Uit de Graafschap GROOTE REORGANISATIE VAN HET SPOORWEGVERVOER IN DEN ACHTERHOEK TE WACHTEN. Naar de Gr. bode verneemt is dezer dagen tusschen dë directie der Spoorwegen en de directie der Geldersche Tram een zeer belangrijke en voor onzen geheelen Achterhoek van eminente beteekenis zijnde overeenkomst gesloten inzake het personen- en vrachtvervoer, welke overeenkomst inhoudt, dat binnen zeer afzienbaren tijd het spoorweg-vervoer inden Achterhoek nagenoeg geheel wordt opgeheven. Bij deze overeenkomst is o.m. bepaald, dat de hier bedoelde secundaire spoorlijnen, die de laatste jaren aan de Spoorweg Mij. enorme verliezen hebben gebracht, geheel zulien worden opgedoekt, waarna de exploitatie van het vervoer op deze lijnen volledig wordt overgedragen aan de Geldersche Tram Te Doetinchem. Het gevolg vaneen en ander zal zijn, dat in onze landstreek op veel grooter schaal dan elders nog ooit het geval is geweest, de spoorwagen vervangen zal worden door bus- en vrachtautodiensteu, hetgeen een belangrijke verbetering van ’t personenvervoer- en het transportwezen van heel Oost-Gelderland in het vooruitzicht stelt. Verder verneemt het blad nog, dat het inde bedoeling ligt, de spoorrails eerlang op meerdere trajecten geheel te doen wegbreken, zoodat dan ook op deze trajecten automatisch alle bewaakte en onbewaakte overwegen gaan verdwijnen. Volgens goede inlichting, dan zijn deze plannen reeds definitief vastgelegd ineen bezegelde overeenkomst, waarvan de ten uitvoerlegging uiteraard nog heel wat voorbereidingen en bijzondere maatregelen eiseht. Vermoedelijk echter zal dit omvangrijke plan reeds in het voorjaar van 1937 zijn beslag hebben gekregen. Vanzelfsprekend wordt inde kringen van handel en industrie en met minstens even intense belangstelling in die van het betrokken spoor- en tramwegpersoneel de verdere ontwikkeling en afwikkeling van dit voor het verkeers- en vervoerwezen van heel Oost-Gelderland zoo belangrijke plan tegemoet gezien. Zoodra meer officieele gegevens ons omtrent een en ander ten dienste staan, hopen wij onze lezers daarover ten spoedigste in te lichten. --- AALTEM Zanguitvoering „De Loïstem”. ln gebouw Irene werd j.l. Vrijdag de eerste uitvoering gehouden van de Chr. Zangvereeniging „De Lofstem”. Voor deze uitvoering bestond nogal belangstelling. Bij den aanvang, pl.m. l/2 uur (7 uur vermeldde het programma) was er een flink publiek aanwezig. De heer Ant. Lammers, voorz. der ver., opende met gebed en sprak een kort woord ter inleiding. In zijn openingswoord herinnerde de voorz. aan het korte bestaan der vereen., waarmee bij de beoordeeling rekening kan. worden gehouden. Voor opbouwende critiék houdt de vereen, zich aanbevolen. Den directeur, den heer W. Wensink te Bredevoort, werd nu de leiding gegeven, en zoo kregen we dan achtereenvolgens een 14-tal programnummers te hooren. Het geheel viel niet tegen en de vereen, had een aandachtig gehoor. Vele oude bekende liederen kregen we te hooren, die evenwel altijd weer waard zijn gehoord te worden en om hun inhoud nooit verouderen. De wijze waarop een en ander ten gehoore werd gebracht was natuurlijk niet in alle opzichten af, maar toch mag zich deze /ereeniging wel laten hooren. De zwakste bezetting had zeker wel de tenorpartij. Deze heeft danige versterking noodig, ook voor een nieuwe uitvoering. De bas en altpartij maakte het goed. De sopraan kan ook nog een heele verbetering ondergaan, hoewel een soliste in „Hymne aan den Vrede” haar partij goed vertolkte. De directie der vereeniging lijkt ons wel n goede