Jhr. Mr. D. J. DE GEER, Leider der C. H. U. spreekt te Aalten over het onderwerp „De komende verkiezing” Vrijdagavond had de afd. van de Chr. Hist. Unie in het gebouw „Irene” een vergadering belegd, waar als spreker optrad Jhr. Mr. de Geer, Lid van de Tweede Kamer en Leider der C. H. U. De zaal was goed bezet toen de voorzitter der afd., de heer G. H. O b bi n k, de vergadering opende door te laten zingen Ps. 25 : 2, waarna hij voorging in gebed. In zijn openingswoord heette spreker alle Unie-vrienden van ver en nabij welkom en sprak den wensch uit dat het een goede avond mocht zijn. Tot degenen die eigenlijk C.H. moesten stemmen zeide spr. dat Mr. de Geer hen misschien wel over de brug halen zal. Zich tot de vrienden van de C.H. richtend, zeide spr. dat we elkander dienen te verstaan en waardeeren. Tenslotte heette de voorz. Mr. de Geer van harte welkom en dankte hem er voor, dat hij inden Achterhoek komt om hier voor ons te spreken. Hierna kreeg Mr. de Geer het woord. Rede Mr. de Geer. Zooals ons wellicht bekend zal zijn, aldus spr., zegt de Grondwet in art. 98 dat als de Kamers een gewijzigde Grondwet hebben aangenomen, de Kamer dan ontbonden moet worden. De kiezers moeten zich dus over de nieuwe Grondwet uitspreken en de nieuwe Kamer moet dan over de Grondwet beslissen. De bedoeling van deze methode is dat een gewijzigde Grondwet niet al te gemakkelijk tot stand 2al komen. We staan nu ook voor een Grondwetsherziening. Dat de Kamers ontbonden worden is voor de Tweede Kamer een kleine wijziging van de zaken. Zij moet toch nu periodiek aftreden. Met de Eerste Kamer is het anders gesteld, maar die moet nu ook geheel vernieuw worden. De kiezers worden nu opgeroepen om zich over twee dingen uitte spreken, ten eerste de algem. Grondwetsherziening en ten tweede het staatkundig beleid. De Grondwetsherziening. De herziening van de Grondwet bestaat uiteen reeks van voorstellen. Over enkele daarvan is al een hevige strijd inde Kamers gevoerd. Het staat daarom nog niet vast of deze wel inde nieuwe Kamers zullen worden aangenomen, daar ze nu met een kleine meerderheid zijn aangenomen. Het voornaamste punt betreft de z.g. revolutionaire volksvertegenwoordigers. Het wordt als verkeerd beschouwd dat een volksvertegenwoordiger, die zichzeli als opruier bekend maakt, in het parlement zitting heeft. De Grondwet had echter geen bepaling om zulk een lid te weren uit de volksvertegenwoordiging. De bedoeling is dat een doelbewuste opruier uit het parlement wordt geweerd. Een groot deel van de Kamer heeft deze aanvulling bestreden. Het is dus de groote vraag of 2/3 voor deze aanvulling zal stemmen. De bezwaren die o.a. hiertegen werden aangevoerd waren, dat er een soort consessie wordt aangenomen tegenover het fascisme. Maar juist het fascisme heeft zich tegen deze aanvulling verzet. Vooral verzet zich het fascisme tegen het college dat zulk een geval zal uit moeten spreken. Zulk een uitspraak moet objectief zijn en los staan van de politiek. De Kamer heeft een voorstel aanvaard om een college ad' hoe door H. M. de Koningin te benoemen. De N. S. B. heeft o£ dat college haar peilen gericht en heeft het den „bloedraad” genoemd. Daarom is het noodig dat de kiezers daar iets van weten, opdat zij hun stem uit zullen brengen op een partij die dit voorstel heeft aanvaard. Een ander belangrijk punt bij deze hernieuwing is de immuniteit van de Kameileden, n.l. dat de Kamerleden niet rechterlijk vervolgbaar zijn. Deze bepaling zal moeten worden toegepast wanneer het betreft opruien en schending. De geheele immuniteit