TOONE DOOR J. L. Keetelaar Jzn. 4. (Nadruk verboden.) „Harm, ’t is tied um op te holden ; doar heele gunsend zee ’k Qarritjen al ankommen, a’k iniej teminsen neet vergisse”. Harm beurde juust ’n niej busken ofgemeide rogge, half op de zichte, half op ’t linker been, van de grond, um ’t ’n endjen wieder beheurlik op zien plaatse neer te leggen. Too kek Harm efkes op, knikte zwiegend met ’t vremd schuddende heufd en trok op zien beurte de vinger uut ’t kleine leeren reemken. De zichte wier met ’n schorre kueh neer elegd, de mathoake der neüst, en too leet Harm zich eigens op ’t stoppelland neerzakken; um der beheurlik te goan zitten op de vlakke grond, doar was Harm al joaren lange neet meer too in stoat; doar wTas e te stief veur eworden inde butte. De bovenbokse en ’t olde boezeroen deenden hum as vloerkleed en kussen;. Harm was zien heele léven an ’n betjen, an ’n heel oardig groot betjen scharpte en hardheid gewoon, En lichamelik veulde de stumperd der zoo goöö as niks van. Of e ’t geestelik nog zol veulen? As de wiezen der aarde ’n veurbleed hadden willen zeuken, um te bewiezen, dat de geest er lang geveulig blif, as ’t stoffelijk umhulsel, dan hadden ze in dat verschrompelde heupken butte met ’n vel der umme, in dat verfomfaaide, dorre, lévende scharminkel, dat doar noe op de stoppels neerlei en Harm Bosman eneumd wier, ’n mooi veurbeeld kunnen anwiezen, ’n heel mooi veurbeeld. Moar de wiezen der aarde, of dee doar tenminste geerne veur wilt deurgoan, wazzen hier neet en kwammen hier èvenmin, um noe zo’n veurbeeld te zeuken; dee wazzen onder ’t arme, erbarmelike schuppendaghuurdersvólksken neet te vinden, duchte heur. Of ze meugelik geüek hadden? En de zunne was noe op heur hoogste punt an den hemel ekommen veur den dag, en zee ging stoadig deur met oneindig vuile schepsels lèvenslust en lèvenskrachtte schenken, moar éven stoadi g ging deezelfde wonder gooddoonde zunne deur, met op ’t olde heupken menschenstof te schienen en ’t weinige vocht uut ’t magere lichaam te trekken, ’t Zweet begon Harm hoo langer zoo riekelijker langs veurheufd en wangen te lekken, moar hee scheen der niks onder te liejen en niks umme te geven. De olde oogen keken noe wied heel wied veur zich uut, ver over ’t vlakke stoppelveld hen noa ’t kleine, mooie darp, en langs ’t darp noa de prachtige beuken- en dennenbussche, en hooge over de beume noa wat nog wieder vot was, nog vuile, vuile wieder, woar ’n stoffclik mensche nog nooit anders, dan in gedachten was ewest, woar ’n onstoffelik mensche .... kwam? .... was? .... bleef?.... voort bleef be: stoan ? ... • ’n Leeuwerik fladderde uut ’t stoppelland op en klom recht noa boven, de mooie, warme locht in, hooger, hooger, altied hooger, en iej konden ’t gefluit en getierelier nog heel good heuren, too ’t veugeltjen zelf al lange neet meer te zeene was. Harm scheen der ingespannen half dreumend noa te lusteren, want noe en dan ging ’t heufd ’n klein tiksken achterover en kekken de oogen strak umme hooge, as of ze ’t dierken zochten, dat toch zoo inbliede en gelukkig scheen. Toone, dee ’n trad of wat van Harm ook zien gemak der biej had enommen en rustig noa den olden baas hadde zitten kieken, zag noe op ens de