Burgemeester Boot neemt afscheid van gemeente Wisch Toespraken vol waardeering en dank – Belangstelling, symbool van hechte band Inde geheel met genoodigden gevulde raadszaal heeft men gistermiddag officieel afscheid genomen van burgemeester J. J. G. Boot van Wisch. Een groot aantal personen uit de gemeente Wisch, vertègenwoordigend di verse vereenigingen op allerlei gebied gaven van hun belangstelling blijk, alsmede vereenigingsdeputaten en leden van comité’s uit den geheelen Gelderschen Achterhoek. De Prot. enft.K. geestelijkheid was aanwezig en burgemeesters uit den omtrek. Het officieele gedeelte begon om twee uur met de voorlezing van de benoeming van den heer J. J. G. Boot tot burgemeester der gemeente Ede met ingang van 1 November en eervol ontslag als hoofd der gemeente Wisch Afscheidsrede Burgemeester Boot De scheidende burgemeester hield daarna zijn afscheidsrede, daarin hij zich in de eerste plaats richtte tot de leden van den raad. Hij wilde, nu hij voor het laatst hier als burgemeester sprak niet een officieele toespraak houden zooals het gebruikelijK is bij het afscheid vaneen burgemeester Er zijn inden loop der jaren dat ik hier in Wisch mocht werken vriendschappelijke banden gegroeid. Er is een verhouding ontstaan die het mogelijk maakt dat ik hier een woord spreek van hart tot hart. In Maart 1937 werden wij verbonden aan deze gemeente. Wij waren toen vreemden voor elkaar. Doch , steeds heb ik een warm meeleven ondervonden zoowel als hartelijkheid en liefde Wij werden op elkaar afgestemj en wij gevoelden ons in deze gemeente thuis. Het zijn. geen rustige jaren geweest, deze tijd dat ik hier in Wisch burgemeester was. De jaren voor 1940 waren vervuld vaneen toenemende oorlogsdreiging, daarna hebben Wij 5 jaren oorlog meegemaakt en thans moeten wij nog zoeken naar evenwicht. Wij hebben met elkaar gestreden tegen een gewetenloozen vijand. Spr. memoreert vervolgens de diverse plannen die er voor de gemeente Wisch waren zooals het uitbreidingsplan, bescherming van natuurschoon en grondaankoop. Over de oorlogsjaren wil spreker niet uitwijden. De bevolking heeft intens mee geleefd in die periode en wij wisten ons gedragen door het vertrouwen der bevolking. Daarom is er bij dit afscheid niets dan dank! Dankbaarheid ten aanzien van raadsleden en wethouders. De meeste beslissingen inden raad Werden met eenparigheid van stemmen genomen Ook aan gemeenteambtenaren, arbeiders en politie bracht spr. dank. „Ik was wel eens veeleischend, doch steeds bedoelde ik het beste voor de gemeente”. Dankbaarheid is spr. ook Verschuldigd aan geheel de bevolking van Wisch, I» de huiselijke omstandigheden heeft men altijd met ons meegeleefd. Wij gaan van elkaar, doch hier is «iet van toepassing het gêzegde: ~Uit het oog, uit het hart" want wü zullen ongetwijfeld elkaar nog vaak weer ontmoeten. Terborg met zijn industrie en -handel zal zich. door weg en waterwerken nog verder kunnen ontplooien Ik adviseer echter om zooveel mogelijk klein industrie naar Terborg te trekken. Door samenwerking zal het mogelijk zijnde welvaart te verhoogen. Aan Sil volde zullen wij steeds de meest aangename herinneringen bewaren, terwijl Sirideren met zijn tuinderijen en vriern « Ifjke bevolking een groote bekooring ij Dé Heelweg met zijn Hessenweg heef-, eer speciale aantrekkelijkheid, VarssevcJ , de hoofdplaats is een centrum van landbouw, paardenfokkerij en middenstand. Ik spreek hier de wensch nit dat het zich tot het welvarendste dorp m den Achterhoek ontplooien zal. Westendorp zal door het busverkeer tot een dorp kunnen uitgroeien, temeer wanneer het uitbreidingsplan uitgevoerd zal worden. Het afscheid valt moeilijk, al zal ik rnij ook elders nuttig kunnen maken. Een woord van eerbiedigen dank aan Hem, die al die jaren met ons was en die ons d die jaren kracht heelt gegeven is hier wel zeer op zijn plaats. Spreker besloot zijn afscheidsrede met: Laat Hem besturen waken, ’t Is wijsheid wat Hü