ONVERANTWOORDELIJK. De anti-militairisten of liever de mannen van „geen man en geen cent”, hebben bij gelegenheid van den Landdag lectuur verspreid, waarin op onverantwoordelijke wijze gespot werd met de „poppenkast” van onze weermacht en op buitengewoon oppervlakkige wijze voorlichting werd gegeven. Eender schrijvers decreteert, dat revolutie thans niet meer mogelijk is. Zoo redeneerde men voor 1914 ook ten opzichte van den oorlog. Toen behoorde een oorlog ook tot het rijk der onmogelijkheden ! En nu behoeft men voor revolutie niet meer te vreezen 1 Alsof er geen Rusland bestaat, alsof er geen Spartacisme tot bij onze grenzen gewoed heeft, alsof het niet overal inde geheele wereld gist en kookt ! Maar, zoo gaat de schrijver voort, als er nog eens gepoogd wordt, om revolutie te maken, dan kunnen immers „drie of vier soldaten met behulp vaneen enkele pantserauto of een enkel machinegeweer een heele revolutie binnen een uur den kop indrukken.” Men gelooft zijn oogen niet, als men dat leest ! Dat wordt geschreven ineen blad, dat de afschaffing van alle wapengeweld bepleit. De logica is hier ten eenenmale zoek. Ge behoeft U niet meer te wapenen. Revolutie is onmogelijk. Want als ze komt, slaat ge ze met een pantserauto en een machinegeweer neer. Maar luidt niet juist de eisch van deze „vredesvrienden”, dat het leger wordt afgeschaft en dat de „moordwapenen” worden vernietigd ? Als zij hun wensch verkrijgen, waar moeten dan die 3 of 4 soldaten met hun auto en geweer vandaan komen ? Dus dan toch wel weer revolutie ? ’t Is maar het beste, om op dergelijk dwaas geredeneer geen achtte slaan en intusschen alles te doen, om ons leger te maken tot een hechten muur, waarachter we onze volksvrijheden kunnen verdedigen en den Bijzonderen Vrijwilligen Landstorm te steunen, die reeds eenmaal in 1918 het middel was in ’s Heeren hand, om de dreigende revolutie in haar schulp te doen kruipen. t t --- Weder een vliegtocht. De Amerikaan Chamberlin heeft Zaterdag het stoute stuk nagedaan om een vliegtocht over den Atlantischen Oceaan te ondernemen. Hij werd daarbij vergezeld door Levine, die hem financieel den tocht had mogelijk gemaakt. Een weinigje proviand bestaande uit zes sinaasappelen en tien sandwiches met kip maakte al hun leeftocht uit. Levine ging mee zonder zijn vrouw er van te hebben verwittigd. Zij viel flauw toen ze haar man in het vliegtuig zag stappen. Hetzelfde overkwam de gade van Chamberlin, toen hij opsteeg en al gauw uit het gezicht verdwenen was. Waar hadden de vliegers zich voorgenomen te landen ? Dit wist niemand. Aanvankelijk heette het te Parijs, maar al spoedig werden andere plaatsen genoemd, zoodat men in ’t duistere bleef en in verscheidene groote steden van Europa toebereidselen werden getroffen om de luchtvaarders triomfantelijk te kunnen ontvangen. Zoo te Berlijn, te Rome, ook in Amsterdam en Rotterdam. Overal was de belangstelling buitengewoon en de zenuwachtige verwachting der menigte hooggespannen. Zooals dit meer gaat werd geen dier steden beloond met de vervulling harer verwachtingen. Maandagmorgen zeer inde vroegte vloog het vliegtuig over den Rijn ; het vertoonde zich boven het vliegveld van Dortmund, maar verdween inde richting van de Harz. Het weer was slecht, de benzine raakte op ; Chamberlain besloot te landen en kwam terecht bij Eisleben, waar de landing door de hulp vaneen paar monteurs der Lufthansa voorspoedig ten einde liep. Berlijn bleek nader wel het doel der tocht geweest te zijn. Nu de Columbia, zoo heette het vliegtuig, na verdwaald te zijn, te Eisleben was geland, besloot Chamberlin tot het innemen van benzine, om nu toch Berlijn