„LEKKERMAKERIJ”. Generaal Snijdprs sprak dezer dagen over „Oorlogszaken”. Zijn rede is een belangrijk stuk, dat waard is, om door alle „pacificisten” gelezen te worden. De oud-opperbevelhebber is een man, die de werkelijkheid kent en zich ook nuchter op den bodem der werkelijkheid plaatst en dientengevolge alle overdreven verwachtingen van het hedendaagsch pacificisme naar het rijk der illusies verwijst. Ook van den Volkenbond, hoewel hij er het goede van hoopt, verwacht hij niet veel voor den duurzamen wereldvrede. Die Volkenbond weerspiegelt in zijn samenstelling de politiek der groote landen. Er wordt veel gesproken en veel beloofd. Maar, zoo liet zich Generaal Snijders hooren, hij is niets anders dan „een orgaan voor wederzijdsche lekkermakerij”. Ten opzichte van den toekomstigen wereldvrede was de spreker alles behalve optimistisch gestemd. Naar zijn meening is volstrekte verbanning van den oorlog een onbereikbaar ideaal ! Wèl moeten we dat ideaal zoo dicht mogelijk zoeken te benaderen, door verbetering en verheffing van de menschelijke natuur, moreele ontwapening en opvoeding van den mensch inde school voor recht en vrede.” Zijn nuchtere beschouwing over de feilen van verleden en heden is ook de onze. Zijn gemis aan optimisme ten opzichte van hetgeen inde toekomst op aarde zal kunnen worden bereikt, is o. i. volkomen verklaarbaar. Zijn uitspraak over de „lekkermakerij” van'den Volkenbond moge in haar algemeenheid misschien niet absoluut te handhaven zijn, een element van waarheid bevat ze zeer zeker. Maar zijn wij niet. En van de middelen, die hij aangeeft, verwachten we niet, wat hij hoopt. Volkerenvrede op deze aarde komt er niet. Verbetering en verheffing van de menscheliike natuur zijn medecamenten van het oud-liberale recept. Maar toch zien we met zekerheid naar het „vrederijk” uit ! Een rijk, dat komen zal naar Gods belofte ineen nieuwen hemel en op een nieuwe aarde, waarin gerechtigheid wonen zal, als de zondemacht is verbroken. Tot de onderdanen van dat rijk behooren allen wier natuur -niet is verbeterd, maar wier hart door Gods Geest is vernieuwd en herboren. Om de komst van da* rijk bidt Gods Gemeente. En de verhooring van die bede is zeker, omdat Christus de Koning der Eere ( de eindoverwinning behaalt. --- Advertentie INGEZONDEN MEDEDEELING. --- Uit de Graafschap. AALTEN Ons blad vestigt bij dezen even de aandacht op de vergadering van „Nederland en Oranje” op Maandag 27 Februari a.s. in het gebouw Patrimonium te houden. Daar deze bijeenkomst uitgaat van de gecombineerde A.-R. Kiesver. in het dorp, Noord en Zuid, kan een flinke opkomst tegemoet gezien worden. Laat elk lid een belangstellende medebrengen. Vooral ook met het oog op het te behandelen onderwerp, „Het nieuwe licht”, dat toch bij uitstek urgent kan worden genoemd, is het wenschelijk,. dat niemand onzer deze vergaring late passeeren. (Zie voorts advertentie in dit nummer.) Het oratorium „Samson” van Handel. G. F. Handel schreef de „Samson” in het jaar 1741 ; binnen vijf weken had hij dit grootsche werk, dat een eerste plaats inneemt onder de door hem gecomponeerde oratoria, gereed. Bijzonder vermocht hij hierin aangrijpende gebeurtenissen te schilderen en verschillende karakters te teekenen, welke hij door zijn geheele werk heeft volgehouden. De inhoud geeft weer het laatste gedeelte van het leven van Simson, zooals wij dat beschreven vinden in Richteren 13—16. Tragisch is het levenseinde van Simson. Door vrouwenlist en -verraad is de sterke Held, die een leeuw versloeg, in handen van zijn vijanden, de Filistijnen gevallen, en door dezen is hij nu, geboeid en blind gemaakt, op een feest ter eere van den afgod Dagon in diens tempel gebracht ten spot voor de verzamelde feestgangers. Treurig en somber staat hij daar, terwijl de Filistijnen hun feestzangen zingen. Micha, die door Handel als een vriend van Simson wordt ingevoerd, spreekt hem moed in. Doch Simson tretrrt om zijn blindheid, waarin hij om zijn eigen zonde verkeert, en geeft zijn hart lucht inde schoone, weemoedige aria : „Nacht ist’s umher”, gevolgd dooreen koor van Israëlieten : „O, alles Lichtes Quell”, waarbij hij terugdenkt aan den tijd zijner volle kracht. Ook Manoach, Simsons vader, komt zijn zoon beklagen, doch Simson schijnt reeds een voorgevoel te hebben van zijn naderenden dood. Als om hem te troosten sluit daarna het eerste deel met het prachtige koor van Israëlieten : „Zum glanzerfüllteri Sternenzelt... schwingt deine Seele dann sich auf, von aller ird’schen Last befreit”. In het tweede deel tracht zijn vrouw Delila zich weder met hem te verzoenen, doch Simson, die haar listen kent, wijst haar af, waarna een reus, Harapha, nadert en hem tot een tweegevecht uitdaagt. Ter illustratie van zijn werk voert Handel dezen persoon, die niet in het Bijbelsch verhaal genoemd wordt, in. Deze figuur is door hem ontleend