handen. Alles verliep ordelijk. De enige opmerking die we in het algemeen zouden willen maken is deze, waarom dit programma op Goeden Vrijdag werd uitgevoerd. Van deze vereen kunnen we natuurlijk niet verwachten, dat ze met een programma voor den dag komt dat alleen betrekking heeft op het lijden van Christus. Daarvoor was de vereen, nog te jong. Maar dit programma had gevoegelijk eerder, of later kunnen uitgevoerd worden. Voor Goede Vrijdag was het in elk geval geen programma dat men van deze vereen, verwacht. We hopen dat de ver. deze opmerking ■ekent tot de opbouwende critiek, want overigens hebben we allen lof voor het gepresteerde van deze jonge vereeriiging. Ook het publiek bleek zeer voldaan, wat bleek zit het applaus na elk nummer. Dan dient nog extra vermelding het nummertje muziek van de fam. Wensink, >n een voordracht van Mej. Houwers te Beilen. Laatstgenoemde declameerde: Het haantje van den toren. Dit stuk werd heel goed voorgedragen, wat vee om inhoud en lengte an dit dichtstuk een heele prestatie vonden. Het muziekstuk van de familie Wensink was natuurlijk af. Zeker een zeldzaamheid dat 4 personen uiteen gezin zooiets ten gehoore kunnen brengen. De heer A, Lammers eindigde met dankgebed, na de vereen, bij eventueele nieuwe leden te hebben aanbevolen. Uitslag van de aanbesteding op 9 April van het bouwen van twee dubbele woonhuizen en een brug over de Slingebeek aan de Wehmerstraat alhier. Architect de heer Wm. Hebly te Aalten. Metsel- en timmerwerk : J. Naafs en Kniest, Gendringen ƒ 13730.— Heersink en Wevers, Aalten – 12957.— Wolsink en Wijnroks, V’veld – 12461.— J. M. Rots, Bredevoort – 12200.— H. te Hennepe, Aalten – 12153. G. H. Rots & Zn., Aalten – 12150. G. W. Kempink, Aalten – 11849.— D. J. te Mebel, Aalten – 11847.— G. W. Gijsbers, Aalten – 11840. H. Hogenkamp, Aalten – 11828.— G. Wevers, Aalten – 11823.— H. J. te Hennepe, Aalten – 11781. G. H. Wevers <£ Zn., Aalten – 11696.— Gebr, Ebbers, Barlo – 11694.— H. J. Schreurs, IJzerlo – 11687. B. W. te Mebel, Aalten – 11617. G. de Bree, Aalten – 11353.— H. J. te Brake, Aalten – 11333,— Lood- en Zinkwerk en Waterleiding : G. Fries, Aalten ƒ 1583.— F. R. Bartholomeus, Aalten – 1512. G. J. Duenk, Aalten – 1455.-— Joh. Hogeweg, Aalten – 1425.— Ijzerwerk en ijzeren brug : G. J. Lubbers, Aalten ƒ 915.40 F. H. Somsen & Zonen, Aalten – 910.— Fa. G. W. J. v. Lochem, Aalten – 898. Schilderwerk : H. C. Bartholomeus, Aalten ƒ 1384.-- L. Leuven, Aalten – 1164. J. H. L. Rietberg, Aalten – 1120. H. W. Heinen, Aalten – 1110.— Lichtinstallatie : F. H. Somsen, Aalten ƒ 524.— J. H. van Lochem, Aalten – 498.— J. J. Leeuwigzoon, Aalten – 486.— J. W. Bos,. Winterswijk – 451.50 Naar wij vernemen houdt de Chr. Oranje Vereen, alhier op 30 April a.s. ter gelegenheid van H. K. H. Prinses Juliana’s verjaardag een feestelijke vergadering, waar als spreker hoopt op te treden Ds. F. C. Zwaai Jr. van Winterswijk, en verder als hoofdpunt op de agenda staat de opvoering vaneen stuk, getiteld : „Hoe het weeuwtje uit het Hof van Holland gevrijd werd”, naar de welbekende novelle van Potgieter. Vrijdagmiddag is S. alhier, die met groote vaart de Prinsenstraat uit kwam rijden naar de Heerenstraat, in aanrijding gekomen met de auto van Dr. der W. aihier, welke de Haartschestraat uitreed. De fiets werd ernstig gehavend. S. bekwam een schaaiwonde aan het knie. De autobestuurder trett geen schuld. H. F. D., een 37-jarig slagersknecht had zich voor den politierechter te Zutphen te verantwoorden omdat hij te Aalten geen aangifte had gedaan