HENGELO „SCHOOL DER LIEFDE”. Een aardige film met goed spel. Wie mocht meenen, dat hij bij een bezoek aan het Concertgebouw verplaatst wordt naar de schoolbanken, heeft het mis. Wel heet de film, die gisteravond voor den eersten keer vertoond is, „School der liefde," maar dat is maar een titel, waaraan men de verdienste niet kan ontzeggen, dat hij goed gevonden is. De rolprent brengt ons in contact met een alleraardigste typiste (Luise Ullrich), die twee bazen heeft: den schrijver Heinz WOI' ling (Viktor Staal), ... • . Concertgebouw bij wien ze 's mor- I gens in dienst is, I en den zanger En- , rico Villanova (Jo- I han Heesters), wien ze des middags haar diensten bewijst als I secretaresse. Hanni Weber, zooals het meisje heet, doet haar werk goed, en zij is bovendien een allercharmantst persoontje. Maar haar bazen zien dat niet; beiden vieren als kunstenaars grootte triomfen, en zij denken eenvoudig niet aan hun assistente. Vooral bij Heinz is dat vreemd. Want is hij niet de schrijver van het druk verkochte boek „School der liefde'? Het boek is en blijft een succes, en Heinz' uitgever vindt, dat hij eigenlijk een vervolg zou moeten schrijven: „De school des huwelijks". Heinz is daarvoor wel te vinden, maar hij vindt het eenvoudig absurd, dat hij dan zooals Holzer, de uitgever (Hans Brausewetter) zegt, eerst zal moeten trouwen, opdat hij een werkelijk levenswaar boek zal kunnen schrijven. Maar Holzer heeft meer van de wereld gezien dan vele anderen, en op discrete wijze brengt hij Heinz aan het verstand, dat die toch zoo'n charmante secretaresse heeft. Dan gaan Heinz' oogen open. rlusschen het werk door doet hij Hanni een liefdesaanzoek, maar aangezien zij meent, dat er alleen zwaar materialistische overwegingen in het spel zijn – pogingen om belastingvermindering te krijgen – weigert ze natuurlijk. Tot overmaat van ramp komt ook de tweede baas met een huwelijksaanzoek. Weer weigert Hanni, maar door haar toedoen komen de beide mannen met elkaar in contact. De film nadert nu een hoogtepunt. De zanger en de schrijver, beide zoo jaloers& als het maar kan, trachten elkaar op alle mogelijke manieren te bestrijden en elkaar yjieg,•en af te vangen, opdat ze bij de vrouw, die ze beide werkelijk gaan liefhebben, een goeden indruk zullen maken. Om de beurt winnen ze 'n „ronde". Hanni gaat met Enrico naar een wintersportplaats, maar al spoedig duikt ook Heinz hier op. Het lieve leventje, dat ze in de stad achter zich gelaten meende te hebben, begint hier weer van voren af aan, en Hanni vlucht naar een berghut. Enrico vindt dat uit, en gaat naar de zelfde hut, maar weer hebben ze geen rust. Want opnieuw komt Heinz de pret vergallen. Een paar dagen lang zitten ze opgesloten in de hut, want de hevige sneeuwval verhindert den terugkeer naar de bewoonde wereld. De mannen bekvechten met elkaar, en onderdehand doen ze telkens opnieuw aanzoeken om de hand van Hanni. Die krijgt er eindelijk genoeg van, en zegt, dat ze beiden geen begrip hebben van liefde. De mannen besluiten dan maar vrede te sluiten. Heinz maakt zich reisvaardig om af te dalen naar het dorp, en ook Enrico wil vertrekken. Maar dat laat Hanni niet toe. Zij houdt Heinz van zijn vertrek af, en eindelijk komt het dan tot een liefdesverklaring, die „deugt". Enrico neemt zijn verlies sportief op, en hij is een der eerste om het jonge paar op hun huwelijksdag geluk te wenschen. Zooals men ziet, is het een leuke, gezellige film, waarin vooral Luise Ullrich zich , van de beste zijde laat zien. Zij speelt, dat ' de vonken er af vliegen, en vooral dank zij haar blijft men geboeid de ontwikkeling van het verhaal volgen. Ook Viktor Staal en onze landgenoot Johan Heester&geven een uitstekende creatie. De film is wel wat te veel verfilmd tooneel, waardoor niet altijd even afwisselend is, doch daar staat tegenover, dat het knappe