aan een inde 18e eeuw hoog geroemd gedicht van Milton : „Samson Agonistes”. Ineen statig dubbelkoor van Israëlieten „Hör, Jacobs Gott” wordt de hulpe Gods ingeroepen. Het derde deel bevat Simsons dood, welke door Manoach aan zijn vrienden en aan Micha wordt geboodschapt. Manoach hoort het instorten van den heidenschen tempel en daarna het gejammer van stervenden en gewonden, die onder het zware bouwwerk bedolven liggen. Buiten adem komt hij zijn vrienden mededeelen wat geschied is. Onder het spelen vaneen treurmarsch wordt het lijk met lauwerkransen en bloemen getooid, grafwaarts gedragen. Bij de groeve zingen de Israëlieten hem een „Rust in vrede” toe. Ineen krachtig slotkoor wordt daarna Jehova dank gebracht voor hetgeen Hij in Simson aan het volk geschonken heeft. Staat bij velen de „Messias” bovenaan in de rij der 26 door Handel bewerkte oratoria, wanneer men weet, dat Handel in zijn laatste levensjaren het zintuig des gezichts moest missen, dan kan men begrijpen, dat hijzelf zich het meest tot de „Samson” aangetrokkén gevoelde. De Engelsche muzikale geschiedschrijver Dr. Birne deelt mede, dat de groote componist, toen hij blind was, de aria „Nacht ists umher” nooit kon aanhooren zonder tot tranen bewogen te worden. Voor den politierechter : R. A„ 31 jr., arbeider te Aalten, heeft zich aldaar 1 Nov. en 1 Jan. toegeëigend ongeveer ƒ 40. Dit geld behoorde aan de gemeente Aalten. Verdachte had n.l. cokes van de gasfabriek betrokken, deze aan anderen verkocht en de gasfabriek niet betald. Getuige J. v.d. Schaaf, directeur van de gemeente-gasfabriek te Aalten, verklaart dat verd., die niet als handelaar kon optreden, omdat hij ’t niet kon betalen, als slijter mocht optreden. Hij moest ƒ 0.90 per mud betalen dan. Verd. heeft thans alle achterstand ingehaald, alles is betaald nu. Getuige deed vroeger ook met verd.’s vader zaken, er was nooit iets op hem aan te merken. Eisch en vonnis ƒ 25 of 25 d. h. (Zutph. Crt.) Jaarvergadering Patrimonium. Woensdagavond had de vergadering, bovenbedoeld, plaats in het gebouw op het Blik. De opkomst was zeer bevredigend, ook enkele vrouwen waren aanwezig, hoewel in minderen getale dan in vorige jaren. De Voorz. opende op gebruikelijke wijze, las een Schriftwoord voor en sprak een welkom tot leden en belangstellenden. _ Achtereenvolgens kwamen thans de verslagen aan de orde, die getuigden vaneen opgewekt levender afdeeling. Zij was ditmaal toe aan haar 35ste jaarvergadering. Telde in het verloopen vereenigingsjaar zes gewone en twee openbare vergaderingen. Daarbij had het bestuur negen maal ergaderd, werden er zeventien nieuwe leden geboekt, terwijl er vier vertrokken, en aan het eind het totaal aantal leden 123 bedroeg. De rekening van inkomsten en uitgaven op de gebouwen was ƒ 1901,24 en f 1714,62. Batig saldo ƒ 186.62. De financiën der afd. zelf gaven ƒ 139.61 aan inkomsten, ƒ 136,39 aan uitgaven. Batig saldo ƒ 3.22. Wat de bibliotheek der afd. bereft, deze is in goeden doen. Zoowel het getal boeken als dat der lezers neemt gestadig toe. Na de pauze verraste de heer J. Hoens de vergadering met een voordracht. Waarop de heer De Vries zijn rede iuitsprak over: „Niet verslappen”. Spr. koos zijn uitgangspunt inde episode uit het leven van Elisa, die op zijn ziekbed bezoek ontvangt van koning Joas. We kennen de geschiedenis der pijlen. Joas toont zich met de man der volharding, die hij zich had moeten toonen om Israëls vijand, de Syriërs afdoend te overwinnen. Spr. brengt dit over op de roeping van de Christelijke arbeiders op maatschappelijk terrein. Uitvoerig schetst hij de treurige toestanden gedurende een groot deel der vorige eeuw. Hoe droef de arbeiders er aan toe waren, ook toen de Fransche overheersching reeds lang tot het verleden behoorde. Lange arbeidstijden, schrikkelijk lage loonen, kinderexploitatie. Zij hielden den arbeidenden stand ten onder, lichamelijk en geestelijk. Een geest van slapheid kenmerkte het toonaangevende volksdeel. Er zat geen spririt in, doordat men vasthield aan de gematigde revolutie, die van krachtige daden terughield. Door liefdadigheid alleen meende men het fgfciperdom te kunnen helpen. Inde groote steden moest de bedeeling een verontrustend aanzienlijk deel der bevolking zoo’n beetje staande houden. Door nuttige geschriftjes, vooral overdropen van vrijzinnige braafheidstheorie, moest verlichting brengen aan de lijdende arbeiders. En dezen zelf, door drankmisbruik en onzedelijkheid, verergerden vaak nog hun toch reeds ellendig bestaan. Daarbij waren de betere standen in zelfvoldaanheid nog zoo, dat ze als Tollens zongen, hoe goed ze het zelf hadden. Hef pauperisme, dit zagen ze wel, kankerde aan den goeden welstand onzer natie. Jn de nijverheid en inde gewone bedrijven teerde het kapitaal op het vleesch en bloed der proletariërs. Maar van ingrijpen, wettelijk ingrijpen der Overheid geen