nog te kunnen bereiken. Dit gelukte echter niet, daar hij opnieuw verdwaalde, zoodat hij tenslotte bij het Pruisische stadje Cottbus landde. In elk geval heeft deze tocht het record van Lindberg nog weer met een kleine drie honderd mijl verbeterd. Uitgehongerd, hoewel overigens frisch van geest en lichaam, traden Chamberlin en Levine uit hun vliegtuig. Te Cottbus hadden ze gelegenheid dooreen stevig diner weer op hun verhaal te komen. Gemakkelijk hebben zij het op hun tocht niet gehad. Boven lerland werden ze door een hevig onweer overvallen, dat hen dwong zeer hoog te vliegen. Later boven Duitschen grond ervoeren ze al het pijnlijke dat gemis van de vereischte landkaarten, kan te weeg brengen. Dit toch was oorzaak, dat zij verdwaalden. De moeielijkheden zijn echter niet van dien aard geweest, dat zij den koenen luchtvaarders zou beletten den tocht terug op dezelfde wijze te doen. Van Chamberlin heet het nog, dat hij een jong, tenger man is, die echter reeds een carrière achter den rug heeft. Tijdens den oorlog kon hij echter in Europa geen dienst meer doen : de op eens gesloten wapenstilstand sneed zijn wachten daarop geheel af. Niettemin behoort hij tot de vermaardste vliegers der groote republiek ; noch vaneen vliegersbril, noch vaneen parachute maakt hij bovendien ooit gebruik. In wedstrijden en bij verschillende gelegenheden toonde hij zich als een buitengewoon man. Het volgende staaltje wordt van hem verteld ; het gold een proeftocht onder zeer ongunstige omstandigheden. Bij die proefvlucht dan, waarbij een groote menigte toeschouwers tegenwoordig was, gebeurde het bij het opstijgen, dat zijn vliegtuig een wiel van het landingstoestel verloor. Er ontstond groote ongerustheid onder het verzamelde publiek, temeer daar hij twee dochtertjes van luchtvaartautoriteiten als passagiers had meegenomen. Aanstonds steeg een andere vlieger op om Chamberlin te waarschuwen. En toen heeft deze zoo knap gebalanceerd, dat de landing op één wiel zonder schokken of ongelukken plaats had, wat algemeen als een meesterstukje werd erkend. De „Miss Columbia” is een z.g. Bellancavliegtuig, zoo geheeten naar den Italiaanschen instructeur Gioseppe Bellanca ; en voorzien met een luchtgekoelden Wright Whirlwind motor. Slechts inde hoeveelheid benzine, door Chamberlin medegenomen had hij zich vergist, wat nu dubbel nadeel bleek, toen hij ook nog verdwaalde. --- BINNENLAND. De stormramp. Maandag heeft Minister Kan, vergezeld van baron van Lynden, chef van den Rijksgebouwendienst, in gezelschap van den Commissaris der Koningin in Overijsel, baron van Voorst tot Voorst, de geteisterde streken in Overijsel bezocht. Te Deventer werd de tocht begonnen. Te Ambt-Delden werden de vernielde boerderijen in oogenschouw genomen en met verscheidene personen uit die streek wisselde de Minister hartelijke woorden. Ook te Bornerbroek werd de beschadiging bezichtigd en daarna hield men te Bavinkel halt om een bezoek te brengen aan de plaats, welke het meest door den storm te lijden heeft gehad. Ten slotte werd te Tubbergen de toegebrachte schade in oogenschouw genomen. --- De cycloon. De burgemeester van Holten, mr. A. P. R. C. baron van der Borch van Verwolde, heeft aan de „N. R. Ct.” belangwekkende mededeelingen gedaan van het noodweer op Woensdagmiddag 1.1. Hij bewoont de villa „De Berg”, op den hoogen uitlooper aan den zuidwesthoek van den Holterberg. Vandaar ziet men ver den Achterhoek in en over het geheele landschap van Salland en den bovenloop van den ljssel. De heer Vander Borch en zijn familie zagen met angst het noodweer komen, doch werden tevens geboeid door een indrukwekkend schouwspel. Van