FINANCIEN (Weekbericht van de Rotterdamsche Bankvereetiiging). Het is niets te veel gezegd, dat het beursverloop hier inde afgeloopen week voor het overgroots deel onder invloed van het rubberestrictieplan heeft gestaan, dat wel eerst Maandag gepubliceerd werd, doch welks publicatie reeds op hel eind der vorige week vrijwel vast stond. Van de vorige week Donderdag af viel dan ook een willige stmming voor rubberaandeelen waar te nemen, die geleidelijk in kracht toenam. Zooals de overeenkomst Zaterdagmorgen ten kantore der Rubber Growers Association te Londen door vertegenwoordigers der rubberproducenten is onderteekend, is zij nog in algemeene termen vervat en behelst zij in hoofdzaak voor de voornaamste productiegebieden (Malakka, Ned.-Indië. Ceylon, Britsch-Indië met Burma, Fransch Indo-China, Brit. N.-Borneo, Sera wak en Siam) gedurende de jaren 1934 een basis-productie (o.a. voor Ned.- Indië stijgend van 352.000 tot 485.000 en voor Malakka van 504.000 tot 602.000 ton), verbod van rubberaanplant, beperking der herbeplanting tot 20 pet van de bestaande beplante oppervlakte, uitvoerverbod van plantmateriaal en het betrekken der Europeesche en Amrikaansche fabikanten in het plan voor het geven van advies inzake voorraden, export-percentages enz. Wat de nadere uitwerking van het plan betreft, zoo wordt deze overgelaten aan de respectievelijke egeeringen der betrokken gebieden, nadat deze haar instemming daarmede hebben betuigd, waaraan wel geen twijfel kan bestaan. Reeds op 14 dezer zal bij den Volksraad van Ned.-Indië een voorstel worden ingediend om voor bevolkingsrubber uit de Buitenbezittingen een uitvoerrecht van 5 cent per pond droge rubber, vermoedelijk onder aanwijzing van bepaalde uitvoerhavens, vast te stellen. Voorts om voorschriften uitte vaardigen ter beperking der voorraden op de ondernemingen. Omtrent de bepalingen der productiebeperking bestaat nog geen zekerheid. Wel verluidt ter beurze, dat met ingang van 1 Juli voor die maand een beperking van 10 pet. zal worden ingevoerd, dat dan voor Augustus 20 pet. en voor September 30 pet. zou bedragen. Volgens berichten uit Indië zou de rubberuitvoer voor 1934 worden vastgesteld op 210.000 ton, hetgeen ten opzichte van het basisquotum van dit jaar, groot 352.000 ton, een beperking van 40 pet. zou beteekenen. Aanvankelijk stond men tegenover de vrij ingewikkelde bepalingen van het plan nogal terughoudend, daar men de portee er van niet direct in vollen omvang kon overzien. Naar mate echter meer bijzonderheden bekend werden, vatte men het meer en meer als gunstigen factor voor de rubbermarkt op, vooral toen de rubberprijs opliep van 515/io tot 7 d„ zijnde de hoogste noteering sinds Mei 1930. Ter vergelijking diene, dat het gemiddelde voor de eerste vier maanden van dit jaar 51 /:ï-j d. heeft bedragen, voor het jaar 1933 37/32 d. en voor 1932 'Vsa d., terwijl op 2 Juni 1932 een laagte-record van l5/8 d. bereikt was. Er is dus we! een krachtige rijzing geweest. Hier ter beurze steeg de prijs per J/j K.G. tot 24J4 cent. Zooals bekend heeft de kostprijs bij de Amterdam Rubber f.o.b. afscheephaven Indië in 1933 11.45 cent bedragen of incl. afschrijvingen op aanplantingen enz. 19.93 cent. Ter beurze redeneert men echter, dat bij een restrictie van b.v. 30 pet. de kostprijs vermoedelijk ook dienovereenkomstig of met ca. 6 cent zou stijgen en dus ca. 26 cent zou bedragen, zoodat zelfs op den tegenwoordigen prijs nog geen winst zou gemaakt worden. Men 'erwach't echter nog een niet onbelangrijk verdere stijging van den rubberprijs (te Londen b.v. wordt reeds rekening gehouden met een prijs van 9 d. per lb.), in welk geval de maatschappijen, die met een kostprijs als die der