Uit de Pers. Als ’t regent Dan ga ik niet naar de kerk. In „Loosd. Kerkbl.” schrijft Ds. J. Smelik het volgende : Het is broeder Slap-van-geest, dien ge hoort spreken. ’t Is op een Zondagmorgen reeds een paar dagen lang hingen grauwe, dreigende luchten boven de lage landen bij de zee nu, met een half uur voor kerktijd, tikkeren de eerste druppelen droefgeestig op de straten neer Broeder Slap-van-geest schrikt bepaald, nu hij voor de ramen zijner woning verschijnt, om ’s te kijken „hoe de lucht is ” „Tjonge”, mompelt hij tot zijn wederhelft, die druk bezig is haar hoed voor den spiegel recht op haar kruin te drukken, „’t regent !” „Regent ’t ?” vraagt de vrouwelijke mond, met zulk een verbazing-in-haar-stem, alsof regen inde lage landen bij de zee iets héél extra-ordinairs is „regent ’t?” „En óf ’t zet flink door.” „Nou maar, dan ga ik niet —< dan ga ik liever van avond mischien is ’t dan droog.” „Ik heb er ook weinig zin in, om me nat te laten regenen”, is het peinzend-overwegende antwoord van manlief. „Ik ga graag naar de kerk maar ’t moet niet regenen. Gelukkig, dat we radio hebben, ’t Is wel een Luthersche dienst vanmorgen maar enfin ” Slap-van-geest ontblootte zijn hoofd weer, door zijn slappe hoed aan . den kapstok te hangen en zette zich, met een sigaar, rustig in zijn leuningstoel. Waarop Willem, zijn veel-belovende oudste spruit, tot Janske, zijn dito-jongste, met glundering-in-de-oogen het woord aldus richtte (maar het was niet in ’t bijzijn des vaders en der moeder) : „Fijn, meid, we magge thuisblijven, als ’t regent, gaan Pa en Moe niet naar de kerk 1” Wie uwer brengt broeder Slap-van-geest het volgende eens onder de aandacht ? Het is een recept van broeder Trouw-op-’t-pad u weet wel, die oude grijze broeder, die een half uur loopens van de kerk afwoont en nooit mist Bij voorbaat dank ! „Waarom ik ook bij ongunstig weer naar de kerk ga. le. Inden Bijbel staat nergens, dat men alleen bij mooi weer de samenkomsten der gemeente moet bijwonen. 2e. Ik reken er vast op, zelfs bij ’t meestongunstige weer, den predikant op den kansel, en den organist op ’t orgel te vinden : het zou me ten zeerste verbazen, indien zij thuis waren gebleven. 3e. Door de week gaat, zelfs bij noodweer, een handelaar naar de beurs, en een koopman naar zijn kantoor en wie laat zich nu door regen terughouden van ’t bijwonen van feestelijkheden V 4e. Blijf ik thuis, dan moedig ik anderen aan ook thuis te blijven, terwijl kinderen ’t voorbeeld van ouders en ouderen gaarne en gewillig volgen ; aldus gaat misschien door mijn schuld veel zegen verloren en wordt een geslacht gekweekt van anti-kerkgang-bij-regenmenschen. se. Ik denk zoo, dat de Heere de meeste verontschuldigingen voor het wegblijven uit de kerk (en zeker het weers-excuus) even beslist zal afwijzen, als die we lezen in Lukas 14 vs. 18—20.” Geeft u dit recept door? Misschien is het nóg beter, dit niet aan uw buurman te adresseeren, maar aan u zelf „’n Kleine vos, die den wijngaard verderft!” --- Uit de Graafschap. ONTSTEKEN DER LICHTEN. Van I—41—4 Maart is het om 6.12 uur tijd tot het ontsteken der lichten aan rijwielen, motorrijtuigen en andere voertuigen. --- DINXPERLO Onder no. 22 is aan het telefoonnet aangesloten H. J. Kraaijenbrink op het Boesveld. Dinsdag en Woensdagavond a.s. houdt de Evang. Manner- und Jiinglings Verein in de Gemeindesaal te Suderwick een uitvoering. De eerste avond vangt deze aan om 7 en de tweede avond om 8 uur. Tot assistent aan de Oude Chr. School te de Heurne is benoemd de heer D. J. Sixma te Akkrum (Fr.). Dinsdag 11 Maart a.s. wordt in het Feestgebouw een openbare vergadering gehouden, waarin de heer Klaas de Vries, lid van den Gemeenteraad van Amsterdam en Secretaris-Penningmeester van de Vereen, voor Volksonderwijs als spreker zal optreden. Het plan bestaat ook plaatselijk een afdeeling van volksonderwijs op te richten. Na een inleidend woord van den heer Mr. H. J. Verbeek, bestuurslid