Holten uit gezien, kwam tusschen Lochem en Zutphen, van hoog uit de wolken, een lange, zwarte slurf naar het aardoppervlak, die als tastend over den grond ging. Plotseling was het, alsof op de aarde een explosie plaats had, want van den grond rees langzaam een donkere wolk. Het kwam den waarnemers voor, dat deze explosie te Harfsen plaats had. Direct daarop kwam een ander gevaarte uit de lucht,, dat nu ,den vorm had vaneen slang, die kronkelend afdaalde naar de aarde en bij aanraking van den bodem eveneens een explosie scheen te veroorzaken. Van Holten uit gezien, geschiedde dit rechts van Zutphen. Een derde slangvormig lichaam liet zich zien, doch dit verdween weer, nadat het recht op Holten was aangekomen. De heer Vander Borch stond op het punt met zijn familie het huis uitte vluchten ; men bleef echter binnen, omdat het gevaar scheen te wijken. Tijdens de waarnemingen heeft de burgemeester nog kunnen zien, dat de barometer bij de nadering van den cycloon daalde tot ongekende diepte en enkele seconden later vooruitliep tot normalen stand, ook al werd toen het natuurverschijnsel nog gevolgd door krachtige windstooten. De heer Vander Borch zeide, dat de verschijnselen alleen inde door hem aangeduide richting zichtbaar waren en niet boven Neede, omdat in die richting niet te observeeren was. --- PROFANIE. In hetzelfde blaadje komt een stukje voor, waarin feitelijk geprofaneerd wordt. ’t Is het verhaal van den Frieschen Landdag „inde buurt van Heerenveen” gehouden. Blijkbaar was de schrijver niet geheel op de hoogte en wist hij niet eens, waar datgene, wat hij zoo vriendelijk is te veronderstellen, plaats gegrepen heeft. Hij bedoelt zeer waarschijnlijk den Landdag van Beetsterzwaag op Donderdag, 30 Sept. 1926. Wie er een verslag van lezen wil, kan terecht bij het „Friesch Dagblad”, dat er 6 Oct. 1926 een extra-nummer aan wijdde. Dan zal men zien, dat het verhaal in het blaadje „Naar betere tijden”, nog al eens met de feiten in strijd is. Maar dan zal het tevens duidelijk blijken, dat de „zegsman” van den schrijver niet zuinig zijn duim gebruikt heeft en dat de schrijver de onjuiste mededeelingen, waarop „men zegt” hem vergastte, wist te gebruiken, om een psalmvers te profaneeren en aldus op een wijze, die door sommigen, helaas ! nog altijd gewaardeerd wordt een geestigheid te debiteeren, die in geen geval door den beugel kan. 5 Zoo gaat het niet „naar betere tijden” ! In „betere tijden” heeft men niet slechts den vrede, maar ook de waarheid lief. f t --- DE LANDDAG. Zonder eenigen twijfel is de Landdag van den Bijzonderen Vrij willigen Landstorm, den.2en juni 1.1. te Aalten gehouden, geslaagd. Dat juist den vorigen dag de ontzettende stormramp zooveel onheil gesticht had, verdonkerde natuurlijk in sterke mate den luister van het nationale feest. Ware uitstellen nog mogelijk geweest, dan zou het ongetwijfeld zijn geschied. Maar alles stond als ’t ware gereed. Van alle zijden kon men de gasten verwachten, zoodat er van geen uitstellen of afstellen sprake kon zijn. Bovendien gold het hier niet de een of andere vermakelijkheid ! De Bijzondere Vrijwillige Landstorm is ontstaan in ernstige tijden, staat gereed voor ernstige tijden en een toogdag, waarop over het karakter en het doel van dezen Landstorm gesproken wordt, kan en mag niet vergeleken worden met allerlei festiviteit, waarbij het alleen om jool en zingenot te doen is. Wie den Landdag heeft bijgewoond, weet dan ook, dat er niets onbehoorlijks geschiedde 'en behoefde zich niet over zijn aanwezigheid te Aalten te schamen, zelfs niet op een dag, waarop inde onmiddellijke nabijheid elleende en verslagenheid