Advertentie Pr. H. Cülijn Een levensbeeld door Dr. J. C. Rullmann. Dit prachtboek wilt U toch zeker ook in Uw bezit hebben ? Bovendien kost het slechts f2.50 geb. Bij Boekh. „De Graafschap" ligt ook voor U een exemplaar klaar! Ondergeteekende maakt bekend, dat bij zich vanaf heden gevestigd heeft als Kleermaker te IJzerlo. Beleefd aanbevelend, F. A. VELDHUIS. --- Advertentie STEUNT HET -NCC- Denkt aan de wekelijksche Collecte van bet flallensche Crisis-Comité! --- Advertentie ■ Binnenkort aanvang Cursus voor opleiding tot Apothekers-assistent (e) door Mevr. H. Knsgge Lambers, Apotheker, DINXPERLO, A 362 Aangifte deelnemers aan bovenstaand adres. Verkoop Neede. Notaris L. K. STEERNBERG te Neede zal op Donderdag 2 November 1933, bij inzet en op Donderdag 16 November 1933, bij toeslag, telkens des avonds om 7 uur, in het Café van den heer R. G. van Neck aan de Oudestraat te Neede, ten verzoeke van den heer J. P. L. ter Kuile te Neede: publiek verkoopen: Een complex heide, begroeid met dennen en loofhout, en daarop staand buitenverblijfje, gelegen in het mooiste gedeelte van den Berg van Neede, kad. Sectie A nos. 2314, 2315 en 2651, samen groot 3.47.50 H.A. te veilen in 3 perc. als: Perc. 1. no. 2315. Heide, groot 1.36.50 H.A. Perc. 2. no. 2314. Heide en huis, groot 86 Aren. Perc. 3. no. 2651. Heide, gr. 1.25,-. H.A. en in massa. Aanvaarding dadelijk. Betaling 1 Februari 1931. Notaris TER BRAAK verkoopt op Donderdag 26 October a.s, ’s namiddags 2 uur, bij het café van den heer J. H. Helder te Eibergen voor den heer H. A. Storlelder, Pl.m. 130 perc. planken, schroten, regels, latten, enz. enz., alles prima hout en lange lengten. --- Advertentie Het Delicatessenhuis Landstraat Aalten. Telegram Prima Smeerkaas 40 -j— per '/2 ponds pakje 20 ct. Publieke verkooping Roerend goed Huize Hulshorst. Notaris MEESTERS te Nunspeet zal op Maandag 30 October en op Dinsdag 31 October a.s., telkens voorm. 10'/2 uur, wegens vertrek, voor Mevr. v. VOORST v. BEEST-Baronnesse v. ISSELMUDEN, op het landgoed „Hulshorst” te Hulshorst (+ 8 minuten van station Hulshorst) publiek a contant verkoopen: Een inboedel met veel antiek w.0.: vazen, kristallen schalen, glazen en karaffen, blauwe pallen, schalen en borden, antieke kanonnetjes, platen, spiegels, schilderijen, bank (wit met verguld), buffet, kaarsenkroon van hertengewei, bronnen lustres, spinnewiel, marmeren tuinbeel den en verdere inboedel, zooals : Pitchpine slaapk. ameubl., bekleed eikenh. serre-ameubl., 3 eikenh. persen, bekl. fauteuils, tafels, divan, kachels, gaskachel, petr. kachels, karpetten, gr. Deventer kleed, Axminster kleed, pendules, hertekoppen, bureauministre, cylinderbureau, palissander tafel, biljart, tafels, stoelen, beschilderd ameublement, ledikanten, beddegoed, kasten, waschtafels – mahonie-kabinet, glas- en aardewerk, ünoleums, vloerzeden, kleedjes, gordijnen, vitrages, witgeschilderde tuinmeubelen, teakh. palmkuipen, smeedijzeren bank en 2 stoelen, sol. gerievelijke brandkast, roeibootje, huish. artikelen, enz. enz. Te zien Vrijdag 27 October 10—5 uur en Zaterdag 28 Oct. 10—2 uur. --- Advertentie Doozen Post (Schrijfpapier en Enveloppen) Verpakking 10, 25 en 50 stuks. Groote sorteering. „De Graafschap” AALTEN. --- Advertentie UNIEREDE. Vrijdag 27 October a.s. ’s avonds 63/4 uur hoopt inde Westerkerk te AALTEN op te treden : Ds. T. J. HAGEN, van Delft, met het onderwerp: „De vruchten en de gevaren van de Nationale opwaking voor ons Chr. Onderwijs". Komt allen. HET UNIE-COMITÉ. Nationaal'Socialistische Beweging in Nederland. Leider Ir. A. A. MUSSERT. Hoofdkwartier: Oude Gracht 35, Utrecht. Openbare Vergadering te Aalten op Vrijdag 27 October a.s., ’s avonds 8 15 uur (precies) inde Sociëteit o.h. Blik. Spreker: JUMELET uil Utrecht. Kaarten a 25 cent. ’s Avonds vanaf 7.30 uur aan de zaal. NU AANPAKKEN om vooruit te komen volgt daarom SCHOEVERS’ Schriftelijke lessen in: Boekhouden, Typen, Steno, Talen en Hand verbeteren. Prospectus en proefles gratis. Coupon voor gratis Prospectus N.V. Instituut SCHOEVERS. Afd. Bur. voor Schriftelijke lessen No. 4 Van Baerlestr. 