Rijnverber via Antwerpen en Rotterdam stelt teleur Tot nog toe ver beneden de raming gebleven Volgens het Brusselse blad „Het Laatste Nieuws" zijn de verwachtingen, die gesteld werde»» in de terugkeer van het Duitse Rijnverkeer naar de Beneluxhavens, na de overeenkomst met de Brits-Amerikaanse bezettingszone geenszins in vervulling gegaan. Tijdens de eerste twee maanden dat de overeenkomst van kracht is, werden 65.000 ton goederen over de Beneluxhavens vervoerd, waarvan 16.000 over Antwerpen en 46.000 over Rotterdam. In de loop van deze periode hebben twee schepen Antwerpen en zeven Rotterdam aangedaan. In bevoegde kringen, aldus „Het Laatste Nieuws" verklaart men ch met dit resultaat niet tevreden en spreekt men zelfs van een gemis van fair-play. De bezettende overheid heeft weliswaar geen enkele verbintenis aangegaan, wat betreft de hoeveelheden, die via de Beneluxhavens zouden worden verzonden, doch In de loop der besprekingen is herhaaldelijk gewag gemaakt van 5 millioen ton goederen voor het jaarlijks doorvoerverkeer. In belanghebbende kringen hield mea rekening met een maandcijfer, dat in geen geval lager zou liggen dan 100.00C ton voor ieder van de Beneluxhavens en men is van oordeel, dat de overeenkomst weliswaar naar de letter, doch volstrekt niet naar de geest werd uitgevoerd. --- WEER DOODSTRAF-EISEN TEGEN LEDEN COLONNE HENNEICKE. Aan de lange lijst' van doodstraffen, die gedurende de laatste maanden voor het Amsterdamse Bijzonder Gerechtshof zijn geëist en waarvan veel ook zijn uitgesproken, is gisteren weer een tweetal toegevoegd. Het betrof ditmaal weer leden van de beruchte colonne Henneicke, die zich specialiseerden op het opsporen van Joden. De tenlasteleggingen tegen de verdachten, de Amsterdammers E. M. Ellemers en G. H. Mijnarends bevatten ditmaa" een aantal namen van de door hen gearresteerde Joden. Zoals bekend zijn deze gegevens ontleend aan de administratie van de colonne Henneicke, die onlangs in de kelder van een Amsterdamse synagoge werd gevonden. Militaire besprekingen te Brussel De besprekingen der ministers van defensie van de bij het pact van Brussel aangesloten landen en hun deskundigen zijn gisteren begonnen. Naar van bevoegde zijde wordt opgemerkt, heeft de rationalisering en standaardisering van het materiaal der bij de verdediging van West-Europa betrokken landen niet alleen een militair, doch ook een economisch aspect. Bij de keuze van dit materiaal moet namelijk rekening worden gehouden met de productiemogelijkheden van elk land der bij het pact aangesloten landen. Van Belgische zijde beek tijdens de besprekingen, op grond van de capaciteit der Belgisch-Luxemburgse zware in. dustrie, te worden aangedrongen op de toewijzing van een belangrijk aandeel In de productie van bedoeld materiaal, waardoor de werkloosheid in België op doelmatige wijze zou kunnen worden bestreden. Kominform vertoont een scheurtje Afvalligen in Montenegro Enkele aanhangers van de Kominform in de Staat Montenegro zijn in opstand gekomen. Een zekere Ilja Boelanowitsj en enkele van zijn volgelingen hebben zich afgescheurd en de „strijd tegen de volksautoriteiten" aangevat. Volgens de eerste minister zullen zij „volgens de revolutionnaire methodes worden verpletterd. Hij vergeleek de dissidenten met „Tsjetnikbandieten". Na de actie van de dissidenten te hebben aangeklaagd, verklaarde de minister, dat alle communisten er op dienen te letten, dat zich geen nieuwe scheuringen voordoen. Op internationaal gebied laakte hij de houding van de Kominformlanden ten aanzien van Joego-Slavië. Hij beschuldigde de Sovjet-Unie er van zich niet als een communistisch land te gedragen, daar zij onder meer heeft besloten het SovjetRusslsch-Joego-Slavische handelsverkeer te beperken, hierdoor de vestiging van het socialisme in Joego-Slavië ii gevaar brengend. Vredesconferentie op Rhodos Dr. Bunche tot voorzitter gekozen Dr. Bunche, de fungerende bemiddelaar der V.N. in Palestinka, is formeel gekozen tot voorzitter voor alle vergaderingen van de conferentie tussen Joodse en Egyptische afgevaardigden op 'n