Advertentie Met het oog op Goeden Vrijdag zal ons blad één dag vroeger (dus Donderdag) verschijnen. Heeren Adverteerders en Correspondenten gelieven hiermede rekening te houden. De Uitgeefster. --- Gevoelige verliezen. Voor de Chr. Prot. partijen is de uitslag der stembus niet gunstig geweest, 't is natuurlijk goed om de werkelijkheid onder de oogen te zien. En de zaken niet mooier voor te stellen dan ze zijn. Dit zou slechts op zelfmisleiding uitloopen. In enkele provinciën, zooals in Groningen, was er reden, tot dankbaarheid. Gelderland handhaafde zich in hoofdzaak, voor onze partij kwam het op een verlies van één zetel te staan. Er is reden om te roemen over de trouwe opkomst inde kieskringen Aalten 'en Zutphen. Opmerkelijk was het getal C.-H. stemmen, dat hier en daar bijzonder was toegenomen. Maar ook de A.-R. partij kwam in sommige plaatsen flink voor den dag. Doch zien we buiten onze provincie, naar Noord- en Zuia-Holland, dan wordt het een weinig anders. De Staatk. Geref. en Herv. Geref. Staatspartij wisten in laatstgenoemde provincie hun zetels op te voeren. De eerste van twee op vier, de andere van één op twee. Zoo ging dan, kunnen we zeggen, de rechtsche meerderheid in Zuid-Hollands Staten teloor. Ook elders moesten de A.-R. en R.-K. een veer laten. We kunnen misschien niet zeggen, dat de verschuiving van rechts naar links zoo buitengewoon is geweest. Maarde verschuiving is er, en gelijk reeds opgemerkt werd, de beide Hollanden doen het vooral. De Sociaal-Democraten juichen; zij brachten hun stemmental van vijf op zes maal honderd duizend. Toch wordt er op gewezen, dat dit resultaat niet beantwoordt aan wat zij hadden gedroomd. Althans in provincies als Zuid-Holland en Brabant. Voor degenen die zich door de roode actie lieten meetroonen is het geval ernstig genoeg. Eenmaal op dien weg, zijn ze voor hun kerk veelal verloren. Op den eersten stap volgt al spoedig de tweede. Wat de V>D. en de V. B. betreft, ook dezen zagen hun stemmental aangegroeid. Doch overwegend is dit niet. De stand werd nu aldus : Oud Nieuw R. Staatspartij 184 179 A.-R. Partij 87 78 C.-H. Unie 75 73 Staatk. Geref. 8 11 Herv. Geref. 1 2 S. 107 119 Vrijheidsbond 62 63 V.D. Bond 40 43 Wijnkoopsche comm. 05 Comm. P. Holland 72 Alles tezamen genomen, is er reden om zich zelf als partij weer ernstig voor de vraag te stellen, of we genoeg hebben gedaan en onze voorbereiding nog voor verbetering vatbaar is. We staan tegenover een brute macht, die slechts den mensch maakt tot maatstaf aller dingen. Wie met Gods Woord en wil rekening houdt, mag niet anders dan zich met de kracht des geloofs daar tegen te zetten. Dan geldt ook hier het woord van den Apostel: „Wij hebben dan altijd goeden moed". * ¥ * Conservatisme. De groote scheidingslijn op politiekmaatschappelijk gebied wordt door velen thans getrokken tusschen de „democraten” en de „conservatieven”. De Christelijke partijen worden dan goeddeels ondergebracht bij de laatsten. De democraten zijn zij die dit reeds in hun partijnaam, nog voorzien vaneen klinkend adjectief, hebben uitgedrukt. De Sociaal- en Vrijzinnig-democraten dus. Zulke benamingen hebben de verdienste behoorlijke elasticiteit te bezitten. Ze kunnen, wat haar beteekenis betreft, worden uitgerekl, ’tzij behoefte, ’t zij de eisch der omstandigheden dit noodig maakt. Zelfs behoort het niet tot de onmogelijkheden, dat het menigvuldig gebruik er op den duur de scherpe kanten afvijlt. En het woord heeft de onbelijnde, de slappe beteekenis gekregen, die men er van bepaalde zijde : op drukken wou. Wie is in veler oog al niet conservatief. Ge behoeft maar een basta toe ’ te roepen aan de hyper-rnoderne be■ schouwingen over ’t huwelijk, en ge verdient dezen naam reeds. Of