Amsterdam Rubber werken, een behoorlijke winst zouden maken. Het toonaangevende rubberfonds liep 10 pet. op tet 115 pet., welke rijzing met belangrijke omzetten gepaard ging. Ook in diverse andere rubberaandeelen, zooals Bandar Rubber, Vico, Kendeng Lemboe, Kali Telepak, Deli-Batavia R., Indragiri, Lampong Sumatra, Serbadjadi, Nederlandsch-Noordsche, Rotterdam Tapanoeli, Silau Sumatra, Tjiboeni Tjipongpok enz. was de handel van beteekenis. Eerst later begonnen ook tabakken den invloed te ondervinden van de rubberrijzing. Van de andere afdeelingen vallen nog voornamelijk pctroleum-waarden te vermelden. Koninklijke, die eerst verder waren ingezakt tot 147 pet., herstelden later tot 157 pet., mede onder invloed van de resultaten de Shell Union over het eerste kwartaal 1934, die een verlies van slechts $ 41.091 te zien gaven tegen een verlies van $ 9.239.550 in het overeenkomstige kwartaal van 1933. Dit vormt een gunstigen tengenhanger voor de publicatie der Shell Union over 1933, toen een verlies van $ 5.250.290 werd geleden tegen 4.288.496 in 1932. --- Uit de Graafschap RING VAN CHR. VEREEN. VAN JONGE BOEREN EN TUINDERS „DE GRAAFSCHAP”. D.V. Donderdag 24 Mei a.s. zal in Zelhem de landdag worden gehouden van bovengenoemde ring. De vergadering zal worden gehouden in het gebouw voor Chr. Belangen en aanvangen voormiddags half elf. Naast het openingswoord van den voorzitter zullen inde morgenvergadering de jaarverslagen worden uitgebracht, en verdere huishoudelijke zaken worden afgewerkt. Inde middagvergadering zullen spreken de heeren : Chr. van den Heuvel te Heemstede, over „Een corporatieve Maatschappij”. J. Jans te Almelo, over „Boerderijenbouw en woninginrichting”. O. C. van Heinessen te Ede over „Pluimveeteelt”. Verder zal een leerares van het Huishoudonderwijs spreken overeen onderwerp in verband met de boerinnenorganisatie. --- AALTEN – Gevonden voorwerpen : een Oost-Indische duif; een rijwielsleutel ; een doublé ring ; een grijze jas ; een blauwe mantelceintuur ; een belastingmerk in étui. Inlichtingen op het politiebureau. Zaterdagavond heeft de heer H. J. de Lijn op de Hoogestraat alhier een geheel naar de eischen des tijds ingerichte kapperszaak geopend. De winkel, waar vroeger de meubelzaak van den heer Lensink gevestigd was, is voor dit doel geheel omgewerkt en leent zich voor de inrichting op zeer bijzondere wijze. Het geheel ziet er, met een drietal scheerstoelen, keurig uit en we twijfelen niet of de klanten zullen in deze zaak niet uitblijven. lUE:« De heer Lamers heeft, eveneens Zatcrdagavnml. inde Dijkstraat een zaak ge‘,,',jopei)d in tabak, sigaren en sigaretten, terj.wijl tevens diverse koeksoorten verkrijgbaar zijn. Ook deze winkel lokt aan door smaakvolle aankleeding. ))(. We wenschen de nieuwe zakenmen-Vlschèn,'iin onze gemeente van harte succes. – Zaterdagavond omstreeks 9 uur heeft op de hoek Hoogestraat—Landstraat een aanrijding plaats gehad, tusschen een motorrijder en een wielrijder. Het voorwiel van het rijwiel werd ernstig beschadigd, terwijl het verder geen ernstige gevolgen meebracht. De Ruiter-demonstratie wordt a.s. Donderdag (Hemelvaartsdag) gehouden door de landelijke rijvereenigingen te Aalten en Varsseveld. Gezien het programma belooft ook deze demonstratie weer alleszins belangrijk te worden en we wekken onze lezers gaarne op om de resultaten van deze mooie sportbeoefening te gaan ■ zien. In December 1932 is er alhier een inbraak gepleegd, en in Juli 1933 werd er j in dezelfde plaats bij een ander ingebroken. Het waren voornamelijk vinger- j afdrukken die B. K., 33 jaar, grondwerker! alhier, als den dader aanwezen. Hij werd dan ook door de rechtbank te Zutphen veroordeeld tot 6 maanden