WELKOM. Le roi est mort ; vive le roi ! zoo werd in vroeger tijden uitgeroepen, wanneer de vorst des lands bij zijn verscheiden door een ander opgevolgd werd. Het gaat ons ook eenigermate zoo, nu de nieuwe directeur inde plaats treedt van hem, van wien we hierboven in ons blad afscheid genomen hebben. We hebben het voorrecht, dat we reeds dadelijk aan onze lezers den nieuwen directeur kunnen voorstellen inden persoon van den heer P. Meyer, die inden laatsten tijd te Assen, in vroeger jaren ook reeds in onze Graafschap, n.l. te Doesburg is werkzaam geweest. We heeten hem in ons blad, dat van nu af van zijne zorgen profiteeren zal, van harte welkom. Het beste, dat we hem toewenschen kunnen is dit, dat hij met dezelfde vreugde en dezelfde ambitie bij ons bedrijf moge kunnen werkzaam zijn als zijn voorganger en dat hem dezelfde achting toegedragen wordt als waarin de heer van Dijk zich verheugen kon. De heer Meyer is niet geheel onbekend met de Achterhoeksche mentaliteit. Hij heeft, zooals we boven reeds neerschreven, een tijdlang onder ons gewoond. Dat zal het hem des te gemakkelijker maken, om opnieuw in te leven in en in den goeden zin van het woord zich aan te passen aan den nieuwen arbeid, die hem wacht. Geve de Heere hem genade om met blijmoedigheid zijn werk te kunnen doen en doe Hij onder de directie van den heer Meyer onze zaak, die de komst van Gods Koninkrijk dienen wil, steeds toenemen in bloei en ons blad hoe langer hoe meer beantwoorden aan het doel, waartoe het opgericht werd en in stand wordt gehouden. t t *** DE VRIEND IN HUIS. Inde N. P. G. C. werd de 4e schets gepubliceerd ter behandeling inde vergaderingen der kiesvereenigingen. Deze schets handelt over de beteekenis der pers. We zijn zoo vrij, een gedeelte van die schets, n.l. dat gedeelte, dat tot opschrift heeft : „De vriend in huis” over te nemen. „In plaats van het dagblad, waarvan in deze schets sprake is, gebruiken we met het oog op plaatselijke en gewestelijke toestanden : de courant. De courant is een vriend, dien men in zijn huis ontvangt. Telkens weer om ons te vertellen wat er gebeurde inde wereld ; welk een strijd er op allerlei gebied gestreden wordt ; die ons dat geeft, zooals hij dat alles ziet en zooals hij dat in het licht van zijn levensbeschouwing waardeert. Wij luisteren naar hem, vertrouwen ons aan hem toe. Hij werpt zijn woord, zijn gedachten, zijn beschouwen, zijn voorkeur en tegenzin, zijn principes in onze ziel. Het blad licht ons dus voor. Wij kunnen het niet missen. Welnu, wie zou nu een vriend in huis met deze macht over ons willen ontvangen, die tegen ons beginsel ingaat, die in beschouwen lijnrecht tegenover ons staat, die ons onthoudt, wat wij willen zien ; ons geeft te zien, wat wij niet willen zien of niet mogen zien ? Deze vriend van huis moet, willen wij gehoorzaam zijn aan onzen God, met ons één van beginsel zijn. Opdat wij niet wor- . den verleid, maar geleid ten goede ! Opdat wij met hem den strijd aanbinden tegen de machten van het ongeloof en onzen Koning dienen met een Hem geheel toegewijd harte. Daarom willen wij een krachtige antirevolutionaire pers. En het middel, om die te krijgen en die te handhaven is, ons ook geheel aan haar belang te wijden. * Er moet dus, zooals Dr. Kuyper schreef in „Ons Program”, er moet dus een eigen pers zijn, niet om te woelen in eigen ingewand, maar om eendrachtelijk den tegenstander af te slaan en het eigen bolwerk te sterken.” 