OFFICIëELE BEKENDMAKINGEN. DIENSTPLICHT. Uitspraak inzake Vrijstelling. De Burgemeester van Hengelo (0.) brengt ter algemeene kennis' dat aan Hendrik van Wezel, der lichting 1926, dezer gemeente, door. den Minister van Oorlog, bij beschikking d.d. 4 Augustus 1927, VIIe Afd. No. 463 V, met ingang van 8 Augs. 1927, voor één Jaar vrijstelling is verleend van den Dienstplicht, wegens kostwinnerschap. Tegen deze uitspraak kan binnen tien dagen, na den dag dezer bekendmaking in beroep worden gekomen door: a. den ingeschrevene, wien de uitspraak geldt, of diens wettigen vertegenwoordiger; b. elk der overige voor deze gemeente voor dezelfde lichting ingeschreven personen, of diens wettigen vertegenwoordiger. Het verzoekschrift daartoe, aan de Koningin te richten, moet met redenen omkleed zijn, en worden ingediend bij den Burgemeester, ter Secretarie dezer gemeente. De Burgemeester zorgt voor de doorzending van het verzoekschrift. Hengelo (0.), den 9 Augustus 1927. De Burgemeester voornoemd, G. JANSEN. --- Indeeling bij den motordienst, enz. Ingeschrevenen, die tot gewoon dienstplichtige worden bestemd en niet in het bezit zijn van het bewijs van voorgeoefendheid, kunnen aanvraag doen om bij de Schoolcom-Pagnie van den motordienst te worden ingedeeld of te worden opgeleid tot chauffeur of Motorrijder bij de artillerie (onbereden). Zij, die er prijs op stellen voor zoodanige ,Incleeling in aanmerking te komen, moeten ,min verlangen daartoe schriftelijk mededeelen aan den Commandant der Schoolcompagnie van den Motordienst te Haarlem dadelijk na ontvangst van de kennisgeving van hun bestemming tot gewoon dienstplichtige. Het schrijven behoeft niet gezegeld te zijn, doch moet wel gefrankeerd toegezonden worden. Zij behooren daarbij op te geven: a. hun geslachtsnaam en voornamen; b. den datum van geboorte; c• de gemeente waar zij voor den dienstplicht zijn ingeschreven; d. het genoten onderwijs; e. het beroep en f. voor zoover zij bij de schoolcompagnie van den motordienst wenschen te worden ingelijfd, of zij genegen zijn in opleiding te 'worden genomen voor officier of voor onderofficier, indien zij daarvoor in de termen mochten vallen. Het is noodig bij het schrijven verklaringen over te leggen, waaruit hun bekwa4mhyl in, het chauffeursvak of als •, orrijder of monteur blijkt. Een rijbewijs ka 'niet als zulk een verklaring worden aangemerkt. De gelegenheid tot aanmelding staat ook open voor gewone dienstplichtigen van vorige lichtingen, die wegens uitstel, vrijstelling of om een andere reden hun eerste oefening nog niet vervulden. De aanmelding van laatstbedoelde personen moet geschieden visór 1 September a.s. Behalve het hierboven onder a tot met f vermelde moeten bij deze aanmelding tevens worden opgegeven de lichting, het korps en het korpsonderdeel, waarbij de dienstplichtige is ingelijfd. Ook moet belanghebbende bij deze aanmelding schriftelijk verklaren, dat hij niet voornemens is verder uitstel van eerste oefening of vrijstelling te vragen. De Commandant van de Schoolcompagnie roept degenen, die daarvoor het meest in aanmerking komen, op tot het afleggen van een proef. Vergoeding voor te maken kosten overeenkomstig de laagste klasse van het Reisbesluit 1916 kan door dezen Commandant voor rekening van het Rijk worden gegeven, voor eiken adspirant gedurende 1 dag of, indien de heen- en terugreis onmogelijk hi één dag kunnen geschieden, hij uitzondering gedurende 2 dagen. De Chef van den Generalen Staf bepaalt wie voor bovenbedoelde indeeling in aanmerking komen. Hengelo (0.), 9 Aug. 1927. De Burgemeester van Hengelo (0.), G. JANSEN. --- Brieven uit de Hoofdstad. (Speciale Correspondentie voor de „Nieuwe Ilengelosehe Courant" van het Persbureau 11. 