Van dood en leven Zondag is een vier-motorige „AvroTudor 5", met 78 passagiers en een bemanning van vjjf koppen bij het vliegveld van Cardiff, het vliegveld Liandow, neergestort en verongelukt. Het toestel werd bestuurd door een 25-jarige jongeman, kapitein D. J. Parsons, een zeer ervaren vlieger, die voor zijn prestaties bij de luchtbrug op Berlijn onderscheiden was. Het werd de totdusver grootste 'amp in de civiele luchtvaart: tachtig inzittenden kwamen om het leven. Het waren meest mijnwerkers uit Wales, die, enkelen vergezeld van hunne vrouwen, de te Belfast gespeelde rugbywedstrijd Ierland—Wales hadden bijgewoond. De Tudor had 'n normale accommodatie voor 72 passagiers, maar voor de korte onderhavige vlucht had men 78 passagiers meegenomen. Zo luidt het zakelijk relaas van deze ontzettende ramp, zoals de kranten het brachten. De lezers stelt bij zich zelf de vraag, of het vliegtuig overbelast geweest is en dat de oorzaak van de ramp geworden is. Er is reden voor deze vraag. Immers normaal bood het vliegtuig plaats aan 72 personen in totaal, met het oog op de korte te vliegen afstand had men er 78 in doen plaats nemen. Deugde de „Tudor" niet en heeft deze mindere deugdelijkheid van het vliegtuig de grootste luchtramp uit de vliegwereld op haar geweten? In 1947 verongelukte de eerste „Tudor", de „Star Dust" op een vlucht van Londen naar Santiago, waarbij elf personen om het leven kwamen. Daarna, in 1948, verongelukte de „Star Tiger" op een vlucht naar Zuid-Amerika met 31 passagiers. In 1949 verdween de derde „Tudor", de „Star Ariel", op mysterieuze wijze. En weer een jaar later, than* in 1950, verongelukt een vierde „Tudor", de „Star Lion" op totdusver onverklaarbare wijze en vinden van de 83 inzittenden niet minder dan 80 personen de dood. Moet het vertrouwen in de „Tudor" dus worden opgezegd? Of heeft de nog jonge gezagvoerder — 25 jaar! — een fout gemaakt? Het zal als vorige malen, misschien ook thans wel weer zó worden dat de ingestelde commissie van onderzoek bij het wrak van het vliegtuig staande, de brokstukken ervan kan hanteren en beschouwen en onderzoekingen kan Instellen, beschouwingen kan houden en mogelijke reconstructies kan opbouwen, veronderstellingen kan uiten en conclusies trekken, maar dat zij, ondanks de drie overlevenden van de ramp, toch niet met zekerheid zal kunnen vaststellen, wat de aanleidende oorzaak tot de ramp geweest is, omdat die niet meer vastgesteld kon ""worden. Zodat uiteindelijk, als bij zovele : andere vliegtuigrampen, ook achter de vraag naar het hoe en wat van dit ontzettende gebeuren, een groot vraagteken moet worden gesteld, dat nimmer beantwoord worden zal, maar tot nadenken kan stemmen. Want immers, vrolijk en opgewekt trokken de merendeels mijnwerkers met de „Tudor" naar de te Belfast te spelen rugby-wedstrjjd. Zij gingen een dag uit Zij namen hun vrouwen mee. Zij zullen zich rond het sportveld gedragen hebben zoals het bij sportenthousiasten ook voor rugbywedstrijden te doen gebruikelijk is. Zij zullen een genoeglijke dag hebben gehad. Een fijne dag misschien. En in de aangenaamste stemming zullen zij na afloop van de wedstrijd hunne plaatsen in het vliegtuig hebben ingenomen. Zij zullen in grote onbezorgdheid genoten hebben van het opstijgen, van het wegzinken van de wereld onder hen, nochtans zonder er ook maar °en ogenblik aan te hebben gedacht, dat deze stijging, het van de aarde los worden, voor hun vliegtuig en voor nagenoeg hen allen persoonlijk, wel eens een symbolische vlucht naar hoger worden kon. De dood, nam hen op z'n vleugels en voerde hen met zich mee op reis door de eeuwigheid. De dood; dat is waarvoor elk mens met goede reden huivert, zegt Frederik van Eeden. Mijn vriend, de dood, de grote bevrijder, zegt Selma Lagerlöf. Vreselijk en boeiend mysterie voor iedere levende sterveling. Want ieder komt, vroeg of laat, eenmaal tegenover dit mysterie te staan. Daarom ook 's memand los van de vragen die met dit geweldige verschijnsel samenhan gen Velen zeggen, dat niets in het leven zo zeker is, als de vernietiging door de dood. Maar anderen zien in de dood een in een andere vorm