dunne, kleurlooze lippen in bewèginge kommen en an ’t murmelen goan, net as of Harm zich begon te verbeelden, dat e al an ’t éten was. „Zoo’n leeuwerik hef toch moar schik in zien léven, Harm, ducht oe ook neet ? Altiecl moar schik,” De olde oogen keken efkes noa de jonge oogen, dee hum zöo hefder en trouwhartig tegenblonken', en ’t olde heuft knikte langzaam, teminsen zoo dacht Toone. Moar hee vergiste zich. ~Zo’j denken, mien jonge?” „Poh wisse, Harm. Zo’n dier kent geen verdreet, wi’k moar zeggen”. ’n Paar tellen keken de olde oogen recht veuruut, too vroog de olde mond nog ens: „Zo’j denken mien jonge?” Toone kende dee vroage; ieder bod, as e ’t een of ander biej ’t verkeerde ende hadde. of as Harm vond, dat e Toone ongeliek most geven, kwam de olde man met dee eigenste vroage op de lippen. Moar Harm begon te proaten, dat was veur ’t oogenblik ’t prinspoalste (*) en Toone begon te gleuven, dat zien vader den margen toch wel is good had erekkend. „Ducht oe dan, Harm, dat zo’n veugeltjen óók al verdreet kon hebben?” De mond begon weer efkes te trekken en te mommelen, en ’t heufd dee weer wat vremd en beverig. ' „’t Veugeltjen hef zoo good zien leef en zien leed, as elk starfelik karretuur op aarde, mien jonge”. „Dat begriep ik neet, Harm.” „Aj moar efkes noadenkt, zal ’t oe gauw genog dudelik en kloar worden, ’t Kleine veugeltjen hef zien nüsken te bouwen de eier te leggen, ’t sloapende léven inde eikes tot ontwaken te brengen, de onneuzel kleine kinder etten te bezürgen, ze groot helpen worden en ze te leeren vleegen, in heur eigen onderhold te verzeene, en ze te beschamen veur alle kwoad en gevoar, veur verkeerde kost, veur vleegende, kroepende en loopende viejanden, en veural, heur te waarschouwen veur heur alderslimste viejand dee zich menscli neumt.” „Dus iej wilt doar met zeggen, Harm, dat alle menschen de grootste veugelviejanden bint?” Nee, mien jonge, dat he’k heelemoale neet ezegd, en dat. za’k ook nooit mien léven zeggen.” „Moar iej zeien toch net zoo, dat....” „Dat der zoovülle schepsels bint, dee veur ’t uterlik alleene moar op ’n mensche liekt, moar dee name eigelik op geen stukken noa weerd zint, mien jonge. Dat was mien bedoolinge.” „Dat geet mie’j wat te hooge, Harm.” „Te hooge en te deepe, meug iej wel zeggen, en doar meug iej nog wel Uiej aebteran voogen „gelukkig”. En doo’k der net zoovülle biej en zeg oe bliede noa : „Gelukkig”. „Noe begriep ik' der heele moale niks meer van, Harm”. „Dat zal wel kommen, vrees ik, Toone; a’j moar tied van léven en ondervinden hebt. Van de bargen beuke, dee der inde wereld bint, is der moar één book, mien jonge, dat ieder mensche zelf mot leeren lézen en verstoan, dat e zelf mot schrieven met blood en troanen, woar e geen enkel weurdjen van deurhalen of veranderen kan, en woar e neet eer met eindigt, dan biej zien dood. Dat is ’t book van de Ondervinding, dat is. ieders Levensbook. En inde meeste van dee beuke bint arg droovige, pienlike bladzieden, mien jonge, dee de schriever biej ’t noalèzen mennigen zucht en mennigen troan kost. Kiek, doar kurnp de leeuwmrik weer umme dale”. Harm wees met zien knokkigen vinger noa ’t veugelken, dat as ’n steen uut de locht kwam vallen. „Dat