doet, Zoo zal Hü alles maken, Dat g' ü verwond’ren moet. De rü van .sprekers welke zich tot burgemeester Boot richtten werd geopend met een afscheidsrede van den heer Liebrand, loco-burgemeester en wethouder der gemeente Wisch. Da loco-burgemeastar spreekt Toen in Maart 1937 burgemeester Boot zün intrede in. deze gemeente e- Hd dankte hem voor de tegenheid hie hij de gemeente-ambtenaren steeds bood. om eigen initiatie! kunnen ontplooien. Dat was de juiste wüze vah hagelen, waarmede de gemeente was. Spr., sprak vervolgens van het groote genoegen dat men steeds geiI#l heeft om ander burgemeester Boot te mogen werken. ne heer jweens, kantonrechter te Ter-De. neer voor unf goede dat den borg dan»e bvu°ror eest|r heeft gedaan scheidend# recht. terwijl de hoewel yeel voor hel onderwijs, ‘oc“ “ ft gedaan. Tt Sgerneentè volksleven dat veier gedachten by Scheidenden burgemeester zullen ‘ woord namens de Mevr. wisseiink als vrouwen, # ,heer de coop Landvertegenw^»er„„ burgemeester Heei- ■ mens den burger- jan IL Teiborg, waarvan burgemeestersicrP lexa?u.f'L- was U was meester . ïoorzSling’n voorbeeld door Uw glßohtige houding voor ai&eiKi vertegenwoordigde S'SSriSgJ “““ f S voelens vs;Q Varsseve-d s Hejans s $$ & evenals djj. et e’voort en 'op e’past hadde, in ziene mge kauwe bovven de kaste, tien, twinjg keere: „Hoes toe, hoes toe, (hoes toe! En wear. En nog ens. Jao, Manus is naor does e’gaone, naor ’t Eeuwige Hoes, met ziene volle wonten. --- De Suikertante HUMORISTISCHS ROMAN door DDü VAN EWO®® * 29) ..‘JïïSi De Wijde Plas bood nu eenmaal veel aantrekkelijks voor sportieve jongelui- die zich op het water even veilig voelden als in hun eigen slaapkamer; daar kwam nog bij, dat Freek, die de gelukkige bezitter was van «en kleine motorboot, zoodra hij van het uitstapje der familie van Havelingen hoorde, besloten had zijn Dulcinea te volgen, zoodat er allicht gelegenheid zou zijn voor gezamenlijke tochtjes, zij het dan natuurlijk buiten den gezichtskring van Thea’s, in dit opzicht ontoegeeflijken Papa. De oudere leden van de familie toonden uiteraard minder enthousiasme. Tine had zich tenslotte met het plan verzoend, eensdeel omdat Sientje er, tegen alle verwachtingen, in had toegestemd de familie te vergezellen, voor een ander deel, wijl het het haar voor de beide meisjes een geschikte gelegenheid leek om eens in contact te komen met andere jongelieden dan die welke Polderburen aan huwelijkscandidaten opleverd. Thea was tenslotte al eenentwintig en ook Gonnie bereikte langzamerhand een leeftijd, die eenige meerdere belangstelling van de zijde van haar moeder voor de rijpere mannelijke jeugd wettigde. En op de Wijde Plas placht nu-eenmaal de bloem van ife_ derlandsche jongelingschap acte de presence te ae, ven. ••• " , , Meester Bastiaan, die het niet verder bracn jan een zekere stille gelatenheid, had zich ter e%er ure toch nog een zeilpet aangeschaft en ge toid met dit hoofddeksel, een witte pantalon, 'Mtte tennisschoenen en een witte pull-over maa e hij werkelijk den indruk van den man, die zlJn,'Wje dagen slechts aan boord van zijn eigen jacnr op de wijde wateren van het Hollandsche poiaerjknd pleegt door te brengen. . v De leiding van de expeditie berust ein tien van tante Door die, daarbij zinspelend op d€ verheugende financieele resultaten van aar Uo_ geldouchefabriek welke ondanks bestaan, reeds nu een behoorlijke winst beloofd, te zullen afwerpen, alle kosten van dezen tnP Jbor hzar rekening had genomen. De jongelui zomen per fiets gaan, waarna de ouderen, verge!e!d door Sientje, per auto zouden volgen. Thea week in zooverre van dit programma ak waar zij even buiten Polderburen tot haarggrote,ote verrassing Freek ontmoette, die haar mt zijn torboot, waarmee hij zich eveneens naar de Wijde Plas spoedde, vroolijk toewuifde. Het lag mi, of meer voor de hand, dat Thea haar plaats op het zadel verwisselde tegen een meer comfortabele inde motorboot en dat Jan Willem zich, in