vredesconferentie voor de Negeb. De Israelische en Egyptische afgevaardigden zijn 't eens geworden over de volgende agenda voor de wapenstilstandsbesprekingen : 1 Waarborgen t.a.v. militaire offensieven en nationale veiligheid; 2. Uitvoering van de resoluties van de Veiligheidsraad van 4 en 16 November, die aandringen op een bestand en een wapenstilstand; 3. Het ontwerpen van een wapenstilstandsovereenkomst ; 4. Parafering van deze overeeenkomst. Turkse kabinet afgetreden Het Turkse kabinet is afgetreden. President Ineunu is onmiddellijk besprekingen begonnen met politieke leiders om een nieuwe minister-president te kiezen. Minister-president Hasan Saka stelde in Juni de thans afgetreden regering samen na een crisis in verband met de economische en buitenlandse handelspolitiek. In September had een wijziging in deze regering plaats, nadat -es ministers weren afgetreden. Politieke waarnemers voorspelden enkele dagen geleden een nieuwe kabinetswijziging, toen Kasim Goelek, minister voor communicatie, t werd benoemd tot minister voor de Marshallhulp en de verantwoording kreeg voor de coördinatie der Turkse economie en buitenlandse credieten. Hoewel niet precies bekend is, welke de redeen zijn voor het aftreden van het kabinet, is het een publiek geheim, dat premier Saka er onlangs over heeft geklaagd geen volledige steun te verkrijgen van de volkspartij, die 400 zetels van de 4'ï"i in de nationale vergadering heeft. --- LEDERWAREN Wij hebben ontvangen een pracht collectie LEDERWAREN zoals Beugeltassen - Reistassen en Handtassen W. J. TEN HOLDER Brink 14 - Telefoon 2007 (Adv ) --- Anna Holmer 51 ten historische vertelling uit de eerste hellt van de iestiende eeuw. naverteld uit de nagelaten papieren van een schoolrneester Deze broederschap deed, kort na de tijd waarvan wij zojuist verteld hebben, door woeste daden van zich spreken. Hier werd het vee in de weide gedood, daar het hooi op het land in brand gestoken, elders weer werden huizen in de as gelegd. Ook ontbrak het niet aan moorden, door hen bedreven. Was er zulk een schanddaad volvoerd, dan richtten de daders een paal op met 't opschrift: „Door de Vrome Kinderen -van Emlichheim". Vooral waren het steden in Overijssel, Deventer, Zwolle en andere, zoo ok de kloosters Sipkelo en Haar, die van deze tochten vreselijk te lijder, hadden. Ofschoon door de overheid ?rote sommen uitgeloofd werden voor hen. die deze vrpme kinderen bij de politie zouden kun nen aangeven, was toch alles vergeefs Zodra er eei. gewelddaad bedreven was, waren de daders verdwenen, een teken, dat Z'~ '-Tienden en medeplichtigen in de verschillende plaatsen hadden De gehele provincie Overijssel verkeerde jarenlang in schrik en vrees. Men was nergens en nooit veilig. De landvoogdes te Brussel, de stadhouder van Overijssel, zelfs de graaf van Bentheim, door deze beiden aangespoord. troffen de scherpste maatreeglen om de daders op te sporen. Geloofde men dan, dat de goedbedoelde maatregelen geholpen hadden, dat de moordenaars en brandstichters bevreesd waren geworden en dat men nu wel een weinig minder scherp wacht kon houden, dan werd de arme bevolking plotseling door een nieuwe verschrikking aan het verstand gebracht, dat er van zorgeloosheid nog volstrekt geen sprake kon zijn. Voor en na gingen opnieuw schuren en woonhuizen in vlammen op, en op de puinhopen gaven de bekende palen met het. geheime kenteken der broederschap getuigenis van het feit, dat de „Vrome Kinderen van Emlichheim" nog aan 't werk waren. Niet zelden kondigden dezen hun werkzaamheid aan door dreigbrieven die ze op de wallen der steden of op eenai ne boerderijen neerlegden. Nog wordt in het archief van de stad Deventer het origineel van zulk een dreigbrief bewaard. Het schrijven is in het plat-Duits gesteld en is niet alleen belangrijk doordat het getuigt van het religieus fanatisme der „Vrome Kinderen van Emlichheim", maar ook, doordat het bewijst, dat ze in werkelijkheid gedreven werden door wraakzucht en hebzucht. W inneer zulke dreigbrieven gevonden werden, dan waren de bewoners van de steden wie ze golden, zoal, 