zo’n dierken zich neet bezeert, Harm”. „Wee ’t gevoar kent, dee vreest ’t neet, as e ’t middel kent, um ’t te ontgoan. Kiek, noe spreidt ’t veugeltjen zien vlorkskes wied uut; doar zweelt ’t over ’t land noa zien kinder in ’t nusken, doarguns inden greppelrand. k Had der straks biej noa met de scharpe zichte överhen eslagen, moar ’k zooge ’t nog net biejtieds”. „Anders ha’j ze ammoale an stukskes emeid”. Nee, doar was geen gevoar veur, Toone. ’t Nusken zit in de grond, en de jongen doekt zich wal, as der wat bie’j heur kump”. „Da’s woar; iej hebt alweer geliek, Harm. ’k Wol toch um ’n leef ding, dat ’k zoo vleegen kon, as dee eigenste leewerik”. „Woarumme ?” „Poh, da’s noe ook wat! Dan zo’k overal hen vleegen, woar da’k geerne is gauw wèzen wol, overal, woar ’t mooi en plezierig was”. „Vin iej ’t hier dan neet mooi genog noa oew zin, Toone?” „Noe dat zeg ik neet; moar ’k wol meer zeen van de wereld, as ’t darp en de huurte”. „En a’j dan de heele wereld ezeen hadden, zo’j denken, da’j dan gelukkiger of béter mensche wazzen eworden ?” „Poh, dat'. ..dat kan ’k neet zeggen”. , 4 , „En ik kan der heel stark an twiefelen, Toone”. „Moar... hm .... moar as iej dan noe is vleegen konden, “Harm, wat zol iej dan wel doon?” Der kwam ’n oogenbliksken stilte; alleene de iemkes leeten heur gesjirp en de insecten heur gegons zonder opholden heuren. De olde schuppendaghuurder leet ’t heufd efke.s wat deeper zinken en scheen noa te denken. Too ging ’t niet ’n klein ruksken weer umme hooge ; ’t olde, rimpelige parkement gezichte met de zwoare rimpels stond noe nog strakker, as gewoonlik, en de olde oogen kekken weer in de jonge oogen, dee hum vroagend, niejsgierig anzaggen. „A’k zoo vleegen kon, mien jonge, en nog vuile béter, as ’n leeuwerik, en a’k ’t dan lange genog vol kon holden, dan zo’k hier neet op ’t roggeland blieven zitten te zweeten -en te poesten en te branden. Moar dan zo’k wegvleegen, heel, heel wied vot”. „Woarhen, Harm?” De knokkige, vereelte wiesvinger van olden Harm ging bevend van ’t knee en wees langzaam en plechtig noa boven. „Dóarhen, Toone”. „Net as de leewerik ?” „Hooger, vuile hooger en altied nog weer hooger, totda’k zol kommen, doar, woar alles good en mooi en heerlik is”. Harm bleef noa boven kieken, strak, stief, met glinsterende oogen. (Wordt vervolgd) --- Advertentie Bekendmaking. De Voorzitter van het Hoofdstembureau voor de verkiezing van leden van den Gemeenteraad inde gemeente Aalten, maakt bekend, dat de zing nu tel Mdsltiin, ter voorziening inde vacature, ontstaan door het ontslag nemen van het lid van den Raad den Heer #A. EVELEENS, zal plaats hebben op Vrijdag 17 September 1920, des voormiddags ELF uur ten Gemeentehuizc. Aalten, 13 September 1920. De Voorzitter van het Hoofdstembureau voornoemd: H. j. G. TEN DAM. Nel HieiÉchappij. De HOOFDOPZICHTER te Winterswijk zal op Vrijdag 17 September a.s., des voormiddags 9 uur, namens en voor rekening van den Heer J. W. TE PEELE, te Corle, Winterswijk, aanwijzen en direct daarna PUBLIEK AANBESTEDEN: Het egaliseeren van ongeveer 2 HA Gras- en Bouwland. Plaats van bijeenkomst des voormiddags half negen, ten huize van den Heer TE PEELE. De Verbitterdste Bolsjewiek staat tegenover Gedézalf bijzonder sympathiek. Likdcornzalf Gedé 45 ets. Verkrijgbaar bij G. J. J. DEGENAAR, Drogist, Landstraat Aalten. De Notarissen lil Ie lallen es HLVH te Winterswijk zullen Donderdag 16 September a.s., voorm. 