der plaatselijke Imkersvereen., hield de heer H. A. Beil Dinsdagavond in Ons Huis eene lezing over het nut der bijen. Men denkt, aldus spr., hierbij onwillekeurig aan het winnen van honig en was, dat men, omdat de imker daarin beiooning ziet van zijn arbeid, feitelijk als het eigenlijke nut van de bijeenteelt beschouwt. Onder onze huisdieren, waartoe hij de honigbij rekent, is dit het eenigst insect, dat een voedingsmiddel produceert, al jaren vóór de suiker in den handel kwam. Ons land telt pl.m. 10.000 bijenhouders, die tusschen ]/2—2 millioen K.G. honig oogsten. Allereerst wordt stilgestaan bij de waarde en het gebruik van de honig. Door suiker niet te vervangen, bevat ze bovendien tal van stoffen voor onze gezondheid van hooge waardij. Door de bevruchting van de meeste onzer cultuurgewassen is de functie der bij evenwel van nog veel grooter beteekenis. In verband wordt gewezen op het reeds in 1793 van de hand van Sprengel verschenen boek : Das entdeckte geheimnis der Natur irn Bau und in der Befruchtung der Blumen. Ter sprake komen verder de wind- en insectenbloemen. De eerste hebben geen in ’t oog vallende gekleurde kroon en ook geen geur en bij deze zorgt de wind voor de bestuiving. Bij de andere, die alle z.g.n. sappige bloemen zijn, is het bezoek van insecten, vooral van de honigbijen voor het overbrengen van het stuifmeel der meeldraden op den stamper van andere bloemen noodig, om vruchten te kunnen voortbrengen. Van alle bloemenbezoekende insecten zijn er 73 pet. honigbijen, 21 pet. hommels en enkele vliesvleugelige insecten en 6 pet. andere insecten. Bij een boomgaard heeft men vastgesteld, dat de bloemen voor 85 pet. door honigbijen tegen pet. wilde bijen en hommels en &'/2 pet. vliegen, wespen, mieren, kevers, enz. worden bezocht. Van alle bloentenzoekende insecten hebben de honigbijen den voorrang, omdat zij alleen in April, Mei en Juni zoo talrijk aanwezig zijn, terwijl hommels en andere insecten in dezen tijd zich nog niet zoo laten zien. Zoodoende kunnen de bijen 1000 maal meer werk verrichten dan al de overige insecten samen. In Mei en Juni kan een bijenvolk van 40.000; bijen dagelijks circa 10.000 bijen uitzenden, die dan 40.000.000 bloemen bezoeken. Spr. wees telkens op de wonderbare inrichting der bloemen, bijzonder gekleurde kenmerken, enz., waardoor de Wijze Schepper aan de bijen den weg naar de honigbron heeft gewezen, zooals 'b.v. gekleurde vlekken, streepjes, figuren, e.a. op de bloembladeren. Dit laatste kan men o.a. zien bij het driekleurig viooltje, de wilde kastanje, eereprijs en bij de lipbloemige planten. Voorts werd gewezen op de bevruchting door de honigbij bij de wilde veldkornijn en de wilde orchideeën, die zeer interessant zijn. De invloed der bijen op de vruchtontwikkeling kan men het beste waarnemen bij grootere aanplantingen vaneen bepaalde ooftsoort, waardoor de toevoer van vreemde stuifmetelsoorten onmogelijk is. Het stuifmeel b.v. van Gravensteiner appels op den stempel van Gravensteiner bloemen overgebracht, is onvruchtbaar. Daarentegen brengt het stuifmeel van er tusschen geplaatste, gelijktijdig bloeiende vreemde appelsoorten de Gravensteiner tot het vormen van vele en mooie vruchten. Derhalve verdient een gemengde beplanting alle aanbeveling. Door de vreemde bestuiving verkrijgt men niet alleen meer, maar ook grootere en volkomen ontwikkelde vruchten, die voorts ook vaster aan boom of struik blijven zitten. Door vele voorbeelden toegelicht, bleek het, dat de bijen voor land- en tuinbouw onmisbare helpsters zijn en dat uit dien hoofde de bijeenteelt van algemeen belang voor een land- en tuinbouwende streek is. Na de pauze werden verschillende lichtbeelden vertoond, waarbij de heer Beil de noodige toelichting gaf en ook een en ander uit het levender bijen mededeelde. Mr. H. J. Verbeek dankte aan het slot den spreker voor zijn leerzame voordracht en rede. Ook aan den heer Erkelens, den