rijker voortleven. Zij zien in de dood niet het momenteel komende, maar het langzaam groeiende. Zij zien in de dood niet hun vijand, maar veeleer hun vriend, doordat zij in hun aardse loop gegrepen hebben naar het eeuwig leven. „Grijp dan in uw aardse loop naar het eeuwige leven 1 zo heet het in eeD gezaag. Laat de eeuwige rust en dfc eeuwige kracht haar vleugels uitbreiden over Uw leven, zodat gij het tijdeloze kent : n tijd; het ruimteloze in deze ruimtelijke wereld; het eeuwig ene in de verbijsterende veelheid der voorbijgaande iingen: het levensdeel, dat geen mens ontnomen kan worden; het mysterie huive ringwekkend en boeiend, dat door de stoffelijk ondergaande mens gezien wordt als uitvloeisel uit het wezen van een God van Liefde. Mogen wij deze overdenking, waartoe net ongs luk met de Tudor bij Cardiff ons aanleiding gaf, besluiten met een woorf dat we dezer dagen lazen, dat weliswaar veel .van de uiterlijke glorie van onze tijd dreigt te onder gaan, zoals de Tudor met z'n passagiers en bemanning onderging. Maar dat. wie onbekommerd om alle dingen helpt bouwen aan net geestelijk rijk dat niet vergaat, deel zal krijgen aan vreugde, die aïie schaduw^r. overstraalt, en s>H«. duisternissen doorglanst, — 1 t --- Voortzetting Amerikaanse steunverlening na 1952 De Verenigde Staten overwegen een nieuw soort hulpverleningsprogramma voor Europa wanneer het plan-Marshall in 1952 afloopt. Naar men aanneemt voert de commissie voor buitenlandse zaken van het Huis van Afgevaardigden besprekingen over de mogelijkheid van deze nieuwe hulpverlening. De republikeinse afgevaardigde Jacob K. Javits heef^ voorgesteld een speciale commissie op te richten om de aangelegenheid te bestuderen. Hij heeft verklaard het voornemen te hebben een amendement in te dienen op de ECA-wetgeving, beogend de vorming van een commissie voor de periode na afloop van het huidige hulpprogramma. Deze commissie zou tot taak hebben 1. er bij Europa de nadruk op te leggen, dat de Marshall-hulp in 1952 zeker ten einde loopt en 2. te beslissen welk sóórt hulp het beste zou zijn om de vorderingen, die werden gemaakt tengevolge van het Europese herstelprogramma, te doen voortduren. Hij verklaarde, dat vele leden van de commissie een Europese federatie beschouwen als de oplossing van het Europese probleem. --- WEER TWEE VLIEGRAM PEN IN ENGELAND In totaal elf mensen omgekomen Gisteren zijn twee Britse bommenwerpers van het type Lincoln verongelukt. Elf personen kwamen daarbij om het leven en een werd gewond. Het ene vliegtuig vloog in Noord Wales tegen een berghelling te pletter. De zes inzittenden werden gedood. Het andere toestel, dat van een oefenvlucht terugkeerde, miste op het militaire vliegveld te Hemswell in Lincolnshire de landingsbaan en stortte neer. Dit ongeluk kostte aan vijf leden van de bemanning het leven. Een zesde werd gewond. --- De Britse onderzeeër „Truculent", die 12 Januari j.l. ten gevolge van een aan De Britse onderzeeër „Truculent", die 12 Januari j.l. ten gevolge van een aan varing met het Zweedse schip „Dtvina" in de Theeras zonk, waarbij 64 opvarenden om het leven kwamen, is Dinsdagmorgen gelicht. De „Truculent" aan de ennerïlskts van de Theems. In feet - hkimU jadMiu v»- rsc" is een groot gat duidelijk te zier --- Prins Bernhard kent zijn Pappenheimers Amerikaanse persmuskieten handig met een kluitje in 't riet gestuurd Op buitengewoon handige wijze heeft Prins Bernhard een aantal Amerikaanse journalisten, die eigenlijk meer van hem wilden weten dan hij kwijt wilde, met een kluitje in 't riet gestuurd. Het was op een persconferentie, die hij in New-York hield in het gebouw van de Nederlandse Club aldaar. Voor de conferentie begon, begroette de Prins ieder der aanwezige verslaggevers en verslaggeefsters persoonlijk. De Amerikaanse verslaggeefsters stelden de Prins vragen over zijn gezin. „Hoe gevoelt u zich nu wel, als enige man in uw gezin?" vroeg een van haar. De Prins glimlachte en haalde de schouders op: „Het is geen probleem", antwoordde hij. „Is er wel eens Onenigheid tussen u en uw echtgenote over de wijze, waarop uw dochters moeten worden opgevoed", vroeg