ABDIJSIROOP Hm':. hoest Bedenk, dat uit een onvoldoend verzorgde kinderhoest een zwakke borst en asthmatische aanleg kunnen overbleven. Neem geen risico, bestryd kinderhoest onmiddellijk met de heerlik verzachtende, siymoplossende: AftDUSÏROOP (Adv.) --- Waar zijn onze schepen ? NIGERSTROOM West Afrika-Amsterdam 24-10 v. Dakar. BANTAM Rotterdam-Java pass. 23-10 24 uur Ouessant. EMPIRE BRENT (charter) BataviaAden pass. 24-10 kaap Guirdofui. JOH. VAN OLDENBARNEVELT Amsterdam-Batavia 25-10 te Sabang verwacht. ORANJE Batavia-Amsterdam 25-10 te Colombo. • TIBA Amsterdam-Batavia 24-10 van Sabang. TALISSE Amsterdam-Java 25-10 te Marseille. ALBLASSERDIJK 23-10 van Mobile te Port Arthur. KLIPFONTEIN Amsterdam-Beira 24-10 te Durban. SCHIEDIJK 23-10 van New York te Batavia. --- Weertse jongeman zag een verschijning Wilt U gaan wandelen? Geen bezwaar, Maar loopt dan altijd op 't trottoir. Veilig Verkeer. Op Zondagavond 16 October was dc 18-jarige Mathieu Jacobs, zoon uit een groot arbeidersgezin te Weert, met vrienden gaan kaarten in een boerderij aan de Dijkerstraat. Omstreeks 10 uur is hij daar per fiets weggereden. Toen hij een perceel gemeentegrond, waarop enige tientallen populieren staan, passeerde, hoorde hij een stem, die hem verzocht af te stappen en neer te knielen. Knielende tegenover een der hoge populieren zag hij, — aldus vertelt Jacobs — in een aureool van licht een verschijning, welke hij aanduidt als Maria, in een wit gewaad, de handen voor de borst houdende en in een der handen een lelie dragende. Jacobs zou met deze „verschijning" gesproken hebben. Omtrent hetgeen daarbij gezegd zou zijn, doet de jongeman niet vee l mededelingen De „verschijning" zou opdracht gegeven hebben twee mariabeeldjes te kopen. Een ervan moest in een kapelletje aan de boom geplaatst worden, het andere moest hij bij zijn bed zetten. De daaropvolgende Maandag heeft Mathieu aan zijn moeder gevraagd twee mariabeeldjes te kopen. De moeder verwonderde zich over dit verzoek. Hij deelde haar toen mede, „dat hij Onze Lieve Vrouw had gezien en dat hij 's avonds moest terugkomen.". In overleg met een katholiek priester is de jongeman ervan teruggehouden Maandag- en Dinsdagavond ter plaatse te gaan. Woensdag 19 October daarop heeft Mathieu, die schildersknecht is naar zijn zeggen, tijdens zijn werkzaamheden wederom een verschijning gehad. Zij zou hem te kennen hebben gegeven, dat hij zijn belofte om weer te komen niet was nagekomen. Hij kreeg toen de opdracht zijn werk te laten liggen en naar de bewuste boom te gaan. Hij is toen op weg gegaan, maar is kort daarop terug gekomen, onwel geworden en opgenomen in een boerderij tegenover de plaats, waar hij aan het werk was geweest. Een der plaatselijke doktoren heeft hem onderzocht, doch de jongeman bleek niets te mankeren. Op advies van de geneesheer is besloten, dat Mathieu des avonds naar de boom zou gaan, waar hij Zondag de verschijning beweerde te hebben gehad. Zo is hij 's Woensdags eerst om zeven uur ter plaatse gegaan. Er waren toen pl.m. vijftien mensen aanwezig. Des avonds om tien uur is hij andermaal gegaan en toen waren er 2 a 300 mensen bij. Zaterdag 22 October in de loop van de dag heeft Mathieu het kapelletje aan de boom bevestigd, een kapelletje, zoals men er vele ziet in het Limburgse land. Hij heeft het zelf geschilderd. Mathieu zou aan de „verschijning" hebben gevraagd een teken te geven, opdat men zou geloven. De „verschijning" zou hem toegezegd hebben „dat er iets zal gebeuren, dat de mensen zien". Deze mededeling is rondgegaan en duizenden trokken naar Weert. Reeds lang voor tienen waren de wegen geblokkeerd. Het aantal auto's viel niet te schatten. Tienduizenden, zelfs over de