Doodelijke val. Donderdag was de veehouder D. Verweij op Breeveld (gemeente Woerden) op den zolder van het z.g. zomerhuis der boerderij bezig eenige planken op te bergen. Hij ging op eender planken staan, deze brak middendoor, tengevolge waarvan. hij vaneen hoogte van 3 meter met het hoofd omlaag naar beneden stortte op den cementen vloer. Hij werd door zijn zoon, die daarbij tegenwoordig was, dood opgenomen. De verslagenheid inden omtrek was groot. Gasontploffing te Harlingen. Donderdag had in het heerenhuis Groot Breedeplaats 9 te Harlingen, thans onbewoond, een gasontploffing plaats. Eenige werklieden waren bezig met het afnemen vaneen gasornament, toen een hunner met een lucifer dicht bij het plafond kwam, waardoor zulk een hevige explosie ontstond, dat alle ruiten in het huis vernield werden. Er ontstond een begin van brand, dat spoedig gebluscht werd. Blijkbaar was er een lek inde gasleiding geweest, waardoor het gas zich tusschen zolder en plafond opgehoopt had. --- De Witte Vogel. Er is over de Witte Vogel nog geen tijding, waaraan men houvast heeft. Volgens meerdere berichten uit Canada hebben visschers Maandagochtend een vliegtuig gezien, dat naar het westen koers zette. Hierbij wordt nog opgemerkt, dat er Maandagochtend in die buurt geen' Canadeesche vliegers hebben gevlogen. Overigens taal noch teeken van de Witte Vogel. Toch blijft men in vliegerskringen nog hopen. En de nasporingspogingen worden voortgezet. Een koopman te Boston heeft 1000 dollar belooning uitgeloofd voor dengene, die de verdwenen Fransche vliegers ontdekt of redt. Nog wordt gemeld, dat het Amerikaansche luchtschip „Los Angelos” is opgestegen om deel te nemen aan het onderzoek naar de vermiste Fransche vliegers Nungesser en Coli. --- Zedelijke bescherming der jeugd. De Duitsche Rijksdag hield zich vorige week bezig met de behandeling van het ontwerp tot bescherming der jeugd bij openbare en niet-openbare vermakelijkheden. Het wordt door de linkerzijde, evenals indertijd de „Schund- und Schutz”- wet, heftig bestreden, doch zal waarschijnlijk wel met de stemmen van de regeeringspartijen worden aangenomen. Het regeerings-ontwerp bevat bepalingen, waarbij het bezoek of de deelneming van minderjarigen verboden wordt aan inrichtingen, indien er gevaar bestaat voor hun geestelijke of zedelijke ontwikkeling. De commissie tot bescherming der jeugd heeft het ontwerp nog verscherpt, door in de uitdrukking : de regeering kan het bezoek verbieden, het woord „kan” door moet” te vervangen. De afgevaardigden Schreck (s.-d.) en Brodauf (dem.) stelden terugzending naar de commissie voor Stocker (comm.) stelde zelfs algeheelc afvoering van de agenda voor ; doch hef voorstel tot terugzending werd verworpen met 162 tegen 147 stemmen. --- Landbouw en Veeteelt. GELE HAVER. De Rijkslandbouwconsulent Ir. O. J. Cleveringa te Zutphen schrijft ons onder datum 7 Mei : De mooie Meimaand geeft de landbouwers, die nog niet van grondonderzoek willen weten en die nog niet doordrongen zijn van de overheerschende beteekenis van Kalk voor den bodemtoestand weer een harde les en tevens een welverdiende afstraffing voor hun hardleeschheid. Zouden ze nu eindelijk eens wilen gelooven, dat alleen kalkgebrek hun hier parten speelt ? Wij moeten het betwijfelen en moeten dus maar blijven doorhameren op het aambeeld, dat nu al vier jaar bewerkt wordt. Gelukkig dat in vele streken de massa reeds volkomen overtuigd is en thans rijke vruchten plukt van de toegepaste adviezen. De achterblijvers zullen geleidelijk ook wel komen, nadat ze eerst nog ue noodige schade ondervonden hebben. De geheele boerenstand op de zandgronden en de lichtere zavelgronden staat plotseling versteld van de ontelbare gele havervelden, die onverwacht optreden. Overal ziet men gele vlammen inde haverakkers en hoe verder men naar de Oostgrens gaat, hoe erger het wordt. Onder Groenlo, Winterswijk