tuinbouwleeraar, die met zijn leerlingen door hun tegenwoordigheid blijk gaven van hunne daadwerkelijke belangstelling inde bijenteelt. --- RAAD VAN EIBERGEN. Inde vergadering van 25 Febr., onder leiding van burgemeester Wilhelm, waren alle leden aanwezig. De notulen der vorige vergadering werden, zooals ze bij de stukken ter lezing hadden gelegen, ongewijzigd goedgekeurd. Ingekomen stukken, enz. : Besluit van Ged. Staten houdende goedkeuring van ’t raadsbesluit tot regeling der zekerheidsstelling van den gemeente-ontvanger. Wordt voor kennisgeving aangenomen, evenals een ingekomen bericht van mej. Haank, dat zij hare benoeming tot onderwijzeres aan de O. L. school te Rekken aanneemt. aan welk bericht de mededeeling is toegevoegd, dat adressante in geen familiebetrekking staat tot eenig oud-raadslid van Eibergen. De heer ORDELMAN die dit laatste beweerd had zeide, naar aanleiding van bovenstaande bevestiging van B. en W.’s afkeuring in dezen, het geval nader te zullen onderzoeken en eventueel zijn woorden terug nemen. De VOORZ. vraagt met eenige verwondering of de heer Ordelman nog twijfelt aan de waarheid der mededeeling. De heer ORDELMAN meent nog steeds met een betrouwbare bron te doen te hebben. De VOORZ. stelt er prijs op, bij gelegenheid den uitslag van Ordelmans nadere informatie te vernemen. Een verzoek van zekeren Te Vruchte te Beltrum om hem een stuk gemeenteweg te verkoopen, wordt gesteld in handen van B. en W. voor advies. Besluit van Ged. Staten tot vaststelling der gemeenterekening 1928. B. en W. stellen voor de borgtocht van den oud-ontvanger 'Schilling op te heffen en voorts de rekeningen thans definitief vast te stellen. Z.h.s. aldus besloten. Besluit van Ged. Staten, ten geleide vaneen acta van opmerkingen betreffende de gemeentebegrooting 1930. B. en W. stellen voor om de opmerkingen van Ged. Staten tegemoet te komen. Z.h.s. goedgekeurd. Verzoek van Stevens te Beltrum om de Krabbensteeg te mogen verlengen. Naar B. en W. om advies. Verslag der commissie tot wering van schoolverzuim inde gemeente Eibergen over 1929. De VOORZ. zegt, dat er 19 schoolverzuimen zijn en het verslag overigens geen aanleiding geeft tot opmerkingen. De heer ORDELMAN zegt, dat de laatste wetswijziging (leeftijdsgrens waarop de school verlaten mag worden) door de hoofden verschillend wordt uitgelegd, en verklaart zich op voorzitterlijke uitnoodiging bereid straks in geheime zitting namen te noemen. Verzoek van Voortman te Hupsel om vergoeding volgens art. 13 der L. O. Wet. Wordt in handen "/esteld van B. en W. om advies. Ten slotte was er nog een mededeeling, naar aanleiding van het inde laatste vergadering gesprokene over ’t aanbrengen van bliksemafleiders. Onzerzijds aldus de VOORZ. —- zou de meening gevraagd worden van ’t schooltoezicht. De Inspecteur van ’t L. 0., gehoord den bouwkundigen Inspecteur, antwoordt dat bliksemafleiders slechts dan nuttig zijn, als ze voortdurend worden nagezien. Veelal wordt dit laatste ten plattelande nagelaten en in defecten toestand leveren ze meer gevaren dan bescherming, waarom ’t aanbrengen er . van in ’t algemeen niet aanbevelenswaardig is. Gewenscht is het voor gebouwen die geheel afzonderlijk of vrij hoog of in onmiddellijke nabijheid van stroomend water staan, doch dan moet aanleg en toezicht deskundig zijn. De heer SLOT zegt, dat bij den tegenwoordigen aanleg controle overbodig wordt geacht. Het systeem van thans is veel goedkooper en maakt telkens nazien overbodig. De heer PiRAKKE beaamt het verschil tusschen vroeger en nu, ook door de meerdere aardgeleidingen. De heer TEN CATE zegt, de betreffende wethoudersvergadering niet bijgewoond te hebben en het evenals de vorige sprekers niet eens te zijn met het advies van den rijksbouwkundige. De VOORZ. vindt in het aangeprezen nieuwe systeem, waarbij het standpunt van den rijksbouwkundige dan wel zeer verouderd blijkt, aanleiding nader in B. en W. te overleggen. Thans wordt overgegaan tot de eigenlijke agenda. 