grenzen, hetben deze laatste Zondagavond de storm getrotseerd. Er werden marialiederen gezongen en er werd luidop gebeden. Men had verwacht, dat ..het teken" deze Zondagavond zou worden gegeven, doch er gebeurde niets. Mathieu kwam ter plaatse, knielde neer, bad enige mi nuten en ging weer heen. Deze avond de laatste van de acht dagen, dat de jongeman moest komen, waren er verscheidene zieke kinderen in de nabijheid van de boom gebracht. Vele bezoekers trachtten zich meester te maken van een stukje schors van de populier. Op een gegeven ogenblik was het gedrang zo groot, dat het kapelletje van de boom geraakte en ook een tuil bloemen,welke er boven .was aangebracht, verdween. Het kapelletje is later weer opgehangen. De katholieke geestelijkheid neemt de uiterste reserve ten aanzien van het voorgevallene in acht. Medische specialisten houden zich met de jongeman bezig. Wèert wacht af, eveneens gereserveerd weliswaar, maar vol belangstelling. En uit alle streken blijven belangstellenden toestromen. Zondag waren het er ongeveer 40.000. Duitse fabrieksarbeider aan Nederland uitgeleverd Maandag is de 51-jarige Duitse fabrieksarbeider Karl Schmitz uit Breijll (Duitsland) in het Huis van Bewaring te Rotterdam opgesloten. S., die in 1944 te Rotterdam dienst deed als „oberleutnant", wordt ervan verdacht verantwoordelijk te zijn voor het fusilleren van zeven Nederlanders. Op 10 October 1944 liep een Duitse soldaat op de Rijksdijk tegen een onder stroom staande draad, welke door de hevige rukwinden was losgewaaid. De soldaat was vrijwel op slag dood. Daar de Duitsers vermoedden, dat dit een geval van sabotage was, arresteerden ze zeven mannen, die aan de dijk woonden. Zij werden opgesloten in een school in Hoogvliet. De volgende dag stelde men twee van de zeven mannen weer in vrijheid, maar de vijf anderen werden naar de plaats van het ongeval gebracht. Een directeur van een vlasfabriek en een arbeider werden bij hen gevoegd en alle zeven mensen werden zonder enige vorm van proces op de Rijsdijk gefusilleerd, terwijl men hun huizen in brand stak. Na de oorlog was aanvankelijk de verblijfplaats van S. onbekend. Nu is deze bekend geworden en onmiddellijk heeft men zijn uitlevering gevraagd, hetgeen op 20 October j.1. geschiedde. Prof van Hamel verloor zijn geduld Een harde klap verscheurde gistermiddag de stilte in de rechtszaal van het Amsterdamse Bijzonder Gerechtshof, alwaar de Kriminalkommissar Walter Albers, destijds de derde man bij de Amsterdamse SD en die deelnam aan talrijke Silbertanne-acties in de provincie NoordHolland, terecht stond. Prof. Mr J. A. van Hamel, de president, verloor zijn geduld en door de enkele toeschouwers op de publieke tribune, die onder de minitieuze wijze waarop het proces gevoerd werd, wat soezerig was geworden, voer een schok, toen hij onverwacht en met kracht de hamer op de tafel liet neerkomen. Op dat ogenblik stond de beruchte SD-er Viermann als getuige voor deze tafel en gaf in strijd met zijn vroegere verklaringen de schuld van de Silbertanne-moorden aan zijn gewezen chef Willi Lages. „Nu is het plotseling aldoor Lages, die het gedaan heeft", beet hij Viermann toe. „Tijdens het proces tegen Lages beweerde u, dat Albers dat gedaan heeft. N.u is Lages veroordeeld en nu heeft hij weer alles gedaan. Ik wil u wijzen op de onzin, waarop u ons tracht te onthalen en waarvan het Hof geen woord gelooft". „Herr Prasident " begon Viermann tegen te sputteren. „Niets te Herr Prasidenten", zei de president, „laat me uitspreken. Je moet nu eens ophouden met dat herhaalde intrekken van vroegere verklaringen. Jullie, wordt hier allemaal door de Nederlandse justitie verduveld fatsoenlijk behandeld, maar nu moet