gevangenisstraf welk vonnis door het Arnhemsche Gerechtshof werd bevestigd. Vereeniging voor Ziekenhuisverpleging enz. De Vereeniging voor Ziekenhuisverpleging en Ziekenvervoer hield gisteravond inde Sociëteit haar jaarvergadering. De Voorzitter, de heer Jos. Driessen, i opende de vergadering met een woord van welkom. Na het goedkeuren der notulen, bracht de heer H. J. Driessen het financieel verslag uit. Hieruit bleek dat de inkomsten bedroegen aan contributie ƒ 4410.50 ; aan inleggeld ƒ 57. ; aan diversen ƒ 171.59; totaal ƒ 4639.09. De uitgaven waren o.m. aan vervoerkosten ƒ 409.16 ; aan verpleegkosten ƒ 1554.68 ; aan operatiekamer ƒ 244.50 ; aan radiologisch onderzoek ƒ 282.22 enz. Het totaal overschot bedroeg ƒ 1376.39J4 dat is overgebracht naar de rekening kapitaal. ; De heer G. W. Vaags bracht hierna het jaarverslag uit. We memoreeren hieruit het volgende : 1933 was een gunstig jaar. Er werden 33 leden ineen ziekenhuis t ‘opgenomen met 499 verpleegdagen. Deze getallen waren in 1932 resp. 50 en 812. Opmerkelijk is het dat het gemiddelde aantal verpleegdagen de laatste jaren get ieidelijk terugloopt. In 1931 was dit gemiddelde 18.1, in 1932 16.2 en in het afgeloopen jaar 15.1. Van de 33 patiënten waren er : 18 met minder dan 14 verpleegdagen, totaal 173 dagen ; 13 met meer dan 14 en minder dan 30 dagen, totaal 255 dagen ; 2 met meer dan 30 dagen, totaal 71 dagen- Het aantal verzekerden stijgt langzaam en bereikte op 31 Dec. 1.1. de 2685. Telkens hoort men nog weer van patiënten die naar een ziekenhuis zijn gebracht en .s/npg geen lid van Steunt Elkander zijn. Het is Geitelijk onbegrijpelijk, dat voor de zeer lage contributie van ƒ 1.50 per 3 maanden voor een heel gezin, er niet veel meer verzekerden zijn. Zoo het zich laat aanzien, zal 1934 niet zoo voordeelig worden. Men heeft n.l. tot heden reeds 29 patiënten gehad (meer dan in één jaar te voren in deze maanden), terwijl het totaal aantal patiënten in het afgeloopen jaar 33 was. Beide functionarissen oogstten bij monde van den Voorzitter den bijzonderen dank der vergadering. De bestuursverkiezing had tot resultaat dat de heeren J. Heitmeijer, H. J. Wikkerink en G. W. Vaags, allen aftredend, werden herkozen. Het inleggeld werd weer vastgesteld op ƒ Aangenomen werden de volgende voorstellen : a. 50 cent per door de Vereen, betaalde verpleegdag extra te vergoeden, ter bestrijding van de onkosten van ziekenbezoek (voorloopig voor 1 jaar). b. Leden die wegens wanbetaling geroyeerd zijn, weer toe te laten als lid wanneer zij : le. overleggen een bewijs van hun huisarts, dat er op dat oogenblik niet een aanleiding voor een opname ineen ziekenhuis voor één der gezinsleden bestaat ; 2e. zij het gewone inleggeld betalen. Ook moeten zij den gewonen wachttijd doormaken. Besloten werd om dit jaar ƒ 500. in het reservefonds te storten. Het fonds wordt daardoor ruim ƒ 4000.—. Bij de rondvraag werden diverse punten ter sprake gebracht. Zoo werd er op gewezen, dat bij verhuizing zonder extra kosten, zonder wachttijd enz. overschrijving naar een andere vereeniging in het verband aangesloten kan plaats hebben. Voorts wees de secretaris er op, dat bij ziekte de contributiekaart getoond moet worden. De heer J. Heitmeijer dankte de Voorzitter voor de activiteit die hij steeds betoont (applaus), hetgeen deze wederkeerig overbracht aan het geheele bestuur (applaus). Nadat de Voorzitter de vergadering voor de opkomst en de bode voor zijn vele werk had bedankt, volgde sluiting. BARLO. * Bij het korte maar hevige onweer van Donderdagnamiddag werd de woning randen landbouwer te Sligte door het Hemelvuur getroffen. Een gedeelte van den achtergevel werd afgerukt, terwijl een aantal pannen