Advertentie Thans verscheen bij J. H. KOK te Kampen de DERDE druk van 666. Het getal des Menschen door Mr. PHILIP MAURG. I Prijs f 1.75. In Stempelband f 2.25 De EERSTE druk verscheen 15 JANUARI. De TWEEDE „ ,18 FEBRUARI. De DERDE , ,16 APRIL. BET HIFIEIIS Ér Jial Mui. Door oen fanatieke bende Muzelmannen daartoe geprest, vertrapt de held van dit aangrijpend verhaal een kruis, hem als symbool der Kerk van Christus daartoe voor de voeten gelegd. Deze hoogst ernstige episode in zijn leven leidt hem tot onderzoek en tot vinden. De prijs van dit boek afzonderlijk is f 1.60 ing., f2.— geb. Het verscheen als derde groote boek inden IBen jaarg. der Chr. Bibliotheek, waarop men zich k f 5. per jaarg. abonneeren kan, Men ontvangt dan bovendien het reeds verschenen prachtwerk „OOSTERSCH LEVEN” door Prof. OBBINK, en binnenkort een nieuw werk vanTTr. J. R. CALLENBACH, getiteld ,WATERLOO”. Behalve deze nóg 2 groote en 6 kleinere verhalen, benevens den Scheurkalender ,EBEN HAËZER”. Verlangt men de groote boeken in band, dan verhoogt dit den abonnementsprijs met ± f 2.—. De Catalogus der Vereeniging geeft nadere bijzonderheden, en is in lederen soliden boekhandel te bekomen, alsook bij den uitgever Q. F. CALLENBACH te NIJKERK. --- Advertentie ME! MARKT Hengelo (G.). Woensdag 28 April DE TIENDCOMMISSIE IN HET EERSTE TIENDDISTRICT, GEVESTIGD TE ZUTPHEN, maakt ingevolge art. 69, 3e lid der Tiendwet 1907, bekend, dat op 31 Maart 1915 aan den Minister van Financiën is verzonden een staat vanuit te keerea schadeloosstelling en te heffen tiendrenten, inzake de aangiften van No. 540 „de Harfensche tiend onder Almen,* dat een afschrift van dien staat ten --- Advertentie aanzien van elk der genoemde tiendaangiften eveneens is verzonden aan elk der aangevers, bedoeld in het leiidvan art. 53, onder mededeeling van den tekst van art. 70, terwijl aan de betrokken gemeenten een uittreksel is verzonden voor elk tiendrecht afzonderlijk, ter nederlegging ter secretarie, alwaar het gedurende een maand kosteloos dooreen ieder kan worden geraadpleegd. Art. 70 luidt als volgt: ,Het bedrag der schadeloosstelling staat onveranderlijk vast bij den aanvang der tweede maand, volgende op die, waarin dein art. 68 bedoelde staat is opgemaakt.“ Namens de Tiendcommissie voormeld, TH. DIJSTRA. Secretaris. Zutphen, 17 April 1915. --- Advertentie ONTVANGEN: EEN RUIME KEUZE IN Heeren Hoeden en -Petten, Boorden, Fronts, Manchetten, Strikken, Dassen, Zelfbinders, Eng Hemden, Sportriemen, Bretels, Lavaliers, Parapluies, Ceintuurs, Handschoenen, Corsetten, Schorten in gekleurd, zwart en wit, enz. Naaistersfournituren. -• JP1. J. OBESRIianES., L Kosterstraat « lalteii. . Is letóersehe freMeremgoft Bakkerstraat 71, Arnhem, neemt geliea h deposito m verleent erectie» ten op overeentekoznen voorwaarden. Abonneert U op dit Blad. --- Advertentie Adverteert in dit Blad. DB N!0l?Wi Duns IYPOTIEIBIH g*res%d to Amsterdam. ste sssfrSfe te leMdato Stdt mkrijfbaar 4 *n <*ƒ» •/«, Dand brl«v«u ie stukke® vaa f 1000, ? 901 es» r 100 tot den koer* van den d*f VtwteSJitawr te Zsapfim mj da Ifaamfli «AAL DRINK & Ga. --- Veilingen en Verkoopingen. Woensdag 28 April. Zutphén n.m. 2 nnr verk. bij Inzet roor fam. Ivan Barrelo v. onroerend goed hoek Usel* en . Berkelkade nos. 19 en 20, best. nit 2 woonhuizen | tuin, pakhuis er, erl, gr. 287 W. Het woonhuis No. 19 in eigen gebruik met tuin, bevat be. neden 6 kamers en keuken, boven 4 kamers, voorts zolder met kamer, kelder enz., het woon» huis No. 20, bovenhuis, bevat 7 kamers, keuken mangelkamer, zolder, kelder enz. en is verhunrd voor J 325 per jaar, het pakhuis is verhunrd voor i 17,50 per kwart. Aanv. en bet. 1 Nov. 19)5. Te bezichtigen Dinsd. en Vrijd. van 2-4, na beletvraging. Donderdag 29 April, , (Q) tnldd. 