je niet denken dat je met de justitie een loopje kunt nemen". Prof. van Hamel sloeg een dossier open en zei met ingehouden woede: „Nu wordt meteen Viermann weggevoerd. Ik kan die vent op het ogenblik niet meer voor me zien. Ik zal wel zien of ik dat tegen 't einde van de zitting weer kan verdragen". Enkele uren later werd Viermann weer voorgeleid ,en de president deelde hem mede, dat het Hof meineed niet zonder meer voorbij zou laten gaan. Viermann kreeg een uur de tijd om zich te bezinnen. Toen hij voor de derde keer werd voorgeleid, trok Viermann vrijwel zijn gehele verklaring van die middag weer in. Op één punt hield hij echter vol: hij kon zich dit niet meer herinneren, naar hij zeide, omdat hij in de war was, hetgeen Prof. van Hamel deed opmerken: „Toen het er om ging Nederlanders te treiteren, verloor u nooit uw koelbloedigheid". Het Hof besloot, na zich in de raadskamer te hebben teruggetrokken, geen vervolging wegens meineed te doen instellen. --- In Erm werd een krijgsplan gesmeed Eybergens laatste halte voor de verovering van Coevorden in 1672 In Erm was het ook dat Meyndert Minnes van der Thijnen de moert ge „coster, voorleser ende voorsanger alsmede schoelmeister van h duytsche schoele" te Coevorden het plan ontvouwde aan overste Eybe gen, de wakkere veldheer van Rabenhaupt, om een aanval te doen de vesting Coevorden in het van oorlogsrumoer vervulde jaar 1672 ° P Bisschop Berend van Galen lag met z ij n heerscharen, naar hij meende, veilig binnen de muren van de oude vesting. Hij was op een onzalige dag met een leger van 30.000 man voor de stad verschenen, bestookte haar 7 dagen lang met alle verdelgingsmiddelen die Mars hen in die dagen ter hand kon stellen en ovsrmeesterde zö de verdedigers h moedig deze ook vochten. Meynde* van der Thijnen was de man d wraak nam op deze nederlaag h ' 6 niet door'een gebrek aan moed maar tengevolge van overmacht geleden was. Hij zette het gehele systeem van vestingwerken heimelijk op na pier, stelde een plan de campagne 0 n en legde dit voor aan RabenhauDt die met zi j n legers in Groningen laf Deze zond duizend moedige soldaten en met van der Thijnen als gids zou men pogen Coevorden te herwinnen. In Erm het gehucht aan de n U d» heerbaan bereide men zich voor o D de grote slag. Van der Thijnen maak te daar zijn plan aan overste EyberI gen bekend en de geschiedenis heeft bewezen dat deze schoolmeester rog wel wat anders kon dan de jeugd „conform Goodes H. woordt ende onser kereken ordeninge" te onderwijzen. Het aanvalsplan, zoals dat door Meyndert van der Thijnen was opgesteld was gebouwd op de volgende stratigische zetten. „Zes honderd man moeten regt op Tellinck­ --- Pim Pam Pom door |. D. VAN ËXTEÏ 196. Samba laat het er echter niet bij. Hij rent de Panko-krijgers achterna onder het uitstoten van wilde kreten. Nu gaat het erom, wie het hardste lonen kan. De Panko'g breken elk snelheidsrecord om uit de vuisten va n de woest brullende Samba te blijven. Maar .. zij zijn niet de enigen. Ook de andere dieren in de wildernis vinden het raadzaam om niet op het pad van de woedende aan te verzeilen en ook zü zetten het op een lopen. Plm, P a m en Pom vragen zich benauwd af, wanneer deze verschrikkelijke wildernis-ren- een einde zal nemen. Maar samba heeft niet lang werk. Na een kwartiertje keert hij terug en dan is er ook niet meer één Panko-neger te bekennen, die °P zijn twee benen kan staan. Koning Samba is heer en meester van het terrein. --- Van dit, van dat... w.ah ('t Drenthe van toe n huizenshuis (op het Loo voor Coevorden staande) aanmarcheren en vandaar op Poppenhaar, met haar nemende zeven vakken van de biesbruggen voor yder attacque, dat is voor de twee 14 vakken