Kapitaalschaarste doet zich meer en meer gelden Periode van de goedkoop-geld politiek schijnt voorbij te zijn (Van onze financiële medewerker). HLIET KAN NIET VERWONDEREN dat de hausse op de Amsterdamse Aandelenmarkt, welke nagenoeg de gehele maand Januari heeft geduurd, even de adem inhoudt. Want welk Kabinet straks ook tevoorschijn zal treden, ons staan belangrijke en diep ingrijpende maatregelen te wachten, zodat men zelfs de gewone orde heeft omgekeerd en de opstelling van een urgentieprogram aan de vorming van een nieuw ministerie laat voorafgaan. Minister Drees heeft een tip van de sluier opgelicht. Eindelijk zal ons dan nu door de regering de naakte waarheid worden verteld, namelijk dat we de buikriem dichter moeten aansnoeren doordat een nog groter deel van het nationaal inkomen aan de fiscus zal moeten worden afgedragen, teneinde de ons opgelegde defensie-uitgaven te kunnen financieren. Het enig lichtpunt daarbij is dat Minister Drees onder de maatregelen, Welke zullen moeten worden genomen, allereerst de bezuiniging op de Staatsbegroting noemt, want inderdaad, dit moet het begin zijn, niet slechts uit psychologische, maar ook uit materiële overwegingen. Vervolgens worden genoemd de beperking van de publieke investeringen, de semi-PUblieke investeringen en de particuliere bedrijf s-investeringen, zodat dus Over de gehele linie op een inkrimping van de kapitaals-uitgaven wordt aangestuurd. Symptomen van rente.. . •• stijging zijn er reeds ~IDe regering heeft tot voor kort met de 'lnanciering van haar uitgaven weinig moeite ngellad. Ook na de geldsanering bleef er in land nog veel geld, omdat het bedrijfsneven Wegens geringe voorraden en een verapparaat niet op toeren kon komen ekn de banken over grote bedragen geblokeerd geld beschikten, dat in de vorm van ratle istPapier aan de Staat werd uitge-De bezitters van dat geld werden daarge de dupe in zoverre zij over dat geld -en, of een minimale rente ontvingen en de Effecten- en-1 Geldmarkt banken hebben daarvan groot profijt gehad, wijl zij van de Staat 11/2 á 2 % rente ontvingen. Allengs zijn die geblokkeerde tegoeden geliquideerd, ilket, saldo bedraagt thans niet meer dan ƒ 60 70 millioen en teneinde een te groot aanvan schatkistpapier te voorkomen, werd 'ePt• 1950 als 'bekend het disconto bij de ederlandsche Bank van 21/s tot 3 % ver,„°egd en een credietrestrictie ingevoerd, mede daardoor de al te sterke stijging van de I,Port te breidelen. :,hana treden de verschijnselen van kapiij"'sschaarste meer en meer aan het licht. e tlitgifte van de f 200 millioen 23 % Be:ti.ingcertificaten is. er een symptoom van en rilinder het tegenvallend resultaat dat er tot dusver nog niet meer dan ƒ 100 millioen van geplaatst is, juist voldoende om op 15 Febr. a.s .de Spaarcertificaten te kunnen aflossen. En het heeft er alle schijn van dat de periode van de goedkoop-geldpolitiek voorbij is. De bekende Zweedse Prof. dr. W. Röpke heeft goedkoop geld reeds geruime tijd geleden een gevaarlijk dogma genoemd, omdat een regering, die zulk een politiek wil voeren, ook moet zorgen dat het geld goedkoop blijft en dus geld moet „produceren", evenals het voor een goedkope-boterpolitiek nodig is boter te produceren. Nu de Marshallhulp, althans in de oude vorm, vermoedelijk vervroegd wordt beëindigd en de regering het nadeel van kunstmatige geldschepping inziet, doet kapitaalsschaarste zich meer en meer gevoelen, zowel bij de particulieren (opvraging van spaargelden, aanmerkelijke stijging van het aantal faillissementen) als bij de bedrijven, die van de grotere belangstelling voor aandelen gebruik maken om nieuw kapitaal te plaatsen. Deze week zijn het de Drie Hoefijzers en de Mij. Zeevaart, die een beroep op de kapitaalmarkt doen. Reeds hierdoor wordt de stijging van de rentestand, waarop we enige weken geleden de aandacht