Terborg krijgt nieuw verpleegtehuis Bouwtijd 2½ jaar Nog deze maand zal worden begonnen met de bouw van het nieuwe Antonia-verpleegtehuis in Terborg, ter vervanging van het oude verpleegtehuis aan de Walstraat. Het nieuwe verpleegtehuis zal honderdzestig bedden tellen tegen ruim zestig in het oude. Het verpleegtehuis zal worden gebouwd op het terrein tussen de Industrieweg, de Akkermansbeek en de Doetinchemseweg in Terborg. De plannen voor het tehuis werden gemaakt door het Maastrichtse architectenbureau Swinkels, Salemans, Knibbeler en Swinkels jr. Dit bureau werkt al jaren aan het St. Jozefzielcenhuis in Doetinchem, dat ook momenteel een zeer belangrijke uitbreiding ondergaat. Het bestuur van het St. Jozefziekenhuis voert ook het beheer over het verpleegtehuis in Terborg. De bouwtijd zal rond 2J4 jaar zijn, zódat het Antoniaverpleegtehuis inde tweede helft van 1971 gereed zal komen. Het complex zal bestaan uiteen hoofdgebouw van zes bouwlagen, 'n zusterhuis van zeven bouwlagen, een ruimte voor dagverpleging en recreatie, in laagbouw achter het hoofdgebouw, een recreatieruimte voor de zusters en een mortuarium. Er is voldoende ruimte voor groenvoorzieningen en parkeerterrein, en er is zelfs terrein beschikbaar voor uitbreiding inde toekomst. --- Heemraden Baakse Beek benoemd Met ingang van 1 januari j.l. zijn benoemd tot heemraden van het Waterschap van de Baakse Beek, de heren B. J. Doornink te Aalten en mr. R. E. van Dorth tot Medler te Volden. --- Alle records gebroken Vorig jaar passeerden in Lobith 224.358 schepen De Rijnscheepvaart heeft vorig jaar alle records gebroken. Er passeerden bij Lobith in totaal 224.358 schepen, hetgeen 11.859 meer is dan één jaar tevoren. Ook in 1968 heeft zich de motorisering van de Rijnvloot flink doorgezet. Het aantal motorschepen steeg met 8.375 tot 175.727. De daling van het aantal sleepschepen bleef desondanks beperkt tot 579. De duwvaart ging ook vorig jaar een groter aandeel veroveren inde goederenstroom op de Rijn. Er kon een toename met ca. 28 procent geregistreerd worden. Het totaal aantal afvarende schepen vorig jaar bedroeg 113.094 (in 1967: 107.261), waarvan 81.691 geladen en 25.094 ledige schepen. Verder werden er nog 6.309 andere vaartuigen genoteerd. Van het aantal geladen schepen waren er 71.912 motorschepen, 2736 kustvaartuigen, 4509 sleepschepen en 2534 duwbakken. Het aantal opvarende schepen was 111.264, zijnde 74.088 geladen schepen, 30.986 ledige schepen en 6.190 andere vaartuigen. Het aantal geladen schepen kan als volgt gespecificeerd worden: 57.197 motorschepen, 2.127 kustvaartuigen, 8.640 sleepschepen en 6.124 duwbakken. * Als gevolg van de vele mistin december bleef het aantal schepen, dat Lobith in december passeerde duizend lager dan was verwacht. Inde laatste maand van 1968 was het aantal klaringen gedurende de nacht buitengewoon hoog, niet alleen van kantoorschepen, doch ook van particuliere schippers. Nachtklaring betekende in vele gevallen dan ook 'n tijdwinst van meer dan twaalf uur. Door de lage waterstand in december was de vraag naar scheepsruimte ontzettend groot, terwijl ook de vrachten een opwaartse tendens vertoonden. In het opvarende verkeer werden weer enorme hoeveelheden ertsen naar de Roerhavens vervoerd, terwijl het vervoer van steenkolen, pyrieten, fosfaten en granen van betekenis was. Het afvarende verkeer had vooral betrekking op bouwmaterialen. --- De Leer Tiemens vraagt zich af: Waarom het museum niet ineen oud gebouw? Van mij moet een museum beslist niet ineen nieuw gebouw, hoe blij we ook mogen zijn dat het gemeentebestuur van Winterswijk, en dan speciaal B en W, diep inde beurs zou willen tasten om een nieuw gebouw te stichten op de hoek Markt-Meddosestraat. Een museum moet gehuisvest worden ineen historisch gebouw. En die hebben we in Winterswijk nog want op nog geen steenworp afstand van de plaats waar B en W het nieuwe gebouw gedacht hadden, staat zo'n gebouw. Aan het woord is de heer B. W. Tiemens, B. H. Heldtstraat 22, naar hij zelf zegt „maar een gewone jongen". Wie echter naar de ideeën van de heer Tiemens luistert, komt al spoedig tot de ontdekking dat ideeën van een „gewone" jongen beslist waard zijn onderzocht te worden en te betrekken inde vorming vaneen besluit dat er inde toekomst ten aanzien van ’t museum zal moeten worden genomen. De heer Tiemens wil namelijk datgene wat uit de historie bewaard is gebleven, graag ineen „éigen” omgeving