biesbruggen en haar in alle stelligheid begeven op de contrescharp en aldaar eenige pallisaden an stukken hakEybergen moet met 300 man op 't kasteel anvallen en een officier met 150 man zoude blijven om het bolwerk Gelderland te vermeesteren en de andere 150 man moeten avanceren tot de Corps du arde staande in de Citadelle voor de kasteele poorj_ en vermeesteren also alle posten op het kasteel. De overste wachtmeester Wyler zal met de andere 300 man het bastion Hollandt attaqueren en op de fausebraye komende, sa 1 , een officier bij de doorsnijdinge (tusschen het Casteel en beneden wal staande) metlOO man oplopen en hem meester maken van het Canon dat op de bolwerktpunt van Hollandt staat. De andere 200 man sullen in allerhaast haar begeven an de andere zijde van het bolwerk om bij secreetsbrugge de wal opklimmen; dan zal een capitein met 120 man hem van de wal begeven in alle spoedt na de hoofdwagt staande op de markt en hem aldaar meester van maken en daar post blijven houden. Dan zal nog 300 man onder majoor Jan Sinckinge marcheren van de troup af tot op het bastion Overijssel, nemende hare marsch voorbij Broersemaashof over het Loodiep, door den Holvert voorbij de Hengelaarshuis latende hetselvige wat p P de regterhandt liggen en also dwars over den ouden Spanschen dijk over de Haar ensovoorts tot an de Hoffikgoorn liggende an de Cortrescharpsgrafte". Degenen die ter plaatse op de hoogte zijn zullen nog wel nauwkeurig na kunnen gaan hoe van der Thijnen Eybergens troepen naar de overwinning heeft geleid. --- LANDBOUWKRONIEK Stormbal blijft gehesen Drenthe gaat bij de tuberculosebestrijding onder het rundvee mee voorop. Dat de t-b.c. bestrijding onder het vee in onze provincie zulke grote vorderingen heeft gemaakt, en de noodzaak er van zo algemeen wordt aangevoeld, is een gevolg van een intensief gevoerde propaganda waarvoor de organisatie nooit genoeg lof kan worden toegezwaaid. Drenthe blijkt in dit opzicht een goede plaats onder de zon in te nemen, want uit een overzicht van de gezondsheidscommissie voor dieren blijkt, dat het gemiddelde percentage reactiedieren bij een onderzoek over het gehele land nog, van te grote omvang is gebleken om het stormsein, dat gehesen was. neer te halen. De bestrijding van het besmettingsgevaar moet op de normale wijze voortgang vinden. De resultaten van het onderzoek op tuberculose onder het rundvee in het seizoen 1948/49 zijn thans alle bekend. In dit seizoen werden 2.095.004 runderen aan het onderzoek onderworpen (in 1947/48 bedroeg dit aantal 1.725.223), zich bevindende op 193.506 (158.805) bedrijven. Hierbij werden 334.819 (209.119) reagerende dieren aangetroffen. Het reactie-percentage bedroeg 16 pet.). Het aantal tuberculose-vrije bedrijven (daaromen begrepen de reactievrije bedrijven) bedroeg 103.616 (99.386); m.a.w. het percentage vrije bedrijven was 54 pet. (63 pet.). De cijfers tussen haakjes hebben betrekking op het seizoen 1947/ 48. Friesland en Groningen staan aan de top der t.bc.-vrije bedrijven met respectievelijk 70 en 83 procent der boerderijen, In Drenthe is dit percentage, naar wij vernemen 66. In de provincies Noord-Brabant, Utrecht en Zuid-Holland is het percentage resp. slechts 36.5, 30.9 en 26.2. In Nederland werden 5572 koeien wegens open tuberculose opgeruimd. Zolang 't aantal reagerende dieren ru>g zo hoog is, dat het niet gerechtvaardigd is de waakzaamheid te verslappen, bedreigen onze veestapel nog de grootste gevaren, ook ai weet men dat in eigen Omgeving alles gedaan wordt om het euvel te bestrijden. Vooral in deze tijd van de groote veemarkten en veeverplaatsingen dient men zich er van bewust te zijn dat infiltratie van de ziekte zelfs in een gebied dat alle veiligheidsmaatregelen genomen heeft mogelijk blijft. Weliswaar is de t.b.c.