FASCISME EN ORANJE. Gedurig wordt van N.5.8.-zijde beweerd, Qat er geen trouwer onderdanen van het Oranjehuis zijn dan de nationaal-socialis{en. , Het gezag van de Kroon loopt onder tascistisch regiem geen enkel oogenblik gevaar ! Zoo nu en dan echter leest men uitlatingen van fascistischen kant, waaruit duidebjk blijkt, dat men, als de N.S.B. de macht Verkreeg, Oranje eenvoudig op den achtermond zou plaatsen. Men hoore slechts hetgeen eender nakpnaal-socialistische voormannen, ingenieur Wigersma, beweert ! Hij spreekt zijn gevoelen op de volgende uit. „Over de delicate taak, die aan het regeerende vorstenhuis onder een dictatuur zou toevallen, ware nog veel te zeggen. Om deze goed te begrijpen, zou oen doordenking van het begrip van vorst en staatshoofd noodig zijn, die te veel plaats zou vergen. Wij kunnen volstaan met enkele opmerkingen. Dat de vorst (of vorstin) gedurende een dictatuur niet meerde belangrijke rol (belangrijker dan die vaneen president) zal kunnen vervullen, die hij of zij inderdaad inden staat vervult, volgt uit den aard der dictatuur De vorst zal moeten terugtreden voor den dictator, die gedurende zijn beheer de verantwoordelijkheid moet dragen en deze onmogelijk met den vorst kan deelen. Dat in Italië Mussolini zich niet tot President heeft doen kiezen, maar dat hij desniettemin den moed heeft gehad om zichzelf te plaatsen boven den ko'hng, dat ook de Italiaansche koning deze achterafzetting met een bewonderenswaardige waardigheid weet te dragen. dat beteekent, dat Mussolini eën goed dictator, koning Emanuel een goed koning is, wier samenwerking ook voor het Italië van. de toekomst heilzame resultaten zal kunnen opleveren. Laten wij hopen, dat in ons land het regeerende vorstenhuis vaneen even persoonlijke opofferingsgezindheid .moge blijk geven ais het Italiaansche.” . Deze woorden zijn niet voor tweeërlei uitlegging vatbaar. , .Zou Mussert ’t werkelijk „winnen”, dan 's het met ons „Oranje boven !” gedaan en de band tusschen Vorstenhuis en voll< verbroken. Wie waarjijk nationaal voelt en de historie van Nederland en Oranje kent, vermeit het nationaal-socialisme, al zoekt het °ok zijn revolutionair karakter achter het Masker der liefde tot volk en vaderland te Wrbergen. t t --- DE CANDIDATENLIJSTEN. De nieuwe bepaling, dat n.l. een waarborgsom bij de candidaatstelling moet wor-ben gestort, welke som wordt verbeurd, als oe lijst een stemmenaantal krijgt bene- 75 procent van den kiesdeeler, heeft reeds haar werking gedaan. Bij de vorige Tweede-Kamer-verkiezing gaden er ruim 50 partijen tegen elkander lri ’t krijt. Nu is dat aantal tot 20 geslonken. Een 60 procents-vermindering inde Partijversplintering ! Een mooi resultaat, waardoor een einde Som aak t is aan alle, vaak allerminst als ernstig bedoelde, candidaturen, welke de Parlementaire verkiezingen tot een bespotting dreigden te maken. Met de 20 lijsten zijn we „dankbaar, niet voldaan”. Ook nu is de verbrokkeling nog veel te groot. We zouden den dag zegenen, waarop 'het name de Protestantsch-Christelijke groepen onder één banier als een machtige Positief-Ch ristelijke partij met Groens ‘euze : „Tegen de revolutie het Evangelie!” gemeenschappelijk den strijd gingen aan”inden tegen het steeds voortwoekerend Politiek, sociaal en moreel bederf, dat ons volks!even bedreigt. Vandaar, dat we ook van harte de geste van den Oud-Hoogleeraar betreuren, die beende voor het afscheuren vaneen nieuwen splinter te moeten zorgen. Intusschen roept de verdeeldheid onder Pe Christusbelijders ons tot meerder gebed en grooter getrouwheid en ijver ! Een ieder sta op zijn post ! We hebben niet veel tijd noodig, om P't dc nog altijd groote verscheidenheid een keuze te doen. Die keuze valt als vanzelf op lijst 3 ! Wijst ook anderen