misschien toont ge u nog wat schuchter in ’t meegaan met overdreven staatsbemoeiing. [ Welnu, waar zoudt ge dan anders aant spraak op kunnen maken dan op die t zelfde betiteling. De conservatief is de man, die om zijn alzijdig bezit een kringetje trekt. Daar conserveert hij wat dooi hem eenmaal vei kregen werd. Zorgvuldig be’ waart deze bezitter, wat hij heeft. Voor ’ het nieuwe is hij wat huiverig. En tegen' over de ontwikkeling der dingen staat ' hij wat koud en onverschillig, ’t Ligt in t den aard der zaak, dat de leeftijden hier mee spreken. De algaanden onder de mannen; zij wier levensstrijd over het hoogtepunt heen is. Zij lijden lichter aan het euvel van conservatisme dan de ’ jongeren. Ook de meerdere of mindere welstand beslist daar min of meer over. Een euvel is het echter. Conservatisme verdedigen we niet. Het ' leven staat nu eenmaal niet stil, maar : draagt als kenmerk in zich, dat het ’ steeds nieuwe vormen zoekt. Dien trek heeft God het ingeschapen. Daaiom kan conservatisme nooit door ’ een christen in bescherming genomen ; worden. Met dit te doen zou hij de ’ ontwikkeling der dingen tegen houden. ; En zoo tegen hun bestemming ingaan. 5 ln werkelijkheid heeft de christen zich 1 te stellen aan de spits, daar geen ander . op den loop der historie zoo goeden kijk 1 hebben kan als hij • Doch dan ligt het tevens op zijn weg om op zijn hoede te zijn. Conserveeren ; uit zelfzucht is zonde. Zoo eerbied 1 voor het verkregene zijn grond vindt in s dien voor het goede, het, historischgegroeide, dan is het een deugd. 1 Te waken voor gezag en vrijheid, voor • huwelijk en Zondagsrust is geen conser-1 vatisrne. Integendeel zou liet verlies 1 daarvan ons ontelbaar veel schreden op den teruggang leiden. : Bezien bij het licht van onzen lijd • is veler democratie een andere benaming voor ontaarding en verwording. Terwijl de voor uitgekreten conservatieven juist j hij de schatten van het verleden de ) wacht betrokken. Om vandaar uit tot Si ijkore ontplooiing te geraken. S Hetzelfde geldt van den klassenstrijd, die uit den booze is. Hij voert ons terug • naar de periode der middeleeuwen, toen ) stand tegen stand in bittere vijandschap 5 leefde. Wie het wel meent met zijn volk i jaagt naar verzoening en vrede onder i de standen. Ook de staatsbemoeiing en > hoe ver deze gaan mag, zij werd het schibboleth waar conservatisme en de‘ mocratie aan gekend worden. Het vrije burgerleven ineen keurslijf 1 te wringen kan gezonden groei onmoge: lijk bevorderen. „Hands otf” geldt voor den staat tegenover de maatschappelijke 1 kringen. Althans zoo lang deze zelf eigen ' zaken kannen beredderen. lets anders [ wordt het als het hokt en haakt, en die : kringen slechts door de daar boven • staande overheid weer op gang geholpen 1 kunnen worden. 1 De Sociaal-Democratie is slechts in haar nopjes als de staat het maar op zich laat aankomen. Voor alles heelt hij de zorg op zich te nemen. Te regelen valt er alleen door den staat. En de i vrije maatschappij wordt gekneld en ■ geboeid in legio banden, die het „gaan” beletten. Maar dan ook de energie veri slappen, het initiatief uitdooven. Vadertje . staat doet het allemaal. En onze eigen ï beenen behoeven we nauwelijks te get bruiken. Ziedaar de democratie, thans door i velen geleeraard Vrage: is dit vooruitgang of miskenning van den echten – levensaard Pralend roepen de democraten van 3 alle schakeering het ons toe, dat de , democratie toch niet meer is tegen te t houden. t De conservatieven zullen wel spoedig ; er het loodje bij moeien leggen! ï De Heere beware ons daarvoor! 