-bestrijding onder het rundvee op,verzoek van de boerenorganisaties voor het gehele land, uitgezonderd Noord-Brabant dat echior vermoedelijk begin 1950 zal volgen, verplicht gesteld doch uit het thans gepubliceerde overzicht van de gezondheidscommissie blijkt, dat het niet verantwoord is zich dieren op de markten, of waar ook elders, aan te schaffen, waarvan geen geldige verklaringen voorhanden zijn. d e verklaringen zijn uniform voor het gehele land vastgesteld en worden onderscheiden In; Witte verklaringen. Deze worden slechts afgegeven voor runderen aanwezig op t.b.c.-vrije bedrijven. Zy worden zonder hertuberculinatie der dieren afgegeven gedurende het gehele tijdvak tussen de laatste en de volgende jaarlijkse tuberculinatie. Witte verklaringen met groene opdr worden slechts afgegeven voor runderen aanwezig op reactievrije bedrijven, mits de laatste jaarlijkse tuberculinatie niet langer dan twee maanden geleden heeft plaats gehad. Nadien wordt een dergelijke verklaring alleen afgegeven, wanneer bti een hertuberculinatie, uitge-, uitgevoerd 0 p het desbetreffende bedrijf onmiddellijk voorafgaande aan het tijdstip waarop de afgifte van de verklaring wordt gewenst, het rund wederom niet reageert. R°de verklaringen worden slechts afgegeven voor niet reagerende runderen aanwezig op besmette bedrijven, mits de laatste jaarlijkse tuberculinatie niet langer dan twee maanden geleden heeft plaats gehad. Nadien wordt deze verklaring alleen afgegeven, wanneer bij een hertuberculinatie, uitgevoerd op het desbetreffende bedrijf, onmiddellijk voorafgaande aan het tijdstip waarop de afgifte van de verklaring wordt gewenst, het rund wederom niet reageert, in Friesland, dat practisch t.b.c.-vrij is, zijn rode verklaringen niet in gebruik. De afgifte van particuliere briefjes door dierenartsen is niet toegestaan. Bij uitvoer van runderen naar het buitenland worden speciale, groengekleurde exportverklaringen gebruikt, die niet in het binnenland mogen worden aangewend. De veehouders dienen er rekening mede te houden, dat een t.b.c.-vrij bedrijf alleen als t.b.c.-vrij blijft aangemerkt, wanneer al het aangèkochte vee van een geldige witte verklaring is voorzien. Een reactievrij bedrijf blijft als zodanig aangemerkt, indien slechts runderen worden aangekocht met witte verklaring of een witte verklaring met groene opdruk. Regelmatig wordt geconstateerd, dat talrijke bedrijven, die reeds vrij waren van tuberculose, tengevolge van onnadenkendheid of goed vertrouwen bij het inkopen opnieuw in hoge mate worden besmet. Veelal i s het „onverklaarbare" optreden van reactie op deze bedrijven uitsluitend hierdoor te verklaren. Vaak is ook de markt overvoerd met reactfedieren, waarbij dikwijls heel goede gebruiksdieren zijn. De handel zoekt hiervoor uiteraard een afzetgebied, nelaas ook soms met onegoorloofde middelen, waarvan de aankopende veehouder, die zijn ogen niet goed de kost geeft, de dupe kan worden. Voorts mag men aan een verouderde verklaring geen enkele waarde toekennen, verschillende gezondheidsdiensten zijn er dan ook toe overgegaan een controleur aan te stellen, die op de markten de veehouders met raad e n daad terzijde staat. De tuberculosebestrijding zal met nog meer kracht moeten worden aangepakt, waartoe de instelling van t.b.c.vrije markten een belangrijke bijdrage zullen kunnen leveren. Het is een verheugend feit, dat er thans een nauwe samenwerking bestaat tussen deskundigen en boeren, waardoor een definitieve uitroeiing van deze gevreesde ziekte binnen afzienbare tijd werkelijkheid kan worden. De methode van onderzoek ls vooral het laatste