12 nnr verk. bij en voor J. W. Spelhoven bij Weldeman in Varsel, van 3 Melkkoeien, dragende Koe, (uitgeleid 23 Mei.) Stierkalf, 2 Scboitelingen, 35 Kippen met Haan, Aardappelen, enz. Zutphen v.m. 10 uur in Notarishuis jaarl. akkerhontverk. Verkoopboekjes bij notarissen. Vrijdag 30 April. Ambt-Doetinchen. nm. 1 uur bij en > oorß. v?n, Zadelhof! op de Huet zonder beraad van 17 stuks zware dr. Varkens van eigen stal. Dagelijks te bezichtigen. Dinsdag 4 Mei. Ooetinchem. nam. 3 uur verkoop In hotel , demaker. van a. Een aan Terborgscheweg ge* H“ls en Erl met Tuin, 376 Ml., v. Wed. G. Melfert c.s. Het buis bevat 5 kamers, keuken en groote deel. Te aanvaarden 1 Sept. a.s. b. Een perc. Bouwterrein aan Nieuwslad mei daarop slaande onbewoonbaar verkl. woning, gr. 107 Ms. voor Th. Romer—van de Mond. Dadelijk te aanv. Woensdag 5 Mei. Zutphen n.m. 2 uur in Notarishuis verk. voor O. L. Stokvis v. heerenhuis no. 7 aan Deventer, weg met tuin, stalliDg en anto-garage, gr. 6 a. 95 ca. Verhuurd tot 1 Oct. 1915 voor 1 900 per jaar. ,Aanv. en bet. 1 Juli 1915. Inl. bij notaris van vollenhoven. Vrijdag 7 Mei. Vorden v.m. 11 uur verk. In café .De Zon" v. I Voor erven Meijer: a Bouwpl. den Draalom bij Wlenijesvoort aan straatweg Vorden—Ruurlo gr. 4,49,10 H.A. best. nit huis, varkenshnis, bouwen welland, opg. boomen, akkerbont, denneuboscb en helde. b. Hnls met erl, schnur en bouwland, gr. 15 a. 65 c.a. inkom van Vorden, thans bewoond door T. Velhorst, c. Hnls met schaar, bakoven, erf en bouwl. gr. 76 a. bij tramwlssel aan grintweg Vorden- Hengelo. d.Perc. Helde met dennen groot 88 a. 60 c.a. in Mossel, e. Helde met dennen gr. 1,19,60 H.A. In Veldwijk. 2. Voor Bar. v. Hüvell tot Westerlller, Helde met dennen gr. 8,80,50 H.A. het Galgengoor. Alles onder Vorden. Bet. 15 Sept. 1915. --- FEUILLETON. Weggedreven. Schets uit den arbeid der Middernachtzending., DOOR W. A. VR. 24) Eindelijk was het kistje ledig. Op den bodem lagen echter een paar oude couranten, die tot bedekking dienden. De veldwachter lichtte ze op en keek op den withouten bodem. Hij bukte zich dieper, greep, en . . . haalde een opgevouwen bankbiljet van f 25 te voorschijn. Zonder een woord te spreken, streek hij het geldpapiertje op de tafel glad en haalde zijn zakboekje te voorschijn. „M M H 5061,“ sprak hij, zijn vinger bij het nummer brengend. ’t Was het nummer van ’t gestolen bankbiljet van vijf-en-twintig gulden. XI. Victor Hugo schreef: „Men zou kunnen zeggen, dat de doodstrijd zich kronkelt. Hij komt en gaat, nadert het graf en keert tot het leven terug. In het slerven ligt een zekere rondtasting.“ Soms is dit inderdaad zoo. Men heeft dit genoemd het telkens opflikkeren der ujtdoovende levensvlam. Men heeft ’t genoemd het stuiptrekken van het ontvliedende leven- Men heeft het genoemd het wegzinken, bovenkomen en wederom wegzinken inde zwarte golven der doodsjordaan. Zulk een aarzelend naderen van de grenzen der eeuwigheid was het sterven der weduwe Flipse. ’t Was nu acht uur inden avond. Een uur geleden was een buurvrouw op Trientje’s verzoek naar den dokter en naar Mie geloopen, omdat het angstige meisje stellig meende, dat moeders laatste uur aangebroken was. Toen de geneesheer en de