vestigden, verklaard, waar dan nog bij komt dat de algemene prijsstijging op de goederenmarkt een waardevermindering van het geld betekent, om niet te spreken van de vrees voor inflatie, als het de regering niet gelukt een evenwicht op staatsbudget en betalingsbelans te scheppen. De koersen van obligaties en pandbrieven zijn reeds gevoelig gedaald, waarbij Staatsfondsen vooraan gingen. Het rendement van de 3 % Nederland 1937 is van 3.19 % in 1949 tot 3.33 % in December van het vorig jaar gestegen, dat van Pandbrieven liep zelfs van 3.21 tot 3.58 % op en terwijl het in December nog mogelijk was 31/4 % pandbrieven te plaatsen, is dit thans uitgesloten, waardoor het hypotheekbankbedrijf voor grote moeilijkheden komt te staan, omdat een verhoging van de pandbriefrente nog niet mogelijk is wegens het feit dat de grote institutionele beleggers (spaarbanken, levensverzekeringsmijen, fondsen) nog steeds z.g. risicoloze belegging zoeken en zich met een lage rente tevreden kunnen stellen. Deze omstandigheid dateert niet van vandaag of gisteren, maar heeft reeds jaren geleden tot de concentratie van het hypotheekbedrijf geleid, waardoor niet name de Friesch-Groningsche en de Westlandsche tot machtige concerns zijn uitgegroeid. Laatstgenoemde heeft nu ook aangeboden de Mij. voor Hypothecair Crediet over te nemen, waarna zij in omvang de Friesch-Groningsche zal overtreffen. Deze banken hebben het voordeel dat zij nog grote bedragen 3 % pandbrieven hebben uitstaan, welke niet of slechts tot een klein percentage behoeven te worden afgelost, maar nu het niet meer mogelijk is 314 % of 31/2 % pandbrieven te plaatsen, is verdere bedrijfsexpansie alleen mogelijk als de hypotheekrente stijgt, hetgeen tot dusver wel enigermate het geval is voor nieuwbouw en incourante percelen, maar als gezegd door het aanbod der institutionele beleggers wordt tegengegaan. Wil het hypohteekbankbedrijf in deze tijd met zijn hogere bedrijfskosten floreren, dan heeft het een rentemarge van 9,11 á 1 % nodig en aangezien deze marge bij Hypothecair Crediet thans weinig meer dan 1/2 % bedraagt, is het begrijpelijk dat deze instelling met een groter concern aansluiting zoekt. Aandeelhouders maken daarbij geen slechte zaken, daar zij voor hun aandeel met een beurswaarde van ca ƒ 150 in contanten f 300 ontvangen benevens .ƒ 500 aandeel Westlandsche met 10 % storting en een marktwaarde van ca. ƒ 50, terwijl de intrinsieke waarde op grond van de aanwezige reserves aanmerkelijk hoger is. Een ander symptoom van de stijgende rente is de uitgifte van 4 % pandbrieven door de Scheepshypotheekbanken, die door de versnelde aanbouw van schepen, zowel voor binnenlandse als voor buitenlandse rekening de wind mee hebben. De Eerste Nederlandsche heeft het bedrag' harer geldleningen in 1950 van ca. ƒ 17 millioen tot f 30 millioen zien stijgen en wegens de onmogelijkheid om pandbrieven te plaatsen, reeds op andere wijze geld moeten opnemen, hetgeen ook bij de andere scheepshypotheekbanken het geval is. De manometer van de Nederlandse economie wijst thans onmiskenbaar in de richting van een hogere rentestand. --- Advertentie Advertentie --- Wij ...vrouwen Een huisje-in-de-rij eiIE Januari-morgen, toen er al iets van voorjaar in de eer,, lucht was, de zon voor 't Ile , na weken scheen, je weer nIP in je hart kreeg en aan een ntnst-zonder-oorlog durfde te ;•,n "ri, stapte ik in de bus, die 1Z- j'aar de uiterste rand van onoude stad zou brengen. ty,l s de knappe jonge conduc" j,.'ee, behulpzaam en vriendelijk, wernde Inc blij. Al heel gauw st:,s ik op de plaats van mijn beii.'lning aangekomen, ik stapte be- Uit liep de rechte, saaie straat- OP. Maar links en rechts la,f -", een-en-al verwachting, de y akke landerijen, die, nu de hsjst voorbij was, heerlijk naar '-` Voorjaar geurden. ik lk,, kwam bij het huisje, waar wn:erwacht werd en nooit eerder 