jaar aanmerkelijk verbeterd en de uitvoering van de bestrijding is voor de komende campagne tot in de puntjes georganiseerd. Overbodig er op te wijzen dat de rundertubenculosebestriijding uiteraard een zaak is, die de veehouders zelf het meest aangaat. De bestrijding heeft dan ook alleen kans van slagen, als deze belangheb'c nden alle medewerking verlenen en een volledig vertrouwen hebben in de maatregelen, die in hun eigen belang worden getroffen. Op de jaarvergadering van de A.B.T.B., gisteren te Arnhem gehouden, heeft de minister van Landbouw, Visserij en Voedselvoorziening, de heer s. L. Mansholt een rede gehouden, waarin hij het regeringsbeleid inzake de landbouw uiteenzette. Minister Mansholt zeide ojn. dat hij geen grote veranderingen verwachtte in de prijzen voor de akkerbouwproducten. Hij hoopte hieromtrent zo spoedig mogelijk concrete mededelingen te kunnen doen, ma-ar de devaluatie heeft de overzichtelij khsd op dit terrein niet bevorderd en bovendien is meer zekerheid gewenst met betrekking tot het algemene loon- en prijsbeleid. Geleidelijke overgang naar nieuwe prijs voor baconvarkens Gelijk reeds is aangekondigd, ls voor het volgende jaar een basis-prijs voor baconvarkens vastgesteld op f 1-85 per kg. geslacht gewicht. Met de Stichting voor de Landbouw is overeengekomen, dat met ingang van 21 Novembti a.s. de overgang v a n de oude prijs van f2.05 naar de nieuwe prijs zal verlopen volgens een zodanige schaal, dat omstreeks half pebruari '50 de prijs van f 1.85 is bereikt. Het verloop van deze schaal is als volgt: in de periode van 21 November— 3 December 1949 zal de prijs f 2.02 bedragen. Van 5 December—17 December 1949 zal de prijs f2.02 bedragen. Van 5 December—17 December 1949 fl.99 van 19 December— 31 December 1949 fl.96, van 2 Januari—14 Januari 1950 f 1.94, van 16 Januari—28 Januari 1950 f 1.91 en van 30 Januari—12 Februari 1950 f 1.88. Op 13 Februari zal dan de prijs van f 1.85 ingaan. Aangezien de uitbreiding van de varkensstapel ln 1950 haar beslag kan krijgen komt aan de onderbezetting in de varkenshouderij een einde. De geldelijke aanmoediging welke .in de oude Prijs was verdisconteerd ter stimulering van de uitbreiding van de varkensstapel en de vergoeding voor de in het verleden onvermijdelijke onderbezetting kan nu vervallen, zodat de basis-prijs van f 1.85 mogelijk wordt gemaakt door de zich voor de varkenshouderij ln gunstige zin wijzigende omstandigheden. Naar het oordeel van het ministerie van Landbouw, Visserij en Voedselvoorziening bestaat er geen enkele aanleiding te veronderstellen, dat de volgens de veevoederverdeling nodige hoeveelheden krachtvoer voor een varkenssta r pel van 2.500.000 stuks, niet zullen kunnen worden verkregen. Bovendien zal de regering de prijs van het Import-voer, ondanks de prijsverhogende invloed van de devaluatie, op het oude peil handhaven met behulp van subsidies. De uitbreiding van de varkensmesterij op de gemengde zandbedrijven, waar het voeder voor een belangrijk gedeelte van eigen bodem wordt gewonnen, leidt voorts tot een besparing van kosten op deze bedrijven. Nu voor het volgend jaar een lonende en stabiele basisprijs voor bacon-gewicht is gegarandeerd, zal een zo ruim mogelijke varkensmesterij de rentabiliteit van de bedrijven ten goede komen. Dronken chauffeur een jaar de gevangenis in De kolenhandelaar H. P. te Berg en Dal, die op 28 Augustus jl. onder de invloed van sterke drank te Ubbergen met zijn auto twee kinderen doodreed, werd gisteren door de Arnhemse rechtbank veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de tijd van negen maanden. Bovendien werden hem drie maanden hechtenis opgelegd voor een tezelfdertijd gepleegde verkeersovertreding. Voorts werd hem de bevoegdheid tof het besturen van een automobiel ontnomen voor de tijd van een jaar. De eis luidde negen maanden gevangenisstraf, f 200.