Uitvoerrechten. Treub heeft nog meer op zijn lijstje dan de leening met de opcenten. Hij wil rechten heffen van goederen, waarop bij den uitvoer naar het buitenland veel wordt verdiend. Een uitnemende gedachte. Vooral in ’t begin van den wereldkrijg zijn reuzen-sommen winst gemaakt. Oorlogstijd is een tijd, waarin velen tot den bedelstaf worden gebracht, maar ook menigeen schatrijk wordt. Was nu de mensch zoo broederlijk gezind, dat de kapitalist zijn overwinst afstond aan hen, die gebrek lijden wij zouden voor verschillende abnormale Regeeringsmaatregelen zijn bewaard gebleven. Helaas is dit niet het geval. En dus moest minister Treub plannen beramen, om degenen, die in deze dagen bijzonder door Fortuna worden begunstigd, te dwingen tot afstand van het te veel. Acht procent wil hij heffen van de waarde dier goederen, waarop enorme winst wordt gemaakt. Maar zie, nauwelijks is het voorstel bekend, of het regent protesten het Binnenhof in. En het moet toegestemd, veel van hetgeen door de Kamers van Koophandel wordt aangevoerd, is voor geen tegenspraak vatbaar. Zoo is daar allereerst het bezwaar, dat de wet aanleiding zal geven tot ministerieele en ambtelijke willekeur. Een lijst van goederen, waarvan de rechten zullen worden geheven, is niet opgemaakt. Aan den minister wordt de aanwijzing overgelaten. Juist een kolfje naar de hand van dictator Treub. Prachtig. Hij heeft het te zeggen, hij alleen. Wel zegt artikel 174 van de Grondwet: geen belastingen kunnen ten behoeve van ’s rijks kas worden geheven dan uit kracht vaneen wet maar in deze buitengewone tijden moet voor een ministerieele bepaling alles wijken. Ook de ambtenaren kunnen hun hart ophalen. De waarde der goederen, waaronder wordt verstaan „de hoogste prijs, die gerekend wordt ten tijde der aangifte van levering in het land van bestemming der goederen door de eerste hand te kunnen worden bedongen, verminderd met de kosten van emballage, transport, assurantie en commissie" wordt geschat door de ambtenaren, belast met de invordering der invoerrechten. Is ’t voor den echten ambtenaar niet om van te smullen? Maarde bepaling van Treub werkt niet rechtvaardig. Immers door uitvoerrechten te heffen treft men slechts een deel van hen, die van den oorlogstoestand proflteeren. Alleen die naar het buitenland uitvoeren moeten offeren, niet zij, die in het binnenlandsch verkeer groote winsten maken. En dit laatste heeft plaats. Denken we slechts aan hen, die uitgebreide leveranties doen aan leger en v100t.... Zij mogen millioenen winst maken de Minister raakt er niet aan. Dan is ook onrechtmatig de maatstaf, die door Treub bij het heffen der invoerrechten zal worden aangelegd. Hierbij wordt acht gegeven op de prijsver* hooging, die in dezen oorlogstijd is ingetreden bij vergelijking van de prijzen inde twee laatste jaren. Nu is het mogelijk, dat prijsverhoo* ging is ingetreden zonder dat van buitengewone winst sprake is. Bijv. door het duurder worden van grondstoffen, productiekosten enz. Hier te plukken zou onbillijk zijn. Dit is o. a. het geval met kaas. Daartegenover bestaat de mogelijkheid, dat de prijzen niet zijn gestegen en toch veel winst is gemaakt. De man gaat vrijuit. Bezwaren zijn er te over. Maar Treub zegt tot de critici: wijst mij een beteren weg. Een andere weg is reeds gewezen. De belasting, zoo schreef een inzender ineen der Hollandsche bladen, moet bestaan ineen progressieve extra-heffing inde bedrijfsbelastingen, ’t Is billijker, practischer en beter uitvoerbaar, wat dan nader wordt aangetoond. Of die andere weg inderdaad een betere is ? We zijn benieuwd naar het antwoord van den