3 Doch dit gevaar kan slechts uitblijven, – als de Chr. partijen haar roeping in ; dezen wel verslaan. In conservatisme zoeken ze dan geen heil, zonder haar naam oneer aan te doen. Doch de echte democratie is dan juist bij haar veilig. Omdat geen beginsel als het Christelijke ovei de verhoudingen zooveel licht werpt. Die tusschen God en mensch, tusschen menschen en standen onderling, tusschen staat en maatschappij. Noem zoovele verhoudingen ge wilt. En voor die alle geldt ditzelfde ! --- Advertentie INGEZONDEN MEDEDEELING. I Knagende pijnen BS5' 'iH« Sanapirin-lahlelten --- BUITENLAND. Nieuwe moeilykhedeu. Moskou en Peking tegen elkander. Dat is het wat thans de aandacht bezig houdt. Aanleiding hiertoe is deinval der Ghineesche politie inde Russische legatiegebouwen te Peking. Van weerszijden zullen nu weldra de protesten los komen. Peking zal dit doen, nu het bleek dat in genoemde gebouwen hoopen bolsjewistische propaganda-lectuur waren opgestapeld. En Moskou acht er zich toe gerechtigd, wijl de onschendbaarheid der ambassade-gebouwen door de Ghineesche politie is geschonden. liet heet dat de Nederlandsche gezant Oudendijk, als deken van het corps diplomatique, vergunning zou hebben gegeven aan de politie te Peking om deze gebouwen te betreden. Een aantal Chineezen en Russen, allen tot het Russische ambassade-persontel behoorend, werden gevangen genomen. De man, die deze huiszoeking vooral wilde, was niemand minder dan Tsjangtso-lin, de dictator van Noord-China. Hij heeft het zeker niet zoover mis, als hij het bolsjewisme beschouwt als een kanker voor zijn land. En er met man en,, macht tegen in gaat. Het moet zijn gebleken, dat de Sovjet-atnbassade groote dingen op ’t getouw hielp zetten. Zij was betrokken ineen complot, dat de orde en de wetten van Noord-China met vernietiging bedreigde. Bepaalde bewijsstukken daarvoor waren aanwezig, die de Russische militaire attaché trachtte te verbranden. Maarschalk Tsjang-tso-lin zond nu een' nota aan Moskou, waarin hij zich beklaagt over deze verraderlijke plannen. De Russische zaakgelastigde protesteerde te Peking over de schending der ambassade. En tenslotte ging er een protest van den Nederlandschen gezant aan de Ghineesche regeering. Daarin wordt aan de politie te Peking verwezen, dat zij bij de huiszoeking haar bevoegdheden had overschreden. Nader kwam wel uit, dat de toestand ernstig genoeg was. De Kwo-min-tang te Peking bereidde een revolutie voor, waarbij bommen en geweren dienst zouden moeten doen. De communisten wilden zich van de noordelijke rustbewaarders door moord ontdoen. Het Kantonneesche leger zou dan zijn slag kunnen slaan en zich ongestoord van Peking meester maken. De ambassade leverde ten bewijze daarvan heel wat uit. Behalve de .documenten kwamen een aantal roode vlaggen voor den dag. Benevens bolsjewistische geschriften, uniformen, revolvers, machinegeweren. Thans schijnt het gevaar voor een communistische opstand zoo goed als geweken. Voor China droegen deze gebeurtenissen het gevolg dat Willington Koo zijn ontslag vroeg. Hij is Ministerpresident en Minister van Buit. Zaken van Noord-China. Doch de belangrijkste vraag is thans wat dit alles zal uitwerken voor de verhoudingen tusschen Peking en Moskou. Zou de Sovjet het op een afbreken der betrekkingen met Noord-China durven laten aankomen. En zoo ja, hoe ver zijn ze dan nog van oorlog af! Hopen we, dat het tot dit uiterste niet komt! --- Bewonderenswaardige energie. Noord-Frankrijk was met name het gebied, dat door den grooten oorlog veel geleden had. Het land van mijnen was door den vijand stelselmatig verwoest. Steden en dorpen lieten alleen door hun ruïnes nog de plaats zien, waar ze eenmeel hadden gelegen. En het kostelijkst bezit van deze eertijds welvarende streken, de steenkolenmijnen, ze waren geheel ondergeloopen en gaven geen hoop meer, dat ze nog eens weer haar schatten zouden