DOORBRAAK DOOR KAREL VAN DAM 16 Het was al diep in de herfst, een triestige, regenachtige dag, al koud voor de tijd van het jaar. Aan het mooie weer was een einde gekomen. Op de landen stonden plassen water, de sloten stonden tot de rand toe vol — de grond kon het niet meer opnemen. Met de haringvissers was 't eigenlek al afgelopen. Maarten was die morgen al vroeg uitgevaren en nog niet weer thuis. Als het de boer beliefde, kon hy bij haar wachten, nodigde de weduwe Ate uit. Maar Ate wilde niet. Hij slenterde het dorp eens door, langs de dijk over de sluis naar de binnenhaven. Daar stond hij een ogenblik te kijken naar een paar vletten, die met een kleine vangst aangekomen waren. Maarter en zijn maats bleven echter nog uit en toen 't Ate te lang duurde, slenterde hij het dorp weer in. Kleispatten zaten hem bij zijn broek op; hij had natte voeten gekregen en ook zijn jekker was zwaar van vocht. Hij was verkleumd van kou. Nu was het al lang geleden, dat hü Maarten voor het laatst gezien had — als een jongen nog, die er toen al veel te oud uitzag voor zijn leeftijd, breed in de schouders, een beetje gedrongen. Ate had, in de jaren, die achter hem lagen, b\jna vergeten, dat hijzelf die jongen weggejaagd had, maar terwijl hij door het dorp slenterde, kwam hem die gebeurtenis weer helder voor de geest en kon hij zich weer goed herinneren, hoe Maarten vuil en wel, zo uit zijn werk vandaan, met klompen aan de voeten, de ene kous een beetje afgezakt, in een half lange manchester broek en een vaal verschoten blauw boezeroen aarzelend de weg door de polder ging, steeds verder van huis. Hij voelde zich wat trots, omdat die jongen zich al die tijd toch maar alleen door 't leven had geslagen, en een beetje verlegen, om hem nu te ontmoeten. Hij liep een herberg binnen aan de kant van de haven, bestelde daar een cognacje en zat een tijdlang mijmerend voor zich uit te kijken, luisterend naar het zachte praten van een paar mannen aan een tafeltje, naast dat, waaraan hijzelf zat. Zijn oog viel op de grote spiegel achter de tapkast; hij rekte zich een beetje uit en kon zijn eigen beeid daarin zien. Zoals hij naast het tafeltje zat, met z\jn ene elleboog daarop, zijn jekker losgeknoopt, zijn benen over elkaar, was hij echt de grote boer; in zijn gezicht zag hij er een beetje vervallen uit, maar zijn hele voorkomen was dat van een boer. „Geef me een sigaar, een goeie", bestelde hij de kastelein. Een gevoel van tevredenheid bekroop hem; hij wilde een goede 3igaar roken en nog een cognacje drinken. Hij begon ook met de kastelein een praatje te maken. De mannen aan het tafeltje naast het zijne waren uitgepraat, keken door het raam naar buiten in de trieste, grauwe regen en maakten alleen nu en dai< nog een onbelangrijke opmerking. Ate begon te vertellen, wie hij was en waarom hij naar het dorp was gekomen — hoe het bij hem thuis gesteld was, vertelde hij. Daarbij dronk hij weer meer dan goed voor hem was. De kastelein stond met de rug naar de kachel toe te luisteren. Nu en dan keek hij, om te zien hoe laat het was, naar de klok boven de tapkast. In de haven floot een bootje, dat door de sluis moest. Een paar vissers kwamen, zwaar stampend op hun lange laarzen, de herberg binnen; het water droop van hun oliejassen. Ze hadden rood verweerde gezichten, zonder uitdrukking, zelfs zonder enige glans in hun ogen. Ze waren net als de boeren in de polder. „Neem een cognacje voor mijn rekening", zèi Ate, die er aan dacht, dat Maarten nu al een jaar of wat onder dit volk leefde. „Neem een cognacje!" Maar nee — ze bedankten; ze kwamen alleen even afrekenen met de kastelein, die hun haring gekocht had, en moesten dan gauw naar huis — als ze zin in een borrel hadden, konden ze die zelf kopen, dat lieten ze merken door hun hele houding. „Zo, zo ", zei Ate. Zo zou Maarten dus waarschijnlijk ook zijn geworden — net als die mannen. Hij zag weer tegen de eerste ontmoeting op, werd min of meer verlegen en om die verlegenheid te verbergen, begon hij luidruchtig te vertellen van zijn vrouw — een goede .vrouw, een beste vrouw, maar, niet om