en Aalten is het eenvoudig treurig, een goede uitzondering niet te na gesproken. Dat klopt volkomen met de gegevens waarover wijdoor het onderzoek van duizenden grondmonsters beschikken. De geelheid die men nu plotseling vooral in de oudste haver ziet optreden is niets anders dan de bekende Hooghalensche ziekte, die samengaat met een kalkarmen bodemtoestand. De kalktoestand van dergelijke perceelen is ongeveer —l5 en lager tot —35. Op gronden met kalktoestanden van —lO tot 0 zal voorzoover alcalisch bemest de haver niet geel worden. Beschouwt men de zieke planten van nabij dan blijkt, dat het blad niet gelijkmatig groen is, maar getijgerd groen en geelgroen. Het blad is te smal, staat steil en de groei komt tot stilstand. In erge gevallen zal zoo’n plant stercèn, in minder erge groeit ze er nog weer door, vooral als men chili heeft gegeven, maarde opbrengst zal toch altijd onvoldoende blijven. Wanneer wij onze grondmonsters overzien blijkt, dat in het algemeen de hooge eschgronden het kalkarmst zijn, terwijl lage gronden in het algemeen zeer goede kalktoestanden hebben. Het gebied langs de Oostgrens, vooral Eibergen, Groenlo, Harreveld, Winterswijk en Meddo aan de spits en Aalten, waar zoo buitengewoon hooge eschgronden voorkomen teekent zich daarbij af als bijzonder kalkarm. Kalktoestanden van —2O tot —35 zijn hier zeer algemeen en hier moet de haver doodziek worden. Ook buiten dit ergste gebied komen echter vooral in Gelderland zeer vele perceelen voor, die meer of minder ziek zijn. Op de hooge gronden vindt men zelfs zeer weinig gezonde haver. Dit klopt met onze gegevens die uitwijzen, dat gemiddeld 70 a 80 pet. van alle perceelen te kalkarm zijn en daar moet de ziekte meer of minder optreden. Men zal ze ook nog wel vinden op akkers, die reeds onderzocht en bemergeld zijn. Dikwijls is de mergel te diep onde.rgeploegd om reeds te ku.ntjen werken,! of ze is ondoelmatig bijv. te nat "of te grof aangewend en is dus niet bereikt wat verkregen had moeten worden. Het is nu eenmaal een moeilijke zaak om de moeilijk oplosbare kalkmeststoffen snel tot voldoende werking te brengen. Moeilijkheden zijn er echter om te worden overwonnen en wie _ie adviezen goed uitvoert en een jaar later dooreen nieuw onderzoek laat controleeren wat bereikt is en wat nog gedaan moet worden, kan verzekerd zijn binnen een paar jaren zijn grond volkomen in orde te heboen. En de haver zal dan donkergroen zien, alsof ze zwaar met chili is bemest. Het is ons gebleken, dat velen deze ziek.e aanzien voor ontginningsziekte. Dit is onjuist. Die komt nog inden loop van ,eze maand en valt het eerst op door het rij plotseling optreden van witte bladpunten die aan vorstschade doen denken. Dergelijke perceelen moeten 50 K.G. kopervitriool ef-sulfaat per H.A. ontvangen, degen de thans optredende Hooghalensche dekte werkt dit middel echter heelemaal liet. Hier kan thans niets helpen dan nog jen extra baaltje chili, doch dit helpt teniotte ook maar alleen de minder zieke percelen er door heen. Wil men nu eens en voor goed van de groote schade die nu al niet meer te ver.elpen is, voor de toekomst verlost zijn dan leemt men direct grondmonsters en werkt ,e voorgeschreven hoeveelheid mergel deen zomer na het stoppelploegen door den mogen bovengrond. Inden herfst wordt ian dieper geploegd en na een jaar wordt jpnieuw een monster genomen om te conroleeren wat bereikt is. Is de kalktoestand ian nog niet tusschen oen —lO gekomen Jan wordt opnieuw gemergeld en volgerouden tot het doel wel bereikt blijkt te fijn. Dan is men ook voor langeren tijd erzekerd van beste gewassen. Men beden:e wel, dat gronden die te kalkarm zijn oor haver, zeker te kalkarm zijn voor alle ndere gewassen, behalve voor aardappeen en voor rogge. Wie kan zich in dezen tijd van geringe nkomsten in ’t bedrijf de luxe veroorloven ;r dergelijke gronden met een zoo slechten