1 Ook voor onze omgeving en voor onze kiesvereenigingen worden hier behartigenswaardige dingen gezegd. Worde er winst mee gedaan ! t t --- AFSCHEID. De lezers van ons blad zullen wel niet anders verwachten dan dat in het laatste nummer van „de Graafschapper en „De N. Aalt. Courant”, dat onder de directie van den heer van Dijk te Aalten verschijnt, een woord van afscheid wordt gewijd aan den bekwamen en ijverigen directeur, die inde laatste jaren aan het hoofd van het bedrijf heeft gestaan, dat indertijd werd opgericht, om het voortbestaan van ons orgaan te verzekeren. Het is eenige maanden geleden, dat de heer van Dijk ontslag aanvroeg, om een betrekking elders te aanvaarden. Toen het bleek, dat er niets meer aan te veranderen viel, werd aan zijn verzoek voldaan en hem op de meest eervolle wijze ontslag verleend uit zijn werkkring. Het doet ons leed, dat de heer van Dijk van ons heengaat ; het verheugt ons echter, dat we zonder eenige reserve kunnen uitspreken, dat we altijd met het grootste genoegen met hem konden samenwerken. Onze N.V. die „de Graafschapper” exploiteert heeft moeilijke tijden achter den rug. De heer van Dijk heeft als directeur van al de zorgen, die zich dikwijls ophoopten, ruim zijn deel gehad. De Heere gaf hem echter kracht en wijsheid, om het schip door de klippen en de branding heen in veilige haven te brengen, zoodat er bij zijn heengaan heel wat minder zorgen zijn dan toen hij zijn functie aanvaardde. Het is niet meer dan plicht, om, terwijl we God danken voor Zijnen zegen op den arbeid geschonken, den heer van Dijk uit den grond onzes harten dank te zeggen voor alles, wat hij in het belang van onze zaak en ons blad heeft gedaan. Hij heeft in eigen familiekring inden tijd, dat hij onze Vennootschap diende, lief en leed ondervonden ; maar altijd was de directeur op zijn post ; geen moeite was hem te groot, om de zaak vooruit te brengen. We kunnen dat niet genoeg waardeeren. Van harte hopen we, dat Gods rijke zegen niet van hem moge wijken in zijn nieuwe woonplaats en in zijn nieuwen werkkring, terwijl we ervan verzekerd zijn, dat de heer van Dijk, die zooals we telkens hebben ervaren, ons blad altijd een warm hart heeft toegedragen ook inde toekomst in zijn nieuwe omgeving, die voor hem niet geheel onbekend is, ook de belangen van ons orgaan zal willen blijven behartigen, al is het dan ook ineen anderen vorm dan tot hiertoe geschiedde. Namens Commissarissen, namens Raad van Toezicht, namens Aandeelhouders der N. V., namens alle lezers en lezeressen van ons blad nogmaals dank aan den aftredenden directeur voor zijn veelvuldigen arbeid te Aalten verricht. God leide hem en de zijnen in Zijn gunst en stelle hem tot een rijken zegen ook voor anderen I T T --- Advertentie t Prinzens i ; Koffie en Thee | t is fijn van smaak en i l laag in prijs. » Proefpakje gratis ♦ op aanvraag. f --- BUITENLAND. OVERZICHT. In Frankrijk. Chautemps voor de Kamer. Motie van vertrouwen verworpen. Weder een crisis. Wordt het opnieuw „Tardieu” ? Henderson’s houding omtrent Rusland. De Sovjets storen zich aan niets. Slechte verhoudingen met Roemenië. Legt Rusland het op vredebreuk toe ? De vlootconferentie, waar toch al weinig schot inzit, ondervindt heel wat vertraging door de crisis in Frankrijk. Gelukkig dat de h.h. te Londen de noodige lankmoedigheid