werden verbrijzeld. Bij den landbouwer Luiten trof het hemelvuur de atenne der radio en werd inde woonkamer eenige schade aangericht. Verder werden, voor zoover bekend, een viertal boomen getroffen. --- UIT HET PARLEMENT TWEEDE KAMER. Liberale ontploffingen. Wij hebben de laatste dagen niet zonder verbazing gelet op verschillende „ontploffingen” inde liberale pers. Zij is erg boos op Dr. COLIJN. Waarom? Wel, bij de erfenis van Mr. Verschuur als Minister van Economische Zaken bevindt zich ook het voorstel om inden crisistijd de Zondagsverkoop der winkels wat uitte breiden. . , , MINISTER COLIJN wil dat met met de Kamer behandelen. Wij hadden van hem niet anders verwacht, ook al zit de schoen wat gewrongen bij de „Kabinetspolitiek”, waarvan Mr. Verschuur hier gewaagd heeft. Doch dat is meer een interne kwestie. Dr. Colijn doet het niet. De liberale pers is daar kapot van. Zij stelt het nu ongeveer voor, alsof het wel en wee van den heelen middenstand er van afhangt, of men ’s Zondags een paar uur langer mag verkoopen. En de liberale aap komt het best uit den mouw, als men de uitvallen hoort en leest over „de onderdrukking dooreen kleine minderheid” en „over het zich niet willen laten ringelooren dooreen kleine Calvinistische minderheid”. .. . ' ’t Is alles heel fraai en een ding is wel heel duidelijk, dat hun anti-sociale gezindheid hier den liberalen weer erge parten speelt. Ze willen het liefst den heelen Zondag alles open ! Gelukkig, dat die heeren in Nederland de lakens niet meer uitdeelen. De Winkelsluitingswet. Toch zal de Kamer de Winkelsluitingswet eerlang onder handen nemen, om haar met de regeering technisch te herzien, d.w.z. met het oog op de gebleken leemten. Dat is dus niet het ontwerp inzake den verruimden Zondagsverkoop. Hiertegen blijkt Dr. COLIJN geen bezwaar gehad te hebben. Dat is in ieder geval beter dan het initiatief-ontwerp van den liberalen Dr. Vos, dat niet alleen technisch niet eerste klas is, maar ook absoluut geen kans had om ooit wet te worden. Dat de Kamermeerderheid dan ook weigerde op de agenda te zetten. Inde week voor Pinksteren wordt dan deze technische herziening der Winkelsluitingswet behandeld, na de afdoening der Begrooting vari het Landbouwcrisisfonds, die ook een heele kluif is. De heeren worden dus bediend. Een R.-K. verklaring. Woensdag, vóór de stemming over de verschillende moties inzake den werkloozensteun in Twenthe, enz. hebben we één ding gemist. Wij hebben niet gehoord de verklaring, die Mr. AALBERSE, de president der R.-K. fractie, namens bijna heel zijn fractie heeft afgelegd. Dat wij haar niet hoorden, was met direct onze schuld. De journalisten worden inde Kamer geroepen dooreen schel. Zoo lang deze niet gaat, blijven zij praten en rooken. Ditmaal ging de schel niet, maar kwam plotseling de boodschap : de Kamer is reeds aan het vergaderen. Wij stoven naar boven, doch eerst den volgenden dag merkten we, dat we gemist Die verklaring van Mr. AALBERSE lijkt ons, voor de kennis der politieke situatie van’ wel zooveel belang, dat wij haar hier speciaal nog vermelden. Zij luidde .als volgt: Met betrekking tot het belangrijkste punt, dat ik ter sprake heb gebracht : het dienstbaar maken vanuit te voeren werken aan de verhooging van de economische| weerbaarheid en de weerkracht van ons land, heeft de Regeering verklaringen afgelegd, die ons wel is waar niet geheel bevredigd hebben, maar toch de mogelijkheid openlaten, dat zij zal voortgaan op den weg en inde richting, als door ons noodzakelijk geacht. De Minister van Sociale Zaken heeft zijn betoog aldus samengevat : er zal niet meer gewijzigd worden dan datgene, waartoe de loonfluctuatie, hetzij de nood dringt. Het een met het