oodemtoestand op na te houden? Laat men ich nu niet langer met een kluitje in het .iet sturen door zichzelf wijs te maken dat ie geelheid komt van de koude nachten or warme dagen of van natte of droogte of jooals sommigen meenen van de omstandigheid, dat haver op hooge gronden onvermijdelijk geel moet worden. Het is al te dom er dergelijk bijgeloof nog op na te houden nu de proefvelden alle jaren opnieuw bewijzen dat dit maar praatjes zijn en dat de slecht geregelde kalkarme bo-Jemtoestand de eenige oorzaak is. Niettegenstaande de herhaalde waarschuwingen vindt men hier en daar nog steeds weer perceelen die wegens den lageren prijs bemest zijn met zwavelzure ammoniak of leuna-salpeter. Dan is ’t heelesnaal mis op kalkarmen grond en achteraf blijken deze meststoffen de duurste die te :oop zijn. Men kan ze uitstekend gebruiken, maar alleen en uitsluitend wanneer de calktoestand hooger is dan —8 en de perceelen met een zoo goeden kalktoestand moeten met een lantaarn worden gezocht. Zij zijn bovendien alleen aan te wijzen door grondonderzoek. --- Boekbeoordeeling. „Toch mien Kjel” door K. Lantermans. Neerlandia-uitgaaf Velp. —■ J. A. Reèsink, Arnhem. Ing. ƒ 2.25. Geb. ƒ 2.75. De schrijver heeft dit werk gegeven in dialect, dat het lezen niet gemakkelijker maakt. Tenzij dan voor den kenner van de Geldersche, nader de Betuwsche-Achternoeksche dialecten. Dit bezwaar valt al spoedig, bij gezet lezen, geheel en al weg. En we komen tot de overtuiging, dat hier een talentvol auteur aan het woord is, die met vaardigheid de pen hanteert. „Toch mien Kjel” geeft de geschiedenis van Hentje en Hent, wier huwelijk vol wederwaardigheden is, waar onder zij het ver van gemakkelijk hebben. Hentje is de hoofdpersoon in dit .verhaal en zelfs in die mate, dat zij ook in het huwelijk de eerste is. Haar man is slechts Hent van Hentje, een groot kind, die de leiding van zijn vrouw niet missen kan. Veel stil verdriet heeft Hentje, „zo’n djen”, door de schuld van Hent, die alles „half is, maar toch een goeie Kjel”. En voor haar blijft hij, ondanks zijn afwijkingen, zooals zij zegt: „Toch mien Kjel!” Inderdaad, die eenvoudige Hentje is ’t voorbeeld vaneen kranige vrouw. Wat een stoere energie, welk .een toewijding, en hoe gaat ze geheel dat leven door den rechten weg van plicht en roeping. O, het wordt haar wel eens te machtig. Dan welt in het oog de traan op, die wel zegt, dat zij meer lijdt, dan het oppervlakkig lijkt. Als zij het „Aorig huuske” in ’t Bosch, het tabakshoefstétje, gaat verkoopen, dan wordt het haar te zwaar. Want dat „huuske” was ouderlijk bezit. En later kunnen zij zich zelfs op „Toornzicht”, waarheen het echtpaar was verhuisd, niet meer handhaven. Dit alles is diepgaand leed vooral voor Hentje, maar zij heft haar rond kopje toch weer energiek op. En is de eenvoudige-vrome, die in ’t gebed haar kracht j zoekt, en zich gedurig weer sterkt inden ! Heere haar God. Hent blijft tot in hun laten levensavond voor Hentje „toch mien kjel.” We lazen dit boek met spanning. Van harte aanbevolen. ~Gouden Teugels” door A. v. FJpp.gstraten—Schoch. Uitgave van J, H. Kok te Kampen. Ingen. ƒ 2.60. Gebonden ƒ 3.25. Dit boek der bekende schrijfster hebben we met klimmende belangstelling gelezen. Onder dein den laatsten tijd uitgekomen werken is er dit een van de weinigen, die de moeite van het lezen loonen. Daarbij lijkt ons de titel zoo juist gekozen. „Gouden Teugels” zegt zoo treffend wat de auteur in dit boek wenschte te zeggen. In de inleiding heet het: „Ik geloof in teugels ! Maar in gouden teugels”. ,Wie gelezen heeft tot de laatste bladzijde begrijpt. „Gouden Teugels” plaatst ons in net leven. In dat onzer grootere steden en onzer luxe-dorpen. Maar waarvan de afglans over geheel ons volk en vaderland wordt gezien. „Het leven zooals het geleefd wordt in onze dagen, ook in onze kringen, en dat is het bittere, droevige van