van het houden van een hond. Eisch : ƒ 5 subs. 5 d. h. Vonnis conform. J. P. H., een 44-jarig schilder te Aalten alsvoren. Eisch : ƒ 5 boete, subs. 5 d. h. Vonnis : ƒ 1 boete, subs. 1 d. h. Ook G. J. H., een 51-jarig bakker te Aalten, had geen aangifte van het houden vaneen hond gedaan. Vonnis conform den eisch ƒ 5 boete, subs. 5 d. h. H. O. te Aalten stond terecht vooi den Kantonrechter te Uroenlo omdat hij zijn kneciit werk had laren verrichten m een tijd dat deze rusten moest, en wel bij de 5e herhaling. Verdachte geeft de feiten toe, het is wat druk geweest en dan komt het er van. Het O. M. houdt een scherp requisitoir tegen verdachte en deelt mede dat er een circulaire van den Minister van Justitie is over deze aangelegenheden, waarin een strenge straf wordt bepleit tegen dergelijke overtreders. Spr. zal dus geen geldDoete meer vragen tegen dezen zoo zeer verstokten wetsovertreder doch eene principale hechtenis van i4 dagen. Het moet maar eens uit zijn, aldus het O. M. De Rijskveidwachter Berendsen uit Bredevoort die de bekeuring heeit ingesteld, zegt dat het min ot meer slordigheid van verdachte is, door niet voldoende attentie te geven op het werk. De Kantonrechter zal het ditmaal nog bij een geldboete laten en veroordeelt O. tot ƒ 20 boete subsidair 20 dagen hechtenis. --- Advertentie Werk! K;o o p t t a n d pa sta u i t e i g e n 1 a rr a Dat geeft meer werk in. Nederland. „IVOROL” De Nederlandsche tandpasta. --- Uit Gelderland jONGELINGS VEREEN. OP G. G. Vergadering Geldersche Afdeeling. Onder leiding van den heer D. Tirnme kwam de afd. Gelderland van den Ned. Bond van J. V. op G. G. 2en Paaschdag bijeen inde Geref. Kerkte Dieren. Om 10 uur opende de Voorz., na gemeenschappelijk gezang van Psalm 68 : 10, de vergadering en ging voor in gebed, waarna gelezen werd Mark, 15 : 9—einde. De notulen e-n de jaarverslagen werden door den secretaris, den heer S. de Zoete, gelezen en door de vergadering goedgekeurd. Na bespreking van het Centraal Ringenrapport en het uitbrengen van het rapport van de Commissie uit de Ring Ede over de administratie van den penningmeester, werd dooreen lid van het Afdeelingsbestuur een onderwerp ingeleid. De heer H. Kruisselbrink van Eibergen sprak over „Mensch en Machine”. Op dit .leerzame, goed doordachte referaat volgde een flinke bespreking. Bij enkele candidaatstelling werden de afdeelingsbestuursleden, de heeren Bosman en Dulfer en de Bondsbestuursleden, de heeren Timme en De, Zoete herkozen. 'De volgende Jaarvergadering zal gehouden worden te Apeldoorn ; voor de Kerstvergadering werd Barneveld aangewezen. Inde middagvergadering tral Prof. den Hartogh van Kampen voor de vergadering op met het onderwerp : „De beteekenis ’mn de Kerk voor het Politieke leven”. Na een historisch overzicht werd dit onderwerp belicht van zijn practische, zoowel als van zijn principieele zijde. Een warm applaus van de vergadering vertolkte de hartelijke instemming met het betoog van den Professor. Van de gelegenheid om met den spreker van gedachten te wisselen, werd een ruim gebruik gemaakt. ,Ds. Plantagie van Dieren sprak een opwekkend slotwoord : . „En nu de daad”, hetwelk tintelde van humoristischen zin, waarna de vergadering op gebruikelijke wijze werd gesloten. PROVINCIALEN BONDSDAG NED. JONG. VERBOND. Nijmegen was dit jaar de plaats waar de Geldersche leden van N. J. V. in Prov. Bondsdag bijeen kwamen. De dag werd geopend met een Liturgische dienst inde Groote Kerk, waarin voorging Ds. J. A. van Selms, Ned. Herv. Pred. aldaar. Reeds geruimen tijd