is een totaal verouderd begrip. Deze bepaling is sterk bestreden door de linkerzijde. Bij de bezwaren kwam een eigenaardig verschil van opvatting over tuchtrecht en strafrecht aan den dag. Voorts zal, wat het kiesrecht betreft, de regeling zoo worden dat het passieve kiesrecht aangepast wordt aan het actieve kiesrecht. Het algemeene staatkundige beleid. Het beginsel. Spr. behandelde allereerst het beginsel, daarna den intern, toestand, vervolgens onzen economischen toestand en tenslotte onzen geestelijken toestand. Het algemeen beginsel wordt duidelijk in het manifest van de C. H. U. uiteengezet. De persoon die met de leiding der Staatsza ken belast is heeft de plicht om naar Gods Woord te leven. Er is verband tusschen de Chr. Religie en de Staatkunde. Van linksche zijde, maar ook wel van andere zijde, Wordt daarvan verkeerd gedacht. De liberaal, Mr. Cort van der Linden, heeft eens een boek geschreven, waaruit blijkt dat de klove tusschen liberalen en degenen die de Chr, religie voorstaan, niet 1 toevallig is, maar reikt tot den bodem. Er blijkt uit waar de groote goederen het veiligst zijn. Groen van Prinsterer heeft : een goeden blik gehad, toen hij zeide, dat inde Reformatie de oorsprong en de waarborg ligt van de constitutioneele vrijheden. Spr. wees in dit verband op Duitschland en Frankrijk. In Duitschland is van vrijheid ook van de geestelijke vrijheid geen sprake meer. Zelfs de rechtbanken zijn niet zelfstandig meer, maar staan onder invloed van de regeering. Het Duitsche volk heeft niet die scholing zooals in ons land, dank zij Groen van Prinsterer, Lohman en anderen. Het Duitsche volk heeft dat niet gezien en acht het blijkbaar niet noodig. De Chr. actie aldaar is meegezogen door het nat. socialisme en is daardoor zeer wreed ontgoocheld. De oorzaak hiervan is dat zij niet leefden op de rots van de Chr. beginselen. In Frankrijk heerscht de zgn. democratie. De communisten hebben daar veel te zeggen en de ontwrichting is zeer groot. Wanneer er stakingen zijn, vestigen zich de stakende fabrieksarbeiders inde fabrieksgebouwen. Den fabrikanten wordt het recht ontnomen ; de regeering aarzelt daartegen op te treden, omdat zij politiek afhankelijk is van het volksfront. De geheele publieke opinie kwam op een dwaalspoor en in ons land is daarvan de neerslag gezien. Een socialistisch blad in ons land heeft geschreven dat het ook hier op dezelfde manier moest geschieden. Bevestigd is hierdoor, wat Groen van Prinsterer zeide, dat niet inde Fransche revolutie maar in het beginsel der Reformatie de waarborg van de vrijheid ligt. De internationale toestand. We leven ineen tijd, dat een nieuwe oorlog wordt voorbereid. Er zijn jaren geweest, dat de toestand gunstig was, maar op het oogenblik is het zeer ongunstig. De hoopwas gevestigd dat men met den wereldoorlog een les had ontvangen. In het binnenland heeft men wat de rechtspraak betreft, het gerechtshof en de politie. Die twee elementen heeft men ook zien groeien inde internationale rechtspraak. In 1922 is het Permanente Hof te Den Haag door H. M. de Koningin geopend en men ging ineen goede richting. Ook in den Volkenbond ging het de goede richting uit. Duitschland en Frankrijk hadden elkaar gevonden. We gaan nu een andere toekomst tegemoet. Het Locarno-tractaat is geschonden na het optreden van het nat. socialisme in Duitschland. Duitschland en andere landen verlieten den Volkenbond. Het anarchisme herleefde inde volken. Het recht van de sterkste te vervangen door de sterkte van het recht schijnt verloren te gaan. De C. H. U. poogt, volgens