Propaganda voor hef C. N. V. In tal van plaatsen houdt het C. N- V. thans propaganda-vergaderingen, waarin steeds gesproken wordt over bovenstaande onderwerpen. Dinxperlo was in ons gewest de eerste. We geven daarvan uitvoerig verslag en we kunnen dan ten opzichte van de andere plaatsen met korte mededeelingen volstaan. De heer A. Kooy te Amsterdam sprak over : Wat verkregen werd. De weg vóór ons. lijkte ellende wordt,-een geestelijke "ver-rf warring. Een nieuwe . maatschappijvorra. moet ontstaan, zoo suggereert men de massa en de Overheid houdt die tegen. Men bedenkt, dat als die nieuwe maatschappij vorm komt, het dan , ook geheel anders zal gaan, als men zich wel inbeeldt. Zooals Prof, Aalders het onlangs nog zeide dat er op elk terrein is een geheele ontwrichting, omdat er een loslaten is van de Bron der H. S. over het geheel. In werkelijkheid : de fabrieken, technisch geoutilleerd, zijn zwijgen. De wetenschap heeft met de belemmeringen van het productensysteem niet gerekend. Op zelfbehoud bedacht zoeken de verschillende staten bescherming achter de tolmuren. Daar de productie, dat het ruilmiddel moet zijn wordt stopgezet, raakt het bedrijfsleven in de: knel en worden maatregelen getroffen, die de lasten verzwaren. De Regeering staat machteloos. Wij hebben geen afzet voor onze agrarische producten. Voor 70 pet. gingen ze naar het buitenland. Er v/ordt nu zelfs minder uitgevoerd, dan er binnenkomt. De taak der regeering nu is de sociaal zwakken te steunen en daarnaast nieuwe bronnen aan te boren om het welvaartspeil op hoogte te brengen. Zij kan evenwel zeer weinig doen, daar zij afhankelijk is van andere landen. En de massa suggeieert men, dat de Staat zich met alles moet bemoeien. Dat gaat niet. Denk slechts aan de Landbouwcrisiswet, tot welk een groote onkosten deze leidt. Zij, die vroeger van dergelijke maatregelen niet wilden weten, voeren thans den hoogsten toon. Dit alles maant ons tot voor zichtigheid. Biddend werkende ook omgekeerd. In deze- moeilijke tijdsomstandigheden wil men het overeen andere boeg werpen doch de doorbuiging, zooals wij die gezien hebben in Italië, Rusland en Duitschland, leert ons, dat het gevoel aan de kant wordt gezet en er met de moraal niet meer wordt gerekend. Bij de dictatuur is Gods gezag ondergeschikt aan den Staat. De Chr. vakbeweging heeft dan ook in deze tijden bijzonder toe te zien, dat Woord en beginsel der H. S. het richtsnoer der beweging blijven. Met het beginsel voorop, dienen we te zorgen voor •de sociaal zwakken' en nv verschillende ' Commissiën is zij daartoe werkzaam. Alhoewel de tijden donker zijn, voor den Christen straalt het Eeuwig Onuitbluschbaar Licht van Gods almacht. Dat doet standhouden en bemoedigt.. Hij .blijft de bnvèranderlijTCe en de Getrouwe. Daarom dient* eV recht en . gereöHtigjheidi té ’worden gestreden, en de geschiedenis.leert ons, dat trots hel niet waardeeren van dezen arbeid en het hooriende: Wat willen deze amechtige Joden ? de zege ons zal zijn. Niet inden weg van den klassenstrijd. Gebleken is, dat de belangen van alle arbeiders inden weg der Chr. organisatie het meest gediend worden. Voor ons toch staat er : Heb God lief boven alles, en Uwen naaste als uzelven. Van de overzijde kan men wel zeggen, dat door hun actie al .de tot standgekomen verbeteringen er zijn gekomen. De bewijzen zijn er voor het tegendeel. Talma werd doodgemarteld. De