zetten. Niet ineen nieuw gebouw dus maar ineen gebouw dat dezelfde geest aidemt als datgene wat er wordt getoond. Dat is ook hel geval in Zutphen, zegt hij, waar het museum in het Wijnhuis is gevestigd. En in Deventer waar het in De Waag is ondergebracht. Allemaal oude historische gebouwen. Een ander voorbeeld: De Lebbenbrugge in Borculo, een oud-Saksische boerenherberg, een uniek plekje'in de Achterhoek. Verder wijst de heer Tiemens op de musea in Groenlo, Vreden enz. Als oud-bestuurslid van het Winterswijks Museum ligt hem deze instelling na aan het hart. Hij ziet het in gedachten al voor zich: Het museum ineen historisch gebouw. In dat gebouw zou ook de oude huisindustrie van Winterswijk een plaats kunnen krijgen: de radmakerij, een klompenkamer, een weefkamer met toebehoren. Inde tuin zou plaats zijn voor een afdak waaronder bijenkorven staan. En een oude waterput en een göbel zouden daar ook niet mogen ontbreken. Inde tuin zou een „schoppe" gebouwd kunnen worden, waarin een oude wannemalen, een snijtrog, een meubelwagen, enz. Ergens inde hoek van de tuin zou een oud rijtuig moeten staan, waarmee de boeren vroeger naar de kerk gingen. Al deze attributen zijn nu nog te krijgen. Maar ais men te lang wacht zijn die ook verdwenen. Er zou verder een echt Gelderse keuken kunnen worden ingericht met een open haard. Een „niendeure" (enddeure) zou toegang tot de achterkant van het gebouw moeten geven. De heer Tiemens weet ook wel dat een dergelijk idee niet eenvoudig te verwezenlijken is. Maar hij is er van overtuigd dat, als zijn ideeën zouden worden verwezenlijkt, Winterswijk weer een toeristische attractie rijker zou zijn. En misschien zou de Winterswijker zich dan ook eens gedrongen voelen om een bezoek aan het museum te brengen. Die laat over het algemeen verstek gaan terwijl er toch een zeer bijzondere verzameling van historische voorwerpen bijeen gebracht is, die allemaal even interessant zijn. B. W. TIEMENS . . . 't zou een toeristische attractie vormen . . . Inde Meddosestraat slaan nog wel woningen die geschikt zijn om te worden verbouwd als museum. --- Verwarmingsindustrie Gelderland N.V. vertrekt uit Winterswijk Didam gekozen als plaats van vestiging Het staat nu wel vast dat de Verwarmingsindustrie Gelderland N.V. uit Winterswijk zal vertrekken. Als plaats van vestiging is niet Zevenaar gekozen, zoals oorspronkelijk inde bedoeling lag, maar Didam. Het bedrijf heeft 40 personeelsleden te dienst, die de mogelijkheid krijgen te Didam te gaan wonen. Deze zomer komen er al 32 woningen beschikbaar, terwijl inde toekomst de mogelijkheid bestaat dat er meer woningen beschikbaar komen. Zoals we destijds reeds berichtten is een van de oorzaken van het vertrek de gunstige ligging van Didam. Hierdoor wordt een groot bedrag aan autokosten en werkuren bespaard. Een andere reden die de directie van Gelderland N.V. heeft doen besluiten om zich in Didam te vestigen i3 de moeilijkheid om in Winterswijk nieuw personeel aan te trekken en het huidige personeel in dienst te houden. Deze moeilijkheden, zo zegt de directie, zijn voor een groot deel het gevolg van het woningtekort in Winterswijk. In dit opzicht heeft men niet voldoende medewerking gehad van de gemeentelijke overheid. In Didam wordt een bedrijfshal gebouwd met een oppervlakte van 1000 m2. Het bedrijf in Winterswijk heeft een oppervlakte van 550 m2. --- Paratyfus in Duitse grensplaats Inde Duitse grensplaats Schüttorf Is paratyfus uitgebroken. In totaal zijn thans 29 personen opgenomen in geïsoleerde afdelingen van het ziekenhuis te Nordhorn en omgeving. Het ziektebeeld van de patiënten is licht tot middel zwaar; en er doen zich in geringe mate complicaties voor. Naar de besmettingsbron wordt een uitgebreid onderzoek ingesteld. Vermoedelijk is de ziekte ontstaan door besmet vlees uiteen plaatselijke slagerij. Voorzorgsmaatregelen zijn genomen om uitbreiding van de besmetting te voorkomen. Daarbij wordt een beroep gedaan op de bevolking om zo hygiënisch mogelijk het eten te bereiden en zichzelf veelvuldig te vassen. --- Ruiten gerechtsgebouw ingekeild Man in spoedzitting tot één week veroordeeld De GSW-arbeider M. B. uit Almelo, die maandag persé de cel in wilde en daarom enkele bakstenen door de ruiten van het paleis van justitie aan de Wierdensestraat keilde, kreeg zijn zin. Omstreeks zes uur 's avonds werd een spoedzitting belegd, waar politierechter mr. R. G. Holtz de man wegens