minister op de vele aangevoerde bezwaren. --- OVERZICHT. -23 November. Ondanks de kou. De strijd wordt voortgezet, zoowel op het Westelijk als op het Oostelijk terrein, ondanks den regen, de sneeuw, de koude. Dat de ellende op de slagvelden vermeerdert en thans ook velen door ziekten aangetast, is waarlijk geen wonder. In Zuid-West-België en Noord-Frankrijk werden de sneeuw en de regen, die een week lang gevallen waren en die de gevechtsterreinen en legerkampen een voet diep en meer onder de modder hadden gezet, Donderdag gevolgd dooreen snijdende kou, die nog aanhoudt, tiet geheele land is bedekt met een dunne laag bevroren sneeuw. Een harde grond doet den voetstap klinken en de zon heeft de vorst niet verjaagd, de sneeuw niet ontdooid. Welk een noodlottige uitwerking heeft de modder de vorige week op sommige plaatsen gehad! Bij Yperen telde de Engelsche lord Cavan 500 lijken voor de verschansingen van de garde. Deze had zich van vuren onthouden, totdat de vijand een goed eind vooruit was gerukt, en toen de Duitschers inde taaie, klevende, bijna tot de knieën reikende massa ploeterden, begon zij eerst te schieten. Het was de wraak voor het vele, dat deze regimenten geleden hadden En nu die koude! Het ergst zijnde troepen op het open veld er aan toe. De snerpende wind snijdt hun door het gezicht. En dan uren achtereen op den ijskouden grond te moeten liggen, in afwachting om een gunstigen aanval te wagen! Van de inundatie (onder-water-zetting) hebben de Duitschers tusschen Nieuwpoort en Dixmuiden veel te lijden gehad. Een gewond soldaat, die te Parijs is aangekomen, vertelde, dat ten oosten van Dixmuiden een Duitsche colonne van 1500 man volkomen door het water werd afgesneden inden nacht van 18 November. Bij het aanbreken van den dag beproefden eenige soldaten zwemmende te ontkomen, doch werden door de troepen der bondgenooten doodgeschoten. Tegen negen uur, toen het water steeds hooger rees en het stukje land, waarop de Duitschers zich bevonden, voortdurend kleiner werd, gaf de bevelhebber van de Fransche troepen order een pontonbrug te slaan om de overlevenden te redden. Maar het was reeds te laat: het eiland verdween onder het aanstroomende water; toen de Franschen hun maatregelen genomen hadden om de Duitschers te naderen, dreven honderden lijken rond. Slechts veertig man werden gered Tusschen Dixmuiden en Nieuwpoort hebben de troepen het ’t hardst te verantwoorden. Hier komt de ijskoude wind recht over de zee en er is geen enkele heuvel om achter te schuilen, om dekking te vinden. De soldaten inde loopgraven, voorzoover men deze droog heeft kunnen houden, zijn er nog niet zoo slecht aan toe. De loopgraven zijn aangelegd en bewoond sedert een week of drie, vier, door ir.enschen die steeds een oog hadden voor de strengheid van den winter. De loopgraven aan de Yser zijn zoo geriefelijk en zoo goed ingericht,als nijverheid, materieel en zin voor aanleg die konden maken. De manschappen leven voor het meerendeel onder de oppervlakte en zij hebben zich daar zoo ingegraven, dat wind en regen, ijzel en sneeuw geen vat op hen hebben. In sommige loopgraven is men zelfs zoo gelukkig geweest petroleumkachels te kunnen plaatsen. Toch meene men niet, dat over het front van 750 K.M. de troepen werkeloos tegenover elkander liggen of inde slaap- en woonholen samenhokken. Voortdurend wordt, vooral bij nacht, gepoogd tot een overrompeling van den vijand te komen. En dan de vijand inde lucht Woensdag j.l- hebben de Duitschers nog uit aëroplanes een groot aantal bommen in Amiens geworpen. Het eerste doel was de gasfabriek. Daar viel een bom op een muur en sprong