Een groot man. „Het Volk” deed niet mee aan de huldiging van wijlen den Gouverneur-Generaal Van Heutsz. Officieel Nederland kweet zich op luisterrijke wijze jegens dezen krijgs- en staatsman van zijn eereplicht. Van Sociaal-Democraten kon dit niet verwacht worden. Zij hebben een heel anderen kijk op den man, die zich deed kennen als de forsche pacificator van Atjeh. Zij zagen in hem het vleesch en bloed van het gehate militairisme en imperialisme. Zij bedankten er voor tot het opvij zelen van diens grootheid en roem een bijdrage te leveren. „Het Volk” trachtte de Atjeh-periode op haar wijze historisch te belichten. De bekende R. A. d. O. heeft in zijn serie „Hoe men de kiezers voorlicht” even doen zien welk soort politieke propaganda er „Het Volk” zooal op nahoudt. Doch er is meer. Opvallend hoe geheel anders onze geschiedenis er uit ziet als zij door de Sociaal-Democraten wordt uitgelegd! Als zij het eens over konden doen ! Dan zou de wereld van iets anders getuige zijn ! Maar meteen opent zij daarmee het uitzicht hoe de toekomst onder haar leiding zich zou ontplooien. Het meerendeel van ons volk ziet het gelukkig anders en weet zijn groote mannen van vroeger en later te eeren. De ■„democratie” zit een beetje met hen, die boven de massa met de schouderen en | opwaarts uitsteken. Wie ze dankbaar als gaven Gods aan een volk erkent, bewondert in hen de groote gedachten der achtereenvolgende tijden. Zij maken de geschiedenis en zijn de groote voortstuwers der beschaving. Ook mannen als Van Heutsz behooren daartoe. Een Christen zal zich wachten voor heldenvergoding, maar inde groote mannen uit eigen volk ziet hij het Voorzienig bestel Gods. Helden, Staatslieden, raadsmannen, oversten, gaf God aan het volk Israël. En ontbraken zij, dan beteekende dit dat de Heere het had verlaten. Israels voorbeeld illustreert zeer duidelijk wat onze groote mannen voor ons zijn. En hoe we zonder ondankbaarheid onzerzijds ze niet aan de vergetelheid kunnen prijs geven. --- Advertentie INGEZONDEN AIEDEDEELJNü. jw»m« PU ROL Doos3o‘6o,Tube 80 ct Bij Apoth.en Drogisten. --- Herstelwerk. De Vereenigde Staten beleven nu de na-weeën van de overstroomingen, die het Mississippi-gebied troffen. Het herstel-werk moet worden aangevat. Maar inde Republiiek begint men thans eerst te beseffen wat dit beteekent. Dezelfde Herbert Hoover wien na den oorlog de Europeesche herbouw voor een groot deel was opgedragen, zal opnieuw tot een groote taak geroepen zijn. President Coolidge kent Hoover als een man, wiens schouders wel wat dragen kunnen. Een reuzentaak is het, die hem wordt opgedragen : het Mississippi-probleem op te lossen. Doch Hoover is er de man voor. Alleen moet het hem bezwaren, dat het volk zelf nog niet ten halve ervan is doordrongen, wat de waterwolf voor schade aanrichtte. Op vijf maal honderd duizend werd het getal menschen geschat, die er bij geruïneerd zijn. Het Roode Kruis maakte zich reeds buitengewoon verdienstelijk. Weken lang zorgde het voor de voeding van duizenden en nog eens duizenden. Het water zakt geleidelijk, maar als de vluchtplaatsen door de getroffenen kunnen verlaten worden, beteekent dit nog niet dat verdere hulp overbodig is geworden. Eerst dan beginnen de bezwaren van het herstel pas goed, en dan inde onmetelijke gebieden, die er bij betrokken zijn. Voor de boeren is het een jammerlijke gebeurtenis geweest. Die menschen zijn alles kwijt: vee, werkdieren, landbouwgereedschap. Gelukkig dat Herbert Hoover en de zijnen van aanpakken weten. Wat volkomen vernield werd, wordt weer opge bouwd. Anderen zien hun half verbroken huis weer voor herstel in aanmerking komen. Meubelen en gereedschappen worden verschaft. Het ontbreekt het rijke land gelukkig niet aan de hulpmiddelen. --- Roepstemmen. Opmerkelijk is het, hoe we inden aanvang van dit Zomerseizoen telkens worden opgeschrikt door ontzettende