1. Verzoek van J. Leppink om ontslag als onderwijzer en leeraar aan de gemeentelijke teekenschool. B. en W. stellen voor met ingang van 1 April 1930 eervol ontslag te geven als directeur en leeraar en tevens als onderwijzer aan de O. L. school te Eibergen, na jaar gemeentedienst. Z.h.s. aangenomen. 2. Benoeming vaneen onderwijzer aan de O. L. school in het Dorp. De VOORZ. zegt, dat pas vanmorgen ’t advies van den Inspecteur ontvangen is en dus eerst straks in besloten vergadering bespreking plaats heeft. 3. Wijziging instructie voor de vroedvrouwen. B. en W. adviseeren de 2e en 3e alinea van art. 4 der instructie te schrappen en voor elke verlossing die de vroedvrouw te Beltrum doet in ’t Eibergsch gebied, wordt aan de vroedvrouw in ’t dorp ƒ 12.50 uit de gemeentekas vergoed, ter voorkoming dat deze uit de schrapping der grenzen schade lijdt. In het hierop betrekking hebbende schrijven van ücd. Staten dat door den secretaris in extenso wordt voorgelezen wordt gezegd, dat zij het eens zijn met den Inspecteur, die inde grer.safscheiding een aan banden leggen der vrije vroedvrouw keuze zien. De gemeente is gehouden deze beslissing uitte voeren binnen 3 maanden na dagteekening, behoudens beroep bij de Koningin. Nu Ged. Staten ’t eens zijn met den Inspecteur, meent de VOORZ., dat de Raad het beste doet met aan de bezwaren van Inspectear en Ged. Staten tegemoet te komen. Men beweert wel, dat de vroedvrouw uit Beltrum weinig veriossingen in ’t gebied Eibergen zal doen, te minder nu de vroedvrouw hier ingeburgerd is en een goeden naam heeft. Ter voorkoming an elke schade en onbillijkheid voor betrokkene stellen B. en W. tegelijk met de grensopheffing voor, om aan laatstgenoemde voor elke verlossing die eerstgenoemde in haar gebied mocht doen ƒ 12.50 uit de gemeentekas te vergoeden. De heer PRAKKE veronderstelt dat Ged. Staten nog steeds niet kennen de wordingsgeschiedenis van ’t instituut der vroedvrouwen alhier. Spr. waardeert B. en W.’s oplossing, om te voorkomen dat eerstgenoemde door concurrentie schade lijdt, maar heeft toch bezwaar van betaling uit de gemeentekas. De verordening is gebonden aan de Armenwet en daarom hebben wij goedkeuring van Ged. Staten noodig. Een oplossing was, het art. betreffende de Armenwet te schrappen, beide gemeentegeneesheeren moeten immers volgens de Armenwet de onvermogenden helpen. De VOORZ. zegt, dat deze redeneerng wel juist is, doch als de Raad hiertoe zou besluiten, is de mogelijkheid niet geschapen, dat een ieder de vroedvrouw naar eigen keuze kan nemen. De tegenpartij zou aan de Kroon kunnen voorstellen vernietiging van ’t raadsbesluit uit hoofde van in strijd te zijn met het algemeen belang. De kans is groot, dat dien weg gevolgd zai worden. De heer PRAKKE zal, als de heeren die vroegen „krijgen we ook een vroedvrouw te Beltrum” de zaak op de spits drijven, met een voorstel komen van eervol ontslag. De VOORZ. zegt dat juist met het oog op moeilijkheden de meerderheid van B. en W. besloten heeft tot de door haar voorgestelde oplossing. De heer SCHaPERCiLAUS is ’t eens met den heer Prakke. ’t Kan niet op den weg der gemeente liggen geld te geven waar de vToc vrouw niet wat voor doet. De VOORZ. merkt op, dat die ƒ 12.50 u t de gemeentekas een gevolg zal zijn van e.entueele grensopheffing, ’t Is de bedoeling een onbillijk gevolg daarvan weg te neme: De heer TEN CATE zegt, dat nie! uit oog mag worden verloren mej. ter W h – : – noeming voor de hééle gemeente, door ■ j.erikng heeft ze aanspraak op eenige verg Jing Spr. geeft in overweging deze zaak idu> uit de voeten te maken. De heer SCHEFFER meent ook, dat de historische kant uit het oog verloren wordt, en is ’t eens met den heer Prakke’s redenering, met wiens eventueel voorstel in geval var op de spits drijverij hij zich sterk maakt mee te gaan. De heer ORDELMAN ziet B. en W s voorstel als een daad van bemiddeling. In gei al