117":' geweest. Mijn gastvrouw Ili's nog boven in haar slaapkaen. er, gelukkig, zou ik willen zeg,„ ro' 1-1 kon ik op mijn gemak. iiken. Het was zo mooi, Our""d` daar bijeengebracht was. sehilp nieuw, alles door elkaar, tigc, i_erljen en meubels, prachbue`t LaPijtjes en boeken, portretnleies van haar kinderen. Alles zul, zulk een goede smaak, met dat"'i,een grote kunst= gekozen, het- "k niet, wist, waar mijn ogen eel'st te wenden. , 'roe', bredn" zag ik, o wonder, aan de dat wand bij het grote raam, de`, een eindeloos uitzicht over de J•Lnderi,jen en enkele verspreiveDrerderijen bood, een ruime he 're, zon-overgoten, met vier el-kleine, heerlijk-gekleurde vogeltjes erin, drie hel-blauwe en één rode. Ze kirden en juichten in het licht. Ze wipten op hun stokjes heen en weer en trippelden langs de klimop, die er groeide. 't Was alles een feest van bevalligheid en kleur. Ook in mij begon er iets te zingen en ik was dankbaar en gelukkig, dat ik van deze aanblik genieten kon.- Mijn gastvrouw en ik begonnen te praten. Ik sprak er mijn bewondering over uit, dat zij van een klein, doodgewoon huisje in de rij zoveel had weten te maken. Ik had graag méér gezegd, maar ik aarzelde: ik wist, dat zij slechts over beperkte middelen beschikte. Wat was het niet moeilijk voov haar en haar man geweest, de kinderen op een behoorlijke manier groot te brengen, hen te maken tot mensen, die een geachte plaats in de maatschappij innamen En toen begon ze te vertellen. Altijd had ze, net als de vrouwen in Frankrijk, hard medegewerkt, om het huishoudentje in stand te houden. 's Morgens vroeg had zij gekookt en gewassen, gestopt en gestoft, 's middags begon haar artistieke arbeid: het maken van tekeningen en ontwerpen voor dag- en weekbladen. Dat alles ging nu vrij-vlot: de kinderen, groot geworden, waren uitgevlogen, door het werk was haar geest jong en fris gebleven. Zij had in haar lang huwelijksleven overal rondgekeken en vóór-enná al de dingen weten te bemachtigen, die mij nu zo fascineerden. Zij had verkopingen bezocht en van haar reizen allerlei aardige kunstvoorwerpen meegebracht. Veel geld had zij nooit kunnen uitgeven, maar haar onderscheidingsvermogen had haar behoed voor dwaasheden op het gebied der banale „souvenirs". Ja, dacht ik, het is waar, men behoeft niet rijk te zijn, om een home te bezitten, waarin sfeer en innigheid leven. Een kamer, die prettig en huiselijk aandoet, kan alle buitenissige en peperdure meubelen ontberen. Een binnenhuis-architect behoeft er niet noodwendig aan te pas te komen. In ieder huis is de ziel van de bewoonster zichtbaar. Hier waren het de schilderijen, de mooie, oude meubeltjes, de bonte vogels, de boeken, die hun eigen taal spraken, want het was een telg uit een oud kunstenaarsgeslacht, dat hier leefde. Maar er zijn duizend andere mogelijkheden. Een groen-goud aquarium, een eigengemaakte wandlap met kleurige appliques, een gehavend beeldje van de marché-aux-puces in Parijs, een vensterbank vol met goed-verzorgde, bloeiende planten, een rieten mat uit Genemuiden alle dingen, die met liefde uitgezocht en met het hart gekozen zijn, kunnen iets fijns en iets aparts aan een vertrek, dat verder niets bijzonders heeft, geven. Tenslotte kunnen wij met het volste recht neerschrijven: „laat mij Uw huis zien en ik zal U zeggen, wie gij zijt". Wie met geringe middelen iets schoons tot stand weet te brengen, is een begenadigd mens. --- Advertentie Advertentie. Rillerig? Verkouden? Een enkel tablet doet wonderen! --- FERDNAND kocht een nieuw technisch snufje --- Advertentie Advertentie. --- Secretaressen zijn in Washington steeds SecretaressenzijninWashingtonsteeds moeilijker te krijgen. De volgende advertentie in één der Amerikaanse dagbladen gaf daarvan een duidelijk beeld: „Secretaresse gevraagd. Cocktails om vijf uu,r. Werkgever garandeert huwelijk binnen