bezitten en behoorlijk den tijd er voor kunnen nemen. Het moet nu voorts nog blijken of het Kabinet-Chautemps levensvatbaarheid zal hebben. Heel optimistisch is dienaangaande de stemming in Frankrijk niet. Al weet de nieuwe premier er vrij wel den moed in te houden. En hield hij zich verzekerd vaneen meerderheid der republikeinsche partijen, die hem haar steun zouden bieden. Op dit stuk zal het hem ten slotte wel niet zijn meegevallen. De eerste ontmoeting met de Kamer Dinsdag j.l. heeft reeds terstond over zijn ministerieel lot beslist. De radicaal Antériau kwam met een motie van prioriteit voor de agenda, waaraan Chautemps de kwestie van vertrouwen had verbonden. Met 292 stemmen tegen en 277 stemmen vóór verwierp de Kamer deze motie. Wat beteekende, dat Chautemps zijn biezen kon pakken enkele dagen na het gereed komen van zijn kabinet. Het bleek wel, hoe het hem geen goed had gedaan, dat de socialisten zich aan zijn zijde hadden geschaard. Om die reden toch keerden de links-republikeinen hem thans den rug toe. Chautemps had anders nog genoeg met beloften gestrooid. Jammer dat de meerderheid zich daar allerminst door liet lijmen. Er zat aan ’t eind voor den premier niets anders op dan den president der Republiek, Doumergue, zijn ontslag aan te bieden. Deze heeft dit aanvaard en zint er thans al weer op wie vervolgens aan de beurt zal zijn. ’t Ligt voor de hand. Tardieu’s naam treedt vooral naar voren. Hij is nu eenmaal de man van rechts en van het centrum. Met de radicalen kan het naturulijk onmogelijk weer aangaan. Tardieu zou het alsdan met de links-republikeinen moeten probeeren, die in e'en te vormen cencentratieregeering dan den toon zouden hebben aan te geven. De Russische aangelegenheden baren I met name den Engelschen minister van bui- j tenlandsche zaken heel wat zorgen. Het 1 Lagerhuis komt af en toe Henderson met ’ vragen aan boord, waarvan de beantwoor- 1 ding hem veelal ver van vlot afgaat. Thans 1 liep het over het onderzoek door den En- : gelsche'n gezant te Moscou en of de Sovjetregeering hem daarin ook de noodige tege- 1 moetkoming betoonde. Henderson liet in zijn bescheid uitkomen, hoe de gezant van de autoriteiten te Moscou wel een officieele mededeeling zou ontvangen. Wat een mogelijk rapport aanging, het was nog onzeker of dit openbaar gemaakt zou kunnen worden. Voorts was Henderson niet van plan, overleg .met andere regeeringen te zoeken. En gezamenlijk te Moscou stappen te doen. Bij de Russische regeering zou dit veeleer : wrevel opwekken dan dat zij er door tot verootmoediging zou komen. In ieder geval kunnen we allerminst beweren dat de Engelsche regeering een verheven standpunt inneemt in deze zaak. Zij zegt, ook bij monde van Mac Donald, niet onverschillig te staan tegenover de vervolgingen inde Sovjet-republiek. Maar er zal op een gelegenen tijd moeten gewacht worden, om te voorkomen dat de toestand der Russische Christenen er niet door verer-Onder alles blijft Moscou echter tamelijk Gallio gelijk, en trekt zich van de protesten uit West-Europa weinig aan. Het sluiten van kerken gaat bestendig zijn gang. Reeds viel negen honderd kerken dit lot ten deel, behoudens nog een kleine tachtig synagogen en een paar honderd bedehuizen van andere religies. Maar volgens andere opgaven zijn genoteerde cijfers absoluut aan den lagen kant. Te Kiew moesten alle kerken aan het bevel van