— boete, — drie maanden hechtenis voorwaardelijk — met een proeftijd van drie jaar en een jaar intrekking van het rijbewijs. Staking te Amsterdam Honderd-twintig arbeiders van de N.V. aannemers- en betonbouw maatschappij Hillen en Roosen te Amsterdam hebben Maandag op het complex van de Coenhaven het werk neergelegd. Zij eisen voor bijzondere prestaties een extra toeslag. Zes weken geleden is met de Uniebonden en de EVC een overeenkomst gesloten, waarbij de loonkwestie nader is vastgelegd. De maatschappij betaalt het contractloon plus 25 procent volgens de dispensatieregeling. De aannemers, die op dit complex de werkzaamheden uitvoeren, hebben nu onderling besloten niet afzonderlijk met de EVC in contact te treden over deze loonkwestie. --- Bewogen WEEK-END 30 DOOR PATRIC1A WENTWORTH Martin Oakley ging naar zijn vrouw toe. Zij schreide in een soort zenuwaanval en wierp zich in zijn armen, al snikkend: „Het is Glen .... en iemand heeft hem gedood. Hij is dood.... hij is dood hij is dood!" HOOFDSTUK XVIII Bij een onvoorziene gebeurtenis neemt gewoonlijk één persoon de leiding. In dit geval was het Justin Leigh. Hij liep vlug de hall door, knielde bij het lichaam, omsloot de uitgestrekte pols circa een minuut en begaf zich toen naar de bel links van de haard, op borsthoogte, onder een rij schakelaars. Terwijl hij daar stond en op antwoord wachtte, keek hij vluchtig om zich heen. Het licht was niet uitgedraaid met behulp van de schakelaars bij .de voordeur. Maar er waren ook schakelaars links tegenover de haard, ongeveer vijftig voet in de rechte lijn van de plek, waar Gregory Porlock was neergestoken — iemand uit de groep bij het vuur had ze kunnen bereiken. En wat de schakelaars bij de deur van het personeel betreft — een deur achterin de hall, waar de omlijsting van de trap een soort inham had gevormd, ongetwijfeld kon iemand de deur hebben geopend en zonder te worden opgemerkt het licht hebben bereikt. Ook de deur van de biljartkamer was in die inham, rechtoekig met de personeeldeur, maar de schakelaars waren van daaruit moeilijk te naderen zonder dat men de hall verder betrad, wat de grote kans meebracht, dat iemand bij de haard het zou zien. Terwijl Justin dat alles bij zichzelf overdacht en vaststelde, ging de personeel-deur open en trad de butler binnen. Justin liep hem een paar schreden tegemoet, zag de verandering op zijn gezicht en sprak: „Mr. Porlock is doodgestoken. Wilt u de politie opbellen en vragen, of ze zo gauw mogelijk hierheen komt. Zeg hun, dat er niets wordt aangeraakt en kom zo snel mogelijk terug". De man aarzelde, scheen wat te willen zeggen, maar bedacht zich. Hii keerde op zijn schreden terug en Justin begaf zich weer naar het lijk. Leonard Carroll kwam naast hem staan en zei zachtjes, zijdelings sprekend: „Je hebt heel wat op je genomen, dunkt me? Zullen we dat mes niet uit de wond trekken en de arme kerel nog een kans geven?" Justin schudde het hoofd. „Dat heeft geen nut hij is dood". „Je schijnt heel zeker van je zaak". „Ik ben in de oorlog geweest". Nauwelijke een lachje bedwingend, merkte Carroll op: „Dus nu krijgen we het spel van Zoek de Moordenaar! Ik ben benieuwd wie het gedaan heeft. Maar de schuldige kan zichzelf geruststellen met de gedachte, dat de hardwerkende plaatselijke politie vermoedelijk alle sporen, die hij heeft achtergelaten, zelf zal uitwissen". Nu lachte hij werkelijk en voegde er bij: „Ik vraag mij af, wie Gregory genoeg' haatte, om deze kans aan te grijpen". Justin antwoordde niet. Hij keek naar de groep, onder