van beroep op de Kroon door de and' • ; -vj, zal hopelijk ook desgelijks gelegenheid zijl t eb te verdedigen met alle kans in ’t gelijk te wo den gesteld. De heer SLOT prijst de goede bedocl.ng van B. en W. doch kan zich met hun voorste' niet vereenjgen. ’t Is niet goed te betalen voor arbeid die niet verricht wordt. Het standpunt van den heer ten Cate is ’t mijne niet. Beltrum's af stand is te groot en zou daardoor practiscn zonder vroedvrouw blijven, reden waarom wij gen'- gftn, waf%\ ncy*c. tje gfWf Ps Ps& St. en die heer uit Nijmegen bHjven staan op het standpunt dat ze in eerste instantie innamen. Hoe komt dat ? Er schijnt wel eenige aanleiding het standpunt van de meerderheid van den Raad nog eens ineen brief te motiveeren. De VOORZ. heeft de zaak uitvoerig met den Inspecteur besproken. De heer SLOT : Maar men zegt niet van de vroegere geschiedenis en praat alleen over vrije vroedvrouwenkeuze die op het platteland ook bij dokters practisch is uitgesloten. De VOORZ. merkt op, dat die door de tegenpartij is naar voren gebracht. De heer SLOT is niet overtuigd dat het andere standpunt volledig belicht is en verzoekt voorlezing van B. en W.’s correspondentie. De VOORZ. resp. secretaris leest B. en W.’s schrijven van 6 Nov. 1929 aan Ged. St. . in extenso voor, waarin meegedeeld wordt dat de Raad niet genegen is de instructie te wijzigen en als reden de heele geschiedenis uitvoerig uiteengezet wordt en gemotiveerd waarom de meerderheid de grensafscheiding niet wil opheffen. De heeren PRAKKE en ORDELMAN constateeren dat B. en W.’s brief aan duidelijkheid niets te wenschen laat. De heer SCHEFFERS verklaart ook dat op ’t schrijven aan Ged. St. niets is aan te merken. De heer SLOT zegt dat de heeren ginds er aan een oor doof voor blijven. De heer TIMMEN vereenigt zich met B. en W.’s voorstel, inde hoop eindelijk een eind aan deze zaak te krijgen. Hierna komt B. en W.’s voorstel in stemmen, n.l. schrapping van de 2e en 3e alinea in art. 4 betreffende de grenzen en aan de Eibergsche vroedvrouw voor elke verlossing die de vroedvrouw in Beltrum inde standplaats Eibergen doet, de minium-vergoeding ad. ƒ 12.50 uit de gemeentekas uitte betalen, zulks ter voorkoming van schade ten gevolge der grensopheffing van de Eibergsche vroedvrouw die oorspronkelijk benoemd was voor de heele gemeente. Na verwerping van B. en W.’s voorstel met 7 st. n.l. van Slot, Bakker, de beide S.-D.’s, Hesselink, Scheffers en Assinck, vraagt de Voorzitter : Wat nu ? De heer PRAKKE stelt voor: schrapping der armenpractijk uit de verordening. Als ’t voorstel-Prakke om de vroedvrouwen niet meer met armenpraktijk te belasten is aangenomen, stelt deze intrekking der instructies voor op grond der beslissing van Ged. St. Met 7 st. tegen de 6 st. der Katholieke fractie aangenomen wordt aldus besloten. De VOURZ. zegt dat hiermee de eerste instructie van de baan, doch formeel de zaak nog niet geregeld is. Inde volgende vergadering zal er een ontwerp nieuwe instructie moeten komen. 4. Verzoek der Ned. Heide Mij. om lid te worden. Een voorstel van B. en W. om toe te treden tegen een jaarl. contributie van ƒ 5, zijnde het een gemeentebelang ook zelf adviezen te kunnen vragen, wordt z. h. st. aangenomen. 5. Verzoek van H. W. Jordaan om hem het jachtrecht van twee perceeltjes te Rekken te verpachten. De VOORZ. ligt toe dat ze samen nog geen i/2 H.A. zijn en geheel door ’t jachtgebied dier heeren is ingesloten. B. en W. adviseeren gunstige beschikking tegen ƒ 1 per jaar. Aange-6. Verzoek van J. H. Brevink te Lintvelde om een voorschot volgens de Landarbeiderswet wordt ten bedrage, van ƒ 3600 z. h. st. toegestaan. 7. Verzoek van J. Th. Reijerink te Zwolle om hem een stuk gemeente-singel te verkoopen. Tot wederopzegging wordt een inzet van 6 M. breedte ad. ƒ 1 per jaar afgestaan. 