sluiting zich onderwerpen. Met name de Oekraïne ging onder het oordeel door, zoodat er alleen van Oct. ’29 tot Febr. ’3O ruim twee honderd kerken en bedehuizen gesloten werden. Terecht vraagt men : „Hoe lang zal dit demonische proces nog doorgaan ? Moet het tot een uitbanning en verbod van alten openbaren eeredienst komen ?” Intusschen blijven de vólken hun medeleven betoonen. En dit doet weldadig aan. lets daarvan ontwaren we in ons eigen land, waar de publieke opinie zich bij herhaling reeds uitsprak. Vanuit Italië bijv. heet het, dat ’s Pausen oproep om te getuigen tegen het bolsjewistisch woeden krachtige weerklank wekte. Inde St. Pieterskerk staat op 19 Maart a.s. een verzoeningsmis gecelebreerd te worden. Te Rome rekent men voor dien dag op zeer groote belangstelling. We lazen ergens : „Reeds thans zijn verscheidene pelgrimstochten naar Rome aldaar aangekomen. Deze protestbetuiging wordt ongetwijfeld eender belangrijkste gebeurtenissen van het Pauselijke Jubeljaar. De meeste bisschoppen hebben bepaajd, dat tijdens,de mis te Rome alle klokken in hun diocees moeten luiden ter vervanging van de klokken, die in Rusland zijn vernietigd. De wijze van getuigen en protesteeren . zou de onze niet zijn. Er kleeft te veel uit- 1 wendigs aan, dat een Protestantsch Christen weinig kan bekoren. Maarde aandrift 1 tot zulke plechtigheden kan slechts prijzenswaard heeten. ’t Zou voorts een wonder zijn, als de Sovjet-Republiek in deze dagen geen afleiding zocht naar buiten tegen de rijzende moeielijkheden in ’t binnenland. Zoo zouden er gespannen verhoudingen zijn ontstaan met Roemenië. En wel in verband met Bessarabië, aan de grens waarvan Rusland troepen zou hebben samengetrokken. Officieele tegenrpsaak volgde sinds wel. Maar nieuwe mededeelingen doken weer op, die het vermoeden wettigen, dat er 1 toch wel iets aan de hand moet zijn. De communisten moeten weer ineen en ander de hand hebben. In Bessarabië vielen relletjes voor, die de communisten al- ’ daar hadden aangestookt. Maar ernstiger : mag heeten, dat er concentratie van Sovjet- i troepen aan de grenzen plaats had. De eco- I nómische toestanden zijn in Rusland van 1 dien aard, dat niemand genoemd land in staat acht aan oorlog te gaan denken. Maar het heette niettemin, dat overal de bevolking door proclamaties wordt voorbe- i reid op oorlog. Zij moet op die wijze de 1 overtuiging krijgen, dat de strijd vlak bij is. < Is dit zoo, dan kan Rusland niet anders, dan ter eerster instantie het op Roemenië toeleggen. Het zit den Russen nog steeds dwars, dat Roemenië bij den vrede Bessa- , rabië zich zag toegewezen. Er moet al lang ] drukke spionnage aldaar gedreven zijn door j de Sovjet-agenten, die gebruik wisten te maken van de minder gunstige economi- s sche omstandigheden in dit landbouw- , gebied. • t De Roemeensche regeering wist voor 1 kort Tibacoe, directeur van de politieke re- c cherche, als voornaamsten spion te ontmaskeren. Het bleek dat de communisten ge- c heel hun duistere actie via Berlijn tot in c Bessarabië dreven. k Een en ander klinkt wel verontrustend, i c Maar Europa zal allerminst dulden, dat j d Rusland brutaal weg zich zoo maar aan] het Kellogg-pact vergrijpt. Hier staat te- < genover : als Moscou het erg benauwd . krijgt, zou het rare sprongen kunnen doen. ' En het roode leger moet inderdaad zoo ' krachtig zijn en wel toebereid, dat niemand / het in het hoofd zal krijgen het gering te ( schatten in praestatie-vermogen. Intusschen wachte men het verdere ver- | loop in Z. O. Europa rustig af. < Generaal Koetjepoff. | Uit Parijs wordt gemeld, dat de politie 1 aldaar de nasporingen naar den verdwenen | generaal Koetjepoff zal staken. Er zijn meer , dan 600 getuigenverklaringen, die geen van alle eenig resultaat hebben opgeleverd. Het I eindrapport der Parijsche politie zal den rechter van instructie worden toegezonden, die zich dan verder met de aangelegenheid zal bezighouden. Leveringen aan den vijand. Een proces tegen Krupp en Thyssen. in Duitschland hebben de opzienbarende geruchten over het feit, dat de fabrikanten ’ Krupp en Thyssen leveranties van oorlogsmateriaal zouden hébben gedaan, aan den 1 vijand, tijdens den grooten oorlog, tot een proces geleid wegens landverraad. Deze beide Duitsche firma’s, gedurende den oorlog de grootfabrikanten van oor- 1 logsmateriaal, zouden niet alleen het vader- ' land bediend hebben, maar zij zouden ook j winst gemaakt hebben met directe of indirecte leveringen aan den vijand. Zoo zouden zij oorlogsmateriaal geleverd 1 hebben aan neutrale landen (Nederland en Zwitserland) en vandaar kwam het materiaal dan in handen van den vijand. In het bijzonder is er sprake vaneen patent voor de vehvaardiging van granaten, dat Krupp zou verkocht hebben aan Vickers, de bekende Engelsche firma. , Deze en andere gegevens zouden zijn . opgediept uiteen boek vaneen Duitschen pacifist. De firma’s Krupp en Thyssen verzekerden, dat zij tot dusver geen kennis hebben gekregen van eenige instructie tegen hen. De opperste leider bij de firma Thyssen j deelt mede, dat zijn concern tijdens den grooten oorlog slechts heeft geleverd in volle overeentsemming met de bevoegde j autoriteiten. Aan vijandelijke staten heeft : Thyssen niet geleverd. Prikkeldraad heeft , het concern uitsluitend aan Duitschland en Oostenrijk geleverd. De levering van infariterieschilden aan Nederland is na overleg , met het ministerie van oorlog te Berlijn ge- ( schied. Alle bijzonderheden en de prijsbe- , paling zijn tevoren overeengekomen met de bevoegde Duitsche autoriteiten die belang hadden bij contra-leveringen uit Nederland. Volgens het „Acht Uhr Abendblatt” zijn , inderdaad tijdens den oorlog, door tus- , schenkomst van bemiddeling uit neutrale , landen, goederen aan vijandelijke mogend- ( heden verkocht. Een dergelijke „handel met den vijand” was niet steeds ongewenscht, daar men zoo vaak als contra-prestatie be- 1 paalde grondstoffen kreeg, die Duitschland , dringend noodig had. Van juridische zijde – is reeds inden oorlog uiteengezet, dat een , dergelijke verkoop dientengevolge niet als een wetsovertreding kon worden be- ] schouwd. In industrieele kringen van Rijnland en . Westfalen ziet men in deze zaak een actie van fanatieke pacifisten tegen de groote industrie. Men wijst er op, dat de beschuldigingen moeilijk steek kunnen houden, daar juist de betrokken industrieën zoowel , voor als inden oorlog, onder het strengste , toezicht van de burgerlijke en militaire j overheid stonden. i Aanslag op een trein. Inden nacht van Maandag op Dinsdag ontspoorde bij Mitau de locomotief, de goederenwagen en de slaapwagen van den D-trein Berlijn—Riga. Persoonlijke ongelukken kwamen niet voor. Bij onderzoek vond men op de rails een groot stuk rotssteen, dat oorzaak van de ontsporing was. Men gelooft dat de steen door kwaadwilligen op de rails is gelegd. Een onderzoek wordt ingesteld. Levend verbrand. Volgens een bericht uit Londen is Dins- 1 dag brand uitgebroken ineen hoedenfa- 1 briek te Luton. Daarbij zijn zes arbeidsters '■ om het leven gekomen. Aangehouden. Volgens bericht uit New-York heeft de 1 Amerikaansche kustwacht inde Long Island Sound een Britsch alcoholschip aangehouden. 