sprake. Spr. wijst er op, dat sommige enkelingen, ook Bilderdijk, hun stem verhieven tegen wat we thans de sociale uitbuiting noemen. Zoo kwam spr. tot de oprichting van het Verbond, dat tegen de maatschappelijke zeer zeker, maar toch ter eerster instantie tenen de geestelijke misère der arbeiders den strijd aanbond. Zullen de Christelijke arbeiders thans de hand aftrekken van 'dit ideale pogen, ook nu zij na zwaren strijd, met dank aan God erkennen moeten, dat zij zooveel meer genieten dan de geslachten vóór hen. Spr. wekt met een krachtig en ernstig woord op tot voortdurenden inspannenden strijd, den strijd des geloofs. Maar dan in diepe afhankelijkheid van God, Die alleen de overwinning schenkt. Als de Voorz. den spr. met een enkel woord heeft bedankt, sluit hij de vergadering, waarna de heer De Vries voorgaat in dankzegging. Uitslag aanbesteding van het bouwen vaneen Naaischool voor het R.-K. Kerkbestuur te Aalten, door den Architect den heer J. J. Post te Winterswijk. Inschrijvers waren : Metsel- en timmerwerk. H. te Hennepe, Aalten ƒ 11625 G. te Rietstap, Bredevoort – 11600 G. H. Wevers & Zn., Dale No. 190 – 11586 J. Tenten, Lichtenvoorde – 11547 G. J. Wieskamp, Winterswijk – 11100 H. H. Willemsen, Winterswijk – 10949 G, Renkers, Winterswijk – 10892 Van Dillen en Eekelder, Aalten – 10756 B. K. Rots, Aalten – 10450 Fa. J. M. te Dorsthorst, L’voorde – 10096 Leliveldt, Lichtenvoorde – 10080 J. H. Holweg, Aalten – 9838 J. M. Rots, Bredevoort *) – 9030 *) Verzocht zijne begrooting te mogen nakijken. Zink- en Loodgieterswerk. J. W. Lensink, Aalten ƒ 369. D. Heinen, Aalten – 369.— F. R. Bartholomeus, Aalten – 358. J. Hogeweg, Aalten – 333.50 Smidswerk. G. A. Somsen, Aalten. ƒ 128. H. E. Buesink, Aalten – 120.50 Joh. ter Welle, Haart bij Aalten – 118.70 Glas- en Schilderswerk. H. C. Bartholomeus, Aalten ƒ 586. L. Leuven, Aalten – 472.— G. van Laar, Aalten – 463. De drie laatste perceelen zijn gegund aan de laagste inschrijvers. WINTERSWIJK Dr. H. Franssen. Gedurende een tiental jaren van 1889 tot 1899 was Dr. Franssen, de vorige week te Zwolle overleden, een bekend, geliefd en geacht burger van Winterswijk. Hij diende als predikant de Geref. Kerk, maar bewoog zich ook toen reeds op velerlei gebied. De portretten, die in zoo menig huis van den thans ontslapene, worden gevonden, geven blijk ervan, dat hij een groote plaats in veler hart verkreeg. L.l. Dinsdag werd zijn stoffelijk overschot begraven. In het sterfhuis sprak Dr. Thijs, eender Geref. predikanten van Zwolle een woord /an troost inden engeren kring der familie. Op uitdrukkelijk verzoek van den overledene werden er op het graf geen toespraken gehouden. Ten aanhoore van de familie en zeer /ele belangstellenden las Dr. Thijs echter bij de geopende groeve voor Psalm 89 : 1 en 8 (berijmd), Gezang 38 : 1 en 8 en bad lij ’t Onze Vader. De zoon, Mr. H. Franssen, dankte met een kort woord voor de betoonde belangstelling. Zoo eenvoudig als Dr. Franssen leefde, zoo eenvoudig is hij ook begraven. Zijn nagedachtenis zal echter ook te Winterswijk in dankbare herinnering blijven. Meisjesver. O, H. I. V. D. H. De Meisjesvereen. O. H. I. V. D. H. vierde 1.1. Dinsdagavond haar jaarfeest. Vele belangstellende begunstigers waren mede opgekomen. Jammer, dat twee van de tegenwoordige leidsters dezer vereeniging, Mevr. Schans en Mevr. Schouten werden verhinderd, om de feestvergadering mee te maken. Onder de voortreffelijke leiding van de derde leidster Mevr. Timmer, werd niettemin een genotvolle avond in „Irene” doorgebracht. Natuurlijk waren er voordrachten, jaarverslagen enz. Natuurlijk werd er gezongen, veel gezongen zelfs. Natuurlijk werden de aanwezigen op allerlei versnaperingen onthaald ! Ds. Renting, die zich tusschen al die dames wel als een eenzame musch op het dak tusschen zangerig kwinkeleerend gevogelte moet hebben gevoeld, sprak over de „Medische Zending” in verband met het feit, dat deze Meisjesvereeniging bestaat, om te werken voor de linnenkast van het Zendingshospitaal te Poerworedjo. Het ga dezer Meisjesvereen. verder wel ! De Afd. Winterswijk van den Bond v. Chr. Spoor- en Trampersoneel hield hare jaarvergadering 1.1. Vrijdag, 17 Febr. in „Irene”, onder leiding van den heer Harmsen. De gebruikelijke verslagen werden uitgebracht. De vergadering was goed bezocht. Ook de vrouwen der leden waren in flinken getale opgekomen. Voordrachten werden gehouden, de chocoladeketel ging rond. Versnaperingen werden genoten. Ds. Renting sprak een opwekkend woord over Chr. Vakorganisatie. De vrijgestelde van den Bond richtte zich eveneens tot de vergadering. Voordat men er aan dacht moest het vertreksein gegeven worden. Blijve de Bond en ook de Winterswijksche afdeeling steeds op het veilig spoor en moge de Bond hoe langer hoe meer ervaren, dat hij op de hartelijke sympathie rekenen kan van allen, die denzelfden strijd tegen de