zes maanden". --- Handschoenen en Nachthemden P ARIJS EN New York! Twee wereldsteden! In veel opzichten aan elkaar gelijk en toch in duizend kleinigheden van elkaar verschillend! De Lichtstad, oud, romantisch, vol cultuur en artistieke verfijning. De metropool in de U.S., lévend en druk, modern en zakelijk, koud-beweeglijk, troosteloos. hard en zelfbewust. Zoals Parijs en New York verschillen, zo verschillen ook Frankrijk en Amerika. Uncle Sam is jong en ondernemend, vol vitaliteit en energie. Marianne ziet terug op twintig eeuwen werken en streven: zij is een weinig moe geworden, maar is nog altijd een begaafde, mooie verschijning, die beseft, wat zij waard is. Op het gebied der vrouwelijke opschik is zij nog altijd nummer één, niemand ter wereld weet zó goed als zij, wat elegance, chic en charme is. Maar ook Uncle Sam probeert de laatste jaren bij de dames in de pas te komen. Hij lanceert ieder seizoen nieuwe modellen, hij komt voor het voetlicht met allerlei aardigc. vondsten en nouveauté's en maakt druk „sweet seventeen" en het piepjonge moedertjemet-de-blonde-Hollywood-baby het hof. Daarbij speelt hij het klaar, niet alleen aantrekkelijke ontwerpen aan de markt te brengen, neen, hij blijft altijd practisch, altijd zakelijk. Zo zagen wij kort geleden in een vooraanstaand Amerikaans blad de reis-garderobe van een toneelspeelstert je, verpakt in twee koffers. Er was een gala-gewaad, een mantel, een cocktail-japonnetje, een housecoat, een chenvise-de-nuit, alles van kreukvrij materiaal! Een prachtige uitvinding voor vrouwen, die veel in hotels vertoeven en ieder ogenblik in „een ster" moeten kunnen omgetoverd worden. Op deze pagina vindt U afgebeeld zo'n nylon-nacht japon uit de Nieuwe Wereld, die bijna geen plaats in een koffer inneemt en die nooit gestreken behoeft te worden. Toch is het een allerliefste creatie, een waar droom-kleedje, dat voor iedere vrouw begerenswaard blijkt te zijn. Poëzie en proza dus ineen! De handschoenen, die U naast dit kunstwerk uit de Verenigde Staten ziet, stammen uit Parijs en mogen niet allereerst degelijk of practisch genoemd worden, al zijn ze proeven van groot vakmanschap. Het eerste voorbeeld is gemaakt van grijs leder en voorzien van grote manchetten-met-een-witte-bies die naar believen naar boven of naar beneden geslagen kunnen worden. In het midden ziet U een paar wildleren handschoenen in zwart en wit, met een blad-motief. Daarboven een snoesje, versierd met pelswerk een idee, dat niet alleen door Manguin, maar ook door andere bekende modehuizen dit „la ville lumière" met groot enthousiasme naar voren is gebracht. MARIA CHRISANTI --- De belangen van hef volk, enz.... Soerabaja zit tegenwoordig vol „wilde occupanten" Bouwen op andermans grond is tegenwoordig normaal! (Van onze correspondent te Soerabaja) Weet u wat occupanten zijn? In Nederland zal het woord „occupatie" waarschijnlijk slechts hoogst zelden in combinatie met „wild" worden gebruikt en daarom zullen we het maar vertellen. Wilde occupanten zijn mensen, die zo maar ergens gaan wonen, die zomaar op andermans grond een huis gaan bouwen zonder bouwvergunning natuurlijk. In Soerabaja krioelt het van wilde occupanten. Ze hebben zo langzamerhand hele dorpen gebouwd. Onlangs hebben deze wilde occupanten zelfs een vereniging opgericht. Het geval heet „Rakjat Organisasi Indonesia", hetgeen betekent: Indonesische volksorganisatie. Men kan lid van deze organisatie worden voor zeven en en halve roepiah. Voor dat geld wordt men tevens eigenaar van een exemplaar van de statuten van de R.0.1. en daar heeft men zeer leerzame lectuur aan. Men kan er in lezen, dat de organisatie opkomt voor het welzijn van het volk, , de verbroedering van het volk wil stimuleren blijkbaar zo op de manier van wat van jou is, is ook van mij en voor de eer van het volk. Nu moet u ovey die vereniging