1 De gezagvoerder en de andere veertien schepelingen van het Britsche vaartuig 1 „Isabel” zijn tegen borgtocht op vrije voe- 1 ten gelaten. De borgtochten loopen van j 1000 tot 5000 dollar. De beschuldiging is 1 dranksmokkelarij. De mannen van de kunstwacht beweren, dat het Britsche vaartuig was aangehouden, terwijl het bezig was een lading sterken drank ter waarde van 150.000 dollar over te laden ineen Amerikaansch schip, é dat ook aangehouden is. ' I --- BINNENLAND, Zelfverloochenings-Aanvrage van het Leger des Heils. Nu het Leger des Heils in dit land meer dan veertig jaren heeft gearbeid, bezit het in alle kringen van het Nederlandsche volk veie vrienden, die het met woord en daad steunen. Toen de Stichter, Generaal William Booth, de eerste Heils-Officieren naar Nederland zond, vonden zij slechts enkelen, die zich eenigszins een denkbeeld konden vormen omtrent het doel en werk van deze wereld-organisatie. De groote massa stond vreemd tegenover het voor hen onbekende doel en de wijze van werken, welke zoo geheel afweek van wat men hier gewend was. De Pioniers van het Leger des Heils in Nederland ondervonden dan ook maar al te zeer de waarheid van het spreekwoord : „Onbekend maakt onbemind !” Welk een ommekeer is sinds tot stand gekomen ! Naarmate men het Leger des Heils beter leerde kennen, verdwenen evenredig ook misverstand en vooroordeel en naar diezelfde mate namen de aanvragen om hulp in aantal en verscheidenheid toe. Voor het Leger des Heils geldt de regel : „Waar nood is, moet geholpen worden”. Dank zij de hulpvaardigheid van het Nederlandsche publiek, heeft deze betrekkelijk jonge organisatie zoo goed als op ieder terrein van Evangelie-prediking en maatschappelijk werk, met gunstig gevolg gearbeid, doch de toekomst is niet voldoende gebaat met wat in het verleden tot stand is gebracht. Er is in ieder opzicht nog zóóveel te doen – In Nederland heeft het Leger des Heils ongeveer 150 Afdeelingen en Inrichtingen, waaronder Tehuizen voor Mannen, voor Vrouwen, voor Kinderen, voor Ontslagen Gevangenen, Afd. voor goedkoop voedsel, Nacht-asylen, Achterbuurfs-posten, enz. De omvang van het Zendingswerk kan ónmogelijk in enkele regels worden saamgevat ; noemen wij slechts den Zendingsarbeid in Nederlandsch Oost-Indië, Suriname, Curagao, Oost-, West en Zuid-Afrika, China, Korea, enz. De opbrengst van de Zelfverloochenings-Aanvrage, in Maart te houden, wordt gelijktijdig verdeeld tusschen het werk in Nederland en den Legér des Heils-Zendingsarbeid. Zonder financieelen steun is het niet mogelijk dit werk voort te zetten en uitte breiden. Kommandant B. Vlas, Hoofdkwartier van het Leger des Heils, Prins Hendrikkade 49-51, Amsterdam (C), zal belangstellenden gaarne verdere inlichtingen omtrent het Leger des Heils verstrekken. Een ontrouw diaken. Te Westwoud (N.