revolutionaire machten hebben te strijden. DINXPERLO. Door J. J. Bulsink, op het Weelink is bij B. en W. vergunning gevraagd tot de uitbreiding zijner timmerwerkplaats door de plaatsing vaneen electromotor van 5 P.K. en door B. K. Hengeveld is een verzoek ingediend tot uitbreiding zijner smederij aan den Veldweg door de plaatsing van 2 electromotoren met een gezamenlijk vermogen van 2 1/10 P.K. Er schijnt weer minder aftrek inden varkenshandel te zijn. De prijzen loopen weer terug tot 25 cents per pond voor de zouters. In verband met eenige kippendiefstallen in deze omgeving, had Maandag een huiszoeking plaats inde woning van J. W. ten B. te de Heurne. Verdachte is nog dienzelfden dag aangehouden en heden Vrijdag ter beschikking gesteld van den Officier van Justitie te Arnhem. De Chr. Geheelonth.-Vereen. te dezer plaatse laat de laatste tijden nog al eens van zich spreken en ze benut elke gelegenheid, wanneer anderen trachten het publiek tot drank en dans te verlokken, om iets daartegenover en ervoor inde plaatste geven, dat de menschen niet slechts trekt en aangenaam bezighoudt, maar hen tegelijkertijd tevens brengt onder de bekoring van den arbeid der geheelonthouding. Als zoodanig doet ze dan ook goed werk en hebben we alle respect voor die leden, die doorloopend inde weer zijn, om hen, die zwak zijn, van de verleiding, van den sterken drank af te houden en hen te wennen aan het huiselijk leven. Zoo had deze Vereen. Maandagavond onder leiding van Ds. van Petegem weer eendruk bezochte samenkomst in Ons Huis. Na het traditioneele welkom aan de aanwezigen, in het bijzonder den spreker van dezen avond, Ds. Reynierse van Vorden, gaf hij dezen het woord. Spreker had tot motto zijner rede gekozen : Uw ja zij ja, en uw neen, zij neen. Z. Weleerw. stelde de tegenstelling van deze woorden in het licht, er op wijzend, dat het voor onze samenleving van het grootste gewicht is, dat we weten, wat we willen. We dienen te weten, wanneer we ja, en ook wanneer we neen dienen te zeggen. Afkeuringswaardig is de lauwe halfslachtige houding, welke zoovelen kenmerkt, die ook ten aanzien van de Geheelonthoudersbeweging een wisselend, antwoord geven. De arbeid der Geheelonthouding vinden ze mooi en prijzenswaardig en toch houden ze zich liever buiten deze beweging. Dit is geen ja, en ook geen neen. Spreker geeft vervolgens eenige voorbeelden uit zijne ervaring, waarbij wordt aangetoond, dat met doortasten en beslist optreden veel goeds kan worden bereikt en velen van het kwaad kan terughouden. Het komt vaak voor, dat vrienden elkander' op sterken drank trakteeren en dan aandringen om nog een glas te nemen en men dan geen neen durft zeggen om den sterken , drank te weigeren. Op deze wijze gingen vele menschenlevens ten gronde. Hebt den moed om neen te zeggen, wanneer men u op sterken drank wil onthalen en wel in ’t belang van uzelf en van uw gezin, uwe kinderen. Hebt ge den Heiland lief, zegt dan ja en doet dan alles, met geheel uw persoon wat strekken kan tot het welzijn van uwen naaste om deze van het verderf terug te houden en hem tot het goede aan te sporen. Ds. van Petegem dankte den spreker met een toepasselijk woord voor het ernstige woord, dat deze gesproken had. Het verdere van den avond werd op gezellige wijze doorgebracht. Eenige leden van de longeliags- en de Meisjesvereeniging gaven allereerst een samenspraak en wel met de titel : Rustige luitjes. Vervolgens kregen we nog een voordracht te hooren van twee leden van de jeügdafdeeling en wel van H. Schoppers over : De twee schoentjes, en van K. van Petegem overeen dronkaard, die onthouder werd. Met nog een woord van dank aan allen, die hadden medegewerkt tot het welslagen van dezen avond, van den Voorz., sloot Ds. Reynierse daarna met dank aan God. Vrijdag 2 Maart wordt weer de maandelijksche veemarkt gehouden. —■ Met enkele weken breekt de tijd aan, dat de geregelde uitvoer van aardappelen naar Pruisen zal beginnen. Wat onze plaats betreft, is daar nog al eenige moeilijkheid aan verbonden, daar de aardappelen niet als de groenten via Suderwick mogen worden vervoerd, maar het transport dient plaatste hebben per waggon over Winterswijk. Het vervoer langs de kortste weg zou tijd en Het is te hopen, dat men er in slaagt, dit eens voor elkander te krijgen. Het zou voor onze landbouwers van groot belang zijn. EIBERGEfNL Donderdag 16 Febr. j.l. werd des avonds half zeven de ouderavond gehouden. De voorz. Ds. C. P. Boorsma opende met gebed en las een gedeelte voor uit Joh. 10. Naar aanleiding van den tekst : Laat de kinderkens tot Mij komen, en verhindert ze niet”, sprak de voorz. de openingsrede uit. Was het aantal kinderen voor 15—16 jaren terug nog slechts een 100-tal, nu is het tot ruim 300 gestegen. De aanwas der bevolking en behoefte aan Chr. onderwijs bevorderden den groei. Men gevoelt meerde groote beteekenis, van den