het vooruitzicht ook eens met het ranke vaarfe je over de Wijde Plas te mogen koersen, bereid ker„ klaarde de door Thea verlaten fiets op dep^ats van bestemming te brengen. Het werd voor het tweetal een onvergetejjm tochtje, waarvan de vreugde slechts evenddregdejgde —worden verstoord toen Freek SiST-r «>■ de"h()uUderrWontdekte, waarmee tante Door en 9ara9nh3Sten naar hun Pinksterverblijfplaats werhaar & Ineen minimum van tijd lag Thea de® v ‘eti dekzijl verborgen, maar het fjezic van onder ® eman aan het roer was ‘och met den iSnt of tante Door, die als eemge de boot schuWW vertrok even haar energieken mond in glimlachje. Toen ee"bCn9 later, bh hun komst aan de Wijde Plas blikke" dat Thea met een lekken band bij *en vc rijwielhersteller was achter gebleven, of and£ ware beteekenis van de ontdekking echdron9 Jin haar vollen omvanfl tot haar door, ter eelte Door had te lang ** jonge meisjes maar om haar dit leugentje om best wil al rekenen. Doch tevens begreep te zwaSt protégé in zijn ie aanwezigheid van nam v « J ze- dah‘Jt op de Wijde Plas nog wel eens aankunnen geven tot expiraties, waarkldind0e gevolgen op dit oogenh»k “°9 met waren" te overzien. t . a(Jvertentie, welke tante tot dit Pink- Pw> r * ™id' daad op u , F onedele, een ruime Plas; er waren een breed zonne huiskamer met aangrenzende * zoodat de slaapplaten met waschgelegenb – gevoelen. familie ** "iet bekocht behoe nauwelijks En toch vermochten Tine en BaS derdrukkeili een gevoel van teleurstelling « den . toen de roeiboot, waarmee zij iPoe – gezet naast dit, hun onbekende P.nksterverbl jf aanleude. De eigenaar had tante Dooreen foto “Sn en daarop had alles zoo veel vrijer, ruimer vroolijker geeklen; de „Casa Cara as een waarlijk vriendlijke woning, gepévoiseerd temidden 3 lnxe jachten ergens op een kostelijk plekden van i . de riet, vroolijke zomers h« d«k, volop £ etend van de zon, frissche lucht en – alweer bUtkens de foto- opwekkende dranken, witte zelen van ranke vaartuigjes rondom en op den achtergrond – Bastiaan meende dat toch duidehik te hebben gezien – 'n café met n breed terras daï tot de laatste plaats bezet was door oudere en jongere menschen in badjassen, die, uit het water opgedoken zich door de kocsterende zomerzon tóen blijkbaar versleben, want H ptóts vi in het riet, lag de schuit te Tdden van tal van andere, niet alle even goed onderhouden huisbooten aan een soort kade die bezaaid was met papier, schillen conservenb hkies en ander afval. Van alle andere geneugten, welke de foto te zien had gegeven restten welwelKe ae , .ts de zon en de frissche lucht beschouwd m „ denke„, hoe “ jS“uden gevoelen, wanneer ook hel »«• «»"£». donker vertrek ka• h iSeerd en voorzien vaneen petroleumng gemeub d lafond bungelde; de aangrenlamp, die aan nauw hokje Van twee mezende keuk anderhalven meter breed, waar men maar slechts verdeeld overeen drietal primitief afgetimmerde ruimten, waarin da eenvoudige, van harde zeegras matrassen voorziene kooien bovan elkaar waren geplaatst. Op zichzelf was dit alles natuurlijk zoo arg niet; het lag er maar aan, welke eischen men aan een driedaagsch verblijf op het water stelde. Wie het om de vrijheid, de rust en de landelijke omgeving te doen was, zooals tante Door en de kinderen, nam de primitieve, maar voor de jeugd juist daarom zoo aantrekkelijke huisvesting op den koop toe. Doch wanneer de behoefte, zooals bij Tine en Bas, inde eerste plaats uitging naar comfortabel logies, een gerenommeerde keuken, een cosmopolitische sfeer en mondaine attracties, dan was het eenigszins te begrijpen, dat men zich bij het aanschouwen van dit drijvende tehuis lichtelijk teleurgesteld voelde. ,En nu dan maar aan het werk! commandeerde Tante Door, toen het gezelschap, na een vluchtige bezichtiging van de schuit eenigszins besluiteloos bijeen stond. „Vooruit Bas, jij bent de schipper aan boord; geef je menschen een taakl „Mm, ik voel me hier meer als een kat ineen vreemd pakhuis!" bromde