ander in verband beziende, niet het minst in dit opzicht, dat de nood vermindert, naarmate het doel, dat de Regeering zich stelt, meer wordt genaderd, blijven wij op het standpunt staan, dat de door de crisis getroffenen zoo goed mogelijk ondersteund moeten worden, rekeping houdende, zoowel met het no'odzakelijk minimum voor levensonderhoud, alsook met den algemeenen economischen toestand. Dit is dus ook ons standpunt ten aanzien van dein Twente getroffen regeling. Instemming betuigen wij inzonderheid met de toegezegde verbetering in den steun voor de groote gezinnen. Daar onze wenschen met betrekking tot den steun en de loonregeling inde werkverschaffing bij het debat duidelijk onder de aandacht der Regeering zijn gebracht, hebben wij geen reden om aan de voorgestelde moties onze stem te geven. Wel zullen wij dit doen aan het wetsontwerp inzake de werkverruiming. Deze verklaring lijkt ons niet zonder gewicht. Het crediet aan den Middenstand. Z.h.s. en na niet lang debat heeft de Kamer aanvaard het ontwerp van MINISTER OUD, dat een Memoriepost op de Begrooting voor 1934 plaatst als garantie voor credieten, die de Nederl. Middenstandsbank zal verleenen aan volwaardige middenstandsbedrijven, die daaraan behoefte hebben. Voor deze garantie heeft de Regeering in maximum een 2 millioen beschikbaar. Door verschillende sprekers werd instemming met dit ontwerp betuigd, o.a. door de heeren ZIJLSTRA (A.R.), BAKKER (C.H.) en EBELS (V.D.). Er waren er ook, die meer voor den middenstand \yilden. Och, dat wilden ze feitelijk allen wel. De heer DROP (S.D.) achtte de grondslag van het ontwerp te beperkt en van verschillende zijden werd gevraagd, hoe het nu inde praktijk met deze credietverleening zal gaan, want daarop komt het aan. Men was ook een weinig bevreesd voor het feit, dat alles over de Nederl. Middenstandsbank zou loopen. Doch MINISTER OUD nam die vrees weg. Op aandrang van den heer TEULINGS (R.K.) zal hij nog eens bezien de mogelijkheid om andere banken niet geheel uitte schakelen en overigens wordt de credietverleening geheel objectief toegepast en wordt het begrip middenstand zoo ruim mogelijk genomen. Wat de rente en de onkosten betreft, koja de MINISTER nog niets zeggen. Hier moet de praktijk spreken, doch z.i. dienen beide zoo laag mogelijk te zijn. Hij erkende ook, dat dit niet was „de” oplossing van den nood van onzen middenstand, maar eenig soulaas kan door deze credietregeling toch stellig worden gebracht. Gelijk gezegd, is het ontwerp z.h.s. aangenomen. De versobering van den Raad van State. Zonder stemming, ja zelfs zonder debat, is aanvaard de versobering bij den Raad van State. Het aantal leden wordt teruggebracht van 14 op 10 (er zijn reeds 2 vacatures, dus het aantal is thans 12), het aantal Staatsraden in buitengewonen dienst daalt van 15 op 10 en de leeftijdsgrens voor leden van den Raad van State, die men er nu niet kent, wordt 75 jaar. Voor de nu zittende leden geldt deze echter niet als verplicht, er zijn er dan ook bij van over de tachtig. J. H. --- BUITENLAND OVERZICHT. Polen en de stad Dantzig. Frankrijk en Rusland. De Poolsche condities voor toelating van de Sovjet-Unie inden Bond. In Zuid-Amerika. Columbia en Peru. Dat het tusschen Frankrijk en Polen weer botertje werd tot den boom, was een gevolg van Barthou’s reis naar Warschau. In dit opzicht was men te Parijs wat minder gerust. Maar nu werd bereikt, dat beide landen weder samengaan in hun verzet tegen Duitschlands herbewapening en de beperking der weermacht van de andere landen. Het viel te verwachten, dat Engeland en Italië wat slecht te spreken zouden zijn over het resultaat, te Warschau verkregen. En de verstandhouding tusschen Polen en