spel veel vergoedt, terwijl men af en toe toch ook nog genieten kan van fraaie opnamen in het besneeuwde berglandeehap. In het voOrprogramma wordt, behalve de beide journaals, een heel mooi filmpje vertoond van het Beiersche bergland, van zeden en gewoonten der bewoners, van het werk in het woud, huisvlijt en ambacht, enz. Verder verschijnt Albert de Booy nog op het witte doek, zingend het liedje „Laat me toch met rust," met begeleiding van Cor Steyn aan het orgel. --- „MORGEN GAAT 'T BETER”. Lily Bouwmeester geeft Í een uitnemende creatie. Het is een goede gedachte geweest van de 1 directie van Cinema Palace om een reprise te geven Van de Nederlandsche film „Mor- [, gen gaat 't beter". Want niet alleen is dit I een rolprent, die een zeer goed figuur maakt onder soortgelijke producten van de buiten- ' landsche filmindustrie, maar ook is het een film, die zoo'n blijmoedigheid en zeo'n frisschen levenszin verraadt, dat men er aangenaam door wordt getroffen. De belangrijkste rol wordt vervuld door Lily Bouwmeester, die al eerder in producten der vaderlandsche filmindustrie r- Cinema LPalace _ triomfen vierde en die ook nu weer een creatie geeft, waardoor zij opnieuw haar goeden naam als filmactrice bevestigt. Lily Bouwmeester zou in Neu_ babelsberg of een ander centrum der filmkunst zeker geen slecht figuur slaan. Zij is in deze film Willy Verhuist, een aardig, modern jong meisje, dat op het lyceum bij haar lessen de grootste moeilijkheden heeft. Ze heeft nu eenmaal geen hoofd om jaartallen te ontholiden. Maar toch moet zij haar diploma halen, want het is noodig, dat zij zoo gauw mogelijk aan den slag gaat. Haar vader, een gepensionneerd officier, heeft het materieel niet getnakkelijk. Bovendien lijdt hij aan een zwak hart. De moeilijkheden worden zeer groot voor Willy, wanneer haar vader naar het ziekenhuis moet en daar tenslotte overlijdt Een _ ____... . raar weken later doet Willy eindexamen. Het tengere meisje in haar zwarte jurk wekt het medelijden op van de examinatoren, en meer uit goedheid dan omdat ze het verdiend heeft wordt zij in het bezit gesteld van het diploma. Nu begint voor haar een tijd van solliciteeren. Maar nergens heeft men haar noodig. Teneinde raad gaat rij naar Alfred Herder, den leicer van de programma-afd. hij den radio-omroep, met wien zij kennis heit geruaaki, in het ziekenhuis. Hij heeft een baantje voor haar: zij wordt zijn secretaresse. Op een avond, wanneer zij nog heel laat gewerkt heeft, komt zij in de studio van den omroeper. Deze wil de uitzending besluiten, maar eerst wordt hem nog een extra mededeeling onder den neus geduwd. Hij begint te lezen, maar blijft midden in een zin steken. Het spoorwegongeluk, waarvan hij den luisteraars mededeeling moet doen, betreft den trein, waarin ook zijn vrouw gezeten heeft. Hij zakt in elkaar en kan niet verder. De microfion , blijft ingeschakeld staan, en Willy trekt de stoute schoenen aan: zij besluit de uitzending met een korte toespraak, die recht tot het hart van de menschen gaat. „Hoe moeilijk het vandaag ook was, blijft vertrouwen: morgen gaat 't beter." De heele omroep is in opschudding, maar het publiek is door deze woorlen gegrepen. Van alle kanten komen vragen naar deze nieuwe omroepster, en Willy krijgt een vaste aanstelling: haar taak is het, in den vervolge de uitzendingen te besluiten. In haar persoonlijke leven is zij echter niet zoo gelukkig; de man, dien zij als haar verloofde beschouwde, laat haar in den steek. Terneergeslagen zwerft zij door de stad, en ' ze komt tenslotte in een klein café terecht,l waar zij den avond verder half slapende door- ' brengt. Tegen twaalven wordt zij door de caféhoudster gewekt: Willy Verhuist zal spreken voor de radio. En zij spréékt inderdaad. Herder heeft, toen Willy niet kwam, een gramofoonplaat, die hij voor eigen bezit had doen