'leuning Jr. & Co: te Amsterdam). Amsterdam, Augustus 1927. Ruwheid! Het is, laat ik dit vooraf zeggen niet ' mijn bedoeling, een beschouwing over ruwheid in 't algemeen te houden, hoewel het onderwerp er zich wel toe leent en ik er later, naar ik hoop, ook wel eens gelegen• heid voor zal vinden. Ik wil 't nu slechts • hebben over enkele speciale gevallen valt ruwheid, die als actualiteiten, zij 't dan ook ' zeer treurige, in het Amsterdamsche leven de aandacht trekken. De aanleiding was het vreeselijk ongeval op den N.Z. Voorburgvval bij het Postkantoor, waar een jonge, ongeveer dertigjarige vrouw, moeder van drie kinderen, die door uit werken te gaan, mode.. hielp in het onderhoud van haar gezin te ' voorzien, door een auto van de gemeente-telefoon werd overreden, met de vreeselijke bijzonderheid, dat een der wielen over het hoofd van het slachtoffer ging en zij dus onmiddellijk- dood was. Hoewel de auto links reed, wordt nu al getracht, de zaak voor te stellen als een noodlottig ongeluk, waardoor dus van schuld geen sprake zou zijn. Of den bestuurder schuld treft en zoo ja in hoeverre, hierover kan en wil ik geen oordeel vellen, maar dat er schuld is, staat bij mij vast. De justitie zal zeker een ernstig onderzoek instellen; de bewuste vrachtauto is onmiddellijk door den comm. van politie in beslag genomen; maar bij slot van rekening kan het onderzoek alleen uitwijzen: le. of de bestuurder zich geheel heeft gehouden aan de verordeningen op het verkeer. Heeft hij dat gedaan, dan gaat hij voor de wet vrij uit. Maar er is nog een tweede: uit het onderzoek kan blijken, dat wanneer hij zich niet geheel aan bovengenoemde regelen heeft gehouden dit verdedigbaar zou zijn, omdat hij, door letterlijk aan de wet te gehoorzamen, de kans op ongelukken nog veel grooter zou hebben gemaakt. (Dit in verband met verkeersbelemmeringen door een op dit punt geplaatste schutting). Juist deze laatste overweging (het al of niet juiste in dit speciale geval ter zijde latende) bewijst, dat de veiligheid van den voetganger onvoldoende is verzekerd. Erkennende den goeden wil van de overheid in deze, die door verkeersagenten, al of niet met draaibare stopborden het nu mogelijk maakt bij groote omzichtigheid en niet al te groote brutaliteit van rijders op bepaalde, druk bereden wegen als Weteringschans, Stadhouders- en Nassaukade, zonder gevaar te kunnen oversteken, dient het gezegd, dat er nog steeds punten zijn, waar het rijverkeer (met uitzondering van de langs rails gaande trams en van het enkele door een paard voortgetrok ken voertuig) absoluut moest verboden zijn. Dit zijn het Muntplein, het Koningsplein en de N.Z. Voorburgwal, vanaf de Molsteeg tot aan het Spui toe. Het is hier alleen een wonder, als er geen ongeluk gebeurt, want in tegenstelling met de hierboven genoemde kruispunten is hier van 12-6 uur overdag het verkeer geen seconde veilig: Wanneer men bijv. loopt van het Hoofdpostkantoor aan dezelfde zijde blijvende in de richting Paleisstraat, dan loopt men op vijf manieren kans, overreden te worden. Men zou dus over vijf oogen moeten kunnen beschikken. Absoluut „stop" wordt het rijverkeer hier niet gezet, hoogstens van één zijde. En 't ergste is, dat tusschen die vracht- en andere auto's honderden fietsrijders, sommige woest-rijdende, doorschieten en op die wijze vaak de oorzaak zijn, dat een voetganger, die zich natuurlijk veel minder snel voortbeweegt, onder een zwaarder voertuig geraakt. Het toestaan van „fietsen" op deze en andere gevaarlijke punten, waar de politie in de praktijk het verkeer niet geheel en al in de hand kan hebben, noem ik een misdadige ruwheid. Er zijn natuurlijk fatsoenlijke fietsers, maar hoevelen zijn er niet onder, die zich bovendien verbeelden, dat zij de meesters van de straat zijn! Daartegen behoorde de overheid ons te beschermen. Bij vele tramhalten zijn vluchtheuvels, werkelijk oasen in