uiteen. Op dertig verschillende plaatsen was de gashouder, door kogels doorboord, het uitstroomende gas vatte vuur, de brandweer slaagde er echter met levensgevaar inde vlammen te stuiten en de gaten te stoppen, zoodat een ontploffing van den gashouder verhoed werd. Ineen andere wijk werd een werkman gedood en een ander zwaar gewond. Een derde bom viel ineen paardenstal en doodde vijftien paarden. In het Oosten staat de strijd evenmin stil. De worsteling tusschen Duitschers en Russen in Polen duurt voort. Deze slag, waarin eerstgenoemden aanvankelijk succes hadden, is van zeer groot belang. Worden de Russen daar verslagen, dan zuilen zij hun inval in Duitschland voorloopig voor onbepaalden tijd moeien opgeven, maar dan duurt de oorlog nog geruimen tijd voort. Behalen de Russen echter een beslissende overwinning, zoodat de weg naar Breslau voor hen openstaat, dan zal Duitschland, om den toegang tot Berlijn te verdedigen, meer troepen uit het Westen moeten doen komen dan voor de verdediging van de Westergrens mogelijk is, en kan het begin van het einde van den strijd worden verwacht. Meer Zuidelijk, in Galicië, is de toestand voor de Oostenrijkers nog steeds hachelijk. Het garnizoen van Przemysl, dat voor de tweede maai door de Russen wordt belegerd, is volgens een Engelsch bericht door de cholera gedecimeerd. Inde buitenwijken! van de stad worden de slachtoffers in groote putten begraven, waarover ongebluschte kalk wordt gestrooid uit vrees voor de epidemie. Uit Triëst wordt gemeld, dat 50.000 Polen door de Oostenrijkers uit Krakau zijn uitgewezen naar de vlakten van Galicië, waar groote aantallen van hen van honger omkomen. De Oostenrijkers hebben het grootst mogelijke aantal kanonnen te Krakau voor de verdediging der stad opgesteld, zulks mede in verband met de persoonlijke bevelen van Keizer Frans Jozef, dat ten koste van alles de val van de stad voorkomen dient te worden. Met berichten uit Londen moet men echter voorzichtig zijn... Turksche troepen zijn bij het Suezkanaal aangekomen en hebben de Engelschen op de vlucht gejaagd. Die kunnen het Engeland in Egypte nog wel benauwd maken ! Een gevecht inde duisternis, Een Duitsch soldaat, die bij Dixmuiden heeft gevochten, vertelde aan een correspondent van „De Tijd": Toen wij Zondagavond vanuit onze loopgraven achter Dixmuiden optrokken in noordelijke richting, waren wij versterkt door cavalerie, bij elkaar wel 2000 man sterk. Na twee uur marcheeren in hevige koude en wind sloegen we weer links af, de richting van de liniën in. Weldra kwamen we honderden onzer mannen tegen, die allen inde richting Leke en Cortemarch vertrokken. Ze waren doornat. De meesten waren ziek. Dagen lang hadden ze onder het guurste wéér inde loopgraven gelegen onder voortdurende stortregens en een vijandelijk artillerievuur, dat niet beantwoord kon worden, daar onze kanonnen door den drassigen bodem te veel naar achteren gebracht moesten worden. Het gezicht van die van koude rillende mannen met hun natte kleederen inden donkeren guren nacht zal Ik nooit vergeten. Door de voortdurende regens van de laatste dagen hadden onze vijanden de inundatie op dit terrein weer verder kunnen uitbreiden en door allerlei greppels en geulen was het water langzaam de loopgraven ingekomen. Onderwijl vlogen vijandeiljke bommen inde lucht, die boven onze liniën uiteenspatten en een helsch licht verspreidden. Het water dwong hen eindelijk de loopgraven te verlaten, waar ze zooveel dagen reeds hadden doorgebracht, maar nauw hadden ze zich op weg begeven of met verbluffende juistheid vielen de granaten onder hen. Thans moesten wij hun plaatsen gaan