op het voorrecht, dat we bezitten ineen lijstaanvoerder als Dr. Colijn en overtuigt die anderen er van, dat het eenige middel, om een stil en gerust leven te hebben, voor ons volk is de terugkeer tot de gehoorzaamheid aan Gods ordinanties. f t --- Buitenland. De Burgeroorlog in Spanje VAN HET GEVECHTSTERREIN. Van Regeeringszijde wordt het volgende gemeld : Van het front van Teruel, in het Oosten van Spanje, wordt vernomen, dat de regeeringstroepen zich meester hebben gemaakt van het dorp Celades, 8 K.M. ten Noorden van Teruel. Op het oogenblik, dat de troepen in contact zouden komen met den vijand, openden bombardementsvliegtuigen een hevig bombardement op eerste stellingen der opstandelingen. Het resultaat van dit bombardement was verschrikkelijk. De opstandelingen trokken eerst in goede orde terug, doch later sloegen zij in wanorde op de vlucht. De regeeringstroepen rukten Celades binnen ; 80 man van de opstandelingen werden gevangen genomen. Voorts veroverden zij eenige kanonnen, 14 mitrailleurs en 300.000 patronen. Uit Madrid wordt nog bericht, dat de regeeringstroepen 3 kilometer ten Zuiden van Toledo staan. Zelfs zouden de voorposten reeds de eerste huizen der buitenwijken bereikt hebben.' Na een hevig voorbereidend geschutvuur konden zij verscheidene loopgraafliniën nemen. De rechtschen moesten zich na wanhopigen tegenstand terugtrekken. Men heeft den indruk, dat zij steeds meer hun vrijheid van beweging verliezen en zelfs gevaar loopen te worden ingesloten. Later heeft het geschut Toledo opnieuw onder vuur genomen. Gemeld wordt, dat vijf kruithuizen en drie opslagplaatsen voor munitie inde lucht zijn gevlogen. Ook het militaire hospitaal werd ernstig getroffen, terwijl de luchtmacht verscheidene gebouwen gebombardeerd heeft. Het groote hoofdkwartier van Generaal Franco deelt mede, dat de toestand als volgt was. Aan het front in Aragon trachtte de vijand aan te vallen inden sector Almudevar. Hij werd evenwel teruggeslagen en liet twintig dooden op het slagveld achter. Inden sector Teruel werden door de rechtsche troepen verschillende aanvallen teruggeslagen. Aan het front in Biscaye bezetten de troepen van Franco de hoogten van Iturigori en Tallamonte. De tegeeringstroepen werden niettegenstaande hevigen tegenstand op de vlucht gedreven. Zij lieten meer dan 100 dooden en 250 gewonden achter. Aan het front van Lesu hebben de rechtsche troepen de Siërra Garacedo van vijanden gezuiverd. De vijand liet 65 dooden achter. Van het front van Madrid en van de divisies te Soria en Avila valt niets te melden. In Baltic werd een bombardements- en een jachtvliegtuig van de regeering omlaag geschoten. De verdedigingsraad van Madrid heeft medegedeeld, dat het bombardement van Madrid voortduurde. De meeste granaten zijn in het centrum der stad neergekomen Inde straten Alcala Barquillo, San Marcos Pcligros, op het plein Cibele en op de Avenida Russia. Het aantal gewonden is zeer groot. De meesten hunner hebben verwondingen van levensgevaarlijken aard. Later is het bombardement voortgezet, echter met tusschenpoozen. Wederom zijn slachtoffers onder de burgerbevolking gevallen. Een granaat kwam tot ontploffing op drie meter afstand vaneen tram, welke doorzeefd werd met splinters, waardoor een twintigtal personen gewond werd, van wie drie of vier levensgevaarlijk. Tweehonderd meter verder werden twee vrouwen gedood. Het aantal slachtoffers kan worden geraamd op 250 dooden en gewonden. ENGELAND EN DE BLOKKADE VAN NOORD-SPANJE. In het Engelsche Lagerhuis is opnieuw de houding der Engelsche regeering ten opzichte van de blokkade bij Bilbao ter sprake gebracht. Een van de afgevaardigden der Labourpartij verweet de regeering, dat zij aan de Britsche koopvaardijschepen onvoldoende bescherming