opnemen, laten draaien, en zoo krijgen de luisteraars toch nog hun toespraakje. Willy's carrière is gered, en het meisje gaan de oogen open. Zij ziet, wie haar werkelijk een goed hart toedraagt, en dat er verschil bestaat tusschen de verliefdheid, die zij den trouweloozen minnaar toedroeg, en haar groote gevoel van liefde voor Herder. Het is een mooie film, met tientallen geestige trekjes, vaak ook gevoelig van aa.d, een film, die men graag twee keer zal willen zien. Het voorprogramma bestaat, behalve uit de beide journaals, uit een teekenfilmpje en een komisehen één-aeter. --- Oud-leerlingen M.T.S. „Amsterdam". De vereeniging van oud-leerlingen der M.T.S. „Amsterdam", kring Twente, heeft gisteravond haar jaarvergadering gehouden in hotel Eulderink. De jaarverslagen van secretaris en penningmeester werden na voorlezing goedgekeurd. Na f. en bespreking van verschillende interne aangelegenheden, volgde verkiezing van bestuursleden. De aftredende voorzitter en penningmeester, respectievelijk de heeren J. M. E. Weiss en A. C. L. Trelker, werden bij acclamatie herkozen. Voor den aftredenden secretaris, die niet herkiesbaar was, werd gekozen de hee/ F. 11. N. F.loo2iirk. Bij de rondvraag kwam de voortzetting der societeitsavondbn ter sprz-....11-e. B:Jsloten werd ze ook in de komende zomermaanden te blijven honden. Na een bespreking van verschillende mogelijkheden voor de toekomst zooals studieclubs en het houden van lezingen door de leden, sloot de voorzitter de vergadering, , waarna de leden tot het sluitingsuur nog gezellig samenbleven. --- VEERTIGJARIG JUBILEUM. Dinsdag zal de heer J. E. Dekker, alhier, chauffeur van de af deeling wasscherij der Ned. Katoenspinnerij (welke afdeeling thans den naam N.V. Stoomwasscherij N.K.S.-Palthe voert) zijn veertig-jarig jubileum in dienst van deze firma herdenken. Bij verschillende huisvrouwen is de jubilaris een ge bekende. Aan belangstelling zal het den heer Dekker dien dag ongetwijfeld niet ontbreken. --- Wat moet ik in mijn tuin doen? Laat ook de Openbare Leeszaal en Bibliotheek U helpen. Onderstaande werken staan ter lezing in *de Openbare Leeszaal en Bibliotheek. Hoe leg Ik mijn tuin aan? Ontwerpen voor kleine tuinen. llergmans. De rotstuin. Bleeker. Vaste planten 'voor den tuin. Bleeker. -- Klim-, slinger-, vijver- en rotsplanten. Dix. en hangplanten en hoe ze te passen in tuin en huis. Duursma. Wat moet Ik dagelijks in mon bloementuin doen? Foorster. Vom Bliitengarten der Zukun!t. Greeff. Sietteesters. llartogh Heys van Zouteveen. De siertuin. Ifartogh .Heys van Zouteveen. Bootnen en heesters in parken en tuinen. Post. Over het gebruik en de behandeling onze' bloem- en bladheesters. Boys. Borders. Stienstra. Bloementeelt in kleine tuinen. Stienstra. Vaste planten. Stienstra. Onze schoone heesters. Vink. Fraaie coniferen voor eiken tuin. Zoutendijk. Het boordbed. Hoe verzorg ik mijn bloemen en planten? , Bergmans. Zomersche bloemenweelde, Bleeker. Eenjarige zaaibloemen. Boesehoten. Hoe kweek ik chrysanten? Carlée. • Hoe kweek ik lathyrus odoratus of sweet peas? Deursen, van. Snijgroen. Dix. Tulpen voor kamer en tuin. Dix. De dahlia. oix. Gladiolus of zwaardlelies. Dix. Irissen voor kamer of tuin. Dix. Narcissen voor kamer of tuin. Dix. Hyacinflen voor kamer of tuin. Dia. Diverse winterharde bolgewassen. Dix. Het kweeken van anjers in tuin en kas. Dix. Varens voor kamer, tuin en kas. Balco n en. gevelversiering. Dix. Van dag tot dag in .Litlt tuin. Greeff. Rozencultuur. Herwig. Voorjaarsbloemen. Schilthuls. Sierplanten voor huis en tuin. Stienstra. Eenjarige sier- en .snijbloemen. Zwetsloot. De cultuur der .bloembollen. Hee verzorg ik mijn groentetuin? Boon. ledereen tuinier in oorlogstijd. Dix. Van dag tot dag in den tuin. Greeff en Stienstra. Asperge, artisjok, kardoen, rhabarber, bleekselderij, warmoes, zeekool en de