godsdienst voor het kind, als een steun, als een fundament in dit leven. Zelfs ouders, die zelf niet om godsdienst zich bekommeren, zenden hun kinderen naar de Chr. school. Nu ligt voor de onderwijzers hier een heerlijke taak, om 'n dienst van het Evangelie te arbeiden. Wel een zware taak voor de onderwijzers en onderwijzeressen,, daarom wekt spr. op tot veel gebed voor hen, voor ouders en voor de kinderen. Spr. staat stil bij de beteekenis van de éénheid tusschen huisgezin en school. Ook de ouders moeten hun verantwoordelijkheid gevoelen tegenover God. Daarom verhindert ze niet de kinderen d.w.z. sta ze niet inden weg. Kinderen zien scherp en merken wel de tegenstrijdigheden in ons leven. Daarom elkander opwekken om te leven naar de wet en naar het geloof. Na de pauze gaf de heer G. Vinke, onderwijzer der W. S.-school een inleiding over het onderwerp : „Na schooltijd”. Eigenaardig was, dat èn de voorzitter en de heer Vinke, onafhankelijk van elkaar, hetzelfde thema aansneden en ook de heer Vinke liet uitkomen, de band die er moet ziin tusschen huisgezin ,en school. In het bijzonder had spr. op het oog den tijd, dien de kinderen na schooltijd in het gezin doorbrengen, ook weer eerilgszins te doen aansluiten aan de school, b.v. keuze van den arbeid die de kinderen voor de ouders moeten verrichten, toezicht op spelen, toezicht op hetgeen de kinderen thuis moeten leeren. voor de school. De ouders moeten belangstelling toonen in het werk der kinderen en de kinderen moeten die belangstelling kunnen voelen. Inleider sprak verder over het laten lezen der kinderen. Voorlezen van ouders inden gezelligen huiselijken kring. Toezicht en keuze der lectuur een zaak der ouders. De Voorz. bracht den heer Vinke dank voor zijn leerzaam onderwerpen van de gelegenheid tot het stellen van vragen etc. werd een matig gebruik gemaakt. Verder gaf de Voorz. nog een overzicht van het werk der Naai- en Knipcursus, en bliikt dat wat de’finantiën betreft, het werk beter zal moeten gesteund worden om deze handwerkschool te kunnen behouden. Nadat de voorz. Ds. Boorsma is voorgegaan in dankzegging, krijgen de ouders gelegenheid het werk hunner kinderen te bezien. Jammer dat de weersgesteldheid veel ouders verhinderde tegenwoordig te zijn. RAAD VAN EIBERGEN. Voorz. burgemeester Wilhelm. Aanwezig alle leden. Voorstemmer de heer Dr. Slot. De ter visie gelegen notulen der vorige vergadering worden vastgesteld. Aan de orde is : Ingekomen stukken. Van Ged. Staten goedkeurende het raadsbesluit inzake ruilverkaveling van grond. Een koninklijk besluit inzake het aanbrengen vaneen spaumuur inde R.-K. school in het dorp. Beide stukken worden v. k. a. De Voorz. doet mededeeling inzake de verharding van den weg door Zuid-Rekken. Spr. zegt dat B. en W. de aanbesteding hebben gegund aan den laagsten inschrijver, de firma Jaartsveld te Lichtenvoorde voor een bedrag ad ƒ 37.800. Eenige specificatiën volgen. Inzake overplaatsing van de heer Tiecken thans hoofd der school in het dorp worden besprekingen gevoerd,, zulks ter voorziening inde ontstane vacature in Rekken. De benoodigde gelden noodig voor den herbouw der afgebrande veldwachterswoning te Beltrum worden toegestaan. Eenige oppositie van de h.h. Ordelman en Schaperclaus wordt opgeworpen, waarop de Voorz. beroep doet op het vertrouwen dat de raad in B. en W. dient te stellen. Afwijzend wordt beschikt op een verzoek ingevolge art. 13 L. O. wet. Plannen inzake electrificatie te Holterhoek en Hupsel worden voorgelegd. Een en ander wordt door de voorzitter toegelicht. Langdurige bespreking wordt gevoerd over het te bepalen garantie-bedrag. Aan de hand van de verkregen resultaten van het onderzoek betreffende finantieële steun van belanghebbenden wordt een regeling getroffen. 2. Benoeming leden commissie tot wering van schoolverzuim. Alle leden die thans zitting hebben worden z. h. s. herbenoemd voor de kad. gem. Eibergen en Beltrum. 3. Jaarwedderegeling Burgemeester, Secretaris en Ontvanger. Gunstig wordt besloten op de door Ged. Staten voorgestelde regeling. 4. Aangaan vaneen kasgeldleening. Gevraagd wordt een bedrag groot ƒ 200.000. Z. h. s. wordt hiertoe besloten.- 5. Wijziging gem.-begroeting dienst ’27. De door B. en W. voorgestelde wijziging wordt z. h. s. goedgekeurd. Als administratieve maatregel wordt deze zaak niet nader toegelicht. 6. Verzoek van B. H. Boomkamp om eene vergoeding als bedoeld in art. 13 der L.O. Wet. Toegekend wordt ƒ 15 per kind per jaar. 7. Idem van E. van Wijk. Toegekend wordt ƒ 20 per kind per jaar. 8. Idem van J. H. van Have. M.a.s. wordt besloten hierop afwijzend te beschikken omdat de max. .afstand van adressants woning tot de school minder dan 4 K.M. bedraagt. 