verleent. Hij vestigde er de handacht op, dat een Engelsch schip, dat dooreen Britschen torpedojager gewaarschuwd was voor de risico, de reis naar Bilbao had voortgezet, en er in geslaagd was de haven binnen te loopen, waarmede dus bewezen was, dat Generaal Franco geen volledige blokkade kon uitoefenen. De Engelsche minister Hoare antwoordde dat buiten de Spaansche territoriale wateren de koopvaardijschepen de bescherming van de oorlogsvloot genoten. Wij zijn niet geneigd aldus de minister om Britsche oorlogsschepen binnen de Spaansche territoriale wateren te zenden, omdat wijde meening zijn toegedaan, dat wij, zulks doende, de non-interventieovereenkomst in gevaar zouden brengen. Hoare zeide, dat de regeering uit de door haar ontvangen informaties wist, dat Bilbao wel degelijk is geblokkeerd. Franco beschikt bij de Baskische kust overeen slagschip, een kruiser, een torpedojager en verscheidene gewapende treilers, terwijl de Spaansche regeering slechts overeen torpedobootjager, een onderzeeboot en een gewapenden treiler beschikt. De kwestie van de mijnen is van secundair belang. Het is de eerste maal, dat in het Spaansche conflict eender strijdenden een deel van het Spaansche gebied heeft kunnen isoleeren en naar het schijnt, te land en van de zeezijde belegert. Wij hebben inlichtingen gekregen, volgens welke de schepen der rechtschen herhaaldelijk binnen de driemijlsgrens zijn geweest en dat zij op de versterkingen hebben gevuurd, zonder door deze te worden beschoten. Hoare voegde hieraan toe, dat de Britsche regeering handelt volgens haar inlichtingen en niet om redenen van eenigerlei dreigement van Fr.anco. Wij hebben Franco de laatste twee of drie dagen nog er van in kennis gesteld, dat wij niet zullen dulden, dat onze scheepvaart in volle zee belemmerd wordt en dat hij zelfs verantwoordelijk gesteld zou worden voor alle schade die hij inde territoriale wateren zou kunnen veroorzaken. DE BEMANNING VAN DE „ANDRA”. De Telegraaf bevatte een mededeeling, dat de officieren van het Nederlandsche schip de „Andra” door de nationalisten terecht gesteld zouden zijn, doch bevestiging van het bericht kon nog niet verstrekt worden. Later deelde de Regeeringspersdienst mede : Van H. M.’s Gezant te Lisabon is op het Departement van Buitenlandsche Zaken de mededeeling ontvangen, dat de tijdelijke zaakgelastigde aldaar bericht, dat de Nederlandsche bemanning van het stoomschip „Andra” is vrijgelaten en naar Lissabon gezonden is. Hieruit blijkt nog niet duidelijk, of dat de bemanning is met inbegrip van de officieren of niet. --- NAAR AALTEN. Nog eenmaal wijzen we op de groote politieke meeting op 27 April a.s. te Aalten, waarop Dr. Colijn zal spreken. Reeds kon hij zijn toehoorders bij duizenden tellen. Aalten zal er zijn duizenden aan toevoegen. Wie benijdt niet degenen, die inde gelegenheid zijn, dezen Christen-Staatsman te hooren ? Dr. Colijn bewijst, dat men ook zónder knetterend vuurwerk-effect welsprekend kan zijn. In zijn rustig en helder betoog, dat gespeend is aan alle grootdoenerij en zelfverheerlijking, maar dat door zijn eerlijkheid en werkelijkheidszin overtuigt, verdedigt hij het regeeringsbeleid, waarschuwt hij tegen de gevaren, die van revolutionairen kant dreigen en wijst hij op de heerlijkheid en kracht der Christelijke politieke beginselen. Het beluisteren van zulk een politieke rede kan tot een geestelijk genot worden. Aalten en de Achterhoek zullen dit optreden waardeeren, daarvan zijn we zeker. De Heere sterke onzen leider en stelle zijn arbeid bij den voortduur tot een rijken zégen ! t t --- Een Wereldconferentie ? ONDERHOUD VAN LANSBURY MET HITLER. Duitschland is bereid aan een wereldconferentie deel te nemen. De vroegere leider van de Engelsche Labourpartij, George Lansbury, die