uitleveren. Na het sluiten van den vrede heeft Frankrijk zich met energie geworpen op het herstel van dit deel des lands. Enormen arbeid, het ging er niet voor uit den weg. Millioenen werden ten koste gelegd aan het wegruimen van: puin. Beton en oud onbruikbaar geworden metaal moest bij millioenen M3 worden weggehaald. De vijand ha l van sommige mijnen de schachten tot Meters ver inde diepte laten springen. Het noodlottig gevolg was het wegzinken der werken inden „gapenden trechter”. Om de mijnen weder gereed te maken was het wegwerken van het puin de eerste taak. Vervolgens stond men voor het uitpompen van al het water. De hoeveelheid daarvan werd geraamd op honderd millioen M3, wat gelijk moei staan met wat door de Seine in drie weken lagen stand door Parijs stroomt. Dan het materiaal, daarvoor benoodigd. Electrische pompen, van enorme afmetingen, allereerst. Ook moesten de mijnwanden gesterkt, de lekken gestopt worden, waarvoor reusachtige hoeveelheden cement werden gebruikt. Dit alles betrof nu alleen nog maar het herstel ondergronds. Bij één mijn, die te Lens, vroeg de bouw van arbeiderswoningen drie honderd millioen francs. Eén stad gold dit dus nog maar. Men kwam handen te kort. Met eigen volk kon men ’t onmogelijk af. Doch buitenlandsche arbeiders boden zich plenty aan, met name Polen en Italianen. De huisvesting van zoo’n heir werklui eischte weer' de noodige zorg. En hun kindeien konden buiten onderwijs niet; ook de scholenbouw moest vluggen voortgang hebben. Al die betoonde energie deed nu dan ook verrassende resultaten zien. Deze iilustreeren zich vooral inde stijgende kolenprodüctie in Noord-Frankrijk. In 1925 ging deze reeds een stuk hoven die van 1923, en steeg van 27 op 32 millioen ton De model-ondernemingen van vóór den oorlog hebben het weer gebracht tot haar volle werking. Ziende op wat Noord-Frankrijk in 1918 was, staan we verrast stil bij zooveel energieke arbeidsontplooiïng. --- BINNENLAND, Inde Eerste Kamer. De onderwijsbegroting was Vrijdag aan de orde. Daarbij pleit de heer Ossendorp voor spoedige afschaffing van het Assistenten-instituut. Inde vergadering van Donderdag was door denzelfden Spr. reeds sterk aangedrongen dat de Min. zoo mogelijk terugkomen zou op de intrekking van Art. 40. De heer De Jong (R.-K.) is van oordeel, dat de gelijkstelling geen schuld heeft aan de stijging der onderwijskosten. Voor buitengewoon onderwijs, herziening der classificatie, het zevende leerjaar, en overbrenging van het eerste leerjaar naar het voortbereidend onderwijs voert deze spr. een pleidooi. De heer Polak (R.-K.) wil nogmaals opkomen voor monumenten-zorg. Reeds 14 keer deed hij dit bij de begrootingen. Beloften volgden dan. Maar resultaten zag Spr. hoegenaamd niet. Nogmaals dringt hij aan op de indiening eener monumenten-wet. De schoonheid van ons land, zegt Spr. lijdt schrikwekkend. Er gaat zooveel verloren, wat de regeering maar stil zijn gang schijnt te willen laten gaan. Ten slotte spreekt hij een goed woord voor subsidie aan het conservatorium voor muziek te Amsterdam. Min. Waszink begint te spreken over dé zoo geheete verslechteringen op onderwijsgebied. Z.Exc. wil ze niet vergoelijken. Maar financieel tot het oude terugkeeren, dat gaat nu eenmaal niet. Voor het assistenten-instituut voelt spr. evenmin iets als wie ook. Wettelijk zou deze regeling in ’3O ophouden. Mogelijk kan, gezien de misbruiken inde practijk, er eer een eind aan gemaakt worden. De Min. wil in elk geval dit punt overwegen. Den heer De Jong geeft de Min. weinig hoop, dat diens gedachten te verwerkelijken zullen zijn. Ze zijn vèr strekkend en zouden van de schatkist heel wat vragen. Spr. heeft op monumenten-zorg een weinig anderen kijk dan zijn voorganger. Een ontwerp