9. Bouw nieuwe Openbare lagere school. B. en W. stellen voor een nieuwe, school te bouwen op de Heundersgeere. De Voorz. licht de plannen toe. Het ligt inde bedoeling om naast de nieuwe schoolde oude te behouden, om voor publieke doeleinden, cursussen, gymnastiek e.d. te dienen. De gem. opzichter is ter vergadering aanwezig om de Raad van advies te dienen, van welke gelegenheid gebruik gemaakt wordt. Kleine wijzigingen worden voorgesteld, waarmede gerekend zal worden. Overigens wordt het voorstel B. en W. aangenomen. De geraamde kosten bedragen totaal ƒ 43000.—. Rondvraag. Dr. Slot informeert naar de drinkwater leiding-plannen. De Voorz. geeft inlichtingen. Zeer waarschijnlijk is de zaak bij het Rijksbureau voor Drinkwatervoorziening voorloopig gestrand. De heer Ordelman dringt aan op uitvoering van de rioleering inde Veldsteeg. De Voorz. neemt hiervan nota. De plannen liggen reeds klaar. De heer Hesselink betreurt het ten zeerste dat een belangrijk gedeelte van de gemeente Eibergen nu verstoken is van de electrificatie, dat duidelijk blijken gaf uit het aangeboden garantiebedrag er ten zeerste prijs op te stellen. Spr. vraagt of de verdere plannen nu blijven rusten. De Voorz. antwoordt ontkennend. B. en W. zuilen zich met de Electriciteits-Mij. in verbinding stellen. De heer Beusink vraagt wanneer de weg door Avest wordt aanbesteed, nu de weg door Zuid-Rekken zal worden verhard. De Voorz. zegt, dat eerst plannen verzonden moet worden naar desbetreffend bureau, waarna de zaak inde raad komt. De Voorz. neemt hiervan notitie. Nadat de rondvraag geëindigd is gaat de raad over tot besloten vergadering. NEEDE. Wij vernemen dat de drie sociale bonden, Ned. Chr. Textielarb.b. „Unitas”, Nat. Chr. Werkmansbond en de Chr. bond van Spoor- en Tramwegpersoneel, de volgende maand hun gezamenlijk jaarfeest hopen te vieren. Inden ouderdom van 54 jaren overleed inden nacht van Zaterdag op Zondag j.l. alhier, de heer J. Beenen, chef der Tuinb.-Mii. „Gelderland” te Rietmole. Lange jaren heeft de overledene al z’n krachten gegeven aan dezen arbeid, die hem lief was geworden. Tevens heeft hij een 4-tal jaren de belangen onzer gemeentenaar voren gebracht, als lid van den. Gemeenteraad. Daarnaast schreef hij artikelen in Tuinbouwbladen. Geheel onverwachts kwam z’n overlijdensbericht. Wel moest hij den laatsten tijd rust nemen en had zich met z’n gezin gevestigd op „de Kamp”,’ alwaar hij zooals we reeds schreven Zaterdagnacht ongeveer 2 uur overleed. Heden (Donderdag) is zijn stoffelijk overschot aan den schoot der aarde toevertrouwd. STEENDEREN. Jaarfeest C. J.-V. Toldijk. Woensdagavond vierde de Chr. Jong.- Ver. „De Heere is onze Banier” te Toldijk haar 60ste jaarfeest. Een groot aantal begunstigers en genoodigden vulden de lokalen der Chr. school toen dt eere-voorz. Ds. Pikaar op gebruikelijke wijze het samenzijn opende. De voorz. de heer D. T. Camperman sprak een welkomstwoord, tevens nog eens herinnerende aan het vorig jaar gevierde 60-jarig jubileum, hetwelk dooreen samenloop van omstandigheden een jaar te vroeg is. gevierd. Ds. Pikaar las hierop voor 1 Cor. 9 en sprak naar aanleiding daarvan een ernstig woord, de aanwezigen vermanende om te strijden den goeden strijd des geloofs ten einde te verwerven de onverderfelijke kroon der zaligheid. Uit het verslag van de bestuursleden bleek achtereenvolgens dat het ledental der vereeniging geklommen is tot 43, er een nadeelig saldo is van ƒ 41,13, het begunstigerstal gestadig toeneemt en de bibliotheek met 40 nummers is vermeerdert en thans 392 boeken telt. Inde pauze werden de aanwezigen onthaald op chocolade en koekjes. Tot de nog volgende werkzaamheden het geven vaneen tableau : De Wijzen uit het Oosten ziende de Ster, een samenspraak : De mensch wikt, een pantomime : Bij de kleermaker, die wel in staat was de algemeene lachlust op te wekken, en het ten gehoore brengen van verschillende voordrachten. Ook door afgev. van omliggende vereen, werden gelukwenschen overgebracht. Het was een goedgeslaagde avond, hoewel bij de samenspraak een beetje meer studie deze zeker beter tot zijn recht had doen komen. Ds. Pikaar sloot met dank aan God. Het water. Door het kalmere weer is ook het water bedaard en valt het thans geleidelijk weer weg. Hoewel het overigens niet veel schade of ongerief veroorzaakt heeft, zal toch de ondergeloopen winterrogge er heel wat van geleden hebben. Gelukkig heeft het water echter niét die hoogte bereikt welke eerst verwacht werd. VORDEN. Op 20 Febr. j.l. heeft de Anti-Rev. tdesvereemging N. en O. te Vorüen haar jaarvergadering gehouden, welke geopend vverd uoor uen Voorz. J. üe Jong. Na voorlezing der notulen hield de Voorzitter een toespraak naar aanleiding van het 4u-jarig oestaan dezer vereeniging. Spr. noemde Hierbij verschillende namen van mannen, als naron van oer Borch, Mr. Engeiüerts, Dr. Monnik Bösecke en later Ds. trogerzeil, die als vooraanstaande mannen üe Anti-Kev. Kiesver. gediend hebben. Vervolgens Drachten de secretaris en penmngm. hun jaarverslag ten