specerijen of toekruiden. Nichols. Langs het tuinpad. Noordanus. Het kweeken onder glas en het .bleeken van groenten door amateur-kweekers. Schneider. Der Kleingarten. Sprengen Handleiding voor het kweeken van groenten in tuinen door landbouwers en arbeiders. Stienstra. De particuliere tuinbouwen Stienstra. Groenteteelt voor kleine tuinen. Witte. Practi.sch handboek voor tuinliefhebbers. Witte. Een geheel jaar in den tuin. Greeff, de. Vervroegen van groenten in warme bakken. Stienstra. Vervroegen van groenten in koude bakken. Stienstra. Wortelgewassen in den tuin. Gier. Koolteelt. 'Greeff, de. Peulvrudhten in den tuin. .'jreeff, de. Bladgroenten. Lantinga. Veel groenten van weinig grond. ' Hoog, de. Het kweéken van tomaten in kassen en op vollen grond. Rietsema. De cultuur van tomaten. Wiersma. De teelt van meloenen en komkommers in kassen en bakken. --- RIJKSLANDBOUWWINTERSCHOOL. Eindexamen en overgang. Bij het gisteren gehouden eindexamen van de Rij kslandbouwwinteráchool slaagden de volgende leerlingen: R. H. M. Breteler, A. E. ter Haar en G. J. H. Nijhuis te Hengelo; E. Ezendam, G. J. Getkate, F. Hemmink en J. H. Zwinselman te Almelo; H. J. J. Nijland, G. A. Scholten en A. C. Silderhuis te Weerselo; A. J. Sehuttenbeld en B. A. Wilmink te Wierden; H. H. Bor-; gerink en J. H. L. Hondebrink te Tubbergen; 1 J. G. Blokhorst en G. J. Morsink te Ambt,- Delden; B. Berger te Enschede; G. J. Geer- I dink te Diepenheim; B. Gersen te Markelo; W. Godijn te Utrecht; J. A. Haamberg te Denekamp; H. J. Nijland te Den Ham; C. P. Reesink te Brummen; B. S. C. Reddingius te Haaksbergen; en J. H. Venekla,as,-Slots te Holten. Afgewezen 1 leerling. Bevorderd van de eerste naar de tweede klasse: J. H. de Jonge v. d. Halen en H. Meijer , (toehoorder) te Hengelo; F. J. Bloemen, a! Bussehers, J. S. Dalstra,, A. J. E. Krommendam, J. A. Levink, J. H. van Lochem (voorw.) I en D J. Vogel te Enschede; J. Bercrais, G. E. Bosseha, J. H. A. Detert, H. Kemerink, B. I J. M. Oosterik en B. J. Pl,gt te Weerselo; B. J. Demmer, J. P. M. Kuiper, H. F. X. Feters, A. G. H. J. Scholten, G. J. Wesselink en J. G. Wesselink te Tubbergen; A. J. Alberts, H. Heerdink, G. J. Hinsenveld, H. J. Janmaat en G. J. Stegehuis te Almelo; H. Egbers, G. B. Heerink, H. J. Luijerink, J. Gilde Ophuis en J. Tijman te Losser-, j. H. Bonnes, G. J. J. Laarhuis, G. J. Heermk, W. J. M. Koekkoek en J. B. H. Veldhuis te Denekamp; A. J. H. ter Haar, G. H. Jansen en B. J. Wilmink te Wierden; H. H. Dubbelink en B. E. Haarhuis te Borne•' J. IT. Nijkamp en G. W. H. Olink te Markelo; 'T. G. H. Lenvelink te Ambt-Delden; J. W. Brummelhuis te Haaksbergen; G. Nijland te Den Ham; G. W. Hoentjen te Hellendoorn; en J. Ganse, vlas te Oldenzaal. Niet bevorderd: 3 leerlingen. --- WAT DOEN WIJ IN ONZEN TUIN? Vll. BRUINE BOONEN. Naar aanleiding van mijn vorig artikeltje over aardappelen was de heer ir. G. K. Veldman, rijkslandhouwconsulent, alhier, zoo vriendelijk op te merken, dat de door mij opgegeven pootwijdte wel wat nauw was; hij zou in plaats van 40 bij 35 willen adviseeren 40 bij 45 c.M. Nu houdt de pootwij die natuurlijk verband met de gesteldheid van den grond, de grootte der poters en de ontwikkeling van het loof. Elke plant moet voldoende, maar ook niet te veel ruimte hebben en de afstand tusschen de planten moet zoodanig zijn, dat men het onkruid gemakkélijk kan bestrijden. Nu had ik mij, bij het schrijven van dit artikel geen al te weelderig gewas voorgesteld. Ik waarschuwde zelfs tegen al te groot° illusies en noemde o.a. een opbrengst van ongeveer 2 H.L. per A., terwijl men b.v. op de dalgronden wel opbreng Sten heeft van ' 5 tot 6 1-I.L. per A. Men neemt hier een pootwijdte van 50 bij 50 c.M. en soms zelfs van 50 bij 60 c.M. Maar ik geef gaarne toe,, dat in bepaalde omstandigheden, bij goeden cultuurgrond en goeden bemestingstoestand, om