13, Amsterdam. Naam Adres Woonplaats Inslituut Schoevers van Baerlestraat 13 Amsterdam. Z. Opleiding voor alle Diploma’s --- Letterkundige Kroniek. PROZA (I). Tot velen spreekt poëzie niet ; zij glijdt langs hen heen, zonder ooit een ontroering te wekken. Verzenbundels plegen dan ook schaars gekocht te worden. Dit is altijd zoo geweest en zal ook altijd wel zoo blijven ; men moge deze of gene van zijn ongelijk te dezen opzichte eens kunnen overtuigen, toch zullen gedichten nooit de groote massa bereiken. Geheel anders is dit met het proza, in casu het ontspannings verhaal, amusementslectuur, zoo men wil. Boeken, die in geen enkel opzicht met ,kunst” iets te doen hebben, die een aannemelijk verhaal, smakelijk opgediend, behelzen, zijnde uitgevers veel meer welkom dan een verzenboek, waar zij zelfs vaak de kosten niet uithalen ! Daarom is de vraag, hoe de kwaliteit van deze soort lectuur, meer speciaal de protestantsch georiënteerde is, ook een zeer belangrijke. Z ij zijn het veelal, die de gedachten ineen bepaalde richting sturen, onze oogen dwingen op een bepaalde wijze te zien. Dein- vloed vaneen boek het zij goed, het zij slecht, (als het maar niet karakterloos is) wordt ondanks alles, altijd onderschat. Zoo mogen wij voor dit maal het meer litteraire van deze rubriek varen laten, en onze aandacht vestigen op de vraag : hoe is het eigenlijk met het christelijk (ontspannings-) verhaal gesteld. Er worden zooveel verwijten gedaan ten opzichte van onze belletrie, kan de gemiddelde „volkslectuur” er mee door? Het christelijk verhaal is in doorsnee een bekeerings-geschiedenis. Dit ligt inde aard der zaak en kan geen bevreemding wekken : het gaat uiteindelijk er altijd en voor iedereen om : wat moet ik doen om zalig te worden. Evenwel is de gangbare bekeeringsgeschiedenis niet zonder bedenking. Wie n.l. gewoon is zich rekenschap te geven van wat hij leest, zal ten opzichte van deze soort lectuur gemerkt hebben, dat de bekeering (waarom ten slotte het heele boek werd geschréven) zoo goed als nooit het gevolg is vaneen proces, dat zich psychologisch zielkundig, juist voltrekt, maar bijna altijd wordt voorbereid dooreen of andere schokkende gebeurtenis, waar- door dan deze of die zonder eenige aanvaardbaarheid, tot het geloof komt. En zeker, wij mogen niet ontkennen, dat dit in speciale gevallen kan plaats hebben, maar, zóó methodistisch zijn wij toch niet, dat wij ons laten bepraten, dat alleen autoongelukken, branden gestorven vaders, etc., etc., de ware bekeering ten gevolge kunnen hebben. Het schijnt inde hoofden dezer auteurs niet op te komen, dat een bekeering zich ook over verscheidene jaren kan uitstrekken en zich langzaam, zonder schokkende uiterlijkheden kan voltrekken. Deze gangbare voorstelling van zaken is niet dan onwaarachtig te noemen, en kan zelfs bij sommigen hun inzicht niet ongevaarlijk vertroebelen. Dit is een hoofdbezwaar ; wij hebben er nog enkele andere, die niet zóózeer de kern en de kracht van dit soort verhalen raken, maar toch belangrijk zijn. Zoo zouden wij er op kunnen wijzen, dat zij bijna immer pessimistisch zijn zonder een straal tje licht en (vooral aan buitenstaanders) een (onware) zwarte voorstelling geven van ons geloof, dat in feite toch de hoogste blijdschap is. Dit zijn ethische bezwaren, die bij onze menschen veelal zwaarder wegen, dan die welke uit litteraire overwegingen voortkomen, wij willen ons daar om hiertoe bepalen, al is ons lijstje nog lang niet uitgeput ! Aangenamer is het om na deze boutade de aandacht te mogen vestigen op enkele schrijvers, die zich wél van hun groote verantwoordelijkheid bewust zijn, die staan voor hun taak. Die waarheid en werkelijkheidszin boven alles stellen, en daaraan geen concessies doen, terwille van de gewenschte gang van het verhaal. Het is voornamelijk Jilles Limburg, die de beste resultaten op dit gebied bereikte ; die zeker geen litteraire kunstproducten schrijft, (dat is ook heelemaai zijn