heerschten. Wij verheugen er ons over, dat er belangstelling en zoo groote belangstelling was. De Landstorm is geen oorlogswerktuig. Integendeel ! Hij beoogt den vrede te bewaren ook onder eigen volk. Zijn bestaan werkt reeds preventief en zal obscure elementen, die anders wellicht gaarne een kans zouden wagen, om van ons goede Nederland een tweede Rusland te maken, in toom houden en afschrikken van hun heillooze plannen. Staande op den bodem der werkelijkheid en rekening" houdende met het zondige menschenhart, gelooven we, dat in deze bedeeling het vrederijk niet komt, maar dat we geroepen zijn, zooveel ons mogelijk is. om sterken tegenstand te bieden tegen alles, wat met verloochening van ’s Heeren ordinantiën, het recht met voeten treedt, orde en vrijheid belaagt en in plaats van het welzijn des volks beoogen juist de fundamenten ondergraaft en het levender natie vergiftigt. Onze Christen-jongemannen behooren alle bij den Bijzonderen Vrijwilligen Landstorm, die naar we vurig hopen, nooit in ’t geweer zal behoeven te komen, om het monster der revolutie te bedwingen, maar die toch „als ’t moet”, paraat wezen zal, om met Gods hulp, het onheil te keeren en rust en orde te handhaven. t t --- ONZE VORSTIN IN DEN „ACHTERHOEK”. Onze geliefde Vorstin heeft opnieuw weer getoond, hoe ze meeleeft met Haar volk. Als er nood en ellende is, dan kunt ge er verzekerd van zijn, dat onzev hooge Landsvrouwe gereed staat, om den nood te lenigen, hulp en troost te brengen en Hare belangstelling te toonen bij de beproeving, die op zoo ernstige wijze dan hier dan daar lare onderdanen treft. We hadden de Koningin gaarne op een mderen tijd en bij een andere gelegenheid ;n onze „Graafschap” gezien en begroet.. Maar toch deed het buitengemeen goed, dat het Koninklijk Huis onmiddellijk blijk gaf, dat het meeleefde en medeleed. Dat sterkt den band, die Nederland aan Oranje verbindt. Dat is echt Oranje-werk ! Inden nood en in tijden van jammer en gevaar was Oranje steeds op zijn post 1 Hoe jammer, dat Haar hier en daar het „welkom” toegeroepen werd door doeken en plakkaten, waarop ook aan Haar werd verkondigd, dat na de ramp op meer dan eene plaats de „zomerkermis” zou worden gevierd ! Een hoogen dunk van het meeleven van een deel der bewoners met hun naasten, die van alles beroofd zijn en een hoogen dunk van de wijze, waarop een deel van onze medeburgers zijn Pinksterfeest wenschte te vieren, zal Hare Majesteit wel niet van haar tocht d°or den „Achterhoek” mee naar huis hebben genomen ! ’t Is treurig ! Is dan niets meer in staat, om den hartstocht voor kermisvermaak en danspartij in bedwang te houden ? De Heere, Die Zijn Almacht toont, zij ons land en volk genadig, brenge velen tot verootmoediging en werke krachtig met Zijnen Geest tot de komst van Zijn Koninkrijk 1 tt --- Advertentie INGEZONDEN MEDEDEELING. Kloosterbalsem™ de Wandelaar Houdt ge er van een ferme wandeling te maken en eens lekker een paar uur te loopen ? De heerlijke buitenlucht staalt zenuwen en spieren. Maar pas op voor doorgeloopen voeten. Behandel Uw voetzolen voor ge van huis gaat met wat Akker's Kloosterbalsem (60 cent) en ge kunt zeker zijn geen last van doorloopen te hebben. Klooster balsem reeds meer dan een kwart eeuw onvolprezen als een werkelijke balsem bij wonden en open plekken, ook zonder weerga als wrijfmiddel bij rheumathiek, «pit, spierpijn. Zijn veelzijdige, snelle en afdoende werking maken Kloosterbalsem „Geen goud zoo goed” tot het middel, waarvan men opgetogen zegt’ --- Advertentie Wie zich thans abonneert op ons blad, ontvangt de nummers tot 1 Juli GRATIS, en indien men het verlangen daartoe te kennen