de schipper. „Ik geloor, dat ik het maar aan m’n stuurman overlast. . • • Hoewel mr. van Havelingen waarschijnlijk tante Door deze rol had toegedacht, was het 1 toe die de taakverdeellng op zich nam en zion > als gewoonlijk, esn msesterss toonde. cnordi v«Wlfd.) --- PETROLEUM VOOR KOOKDOELEINDEN EN VERLICHTING. Het Centraal Distributiekantoor deeit ons mede, dat houders van kaarten voor petroleum voor kookdoeleinden en/of verlichting op de bonnen A 01, A 02. A. 03, A 04 van de kaart UA 611, de bónnen B 01, B 02 van de kaart UB 611, den bon C 01 van de kaart UC 611, en de bonnen D 02, D 03 van de kaart UD 611 gedurende de maand November vier liter petroleum kunnen koopen. Voorts wordt medegedeeld, dat de bonnen 609 en 109 Algemeen geldig blijven t/in 16 November a.s. --- Boodschap van generaal Spoor tot de troepen in Palembang Generaal Spoor heeft een boodschap ge-ji richt tot de Nederlandsche troepen, die,1 te Palembang zijn aangekomen. Hij1 spreekt daarin zijn groot vertrouwen uit;1 waarvoor de verrichte prestaties een}' garantie zijn. Hij wijst er op, dat hunjj gedragingen van grooten invloed zijn ' voor het herstel van het vertrouwen injj de Nederlandsche troepen op Sumatra ( alsmede voor1 het gunstig verloop van ( de vervanging van de Britsche troepen te Medan en Padang. jl Generaal Spoor zegt verder : „Ik 'ver-l wacht een strikte opvolging van de be-;l velen, de uiterste zelfbeheersching en;1 zelfdiscipline en correct optreden. Gij ’ moet u realiseeren, dat de oogen van de | geheele wereld op u gericht zijn. Ik ben ' overtuigd, dat wij ons dit kunnen ver j oorloven. Ik gedenk met bewondering , de trotsche gezinnen en families, die u 1 wederom moesten af staan voor de uit-'i voering van uw grootsche zaak”. --- Geld is de wortel van alle kwaad Op het eiland Tristan heeft men er niet van terug U|J " VOOR het geval ü rdet C ifefhebber mocht zi|n van jazz en swing, wa ik u eveD de nieuwe „dreun. pet doet, namelijk Money is the root of adeva Wat behoorlijk Nederlaads zooveel leteekent al* „Geld is je wortel va» alle kwaaj En wij Hillen moeteD toegeven, dat er ee» kern van Waarpeid 111 zit, hoewel wi- niet gemakkelijk loj. dje kero zullen doo)Qr- en...... Neen, dan ve*giag he| den beWOters van ue Britsche ei|andje Trista» da cunha, een gtlpje i» het zuidel|jke deel va» de AtlanUche oceaan, heel ande,.s pe 21» eilandbeWo(|erg jiebbeD het drie :%r lang afï gezien, en ihaken er zica thans al geen zorgetj meer over, of het geld al dan ge% wortels e® kwaad met zich draagt-Zij zijn het kwijt! Voor het eerst zagen zij geid in 1942, toen een Britsche marineafdeellng op Tristan landde om er een radio-meteorologisch station op te rich- ten. Bij die gelegenheid brachten zij 3000 pond Sterling mee aan land alsmede wat Zuid-Afri' kaansch betaalnudde Heel geduldig en beleefd hebben de vredige bewoners geluisterd naar een officier, die hun een verklaring gaf over bet gekleurde papier ea aardige ronde scniJ*Je metaal, de geheimen van het bankwezen, en ®e vreugde van hard werken om er groote stapels van bij elkaar te krij' gen. Zij waren heelemaal niet onder den indruk of enthousiast, accepteerden het goed als betaalmiddel in plaats van aardappelen. Het vorig jaar vertrokken alle mannen-vanhet-geld, op een handvoi na. En thans komt van Tristan het nieuws, dat het monetaire systeem bij de Tristaners in ongenade is gevallen. Je kunt ’t niet eten, het heeft geen wortels, goede noch kwade, en dus groeit ’t niet. Take it away ! Daarbij kwam nog, dat de mannen-van-het-geld minder aangename dingen in het vooruitzicht hadden gesteld belastingen enzoo Tristan is teruggekeerd tot het aardappel-betaalmiddel. De eene Tristaner helpt den ander hij wordt beloond met een paar aardappels. Dat kun je tenminste sten. Van fier"en der^j --- – De Russen houden volgens inlichtin- _DeRussenhoudenvolgensinlichtingen uit Britsche bron, besprekingen tot het maken van Duitschland tot een economisch geheel ---