niet zo heel mis denken, want zij telde dezer dagen reeds 1127 leden. Toen het zover gekomen was ... u denkt natuurlijk dat we zullen schrijven: heeft het gemeentebestuur ingegrepen, maar dat is fout gedacht, want de wilde occupatiegeschiedenis is volgens de Soerabajase overheden een veel te tere kwestie om zo maar het mes in te zetten neen, toen het zover gekomen was, heeft de R.0.1. van de overheid officiële erkenning geëist. En ondertussen occuperen deze wilde occupanten rustig en ongehinderd in het wilde verder. Zo zijn ze b.v. sinds een paar weken op Toendjoengan, de hoofdstraat van Soerabaja, bezig. Daar bouwen ze een compleet winkelpand het dak is al klaar natuurlijk zonder bouwvergunning, en op grond van een ander. Die ander weet niet eens hoe de bouwers heten. Dat werd de gemeente echter te gortig. Ja werkelijk, ze heeft ingegrepen. De wilde bouwers van Toendjoengan hebben een „waarschuwing" gekregen: staken die bouw. Ze zijn er mee opgehouden, dat was trouwens niet bezwaarlijk, want ze waren toch bijna klaar. Ze werken het geval echter keurig netjes af. Een mooi pand moet nu eenmaal en eigenaar hebben, hebben ze blijkbaar gedacht, en zo kan men voor dit pand op een groot bord lezen, dat het gehele gebouw, inclusief de grond waarom ook niet te koop is. En de grondeigenaar? Ja, dat is natuurlijk weer zo'n tere kwestie. Als hij geluk heeft, wordt hij misschien straks wel uitgenodigd om de opening van de winkel bij te wonen. Waarmee we dan tenslotte maar zeggen willen, dat in Soerabaja tegenwoordig het leven voor de niet-bezitters met een beetje initiatief heus zo onprettig niet is. Het geeft natuurlijk wel wat chaotische toestanden, het ondergraaft enigszins het gezag en het hapt ook wel hele brokken uit alle bestaande normen, maar wie daarop let, is als het vriendelijk gezegd wordt een imperialist of een kapitalist. Daar werden ook de gemeenteambtenaren voor uitgemaakt, die dezer dagen wilden beginnen een weg aan te leggen over een stuk, wild geoccupeerde gemeentegrond. De Rakjat Organisasi Indonesia kwam direct in het geweer. Geen sprake van. Wij verbieden. De belangen van het volk enz. Alweer zo'n tere kwestie, en de aanleg van de weg ging niet door. PRINS VAN LIECHTENSTEIN VEROORDEELD Prins Hans von Liechtenstein, een neef van de thans regerende vorst van Liechtenstein, is wegens horlogesmokkel van Zwitserland naar Duitsland in Westduitsland tot 60.000 mark boete veroordeeld. Er was vier maanden gevangenisstraf en een boete van 50.000 mark tegen hem geëist. --- Advertentie Advertentie DAMESSTOFFEN enorme keuze * NOUVEAUTt'S voordelige prijzen kr 21 BUSSUM BRINKLAAN 76 --- U vraagt ... wij antwoorden Mevrouw J. A. v. d. W.-H. te S. wil graag weten, of men bij een middagmaal-met-vrienden een kop soep vooraf kan geven. Bij een meer-uitgebreid dinertje, waarbij ook een hors-d'oeuvre gepresenteerd wordt, kan men volstaan met een kop bouillon, .die uit kalf s- of runder-poulet getrokken is en waarin een fijn-gesneden uitje, wat peterselie en een worteltje gedaan is. Deze bouillon moet, voor zij opgediend wordt, gezeefd worden. Het lekkerst is zij, als zij in verwarmde koppen gegeven wordt. Kleine beschuitjes en een partje citroen smaken er heel goed bij. Mejuffrouw A. D. te N. bezit zacht-grijze-leren handschoenen, die vuil zijn. Kan zij deze zelf wassen? Als de handschoenen smoezelig geworden zijn, zetten wij ze in een lauw sopje van zachte zeep, waarin wij een paar druppels sla olie gedaan hebben, om het leer zacht te houden. Daarna ge, ven wij nog een tweede sop en spoelen ze in lauw water na. De handschoenen moeten niet uitgewrongen worden, maar tussen een dikke handdoek gelegd, waarin men knijpt, zodat het vocht in de doek dringt. Ze war. den nu tussen een schone doek in gedroogd, hetgeen nogal wat tijd vergt, maar waardoor ze soepel en zacht blijven. Zijn de handschoenen geheel droog, dan trekt men ze aan en wrijft alle plekjes nog eens goed na, zodat het leer overal prettig en zacht aanvoelt. Mevrouw J. de T.