ziektewet, inde Kamer aangenomen, kon het Staatsblad niet bereiken en men moest nog 12 jaren op de uitvoering wachten. En men zeide wel : De wet ging ons niet ver genoeg, maar zoo stelt men zich steeds tegenover de massa. Daarom heeft de Chr. Vakbeweging in deze tijden een zware maar ook een heerlijke taak. Van God het verwachtende staan wij niet in eigen kracht, en is het beter langzamerhand de belangen van volk en arbeiders te dienen. Als- arbeiders hebben wijde gemeenschap te dienen, opdat in dezen de eere Gods tot haar recht kome, maar dit geldt ook voor den werkgever. God maakt geen onderscheid. Het is een verkeerde uitlegging van den Bijbel om de Chr. vakbeweging te keeren met tal van uitspraken uit zijn verband te .nemen. De oplossing aller vragen is als het goud inde ertsklomp, inde H. S. weergegeven. Onze strijd is moeilijk ; wij zijn gebonden aan Gods Woord en de wereldling is vrij. Desniettegenstaande dienen we te getuigen. De mensch met zijn illusies verzinkt in het niet. God daarentegen, wil dit nooit vergeten, verlaat u niet. In ’t onderhouden van Zijne geboden is zegen te verwachten. Daarom de strijd aangegord tegen de geweldhebbers dezer eeuw, wier streven uitloopt op de dictatuur. Voorts trachten zooveel mogelijk te behouden, wat we mochten bereiken. Onze kinderen dienen we, als het toekomstig geslacht te leiden in Zijne wegen en Godin den hemel zal in ’t einde ons in dezen strijd doen triumfeeren. --- WAT VERKREGEN WERD. Het Chr. Nat. Vakverbond mocht dit jaar haar zilveren jubileum vieren. Het geheel stond in het teeken van de grapte dankbaarheid aan God voor wat Hij in deze organisatie heeft wdlen geven. Spr. hoopt dat het gesproken woord de actie ter plaatse voor de a.s. propaganda moge verdubbelen. De vrijheid der Fransche revolutie inde 19e eeuw voor het individu in principe heel mooi, was inde praktijk verderfelijk. De patroon was vrij zijn arbeiders in dienst te nemen tegen een zeer miniem loon met lange arbeidsdagen. De fabriek was primitief ingericht. De arbeidsregeling was beneden peil. Door de toename der techniek en door teruggang der huisindustrie was de arbeider wel gedwongen, op de fabriek zijn toevlucht te zoeken. Vrouwen en kinderen moesten mede helpen op de fabrieken om het loon eenigermate te. doen stijgen, De verkeerde verhoudingen deden den drang naar organisatie geboren worden en in 1870 ontstond ’t algem. Ned. Werkliedenverbond dat den socialistischen kant uitging en steeds verder afweek. De syndicalisten stuurden de organisatie in eene richting, waarvan een groot deel niet gediend was. In 1893 ontstaat de eerste Ned. Vakcentrale. De geschiedenis heeft geleerd dat in Nederland dat niet bestaan kan. Zelfs voor de S. D. A. P. ging het te veel in anarchistische lijn, zoodat zij in 1903 zich afscheidden tot een nieuw Nationaal Arbeidssecretariaat. De schoolstrijd was mede oorzaak, dat de oogen opengingen en dat mannen als Kater en Poesiat in 1876 medewerkten tot de stichting van Patrimonium. De vakorganisaties vormden hier meer een onderdeel wat op den duur niet bestaanbaar bleek. Ook op Chr. terrein bleek er splitsing. Zoo waren er te Amsterdam drie metselaarsorganisaties, uitgaande resp. van Patrimonium, de Chr. Werkliedenbond en de Ver. Maarten Luther ! De begeerte om zich vaksgewijze afzonderlijk te organiseeren treedt’méér en meer naar voren en het in 1901 opgerichte Chr. Nat. Arbeidssecretariaat brengt eenig contact. Unitas gaat voor en in 1905 kwam de eerste zelfstandige Chr. organisatie. Doordat Unitas meer inhoud inde chaos brengt, ontstaat 1 Juli 1901 het Chr. Nat. Vakverbond, dat het centralepunt van de protëstantsch-Christèlfjke Vakactie moet zijn. Het aanvaardt de Chr. beginselen en verwerpt mitsdien den klassenstrijd. Opzettelijk werd aanvankelijk een interconfessioneel standpunt ingenomen omdat ook de toetreding der R.