1 ? nog vele oude oorkonden bewijzen, vol bezorgdheid en vrees, en dag en nacht weid wacht gehouden. Maar niets was veilig voor de dolk en de fakkel der geweldenaars, totdat omstreeks het jaar 1560, toen de Wederdopers langzamerhand vrijheid van godsdienstoefening verkregen, daar zij zich meer en meer van politieke dweperij onthielden, hun gewelddaden een einde namen. Niettegenstaande ontelbare euveldaden, die door dg vrome broederschap wedden bedreven, werd slechts één harer leden op heterdaad betrapt. Deze noemde zich Hendrik en werd te Schallinghaar terechtgesteld. Op de pijnbank legde hij de verklaring af, dat een bij de verovering van Munster ontsnapte Wederdoper, Kuiper genaamd, de ziel van de ontevredenen was, en dat deze de strooptochten deels zelf aangevoerd, deels vanuit Jemmingen, Amsterdam, Em den en Haarlem geleid heeft. XVII Overval en redding In die verklaring van de in het vorige hoofdstuk genoemde Hendrik schijnt het noemen van de naam van onze held ietwat vreemd, daar onder de broederen de mening heerste, dat hun voorganger reeds lang geleden door de Munsterse autoriteiten gearresteerd was. Maar als men bedenkt, dat het getuigenis, in Holland op de pijnbank afgedwongen, met de vermeende gebeurentis in het Bentheimse niet in tegenspraak behoefde te zijn, klinkt het waarschijnlijk genoeg, daar de „Vrome Kinderen van Emlichheim'' lang geen gunstige herinnering aan Kuiper bewaarden. Hoe dit ook zij, het gevolg ervan was, dat, hoe zorgvuldig men ook zocht, nergens een spoor gevonden werd Kuiper was en bleef onvindbaar. En toch leefde hij onder de naam Fennsga, die hem ook toekwam, verder, en wel onder zulke gunstige levensvoorwaarden als ooit te voren. Toen hij zich die avond van de tweede bijeenkomst zo plotseling op het paard voelde geheven en in woeste vai rt in gezelschap van drie geleiders over het veen galoppeerde, zou hij graag een ogenblik hebben stilgehouden, om te horen, hoe dit alles in zijn werk was gegaan. Maar wel een half uur later eerst, toen de maan bestendig achter de donkere wolken bleef, liet de aanvoerder de paarden in stap overgaan. — Ziezo, nu kan het wel wat kalmer aan, zei Haring. Fennsga, je zult wel nieuwsgierig zijn; laat Reinder nu maar eens vertellen, wat hij weet. — Is Reinder terug ? riep Fennsga, en reeds was zijn trouwe knecht naast hem. _ Breng je slecht nieuws of goed, Reinder? vroeg hij met beklemde borst. — Beide, luidde het antwoord. Uw vader is dood, maar uw moeder leeft. O, ze heeft zo naar u verlangd ! — En verlangt nog altijd naar u, zei de derde ruiter aan de andere kant van Fennsga. — Ben jij het, Hikko Lubbers ? riep hij, zijn oude dienaar uit het vaderland de hand reikend. O, vertel mij van haar ! Hoe leeft zij ? Wat doet ze ? — Zij is goed gezond en u ontbreekt haar alleen maar. U moet geen ogenblik wachten naar huis terug te keren Fennsga antwoordde niet. Hij ' streek met de hand over de ogen en reed een tijdlang zwijgend verder. — Reinder, zei Haring, die nog steeds aan de spits van het troepje reed, hoor eens 1 Zie je daar die zwarte stip in het veen ? Nu valt er juist een zwak schijnsel van de maan op. — Of ik die zien kaï?! Als dat niet het geval was, dan moest ik wel slechte ogen hebben. — Het zal met iets verdachts zijn, maar het is altijd goed, zekerheid te hebben. Rijd er eens heen ! Terwijl Reinder aan dit bevel voldeed, liet Fennsga zich door ds hem toegezonden dienaar verslag uitbrengen. Wat moest hij niet al horen! Zijn vader was in tweekamp niet ridder Hapko Rankema, de oude vijand van zijn huis, gevalien, en zijn moeder had zich teruggetrokken -op de Westerburg in Groolhusen, die /e met de bijbehorende landerijen van haar vader geërfd had. Van hier uit had ze een jaar lang onderzoek naar haar zoon gedaan, maar niet het ge-' ringste spo >r gevonden. O, Heer, zei Hikko. dat was erg, heel erg. Reeds had uw moeder alle hoop opgegeven u nooit terug te zien, maar daar kwam onverwacht een bode op de Westenburg aan. — Wat zal ze blij geweest zijn ! sprak Fennsga zachtjes voor zich heen. — Ik kan het u niet beschrijven, zei Hik