nu maar niet te spreken over structuur en kalktoestand, en bij bepaalde variëteiten met rijke blad-ontwikkeling de pootafstand grooter moet zijn, dan de door mij opgegeven. ' In elk geval ben ik den heer Veldman zeer erkentelijk voor zijn opmerking, waardoor ik op de pootwijdte nog nader kon terug komen en deze teveas kon toelichten. Ik zou daarom mijn vorig artikeltje aldus kunnen aanvullen, dat men op goed bouwland of in goeden tuingrond bij een goede bemesting en bij gebruik van het beste pootgoed, waarbij de pootafstand natuurlijk wat ruimer wordt genomen, b.v. 40 bij 45 c.M.y een hoogere opbrengst kan verwachten. Als goede variëteit consumptie-aardappel kan ik hier nog even noemen de Furore. BBULNE BOONEN. Vrees voor een tekort aan voedsel in den a.s. winter brengt velen er toe te trachten iets voedzaams en tegelijk „hondbaars" te verbouwen. Als een zoodanig gewas mag ongetwijfeld de bruine boon worden genoemd, die in verschillende kleur-variëteiten van lichtgeel tot donkerbruin hier -Ed sinds jaren op de boerderijen in den „kreeelhof" worden verbouwd onder den algemeenen naam van ,kroedboonen". ie het algemeen schijnen hier de lichtere variëteiten het best te voldoen. Practici zijn van meening, dat de donkerbruine boonen niet altijd goed rijp worden, en beslist een warmm zomer meeten hebben, terwijl de lichter gekleurde beter rijpen, en zelfs, al zijn ze niet geheel rijp, doch goed gedroogd, heel goed hewaarbaar zijn. In elk geval is de eigenlijke bruine boon later rijp, dan do gele of geel-witte, die hier het meest wordt verbouwd. Wat de grondbewerking aangaat, ook wat betreft het scheuren van weiland, verwijs ik naar mijn vorig artikeltje. Ook de boon verlangt een behoorlijk diep los gems akten grond en groeit het best op „oude kracht", dus op grond, die van het vorige jaar nog genoeg plantenvoedsel bevat. Mocht dit laatste niet het geval zijn, dan mest men matig, en geeft men vooral niet te veel stikstof, waardoor men een te rijke bladontwikkeling zou krijgen, vaak ten nadeele van de vruchtzetting. De cultuur is zeer eenvoudig. Men poot op rijen, die ongeveer 40 c.M. van elkaar liggen, dus op een bed van 1 M. breedte 3 rijen en legt telkens 4 boonen in een kuiltje; deze ; kuiltjes bok op onderlingen afstand van 40 c.M. Een te dichte stand is funest, Hierdoor kan onvoldoende licht binnendringen, waardoor de bloei en dus de vruchtzetting wordt benadeeld, en vaak rotting en schimmelvorming optreden. Daar de boonen een hooge ontkiemingstemperatuur hebben, pote men j niet vóór half Mei. En tijdens den groei zorge \ men door wieden en schoffelen natuurlijk voor onkruidbestrijding. Zeer nadeelig is veel regen in den nazomer. jDe oogsttijd valt gewoonlijk in September, soms zelfs in October. Meermalen zijn dan de planten nog niet afgestorven, nog niet rijp. Men trekke ze uit den grond, binde ze los aan bosjes en harige ze aan een lijn buiten, of onder een afdak, waar het goed door kan waaien, te drogen. Daarna volgt het dorsehen, of in het klein uitdoppen en sorteeren der za-1 den. De opbrengst loopt zeer uiteen. Laten we als gemiddelde noemen 20 K.G. per Are. dus 2 Kip. per 10 M 2. Ik zelf oogstte het vorige j najaar van te laat gepote bruine boonen van 14 M 2 ruim 3 K.G. H. D. ALTENA. --- Aangekomen en vertrokken personen. A. M. J. Beuvink, db., Steijnstraat 7, van Oldenzaal. – W. B. F. Top, db., Enschedeschestraat 29, van Aalten. – J. H. Beukers, tuinarbeider, Oldenzaalschestraat 151, van Wateringen. – J. M. Karnebeek, religieuse, Oldenzaalschestraat 117, van Zevenaar. – J. H. Scholten, timmerman, Boekvveitweg 1, van Stad-Delden.* – A. M. E. Houtepen, religieuse, B. Jansenstraat 14, van Goirle. – G-. Kromhout, timmerman, Weernenstraat 19, van Bennebroek. – H. P. v. d. Velde, grondwerker, Parallelweg S.S. 95, van Enschede. – B. de Vries, 1.1.