten vaHen op, iedereen ziet ze. En u begrijpt, toch wel, dat het dan het meest op een echt engagement zal lijken „Ja, ik begrijp het", zei ik aarzelend, ik voelde me meer overstuur dan ooit, „maar, als ik ze dan moet hebben, dan sta ik er ook op. om u de ring terug te sturen, als —" „Als het zover is, kunnen we dat nog wel bepraten", viel de Baas mij in de rede, want juist kwam de winkelier aan met een blad vol ringen. „Ja, dat is een mooie ring met die grote steen en die kleintjes er om heen. De kleur lijkt mij goed". „Het is een prachtstuk, meneer. Ik ben zeker —" „Pas hem even aan", zei meneer Water, terwijl hij mij de flonkerende ring toehield. Ik tork mijn linker handschoen uit, maar hier trad de juwelier we°r tussenbeide. „Neemt u mij niet kwalijk, meneer. -naar dat zou niet correct ?.iin. Een engagementsring moet de °erste keer altijd door de aan- - Me aan de vineer van de jonge dame gestoken worden!" --- MIJNWERKER BEGON VOOR ZICHZELF Een Belgische krant brengt het bericht dat de rijkswacht te ^.hatelineau overgegaan is tot de arrestatie van een gepensionneerde mijnwerker. Deze man had onder zijn eigen huis en onder dat van zijn buurman een miniatuur mijnschacht gegraven, die hem zoveel steenkool opleverde, dat hij iedere week twee vrachtauto's kon laden. De ondernemende mijnwerker had zich al een voorraadje gevormd van 7 ton. --- BURGERWACHT IN DE MAAK? „Er wordt gedacht en gewerkt aan de bouw van een apparaat, een soort burgerwachtapparaat, dat beoogt land en volk bij te staan in moeilijke tijden. Hst zal ook sledelijk georganiseerd zijn. Wanneer we in tijd van oorlog nood konden lenigen, hoeveel lichter moet dit dan vallen in de huidige tijd, nu aan het organisatorische werk zoveel minder belemmeringen in de weg staan. Ik weet dan ook zeker, dat ik te gelegener tijd een beroep op u zal kunnen doen". Aldus sprak dokter J. de Ruiter in de laatste jaren der bezetting commandant van de mobiele colonne der binnenlandse strijdkrachten in Den Haag, tijdens een plechtige uitreiking van een aantal oorkonden door Prins Bernhard aan leden van deze collonne. --- Een volk staat voor een nieuwe weg (Van onze bijzondere medewerker) Parijs, half November In Le Touquet, — of eigenlijk heot deze badplaats Le Touquet-Paris-Plage —, heb ik de eerste zitting bijgewoond van de nieuw gezen gemeenteraad. De zitting geschiedde namelijk in tegenwoordigheid van alle deelnemers aan het Congres van Morele Herbewapening, waarvan ik reeds e&rder enige indrukken weergaf. En tijdens de vergadering stemde de raad eenparig in met de idenlen der Morele Herbewapening. Deze, gebeurtenis, hoe onbelangrijk misschien in de wereldgeschiedenis —, mag als tekenend g?lden voor wat op het ogenblik in Frankrijk gebeurt. En wat in dit land gebeurt is u'termate belangrijk ook voor gehe°l Eurona. D p ..ee^iddelde Fransman" (die eiffenl'Jk niet bestaat, ik kom daaron no<* terug), is het gedokter aan zijp l«nd van Se laats + p tijd hartgrondig moe. En al zal niemand durven bev-ren. dat FrankHik ST *ced 'g en bloc de idealen der Morel? He r bewa"eninfir 'n nraktiik zal "Pfn brengen, er zün h'"er onsre*"'ji f eld h-'TT'jke dingen, en wel •'aden, on komst. WORSTELING MET DE "P.MZEN. Er is trouwens de lna f ste dieren al 7 .0 het een en ander gebeurd. Het ro^mpit jn He C G T. *>et he°ft gekraakt in M'rseille. De Gaulle stemde erin toe de ners te ontvangen. en er v'eien harde woorden in het ns'loTT.ent. Wrar all?s in de eerste plaats om ■'raait. is uiteraard de levensstandaard. Het is on het ogTN'k n'et he-1 b-st in Fra-kr"k, niet voor de vreernd°l''ne d'e m?t een cehamel beetje devi°z°n moet rondkomen, rr>"i r vooral n'et voor de Fransen p-i te°-enstellincr stad en n'atteland is zo nu en dan schrijnend te noemen. De kramoochti^o p^ingsn van de regpHn" om de Tij zen te handhaven, hebb~n de boeren -; 'o o n h DC, l"iten. e^>n "root gedeelte van het PTera.n d"t dit iaa r toch al niet overvloedig kon werden gpnc'st. aan het vee te voederen. De Pgr"^"nnars die met hun bonnen moet°n rondomen, i^rü^en d'ar->m slechts SW0 er. brood per daer. Fin dat wil wat z^eeen voor de mensen, dip srewend zün. bij alle moaltHHen brood te eten . Van cle andere ziide h eeft de reTerine de kolen^rijs niet on neil kunnen houden. De miinen zijn genationaliseerd en tonen schromelijke tekorten. En de Franse mijnen noch die van het Saargebied leveren voldoende op voor de behoeften van het land. Met het omhoog gaan der kolenprijzen stegen ook de prijzen voor gas en electriciteit. De Parijse bladen meldden dezer dagen zelfs met enorme koppen, dat de Métro de ritprijs van vier op vijf francs gaat brengen. Dit : lss verontrust de Fransman zeer. Met angst in het hart ziet hij ■*ijn franc steeds meer in waarde dalen en de moe'lijkheid derhalve. °r in het buitenland binnenkort helemaal niets meer voor te kunnen konen. !3n het ziin vooral de menden met de ,.vaste inkomens", die de dae van morgen met zo^g verbeiden. Ik snrak een kantoorbediende, die voor de oorlog een redelijk calar's geroot pn met vrouw en kind 'n z'in gerie f eliïki won'rg in Rueil een voo r stid van Parijs een nrethuisebik leven sleet Nu heeft deze man roe ste°ds hetzelfde inv 0 rren. M°ar nok z.iin vrouw werkt 'n de stad on k^ntoT en h"n dnbpoiorjg v>o n toch ieder b ; H"t v »n hnn^erd francs (o"rrr.TrpPr f ^ twoprrppl anry te lHik~n. voor ?ij kunnen beslu'ten het +nor TTr'*r» , pn "oor^l o Trpr orron voOr'onifr S + jif dVh f prob^■norj fn wil'en 7ij ook alleen rna^r de schone b«w*rPT\ w or »t ik zv of p-»pf rr'rt 9P^ + eO o 311 P r ^ rpcQ, * Tr,:>oy, ^'> t^fpi °n d*i r e «opn ö foncnr-pror. T- T o+, <5 fïlp Pvond T° oiigor) jr»°t vreemde" tjv* oo 1r ^e **ro*» en noVsorp+t; V»£>KKp^ pr^prt yi 0fy ?n On"»-Jot, de Ir ypon' 0 'n~ V\p7ior/>'n?c: VmicelMlr pnncpIporrï O prtylnnf V°n ni°t pr worden on <*e woningmarkt, steed? rr.o«f .'rnnytorror tw ''onkPl ^°"d. poe is dit d«^n te rUmen d° *<■»•« r>or>H W e ~t rrprvi i ^ o TTvori^TYiori wO lv 1 rtrji o of t W hü er ve*i fr n - Vqnkor *o rt !i ei^enl^k f^n rro * in? P*