11 uur, in het Café Demkes, nabij het Station Miste, publiek verkoopen met recht van naasting k 5 %: 196 perceclen en blokken Eiken, Dennen, Beuken, Larixsen en Accasia’s, staande op het goed Störtelers te Woold onder Winterswijk. Houtlijst met voorwaarden te bevragen bij de Notarissen. --- Advertentie Notaris Mensink verkoopt 17 September a.s.. voorm. 10 uur, in het café Prins te Aa'ten, Voor de ISR. GEMEENTE : Verscheiden perc. Eiken, Bennen mi Luim op de begraafplaats aan den Haartschen weg en 6 perceelen STROOISEL aldaar. Het hout bestaat uit uitgewassen Eiken en Larixen en tevens een flinke partij uitgewassen Dennen, zeer geschikt voor timmerhout. Houtverkooping. Notaris Van Bijievelt te Silvolde zal op Zaterdag 18 September a.s , des namiddags 5 uur, in café Derksen te Silvolde, voor den Heer G. B. KEMPERMAN, publiek op crediet verkoopen: a.d. Silvoldsche Stoomhoutzagerij Een groot aantal perc. Eiken Planken, Ribben, Setraten, Schalen, geschikt voor allerhande timmeren kuiphout, benevens een aantal perceelen : Eiken Kantspanen, Vaamhout enz. Alles in perceelen uitgebaakt aan voornoemde Zagerij en op de Houtplaats aan den straatweg van Silvolde naar Terborg. Verder een groot aantal perceelen droog eiken halvemeters Hout, droge Hakspanen,Tophout en Draadposten in perceelen uitgebaakt op de bouwplaats „Idink”, even voorbij de boerderij inde z.g. Buil. Notaris Vemer zal Vrijdag 17 September, 4 uur, inde werkplaats van wijlen H. LEUVELINKte Groenlo VERKOOPEN: Een zeer loede ScMaflM, Zagen, Beitels, Timmergereedschap, 2 groote ijzeren Ramen, Kachel, Dakraam, Ledikant, Beddegoed enz. B!oc-üote’s van lO tot 315 cent bij DE BOER. --- Advertentie Aansluiting Electrisch-Kabelnet ie Varsseveld. Burgemeester er. Wethouders van WISCH brengen ter kermis van de ingezetenen van de kom van Varsseveld, dat binnenkort zal worden aangeboden een formulier, waarop moet worden ingevuld welke aansluiting men wenscht voor licht en kracht. Dit formulier wordt acht dagen, nadat het is aangeboden, wederom teruggehaald. Varsseveld, 13 Sept. 1920. Burgemeester en Wethouders voornoemd: S. J. KARSTEN. De Secretaris, S. D. WANRÖOIJ. rSANGUINOSE VINUM SANGUINOSUM; tN VACUO. Aanbevolen tegen slapeloosheid, gebrek aan kracht en energie, gedurige vermoeidheid, luste loosheid en moedeloosheid, zenuwhoofdpijn, gebrek aan eetlust, pijn inde maag, inden rug en inde lenden, kortom aüe verschijnselen van Bloedarmoede en Zenuwzwakte. Prijs per flacon f 2.—; 6 fl. f 11.— 12 fl. 21.—. Te verkrijgen bij Apothekers en Drogisten. WACHT U VOOR NAMAAK! VAN DAM & Co. De Riemerstraat 2c/4. Den Haag. Te Aalten bij fa. D. VAN RIJN, Drogist; te Ijzerlo bij Wed. LAMMERS ; te Dinxperlo bij fa. Wed. VtRBEEK & Zn.; te Varsseveld bij A.COLENBRANDER; teWinterswijk bij J. L. TE LINTUM. NIEUWE Groene Erwten, Gapucijners. Blookers Daalders fa nieuwe prijzen. Firma D. W. Vaags, VEEMARKT. AALTEN. --- Advertentie Argentijnse!) Vieesch wordt door mij NIET verkocht. T>eze eek woia