onzen verkeers-Sahara, maar bij andere niet. Hoe vaak gebeurt het niet, dat, wanneer men bij zulk een tramhalte staat te wachten, een fietser zich niet stoort aan de verordening en met een woestheid als gaf hij een ruwheidsséance op het Stadion (z.g.n. wielren-race) doorrijdt. Wie staan blijft en door gebaren kennis geeft te blijven staan, komt er ge- . woonlijk goed af, doch hij of zij, die angstig op zij springt, wordt vaak nog door den woesteling bespot. Er bestaat een verordening, maar ik heb nog niet gezien, dat er tegen , een fietser, die vlak langs een tramhalte reed, proces-verbaal werd opgemaakt. Ergerlijk is g het ook, dat sommige fietsers aan de hand 1 hun fiets meenemen op int trottoir, op ba'paalde punten daardoor het verkeer roods,- nig belemmerend, dat de voetgangers verplicht zijn op den rijweg te gaan. In Den Haag is dit verboden en wordt er streng de hand aan gehouden; in Amsterdam bestaat dit verbod, als ik mij niet vergis, niet. Juist, waar nu weer door het vreeselijk ongeluk de aandacht werd gevestigd op het ruwe rijden, in elk geval op onvoldoende bescherming van den voetganger, meende ik, dat ook vooral de verordening op het rijwiel-verkeer eens ernstig moet worden ter hand genomen en dat daarnaast, met behoud van de genoemde verordeningen het rijverkeer vanaf Molsteeg tot Leidsche straat via N.Z. Voorburgwal en Singel en over het Muntplein (in 7 richtingen) geheel moest worden verboden. Inmiddels is een en ander reeds geschied en zal door de politie ook meer speciaal aan het rijwielverkeer aandacht worden geschonken. Er zijn nog maar altijd velen, die de ruwheid nog zoo verschrikkelijk niet vinden. Anders hadden we al lang heel andere straffen, èn tegen mishandeling zonder aanleiding alleen uit ruwheidsmanie èn tegen dierenmishandeling. Zoo kwam mij nog een afschuwelijk geval ter oore. Een huisbaas, die het hart w e I op de juiste plaats draagt, had de huur opgezegd, omdat zijn huurder een sijsje met een gloeiend gemaakt ijzerdraad de oogen had uitgebrand. Het sijsje zou dan mooier kunnen zingen! Hij had het geval aan de politie kunnen aangeven, maar het valt te betwijfelen, of deze van die aangifte wel veel notitie zou hebben genomen; in elk geval een streng onderzoek zou hebben ingesteld, waardoor het wettig bewijs te leveren ware geweest. En al was de zaak voorgebracht en een veroordeelend vonnis uitgesproken, wat dan nog? Met een boete waren die onmenschen er af gekomen. Onder een deel van ons volk heeracht nog altijd de mentaliteit, dat je met een dier doen kunt wat je wilt en daarom zou de wet zoodanig moeten worden gewijzigd, dat op dierenmishandeling in den regel gevangenisstraf stond. Trouwens, alle misdrijven, ontstaan alleen uit ruwheid, al of niet begaan in dronkenschap, behoorden veel strenger te worden gestraft dan nu het geval is. Méér dan thans moest de strafrechter een onderscheid maken tusschen den misdadiger uit zwakheid (wat bij vermogensdelicten vaak het geval is) en den misdadiger van nature, die leed berokkent, omdat hij daarin genot vindt. --- Uit de Land- en Tuinbouwwereld (Nadruk berboden). • • VRAAGSTUK VOOR STAD EN ; PLATTELAND. • Hier kunnen stad en platteland elkaar de hand reiken. • • Het straatvuil komt weer in eere. Jaren[ lang meende de landbouw het zonder dat te • kunnen stellen; stalmest en kunstmest, vaak • alleen de laatste, waren de bronnen 'der bemesting. Men versmaadde den compost, ook I toen deze weinig geld deed, en toen later de • prijzen zeer stegen ten gevolge van de hooge L transportkosten, toen dacht men er heelemaal . niet meer over om straatvuil of compost te • laten komen. • Den laatsten tijd begint men er echter angdeenrsovoevrersttoend, denken,maa Elartezrijnkwoapmtaml venantogrondenen bij onderscheidene gewassen ziekten ontdekt, waar men eerst