dit verschijnsel”. In voortreffelijken vorm heeft de schrijfster de wonden blootgelegd. Van nabij is zij er zelf getuige van geweest. Zij heeft ze gepeild en het gevaar doorvoeld, dat al meer ook het Nederlandsche volk bedreigt. Den geest der eeuw heeft zij onderkend in al die buitenissigheden van den tegenwoordig en tijd. „Het leven dat vader inde besturen en moeder inde sociale kwesties en de kinderen tot alles tegelijk brengt: dansen en al de verdere mengelmoes van tooneelavonden en debatingclubs, jeugdraad, vergaderingen en muziekuitvoeringen, bioscoop en chauffeuren en weet ik wat al meer. Tot alles, behalve tot de gezellige huiskamer van vroeger. Die staat nog open bij de enkelen.” Het is een machtige verdienste van dit boek, dat het aan ons volk een „tot hier toe en niet verder” toeroept. We zouden aanmerkingen willen maken op enkele verhoudingen. Op die tusschen Simsha en Mark, tusschen dezen en Rudi. Doch hoe weet de schrijfster ons alles duidelijk te maken. En welk een bewondering rijst in ons voor Simsha, die in prachtige zelfbeheersching haar kinderen, haar oudste, Elisabeth, vooral, weet te leiden. Maar dan ook tenslotte overwint. In Elisabeth wordt den lezer hetj type gegeven der jonge vrouw, beter van de opkomende jonge vrouw, die midden in het moderne leven staat, met al zijn dwaasheden. Onvatbaar voor goede woorden, ontembaar, gaat zij haar eigen weg. Tot... een ongeluk haar tot staan brengt. Voor de pas uit Davos teruggekeerde Simsha was de lijdensweg beschoren geweest. Zij had haar gezin voor drie jaren inde handen van een Rudi moeten toevertrouwen. Bij haar terugkomst vindt zij alles veranderd: haar man en haar kinderen allereerst, die de connexiën met de wereld hadden aangeknoopt. Voor haar, als Christen-vrouw, wordt het nu een worsteling om haar gezin aan de wereld te ontstrijden en weder terug te geven aan Hem, die er recht op had. Die worsteling, daar wordt de lezer nu ingeleid. En het is bijzonder interessant die in gedachten mede te strijden. De schrijfster heeft in dit boek duidelijk gemaakt: „Wie gehoorzaamheid wil zonder vrijheid, wil dwang. Maar wie voor vrijheid zonder gehoorzaamheid ijvert, propageert wanorde.” Teugels, maar gouden teugels. En dan een levend Geloof. Want ons en onzer kinderen wordt het goed-zijn steeds moeielijker gemaakt. En we loopen gevaar, om mee om te komen in vergroving, verdwazing en bandeloosheid. „Menigerlei Genade”. Wekelijksche predikatiën. Uitgave van J. H. Kok. Kampen. Jaarg. van 52 nummers prijs ƒB. Voor ons liggen nummer één en twee van den zeventienden jaargang. Het zijn predikatiën van Ds. K. T. Fernhout en Ds. C. B. Bavinck waarmede de nieuwe jaarserie wordt ingezet. We namen kennis niet alleen, maar lazen met aandacht, vooral no. 2. Bij herhaling kunnen we „Menigerlei Genade” zeer aanbevelen. Voor vacante gemeenten is deze bundel de van zelf aangewezene. En als evangelisatielectuur zijn deze predikatiën uitnemend geschikt onder het volk gebracht te worden. ’t Is weer de tijd om zich er op in te teekenen, nu we staan aan ’t begin vaneen nieuwe jaarserie. „Vacantie-tochtjes per Alkmaar—Packet”. Alkmaar. Voormeer 35. Een heel aardig boekje, dat prachtige kiekjes geeft uit Alkmaar en omstreken. Tevens brengt het op de hoogte van de verkeersmiddelen, die van Alkmaar uit naar alle richtingen brengen kunnen. Wie Alkmaar wel eens bezocht, zal de schoonheden van deze stad weten te waardeeren. Inde tekst leest ge de noodige uiteenzettingen ; alles tezamen lokt uit het historische Alkmaar inden vacantie-tijd eens met een bezoek te vereeren. Vanuit den Achterhoek is zulk een reis interessant; het varie€rend schoon van deze streken en het Kennemerland zal dan ieder in ’t oog springen. --- Gemengd Nieuws. Een trap van een paard. De heer Van Beek, te Borgele (Diepenveen) kreeg, toen hij voor een paard op straat kwam te vallen, zulk een trap van