natuurverschijnselen. De mensch leeft van dacf tot dag zijn gewone leven. Hij maakt zijn berekeningen, grootere en kleinere. Elke morgen brengt zijn bemoeienissen, zijn zorgen mede. De ~wereld’’ zoekt haar vermaak, zij viert haar feesten, zij danst, zij verliest zich in zingenot. Daar opeens spreekt God. Hij laat Zijn stem hooren. Onheilspellend donker spreidt zich over de aarde. De felle flits van den bliksem verlicht een ondeelbaar oogenblik het luchtruim. En de mensch siddert, hij zou willen wegschuilen en de ooren en oogen sluiten om in dat ontzaggelijke met de zinnen geen deel te nemen. Wat is de mensch nietig en klein als God spreekt. Hij voelt het, hoe een enkele flits aan zijn broos leven zoo een einde kan maken. En als weder een treffend geval hem ter oore komt, dan wordt het vaag besef zijner nietigheid tegenover den Almachtigen God opnieuw wakker. Het zijn roepstemmen, die ons herinneren, dat we alleen in God ons bestand hebben. Te midden onzer bezigheden, kunnen we worden afgeroepen. Doen we in getrouwheid onze taak, om Zijnentwil. Dan komt weer de vraag op, in hoeverre we daarin opgaan. En of we genoeg rekening hielden met Hem, die in onweders tot ons spreekt en wil dat we temidden van het vergankelijke het onvergankelijke in ’t oog blijven houden. Wat gezegd wordt van het waken en wachten, dewijl we niet weten wanneer de Heere komt, krijgt dan temeer kracht voor ons. Ontzag zal bij den waren Christen tenslotte niet in slaafsche vrees mogen overgaan. De schepping beeft wel en staat verwonderd, maar zal het goéd zijn, dan moet hij ook hierin God eere toebrengen voor Zijn grootheid, die Hij in al Zijn werken ten toon spreidt. --- Te waardeeren houding. De wijze waarop Min. Donner de interpellatie van den heer Kleerekoper heeft beantwoord, vond algemeen waardeering van den kant der rechtsche partijen. Het ging over de goedkeuring der statuten van den Nieuw-Malthusiaanschen Bond. Dat de Minister die weigerde, vond zijn oorzaak niet zoozeer in het doel, gelijk de Statuten dat aangeven. Maar in het feitelijke karakter, dat de actie van den Bond vertoont. Door geschriften en lezingen, door voorlichting bij het gebruik maken van preventieve middelen, is de Bond een gevaar voor den moreelen welstand van ons volk. De minister wilde met zijn weigering niet beduiden, dat de Staat partij koos voor de absolute moraal van het Christendom tegen de vrije moraal van den Bond. De Staat is niet geroepen te zedemeesteren. Persoonlijk zal natuurlijk elk overtuigd Christen tegen het N.-Malthusianisme opkomen. Ook Minister Donner zeide dit te doen. De regeering moet echter een ander standpunt innemen. Hoewel zij toch ook weer geroepen is onze Staatsinstellingen, die nog steeds op de absolute Christelijke moraal rusten, tegen ondergraving te beschermen. Met name geldt dit het monogame huwelijk, dat door het N.-Malthusianisme bedreigd wordt. De Minister heeft het scherp gezegd, toen hij aantoonde dat het gebruik van preventieve middelen vanzelf tot abortus leidt. Het voorkomen van ontvangenis is een eerste stap die tot den tweeden moet voeren. In het eerste geval wordt het ontstane leven gedood. En dan volgt de vernietiging van het reeds groeiende leven vóór de geboorte heel gemakkelijk. Hier is een volksbelang van hooge orde : het geldt den groei der natie, die wij aan God hebben over te laten. De h.h, ter linkerzijde eischten eerbied op ook voor de moderne zienswijze, de vrije moraal met andere woorden. Deze stoort zich aan Gods geboden niet en stelt zelf vast wat op zedelijk gebied mag of niet mag. De debatten inde Kamer mogen dan niets zakelijks hebben opgeleverd, daar de voorsteller zijn motie weder introk. Doch dit resultaat hebben ze gehad, dat opnieuw de tegenstelling duidelijk in ’t licht trad. Om „vrijheid’’ wordt geroepen voor elke „eerlijke” overtuiging. Ook al zou deze tenslotte uitioopen