dezelfde verslaggeefster. „O neen", gaf de Prins lachend ten antwoord. „Wij vormen een heel gelukkig gezin". Verder poogden de persmensen de prins te overreden om zijn mening te zeggen over de resultaten van de volksraadpleging in België, doch de prins weigerde. „Het zou mij buitengewoon veel genoegen doen, indien deze situatie op een wijze zou kunnen worden geregeld, welke het geluk van het Belgische volk zou bevorderen. Ik heb in België vele vrienden. Doch u moet begrijpen dat het voor mij volkomen misplaatst zou zijn iets anders over de Belgische volksraadpleging te zeggen", zeide hij. Gevraagd naar verschillende inter» nationale problemen zei Prins Bernhard dat de West-Europese volken vastbesloten zijn tegenstand te bieden aan een aanval. Hij zeide dat het Noord-Atlantisch verdrag een van de grootste creditposten is op de balans van West-Europa. Door dit verdrag is volkomen afgehandeld met het denkbeeld van neutraliteit, zo zeide de Prins. Neutraliteit kan thans voor geen enkel land ter wereld meer tot iets leiden. In antwoord op een hem gestelde vraag zeide de Prins er zeker van te zijn dat geen enkele West-Europeaan in een verantwoordelijke functie er ooit aan heeft gedacht het hoofd te buigen voor een machtige aanvaller. Natuurlijk zou de kracht van de ter genstand afhankelijk zijn van de graad van paraatheid, doch het volk is zonder de minste twijfel vastbesloten vrij te blijven. Deze wens tot vrijheid is in Nederland zeer sterk. Prins Bernhard verklaarde verder dat hij bij de Nederlandse regering verslag zou uitbrengen van zijn bezoek aan de beide Amerika's. De prins wilde geen bijzonderheden over dit rappor^, mededelen. Hij verklaarde wel dat zijn ondervindingen en zijn gezichtspunten betreffende de mogelijkheid van Nederlandse handel met het Amerikaanse vasteland en de vooruitzichten voor Nederlandse emigranten, om zich in de verschillende Amerikaanse staten te kunnen vestigen, erin zouden worden vermeld. ,.Ik heb blijken van grote belangstelling en sympathie voor het Nederlandse volk aangetroffen, ik ben er zeker van, dat Nederlandse immigranten hartelijk welkom zouden worden geheten", aldus de prins, die vervolgde: „Het was een van de belangwekkendste en prettigste reizen, die ik ooit heb gemaakt, doch het was ook een van mijn vermoeiendste ervaringen op reisgebied." De prins zeide het volgende jaar '.vederom een reis naar Zuid-Amerika te zullen maken, indien de Nederlandse regering zulks wenste. Deze zou echter veel rustiger moeten worden georganiseerd. --- Druk overleg met koning Leopold Frans van CauAelaert en Robert Gillon, respectievelijk voorzitter van de Belgische kamer van volksvertegenwoordigers en van de senaat, zijn Woensdagmiddag te Genève bijna twee uur bij koning Leopold geweest Na hun terugkeer in hun hotel hadden zij onmiddellijk een bespreking met minister-president Eyskens, die zich eveneens in Genève bevindt. Eyskens voerde naarna een telefoongesprek van 20 minuten met Brussel. In de ochtend was Eyskens al enige malen bij de koning geweest. De rais van de twee voorzitters naar Genève wordt daar als een bewijs beschouwd, dat de besprekingen tussen de koning en de premier niet zo vlot verlopen. Men beschouwt Eyskens als spreekbuis van het Belgische kabinet, waarin ook de liberale partij is vertegenwoordigd, en de twee voorzitters als vertegenwoordigers van het parlement, waarin de socialistische- en de christelijke volkspartij de meerderheid hebben. Pirenne, de secretaris des konings, heeft in het begin van de avond een bespreking met Van Cauwelaert, Gillon en Eyskens gevoerd. Daarna reed hij met Van Cauwelaert in de richting van Pregny weg. Gillon bleef in gesprek met Eyskens. Van geen dezer autoriteiten is commentaar te verkrijgen over de voortgang of de kern der onderhandelingen. Van Cauwelaert en Gillon verklaarden op verzoek van de koning te zijn gekomen. De liberale minister van landsverdediging, Deveze, had gisterochtend de liberale ministers bijeengeroepen. Tevoren had hij een onderhoud met de secretaris van eerste minister Eyskens, Magain, die hem op de hoogte bracht van de stand der besprekingen