gehoore en werd onder het genot vaneen kop kofiie bestuursverkiezing gehouden, welke als uitslag had, dat alle altredenden werden herkozen. Verscheidene ingekomen stukken werden benandeld, waarna bij de rondvraag geklaagd werd over de slechte nieuwsverzorging inde Graafschapper, waarop de voorzitter antwoordde, dat de correspondent oedankte, en nu een nieuwe correspondent, de heer Brinks die meer tijd heeft, benoemd is. De heer Rietman vraagt, of het bestuur niets weet te doen om meerdere leden op de vergaderingen te krijgen. De Voorz. antwoordde dat het bestuur hier vaak over gesproken heeft, zonder resultaat en doet een beroep op de leden hierin te helpen meewerken. Na bekendmaking van de vergadering van het prop. Comité op 3 Maart te Arnhem, werd op verzoek van 'den voorz. deze vergadering gesloten door Ds. van Nood met dankgebed. --- De omkeer door HUGO KINGMANS. (Fragment.) x) 3) „Als wij onzen plicht maar doen, mijnheer Van Beuningen, dan zal de God van Mijn Vaderen, Die ook de onze zijn moet, ons helpen”. Opeens versomberden de gelaatstrekken van den diplomaat, die zich langzamerhand ontspand hadden, weer. Hij dacht aan de Engelsche gezanten. „Dus is mijn vermoeden, dat de Engelsche gezanten Uwe Hoogheid persoonlijke aanbiedingen hebben gedaan, niet juist, Hoogheid ?” vroeg hij, in spanning. „Het is wel juist, mijnheer. Gij zoudt een slecht diplomaat zijn en dat zijt ge niet wanneer gij zulks niet begrepen hadt”, antwoordde de Prins. Hij zag Van Beuningen recht inde oogen, waarin hij weer de angst van zooeven las. Toen glimlachte hij. Een scherp opmerker had in dien glimlach eenige verachting kunnen bespeuren „Ik bid Uwe Hoogheid, ga niet op die aanbiedingen in. Zij zijn vernederend voor Haar”. „Kent gij ze dan ?” „Neen, Hoogheid. Maar zij kunnen niet anders ten doel hebben dan Uwe Hoogheid van de Vereenigde Provinciën los te scheuren.” „Dat is juist opgemerkt”, zei de Prins. „En als Uwe Hoogheid op die aanbiedingen ingaat”, zoo vervolgde Van Beuningen, „dan zijnde Vereenigde Provinciën verloren en worden zij ten speelbal aan Frankrijk en Engeland”. „Gij vergeet, mijnheer, dat het overblijvende deel der Republiek, zoo door de heeren mij is meegedeeld, een Koninkrijk wordt met mij aan het hoofd en dat ik dan kom onder de bescherming van de Koningen van Frankrijk en Engeland. Dat is ook wat waard”. Oranje sprak deze woorden op onmiskenbaar spottenden toon uit. En als Van Beuningen in ’s Prinsen oogen had gekeken, had hij er ironie en sarcasme in zien schitteren. Maar dat deed- hij niet. Hij hoorde alleen de woorden, niet den toon, waarop zij uitgesproken werden. En de angst sloeg hem om het hart. „Uwe Hoogheid kan niet meenen, wat hij zegt”, stamelde hij. „Het is tóch waar, dat de heeren Arlington en Buckingham het mij zóó hebben aangeboden, als een voorstel van mijn Oom, Koning Karei, onder goedkeuring van Koning Lodewijk”, antwoordde de Prins. Vol vertwijfeling staarde de diplomaat den Kapitein-Generaal aan. „Maar Uwe Hoogheid”, stamelde hij, „zal toch niet op deze aanbieding ingaan ? Zij begrijpt toch wel, dat zulk een Koninkrijk geen zin heeft en binnen den kortst mogelijken tijd bij Frankrijk is ingelijfd”. Met een plotselinge handbeweging beduidde Oranje hem, dat hij moest gaan zitten. Van Beuningen gehoorzaamde. Uit zijn casette nam de Prins het plan van inundatie, dat hij dien middag bestudeerd had. „Kijk eens, mijnheer Van Beuningen, als ik de Staten maar zoover krijgen kan, dat zij last geven, het land onder water te zetten volgens dit plan, dat opgemaakt is op last van mijnheer De Witt, dan geloof ik, dat wij met Gods hulp, de Franschen buiten Holland zullen houden. Met het water kunnen zij niet overweg. Tenslotte zullen zij genoodzaakt zijn, terug te trekken en dan kunnen wij hen zooveel mogelijk' afbreuk doen, misschien hen wel aantasten in het Rijngebied. En als dit alles, wat God genadig moge verhoeden, mislukt, wel, mijnheer Van Beuningen, dan is er nog één uitkomst. Dan schepen wij ons met de geheele bevolking in, de Republiek heeft koopvaarders genoeg, en dan stichten wij inde Indiën een nieuw Koninkrijk, waar Lodewijk ons niet kan overvallen. Ziehier mijn antwoord op uw vraag, of ik zal ingaan op de persoonlijke aanbieding der Engelschen. Is het afdoende, mijnheer Van Beuningen?” Met half loegeknepen oogen zag de Prins, die deze woorden op bedaarde, langzame wijze uitgesproken had, den oud-gezant bij het Engelsche hof aan. Deze zat eerst stom van verbazing. Daarna waren er in zijn hart snaren gaan trillen. En tenslotte had het proces zich voltrokken : hij gloeide van aanhankelijkheid en liefde voor dezen jongen man ! „Ik dank Uwe Hoogheid voor dit antwoord”, zeide hij. „En ik bied Haar mijn verontschuldiging aan, dat ik Haar in zoo hooge mate heb miskend”. „Laat ons daarover niet meer spreken”, zeide de Prins. „In vertrouwen en gij zult