vrij machteloos teontdekking dat straatvuil in vele gevallen een goede remedie was, welke bodem en ge- i was weer gezond kon maken. Ook liggen er in verschillende provincies, b.v. Drente, nog heel wat gronden te wachten op ontginning, en daarvoor is straatvuil zoo niet onontbeerlijk, dan toch zeer gewenscht. Wie de ontginningen, inde laatste 25 jaren tot stand gekomen, heeft nagegaan, en een vergelijking heeft kunnen maken tusschen die, welke m e t en andere die zonder straatvuil zijn ontgonnen, heeft ongetwijfeld opgemerkt dat de eerste inden regel het best aansloegen en later ook inde meest gunstige conditie verkeerden. 't Is, zooals de heer Hudig, directeur aan het Groninger Proefstation, onlangs schreef: „Duizenden hectaren schreeuwen om vuil." En nu is de zaak z4:56, dat vele steden met het vuil verlegen zitten, en die verlegenheid wordt bij de toename der bevolking steeds grooter. Men kan het vuil niet ophoopen, er komt dagelijks te veel; het moet geregeld weg en spoedig weg. Zoo is men tot verbranding overgegaan' maar dat is wel een vlug werkend proces, doch duur, zeer duur. De belastingbetalers weten er IJ van te vertellen. Oppervlakkig zou men zeggen: de oplossing is eenvoudig, het vuil moet naar buiten, dan is de stad het kwijt en het platteland geholpen; bovendien de landbouw en 't algemeen belang worden er door gediend. Op die redeneering valt niets af te dingen, niettemin stuit de uitvoering op bezwaren. De twee hoofdbezwaren noemden we feitelijk al: le. Kan het platteland het vuil geregeld in vlug tempo, als voor de stad noodig is, afnemen? 2e. Kan het vuil aan den boer geleverd worden tegen een billijken prijs, die rendeeren kan? Dit vraagstuk moet door belanghebben van beide partijen onder de oogen worden gezien; dit wordt dan ook reeds gedaan. 't Is iets voor de landbouworganisaties, die het vuil moeten afnemen en aan haar leden distribueeren. De N. V. „Het Landschap" wil een begin maken en aan de Drentsche landbouwers een aantal scheepsvrachten leveren tegen f 1.50 per ton vóór den wal. Voor een behoorlijke werking wordt pl.m. 70 ton per H.A. noedig geoordeeld, dat wordt I dus een dikke honderd gulden per bunder. Centraal Bureau en KalimeatackaPPll i Het Centraal Bureau is het Centrale Aankooplichaam voor den Nederlandschen georganiseerden landbouw, gevestigd te Rotter- 1 dam. Het heeft véér een paar jaar reeds zijn ' i 25-jarig bestaan herdacht en kon toen wijzen j op de beteekenisvolle positie, die het inde " landbouwwereld ten aanzien van den ver- 4 koop van kunstmeststoffen en voederartike- i len innam. Sedert is de omzet nog weer aan- I merkelijk gestegen: Voor '26 valt zelfs te i constateeren een toename met ruim 18 pet. k van de kunstmeststoffen, en met ruim 42 pCt. F van de voederartikelen. De financiele positie k van het Bureau is doordat alles ook zeer sterk geworden: zoo kon over '26 de winst- 1 marge weer worden verlaagd, en ook het on- 1 kosten percentage, dank ird den grooteren fi omzet, belangrijk lager komen. Een der voorn.- naamste en duurste meststoffen, de Chilisalma peter, wordt door het C. B. zelf geimporteerd. le Wat andere meststoffen betreft, b.v. de kalilit zouten, bestaat geen band rechtstreeks met ar de producenten. Voorheen kon het C. B. zich n- direct verstaan met het Duitsche Kalisyndiin kaat, maar dit is nu anders geworden nu de Ln vroegere concurrenten, de Fransche en de al Duitsche producten — te zamen voor ons is land hebben opgericht de N. V. Vereenigde Kalimaatschappij. De overeenkomst is, naar le we meenen, aangegaan, voor den tijd van vijf 'g jaar, en als gevolg daarvan zal de verkoop n van kalizouten moeten geschieden tegen offii) ciëele prijzen. Het Bureau met een tweehoofis dige directie is gevestigd Heerengracht 342, m Amsterdam, als vennooten heeft de N. V. r- twee