haar manifest, te komen tot een intern, rechtsorde. De geschillen moeten worden opgelost door een procedure, zooals we dat in het binnenland kennen. We moeten daarbij goed bedenken dat, als wede geschiedenis nagaan, iedere groote hervorming is bereikt door „ups and downs”. Daarom kunnen we in dezen tijd goeden moed houden en daarom moeten we gereed zijn. Men moet niet denken, dat een klein land, zooals het onze, daar toch niets aan doen kan ; soms kan een klein land meer bereiken dan een groot land. Wat de defensie betreft, merkte spr. op, dat we alles moeten aanwenden wat noodig is, dat als we het noodig hebben de middelen er liggen. Daarom heeft de regeering de grendelen aan de deuren nagezien en waar noodig deze versterkt. Wanneer we in 1914 geen weermacht hadden gehad, waren ze ons land binnen – gerukt. In 1905 was er de Russische-Japansche oorlog en als men de correspondentie naleest, die onze Regeering in verband daarmee heeft gevoerd, dan blijkt daaruit, dat als we geen vloot hadden gehad ons land inden oorlog was betrokken. Door alle politieke partijen wordt erkend dat een goede defensie noodig is. De S.D.A.P. zegt nu dat de omstandigheden zijn veranderd, maar niet dat ze zelf veranderd zijn. Albarda, die in 1930 gezegd heeft, dat ze de landsverdediging verwerpen, kan nu niet zeggen dat de tijden veranderd zijn. De S.D.A.P. heeft ook een ander stanpunt ingenomen tegenover het Vorstenhuis. Ook hiervan wordt gezegd dat de bourgoisie het : Oranjehuis gebruikte als wapen tegen de S.D.A.P. Dat is onjuist. Omdat de S.D.A.P. zich tegen het Oranjehuis keerde is het logisch dat van onzen kant dat werd recht gezet. Men erkent niet openijlk dat men principieel veranderd is, en dat is jammer. Men erkent niet dat Troelstra in 1918 foutief ging en daarom is er op de S. D. A. P. niet bouwen. De economische toestand. Op het oogenblik is er eenige opleving in het bedrijfsleven. De werkloosheid is een van de grootste zorgen en de daling daarvan zal niet zoo gauw gaan als het herstel van het bebedrijfsleven o.m. genationaliseerd en daarbedrijfsleven o.m. genatonaliseerd en daardoor zullen vele werkloozen geen plaats meer vinden. Het nieuwe bewind moet daarom groote aandacht aan dit probleem wijden. Een van de partijen komt met het Plan van den Arbeid ; maar men moet niet vergeten dat inde laatste 15 a 20 jaren een zoo groot bedrag aan publieke werken is uitgegeven, dat het nu onmogelijk is deze werken in 3 jaren te vinden, als men tenminste wil blijven bij productieve werken. Men heeft er wel eens aan getwijfeld of de productieve werken van de laatste jaren allemaal wel productief waren. De bestrijding der werkloosheid moet men zoeken langs den natuurlijken en duurzamen weg. Door het stimuleeren van het economische leven, door handelscontracten af te sluiten enz. De land- en tuinbouw heeft het minst geprofiteerd van de opleving. ook na de devaluatie. In zooverre er van opleving sprake is, is de oorzaak daarvan de regeeringssteun. Het is echter nu de dag nog niet om de boeien af te werpen. Die het krachtigst pleit voor opruiming van de crisisbemoeing voegt er direct aan toe : Vandaag nog niet. Daar de landbouw op export is aangewezen is het afsluiten van handelsverdragen een eeerste vereischte. De geestelijke toestand. Het C.-H.