kwaad van haar te spreken, eentje, die het hart te hoog droeg, veel te hoog. Daar hadden de visserslui echter niets mee te maken. Ze keken ook al eens naar de klok boven de tapkast om te zien hoe Iaat het was en gingen weg — waar ze gestaan hadden, was de houten vloer nat geworden. Eén van hen liep. even bij Wieben aan om te zeggen: „Maarten Rademakers vader zit in de herberg; je moest hem daar weg halen, 't Is niet nodig, dat hij Maarten voor 't hele dorp te schande maakt!" En toen Maarten zelf met de vlet in de sluis lag, waarschuwden ze hem jok: „Je Vader is er; je moest dadelijk maar naar huis gaan!" Ze mochten hem graag, al was hij wel een beetje wonderlijk. Hij ging nooit naar een kerk, zoals de anderen allemaal deden, en als er sprake van was, kwam hii rond voor zijn mening uit — een leven hiernamaals, daaraan geloofde hij niet. „Stof!" placht hij te zeggen en dan wreef hij met de voet over de grond. „Stof!" Het was al erg genoeg, dat een mens er zo over dacht, of als een mens er niet anders over kon denken, maar al geloofde Maarten niet in een leven hiernamaals, van zijn leven op aarde maakte hij het beste. Toen Pieter Kwast, de schipper van zijn vlet, eens dertien weken lang. net in het best van het seizoene geen slag werk kon doen, omdat hij spit in de rug had, zei Maarten: „Ik ben vrijgezel en kan van weinig rondkomen; ik zal de helft van mijn verdienste laten staan en als jullie er dan allemaal wat bij doen, kan Pieter met zijn grote huishouden deze winter voor armoede gevrijwaard blijven!" i. Wordt vervolgd). --- Erelijst Ook deze keer kunnen wU weer een aantal kampioenen Inlijsten en wel: In Noord: 3C: DBC; 4C: Rolder Boys 4; A Jun.-B: Aehilles a2. In Zuid: 4A: TEW 3; B-Jun. A: Valthermond bl. --- Zaterdagmiddagvoetbal 4e kl. B: GCSV—Poolster 1—3 (Poolster kampioen). Noord: SSS 1—VLBO 4—1; Jun.: SSS a—VLBO 6—0 (SSS kampioen) ; ACV a—ACV b 4—0. Zuid: le kl.: NWVV—VEV 3—2. 4e kl.: NWVV 4—VEV 3 1—3. Jun. B: CEVO- MVK 0—0., Poolster is binnen Dank zij een 8—1 zege op de hekkensluiter GCSV is het reeds enige tijd verwachte kampioenschap van Poolster een feit geworden. Dit is ongetwijfeld een felicitatie waard, want de club uit Spijk heeft het waarlijk niet cadeau gekregen. Na de spannende eerste wéken, waarin het leider-, sthap steeds in andere handen overging, kwamen de Spijkenaren echter steeds meer naar voren, om tenslotte met een feilloze eindspurt de titel in de wacht te slepen. De eindstand werd: Poolster 14 13 » 1 26 48—14 Or. Nassau 14 10 1 3 21 34—18 Drenthina 14 9 1 4 19 55—27 CVW 14 7 3 4 17 37—25 ACV 14 7 2 5 36 33—35 LVC 14 2 2 10 6 23—43 Neptunia 14 2 1 11 5 17—46 GCSV 14 - 2 12 2 17—57 --- Pim Pam Pom door |. O VAN BXTEK 1. Pim, Pam en Pom zijn eindelijk weer thuis. Moeder Woeffie vindt het heerlijk om haar drie bengels weer om zich heen te hebben en verwent ben tot en met. Het was ook akelig stil in het hondenhok zonder haar jongens. En Pim, Pam en Pom zelf? Nu, je kunt het wel zien aan hun opgewekte snoetjes. Ze genieten er van, dat ze weer thuis zijn. „Voorlopig wil ik helemaal geen avonturen meer beleven!" roept Pim uit. „Ik heb alleen maar zin om lekker thuis te blijven en in dit mooie boek te lezen". Ja, de drie hondjes hebben van hun Oom Elmer uit Buldogstad een prachtig boek gekregen ter ere van hun thuiskomst. „Het is een echt moppig boek", roept Pim weer. „Ik zal jullie er eens iets uit voorlezen!" --- VOETBAL. Volledige Ned. arbitrage bij België—Ierland De landenwedstrijd tussen België en Ierland, die Woensdagavond 10 Mei in het Heyselstadion te Brussel wordt gespeeld, zal worden geleid door de Nederlandse scheidsrechter Bronkhorst. Als grensrechters zullen fungeren de heren Schipper en Aussum. Bondselftal—Leeds United nu Zaterdag 13 Mei Op verzoek van de Rotterdamse voetbalverenigingen heeft het bestuur van de KNVB, besloten de wedstrijd tussen het Bondselftal -n Leeds Uniter, die was vastgesteld op Zondag 14 Mei te Rotterdam, nader te bepalen op Zaterdag 13 Mei. --- MOTORSPORT NED. RIJDERS NAAR METTET Aan de internationale wedstrijden op het Circuit van Mettet (België), die Zondag 30 April worden gehouden, zullen ook enkele Nederlanders deelnemen. In de 250 co klasse starten Postma 'Hardeefarijp) op Guzzi en Lo Simons (Rijswijk) met Excelsior. Lous van Riiswijk (Den Haag) komt uit in de 350 cc klasse met Velocette, evenals Lo Simons, eveneens met Velocette. --- De hoge aardappelprijzen Stichting van de Landbouw deelt mening van minister Er bestaat wanverhouding tussen telers- en consumentenprijs De Stichting voor de Landbouw is voldaan over de publicatie van het ministerie van Landbouw nopens de aardappelprijzen. De toestand wordt duidelijk en helder getekend. De minister laat door zijn krachtige bewoordingen er geen twijfel over bestaan, dat het hem ernst is met zijn voornemen in te grijpen als de kleinhandelsprijzen van de aardappelen niet zullen dalen, aldus de Stichting. Duidelijk is, dat de hoge detailprijzen van de aardappelen niet geweten kunnen worden aan hoge telersprijzen. Thans wel goedkope aardappelen in de winkels De minister zegt, dat de handel misbruik maakt van de vraag naar kleiaardappelen en daarom zandaardappelen als dure kleiaardappelen verkoopt Nu deze mening van officiële zijde eveneens is uitgesproken, mag men zeker aannemen, dat zij op waarheid berust. De handel erkent, dat dergelijke handelwijzen zijn voorgekomen. Het is onder de boeren algemeen bekend, dat niet een op de hondred consumenten het verschil tussen zandaardappelen en kleiaardappelen kan zien, dat daarom de consumenten er helemaal niet over kunnen oordelen, of zij zandaardappelen dan wel kleiaardappelen voorgezet krijgen. Het is op zijn minst genomen eigenaardig, aldus de Stichting, dat nu plotseling het voornemen is ontstaan in de groentemvinkels van Amsterdam erote plakkaten op te handen met de mededeling, dat goedkope aardappelen verkrijgbaar zijn. Zonder boosaardig te willen eiin, gaat men toch oorzakelijk verband roeken tussen de publicatie van het ministerie en bet vestigen vnn de aandacht op goedkope zandaardappelen. In publicaties wordt gezegd, dat het publiek vraagt naar gekleurde rassen, zoals Redstar en Furore; eveneens worden de Zeeuwse blauwen en Zeeuwse bonten genoemd. De telersprijzen van deze rassen zijn hoog. Daarom zouden de aardappelen in de steden zo duur zijn. Volgens gegevens van de Stichting nemen deze rassen echter ongeveer 3 procent van het totale aardappelareaal in. En daar is dan ook nog het pootgoed bij inbegrepen. De grote steden zouden in enkele weken door de totale oogst van deze rassen heen zijn. Bovendien komt van deze rassen slechts een klein percentage in de handel. Als er in de winkels nog steedds Redstar of Zeeuwse blauwen en bonten verkocht worden, dan is het veelal zeker, dat andere aardappelen ten onrechte onder een dier namen zijn aangeboden. Uit het voornemen van de regering om zelf aardappelen te gaan verkopen, moet niet worden afgeleid, dat deze van de uit 1945 „bekende" kwaliteit uit de Noordelijke provincies zouden zijn. Geen fabrieksaardappelen aan de marki De hierbedoelde veenaardappelen zijn reeds lang geruimd en vermalen tot aardappelmeel. Er kunnen dus geen fabrieksaardappelen a. d. markt komen. De zandaardappelen, welke thans beschikbaar zijn, zijn inderdaad zeer goed consumptiewaardig. Het publiek zal er goed aan doen zich niet door dergelijke suggesties te laten verleiden tot het kopen van dure aardappelen. Bovendien kan er op worden gewezen, dat ook op veengronden enkele rassen — zoals Noordelingen en Libertas — verbouwd kunnen worden die zeer geschikt zijn voor consumptie aldus de Stichting voor de Landbouw. De suggestie, dat ook zonder de actie van de minister van Landbouw de prijzen op korte termijn zullen dalen, acht de Stichting onwaarschijnlijk, althans in tegenspraak met de feiten. De verlaging van de telersprijs welke zich ruim een maand geleden heeft Ingezet, is immers niet gepaard gegaan met een verlaging van de kleinhandelsprijs. De grote wanverhouding tussen de telersnrijs — welke geenszins abnormaal hoog is — en de consumentenprijs, is bliiven bestaan of heeft zich nog vergroot. De boer vraagt zich d