wie zich wellicht iemand bevond, die Carroll zou kunnen inlichten. Mrs. Tote zat in een klein, sierlijk stoeltje. De regenmantel, die zij bij de charade had gedragen, lag nog aan haar voeten en leek afrijselijk veel op een tweede lijk, maar ze droeg nog altijd de ouderwetse flambard, nu aan een kant omgeslagen. Haar kleine gezicht had een strenge uitdrukking en misschien verhoogden zowel haar grijszijden japon als haar glinsterende diamanten nog haar bleekheid. Zij zat onbewegelijk, stijf rechtop, haar handen vast ineen, zonder de glans der. grote diamanten ringen. Miss Masterman was blijven staan, maar niet rechtop. Zij zocht steun bij de rug van een stoel en boog zich over haar strak gespannen handen. Ringen droeg zij niet en elke knokkel gaf een witte vlek. Toch Justin keek, zag hij Masterman naar haar toe gaan. Hij zei iets, maar liep, toen ze niet antwoordde, terug naar de haard, waar hij een blik op het vuur wierp. Linnet Oakley zat snikkend in een grote leuningstoel. Dorinda aan één kant naast haar, Martin aan de andere. De rose en witte anjelieren, die zij van de eettafel had meegenomen om er een krans van te maken, waren merendeels gevallen; één lag op de armleuning van haar stoel en een andere in haar schoot. Een knop en een blad hingen tegen haar hals als een soort oorbel. Zij verborg haar gezicht tegen de schouder van haar man. Martin Oakley keek Justin aan en zei met zware, ruwe stem: „Ik wil mijn vrouw hier vandaan hebben ze is ziek!" Justin, de ruimte tussen hen overstekend, liet zijn stem dalen» „Het spijt me, maar ik denk, dat u moet wachten tot de politie komt". Hun blikken kruisten elkaar; Martins donkere ogen keken de ander woedend aan. „En wie zal me beletten heen te aan?" „Ik denk, uw eigen gezond verstand". „Wat bedoelt u daarmee?" „Wat denkt u er zelf van? Ieder die nü vertrekt zal veel meer de aandacht op zichzelf vestigen dan nodig is". Nu ontstond een ogenblik van hevige spanning. Er was nog iets meer dan boosheid in 't spel. Justin herinnerde zich, dat de Boze Oom eigenlijk Glen heette.... Glen Porteous. Welnu, mrs. Oakley had uitgeroepen, dat Glen dood was. Negen mensen hadden dat gehoord, evengoed als Martin Oakley. Hij mocht dan al zijn mond er over willen houden, maar de anderen zouden dat niet doen — het niet kunnen doen. Mrs. Oakley, die Gregory Porlock als iemand, die zij niet kende, had begroet, zou zeker aan de politie moeten uitleggen, waarom zij schreiend bij zijn lijk was neergestort en hem Glen had genoemd, Toen Justin naar zijn plaats terugging, zag hij een van haar rose anjers. De zware bloem was afgebroken en lag tussen Gregory's schouder en het dikke krullende haar. Mr Tote was naast zijn vrouw komen staan. Geen spier in haar ge* zicht bewoog. De kleine grijze og en bleven hardnekkig op haar eigen handen staren. Leonard Carroll merkte met scherpe stem eensklaps op: „We heb ben allemaal een borrel nodig". Hij stond nog altijd op dezelfde plaats, een paar el van het lijk, da hij bleef aanstaren. Op de rug zat een eigenaardige witte plek, een ronde bleke vlek, in het midden waarvan de dolk was gestoten. Justin stelde vol afgrijzen vast, dat de vlek uit lichtgevende veri bestond. HOOFDSTUK XIX De Zaterdagavond bracht weinté slaap in „the Grange". AfschuweW snel had het opgehouden, een P® r ' culiere woning te zijn. Justin, w ' e " moeder zich op de iemkerij had to gelegd, moest af en toe denken a de ogenblikken, dat zij een deel v de buitenkast placht weg te n ® m jg om door een glasruit het werk in bijenkorf gade te slaan. Als de U ^ die wetseerbiediging van wetsbr scheidt, wordt overschreden, zl Jj\ en le zo dierbare individuele r ecn vervallen- ,„ j « (Wordt vervolg"' ---