op feitelijke losbandigheid, die het schoonste in het leven van een volk verderft. --- Uit andere plaatsen. Te Vinkeveen werd de groentehandelaar Albers door den bliksem gedood. In Woudrichem is de bliksem ingeslagen ineen boerderij, die af gebrand is. Te Hengelo viel ontzettend veel regen en werden ruiten en boomen vernield. Te: Wilnis werden veel ruiten vernield. De schade beloopt inde duizenden. In Roermond is de 54-jarige Th. Zeegers doodgeslagen. De 50-jarige Ridderbeek kreeg zware brandwonden. Te Doetinchem is het hotel Boogman door den bliksem getroffen. Te Laren werd door het onweer de villa, bewoond door Mr. F. Oldewelt aan den Houtweg, door den bliksem getroffen en geheel inde asch gelegd. Te Mijdrecht sloeg de bliksem inde Ned. Herv. Kerk en even later in het gebouw der N.V. Biscuitfabriek „De Lindeboom” waar verschillende ruiten werden verbrijzeld. Gelukkig ontstond in beide gevallen geen brand. Te Weert was het ontzettend weer. De hagelslag vernietigde goeddeels den oogst. Pannen werden van de huizen gerukt en ruiten vernield. Te Posterholt werd een 57-jarige man, vader van zes kinderen, in het veld door den bliksem doodgeslagen. Een ander man kreeg brandwonden en werd bewusteloos. Aangaande een vreeselijk ongeval te Amsterdam wordt gemeld : Het was de elevator no. 32 van de Graansilo. Hij moest worden gerepareerd en schoongemaakt, en hiermee was een oloeg van 40 man bezig. Toen de bui op haar hevigst was, de regen begon neer te stroomen, zochten zij een toevlucht onder den elevator, alleen, zooals het in zulke gevallen gaat, denkend aan den regen, het nat worden, en niet aan het gevaar waaraan zij zich blootstelden onder dit hoog opstekend ijzeren gevaarte, terwijl het onweder op zijn hevigst was. Op een oogenblik zag men een sterk blauw licht, onmiddellijk gevolgd dooreen vreeselijken slag. Toen het weer stil was geworden lag een groot gedeelte van den ploeg op den grond uitgestrekt. Dadelijk werd de Gemeentelijke Geneeskundige Dienst gewaarschuwd, en al spoedig verscheen op het terrein Dr. H. Kinderman, leider van het controle-meldingsbureau, met een ambulance-boot en een ziekenauto. Het geneeskundig onderzoek wees uit dat 5 van de werklieden gedood waren. Een klein uur is men bezig geweest met pogingen om de levensgeesten op te wekken, maar het mocht niet baten. Het leven was gevloden. Aangenomen moet worden, dat allen direct gedood zijn door den electrischen stroom die door hunne lichamen ging. Verwondingen hadden de slachtoffers zoo goed als niet bekomen. De namen der gedooden zijn : P. H. P. Otto, W. E. Vonk, Couvé, F. de Vos en Raamsdonk, allen lasschers. Nog zeven anderen bleken zwaar getroffen te zijn, 3 werden per motorboot naar het Binnen-Gasthuis vervoerd en 4 per ambulancewagen naar het Wilhelmina-Gasthuis. Geen van hen verkeert op het oogenblik in levensgevaar, maar hun toestand is ernstig, tengevolge van de schokwerking. Ze zijn niet geblesseerd maar geven den indruk van dronken menschen. Het is nu nog niet te zeggen in hoeverre de gevolgen blijvend zullen zijn. De een herstelt zich hiervan sneller dan de ander. Een zesde zwaar getroffene een dokmeester is naar zijn eigen woning vervoerd, en wordt daar verpleegd. Natuurlijk heerschte er op het terrein van de Droogdokmaatschappij maar ook daar buiten, inde omgeving een aantal werklieden woont hier aan de overzijde van het IJ – groote verslagenheid. Voor de gesloten poort van de maatschappij verdrongen zich een aantal vrouwen en meisjes, doodelijk ongerust over hunne familieleden ; klagend en, schreiend somwijlen. Het was een tafereel dat even herinnerde aan de afbeeldingen betreffende een mijnongeluk. Zoo spoedig mogelijk werden zij op de hoögte gesteld van de namen der getroffenen. Een merkwaardige omstandigheid is dat de elevator zelf geen schade beloopen heeft. --- Advertentie . Wie zich thans abonneert