voor den aanvang was het ruime kerkgebouw geheel bezet. Ds. van Selms sprak in dezen dienst, die drie kwartier duurde, over het woord uit den Fillipenzenbrief, 3e hoofdstuk, 10e vers : „Hem kennen, en de kracht Zijner opstanding”. Ruim 11 uur ving de huishoudelijke vergadering aan, welke gehouden werd in het Centraal gebouw aan den Bijleveidsingel. Het ruime gebouw was vrijwel tot de laatste plaats bezet, toen de heer Th. Bakker van Zelhem, als voorzitter der Prov. Commissie, de bijeenkomst opende met ’t laten zingen van „Lof zij den Heer”, enz., waarna opening- met gebed en het lezen vaneen gedeelte uit Markus 16 volgde. De heer Draaisma, voorz. der Regelingscommissie sprak vervolgens een hartelijk welkomstwoord. De heer E. J. M. Faber, secretaris van het Verbond, sprak hierna inde plaats van den heer M. C. Fallentin, welke aanvankelijk ’t woord zou voeren over: „Een dag van goede boodschap”. Als plaatsen waar een volgend jaar de Prov. Bondsdag gehouden zal worden, werden genoemd : Lochem en Eerbeek. De heer Bakker las verder een ingekomen , schrijven voor van het secretariaat van de Geldersche afd. v.d. Bond van J. V. op G. G. T Onder applaus werd besloten aan de te Dieren vergaderden ). V. op G. G. een telegram Mé zenden. A" " J Mef hét.zingen van ’t Wilhelmus werd de ochtendvergadering besloten.' Inde middagvergadering trad Prof. den half drie aanving, sprak na heropening met gezang, Ds. G. van Ramshorst van Nijmegen over : J. C. Blümhardt Sr. en Möttlingen. Aan ’t slot werd door de Arnhemsche-Velpsehe ,C. J. M. V. het leekespel „Overwinnaar” opgevoerd, terwijl de heer Bakker dezen uitstekend geslaagden dag sloot met dankzegging. --- Raad van Eibergen Vergadering van den Raad der gemeente Eibergen op 9 April j.l. des namiddags te drie uur. Alle raadsleden waren aanwezig, terwijl de publieke tribune geheel gevuld was met belangstellenden, waaronder vele notabe len, toen Burgemeester Wouters, vergezeld van echtgenoote en dochter de raadszaal betraden. Nadat zij plaats genomen hadden, opent de Burgemeester de vergadering met een kort welkomstwoord en deelt mede, dat de agenda, die als eenig punt vermeldde : „Afscheid van den Burgemeester”, nog door hem met een punt is uitgebreid, namelijk zijn ontslag-aanvrage als ambtenaar van den Burgerlijken Stand. Alvorens dus definitief afscheid te nemen, stelt hij zijn ontslag-aanvrage als ambtenaar van den Burgerlijken Stand, speciaal belast met het voltrekken van de huwelijken, aan de orde. Dit wordt zonder discussie aanvaard. De Burgemeester houdt hierna zijn afscheidsrede. Bij Koninklijk Besluit van 7 April 1936 M. 13 is hij benoemd tot Gouverneur van Curagao en in verband daarmede heeft hij H. M. de Koningin verzocht om hem ingaande 16 April a.s. ontslag te verleenen als Burgemeester vgrt Eibergen. Spreker is slechts kort in Eibergen geweest ; nog geen anderhalf jaar, en daardoor komt het dat in dezen tijd nog zoo weinig tot stand is gekomen. Het was een periode van studie voor hem ; en nu spr zich zoo ongeveer georiënteerd heeft, en het eigenlijke werk, speciaal wat de wegen in deze gemeente betreft, beginnen kan, nu wordt hij geroepen naar een plaats, ver buiten onze Europeesche grenzen. Toen spreker in Eibergen kwam, was het met de gedachte, dat dit de gemeente zou zijn waar hij zou blijven tot aan zijn pensioengerechtigden leeftijd. En thans, nog geep anderhalf jaar later, is het oogenblik van scheiden reeds gekomen. Hieruit zien wé dat de mensch wel wikt, maar dat God beschikt. Spr. brengt dank aan de Wethouders voor