Duitschland, nu die vooral kwam er mee in ’t gedrang. Uit de Duitsche pers moet de ontstemming al heel klaar zijn gebleken. Maar het meest kwam die te Dantzig nadien aan den dag. Tusschen deze stad en Polen is bij den vrede van Versailles een nauwe band gelegd, dien de Dantzigers, pur-sang Duitschers ais ize' zijn, uiterst knellend aanvoelen. Het Duitsch-Poolsch verdrag, eenigen tijd geleden aangegaan, deed de hoop rijzen, dat de verhoudingen in dezen nog wel eens anders gingen worden. Die verwachting is thans echter heel wat getaand. En het was bij gelegenheid van het één-Mei-feest te Dantzig, dat de nationaal-socialistische gouwleider, Forsten, ineen redevoering daaraan uiting gaf. Al de grieven van Dantzig tegen Polen deed Forsten de revue passeeren. Om dan als slag op de vuurpijl te memoreeren, hoe Dantzig Duitsch was en Duitsch is en Duitsch zal blijven. Het Duitsch karakter van de stad, politiek, cultureel en economisch, zal nimmer uitte roeien zijn. Forsten wees er op, hoe Dantzig weerloos is, maar steeds zal vasthouden aan de verdragen en die zullen haar wapenen zijn. Die verdragen heeft Polen na te leven, wil het voorkomen, dat Dantzig zich genoopt zal zien naar zijn zelfstandigheid te grijpen en- den bestaanden geestelijken band, waarmee de bevolking aan Duitschland is gebonden, ook naar het uiterlijke te herstellen. Forsten gebruikte wel scherpe bewoordingen. In Dantzig zelf sloegen ze geweldig in. En in Polen hadden ze de uitwerking vaneen kaakslag. Heeft Forsten zoo vraagt men te Warschau zich veilig gevoeld achter Duitschland, dat hem inspireerde. En vergeet men te Berlijn, dat er ook nog zoo iets is, als een Duitsch-Poolsch verdrag. Voorts wil de regeering van Dantzig den eisch der Nat. Soc. partij in Duitschland nog wat klem bijzetten, dat de stad weer bij het Rijk wordt gevoegd ? Toch is er reden, om Polen er bij te bepalen, dat het zelf tot misnoegen aanleiding gaf door zijn uitgesproken toenadering tot Frankrijk, wat betreft de Duitsche herbewapening. * * * Genève met de ontwapeningsbeweging dagen weer aan den einder ! .In het Engelsche Lagerhuis hoopt de regeering de volgende week nog eens haar meeningen uiteen te zetten. Van Rome zijn geen nieuwe voorstellen te wachten. Mussolini heet tamelijk tevreden over de verbeterde betrekkingen met Frankrijk. Men zou zoo zeggen, dat moet de besprekingen te Genève allicht gunstig beïnvloeden ! En Frankrijk wacht op de heropening der Ontwapeningsconferentie. Als het nu maar gelukte Sovjet-Rusland mee te doen werken. Barthou moet in die richting met den Russischen gezant te Parijs gesproken hebben. Met Moscou valt immers behoorlijk te praten, wat betreft de Fransche buitenlandsche politiek ! A11een...... wat baat dit, zoo de Sovjetunie buiten de Volkenbond blijft. Te Warschau heeft Barthou deze zaak wel behandeld. Maar Polen maakte voor Ruslands toetreding tot den Bond twee condities. Zelf wilde het dan, evenals Rusland, een vasten zetel hebben inden Raad. En voorts in 1919 heeft Polen de verplichting op zich moeten nemen om de .minderheden te beschermen. Zoo wilde het nu, dat de Bond tot een conventie zou komen, waarbij aan al de leden dezelfde verplichting werd opgelegd. De kneep zit namelijk hier, dat Polen gaarne de promotie tot groote mogendheid zou maken. Er zal genoeg aan vast zitten, daaraan valt allerminst te twijfelen. Frankrijk is alleen geen baas ; Italië en de anderen zijn er ook nog. Want het heet pu wel, dat Parijs en Rome elkander wat meer naderden. En een reisje, dat Barthou naar de eeuwige stad zou kunnen doen, ware Mussolini allicht niet onwelkom. Maar hiermede is de eigenlijke kwestie, door Polen aan de hand gedaan, nog geenszins de wereld