op ons blad, ontvangt de nummers tot 1 Juli GRATIS, en indien men het verlangen daartoe te kennen geeft, vanaf het nummer waarin het feuilleton „Het klooster van Sibkeloo" begint. --- Ergernis. De moordenaar van .Wojkof werd veroordeeld tot levenslang, wat de Russen een oorzaak van ergernis is, Waarom krijgt Kowerda niet de doodstraf. En ge zult zien, zeggen de Russen, er is nu reeds voor gepleit het levenslang tot vijftien jaar terug te brengen. Maar niet lang meer en hij krijgt gratie. Waar zal wel zijn, dat men in Polen eerst de kat eens uit den boom wil zien. Hoe zal op den duur de verhouding met Rusland zijn en dan kan de Poolsche regeering nog naar bevind van zaken handelen. De Sowjet denkt er overeen nieuwe nota aan zijn buurman te zenden. Een Russische gezant komt er in Warschau niet, voor en aleer de Poolsche regeering waarborg heeft geboden voor zijn veiligheid. Ook is het gevaar niet uitgesloten, dat de economische verhoudingen tusschen beide landen ten nadeele van Polen in ’t gedrang komen. Verontwaardiging in Rusland dus over het te zachte vonnis over Kowerda uitgesproken. Nu wacht men er nog af, wat Polen doen zal met de terroristische witte garde-organisaties, die zich in dit land hebben genesteld. Zal de regeering ze liquideeren of ze maar stil laten geworden. De zachtmoedigheid tegenover Kowerda is wel eenigszins te plaatsen. Zijn verklaringen waren van zulk een aard, dat zijn rechters er van zelf toe kwamen eenige clementie te gebruiken. Kowerda zeide door de bolsjewistische gruwelen getroffen te zijn. Hij waste Wilna er getuige van geweest dat een trein met bolsjewistische-troepen wat te laat aankwam. De schuld daarvan werd den machinist en den stationschef zwaar toegemeten. Ze werden beiden inden oven van de locomotief geworpen ! Russisch of bolsjewistisch, of beide misschien ! --- Verarming. Dezer dagen verscheen bij den uitgever J. H. Kok te Kampen „Admiraal Swartenhondt”, een eenvoudig boek, maar dat in zijn eenvoudigheid mooie dingen inde herinnering terugroept. We worden er door ingewijd ineen zeer belangrijk stuk onzer geschiedenis. De held van dit boek behoort tot de rij onzer groote admiralen, al is hij minder bekend dan een Dedßuyter en Tromp, een Kortenaar en Evertsen. Oorlogsgeschiedenis dus en daar moeten we in onzen tijd wat voorzichtig mee zijn. Gelukkig is Jochem Eleindrixz geen houwdegen, die alleen uit strijdlust zijn man tracht te staan, ’t Is hem te doen om zijn volk te dienen, en hij volbrengt om Gods wil zijn plicht. Natuurlijk zijn er vele mannen des vredes geweest wien in dit opzicht geen mindere eere toekomt. Doch we zien nog niet in, waarom aan groote mannen te land en ter zee, die voor het vaderland opkwamen, deze eer zou worden onthouden. Kregen de tegenwoordige ontwapenaars hun zin, dan zouden heele bladzijden uit ons geschiedenisboek moeten uitgescheurd worden. Daartegen is de verschijning van een boek als het bovengenoemde een scherp protest. Tot één enkel tijdperk der Nederlandsche historiën behoeven we ons in dit opzicht niet te bepalen. Wat Bilderdijk eens zong, dat in het verleden het heden ligt en in het nu wat worden zal, is een levende waarheid. Zal het jongere geslacht belangstelling blijven koesteren voor het nationale leven, dan mag bekendheid met onze geschiedenis niet ontbreken. Van de laatste eeuw met haar geestelijke worsteling om de school, den Ghristelijken Staat en de Christelijke maatschappij geldt dit niet het minst. Eén lijn loopt garisch onze geschiedenis door, hebt ge die gegrepen, dan houdt ge haar vast tot op onzen tijd. Maar dan eerst is pas te verstaan wat het Christelijk geloof voor Nederland was en is. Naar deze overtuiging sterk of zwak is, zal ook de geestdrift zijn, waarmee het jongere geslacht zich blijft scharen onder hen die voor de eere Gods trachten op te komen in geheel het rijke leven. Wie vervreemd