bedoeling niet ; hij zou het niet eens willen !) maar die een verhaal schrijft, dat, naast spanning, ook waarheid biedt. Zijn boeken (De Twijfelaar ; Die niet heeft, uitgaven Daamen ; Wie ? U. M. Holland), beteekenen oneen radicale verandering ten goede. Wij kunnen ze nu niet in ’t bijzonder gaan bespreken, dit is inde meeste groote bladen al gebeurd, maar wij noemen ze, in verband met het onderwerp van dit artikel, opdat de lezers ze ook werkelijk eens gaan koopen en lezen ; niet schouder ophalend zeggen : „Zou, dat zal dan wel zoo zijn, maar er zelf kennis van nemen. Trouwens, velen zullen zijn boeken al kennen en waaf deeren, en er ook anderen toe willen ovef' halen – Daar is ook nog Annie Vreeland, dif met haar „Vacantie-genoegens van Mei’ Begijntje” (Uitgave Cailenbach) eveneens een boek gaf, dat er in dit genre zijn mag' Annie Vreeland begreep, dat te midden van de veelal zwartgallige boeken, een opti' mistisch verhaal een ware verademing zoU zijn en heeft daarnaar gehandeld ! Men denke nu niet, dat deze boeken volmaakt zijn —* ook al legt men niet dn maatstaf aan, die voor het belletristiscjl proza geldt bij lange na niet ; wij struikelen over onhandige zinnen, houterigÊ gesprekken, ongeloofwaardige reacties e*1 nog veel meer tekortkomingen ; maar he* verschil tusschen deze boeken en het vorejj besproken soort is zoo treffend, dat W*J ons niet dan kunnen verheugen. Neem duSi en lees ! CAMP DE BASSCHAERDE. --- ONZE FEUILLETON Het zoutende zout door J. v.d. BOSCH. 4) Meyenbeek Leeuwenhuis.... o, hij haatte dien naam sinds dat ontzettende oogenblik, waarop hij zijn moeder in onmacht vond liggen op den divan, een brief inde hand. Een brief, geschreven door zijn vader, den algemeen geachten bankier Meyenbeek Leeuwenhuis. De brief, die meldde, dat de bankier een geruïneerd man was en daarom besloten had, van het tooneel te verdwijnen Hij was juist geslaagd voor het eindexamen gymnasium en zou in September naar de Universiteit gaan, om voor arts te studeeren. Een rijk verschiet opende zich. En die brief van zijn vader scheurde zijn geheele leven aan flarden. Die brief was slechts het Begin van de ellende geweest. De couranten kwamen met lange verhalen. De naam Meyenbeek Leeuwenhuis werd door het slijk gesleurd. En zij hadden niets in te brengen gehad, want het bleek, dat zijn vader mooi weer had gespeeld met het geld van anderen, omdat hij tengevolge van mislukte speculaties onnoemelijke sommen verloren had. Een deficit werd gepubliceerd, waarvan de menschen duizelden. Tallooze kleine lieden, tot inde honderden liep hun getal, bestormden de bank, die gesloten was. Zij waren gedupeerd. En zij vloekten den naam Meyenbeek Leeuwenhuis en den man, die dien naam droeg. Met razende snelheid waren de gebeurtenissenelkaar opgevolgd. De justitie was in het groote huis gekomen, waar hij zulke gelukkige jaren had doorgebracht. Het geheele huiswas doorzocht. En zijn moeder, die in één oogenblik geknakt was, was een lang verhoor afgenomen. Het verhoor had tot niets geleid. Alleen tot de stellige zekerheid, dat zijn moeder van de zaken van zijn vader niets afwist en haar een nog veel zwaardere slag was toegebracht dan aan de lieden, die door den bankier gedupeerd waren. En de couranten schreven. Eiken dag werd er weer iets gepubliceerd, want eiken dag was er iets nieuws. Het onderzoek der justitie leidde tot verbijsterende resultaten en wees klaar en onverbiddelijk aan, dat de verduisteringen reeds jaren en jaren werden gepleegd. En al die jaren was zijn vader vroolijk en opgewekt geweest, alsof er geen wolkje aan de lucht was ; had hij geleefd overdadig, luxieus, daarin vrouw en kinderen voorgaand. En dan waren daar de berichten inde bladen, die vertelden, dat de politie het spoor van den verdwenen bankier trachtte te volgen ; dat zij hem aanvankelijk op het spoor was, maar dat het daarna verloren werd, omdat er geen enkel spoor meer was. Vast stond alleen, dat hij per auto de stad verlaten had en gereden was naar een dorp ineen nabije provincie, waar met