-program vraagt wettelijke maatregelen ten opzichte van het huwelijk en gezin en een beteugeling van de onzedelijke verwildering. Dat is een punt dat niet inde crisis is ontstaan, maar wel inde crisis meer aandacht vraagt. In het burgerlijk wetboek is van echtscheidingen door onderling goedvinden geen sprake en toch gebeurt het op deze gronden. Dat gaat tegen het wetboek en de Christelijke moraal in. Het Chr. huwelijk heeft het veelvrouwendom afgeschaft en het huwelijk zal alleen tusschen man en vrouw bestaan. Daarom moet wijziging van de Huwelijkswetgeving plaats hebben. Dergelijke praktijken werken de on gelukkige huwelijken inde hand. Het wordt beschouwd als een proef op het huwelijk. Wanneer het huwelijk voor God gesloten is, is er een plicht tot liefhebben, en dat gaat door het onderling goedvinden verloren. Gedurende het huwelijk ontstaan ook verkeerde praktijken die tot scheiding leiden. Het fatale is, dat de kinderen de herinnering aan het ouderlijk huis niet kunnen meedragen. We moeten daarom bewaren het pad der vrijheid dat onze voorvaderen hebben verworven, welke nu ernstig worden aangevallen. De N. S. B. een gevaar voor ons volk. Prof. Barth. heeft gezegd dat in Duitschland de godslastering wordt toegelaten. De Minister van de Kerk in Duitschland heeft een vergelijking getrokken tusschen Hitler en Christus en de organisaties dwingen de jeugd het ras en den staat te verheerlijken. Ook de beweging in ons land zal, indien zij de overhand kreeg, deze voorbeelden volgen. De N.S.B. koos in verschillende gevallen de Duitsche partij en viel daardoor onze regeering aan. Spr. herinnerde aan de vlaggenkwestie en het geval van de vier mannen in Limburg. Op 26 September j.l. toen de waarde van den gulden moes worden verminderd, schaarden alle partijen zich achter de Regeering, maarde N.S.B. kwam met een pamflet om een groote paniek te doen ontstaan. Een jaar geleden was de N. S. B. nog vóór de devaluatie. De N.S.B. zal ook daarin het Duitsche voorbeeld volgen om, als ze een flink aantal leden inde Kamer heeft, de macht in handen zal nemen langs een onwettigen weg. De N.S.B. heeft openlijk gezegd dat als zij 30 zetels had de macht zou nemen. Daarom moeten wede oogen goed open houden. Ook het Vorstenhuis komt bij de N.S.B. in gevaar. De N.S.B. wil een streep halen door wat onze vaderen met een bloedigen strijd hebben verworven. Daarom moeten we ons des temeer concentreeren op de oude partijen en dan zal de N.S.B. haar doel hier niet bereiken. Zij wekt verwarring inde geesten en zaait wantrouwen. De N. S. B. past niet inde historie. Tenslotte wekte spreker op om een stem uitte brengen op eender partijen die de Chr. beginselen voorstaan en met name de C. H. U. Hierna werden enkele vragen gesteld die door den geachten spreker na de pauze beantwoord werden. Aan het slot dankte de voorzitter den spreker voor het gesprokene. Mr. de Geer ging in dankgebed voor. We voelden dat hier iemand aan het woord was, die als persoon hoog staat en de dingen zei zooals ze zijn. --- Dr. H. COLIJN te Arnhem In Musis Sacrum. Een uur voor den aanvang werden de deuren geopend. En meteen begon de stroom naar binnen. Ver voor het beginuur waren de meeste plaatsen bezet. De stemming een bezadigde Geldersche zat er reeds in : men zong Vaderlandsche liederen. Dundoeken riepen van alle kanten aan de binnenkomenden hun woorden toe. Machtig stond het achter het podium : „Tegen de revolutie het Evangelie”. En achter inde zaal, over de volle breedte, troonde het woord : „Steunende op den Bijbel, verdedigen wijde Vrijheid”. „Noch Mussert, noch Moskou” betoogde de eene kant. En het antwoord van de overbmin was paraat : „Geef ons maar Colijn”. Aan allen, die het goede voor land én volk wenschten, drong de voorkant van het podium de eisch op : „Sluit de Gelederen”. De opening. De heer C. Smeenk