-machinist, Drienerbeekweg 20, van Almelo. – R. Beltman, metselaar, Ottoweg 27, van Lochern.* – K. H. Scheuter, arbeider, Lijsterweg 67, van Woerden. W. G. Hilarius, verpleegster, Ziekenhuisstraat 39, van Rotterdam. – F. J. van Dam, monteur P.T.T., Frederikstraat 22, van Arnhem. – J. Pat, bankwerker, Boraschestraat 378, van Borne.* – E. Schouwink, d.b., Oldenzaalschestraat 9, van Vught. – M. Barta, land' bouwer, Achterhoekscheweg 7, van Apeldoorn. – J. H. Meijer, grondwerker, woonwagenkamp, van Emmen.* – G-. Har' land, leerl.-rangeerder, Geerdinksweg 77, van WaLmerveer. – H. J. Hoekstra, onderwijzer, Drienereschweg 147, van Arnhem. l'Prfrol;kril S. E. C. Verbeek, d.b., Oldenzaalschestraat 314. naar Utrecht. – R. M. Holtrop, kunstschilder, Bergweg 25, naar Arnhem. – P. J. Nootenboom, mechaniker, Javastraat 96, naar ' Vlaardinger-Ambacht. – C. J. Peters, d.b., Annastraat 16, naar Deventer. – J. Wenderich, schrijver dir. bel., Achterhoekschemolon-1 weg 94, naar Raalte. – J. B. Reekers, z.b., Ottoweg 47, naar Almelo.* – R. Keizer, magazijnbediende, Zonstraat 36, naar Almelo.* – J. F. van den Berg, d.b. Kettingbrugweg 5. naar Wijchen. – A. da. te Kant, d.b, Steijnstraat 7, naar Eibergen. – P. Wertwt, mech aniker, Achterhoeksche Molenweg 86, naar Amsterdam.* – G. J. M. ten Yergert, d.b.' Zwa,vertsweg 30, naar Enschede. – A. ten Bosch geb. Vos, z.b., Anninksweg 129, naar Nijmegen.* -- A. Hacquebord, z.b., Deldenerstraat 64, naar Dockum. – B. J. Kamphuis, verwarmingsmonteur, Oversteweg 2, naar Haarlem. – J. W. Lodeweeg, kapper, Oelerweg 22 D. naar Berculo. – A. Schoenmaker, z.b., Spoelsterstraat 10, naar 's-Gravenhage. *"' geiniwa ofweciurs.ta, --- Matthiius-Passion Men schrijft ons: Het zal ongetwijfeld den muziekliefhebbers in geheel Twente genoegen doen te vernemen, dat de plaatselijke Toonkunst-afdeeling voornemens is het volgende voorjaar de Matthitus-Passion van J. S. Bach opnieuw uit te voeren. Daartoe is noodig, •dat vóór 1 Mei a.s. een vrij groot aantal kaarten is „vóórverkocht" opdat het financieele risico, aan een dergelijke onderneming verbonden, tot redelijke proporties wordt teruggebracht. Het groote artistieke succes, dat de uitvoering op 15 Maart j.l. heeft gebracht, zal, naar wij hopen, velen er toe brengen om kaarten te bestellen. Nadere bijzonderheden vindt men vermeld in de adgertentie in dit nummer. --- Ned. Reisvereeniging. De afdeeling Hengelo van de Ned. Reisvereeniging heeft gisteravond in het Amstelhotel een bijeenkomst gehouden. Bij ontstentenis van den voorzitter, sprak de heer B. Krabbenbos een welkomstwoord. De heer J. Panman, uit den Haag, directeur der N.R.V.. hield vervolgens een toespraak over de reismogelijkheden, die in het komende seizoen in Nederland zullen bestaan. Er werd met belangstelling naar deze inleiding geluisterd. , Ter afwisseling gaf de bekende voordrachtkunstenares Julia de Gruyter eenige declamaties ten beste, waarvan ten zeerste genoten werd. --- „BARON VON HABERNIKS” VOOR „HET GROENE KRUIS". De geheelonthouders-tooneelver. „D.0.T.0." heeft met de opvoering van het tooneelstuk „Baron von Haberniks" in verschillende Twentsche plaatsen groot succes behaald. De bezoekers hebben overal bijzonder genoten van den gezonden humor, en van de kostelijke typeeringen, die de sp_elers en de speelsters van hun rollen hebben gegeven. Velen zullen dan ook met genoegen kennis nemen van de in dit nummer voorkomende advertentie, waarin wordt meegedeeld, dat D.0.T.0i. op 16 April opnieuw een opvoering zal geven van ,Baron von Habernil:s", nu voor „Het Grd'ene Kruis". Gelet op het sympathieke doel, dat met deze uitvoering gediend wordt, mag verwacht worden, dat voor dezen avond groote belangstelling zal blijken te bestaan. --- 'MARKELO. „PAARDENFONDS MARKELO". Het onderlinge „Paardenfonds Markelo" heeft in café „De Kroon" een ledenvergadering g,z'r.cm. Van de rirlin, 9fl kdwre een bevredigend aantal opgekomen, teneinde de uitkomsten aan te hooren. De vergadering stond onder leiding van den heer J. W. Nijland, boekhouder, die na een woord van welkom tot de aanwezigen, het jaarverslag uitbracht. De inkomsten bedroegen f 5014,96 en de uitgaven f 5147,08, zoodat er een nadeelig saldo viel te boeken van ƒ 132,02 . In het afgeloopen jaar werden 21 paarden ort-esgend, waarved7.