8. Verzoek van J. Bats te Rekken om hem een stuk weg te verkoopen. Wordt bewilligd tegen ƒ 175, onder voorwaarde dat ten behoeve der achterliggende boerderij Wieschhoeve op het gedeelte van den weg recht van overgang blijve en wordt tot onttrekking aan den openbaren dienst besloten. 9. Verzoek der Geitenfokvereen. alhier voor een subsidie over 1930. B. en W.’s afwijzend advies wegens ’t bekende algemeene standpunt om geen subsidies te geven, wordt z. h. st. aangenomen. 10. Suppletoir-kohier Hondenbelasting en weggeld wordt resp. ten bedrage van ƒ 20 en ƒ 52 z.h.s. vastgesteld. Bij de rondvraag informeert de heer REUSINK of het juist is dat bij het laatste brandje inde oude school op den Hagen ’t bluschapparaat niet gewerkt heeft ? De VOORZ. zegt dat het eene apparaat niet, maar ’t andere wel goed werkte. De brand was achter tuschen de beschotten. Op een navraag van den heer SCHURINK zegt de VOORZ. dat de borden „Langzaam rijden” bij de school in Zwolle dezer dagen worden aangebracht. Op een klacht van de heeren PRAKKE en Slot dat het zwart bermzand op de harde wegen slipgevaar veroorzaakt, zegt de VOORZ. dat slechts het opbrengen van z.g.n. afslipsel op de wegen in overeenstemming met B. en W. is, althans kortgeleden aldus door B. en W. is afgesproken. Op een betreffende vraag van den heer ORDELMAN, deelt de VOORZ. mee dat in verband met de nieuwe Ziektewet de gemeente aansluit bij Centraal Beheer. De heer ORDELMAN zegt dat met het toegezegde stofvrij maken van wegen B .en W. weinig actief zijn. De VOORZ. merkt op dat tering reeds in ’t najaar, een persoonlijke meening was van weth. ten Cate, dat B. en W. met het oog op het beter intrekken van den , teer wachten wenschelijk achten tot het drogere voorjaar. Hierna geheime vergadering voor reclames en bespreking onderwijzersvoordracht. Voor de R.-K. werkliedenvereniging alhier, hield de heer H. E. M. Schaminée, ambtenaar ter secretarie, een lezing over de Personeele belasting. Na in het kort enkele woordetrt gqw,üs i,* lytoeg a&d t**f ging spr. ovdr tót de behandeling' der matëffe. In hoofdzaak beperkte hij zich tot de eerste zetting der begrippen huurwaarde en meubilair, lair. Zeer leerzaam was de wijze van uiteenzetting der begrippen huurwaard en meubilair. Aan de hand van korte aanteekeningen, gemaakt op een bord, rekende de heer S. op een gemakkelijke manier voor hoe men de belasting berekenen moet en op welke wijze men uit het belastingbiljet zien kan, Voor welk bedrag men inde belasting is aangeslagen. Spr. eindigde met een korte vergelijking te trekken tusschen de thans bestaande wet op de p.ersoneele belasting en de wet, zooals deze in 1931 zal gelden, wanneer de wet op de financieele verhouding tusschen Rijk en Gemeenten in werking zal zijn getreden. J.I. Maandag gaf de duivenvereen. „Steeds sneller”, ter gelegenheid van haar eerste lustrum, in hotel „de Klok”. In het program van den avond trad een trum, in hotel „de Klok”, een voordrachtenavond. was niet geschikt voor een net publiek en wij moeten daarom tegenover zulk optreden, dat geen humorist, doch slechts een grapjes verteller verraadt, steeds een gereserveerde houding aannemen. De heer H. Koornstra van Bennekom is benoemd tot opvolger van den heer W. F. van Gorcom als onderwijzer aan de Willem Sluiterschool. REKKEN. Gevonden voowerpen: 2 belastingpiaatjes. Inlichtingen te bekomen bij den gemeenteveldwachter G. ter Avest. --- FEUILLETON BOEREN VAN LOBITH door HUGO KINGMANS. 38) HOOFDSTUK XIV. Terugtocht en strijd. „Waarom komt die kerel nu niet wat dichterbij T mompelde Jan van Engelen, zóó luid, dat zij, die in zijn nabijheid lagen, het verstaan konden. ——Wat lig jij te mopperen ?” vroeg Aart. ”, Wacht even”, hijgde Jan. Met groote spanning inde oogen tuurde de jonge boer van Lobith inde verte naar de figuur vaneen hooggeplaatst Fransch officier te paard, die soms zeer dicht inde nabijheid der Staatsche infanterie kwam, welke lag achter een heuvelrij op de Veluwe, gereed om slag te leveren tegenover de oprukkende Fransche cavallerie van generaal De