verpleegster er waren, week echter de benauwdheid meer en meer, gevolgd dooreen periode van buitengewone helderheid. Evenwel liet de dokter zich hierdoor niet misleiden, en Trientje terzijde nemend, deelde hij haar mede, dat moeder naar alle waarschijnlijkheid nog vóór middernacht, maar in ieder geval voor den volgenden morgen gestorven zou zijn. Het meisje had de mededeeling zonder zichtbare ontroering aangehoord. Overmaat van verdriet is als overmaat van lichaamspijn. Ze bedwelmt. Ze narcotiseert. Ze berooft het gemoed van de veerkracht, die reageeren doet op indrukken. In zulk een toestand van zielsverdooving bevond zich Trientje. Ze was geeste lijk bewusteloos geslagen. Ze kon zich de gebeurtenis, het heengaan van moeder, niet in haar ware beteekenis indenken. Wezenloos en suf zat ze aan moeders bed. De stervende keerde het hoofd naar haar kind. Ze miste de kracht om dat kind met de handen vast te houden; nu zocht ze ’t met de oogen te doen. „Dag Trientje! Dag lieveling!" Trientje greep moeders hand, kuste die en drukte ze tegen haar wang. De hand was ijzig kil. Haar aanraking verwarmde niet meer. ,0 mijn kind, mijn alle&!“ hijgde de kranke, voortdurend het starend oog op haar dochter gevestigd houdende. „Ik ga sterven, en wat moet er nu van je worden! ... Heb ik daarvoor moeten zwoegen en zorgen, zonder rust, zonder ontspanning, mijn leven lang ... om je alleen achter te laten, alleen, zonder helper, en dan zóó!... O, kon ik maar bidden, voor jou en voor mij, bidden om genade.... 0 kindje, leer bidden !** ... De moede oogen der kranke sloten zich. „Zullen we nog eens samen bidden, vrouw Flipse?* Ds. Esders stond aan ’t sterfbed. Na een dag van studie een luchtje scheppend, was hij nog even naar „den Dijk" geloopen, en Mie, die hem had zien aankomen, had hem binnengelaten, nahem met een paar woorden omtrent den toestand te hebben ingelicht. De zieke opende de oogen weer en toen ze den leeraar zag, knikte ze flauw. Ds. Esders bad. Hij bad, zooais alleen aan een sterfbed kan gebeden worden, wanneer de bidder geen woorden behoeft te zoeken, maar woorden ontvangt, geïnspireerd door het besef, dat zijn gebed een ziel het geleide geeft op den weg, die naar de poorten des doods afdaalt. ’t Was een „de profundis": een roepen uit de diepte; een „miseremini*; een worstelen om genade. ’t Was een vasthouden van den Heere op Zijn Woord en beloften; een pleiten op Zijn goedertierenheid, die van eeuwigheid is. ’t Was een ondersteunen der opgeheven armen eener smeekelinge vóór de vallei des doods. Zachtjes werd de, deur geopend, door een hand ineen witten handschoen. Alleen Mie keek op en ze zag het gebaarde gelaat, van den veldwachter, dat een oogenblik naar binnen staarde en toen weer verdween. Niemand anders had de verschijning opgemerkt. Toen dominé Esders het „amen* had uitgesproken, legde de kranke de magere hand op de borst en zag den predikant aan. Haar blik en haar gebaar vormden een belijdenis, die hij begreep, en zich voorover buigend, fluisterde hij haar toe: „Zoo Gij in ’t recht wilt treden, O Heer, en gadeslaan Onze ongerechtigheden, Ach, wie zal dan bestaan? Maar neen, daar is vergeving Altijd bij U geweest, Dies wordt Gij, Heer, met beving Recht kinderlijk gevreesd." Vergeving altijd bij U geweest,* fluisterde de stervende. „Vergeving" ... Haar lippen bewogen zich als tot een gebed. Eensklaps trachtte ze ’t hoofd op te heffen. Haar blik scheen iemand te zoeken. „Vergeving*, lispelde ze nogmaals; „altijd geweest". Toen