bankinstellingen: de Continental Handelsbank, Amsterdam, en het Credit foncier r- d'Algérie et de Tunesie te Parijs. Ook het 1- Centraal Bureau heeft nu met de Kalimaat-1, schappij voor den verkoop van kalizouten — voor het aanstaand gebruiksseizoen een overeenkomst aangegaan, maar dat ging niet zoo vlot in zijn werk, lezen we in de „Mededee-L1 lingen" van het C. B. Er zijn drie groepen p van contractanten: één omvat de handelaren, die oorspronkelijk Duitsche kalizouten invoern den, de tweede de handelaren in Elzasser d kalizouten, de derde, die we de coëperatiea ve groep zouden kunnen noemen, het Centraal Bureau en den Noordbr. Chr. Boeren-L, bond. Ieder dezer groepen had natuurlijk haar 1 bijzondere wenschen, en zoo moest er over g• en weer heel wat gesproken worden. De vroor ger als importeur fungeerende handelaren of centrale coöperaties zijn nu herdoopt in contractanten met de kalimaatschappij. Het imn porteurschap komt nu voor ons land slechts a toe aan meergenoemde N. V. 't Was te verwachten, dat vroeg of laat Duitschland en t Frankrijk (Elzas) zich met elkander zouden a verstaan. Wij lezen, dat Duitschland 70 pet., – Frankrijk 80 pet. zal leveren van de kali, I welke de Nederlandsche landbouw betrekt De buitenlandsche Voorlichtingsdienst. Dat er ten behoeve van den landbouw een voorlichtingsdienst in het buitenland bestaat, a is zeer zeker aan een groot deel onzer landbouwers nog onbekend. Die dienst heeft nu juist (1 Juni '27) 25 jaar bestaan. In 1902 werd Dr. J. J. L. van Rijn in Engeland aangesteld als Consulent voor Landbouwzaken. Hij ontving zijn aanstelling van de Prov. Staten van Friesland, en was dus meer bepaald aangewezen om de belangen van den Frieschen landbouw daarginds te behartigen. Dat deed hij op loffelijke wijze, maar het bleek alras, dat het moeilijk ging om de Friesche en de algemeen Nederlandsche belangen steeds te scheiden in vele opzichten waren die een. Ook gaf het in Engeland bij autoriteiten en anderen vaak verwarring: men wist, dat hij een officieel man was, maar begreep niet hoe a hij geheel onafhankelijk kon zijn van de Nederlandsche rijksambtenaren. Dit maakte dat men zich min of meer gereserveerd jegens hein toonde. De zaak werd anders, toen in 1910 Dr. Van Rijn op verzoek der Friesche a 3 Staten door het Rijk werd overgenomen. En als provinciaal èn als Rijksambtenaar heeft 3 de Consulent onzen landbouw grootelijks aan zich verplicht. Hij was het, die in den vroom– de waakte voor den goeden naam onzer pro– ducten; die eenerzijds de Engelsche autoriteiten, de Engelsche handelaars en consumenten inlichtte omtrent do eerlijkheid van onzen handel en de zuiverheid onzer producten, I en anderzijds onzen producenten de noodige voorlichting schonk: welke fouten onzen producten nog aankleefden, welke de wenschen waren van onze afnemers aan de overzijde ' van de zee, in hoeverre onze concurrenten ons daar vóór waren, enz. De adviezen en waarschuwingen van den Consulent zijn voor ons van onschatbaar belang geweest, wij zijn daardoor toch in staat geweest het afzetgebied, dat wij hadden, zooveel mogelijk te k behouden, in anderen zin ook uit te breiden, en ons alzoo, ondanks de mededinging van oude en nieuwe buitenlandsche importeurs, op de groote wereldmarkt te handhaven. Hoezeer dit van beteekenis is, begrijpt ieder, die weet, dat de Nederlandsche land- en tuinbouwers, veehouders en zuivelbereiders goeddeels L hun bestaan vinden in den export. Het nuttige , • werk van Dr. Van Rijn vond ook bij de Re- ' • gepring waardeering, want de resultaten van zijn arbeid hadden tengevolge, dat ons land, , behalve met En, 'and, ook connecties heeft aangeknoopt met Duitschland, Frankrijk, België en Amerika. In verschillende landen dus, en ook in de Nieuwe Wereld, worden offici- I eele personen gevonden, die