de door hen in alle opzichten betoonde medewerking bij het volbrengen van z"n taak ; voorts aan de leden van: dan Raad, voor de aangename wijze waarop steeds (uitzonderingen bevestigen den regel) met hem is samengewerkt ; door die samenwerking is het reeds gelukt enkele dingen tot stand te brengen, zooals de betere regeling van de armenverzorging, de oprichting van het crisis-bureau, en wanneer wij momenteel in het Dorp rondkijken, dan bewijzen de opgebroken straten, dat er nog veel in wording is. Spr. hoopt, dat het Eibergen met zijn bewoners inde toekomst goed mag gaan, en dat Gods zegen in ruime mate ook op het werk van den Raad mag rusten. Hij dankt ook den secretaris voor de door hem betoonde medewerking. Van dë ambtenaren zal hij nu geen afscheid nertten ; dat zal op een later, door hem te bepalen datum geschieden. Wanneer hij nu het burgemeesterschap overdraagt aan Wethouder Beijer, dan is dit met vol vertrouwen, omdat hij den heer Beijer, vooral gedurende’ den laatsten tijd, heeft leeren kennen als iemand met een helder inzicht en een bezonken oordeel. .. Hierna reikte spr. zijn ambtsketen aan Weth. Beijer over. Wethouder BEIJER, deze afscheidsrede, van den Burgemeester beantwoordende, zegt, dat hij het evenals zijn collega, Wethouder Schaperclaus,' een verlies vindt voor, dc gemeente. De Burgemeester heeft zich doen kennen als; iemand, die principieel leefde, en werkte ; die bij verschil van inzicht ook de meening van anderen respecteerde ; als iemand van zeer groote werkkracht, die voor iedereen, onverschillig van welken stand en godsdienstige gezindte, steeds te spreken was en die naar zijn beste vermogen de belangen van de gemeente en van haar ingezetenen. heeft behartigd. Spreker roemt voorts het goede voorbeeld dat Burgemeester Wouters heeft gegeven, ook als getrouw Katholiek, een voorbeeld dat nog lang inde herinnering van vele Eibergenaren zal blijven voortleven. Hij wenscht den nieuw benoemden Gouverneur gelukkige en gezegende jaren toe op Cura?ao en hoopt, wanneer de periode van 6 jaren voorbij is, dat hij met zijn gezin in goeden welstand in het vaderland mag terugkeeren en dat men dan elkander nog eens terug zal zien. Namens den geheelen Raad werd hierna het woord gevoerd door den heer ORDELMAN als oudste Raadslid, die eveneens den Burgemeester geluk wenschte met zijn promotie, en aan de familie Wouters namens den Raad een bloemenmand en een bouquet aanbood, terwijl hij voorts zeide. dat de Raad besloten had den scheidenden Burgemeester een foto van het Gemeentehuis cadeau te geven als herinnering aan dein Eibergen doorgebrachte dagen. Voor de R.-K. Boeren-fractie werd hef woord gevoerd door den heer HULSHOFF ; voor de R.-K, Burgerfractie spraken de heeren TIMMEN en ASSINCK, welke laatste feliciteerde met. het verlies dat Eibergen lijdt. Namens de A.-R. en C.-H. werd het woord gevoerd door den heer TE RAA, die betoogde, dat deze Burgemeester te laat-gekomen is en te vroeg heengaat. De heer DUHOUX sprak namens de 1D berale partij eveneens woorden van gelukwensch en sympathie. . Burgemeester WOUTERS beantwoordde 'ri een korte toespraak de diverse sprekers an zeide zeer getroffen te zijn door de kele bewijzen van sympathie, die hij dezen middag ontving. Hij en zijn gezin zullen steeds met genoegen aan Eibergen en ook aan dezen middag terug denken. Er is gelegd dooreen der sprekers, dat de Burgemeester wel lichamelijk heengaat, maar dat zijn geest hier nog lang zal blijven werken. Daarbij wil spr. gaarne tehulp vomen, en daarom biedt hij aan, om