het dier tegen het hoofd, dat hij naar het Ziekenhuis te Deventer moest worden vervoerd, waar hij aan de gevolgen is overleden. --- Nieuwe Oceaanvluchten. De ongerustheid over Nungesser en Coli heeft de andere vliegers, die voornemens waren „den sprong over den Atlantischen Oceaan” te wagen in het geheel niet afgeschrikt. De Amerikaan Lloyd Bertaud en Clarence Chamberlin wilden heden al starten voor een vlucht van New-York naar Parijs, maar zouden wegens weersomstandigheden, misschien ook uit overwegingen van kieschheid, ten slotte besloten hebben, nog enkele dagen te wachten. De Amerikaansche vlieger Byrd is eveneens verlangend om te starten, maar Wanamaker, die deze vlucht organiseert, heeft verboden te vertrekken, zoolang de bewogenheid over de Witte Vogel nog zoo hevig is. Ook de Amerikaansche vlieger Lindburg, een aviateur uit St. Louis, wil het waagstuk ondernemen. Zijn vliegtuig ook een éénvlak ’t wélk den schoonen naam „the spirit of St. Louis” draagt voldoet uitstekend. Lindburg is er mee uit Californië komen vliegen naar New-York en hij is vast besloten den tocht naar Parijs te wagen. Het gaat om de eer en om den Orteigprijs. --- Gemeenteraadsverslagen. RAAD VAN WARNSVELD. Inde Woensdag 4 Mei gehouden raadsvergadering onder leiding van den burgemeester, waren alle leden tegenwoordig. De notulen werden goedgekeurd. Van G. S. is ingekomen het goedkeuringsbesluit van de rekening 1925 en de begrooting 1927. Voor kennisgeving werd aangenomen : Verslag Burgerlijk Armbestuur over 1926; Ziekenverpleging, idem en van de commissie tot wering van schoolverzuim. Aan het burgerlijk Armbestuur wordt voor het jaar 1927 een subsidie verleend van ƒ 1500. De gewone voorschotten aan de bijzondere scholen worden verleend tot een gezamenlijk bedrag van ƒ 2500. Aan Dr. J. J. Frederikse werd op zijn verzoek met 1 Mei eervol ontslag verleend als gemeente-geneesheer, onder dankbetuiging- Nadat door den Raad eenige wijzigingen zijn gebracht inde instructie, werd tot gemeentegeneesheer benoemd Dr. Engelbrecht. Inde Schattingscommissie voor de Rijksinkomstenbelasting werden herbenoemd de h.h. J. W. Reegelink, D. J. Tjoonk en G. J. Holtslag. Inde vacature Duvelaer van Campen, werd benoemd G. J. Beltman. Besloten werd de verpleegkosten van de wed. Rietman niet voor rekening van de gemeente te nemen. Tot conciërge van ’t gemeentehuis werd benoemd de heer M. Jonkers. Op voorstel van B. en W. werd besloten, toe te treden als lid van het Geldersch Genootschap ter bevordering van de instandhouding van de schoonheid van stad en land. Door Mr. P. Wildervanck de Blécourt is een strookje grond te koop gevraagd in het Villapark. Werd afgewezen, omdat de weg niet versmald kan worden en aldaar geen onregelmatigheden zullen ontstaan. Het vermenigvuldigingscijfer der G. I. 8., werd evenals het vorige jaar op 1 vastgesteld. Verharding der Lankhorsterstraat. Bij de inleiding der discussies hierover zegt de voorzitter, dat het aanvankelijk door B. en W. ingenomen standpunt gewijzigd is ten gunste van het verzoek van aanwonenden en andere belanghebbenden, om -verharding van dien weg. Wij hebben eens geïnformeerd bij verschillende gemeenten inden omtrek, hoe zij handelen bij dergelijke aanvragen. Een bepaalde wijk onzer gemeente komt, als den Raad ’t adres inwilligt uit ’t moeras, landerijen van aangelanden vermeerderen in waarde. Ziedaar in ’t kort de hoofdmotieven waarop wij onder zekere voorwaarden de verharding niet langer mogen tegenhouden. De voorwaarden die wij stellen zijn als volgt : 10. Dat het particulier initiatief 30 pet. van de totale kosten bijeenbrengt. 20. Dat hand en spandiensten inde toekomst door belanghebbende aanwonenden gratis verricht worden. 30. Eventueele ruiling van gronden moeten minnelijk geschikt worden, zonder bezwarende lasten voor de gemeente. 