-K. organisaties begeerd werd. Deze centraliseerden zich in hetzelfde jaar afzonderlijk. Aan de hand van cijfers wórdt de groei van het C. N. V. aangetoond. Voorts wordt den veelomvattenden arbeid van het C. N. V. naar voren gebracht. We noemen de eigen drukkerij, het t.b.c.-fonds Draagt elkanders lasten, het Fonds bij staking en uitsluiting, het Fonds voor een eigen gebouw, de exploitatie van vacantie-oorden, het oprichten van den Chr. Besturenbond in 1933. Veel is middellijk mede door den arbeid van het C. N. V. gekomen. We denken o. tn. aan den Hoogen Raad van Arbeid, de Raden van Arbeid, en de Contactcommissie voor werkloozenzorg. De Chr. Vakcentrale mocht veel bereiken. Denk o. m. aan de Ziektewet en de arbeidswetgeving, de hitkeeringen aan werkloozen, de sie voor het jeugdwerk, enz. Bij een 25 jaren terug is er veel veranderd. Het godsdienstig, zedelijk en stoffelijk welzijn van den werkman werd behartigd. Principieel werd de strijd aangebonden tegen den klassenstrijd. Op dien weg hopen wij voort te varen. Spr.’s wensch is dat God het moge geven, dat door den arbeid der Chr. Vakbeweging in het maatschappelijk leven het meer en meer moge komen tot een omzetting inden geest der H. Schrift en als bij de Bedrijfsraden van onderen op inde verschillende instellinT gen met de beginselen uit Gods Woord rekening moge worden gehouden. Met het „U alleen U loven wij”, enz. besloot spr. zijn toespraak. De heer L. Oosterbos, Hoofdbestuurder van den Chr. Fabrieks- en Transportarbeidersbond te den Haag, had vervolgens tot motto : --- DE WEG VOOR ONS. We moeten niet zien naar hetgeen achter ons is, aldus spreker. Toch komen er telkens mijlpalen, die ons een blik doen herpen op het verleden. Zoo is het ook bij de Chr. Vakbeweging. Spreker wenschte niet een profetische blik op de toekomst te werpen, deze is voor ons verborgen en alleen bekend bij Hem, in wiens hand ons leven is. Spreker wilde de dingen zien, *ooals ze zijn. Donker is de toekomst op maatschappelijk terrein. Het 6e crisisjaar zijn we ingegaan met ongeveer een 400.000 werklozen. Veleo huisvaders zouden gaarne in het onderhoud,.van hun gezin willen voorben en vele jonge menschen, die gaarne tot een gezinsleven zouden willen komen, jden zich hun idealen ontnomen. Er heerscht diepe teleurstelling en groote armoede, tengevolge van de ontwrichting van het maatschappelijk leven. De stoffe- --- Installatie van den heer G. J. J. Wouters als burgemeester van Eibergen. Eerst een korte raadsvergadering. Maandagmiddag vergaderde de raad. Voorzitter de Loco-burgemeester Krajenbrink. Weth. Beyer is nog afwezig wegens ziekte, de zetel van de heer Prakke is onbezet. Van het gemeentehuis wapperde de Vaderlandsche driekleur, de tafels inde raadszaal zijn voor deze gelegenheid van bloemen voorzien. Op de publieke tribune hebben een groot aantal belangstellenden plaats genomen, o.w. de burgemeester van Borculo en Groenlo, vele Eibergsche notabelen, de