opende de vergadering. Gezongen werd : „Uw God, o Isrel, heeft de kracht ”. Waarin ligt, aldus de heer Smeenk, het geheim van de kracht van Dr. Colijn ? In de Calvinistische beginselen, die diep wortel schoten in ons. volk. Die beginselen, die berusten op het eeuwig Woord van God, geven kracht in dezen tijd van zooveel verwarring. Dr. Colijn spreekt. Als Dr. Colijn het spreekgestoelte beklimt, valt hem een ware ovatie ten deel. Nu de verkiezingsveldtocht half af is, aldus Dr. Colijn, is het mogelijk om althans een voorloopigen indruk te geven. Niet door waarneming op een enkele plaats, maar op meer plaatsen (dit is de 30ste spreekbeurt, aldus Dr. Colijn). Spr. komt tot het besluit, dat de belangstelling RUIM 3000 AANWEZIGEN. voor de komende stembus grooter is dan ooit. Niet alleen in onzen eigen kring, maar overal. Bovendien wordt de verkiezingsactie over ’t geheel met waardigheid en ernst gestreden. Dat is een verblijdend verschijnsel. Is ’t eigenlijk nog wel noodig, het woord te voeren, na 30 keer ? Of men kan zoo de vraag stellen : Is ’t in ’t geheel wel noodig het land door te trekken ? Ik hoef me toch niet meer te presenteeren ! zegt spr. onder groote hilariteit. ledereen kent mij. Wat er de laatste vier jaar van mij gezegd is, heeft u al gehoord ; misschien is er ook nog wel iets goeds gezegd. Maar sommige dingen moeten steeds herhaald worden en moeten steeds weer worden recht gezet. Spr. verdeelt zijn rede in drieën : de toestand van ons land zooals het Kabinet die in 1933 aantrof ; een blik inde genomen maatregelen ; eenige aandacht aan wat te verwachten is inde komende 4 jaren. Daar wij van de rede in Aalten gehouden, een uitvoerig verslag gaven, zullen wij ditmaal volstaan met enkele grepen. Er zijn, aldus Dr. Colijn, allerlei bedenkingen tegen de regeering aangevoerd. Ze zijn te talrijk om stuk voor stuk te behandelen. De twee voornaamste bedenkingen gelden de aanpassingspolitiek en de bestrijding van de werkloosheid. Met de Iste is het wonderlijk gesteld. Met een (nieuw) voorbeeld lichtte spr. dit toe : Als iemand eiken dag drie glazen water drinkt en iemand anders schrijft er steeds afkeurend over, begint men te gelooven, dat de drinker iets verkeerds doet. Toch doet hij niets schadelijks. Zoo ook met de aanpassing. Als steeds weer gezegd wordt, dat aanpassen verkeerd is, begint men het te gelooven. Maar aanpassen is niet verkeerd. Elk mensch moet zich in zijn leven wel eens aanpassen, d.w.z. door omstandigheden anders doen dan voorheen. Wordt door bezuiniging de koopkracht verminderd ? Dit wordt wel beweerd. Hoeveel menschen zijn er inde zaal, vraagt spr. Zeg : 2500. Als U mij allen een gulden geeft, hebt U allen een gulden minder, maar ik ƒ 2500 meer. Samen hebben wij echter nog evenveel. Er heeft alleen maar een verschuiving van koopkracht plaats. De Werkloosheid. Voor de werkloozen is het nu al vaak moeilijk, productief werk te vinden, d.w.z. werk dat bijdraagt tot verhooging van de volkswelvaart. Als men daar nog meer geld aan zal moeten geven, moet er tegenover staan, dat ons volk iets aan deze belastingen heeft. Samenvatting. Ineen samenvatting gaf spr. toe, dat er natuurlijk fouten zijn gemaakt, talrijke fouten ; maar toch dank aan God, dat we kunnen verklaren, aan het einde van de vier jaar, dat de toestand beter, gezonder en krachtiger is dan aan het begin. Het Gezag. En dat ineen periode van rust ! Ook wel veel gemopper, dat hebben wij, Nederlanders, nu eenmaal noodig ! Maar het gezag wordt toch weer zeer behoorlijk geëerbiedigd. Rust en orde worden niet