den chauffeur, van de huurauto was afgerekend. Maar in het dorp was geen enkel spoor. De berichten inde bladen hielden op. De nieuwsbronnen waren blijkbaar uitgeput. En zijn moeder, die al die berichten had gevolgd met een hart, dat barstte van pijn en leed en smart, herademde. En zij liep naar de brievenbus, of er soms ook eenig levensteeken van vader was, niet er aan denkend, dat op last van de justitie op het postkantoor eventueel inkomende brieven voor den bankier Meyenbeek Leeuwenhuis moesten worden ingehouden. Zijn moeder dacht op die oogenblikken niet aan den' bankier, maar aan haar man, van wien zij het schier niet gelooven kon, dat hij had gehandeld, zooals de bladen uitvoerig uiteenzetten, en zooals zij had gehoord van den officier van justitie. En zij hoopte, dat vader zou terugkeeren, om al dat ontzettende in ieder geval tot geringere proporties terug te brengen. Maar zijn vader keerde niet weer. Er kwam bij de justitie een telegram van den burgemeester vaneen onnoozel dorpje, heel ver van het dorp, waar de bankier de auto verlaten had, welk draadbericht meldde, dat ineen riviertje het lijk gevonden was. En de officier van justitie kwam het thuis vertellen. Het was toen de tweede maal, dat Albert Meyenbeek Leeuwenhuis zijn moeder in onmacht vond. En dienzelfden avond stond het bericht inde bladen. Ziezoo, nu wisten de menschen het. Nu konden zij gerust wezen. De dief had een eind aan zijn leven gemaakt. Meyenbeek Leeuwenhuis was van het aardsche tooneel verdwenen. Het faillissement werd uitgesproken. Louter voor den vorm. Want er was ongeveer niets anders dan het huisraad van de zeer weelderig ingerichte woning, dat tot het laatste stukje werd op geschreven. Geen stoel bleef hen over. Inden nacht, als dieven, waren zij per auto de stad ontvlucht. Een enkele medelijdende vriend verschafte hun die auto. Maar overigens keek zoo goed als niemand naar hen om. Vrienden inden nood, honderd ineen lood, dacht hij bitter. In die andere plaats, waar zij hun tenten opsloegen, in Leiden, grijnsde de naakte armoede hen aan. Zij huisden op twee gehuurde kamertjes. Hij zou probeeren werk te krijgen, onverschillig wat. Zij moesten toch eten. En zijn zuster, goed musicienne als zij was, zou trachten, piano- en orgellessen te geven. Het gelukte hem niet, werk te krijgen. Het scheen hem toe, dat de naam Meyenbeek Leeuwenhuis over het geheele land bekend en berucht was. Teneinde raad was hij inden laten avond, om niet of zoo min mogelijk gezien te worden, naar zijn geboorteplaats gereisd en had een ouden vriend van zijn vader opgezocht, een zakenman, die, maar dat wist hij toen niet, mede tot de gedupeerden behoorde, al kon hij een stootje verdragen. En hij had hem gesmeekt : „Help mij' Tracht Albert Leermans niet Meyenbeek Leeuwenhuis aan een baantje *e helpen, onverschillig wat. Ik wil op eerlijke wijze mijn brood verdienen”. , En de man, nobel en voornaam, had hem geholpen en Albert Leerman* geplaatst gekregen bij de groote Handelsvennootschap in het noorden van het land-Want hij had gevraagd, zoo ver, ver fflO' gelijk te‘ gaan, als het immers kon. En daar zat hij nu. Albert Leermans-Hij wilde niet meer Meyenbeek Leeuwenhuis heeten. Zijn vader had vloek schande over dien naam gebracht. En hij ? Hij haatte zijn vader. Hij vloekte zijn vader. Alles in hem was in op' stand. Hij haatte de stad, waar hij woonde ; de menschen, met wien hij omganf! moest hebben ; het werk, dat hij te vef' richten had. Boven alles haatte hij den naam Meyenbeek Leeuwenhuis. Hij zou voortaan Leefmans heeten. Zóó kende men hem ook op het kantoor. Niemand was op de hoogte: Zelfs de directeur niet. ’t Was ook nie‘ noodig. Hij heette Leermans. En hij voelde, dat die naamsverande' ring op den duur niet vol te houden w3*j Dat stemde hem nóg bitterder. Hij w < *' d e niet den naam vaneen dief draget!j En dan vloekte hij zijn vader weer. Hl* kende niet het woord : „Wie zijn vade 1 of moeder vloekt, diens lamp zal worde*1 uitgebluscht in zwarte duisternis”. (Wordt vervolgd). ---