in dien zin heeft groote bezwaren, omdat de regeering zoo licht in particuliere belangen zou ingrijpen. Deze zorg zal dus op een andere wijze zich hebben te uiten. Wat het Amsterdamsche conservatorium betreft. Deze particuliere instelling geniet reeds een Rijkssubsidie van ƒ 9000. De gemeente wil nu daar iets bij voegen, zoo de regeering van haar kant dit ook doet. Doch deze is daartoe niet bereid. Laat de Gemeente haar eisch vallen, dan kan het Rijk nog zien. Deze begrooting wordt z. h. s. aangenomen. Die van Arbeid komt thans aan de orde. De heer Danz (S. D. A. P.) als eerste spr., geeft zijn teleurstelling te kennen over de houding van Min. Slotemaker de Bruine. Deze schijnt voor de nooden der arbeidersklasse weinig oog te hebben. Al zijn sympathie is voor de werkgevers. Het voorontwerp-Ziektewet beantwoordt aan de behoeften niet en staat nog niet eens op de hoogte van de Ziektewet-Talma. Was er in deze althans één systeem ; het nieuwe ontwerp is een combinatie van systemen. Spr. zegt, dat overwerkvergunningen zonder eenig bezwaar worden verleend. De Arbeidsinspectie handelt totaal naar willekeur. Wanneer komt er nog eens meer contact tusschen deze en de vakbonden. Om beslissingen te voorkomen, die de Arbeidswet ondermijnen, is dit allereerst noodig. Ook het werk van den Volkenbond wordt gesaboteerd, zegt spr. Let maar op den acht-uren-dag. De ratificatie der besluiten van Washington laat nog steeds op zich wachten. De andere landen doen het ook niet, zegt de Min. En Nederland is wel gehouden hun voorbeeld te volgen. Zoo verschuilt deze Min. zich achter den rug van anderen! De Statenverkiezingen. Het Eerste Kamerhd, de heer Steger, heeft tot den Minister van Binnenlandsche Zaken en Landbouw de volgende schriftelijke vragen gesteld : 1. Is het den Minister bekend, dat, ten gevolge van de bepaling van het tijdstip der verkiezingen van de Provinciale Staten vóór 15 Mei, slechts degenen, die gedurende de laatste tweemaal twaalf maanden hunne woonplaats binnen de provincie hadden, aan de stemming hebben kunnen deelnemen ? 2. Acht de Minister dit niet in strijd met art. 128 der Grondwet en art. 5 der Kieswet, volgens welke artikelen kiesgerechtigd zijn degenen, die gedurende de laatste twaalf maanden hunne woonplaats binnen de provincie hadden ? 3. Zoo ja, is dan de Minister bereid, hetzij door wijziging van de Kieswet, hetzij door andere maatregelen, herhaling van het gesignaleerde te voorkomen ? Koningin Emma te Leiden. H. M. de Koningin-Moeder bracht Vrijdag een bezoek aan het Diaconessenhuis te Leiden. Zij arriveerde omstreeks 4 uur, en werd vergezeld van Graaf van Lynden, baron van Heemstra, Jonkvr. van de Poll en Jonkvr. Schimmelpenninck. Ter ontvangst was het voltallige bestuur van het Diaconessenhuis aanwezig. De hooge bezoekster werd rondgeleid door de directrice mej. J. L. van den Brink en den heer Couvée. H. M„ onderhield zich met elk der patiënten, en bood allen een bouquetje aan. Wethouderscrisis te Rotterdam. Dinsdag werd inden Gemeenteraad van Rotterdam behandeld het voorstel, om den aftrek van de loonen van het Gemeentepersoneel in plaats van BJ£ pet op s]/2 pet. te bepalen. Na uitvoerige discussie werd het voorstel met 22—21 stemmen aangenomen. Vóór stemden 16 sociaal-democraten, 2 communisten, 3 R.'K. en 1 Vrijzinnig-Democraat. Det wethouder van financiën, de heer J. Schouten, verzette zich sterk tegen dit voorstel. Het zal de gemeente ƒ 720.000 kosten en ten gevolge hebben, dat het vermenigvuldigingscijfer verhoogd zal moeten worden en daaraan wenscht de wethouder geen medewerking te verkenen. Hij stelde zijn mandaat ter beschikking en drong erop aan, dat zoo spoedig mogelijk zijn opvolger zal worden benoemd. (Zie vervolg pag. 4.) ---