innemen. Niet echter zonder de grootste moeite, want terwijl onze kameraden hun positie verlaten hadden, was het den vijand, begunstigd door de duisternis, met een ongekende vermetelheid gelukt in vlotten over te steken en tot vlak voor onze vroegere loopgraven positie te nemen. Deze overtocht heeft ons verrast en toen we stil inde half met water gevulde loopgraven wilden afdalen, trof ons van dichtbij een moorddadig geweervuur, dat vele van onze soldaten vallen deed en neerstorten inde waterpoelen, die eens loopgraven waren. Ofschoon we onmiddellijk het vuren op het onbekende beantwoordden, werden er zeker een 200 man van de onzen gedood, zonder dat we merken konden of de vijand ook door ons vuur leed. Plotseling hoorden we een hoorn achter ons schallen en het geklots van paardepooten in het drassige terrein. Het was de cavalerie, die met ons was uitgetrokken en ons te hulp kwam. De paarden huilden en snoven en den adem bliezen ze als heeten stoom uit de neusgaten. In dolle vaart renden ze door de opening, die we gemaakt hadden, over de loopgraven heen, waar velen echter op de glibberige kanten verongelukten. De woeste draf werd voortgezet tot de plaats, waar de vijanden geland moesten zijn, doch werd plots afgebroken door het ratelend getik van mitrailleurs, welk scherp ratelend geluid reeds voor zoovelen den dood beteekende. Wij hoorden neg de uitroepen onzer kameraden en zien het geflikker der korte sabels onzer cavaleristen. Maar steeds ook knetteren de machinegeweren en het sabelgeflikker wordt minder. Slechts een zwakke uitroep onzer cavaleristen bereikt ons nog slechts, het is een kreet om hulp. Van de zijde, waar onze kapitein stond, hoor ik een „Voorwaarts !* en dit woord plant zich door den mond der feldwebels langs de rijen voort, „Bajonet!" Met gebogen hoofden en de bajonet vooruit, rukten we voort, alle hinderpalen trotseerend, onze kameraden ter hulp. Ik val 1h een loopgraaf, waarin ik me ernstig bezeer en slechts met moeite me uit het water redden kan. Mijn kameraden echter zijn naar voren gekomen. Thans is er niemand meer over dan onze heele cavalerieafdeeling, maar ook geen vijand is gespaard gebleven. Ze waren een tweehonderd man sterk, maar van ons zijn er veel meer gevallen. De drie mitrailleurs, die we veroverden, zijn te duur betaald.... Verschillende berichten. Uit Melbourne wordt geseind, dat Japan de Marschall-eilanden en de andere Duitsche bezittingen inden Stillen Oceaan, die Japan tijdelijk had bezet, aan Australia heeft overgedragen. Een geruststelling voor Australië, nu Japan die eilanden heeft verlateal Van Canada verwacht men in Engeland bij wijze vaneen leening van 20 millioen dollar. Ook zal Canada nog 5000 man mobiliseeren, Voor het einde van het jaar zal het dan 108000 man onder de wapenen hebben. De militaire medewerker van de Engelsche „Times" concludeert uit verschillende feiten, dat van Duitsche zijde een overzeesche aanval op Engeland sedert eenigen tijd wordt voorbereid en ieder oogenblik kan beginnen. Vijf Engelsche en Fransche vliegtuigen hebben boven Friedrichshafen gevlogen, waar de Zeppelin-werf gevestigd is, en bommen uitgeworpen. Een deel hiervan sprong vlak bij de hal uiteen. Deze bleef echter onbeschadigd. Een kleermakersknecht werd gedood, twee vrouwen werden zwaar gekwetst. Twee huizen inde stad werden beschadigd. Een Engelsch vliegtuig werd neergeschoten ; de inzittende marine-officier werd zwaar gewond naar het ziekenhuis gebracht. De Turksche regeering legde beslag op den Engelschen spoorweg van Smyrna naar Aidin, waarvan de concessie dezen zomer verlengd werd. Prins August Wilhelm (de vierde