te Pregny. Na afloop van de vergadering der liberale ministers werd geen verklaring tegenover de pers afgelegd. Minister Buisseret beperkte er zich toe mede te delen, dat met betrekking tot de gevoerde besprekingen volstrekte geheimhouding was opgelegd. Volgens officieuze bronnen ten Vaticane is men in Vaticaanse kringen van mening, dat het aftreden van koning Leopold ten gunste van prins Boude wijn misschien het enige middel is om het aanzien van de monarchie onder het Belgische volk te versterken. --- Ondernemingsraad voor de middenstandsbedrijven In overleg tussen het bestuur van de Middenstasdsbedrijfsvereniging te Utrecht en de drie organisaties van kantoor- en handelsbedienden is een ondernemingsraad ingesteld. Eind vorige week is deze ondernemingsraad door de voorzitter der middenstandsbedrijfsvereniging, de heer M. Ruppert, geinstalleerd. Als taak van deze ondernemingsraad is in de statuten genoemd: a. Kennissen van de onder het personeel levende wensen en daarover beraadslagen en advies uitbrengen aan bestuur en/Of directie. b. Kennis nemen van voorgenomen ontslagen en daarover beraadslagen en advies uitbrengen, c. Toezicht houden op de toepassing van de regelen betreffende de arbeidsvoorwaarden en de rechtsposities, de naleving van de wettelijke voorschriften, de naleving van de door bestuur of directie aan het personeel gegeven gedragsregels, de indeling van werk- en rusttijden, de exploitaties der cantines en de hygiëne in de onderneming, d Deelnemen in het beheer der instellingen ten behoeve der peemployeerden, e. Advies uitbrengen en voorstellen doen over de gevolgde of te volgen arbeidsmethoden. f. Overleg plegen over vacanties en overwerk, g. Behandelen van initiatieven van geemployeerden, bevorderen van het verstrekken van vaktechnische voorlichting aan het personeel . --- GOEBITSJEF KIEST EIEREN VOOR ZIJN GELD Vaientin GOebitsjef, die onlangs te New York tot 15 jaar gevangenisstraf werd veroordeeld wegens spionnage, heeft de Amerikaanse federale rechter Sylvester Ryan medegedeeld, dat hy Maandag naar de Sowjet-Unie zal vertrekken. Rechter Ryan had er in toegestemd 't vonnis van Goebitsjef op te schorten, indien hij de V.S. binnen twe? weken zou verlaten „om nimmer meer terug te keren". Kardinaal Mindszenty ziek Volgens de New York Times ligt kardinaal Mindszenty ernstig ziek in he^ hospitaal van de Maglod-gevangenis te Boedapest. Volgens Vaticaanse kringen, die door het blad als bron worden aangehaald, lijdt de kardinaal aan de ziekte van Basedow (een schildklieraandoening). Parachutist-dominee terug in Nederland Aan boord van de „Sibajak", die gisteravond te Rotterdam uit Indonesië arriveerde, hadden wij een onderhoud met Ds H. J. Tiemens, die gedetacheerd was bij de parachutetroepen in Indonesië. Ds Tiemens vertelde, dat ook hij de parachutistopleiding had gevolgd want „als je niet hebt gesprongen, dan tel je bij de troep niet voor de volle honderd procent mee. Het is de enige manier om er tussen te komen". Evenals de andere parachutisten, die allen vrijwilligers zijn, heeft hij deze tak van dienst zelf gekozen. Ook gedurende de tweede politionele actie is Ds Tiemens bij de troep gebleven en hij heeft bij Gading zijn actiesprong gemaakt, hoewel hij nog niet de acht sprongen — nodig voor het brevet — had gedaan Bij de tiende sprong, zo ging Ds Tiemens verder, heb ik mijn rug beschadigd en na die tijd — Juni 1949 — heb ik geen parachutesprong meer gemaakt. --- Onregelmatigheden op veldpostkantoor te Amsterdam Geld uit brieven voor militairen gehaald Door de Koninklijke Marechaussee te Amsterdam zijn enige militairen gearresteerd, die te werk waren gesteld op het veldpostkantoor te Amsterdam. Zij waren aldaar belast met het doorlichten van de binnengekomen brieven, bestemd om te worden gezonden naar militairen in Indonesië. Het is gebleken dat ze geld uit deze brieven hebben gehaald en zich dat hebben toegeeigend. Deze doorlichting was ingevoerd, aangezien was vastgesteld, dat in de brieven voor militairen in Indonesië geld werd verzonden en derhalve een deviezenbepaling werd ontdoken. Dit was op het veldpostkantoor een