den Raad een van hem te maken foto als Gouverneur van Cura§ao, ten geschenke te geven, teneinde deze een plaatste geven inde Raadszaal. Wethouder BEIJER aanvaardt namens den Raad dankbaar deze aanbieding en sluit daarna de vergadering. Na afloop werden nog enkele foto’s genomen en daarna werd inde Burgemeesterskamer een zeer druk bezochte receptie: gehouden, waar het publiek inde gelegenheid was om van Burgemeester Wouters en zijn gezin afscheid te nemen. Zoowel de Raadsvergadering als de receptie waren een duidelijk bewijs, dat het dezen Burgemeester ineen betrekkelijk korten tijd gelukt is de sympathie, zoowel van den Raad als van de burgerij, te verwerven. Afscheid van den Burgemeester. --- FEUILLETON Branding door K. H. MARINISSEN. 47) ui u.n Uur kwam de order : gereed maken voor den afmarsch. En een uur later marcheerden twee compagnieën door Vlissingen naar de ponton, waar de provinciale booten meerden. De compagnie van Dolf was er ook bij. Men wist het nu wel : naar den overkant. Het was alleen nog maar de vraag, of de volgeladen boot, die spoedig door het water sneed, koers zoü zetten naar Breskens of Terneuzen. Sergeant Everaards verzekerde, dat de officieren het niet wisten. Buiten de haven eerst mocht de commandeerende officier den verzegelden orderbrief openen. Hij stond naast den kapitein op de brug, opende den brief en gaf last : de boot ging niet recht door, maar zwenkte naar links. Elk was op de hoogte : de tocht ging naar Terneuzen. Mogelijk bleef de troep daar, maar het zou ook kunnen, dat zij naar de grenzen moest. Een half uur later had men de zekerheid : naar de grens ! HOOFDSTUK XIV. Aan de grenzen. Voor de zooveelste maal verbaasde Dolf zich over de organisatie: de boot, een flinke raderboot, meerde aan de aanlegplaats in Terneuzen, de compagnieën formeerden zich vlug, om onder tromgeroffel naar het station te trekken, waar een trein gereed stond, een trein van den spoorweg Terneuzen-Mechelen, die echter niet verder meer reed dan de grens. De onderneming was een Belgische maatschappij. De wagens waren vuil en lang niet zoo geriefelijk als die van de Nederlandsche spoorwegen. Op de gebruikelijke manier geschiedde het instappen, zoodat na korten tijd de trein wegtufte inde richting Axel, waar werd gestopt. Er was daar een sterke stationswacht, die door de geopende portieren vertelde, dat eender beide compagnieën naar Hulst moest, de andere naar ’t dorp Nieuw-Namen, vlak aan de grens. Hulst ! Dolf had er nog niet bij stilgestaan, maar. in Hulst was Frits, zooals luitenant Vander Poll hem had meegedeeld. Stel je voor, dat z ij n compagnie in Hulst kwam te liggen ! Dan ontmoette hij geregeld Frits ! Hij hoopte maar, dat deze weer vertrokken zou zijn. Want na al het gebeurde wilde hij hem het liefst niet ontmoeten. De wrok was niet verdwenen. Frits was het geweest, die hem had tegengewerkt. Hij had zijn zin niet gekregen, maar dat lag niet aan hem. Moeder was zelfstandig geweest. Maar als het naar de zin van Frits was gegaan, hij was nooit. in Leiden gekomen. En dan zou hij niet op een Universiteit gekomen zijn, want hij zou er feestelijk voor hebben bedankt, naar Amsterdam te gaan. Frits werkte hem tegen, niet in stilte, dat moest hij erkennen, maar openlijk Met opzet had hij hem steeds ontweken, maar nu bestond de mogelijkheid, dat hij hem zou ontmoeten en dan nog wel als meerdere. Frits zou vast een „dienstklopper” zijn, want hij was steeds even streng, ook 'streng op zichzelf. Neen hij wilde hem niet ontmoeten. Altijd had hij over hem „gevaderd” en