uit. * * * In Zuid-Amerika bleef het tusschen Bolivia en Paraguay tot op heden nog hommeles wat betreft het Gran Chaco-gebied. Gelukkig echter staat het er wat beter voor met Columbia en Peru, ook twee Zuid-Amerikaansche staten die bakkeleiden over het Letitia-gebied. Columbia beschouwde dit als een deel van zijn grondgebied. Maar Peru had er het oog op laten vallen en slaagde er zelfs in het in zijn macht te krijgen. Maarde Volkenbondsraad meende dit toch te moeten stuiten. Liet hij een en ander maar geworden, dan moest het op een oorlog uitloopen tusschen genoemde twee staten. Hij stelde derhalve een Volkenbondscommissie in, welke voorloopig het bestuur over Letitia voeren zou. Dan konden partijen intusschen besprekingen met elkander voeren en zien het eens te worden. Toen trok Peru zijn troepen uit het betwiste gebied terug. De commissie heeft nu een jaar bijna de bestuurstaak verricht. De besprekingen hadden plaats onder presidium van Brazilië’s minister van buitenlandsche zaken. In begin 1934 leek het of deze zouden blijven steken, er kwam geen schot in. Scherper kwamen Columbia en Peru weder tegenover elkander te staan, terwijl eerstgenoemd land dreigde zelf het bestuur over Letitia weer in handen te zullen gaan nemen. Hier kwam Peru vervolgens tegen op ; zoo de conferentie van Rio de Janeiro mislukken mocht, zeide Peru er voor te zijnde Volkenbondscommissie opnieuw het bestuur over Letitia op te dragen. Nog ingewikkelder werden de verhoudingen door de militaire maatregelen der betrokken staten. Het verdere verloop der kwestie nam evenwel in April j.l. een onverwacht gunstige wending. Toen de commissie voornoemd nog weer eens bijeen wilde komen, bleek dit ten slotte onnoodig, naar de Braziliaangche minister van Buitenlandsche zaken, voorzitter der conferentie (te Rio Janeiro, haar deed weten. De hoopwas er nu, dat de kwestie binnen korten tijd grondig zou zijn opgelost. Als dit waar mocht blijken, zou dit voor den Volkenbondsraad een triomf van beteekenis zijn. Van waarde ook in verband met het nog steeds hangende vraagstuk van het Gran Chaco-gebied. --- LANDSBISSCHOP WIL EEN EENHEIDSKERK. De landsbisschop der Duitsche Evangelische kerk in Thiiringen, bisschop Sasse, eender warmste medestanders van den rijksbisschop, verklaarde dezer dagen op een meeting van de geloofsbeweging der Duitsche Christenen te Weimar, dat de kerk en het kerkelijk leven door het nationaal socialisme volkomen „gelijkgeschakeld” moet worden en er een eenheidskerk moet komen. „De kerk”, aldus bisschop Sasse, „behoort tot de idee der totaliteit. De kerk kan niet anders behandeld worden dan andere geestelijke terreinen. Dat is, zoolang onder het Duitsche volk nog twee confessioneele zuilen staan (Evangelisch en Roomsch-Katholiek)., kan vaneen kerkelijke eenheid niet gesproken worden. De geweldige idee van het nationaalsocialisme zal echter doorbreken en de eenheid (van Protestantsch en Roomsch-Katholiek, Red.) afdwingen. De strijd, waarin de kerk in onzen historisch zoo grooten tijd zich bevindt zal worden voort gezet, tot een nieuw resultaat uit den strijd voortgekomen is. Dit nieuwe resultaat is en zal zijnde ééne Duitsche Christelijke kerk, die wijde Duitsch-Christelijke Nationale kerk noemen”. De diverse kerkelijke bladen citeeren deze verklaring. De bladen der belijdenissynodes merken op, dat bisschop Sasse nu eerst recht duidelijk maakt, waartegen de belijdenissynodes zich verzetten moeten. De „Duitsche Christenen” zeggen wel, de belijdenis onaangetast te laten, als ging het alleen om zaken van uitwendige orde, maar (aldus „Unter dem Wort”) „of de kerk Evangelisch of Roomsch-Katholiek is, het is hun eenerlei, als ze den staat maar dient.” ---