• ie uitbetaald ' 4956,25 en ontvangen ƒ 402,50. Door de kaseommissie werd ,den bnakhender, niet dal* voer hot beneer, ciecharge verleend. 'int leden van de kascommissie 1941-'42 werden benoemd de hoeren E. J. Huisken, F. J. Ikkink en G. Rohaan. De aftredende, bestuursleden, de boeren H. 3. Heuten, J. H. Schottink, J. W. Elkink, J. W. Wissink en H. Kottelenberg, werden bij acclamatie herkozen. Aan den heer T, Elk;!nk werd (na inschrijving) het ophalen der premies gegund h ƒ 12. per keer. . --- GEVONDEN. Als gevonden voorwerpen zijn aangegeven: 1 paardedeken, 2 auto-krikken en 2 pakjes koffie-surrogaat. Inlichtingen verstrekt de gemeente-veldwachter C. H. van Hemert. --- FEUILLETON HET KASTEEL VAN GRANIET. 7. „Ik zal je precies behandelen zooals ik verkies," hernam mevrouw Ingels. „Ik ken je positie in dit huis op mijn duimpje. Je bent volkomen afhankelijk, en tenzij je huwt zul je dat blijven, daar je volstrekt niet in staat bent je eigen brood te verdienen. Ik houd de zweep dus in mijn hand, en zoodra ik vind, dat je brutaal of onhandelbaar bent, zal ik haar zonder genade gebruiken. Hoe durf je op een dergelijke manier tegen mij op te treden?" In plotselinge drift stampte zij met den voet op den grond. „Neen, geen woord! Ga onmiddellijk de kamer uit ik wil er geen woord meer over hoeren. Versta je me, Rite?" Zij hief dreigend• de hand op, doch de onbevreesde oogen werden geen oogenblik neergeslagen. „Ik denk, dat u krankzinnig moet zijn," zeide Rita. „Krankzinnig!" gilde mevrouw Ingels. „Gek, omdat ik weiger mij de wet te laten voorschrijven door een brutale meid! Gek, omdat ik baan il ga ia *Mia huis! Jij jij kleine sada, hoe durf. je me zoo te weerstaan? Wil je de deur uitgegooid worden " Zij had zich wederom tot een toomelooze driftbui opgewerkt. Rita begreep, dat verder redeneeten de zaak slechts kon verergeren. Zeer bedaard, zonder een woord te uiten, keerde zij zich om en verliet het vertrek. Onder het weggaan hoorde zij mevrouw Ingels woest en kwaadaardig lachen. HOOFDSTUK IV. De overwinning. Het seizoen voor de jacht werd altijd be?loten met een bal, dat de laatste vijf jaren door Rita geen enkele maal verzuimd was, sedert zij „uitging". Bij gelegenheid van haar eerste bal, bij haar debuut, had zij den jongen Kees Rutters leeren kennen, en op dat bal met al zijn teedere herinne-Pingen keek zij terug als het begin en het einde 7an alles. Hoe volmaakt gelukkig was zij dien avond geiv&st Voor niets ter wereld Zou zij van die ééne hodbare romance van haar meisjesjaren afstand hebben gedaan. Aan die herinnering klampte zij nici vast als aan een kostbaar bezit. En het eene ,jas r na het andere had zij aan het bal deelgenomen, met die herinnering brandend in haar hart. Bij het laatste van deze had George Teulinks I teer gevraagd zijn vrouw te worden. Zij had alles in het werk gesteld om hem te vermijden, doch hij had heAr tilikear randoorallooa weir opgamcht, en hoewel zij hem nadrukkelijk had afgewezen, had zij nooit ondervonden, dat hij haar weigering voor ernst had opgenomen. Hij was haar altijd blijven zoeken; hij zocht altijd voorwendsels met haar alleen te zijn. Het werd uiterst 1 moeilijk hem uit den wet:" te gaan. Zij had den man nooit mogen lijden, doch het lot, of zijn eigen geslepenheid, brachten hem telkens weer op haar pad. Ging zij ergens heen, hij bracht haar onvermijdelijk thuis. Bleef zij weg, dan wist hij het uit