40. Het raadsbesluit gaat niet eerder in dan dat de distributieschuld is afgelost, dit is in 1928. Gerssen stelt voor dan ook in 1928 het werk af te maken. De Voorzitter zegt, dat ’t de bedoeling is, thans alleen te beslissen over de hoofdzaak, .nl. verharding, ja dan neen en over de details ineen volgende vergadering te beslissen. De Greeff vraagt of die 30 pet. van particulieren als regel wordt gehouden. De voorz. zegt dat elk plan op zichzelf wordt beoordeeld. Hooft Graafland, had liever een plan gezien met kostenberekening. Hij hoopt echter, dat de weg bij aanneming zoo smal mogelijk zal worden geprojecteerd en Warnsveld uitsluitend voor hare gemeentenaren zal zorgen. De heer Th. J. Schoenaker, was er ook voor om niet te royaal te zijn. De straatwegen hebben over ’t algemeen een breedte van 3 M. Dat Hengelo 3.75 M. breedte heeft, daar hebben wij niets mee te maken. Hierna komt het verhardingsvoorstel in stemming, ’t welk gecombineerd is met ’t voorstel tot verharding van den Ooyerhoekschen weg, en wordt met algemeene stemmen aangenomen. Het kohier hondenbelasting werd vastgesteld op ƒ 733. Aan B. en W. werd machtigig verleend voor het doen van burgerrechtelijke handelingen. Eenige af- en overschrijvingen werden goedgekeurd. Na een korte rondvraag, werd de vergadering gesloten. --- Jongen doodgereden. Donderdagmiddag was de 8-jarige P. Donk, wonende Paul Krugerstraat aan het Afrikaanderplein, aan het voetballen. Toen hij een bal wilde naloopen, stak de jongen de straat over zonder uitte kijken. Het ventje werd dooreen juist passeerenden auto aangereden en tegen den grond geslagen. Eender wielen ging hem over het hoofd. Per auto van den G. G. D. werd de knaap naar het ziekenhuis aan den Coolsinger overgebracht, waar hij na aankomst bleek te zijn overleden. --- Overproductie van kolen. Nadat reeds eenigen tijd geleden de loonen der mijnwerkers in het kolengebied van Noord-Frankrijk zijn verminderd, zal thans ook de arbeidstijd worden beperkt. Ineen conferentie van vertegenwoordigers der mijneigenaars en mijnwerkers is meegedeeld, dat er thans reeds een voorraad van IYi millioen ton kolen bij de mijnen opgeslagen ligt en dat de productie 15 pet. hooger is dan de verkoop. De mijneigenaars wijten de schuld van dezen toestand aan de onvoldoende invoerrechten op kolen. Een gemeenschappelijke afvaardiging van mijneigenaars en mijnarbeiders zal zich daarom tot den minister van arbeid wenden. --- Daar val je bij in slaap ! Het Engelsche Lagerhuis vergaderde deze week tot ’s nachts drie uur. Toen een der woordvoerders bezig was als een motregen, vestigden eenige leden van de arbeiderspartij met groot misbaar de aandacht op dein elkaar gezakte gestalte van sir John Marriott, die ineen hoekzetel van de regeeringsbanken in slaap was gevallen. Een van de arbeidersafgevaardigden vroeg of het geoorloofd was, dat een afgevaardigde in zoo’n onwaardige houding in zijn bank lag. Sir John ontwaakte door het gelach, dat op die vraag volgde en vroeg wat er aan de hand was. Toen men hem vertelde, dat hijzelf de aofrzaak van de vroolijkheid was, lachte hij en strekte zich opnieuw gemakkelijk op zijn zetel uit. ’n Voorbeeld dat navolging verdient ! --- De conferentie van Coolidge De geruchten dat de conferentie der drie groote zeemogendheden, de Vereenigde Staten, Engeland en Japan, over de beperking van de krijgstoerustingen ter zee ten aanzien van lichte oorlogsschepen ineen andere plaats dan Genève zou gehouden worden, zijn thans ongegrond gebleken. De Engelsche en Japansche regeeringen hebben namelijk den secretarisgeneraal van den Volkenbond medegedeeld dat zij de Amerikaansche uitnoodiging om 1 Juni te Genève met dat doel bijeen te komen, aanvaard hadden. Dit bericht trekt de aandacht, omdat buitenlandsche correspondenten op de mogelijkheid gezinspeeld, hadden dat den Haag wegens zijn gemakkelijke ligging als vergaderplaats zou gekozen worden. Daar komt dus niets van. ---