gemeenteambtenaren met hun echtgenoten en een aantal personen uit de vroegere gemeente van de heer Wouters, w.o. de beide wethouders van Wamel. Nadat de VOORZITTER de vergadering had geopend en de notulen zijn vastgesteld, wordt voorgelezen een schrijven van den heer Commissaris der Koningin, begeleidend een Kon. Besluit, waarbij de heer G. J. J. Wouters, burgemeester der gemeente Wamel, tot burgemeester van Eibergen is benoemd, ingaande 1 November 1934. Deze stukken worden voor kennisgeving aangenomen. Ingekomen is verder een schrijven van den heef Prakke, waarbij deze mededeelt dat hij ontslag neemt als raadslid. De VOORZITTER dankt den heer Prakke voor alles, wat door hem als raadslid in het belang der gemeente is gedaan, waarna hij de heeren Assink en Timmen verzoekt de geloofsbrieven van het nieuwbenoemde raadslid, de heer Duhoux, te willen nazien. Nadat hieraan is voldaan, adviseert deze commissie bij monde van den heer Assink tot tpelating te besluiten. Aldus besloten. Ambtenaar Burgerlijken Stand. Overgegaan wordt hierna tot benoeming vaneen ambtenaar voor den Burgerlijken Stand. De voordracht luidt : .1. G. J. J. Wouters ; 2. A. J. Krajenbrink. Nadat de heer ORDELMAN nog heeft opgemerkt, dat hij reeds herhaaldelijk heeft opgemerkt dat z.i. het werk voor den burgerlijken stand kosteloos door de ambtenaren moet worden verricht, daar deze toch voor hun werk als ambtenaar betaling genieten en dat hij bij de e.v. begrooting weer met dat voorstel zal komen, wordt met alg. stemmen de heer Wouters benoemd. Onderhoud ambtswoning Burgemeester. B. en W. stellen voor de ambtswoning voor den Burgemeester op te knappen volgens ontwerp plan, waarvan de kosten op ƒ 1 HO zijn geraamd. Verschillende heeren vinden dit bedrag, erg hoog en zien er niet alleen onderhoud in, doch ook verbeteringen. De heer TEN CATE stelt voor het uitgetrokken bedrag voor inrichting badkamer (ƒ 220) te laten vervallen, daar door- gaans huurders zelf daarvoor moeten zorgen. Onder deze bepaling wordt het voorstel BDen W. na eenige discussie aanvaard, nadat nog is besloten dat het totaal bedrag, dat nu tot ƒ 920 is teruggebracht, niet zal mogen worden overschreden. Hierna is het voornaamste punt der agenda aan de orde, de installatie van den nieuwbenoemden Burgemeester. De VOORZITTER verzoekt den heeren ten Cate en Timmen den heer Wouters wel bij zijn hotel te willen afhalen. De vergadering wordt intusschen even geschorst. Enkele oogenblikken later worden de Heer en Mevrouw Wouters met hun dochter binnengeleid inde raadszaal. Nadat met de raadsleden is kennisgemaakt en de voor hen bestemde zetels zijn ingenomen, wordt door loco-burgemeester Krajenbrink de installatie verricht, waarbij hij de volgende rede uitsprcckt : Hooggeachte Heer Wouters, Het heeft Hare Majesteit de Koningin behaagd U als Burgemeester van Eibergen te benoemen en ik wensch U daarmede geluk en een gezegende loopbaan. Dat deze functie inde tegenwoordige tijdsomstandigheden een ambt is dat zeer veel van den persoon vergt, ;zal wel ieder gevoelen. Dit klemt temeer nu de Regeeringsmaatregelen meer en meer gaan in de richting van datgene, waarin vroeger het Dagelijksch Bestuur en de Gemeenteraad het laatste woord hadden, terwijl nu van hoogerhand veel vrijheid is ontnomen, wat ook in onze gemeente als een drukkende, last wo.rdt gevoeld. VJ De crisis. di,e.f>vij doormaken:,/ wo.rdt ! steeds