zoon van Keizer Wilhelm) kreeg bij een auto-ongeluk tijdens een dienstrit een gecompliceerde dijbreuk en een kaakkwetsuur. President Wilson moet hebben te kennen gegeven, dat geen tweede voorstel tot bemiddeling zal worden gedaan, voordat één of meerder oorlogvoerende partijen hun geneigdheid hebben uitgesproken, die te aanvaarden. Het landingscorps van de „EmdenM, bestaande uit 44 officieren en manschappen met vier machinegeweren, bevindt zich nog in vrijheid. Door hen is de driemastschoener „Ayesha* in beslag genomen. --- Nederland en de oorlog. Regeeringsmaatregelen. De minister van landbouw heeft den maximum-boterprijs voor binnenlandsch verbruik vastgesteld als volgt: f 1.45 per K.G. bij verpakking in wit fust van 50 K.G. Bij verpakking in wit fust van 25 K.G. kan deze prijs verhoogd worden met 1 cent per K,G. Bij verpakking in eiken fust van 20 K.G. met 5 cents per K.G. De detailprijs van boter wordt per K.G. in maximum bepaald op 20 cents boven den vorengenoemden en-gros prijs. Voor speciaal verpakte boter mag per K.G. ten hoogste f 0.10 meer berekend worden dan de vastgestelde maximumprijs bedraagt. Voor onderdeelen van K.G. van dergelijke boter mag de prijs naar boven op geheele stuivers afgerond worden. Nu tengevolge van den oorlog de aanvoer van rogge uit Rusland en de Zwarte Zee landen is gestaakt en Amerika niet voldoende uitvoert, heeft de minister van landbouw den burgemeesters in overweging gegeven te bevorderen, dat thans reeds worde overgegaan tot vermenging van de inlandsche gebroken rogge met buitenlandsch tarwemeel, ten einde langzamerhand te kunnen komen tot eene geheele vervanging van het roggebrood door tarwebrood. Wegens gebleken bezwaren heeft de Regeering voorloopig afgezien van verdere proefnemingen, om in enkele gevallen toe te staan, dat Amerikaansch meel, hoewel niet door de Regeering, doch door particulieren aangekocht, aan de Regeering geadresseerd werd. om aldus meer plaatste laten voor aankoopen door particulieren. De dienstplichtigen van de lichting 1915, die op 15 December a.s. worden ingelijfd, zullen niet inde garnizoenen, doch inde dep Ots worden geoefend. Ter bespreking van het Regeeringsleeningsplan houdt de Vrijz.-Dem. Bond op Zondag 29 November een . groote openbare vergadering. Spreker o.a. het Kamerlid mr. Marchant. Tengevolge vaneen stagnatie in den aanvoer van bloem, is het te verwachten, dat het nog wel een maand langer zal duren, dan aanvankelijk werd gedacht, dat het verbod van het bakken van wittebtood zal worden opgeheven. Aanvankelijk dacht men, dat de omstandigheden dit na een week of drie zouden veroorloven. Kerst- en Nieuwjaarsverlof. De opperbevelhebber van land- en zeemacht heeft bepaald, dat aan ieder militair, die in het tijdvak van 1 December lot en met 2 Januari a.s. op zijn beurt met verlof gaat volgens de regelen, vastgesteld bij order van 24 September, éénmaal in genoemd tijdvak twee etmalen langer verlof kan worden verleend, dan volgens genoemde regelen het geval zou zijn. Van deze gunstige bepaling zijn uitgezonderd: a. zij, aan wie in genoemd tijdvak ingevolge bijzondere beschikking een buitengewoon verlof (of verloven) van langeren duur (of gezamenlijken duur) dan vier dagen mocht zijn of worden verleend; b. zij, die wegens veivalsching van vrijbiljetten voor vervoer per spoor zijn gestraft geworden. Voorts heeft de opperbevelhebber bepaald, dat overplaatsing van militairen bij ruiling alleen bij hooge uitzondering zal geschieden, wanneer daarbij gewichtige belangen van niet-persoonlijken aard zijn gemoeid en die van den dienst daardoor in geen enkel opzicht geschaad worden. ---