-H.) heeft de diaken van de Ned. Herv. Kerk K. G. een inbraak gefungeerd, om daardoor malleversaties, die hij had gepleegd te verbergen. De politie ontdekte dit feit, waarna G. een bekentenis aflegde. Nader meldt men nog het volgende : De dader heeft men wel in handen, doch het geld is niet terecht. Van de ƒ 9500, die hij voor de Ned. Herv. Diaconie onder zijn berusting moest hebben, heeft men n.l. niets kunnen vinden. Ook het bedrag van ƒ 4000, dat G. daags te voren bij de Coöp. Boerenleenbank te Blokker had opgenomen, is verdwenen. G. vertelt, dat hij dit geld inde kachel heeft verbrand, maar die verzekering klinkt weinig geloofwaardig. Men vermoedt, dta G., die reeds vele jaren de administratie voor de diaconie voerde, en het volste vertrouwen van het college van diakenen genoot, al geruimen tijd het geld der diaconie voor speculaties heeft gebruikt. Waarschijnlijk zou er van zijn manipulaties nog niets aan het licht gekomen zijn, wanneer hij zijn administrateursfuctie niet aan een ander, den heer K. Boelis, had moeten overdragen. Deze overdracht zou op 5 Februari hebben plaats gehad, doch werd op verzoek van G. tot 19 Februari uitgesteld. Juist inden nacht voor de overdracht had de „inbraak” plaats. Het onderzoek wordt nog voortgezet, mede in verband met aanwijzingen, die duiden op medeplichtigheid van anderen bij het in scène zetten van de „inbraak”, en wellicht van het heien der gelden. Onbewaakte overweg. Utrechtsch student door den trein vermorzeld. Woensdag is op de spoorlijn te Houten, ongeveer 60 M. vaneen onbewaakten overweg verwijderd, het lijk gevonden vaneen Utrechtsch student. Het hoofd was van den mmp gfeSPUatfim. Ifl d£ een 'rfieüwe Fiets aangetroffen. Omtrent de oorzaak van dit geval staat met zekerheid nog niets vast. Kind door den trein gegrepen. De trein, die te 12.45 uur uit Den Bosch vertrekt naar Utrecht, heeft bij blokpost 5, nabij Lunetten onder Utrecht, het kind van den baanwachter, dat op de rails speelde, gegrepen en over eenigen afstand meegesleurd. Het kind werd vrij ernstig gewond. Na ter piaatse verbonden te zijn, werd het met denzelfden trein naar Utrecht gebracht, waar het in het ziekenhcis is opgenomen. Aanranding bij Bennekom. Eén dame vermoord, één gewond. Donderdagmiddag wandelde mej. Boerwinkel met haar vriendin, mej. T. Koperberg, verpleegster, wonende te Arnhem, 21 jaar oud, op den Breukelerweg achter Bennekom. Ter hoogte vaneen dennenboschje stond een als heer gekleed persoon, die de dames aansprak en haar vervolgens aanviel. Mej. Boerwinkel kreeg met een dolkmes sneden over de handen, waarna zij de vlucht nam. Zij ontmoette den jachtopziener den heer Rozenboom, aan wien zij het voorgevallene meedeelde. Deze waarschuwde de poltie van Bennekom. De veldwachters Wien en Wassink begaven zich naar de plaats van het gebeurde, waar zij een bloedspoor aantroffen en spoedig het lijk van mej. Koperberg vonden. Na in het ziekenhuis te zijn verbonden, kon mej. Boerwinkel zich naar huis begeven. lntusschen werd met behulp vaneen politiehond getracht den dader te ontdekken. Een aangehoudene werd door mej. Boerwinkel niet herkend en moest worden losgelaten. Ook een tweede persoon, die aangehouden werd, kon zijn alibi bewijzen. Het lijk van de vermoorde dame wordt morgen naar Arnhem overgebracht. Mej. Boerwinkel heeft het volgende signalement van den dader kunnen opgeven : plus minus dertig jaar oud, middelmatig groote gestalte, versleten grijsachtig kostuum zonder overjas; draagt vermoedelijk een dophoed. ---