Rochefort. De figuur, die Jan van Engelen in het vizier had, wendde zijn paard en galoppeerde weg. ,/t Is weer mis”, zei de jonge boer, een teleurstellenden blik werpend op zijn vuurroer, dat geen dienst had behoeven te doen. „’t Is weer mis. Waarom vallen die kerels toch niet aan ?" Aart gaf geen antwoord. Hij had, in gezelschap van zijn neef, den vorigen avond, midden op de Veluwsche heide, waarover het leger van den Prins al maar terugtrok, een lang gesprek met luitenant Beekman gehad, die weer al vorderingen had gemaakt en nu, mét graaf Willem Bentinck, adjudant van den kapitein-generaal geworden was. Dat gesprek had hem tot nadenken gebracht. De koning van Frankrijk, had de officier gezegd, is van meening, dat hij niet in oorlog met den Prins is, maar alleen met de Staten. Daarom zou een gevecht met het leger van den Prins vermeden worden. En dat leger trok terug, zoodat de Franschen het alleen kalm te volgen hadden. Het was een openbaring geweest voor Aart, die er eerst niet veel van begreep, en dan ook gevraagd had, wat de Fransche koning dan met den Prins voor had. Waarop hij het merkwaardige antwoord had gekregen : „De koning van Frankrijk wil den Prins overhalen, zijn partij te kiezen. De Staten zijn niet de vrienden van Oranje. Als de Prins naar Frankrijk overhelt, gaat het land zonder oorlog als een vinketouw over. Natuurlijk krijgt de Prins er dan een stuk van en de rest wordt onder de vijanden verdeeld”. Met open monden en ooren, vol pijnlijke verbazing en verrassing, hadden de jongens van Lobith geluisterd. En Kees van Qelderen had uitgeroepen: „Maar dat doet de Prins nooit 1” Doch een trek van bedenking, die van hel gelaat des luitenants te lezen viel, maakte Aart voorzichtig. „Zoudt u denken, luitenant”, had hij gevraagd, „dat het ooit zoover zou komen, dat de Prins ?” „Dat heb ik niet beweerd”, was het haastige antwoord geweest. „De Prins is evenwel niet te doorgronden. Hij is verbazend in zichzelf gekeerd. En jullie moeten ook niet vergeten, dat Zijne Hoogheid meer dan twintig jaar dooide Regentenpartij verstooten is geweest. Ik weet er niets van, maar het is toch zeer merkwaardig, dat wij niet aangevallen worden”. „De vijand krijgt er ook de kans niet toe”, had Kees van Gelderen, snugger, opgemerkt. „Wij trekken al maar terug”. Er was geen speld tusschen deze opmerking te krijgen. Het was volkomen waar, dat het leger in geregelden terugtocht was. De luitenant beweerde, dat het lag aan Gedeputeerden te velde, die een veldslag beslist ontrieden en op Holland wilden terugtrekken. Maar Aart vond alles toch heel wonderlijk en hij had zich afgevraagd, of hij den Prins geheel vrijwillig was gevolgd, om met hem het land aan den vijand te verkoopen. Want dat beteekende ten slotte toch de wonderlijke mededeeing van luitenant Beekman 1 Hij kon het zich met geen mogelijkheid voorstellen, dat de Prins zóó handelen zou, al waren de Staten van Holland dan zijn vrienden niet. Als dat werkelijk waar was, dan had hijl, toen Aart hem het bericht van Lobith bracht, immers niet onmiddellijk kolonel Wirtz er heengezonden ? Wat kon het hem dan schelen, of de Franschen over den Rijn kwamen ? En dan zou generaal De Montbas toch ook niet gevangen genomen zijn ? Neen, Aart meende, al zeide hij het niet, dat luitenant Beekman het niet bij ’t rechte eind had. Maar aan den anderen kant die luitenant kwam toch met vele hooggeplaatsten in aan- raking, ook met den Prins zélf. Hij zou toch niet klakkeloos zóó spreken ? En ’t was toch ook waar, de de Franschen niet aanvielen. Dezen dag was de Staatsche infanterie in gevechtspositie geweest, den ganschen, langen zomerdag. De verkenners der Fransche cavallerie hadden het moeten bemerken, al was het alleen maar doordat zij zoo nu en dan door musketvuur en ook door kanonvuur werden bestookt. Vaneen geregeld gevecht kwam evenwel niets. Ja, het geleek er werkelijk op, dat luitenant Beekman gelijk had en de Franschen opzettelijk