meer critiek, ndar gelang ,er vóór verschillende crisismaatregelen meer geld moet worden gevoteerd, waardoor de gemeenten steeds meer het evenwicht verliezen. i Ook onze gemeente is hieraan niet ontkomen en de werkloosheid, die overal groote zorgen baart, heeft ook hier haar stempel gezet op de financieele uitkomsten der gemeente. De groote landbouwbevolking in onze gemeente, wier bedrijven met meer ,;loonend,:.zijn, maakt-dat efe financieele vooruitzichten van- onze gemeente niet -zoo rooskleurig zijn. Bij deze, eens zoo welvarende landbouwers, die door taaie volharding groote complexen woesten grond in deze gemeente tot vruchtdragende akker en velden hebben herschapen,, komt thans een inzinking die het ergste doet vreezen. Daarnaast heeft de industrie met groote moeilijkheden te kampen, waardoor de wekloosheid steeds -toeneemt en nieuwe hulpmiddelen moeten worden gezocht, om de helpende hand te kunnen bieden. Het gevolg vaneen en ander is, dat ook de handeldrijvende middenstand, behoudens enkele uitzonderingen, meer dan ooit den druk der tijden gevoelt. Ik ben- overtuigd dat U deze dingen niet onbekend zullen zijn en dat U ook in Uw vorige gemeente in meerdere of mindere mate de nadeelige gevolgen van de economische crisis hebt ondervonden. Nu U als Burgemeester van Eibergen benoemd is, een gemeente die U geheel onbekend is, en het Uw taak zal zijn, al de gemeentelijke nooden en behoeften naar Uw vermogen te bestrijden en te lenigen, zal het U zeker veel moeite kosten, U in de gemeentelijke omstandigheden in te werken en U daar een juist beeld van te vormen. , Deze zeer moeilijke omstandigheden heb ik niet gememoreerd om U mismoedig te stemmen ; integendeel, ik heb dit alleen gedaan om U eenigszins op de hoogte te stellen met den stand van zaken, die bij het aanvaarden van Uw ambt Uw volle aandacht zullen vragen. Ik geef U echter daarbij de verzekering, dat wanneer het Uw ernstige wil is, het belang der gemeente te dienen, zonder onderscheid des persoons, dat de eendrachtige medewerking der Wethouders ten allen tijde en op ieder tijdstip verzekerd is. Dat er wel eens onderwerpen aan de orde zullen komen waarover meeningsverschillen zullen ontstaan, is vanzelfsprekend ; doch wanneer het eene doel, het algemeen belang der gemeente, hierbij niet wordt voorbijgezien, zullen ook eventueele meeningsverschillen inde beste harmonie kunnen worden opgelost. U aanvaardt het ambt van Burgemeester van Eibergen onder zeer moeilijke omstandigheden ; ik ben overtuigd dat U dit met mij eens zult zijn, doch door eendrachtig samen werken, wetende dat God ook in dezen kracht en wijsheid wil schenken, zal ook Uw taak veel worden verlicht. Ik hoop dat Ü Uw taak zult opnemen en voortzetten in goede gezondheid en dat .onder Uw leiding veel goeds zal kunnen worden gedaan tot zegen en welvaart dezer gemeente. Het is mijn wensch dat U niet alleen als Burgemeester, maar ook als Burgervader inde gemeente moogt verkeeren. God geve U gezondheid en kracht om deze taak naar vermogen te vervullen. Hiermede verklaar ik U te hebben geïnstalleerd als Burgemeester van Eibergen en als teeken van dat ambt, hang ik U dezen ambtsketen om. Nogmaals wensch ik U geluk en een vruchtdragende loopbaan als Burgemeester van Eibergen. Hierbij wordt door hem den Voorzittershamer tevens aan Burgemeester Wouters overgereikt. De heer TIMMEN zegt hierna ongeveer het volgende : Geachte Heer Burgemeester, Nu U door Hare Majesteit de Koningin tot Burgemeester van Eibergen bent benoemd en zoo juist geïnstalleerd, wil ik IJ namens de Roomsch-Katholieke raadsfractie hier een hartelijk welkom toeroepen en U feliciteeren met Uw benoeming. Ofschoon wij het.er wel over eens zullen zijn dat de Burgemeesterstaak thans zeker geen gemakkelijke is, hopen wij toch dat U deze taak naar beste krachten zult vervullen. Wij hopen dat de economische omstandigheden spoedig zullen verbeteren en daarmede den toestand der gemeente. Wij vertrouwen ten zeerste dat U zult blijken een goede Burgemeester en naar wij hopen ook een Burgervader voor alle gemeentenaren te zijn. De heer TEN CATE spreekt als volgt : Edelachtbare Heer Wouters, Als oudste raadslid wil ik U ook een welkom toeroepen op deze plaats. Dat velen teleurgesteld zijn, die gaarne een ander hadden zien benoemd, die zijn sporen in deze gemeente heeft verdiend, behoeft verder geen betoog. Hare Majesteit, onze geëerbiedigde Koningin; heeft U benoemd tot Hoofd onzer gemeente. Een gemeente, die grooter is dan die, waarin U voorheen werkzaam was. U is daardobr meer inde gelegenheid Uw krachten te ontplooien. Uw loopbaan en diensttijd als burgemeester waarborgt ons. dat U zich spoedig inde gemeentehuishouding van Eibergen j zult inwerken en ik vertrouw, dat wij bij ! U die medewerking zullen vinden, die het mogelijk maakt om, met Gods hulp, aangenaam en vruchtbaar te kunnen samenwerken tot heil der gemeente Eibergen. :q; Burgemeester Wouters spreekt. Burgemeester Wimfers neemt hierop het woord en zegt ongeveer het volgende : Zeer geachte aanwezigen. . Het heeft Hare Majesteit behaagd mij | , per 1 November te benoemen als burgemeester van Eibergen en ik stel dat .op zeer hoogen prijs en verheug mij ten zeerste daarover. Reeds eerder bracht ik dank hiervoor aan God, thans wil ik het doen aan Hare Majesteit de Koningin, aan den Minister (van tSdulicnl. Zaken, aan- deUc Commisïsojrts. der Koningin, in dit .gewest, en agn allen, die. mijn benoeming hébben' bevorderd. Het ambt van Burgemeester beschouw ik als een zeer mooi ambt, doch ik weet dat er ook vele moeilijkheden aan zijn verbonden, zooals wethouder Krajenbrink straks reeds enkele er van heeft geschilderd. En ik ben er volkomen van overtuigd dat het voor mij zeer moeilijk zal zijn, omdat ik opvolger ben vaneen zeer eminent Burgemeester, als de heer Wilhelm was. Alles wat ik hierover hoorde wijst er op dat hij zijn taak op een uitnemende wijze heeft vervuld en dat is tevens gebleken uit de uitingen van hoogachting en sympathie van de bevolking bij zijn vertrek. Ook hem dank ik zeer voor al datgene, wat hij deed, om voor zijn opvolger den weg te banen, ook U, geachte loco-Burgemeester, voor alles wat U deed, inde afgelo'open weken. En dan betrek ik daarin onmiddellijk ook U, geachte secretaris, mijnheer Gurck. Ik voelde mij verplicht thans genoemde heeren dank te brengen omdat door hun werk de taak, die nu op mijn schouders is gelegd, belangrijk wordt verlicht. Het behoeft echter niet te verwonderen dat mij, als ik aan mijn voorganger thans denk, een kleine huivering bekruipt, omdat ik er mij ten volle van bewust ben, wat voor enkele dagen de Commissaris der Koningin nog tot mij zeide, dat het niet eenvoudig is een Burgemeester als de heer Wilhelm op te volgen. Ik ben daarvan ten volle overtuigd en ik ben ernstig van