raakt van ons verleden, waarin God tot ons spreekt, verarming moet onvermijdelijk zijn deel worden. --- BUITENLED. ’t Gaat langzaam. De Volkenbondsraad zal te Genève vergaderen en zorgde reeds voor een officieele agenda. Niet alle staten, die er vertegenwoordigd zijn, kunnen voor vol worden aangezien. Naast de officieele bijeenkomsten komen ook de geheime conferenties in aanmerking. En deze zijn voor den Gezantenraad slechts toegankelijk. Engeland, Frankrijk, Duitschland, Italië, Japan, België. Dit zijnde staten die in onderlinge samenspreking een aantal kwesties bedisselen. Zekqr niet ten pleiziere der andere, die er buiten gehouden worden. Toch weer te begrijpen ook, dat het zoo gaat. Het draait alles om de bepalingen van Versailles, en dit gaat allereerst de betrokken mogendheden aan. Vooral de bezetting van het Rijnland en de oostelijke Duitsche vestingen zijn een chapitre, waarover heel wat gehaspeld wordt. De hooggeroemde Locarno-politiek vindt in Duitschland weinig bevrediging. En deze wordt voortgezet ten spijt van dien tegenzin. Wrijvingen tusschen de beide Rijnstaten blijven de situatie beheerschen. ’t Schiet Duitschland met de ontruiming van Rijnland niet genoeg op. En Frankrijk wijst op de langzame vorderingen in het afbreken der Duitsche vestingen in ’t Oosten. Duitsch-nationale ministers houden redevoeringen van den ouden stempel. En het Duitsche nationalisme, denk aan de Stahlhelm, laait telkens weer op ! Zoo moet het wel langzaam, langzaam gaan, zegt de Franschman. ’t Leek anders of wederzijds tot zekere concessie zou worden besloten. Een controle wilde Duitschland toestaan over de oostersche vestingwerken. En die dan in handen geven vaneen Engelschen, militairen attaché. Te Berlijn hoopte men daarop een aanzienlijke vermindering der bezettingstroepen tegemoet te mogen zien. Doch ten slotte is de Gezantenraad uiteengegaan zonder tot een resultaat te komen. Thans rest alleen de diplomatieke weg, langs welken de zaak verder zal moeten afgewikkeld worden. Minister Briand moest wegens ernstige ziekte Genève verlaten. Gordelroos aan de linkerzijde van het gelaat, en daarbij een oogontsteking berokkenden hem veel pijn. Een niet-bemoedigend slot. Alleen... Duitschland kreeg een zetel in de mandaten-commissie van den Volkenbond. Nu het geen koloniën meer heeft, is dit ten minste iets, dat weer hoop geeft. Vandaag of morgen ziet het zich nu misschien een of ander overzeesch gebied als mandaat toegewezen ! --- Gemengd Nieuws. Een wolkbreuk. Boven Rotterdam woedde Vrijdag een hevig onweder, gepaard met zware slagregens, hagelbuien en een wolkbreuk. In een oogenblik stonden vele straten blank, de goten konden het water niet meer verzwelgen. Terwijl er een groote duisternis heerschte, ging de regen over ineen dich.te hagelbui. Er vielen hagelsteenen ter grootte van duiveneieren. Het verkeer stond voor een wijle stil. Zelfs de groote verkeerswegen waren als het ware schoongeveegd. Alleen de trams bleven met de lichten aan den dienst onderhouden en nu en dan zag men een autobus door de groote plassen zwoegen. Het noodweer duurde ongeveer een kwartier. Toen bedaarde de bui. Tijdens het onweer is de bliksem ingeslagen ineen paal van het electrisch net aan den Nieuwen Binnenweg, terwijl in een huis aan de Leuvehaven kortsluiting veroorzaakt werd. Uit alle deelen van de stad werden ondergeloopen kelders gerapporteerd. Aan het filiaal van het meteorologisch instituut registreerde men ineen kwartier een regenval van 16 m.M. Men verzekerde, dat dit iets ongekends is in Nederland. De gemiddelde regenval per maand is ongeveer 50 m. M. Ineen kwartier viel hier dus ongeveer een derde gedeelte van het totaal overeen maand. De temperatuur daalde snel van 25 tot 18 gr. C„ om daarna weer langzaam te stijgen. De barometer maakte een z.g. onweersgraad. Om 1 uur brak de zon weer door de wolken. ---