te vinden waar zij was. Zij kreeg een sterk vermoeden, dat haar stiefmoeder met hem samenspande, ofschoon zij deugdelijke bewijzen daarvoor miste. Teulinks werd aanhoudend aan huis genoodigd, en waar zij ook te dineeren gevraagd werd, Teulinks was er eveneens. Zij was begonnen een gevoel te krijgen, alsof de menschen hen terslniks gadesloegen, dat Zij veelbeteekenende blikken wisselden, en hen met opzet tezamen brachten. Reeds matigde hij zich een air van meesterschap aan, dat evenwel niet sterk genoeg was om er aanmerkingen OP te maken. Zij voelde iich als werd er om haar heen een net gespannen, waaraan zij, ondanks haar uiterste pogingen, machteloos was te ontsnappen. En sedert een paar weken had zij geen brief ontvangen van Kees, welk feit haar dieper wondde, dan welk ander ook. Z66 lang had zij nog nooit op 1 eenig levensteeken van hem behoeven te wachten. Hoe kort, en dikwijls hoe onbevredigend zijn Yen tilew,get waren, zij Tram ~Gime nooit uitbriegebleven. En zij rekende zoo op hem. Zonder deze, voelde zij zich van haar levenssteun beroofd. Zonder deze ,werden de bijna dagelijksche zenuwschokkende voorvallen, die haar stiefmoeder met al haar zoetsappigheid behendig wist uit te lokken, een onverdraaglijke kwelling. Zij had haar tehuis kunnen verlaten om bij vrienden te gaan logeeren, doch iets hield haar daarvan terug. Er was iets, dat haar waarschuwde, dat, indien zij II ging, haar plaats terstond zou worden ingenomen, en dat zij nooit terug zou keeren. En de zeer bittere gedachte schoot haar te binnen, dat zij de eerste twee jaren volkomen afhankelijk was. Haar opvoeding was er niet op berekend geweest, dat zij haar eigen brood zou gaan verdienen, en de middelen, om zich op een of ander toe te leggen ,bezat zij niet. Haar vader,dat wist zij, zou van iets dergelijks nooit willen hoeren, , evenmin als hij geneigd zou zijn de eenige middelen uit de hand te geven, die hij bezat om haar handelingen te controleeren. Zij gelooide, dat hij in den grond van zijn hart, zich niet van haar Wilde laten scheiden, hoewel haar aanwezigheid een groote belemmering opleverde voor zijn rust. Hij trok nooit haar partij, doch zou ook nooit zijn gewicht tegen haar in de schaal werpen. Met een gbreoootne mate van knorrigheid zag hij alleen lijdelijk toe. Aldus werd de wreede strijd voortgezet, tot het IRite, toescheen, dat haar physieke kracht er onder g te lijden. Zij begon de aanwezigheid van 11" x die:nood« te dulden roet een gevoel, dat aan walging grensde; de aanhoudende beproevingen, die haar zonder mededoogen werden opgelegd, tastter iedere zenuw aan. Tot dusverre had zij steeds het hoofd boven water weten te houden en haar gemoedstoestand door geen uiterlijke teekenen verraden, doch zij begon zich rekenschap te geven, dat, hoe goed zij zich ook mocht houden, haar uithoudingsvermogen zijn grenzen had. Zij was slechts een rnensch, en uiterst teergevoelig voor onheusche bejegeningen. Haar zenuwen waren niet langer tegen de worsteling bestand. Er deden zich tijdstippen voor' waarin een losbarsting onvermijdelijk scheen, doch alleen de gedachte aan den triomf van haar stiefmoeder hield haar in die oogenblikken staande. Hoewel haar krachten door deze eindeilooze spanning langzamerhand werden gesloopt, I bleef zij des volhouden, Indien Kees maar iets schreef! Indien hij ziek, indien hij haar ontrouw geworden was -- dit, voelde zij, zou het einde zijn van alles. Want al 't andere kwam er niet op aan. Zij was niet bijzonder verlangend, dit jaar aan het bal deel te nemen. Zij voelde zich allerminst tot vroolijkheid gestemd. Doch zij kon geen redelijke verontschuldiging voor haar wegblijven vinden. En zij trachtte zich zelf moed in te spreken, met de gedachte dat Kees niet lang meer zou blijven zwijgen. Het kon niet anders, of zij moest weldra van hem hoeren. (Wordt vervolgd). ---