inde Duitsche hoofdstad was gearriveerd, is door rijkskanselier Hitler in audiëntie ontvangen in tegenwoordigheid van den staatssecretaris en chef der rijkskanselarij, dr. Lammers. Naar Lansbury aan de Britsch-Amerikaansche pers mededeelde, legde Hitler tijdens het onderhoud de belangrijke verklaring af, „dat Duitschland bereid is, deel te nemen aan een wereldconferentie tot herstel van de economische samenwerking en van de wederzijdsche overeenstemming tusschen alle landen der wereld, indien Roosevelt of het staatshoofd vaneen andere groote mogendheid het initiatief voor zulk een conferentie zou nemen”. Öp de vraag, of Duitschland ook aan een op initiatief van sovjet-Rusland bijeengeroepen wereldconferentie zijn medewerking zou verleenen, antwoordde Lansbury, dat Hitler hem niet gezegd had, dat Duitschland in dit geval niet aan zulk een bijeenkomst zou deelnemen. Lansbury noemde als uitdrukkelijk doel van zijn bezoek, „Hitler’s steun te winnen voor een conferentie, die inde eerste plaats gewijd zou zijn aan het uit den weg ruimen van de oorzaken vaneen oorlog er ik kan zeggen, aldus de voormalige labour leider, dat ik datgene waarom ik hierheen gekomen ben, verkregen heb.” Het onderhoud was een echt hartelijk gesprek geweest en had twee uur en een kwartier geduurd. Men was uitgegaan van het memorandum overeen conferentie-ontwerp, dat Lansbury drie dagen tevoren aan Hitler had doen toekomen. Lansbury zeide voorts, dat hij den rijkskanselier had medegedeeld, dat hij reeds met Roosevelt, Blum, van Zeeland en de minister-presidenten van de Scandinavische landen alsook met de Engelsche regeering over deze kwestie gesproken had en dat geen van allen het voorstel tot het houden vaneen conferentie had van de hand gewezen, daar zij allen verontrust waren over den bewapeningswedloop. Met Stalin had hij nog niet gesproken, doch vermoedelijk zou ook Sovjet-Rusland zijn medewerking verleenen. De Vereenigde Staten, aldus Lansbury, die om zoo te zeggen boven den strijd staan, zijn het best geschikt, om de leiding te nemen. Ik zou daarom graag zien, dat Roosevelt de conferentie bijeenriep. Ik ben echter niet zeker ervan, dat hij zulks doen zal. Uit Washington wordt in verband hiermede gemeld : In politieke en economische kringen is men het er over eens, dat deelneming van Duitschland aan een wereldconferentie de noodzakelijke voorwaarde is voor het welslagen ervan. Dientengevolge heeft Lansbury’s mededeeling, dat Duitschland bereid is, aan zulk een conferentie deel te nemen, de belangstelling inde Vereenigde Staten voor het aanstaande bezoek van Van Zeeland nog aanmerkelijk doen toenemen. Het onderhoud tusschen Lansbury en Hitler houdt ook de aandacht der Britsche regeering bezig, zoo wordt verklaard in diplomatieke en officieele kringen, waar men het denkbeeld vaneen economische wereldconferentie „tot op zekere hoogte” van groot belang acht, doch men voegt er bij, dat onderhandelingen vaneen zoodanigen omvang niet kunnen beginnen zonder een voorbereiding, waarvan de besprekingen over de verdeeling der grondstoffen en het economisch onderzoek van Van Zeeland een belangrijken factor vormen. Nader wordt uit Washington gemeld, dat President Roosevelt op een persconferentie mededeelde, dat aan zijn onderhoud indertijd met Lansbury omstandigheden hadden ten grondslag gelegen, welke zich intusschen hadden gewijzigd. Bovendien had hij met Lansbury nooit de kwestie vaneen economische wereldconferentie besproken. Volgens goed ingelichte kringen is Roo,sevelt op het oogenblik niet geneigd om het initiatief tot een dergelijke conferentie te nemen, hoewel hij het vorige jaar wellicht dergelijke plannen heeft gekoesterd. --- Binnenland. SPREEKBEURTEN Dr. COLIJN. Maandag is Dr. Colijn de verkiezingsveldtocht begonnen in Rotterdam, waar hij inde groote Nenijtohal voor ongeveer 11000 menschen gesproken heeft. Dinsdagavond sprak hij voor het provinciaal verband van A.