publiek geheim en men kon dus vrü veilig aannemen, dat reclames van de afzenders bij het niet aankomen van de brieven achterwege zouden blijven. Enkele van de militairen hebben de verleiding niet kunnen weerstaan om zich geld en brieven toe te eigenen. De brieven werden later verneitigd, hetgeen de kans op ontdekking aanzienlijk verminderd, Ook gebeurde het wel, dat de brieven, nadat het geld er was uitgehaald, gewoon werden verzonden, ontdekking aanzienlijk verminderde, ven. Grote verteringen werden geconstateerd en tenslotte is tot aanhouding van een aantal daders overgegaan. Deze, onder wie enkele gedemobiliseerden, hebben inmiddels een volledige bekentenis afgelegd en zijn ter beschikking van de militaire justitie gesteld. Het onderzoek wordt voortgezet. --- Terug in Nederland Dinsdagavond zijn H. M. Koningin Juliana 11 de prinsesjes Beatrix, Irene ea Margriet van haar vacantie in Sankt Anton in Nederland teruggekeerd. H. M. de Koningin en de prinsesjes Beatrix, Margriet en Irene verlaten het station*» gebouw te Baarn. --- Franse Nationale Vergadering keurt wapenovereenkomst goed Helemaal zonder een incident kon het toch niet De Franse Nationale Vergadering heeft zich gisteravond met 421 tegen 179 stemmen uitgesproken voor ratificatie van de overeenkomst in het kader van het Atlantisch pact, volgens welke de V.S. wapenen naar Frankrijk zullen zenden. De stemming kwam aan het einde van een verrassend kalm debat, dat twee dagen heeft geduurd. De minister van Defensie, die het verdrag verdedigde, verklaarde dat volgens de huidige plannen Frankrijk 55% van de Westelijke landstrijdkrachten zou leveren, vergeleken met 90% in 1939. In totaal zou Frankrijk wapenen ontvangen ter waarde van ongeveer 1.100 millioen dollar. Na Je stemming over de wapenleveranties echter ontstond er tumult Een Algerijnse communistische afgevaardigde, Abderrahmane Djemad, wenste he t woord. Dit werd hem echter door de plaatsvervangende voorzitter, Bouxom, geweigerd, daar de communisten reeds tien minuten langer hadden gesproken, dan de aan iedere fractie toebedachte tijd. Djemad snelde daarop naar de microfoon en begon te spreken. De afgevaardigden der regering begonnen onmiddellijk met de deksels van hun lessenaars te slaan en de communisten riepen „fascisten, zwijnen". Na een kwartier bedaarde het tumult. Bouxom bracht het communistische voorstel — namelijk, dat e r in de overeenkomst van het pact geen veranderingen mochten worden aangebracht zonder de goedkeuring van de Nationale Vergadering — in stemming. Om tien over half drie werd de zitting verdaagd voor het tellen der stemmen. De communisten hadden namelijk meer stemmen ingeleverd, dan er communisten in de algemene vergadering zijn. Het amendement bleek tenslotte met 416 tegen 181 stemmen te zijn aanvaard, waarna de Nationale Vergadering uiteen ging. --- Duitsers blijven protesteren tegen ontmanteling arresteerd en pamfletten in beslag geDe Duitse politie kon ternauwernood beletten dat gisteren 60 Duitse communisten het hoofdkwartier van de Britse commissaris te Hamburg binnen drongen. De demonstranten, onder wie leden van de „Vrije Duitse Jeugd", wildeD protesteren tegen dt voorgenomen ontmaneling van een droogdok te Hamburg en tegen de veroordeling van twee communistische journalisten door een Britse rechtbank te Hannover. De politie heeft vier betogers genomen. De sociaal-democratische burgemeester van Hamburg, Max Brauer, heeft in een brief aan de Britse commissaris voor Hamburg, John Dunlop,eveneens protest aangetekend tegen de voorgenomen ontmanteling van het droogdok. De burgemeester verklaarde dat Duitse deskundigen vreesden dat d« nabijgelegen Elbe-tunnel wel niet terstond maar toch later als gevolg van het opblazen van het droogdok "schade zou oploien. De Britse commissaris heeft daarop bekend gemaakt, dat hij Zaterdag in de tunnel zal staan wanneer het droogdok de lucht in zal gaan. In het parlement zeide Brauer, dat de Britten zoiets als een politiek van de verschroeide aarde toepasten, r --- De waarde van de mens is zelden voor De waarde van de mens is zelden voor de tijd waarin hij leeft ---