geeft, vanaf het nummer waarin het feuillieton „Hef klooster van Sibkeloo" begint. --- De Arbeidsconferentie. Te Genève is sinds enkele dagen de Internationale Arbeidsconferentie bijeen. Eenige inoeielijkheid rees over de toelating van Rossini, de Italiaansche arbeidersafgevaardigde. De fascistische vakvereeniging toch wordt door de „democraten” niet als een vrije organisatie beschouwd, daar zij niet meer is dan een staatscreatuur. Van bepaalde zijde was het verzet groot, doch succes hadden de tegenstanders niet. De geloofsbrieven van Rossini werden tenslotte goedgekeurd, wat wel te verwachten viel. Het stemmencijfer, 82 tegen 32, wees uit dat de tegenstand tamelijk krachtig, doch lang niet krachtig genoeg was. Ook de Nederlandsche gedelegeerden toonden er verschillend over te denken. Nolens en Regout stemden vóór, Kupers tegen, terwijl j onze regeeringsvertegenwoordiger Zaalberg bij de stemming afwezig was. Dit zat I hem inde sympathie die hij voor de protesteerende arbeidersgroep had, maar welke hij om politieke redenen niet wilde doen blijken. Trouwens behalve de zijne kwamen bij deze gelegenheid nog negen en twintig onthoudingen voor. j Vrijdag en Zaterdag kwam een ontwerp omtrent verplichte ziekteverzekering in behandeling. Een commissie uit de Arbeidsconferentie voerde bespreking hierover. Het ging over de gevallen van geldelijke uitkeeringen en uitzonderingen hierop. Wat te doen o.a. zoo een arbeider door eigen opzet zijn gezondheid er bij inschoot. Het was met name de Nederlandsche werkgeversgedelegeerde Regout, die dit punt nader uitwerkte. Grove nalatigheid van den arbeider ; verwondingen bij een vechtpartij opgeloopen ineen kroeg ; ziekte als gevolg van dronkenschap of onzedelijkheid. Deze gevallen noemde de heer Regout bij name, en wees er op, dat ook de Verzekeringsmaatschappijen in hun statuten hierin' voorzien. Bij amendement pleitte de heer Regout er dan ook voor, alsdan de uitkeeringen niet te doen plaats hebben. Er waren afgevaardigden, die hun bijval betuigden aan deze meening, doch met 32 tegen 26 stemmen viel het amendement. Andere amendementen in dien geest verging het op dezelfde wijze en zoo goed als onveranderd werd nu het desbetreffend artikel aanvaard. --- Taxatie der schade. Inde Dinsdag ten gemeentehuize te Eioergen gehouden vergadering van het uitvoerend comité, dat deel uitmaakt van het prov. Geldersch Steuncomité met de burgemeesters van Eibergen, Neede en Lichtenvoorde, benevens de schattingscommissies uit deze plaatsen en verder in tegenwooruigheid van den inspecteur der Volksgezondheid, Ir. Kuster, uit Arnhem, werden ue maatregelen besproken ten einde de schade vast te stellen. De vernielde gebouwen zullen in iedere gemeente getaxeerd worden door het gemeentebestuur, bijgestaan door deskundigen, aan te wijzen door het Uitvoerend Comité. De verloren inboedels en de schade aan de gewassen zullen worden getaxeerd door plaatselijke schattingscommissies. Boomgaarden en opgaand gewas worden geschat door deskundigen, aangewezen door het Uitvoerend Comité. De taxatie zal dus in iedere gemeente afzonderlijk geschieden. --- BUITENLAND. De beide overburen. De vraag is thans niet zonder beteekenis, welke de houding zal zijn, die de beide overburen Engeland en Frankrijk jegens elkander zullen innemen. Zal laatstgenoemd land het voorbeeld volgen van den bondgenoot uit den laatsten oorlog en tegenover Rusland zijn gereserveerdheid opgeven. Dit gaat in niet geringe mate afhangen van de afwikkeling der Fransche binnenlandsche politiek, die inden jongsten tijd met vele moeielijkheden heeft te kampen. Tusschen Engeland en de Sowjet-Unie is thans