plan zijn voetstappen zooveel mogelijk te drukken. Ik ben er mij van bewust dat ik mijn plicht met groote nauwgezetheid zal hebben te vervullen en ik doe hiertoe inde eerste plaats een beroep op God. Doch ook op U allen doe ik een beroep, heeren Wethouders, Raadsleden, Gemeentepersoneel zonder onderscheid, tot de geestelijke overheden te dezer plaatse, ongeacht de gezindte, tot alle gemeentenaren, tot wier belangen ik hoopte werken tot het einde mijner ambtelijke loopbaan. Ik doe een beroep op Uw hulp, overtuigd van de waarheid van het woord : ~Eendracht maakt macht”. Laten twist en tweedracht blijven buiten het college van B. en W., buiten den Raad, buiten het Gemeentehuis, ja buiten heel onze gemeente. Want thans hebben we meer dan ooit, elkaar noodig., wij kunnen eikaars hulp niet missen om door dezen crisistijd heen .te komen. Mogen normaler tijden niet lang meer op zich laten wachten, dat geve God. Ik dank wethouder Krajenbrink, de heëren Timmen en ten Cate hartelijk voor de tot mij gerichte woorden. U zult wel niet van mij verwachten dat ik hier kom met een uitgewerkt programma, want de gegevens ontbreken mij daartoe. Ik beloof U dat ik de belangen der Gemeentenaar beste krachten zal behartigen. Ik wil in groote lijnen de taak van den Burgemeester, zooals ik haar zie, hier aangeven. De Burgemeester moet ten eerste de gemeente dienen, hij moet in alles het voorbeeld geven, de belangen der gemeente met hart en ziel dienen zonder onderscheid des persoons en zonder ook maar het minste onderscheid te maken. Noch politieke, noch godsdienstige gezindheid zullen eenig gewicht inde schaal leggen. Bij de adviezen, die van mij zullen uitgaan, zullen, zonder aan mijn beginselen ontrouw te worden, rekening worden gehouden met de beginselen van hen, die de mijne niet deelen. Zóoëven is er gewezen op het nut van samenwerking. Die samenwerking zal ik zooveel mogelijk bevorderen, doch dit is onmogelijk als men elkaar geen vol vertrouwen schenkt. Ik begin, met u allen het volle vertrouwen te schenken. Schenk ook mij uw vertrouwen en laten wij dat in elkaar nooit beschamen. Enkele weken geleden bracht ik voor ’t eerst een bezoek aan uwe gemeente en ik beken dat wij daarvan aangename herinneringen hebben meegenomen. Ik heb toen het gemeentepersoneel vrij lang toegesproken en ik meen nu te kunnen volstaan met naar het toen gezegde te verwijzen. Wat de veldwachters aangaat, ik verwacht dat zij zich in- en buiten den dienst zoodanig zullen gedragen, dat zij hun prestige tegenover de bevolking zullen handhaven, echter zonder in fitterijen te vervallen. U allen dank ik zeer, mede namens mijn vrouw en dochter, voor uwe aanwezigheid, waardoor aan dezen dag een eenigszins feestelijk karakter is gegeven. Vele Wamelsche bekenden zie ik hier en ik verheug mij daarover zeer. Ik heb gezien den Secretaris, de beide Wethouders, de Gemeente-Opzichter en het overgroote deel van het Secretarie-personeel. Vrienden, ik ben u zeer erkentelijk voor uw bewijzen van genegenheid. Ik dank u uit de grond van mijn hart en herhaal, wat ik ook voor enkele dagen, toen ik afscheid van u nam, zeide : Het ga u naar ziel en lichaam wel. -1 )x|iw ‘.En ttjaps aanvaard ik mijn ambt in deze ’gêmeerite. Met de bede tot God dat Zijn zegen in ruime mate op mijn gemeenschapsarbeid hier mag rusten. Ik heb gezegd. Onder dank sluit ik hiermede deze vergadering. De Installatie. ---