-R. Kiesverenigingen te Utrecht. Zoovelen waren naar de Tivoli-zaal gekomen, dat inde Gereformeerde Oosterkerk een tweede samenkomst werd belegd. Dr. Colijn hield in beide gebouwen ongeveer dezelfde rede als den vorigen dag in Rotterdam. In Tivoli spraken behalve de minister-president, Mr. G. A. Diepenhorst en Ds. J. Goslinga, inde Oosterkerk Dr. J. H. F. Remme, Ned. Herv. predikant te Amsterdam. In beide gebouwen samen waren ongeveer 4000 menschen. REGEERINGSCONTRACTEN CONSUMPTIEMELK 1937—1938. Vestiging en overname van Melkzaken, wijzigingen taxerecht. De Nederlandsche Zuivelcentrale maakt het volgende bekend : a. De regeeringscontracten voor inkoop van consumptiemelk gedurende het tijdvak van 28 Maart 1937—2 April 1938, dienen uiterlijk op Zaterdag 24 April a.s. in het bezit te zijn van de Nederlandsche Zuivelcentrale, afd. Zuivel, Laan van Meerdervoort 84 te ’s-Gravenhage. Voor alle melk, gekocht van veehouders zonder dat daarvoor tijdig een regeeringscontract bij de Centrale is ingezonden, zal de volle afdracht verschuldigd zijn. b. Teneinde gevrijwaard te zijn tegen financieele schade, wordt in overweging gegeven, dat men, alvorens over te gaan tot het huren vaneen melkwinkel of het maken vgn onkosten .voor het inrichten vaneen melklokaal, zich er van overtuigt, dat van de zijde der Nederlandsche Zuivelcentrale. geen bezwaar tegen vestiging bestaat. Koopers van melkzaken, waarvan de eigenaar is aangesloten bij één der erkende meikcontrolestations, moeten zich voor het vervullen van formaliteiten, noodig bij overneming, wenden tot het betrokken melkcontrolestation. c. Het verdient voorts ten zeerste aanbeveling, met de Centraleoverleg te plegen alvorens over te gaan tot verkoop, koop, verhuur of huur van landerijen enz., waarbij in het geding komt de grootte van de taxe der op regeeringscontract af te leveren consumptiemelk. Bij achterwege blijven van zoodanig overleg kan de Nederlandsche Zuivelcentrale geen verantwoordelijkheid aanvaarden voor moeilijkheden of teleurstellingen, welke mochten ontstaan als gevolg van de toepassing der bepalingen, zooals deze met betrekking tot het z.g. taxerecht van kracht zijn. UITVOER VAN EIEREN. •' Inde week van 13 tot 20 April zijn uit ons land voor uitvoer goedgekeurd 16.769.876 eieren, waarvan 15.508.896 kippen- en 1.260.980 eendeneieren. Hiervan gingen naar Duitschland 7.674.300 kippenen 438.020 eendeneieren, naar Engeland 6.478.080 kippen- en 822.960 eendeneieren en naar andere landen 356.516 kippeneieren --- MISLUKTE OVERVAL TE AMSTERDAM. Een 17-jarige werklooze timmermansleerling heeft Dinsdagavond om 9 uur een mislukte poging tot overval (met bedreiging tegen het leven) gedaan op een bejaard echtpaar, wonende ineen benedenhuis inde Gijsbrecht van Aemstelstraat. Met een looper had hij de straatdeur geopend en plotseling trad hij de kamer binnen, waar de oudjes zaten. Hij had een kwarten doek met ooggaten voor het gezicht gebonden en een revolver inde hand. „Je geld of je leven,” riep hij, tot groote ontsteltenis van het echtpaar. Maar direct daarna trad de zoon des huizes de kamer binnen, wierp zich op den indringer, overmande hem en nam hem het wapen af. Toen bleek, dat de revolver slechts een klappertjespistool was ! De politie werd gewaarschuwd en de indringer per uitruk-auto naar het bureau inde Linnaeusstraat overgebracht. Bij zij'n verhoor Woensdagmorgen, verklaarde hij, dat ’t inderdaad zijn bedoeling was geweest de oude menschen, bij wie hij wel eens eenige werkzaamheden had verricht, geld af te persen. Hij zal nu ter beschikking van de politie worden gesteld. ---