van dat vertrouwen geen misbruik maken wil ik u wel zeggen, dat ik de aanbieding der Engelschen met een weigering heb beantwoord. Dacht gij dan werkelijk, dat ik mijn volk zou verraden ? ! Reeds bij de gedachte, alleen zou mij het bloed naar de wangen stroomen ?” Van Beuningen keek beschaamd voor zich en sprak geen woord. „Ik heb”, ging de Prins, nu weer op kalmen toon verder, „den Engelschen, die hoogst onbeschroomd en aanmatigend optraden, aan het verstand gebracht, dat zij onverrichter zake kunnen terugkeeren. Zij hebben mijn antwoord reeds. Maar zij verzochten mij, hedenmorgen te mogen terugkomen, omdat de nacht misschien raad zou brengen. Wanneer zij arriveeren, zal ik in nog krasser termen hen meededen, dat ik geen lafaard ben, maar een, die het vertrouwen, dat dit volk in mij stelt, niet zal beschamen. En ik bid, dat God mij daarbij helpen zal”. Willem van Oranje hoestte, terwijl hij de smalle hand op de borst legde, die hem pijn deed. „Uw woorden zouden den meest wanhopige nieuwen moed inblazen, Hoogheid”, zeide Van Beuningen met warmte. „Het zijn woorden vaneen held, zooals Uw Huis er zoovele heeft geteld”. „Laat ons dat laten rusten. Thans komt het er op aan, de Franschen het land uitte jagen. Zal het ons gelukken? Ik weet het niet. Wij moeten het beproeven. Maar wij zullen alleen goed kunnen handelen, als er eensgezindheid is. Dat moet den Staten, dat moet ook mijnheer Beverningh, dien ik niet heb willen ontvangen, maar dien ik volstrekt niet een kwaad hart toedraag, aan het verstand worden gebracht. Wilt gij tot die eensgezindheid medewerken ?” „Uwe Hoogheid kan op mij rekenen”, zeide Van Beuningen, met plechtige stem. „Ik dank u. En dan zult gij ondervinden, dat ik het verleden vergeten kan.” „En als de volksbewegingen, die hand over hand toenemen, gelijk Uwe Hoogheid bekend zal zijn, leiden tot Haar verheffing?” vroeg Van Beuningen. „Wij moeten afwachten, hoe het loopt. Ik’zal mij zelf niet verheffen. Gebeurt het toch, buiten mij om, dan zal ik van mijn machtspositie geen misbruik maken. Het is thans geen tijd voor partijschappen, hebt gij zooeven gezegd. Zoo is het. Ik wensch niet verdeeldheid binnenslands. Ik zoek alleen naar een eensgezindheid, die met Gods hulp, in staat is, de Franschen te leeren, dat er in dit kikkerland nog een volk woont, dat zijn van God verkregen onafhankelijkheid verdedigen wil, als het moet, er voor sterven !” Van Beuningen werd meegesleept door het enthousiasme van Willem van Oranje, die zich aan hem blootgegeven had op een wijze, die hoogst zeldzaam was. Hij kon geen woord spreken en stond op, om heen te gaan. „Het spijt mij zeer, dat ik ulieden hier geen slaapplaats kan aanbieden”, zeide de Prins minzaam. „Gij zult in dezen nacht wel naar het kamp moeten terugrijden”. „Dat is geen bezwaar, Hoogheid. Ik heb er, na dit onderhoud, wel een driemaal zoo langen tocht voor over”. De jonge Kapitein-Generaal glimlachte, toen hij den diplomaat de hand drukte. Hij wist, dat hij voor goed een tegenstander ineen vriend had veranderd. Eenige oogenblikken later draafden de' heeren Van Beuningen en Beverningh weg door de nachtelijke stilte. Bentinck liet zich niet meer zien. Doodelijk vermoeid zette de Prins zich aan de tafel om brieven te gaan schrijven. „Er is niemand, die mij begrijpt”, mompelde hij, „niemand ” 11. In snellen draf kwam een ruiter aangereden op den muilen zandweg, die leidde naar de hoeve van Jan Arends. De boer zag hem aankomen. „Nu zal het zijn, moeder”, zeide hij tot zijn vrouw. Er was een doffe klank in zijn stem. En het was, of een brok in zijn keel geschoten was. Zijn vrouw antwoordde niet. Het was haar aan te zien, dat er iets was, dat haar bezwaarde. Jan Arends trad naar buiten op het erf en groette den ruiter, die juist van zijn hijgende paard afsteeg. „Is het zoover?” vroeg hij. Meer had hij niet te vragen. De ruiter begreep hem. Het was de vraag van iederen boer, die hij in deze dagen bezoeken moest. Ze leefde onder de menschen. „Ja, boer Arends”, antwoordde de man. Het is zoover. U wordt gelast, vóór morgenavond uw hoeve te verlaten met geheel uw inboedel. Op het onder water te zetten gebied staat uw boerderij. Er komt minstens veertig centimeter water te staan. Ge begrijpt, dat ge niet blijven kunt”. Jan Arends zuchtte. „Dan zal het zoo zijn”, zeide hij. „Komt gij niet even binnen en drinkt een kroes bier ?” „Ik sla het niet af”, antwoordde de boodschapper van het onheil. Hij bond zijn paard vast aan een paal en volgde den boer in het achterhuis. „Geef den man ean kroes bier, moeder”, zeide de boer. „Hij heeft het zwaar genoeg”. (Wordt vervolgd). --- Advertentie INGEZONPEN MEDEDEELING. 'oe er wat Kloosterbalsem op is het gewone gezegde, als men zich heeft gesneden, gestooten, gebrand, geklemd of geschramd. Die verzacht, zuivert en er blijven géén litteekens. Kloosterbalsem ~Ceen goud zoo goed” ---