-B. te H. verzoekt ons, enkele oefeningen voor de voetspieren in onze rubriek op te nemen. Hieronder volgen ze: 1. Het lopen op de tenen. Htetbij zijn de benen gestrekt en worden de knieën tegen elkaar aangedrukt. 2. Het telkens op de tenen gaan staan, waarbij de voetspieren krachtig gestrekt worden. 3. Zittend: afwisselend rechteren linkervoet in een cirkel rorci bewegen. 4. Zittend: de tenen zoveel mogelijk naar boven bewegen en daarna naar beneden krommen. 5. Zittend: voeten krachtig strekken en terugtrekken, belde benen tegelijk. Mevrouw Fl. de H. te H. wil haar pluchen gordijnen, vvaai ,‘p vlekken en donkere strepen zitten, reinigen. Kan dat? Zet de gordijnen een gehelo nacht in een tobbe water-en-zout, waarin een scheut ammonia ge- daan is. In overvloedig water uitspoelen. Niet wringen! Nat ophangen op een zon-vrij plekje in de wind! Mevrouw R. V.-D. te B. zou graag weten, of zij stalen veerdraad met plastic-verf roestvrij kan maken. Verder vraagt zij, of men alcali-vrije, vloeibare zeep als haarwasmiddel kan gebrui ken, of wollen goed door de wrin ger gehaald mag worden, of leer doek, dat met sla-olie behanlelfs is, nog is schoon te maken en oi wij haar kunnen helpen aan het patroon voor heren-shorts. U kunt bedoeld staaldraad zeel goed met plastic-verf behandelen, wanneer U er maar om denkt., dat het eerst schoongemaakt moet worden, indien er roest op zit. Om het haar te wassen, moet U inderdaad aleali ~.rije zeep gebruiken. Het is evenwel be nik)- gelijk, dat het middel, dat IJ noemt, nog andere, voor het haar schadelijke stoffen bevat. Ik weet dit niet. 13 doet het best, een alcali-vrije of zwak-alcalische shampo, die gegarandeerd zuiver is, te kopen of te maken. Gemakkelijk te bereiden is het volgende shampooing-haarwater. Men klopt een vers ei flink dooreen en roert het onder .een halve liter gekookt en weer afgekoeld water, voegt er dan 12 gram zeeppoeder, 5 gram borax en 5 gram geest-van-salmiak aan toe, waarna het geheel onder ':oevoeging van 5 druppels rozenolie wordt geparfumeerd. Dit naarwater blijft een tijdlang goed, het is een vc.ortreffelijk wasmiddel voor de behaarde hooLihuid, reinigt en desinfecteert en maakt de huid zacht en lenig. Wollen goed mag gerust door de wringer gehaald worden. mits men de ronen niet ál te dicht bij elkaar nrengt. Leerdoek, dat vlekken vertoont, woi-dt dikwijls na e,,.rt behandeling met verse melk en terpentijn weer mooi. Naw rij ven met een .ë-ct te, soepele dook. Het door u gevraagde patroon zullen wij t.z.t. in onze kolommen behandelen. Mevrouw J. J. te H. vraagt, of er ook een middel bestaat, om een gasslang, die sterk ruikt, een normale lucht te geven. Als er niet, door een lekje in de buis of slang, sprake is van een gaslucht, vrees ik, aat er aan de onaangename geur, waar U grote hihder van heen, weinig te doen is. Rubber (en ook plastic) kan soms zeer onaangenaam ruiken. Probeert U eens het volgende: leg de slang, zodra U die niet nodig heeft, buiten in de wind, misc.:chien vermindert daardoor de door U bedoelde, sterke lucht. Kunt U mij even zeggen, wat of een goudvis eet? En wat men van de nieuwe sulfonamiden weet? Serveert men steeds asperges met boter en met ei? En wilt U iets vertellen van d' Amersfoortse kei? Verwijdert men met tetra een vlek van levertraan? En kan men in de winter naar de Rivièra gaan? Een fijn borduur-motief je, maakt men dat wel van wol? En doet men bij het „wecken" de glazen altijd vol? Is „lam" een sterke bontsoort? Is „veulen" niet wat stug? En draagt de vrouw in 't Oosten haar kindje op de rug? Schuurt men een tegelvloertje met water en met zand? U vraagt gerust het antwoord vindt U straks in de krant. HUISMOEDER ---