vernieling tot één week hechtenis veroordeelde. De straf werd direct ten uitvoer gelegd. B. vervoegde zich maandagmorgen bij de officier van justitie mr. J. Hazewinkel met het verzoek om hem in een nog openstaande zaak ogenblikkelijk te veroordelen. De man wenste schoon schip te maken. Mr. Hazewinkel legde de man uit, dat dit onmogelijk kon, waarop B. woedend het gerechtsgebouw verliet, naar een sloop aan de overkant beende en drie forse keien uitzocht. Deze smeet hij door de ruiten van het kamertje van de telefoniste. De geschrokken juffrouw werd gelukkig niet geraakt; wel boorde een steen zich dwars door de glazen binnendeur. B. drong na deze gewelddaad opnieuw het palieis van justitie binnen, schreeuwend „willen jullie nü dan opsluiten!” Perketwachters hadden de grootste moeite de man, die volkomen over zijn loeren was, te kalmeren. Tenslotte werd hij naar de kamer van de wacht gebracht, totdat zijn zaak overigens niet de zaak waarvoor hij 's morgens bij mr. Hazewinkel was geweest diende. Om de man niet opnieuw woedend te maken, trof hij inde rechtzaal niet mr. Hazewinkel als officier van justitie aan, maar mr. W, L. de Walle. --- kort Kommentaar UIT DE LENGTE OF UIT DE BREEDTE DE GROTE staking van 250.000 metaalvak-arbeiders gaat niet door, zo men weet. Er is een langdurige vergadering van drie ministers (de Jong, Roolvink en Witteveen) met de betrokken werkgevers en werknemers aan te pas gekomen, om de tussen de partijen overeen gekomen loonsverhogingen te toetsen aan het „algemeen belang”. Kennelijk heeft de regering prioriteit gegeven aan het behoud van de arbeidsvrede. Ze heeft de overeengekomen loonsverhoging (5,5°/o per 1 januari a.s., en nog eens 2”/» er bij per 1 juli a.s.) goedgekeurd. Hoe komt het „algemeen belang", waarvoor de regering behoort op te komen, er bij af?’’ ENKELE konsekwenties worden al duidelijk. Omdat de loonsverhoging uitgaat boven de produklie-verhoging in menig metaalbedrijf, betekent dit: prijsverhoging. Omdat de loonsverhoging meer geld in omloop brengt, via de consumptie, betekent dit overbelasting van het bedrijfsleven, dat consumptie-goederen vervaardigt. En dat betekent weer een opwaartse druk onder de prijzen. Om de overbesteding af te remmen, zet de regering de uitgaven van de overheid zowel als van het bedrijfsleven onder druk. De uitgaven van de overheid zullen sterk aan banden worden gelegd. Dat betekent dat vele verlangens, die geld kosten, voorlopig vrome wensen moeten blijven. Voor het bedrijfsleven wordt de investeringsaftrek ingetrokken, en de rente voor leningen wordt weer opgeschroefd. Gevolg: minder investeringen, minder bedrijfsuitbreidingen, minder nieuwe werkgelegenheid. „REGEREN is kiezen", zegt men wel. Kiezen tussen diverse mogelijkheden, en daarbij is het meestal zo, dat elke keuze voor- en nadelen tot gevolg heeft. De regering heeft nu haar keuze gedaan in het grote loonkonflikt inde groot-metaal, en liever de loonsverhoging aanvaard dan de voor de Nederlandse welvaart nóg duurdere algemene staking van rond 250.000 werknemers. Wèl zal zij vermoedelijk CAO-verhogingen, die nog verder gaan dan de verhogingen inde metaalindustrie, verbieden. Het kind van de rekening is wederom de consument, die het leven duurder ziet worden. En misschien ook de werkloze, omdat flinke loonsverhogingen het bedrijfsleven dwingen tot nog meer arbeid-besparende werkmethodes en machines. MAAR MEN vergete niet wat er gebeurd zou zijn, wanneer de regering de nieuwe metaal-CAO eens niet had goedgekeurd. Als er dan overal stakingen en onrust zouden uitbreken, dan zou de welvaart van ons land voor lange tijd ernstiger nog geschaad kunnen worden. Men zie de gevolgen maar in Frankrijk van de onlusten en stakingen in mei j.1.; de Franse regering dwingt nu het volk met krasse maatregelen zuiniger te gaan leven, om de eindjes aan elkaar te kunnen knopen. Deed Frankrijk dat niet, dan holde de waarde van de frank omlaag en dan verdwenen alle loonsverhogingen inde bodemloze put van de geldontwaarding. Daarom: we hebben begrip voor het regeringsstandpunt, om liever de lonen boven de produktiviteit te laten stijgen, en dan maar via bezuinigingen bij Rijk en bedrijfsleven en via zwaardere belastingen (die zullen er ook nog wel komen) de huishouding van ons land in evenwicht te houden. Het moet nu eenmaal uit de lengte of uit de breedte komen. En bovendien: evenwichtsschommelingen inde economie zijn tijdelijk. ---