een gevecht vermeden ! En wat beteekende dat al maar terugtrekken van het leger ? Al dagen lang was het marcheeren. Hij had vernomen, dat de troep inde buurt van het Utrechtsche was en dat men morgen de torens van Amersfoort zou zien ! „Hé, wat lig je te droomen ? Hoor je mij niet ?” stootte Jan van Engelen Aart aan. „Wat wat is er?” schrok deze op. „O, niets van belang, hoor. Ik zei alleen, dat ik mij gruwelijk lig te vervelen. Als dit nu oorlog is, had ik beter thuis kunnen blijven. Daar is tenminste nog wat te doen. Snap je wat van die Franschen ? Zij komen even kijken en jagen dan weer terug. Het spijt me razend, dat die hooge mijnheer, dien ik zoo langzamerhand onder schot begon te krijgen, weer verdween. Wie zou het geweest zijn ? Hij was vast niet de eerste de beste 1” „Misschien generaal De Rochefort wel”, spotte Kees. „Een veel hoogere, man”, gaf Jan van Engelen op drogen toon terug. Hij was niet gauw nijdig te krijgen. „Ik denk voor het naast, dat het de koning van Frankrijk was, die eens een praatje met den Prins wilde komen maken lammer, toch, dat ik den kerel niet onder schot krijgen kon! Waarom komen.. Daar heb je het gegooi inde glazen weer' T rugtrekken ! Waarom nu? Laat ons eerst -ens behoorlijk vechten 1” De zoon van den Lobithschen boer had geijk. Zij kenden de meeste signalen al. En het trompetgeschal, dat over de heide klonk, beteekende, dat de troepen zich moesten ve> tamelen, om verder terug te trekken. Korte nevelen klonken. De compagnieën, de regimenten werd geformeerd. De tocht naar het Westen werd verder voortgezet. Zonder dat ook maa* het geringste gevecht met den vijand geleverd was. Toen de morgenstond aanbrak bemerkte Aart, dat het leger inden nacht Amersfoort voorbijgetrokken was en kampeeren ging op dc helde tusschen die stad en Utrecht. Voor hoe lang zou dat zijn ? Of zou dien avond het sein voor terugtrekken weer gegeven worden ? Wat was dat voor een spelletje V Had hij zich daarvoor in dienst van den Prins begeven ? Hij begreep er niets meer van. En het was met een onvoldaan gevoel, dat hij zich, óp van vermoeidheid, met zijn kameraden :n een boschje achter een heuvel neerlegde, niet om te slapen, daarvoor werd geen gelegenheid gegeven, maar dan toch wel om te rusten. Een uur of vier geleden was de zon opgekomen. Zij stond al aardig hoog aan den hemel, toen, vlak inde nabijheid van het boschje, opeens stemmen werden vernomen. (Wordt vervolgd). --- EIBERGEN. J.l. Donderdag had in hotel Wormmeester de tweede zanguitvoering plaats, gegeven door de Eibergsche zangvereen. tot veredeling van den volkszang. In zijn openingswoord zette de heer Duhaux streven en doel.der vereeniging uiteen, tevens het verschil aangevende van richting onder den ouden en den nieuwen directsur. Het opvoeren van aria’s uit operetten achtte spr. niet gewenscht voor een vereeniging als deze. Onder de zeer kundige leiding van den heer Landstra uit Enschede werden een aantal liederen ten gehoore gegeven, welke als zeer goed geslaagd mogen heeten. Helder, als kristal klonk het smeeklied „Het Gebed” door de doodsche stilte inde zaal. Lustig klonk aan het slot het Donau-lied. Als intermezzo trad een kinderkoor op dat enkele bekende liederen ten gehoore gaf. In het korte tijdsbestek, dat de heer Landstra als directeur gaat over deze zangvereeniging kan het niet anders dan verblijdend zijn dat zulke groote vorderingen zijn gemaakt op het gebied van zang, en spreken wijde hoop en de ver-wachting uit, dat het ledental zal groeien en Eibergen nog menigmaal zijn gezang zal doen hooren. --- Advertentie INGEZONDEN MEDEDEELING. Rheumatiek De ware oorzaak van die ellendige pijnen, die ongeschikt maken voor eiken arbeid, Is nog weinig bekend. Maarde ervaring heeft geleerd, dat masseeren met Akker s Kloosterbalsem in staat is, de pijn aanmerkelijk te verzachten. Gij behoeft niet oud te worden, voordat ge oud zijtl Kloosterbalsem „Geen goud zoo goed” ---