viel ze terug in de kussens. Een reutelend geluid steeg op uit haar borst. Een stuiptrekking liep over haar gelaat. De weduwe Flipse was gestorven. Trientje had geen moeder meerl Dominé Esders staarde bewogen op het stoffelijk overschot. Grijs waren de lokken, die onder het nachtmutsje uitkwamen – grjjs Van moeite en verdriet, waarmee de overledene zoo rijkelijk was bedeeld geweest. Ruw waren die handen, door Mie op de borst samengevouwen; ruw van onverpoosd werken, van hard werken, van werken zonder hoop op klaarkomen. Nooit had lemand die handen in elkaar gelegd en gezegd: rust een weinig! Nu had de dood het gedaan. Nu was het ongebaande pad afgestrompeld. Nu zweeg de stem des drijvers. De ziel was weggevloden van deze stip in het heelal, die aarde heet, om .... „Maar neen! Daar is vergeving altijd bij U geweest.* Dominé Esders stond op en wendde zich tot Trientje. Ze lag met de armen op de tafel en met het gelaat op de armen. Ze schreide niet. Maar haar heele lichaam trilde of ze de koorts had. Ze keek niet op, toen de predikant haar op den schouder tikte, en ze hoorde hem nauwelijks, toen hij haar toesprak, ’t Kon haar niets schelen, ’t Was haar te moede als den drenkeling, die zijn krachten verbruikt heeft en zich zinken laat; of als den man, die aan een koord boven den afgrond slingert, maar zijn handen voelt verdooven en loslaat. Ze had opgehouden te hopen. Ze was ongelukkig, diep gevallen en door ieder veracht. De dominé trachtte haar te troosten, omdat hij dominé was, en het dus moest doen. Maar hij zou geen kwartier slaap om haar missen en haar reeds weer vergeten zijn, wanneer hij zich straks aan de theetafel zette. Neen! niemand gaf nu meer om haar. Zelfs was ______ God haar tegen; want juist nu, nu ze moeder zoo dubbel noodig had gehad, had Hij haar moeder ontnomen. Ze moest omkomen inde ellende, stikken ineen moeras van zorg en kommer. Zóó was het besloten en zóó zou het gebeuren. Niemand kon daaraan iets veranderen. In deze gemoedsstemming, een mengeling van wanhoop en verbittering, hinderde haar de aanwezigheid van ieder mensch. De woorden van den predikant werkten juist het tegenovergestelde op haar uit van wat zij bedoelden. Ze liet dit merken, door haar op de tafel leunend bovenlichaam zoo ver mogelijk van den predikant vandaan te buigen en een hardnekkig stilzwijgen te bewaren op al wat hij zei. Dominé Esders begreep Trientje’s stemming en besloot, haar vooreerst maar aan zichzelf over te laten, aangezien dit wellicht de beste manier zou zijn om haar gemoed weer wat tot kalmte te doen komen. Hij besprak dus nog een paar dingen van aard met Mie en veiliet de sombere woning. Toen hij buiten kwam, trad de veldwachter op hem toe. „Goeden avond, meneer!" zei Barrelson, salueerende, Hij zei „meneer*, zooals menschen, die weinig met dominé’s omgaan, gewoonlijk doen. Ze schijnen het woord „dominé* er niet best uitte kunnen krijgen. En Barrelson ging weinig met predikanten om, want ze waren nooit in vechtpartijen of diefstallen betrokken en kwamen nooit inde dorpsherberg. Omgekeerd kwam hij nooit in de kerk, noch ook op de wekelijksch® Bijbellezing. De man van de wet was een overtreder van het allergewichtigste wetsartikel, dat eischte: God lief te hebben boven alles. Barrelson zei dus: „goeden avond meneer*. En den dominé ter linkerzijde tredende hij wist hoe 't hoorde ging hij voort: „een woordje, meneer! Is vrouw Flipse misschien gestorven?* „Ja, ze is juist overleden.” (Wordt vervolgd, ---