het tafellaken zoo goed als doorgesneden. Het meerendeel der Russen, die aan de handelsdelegatie waren verbonden, hebben in ’t laatst der vorige week Londen verlaten, ’t Ging er vroolijk toe : de Roode Vlag hadden zij geheschen, de Internationale werd gezongen, men wuifde met zakdoeken, op een vlaggestok was een groote foto van Lenin bevestigd, die triomfantelijk omhoog werd gehouden. Eenige Engelsche vrienden, benevens een paar communisten, de Indiër Saklatvala en de Chinees Toeng Saw, deden de vertrekkenden uitgeleide. Rosengolz, het hoofd der delegatie stond de pers toe, hem zijn oordeel te vragen over de veranderde omstandigheden. Hij was overtuigd, dat te Londen nu schijnbaar heel wat was verkregen, doch de onberaden stappen der Engelsche regeering zouden spoedig door haar worden betreurd. Overigens bleef hij gelooven aan de gevoelens van vriendschap, die tusschen beide volken zouden blijven bestaan. Het verbreken der officieele betrekkingen veranderde daaraan niets. Vijandige gevoelens in het leven te roepen tusschen twee groote naties, als Engeland en Rusland zijn, zou een onverantwoordelijk misdrijf zijn tegen haar toekomstige ontwikkeling. Engeland zelf tracht het verder af te doen in gematigde vormen. Zoo.blijven de handelsmogelijkheden tusschen beide landen bestaan en aan vele Russen in het land is toegestaan hun zaken voort te zetten. Anderszijds wil de regeering toch zooveel mogelijk de voorzichtigheid in acht nemen. De vergunningen om in Engeland te blijven zijn aan deze Russen slechts voor bepaalden tijd verleend. Worden ze verlengd, dan wordt dit steeds op de passen aangegeven. Wat zal de Fransche regeering doen. Niet onwaarschijnlijk is het, dat zij tot de overtuiging komt, zich met Engeland te moeten verstaan over haar houding. Er zijn ook voor haar redenen te over om positie in te nemen tegen het al veldwinnend Communisme, dat in Rusland zijn bezielend middelpunt heeft. Een ernstig beletsel zijnde netelige omstandigheden waarin zich het Kabinet-Poincaré bevindt. De radicalen droomen weder vaneen samengaan met de Socialisten, om het linksche blok te herstellen. Het zou moeten gaan tegen Poincaré, wien het dan toch maar gelukte weer orde inden financieelen staat van zaken te brengen. Inderdaad, dit zou een waagstuk zijn, doch de radicalen schijnen er geen bezwaar tegen te hebben. Daarbij drijven ze inde eerste plaats een belangen-politiek, waartegen Poincaré licht niet opgewassen zal zijn. In de eerste plaats is het lucifersmonopolie in ’t geding, dat de minister wil afschaffen en dat zijn tegenstanders liefst zien gehandhaafd. Reeds eer, in 1924, toonde Poincaré tegen genoemd monopolie gekant te zijn. Het gelukte hem toen bij zijn financieele hervormingen ; hij was nog maar pas minister geworden ; het af te schaffen. Doch Herriot, minister geworden nadat Poincaré was afgetreden, herstelde het weer. Thans diende laatstgenoemde een ontwerp in, om Herriots stap ongedaan te maken. Zal dit gelukken, of zullen de mannen van het bedoelde linksche blok hem den voet dwars weten te zetten. In elk geval, gaat het niet in eenen, dan zullen nog meer pogingen worden gedaan, die de gewenschte uitwerking moeten hebben. Poincaré zal zich waarschijnlijk nog wel staande weten te houden. Maar voor afbrokkeling der regeeringsmeerderheid blijft het gevaar groot. Verzwakking van het Kabinet is ver van uitgesloten. En dan zijn er nog andere ontwerpen, die weldra aan de orde komen en de oppositie gelegenheid zullen geven tegen het ministerie den stormram in ’t werk te stellen. Met name worden de pensioenen-kwestie en de herziening der tarieven daaronder genoemd. ---