verstoord. Redenen, om het volk te danken voor het vertrouwen, in spr. gesteld, en God voor Zijn hulp. (daverend applaus). Onder luide toejuichingen, die overgaan inde zegenbede uit Psalm 134, gaat Dr. Colijn , naar de Oosterkerk, waar hij met daverend applaus wordt ontvangen. Ook hier de zegenbede uit Psalm 134. De heer J. N. Munster had hier de leiding. De toekomst. Dr. Colijn spreekt nu over de 4 jaren, die vóór ons liggen. Van de 4 centrale punten van 1933 gelden er nog drie. De handhaving van het gezag laat niet meer te wenschen over ; het gezag wordt weer gerespecteerd. Men kan toch de Nederlanders niet een slot op den mond leggen ! Kritiek is geoorloofd. Het materiëele. In het bedrijfsleven is steun nog niet te missen. De overheid begeert niets méér dan vrede. Maar indien wij gedwongen worden tot een oorlog, zullen we ons land verdedigen. Alleen als de uitvoer stijgt, kan de werkloosheid verminderen. De financiën vragen nog veel zorg. De uitgaven voor landsverdediging zullen nog verhoogd moeten worden. We hebben onze plicht jegens ’t vaderland, jegens voor- en nageslacht (applaus). Ouderdomszorg moet er komen voor diegenen, die niet vallen onder het ouderdomspensioen. Niet-materiëele zaken. Er wordt een aanval gedaan op ons staatsbestel. Ik ducht, aldus spr., geen oogenblik gevaar van die beweging, zooals ze nu werkt (applaus). We willen een Staten-Generaal, die niet komt op het gebied van de regeering en een regeering, die niet komt op het gebied van de Staten-Generaal. Het werkelijke hoofd van de Staat, het werkelijke hoofd van de regeering, is niemand anders dan het Oranjehuis. (daverend applaus). De Oud-Calvinistische onverzettelijkheid zal niet wijken (applaus). Verwarring. Is er wel een periode inde wereldgeschiedenis, waarin de geestelijke verwarring zoo groot is, als in onzen tijd? Waarom ontbreekt, aldus spr., die stevigheid, die waardigheid, die den mensch gelukkig kan maken ? Omdat men heeft prijs gegeven het vast fundament van Hem, Die die rust en zekerheid geeft. Keer toch terug, zegt spreker, tot dat eenige uitgangspunt, dat ons zekerheid en vastheid geven kan : de aanvaarding van den Christelijken grondslag voor onze samenleving. Dan richt een volk zich op, dan is een volk onoverwinnelijk. Spr. verzoekt als slot het Lutherlied te zingen, waarna hij voorgaat in dankgebed. Geen uniformen waren noodig. Geen eeregroeten werden gebracht. Er was geen wachten op applaus ; dat kwam vanzelf wel rustig, niet gemaakt, maar spontaan ! Vaneen vergadering als deze, vaneen rede van Dr. Colijn, gaat iets blijvends uit, iets dat met je meegaat, iets bezielends. Is Dr. Colijn een „oud man”, een „aftandsche” ? Kijk en luister naar hem en u zult hem anders zien. Fier en rechtop is de houding, krachtig en pakkend het woord, warm en vermanend de waarschuwing van „onzen Colijn”, een man van geloofsvertrouwen en godsvrucht en een man van stavast 1 --- Voor de Jeugd. De Prairie-Koningin 7. Een week later waren de drie blanken reeds in het midden van het oerwoud. Eenige vertrouwde zwartjes droegen de omvangrijke bagage. Het was gloeiend heet en daar' de watervoorraad aangevuld moest worden, werd Nick uitgezonden om met het eenige paard, dat de expeditie bezat, water te zoeken. 8. Nick had geluk. Niet veraf stroomde een riviertje, aan welks oevers de waterzakken spoedig weer vol werden. Onder het vullen meende Nich een verwijderd gerommel te hooren, en ongerust keek hij op. Het was een kudde wilde olifanten, die met donderend geweld zijn kant uitkwam, en het was geraden, om de vlucht te nemen. ---