hem min of meer verweten, dat hij van den rechten weg afdwaalde. Vaneen ander kon hij vermaningen aanhooren, maar niet van Frits, die hem ijskoud van de studie zou hebben afgehouden. Vurig hoopte Dolf, dat zijn compagnie verder trekken zou, Hulst voorbij. En als dat niet zoo was : gelukkig behoorde Frits tot een andere compagnie. Hij had nu wel de ervaring, dat hij dan niets te maken had met andere officieren. Dolf besloot, voor het geval hij Frits ontmoeten mocht, hem als lucht te behandelen, al zou moeder, bij het vernemen daarvan niet best te spreken zijn. Hij zou de militaire eerbewijzen brengen en hem verder links laten liggen. Eigenlijk verdiende Frits niet beter. Dan moest hij zich maar met zijn eigen zaken bemoeid hebben ! „Wat zit je te peinzen, kerel ?” vroeg Van Oosten plotseling, terwijl de trein voortdaverde inde richting Hulst. „Hé,” schrok Dolf. I „Je zit toch niet te slapen ?” ' „Neen, ik ben benieuwd, waar wij terecht zullen komen.” „Wat mij betreft, ik zat liever nog op de Waalsdorper vlakte, al beviel Vlissingen me ook wel. Maar deze streek, neen, die bevalt me niet ; is me te dicht bij het vuur. We kunnen nog wat beleven aan de grens !” „Misschien blijven we in Hulst,” opperde Dolf. „Nu, wat zou dat? Als je je aardrijkskundige kennis even opfrischt, weet je, dat Hulst slechts een paar uren van de grens ligt. En ’t is ook mogelijk, dat onze compagnie naar Niipuw-Namen gaat, dat is vlak op de grens. Precies weet ik het niet, maar als ik het wel heb, behoort een deel van Nieuw-Namen tot België. Dan zijn we dus wel op de grens.” „Nu, dan hoop ik, dat we naar Nieuw-Namen gaan. Ik houd wel vaneen avontuurtje.” . , , , De ware reden van dien wensch deelde Dolf niet mede Overigens werd zijn verlangen vervuld. Want op het station in Hulst, waar de compagnieën zich weer formeerden, ging het al spoedig door de rijen : de eerste compagnie blijftin Hulst, de tweede gaat verder.° Tot de tweede behoorde Dolf. De garnizoenscommandant van Hulst, een kapitein, kwam de nieuw aangekomen versterking begroeten. Hij was vergezeld van een luitenant. Tot zijn verlichting bemerkte Dolf, dat deze Frits niet was. De compagniën marcheerden af, de een I naar de Markt van Hulst, de ander door het stadje, om vervolgens een eindeloos lijkenden weg op te marcheeren, geplaveid met onmogelijke keien, die de voeten pijn veroorzaakten. Sinds zij in Hulst waren uitgestapt, bereikte onophoudelijk dof kanongebulder het oor der soldaten : Antwerpen werd wel stevig gebombardeerd. Sergeant Everaards wist mee te deelen, dat er de vorige dagen tal van Belgische vluchtelingen over de grens gekomen waren. Er werden er nog veel meer verwacht. Ook was de mogelijkheid niet uitgesloten, dat Belgische soldaten onze grens naderden. Zij mochten die niet overschrijden. Deden zij het wel, dan moesten zij geïnterneerd worden. In eenen was nu verklaard, waarom versterking naar Zeeuwsch Vlaanderen moest komen. De bezetting was er te zwak, om het vermoedelijk komende gebeuren behoorlijk te kunnen verwerken. De compagnie, vermoeid door de emotie van den vorigen dag en het getrek van dien dag, zeulde langs den geheel boomloozen landweg, naar een oord, waar, volgens de soldaten, geen menschen meer woonden en waar alles dichtgeplakt was met couranten. Inderdaad had Dolf het gevoel, of hij de wereld uitliep. Het leek wel, of het dorp Nieuw-Namen nooit werd bereikt. Al tweemaal had de vermoeide troep langs den weg gerust, maar een toren of torentje doemde niet op aan den gezichteinder. (Wordt vervolgd). ---