bij voortduring d in het belang van onzen vaderlandschen land- c en tuinbouw werkzaam zijn. I ( De Grondkapitaalbank voor den Landbouw. In de geschiedenis van het landbouwwezen, v in ons land en vele andere landen, zal de h naam van vader Raiffeisen, den stichter der a Boerenleenbanken, steeds met groote eere worden genoemd. De invloed dezer instellingen hier en elders is ontzaglijk groot, en 81 steeds wordt het landbouwcredietwezen, zoo- .v als het door Raiffeisen op coöperatieven grondslag is gevestigd, nog uitgebreid. Zoo a is onlangs opgericht de ,,Coöp. Grondkapitaalbank voor den Landbouw U. A.", gevestigd te Utrecht. Het initiatief daartoe is uit- w, gegaan van de Coöp. Centrale Raiffeisenbank ate Utrecht, met het doel coöp. vereenigingen m op landbouwgebied te helpen aan grond of n' stichtingskapitaal. Dat is dus voor op te richten zuivelfabrieken, groote Aankoopvereeni- zE gingen, stroocartonfabrieken, aardappelmeel- w fabrieken. enz. De plaatselijke boerenleen_ banken hielpen tot dusver zoveel als zij vermochten, maar waren veelal daartoe niet bij machte. De bij de C. C. Raiffeisenbank aangesloten locobanken hebben te zamen in het kapitaal deelgenomen voor een half millioen. Toen dit was geschied, kon worden overgegaan tot de uitgifte, tegen den koers van 100 pCt. van vijfprocents obligatiën, totaal één millioen gulden. Deze leening van een millioen is zeer gemakkelijk geplaatst niet alleen, maar ook is voor dit bedrag reeds emplooi gevonden, en wel op een basis, die eenige winst oplevert. Het is to verwachten, dat spoedig nieuwe uitgiften zullen moeten volgen. Dat een wijs en voorzichtig beleid voorzit, blijkt o.m. hieruit, dat op de aandeelen, door locale boerenleenbanken genomen, in geen I geval dividend zal worden uitgekeerd, zoo. • lang het reservefonds niet tot tweehonderd• duizend gulden (1 200.000) is gestegen. Het reservefonds dient tot dekking van eventu• eele verliezen, en mag gedurende het bestaan der Grondka,pitaalbank noch geheel noch gedeeltelijk onder de leden worden verdeeld. Hoewel, in den zin der Cosperatiewet, geen aansprakelijkheid voor de leden bestaat, is die er in werkelijkheid wel, doch beperkt tot volstorting, zoo noodig, der aandeelen. Weet gij? Weet gij: dat er sedert 5 jaar een Vereeniging voor Veearbitrage bestaat; dat het lidmaatschap voor personen één gulden kost en voor vereenigingsleden slechts 25 cent, indien 75 % der leden, en 50 cent als 50 % van de leden toetreedt; dat de Vereniging geen gebrek heeft aan geld, maar wel aan mensche n; dat er in 1926 een 4-tal zaken werden *behandeld, waarvan één werd geschikt, één afgewezen en in 2 waarvan de eischer in het gelijk werd gesteld? Weet gij, dat arbitrage veel onheil kan voorkomen; dat anders een proces soms jaren kan duren en groote kosten kan meebrengen? Weet gij van 't proces, dat nog hangende is, waarbij een veehouder is geruïneerd, omdat de man eerst f 1400.—, later nog eens f 1600. moest storten, terwijl hij niet weet, wat hem nog meer boven 't hoofd hangt? Weet gij, dat ' tegenover elk tientje, hetwelk ge bij arbitrage als verliezende partij wellicht moet betalen, een briefje van honderd gulden zou staan indien het proces voor de gewone rechtbank was gevoerd? Is het U bekend: dat onjuist is gebleken de meening van vele veehouders, dat bij opvoering van het v e tgehalte der melk de melkgift zou dalen; dat integendeel in Friesland, waar het meest aan verbetering en opvoering der zuivelproductie is gedaan, niet alleen het gehalte der melk is toegenomen maar de hoeveelheid per koe eveneens? Is het u bekend, dat aan melk g eld aan alle Friesche fabrieken te zamen over '26 is uitbetaald 80 miljoen gul- a den; en dat dit 10 miljoen minder zou -zijn , geweest, indien de productie (van vet en ” melk) nog op hetzelfde peil stonden van 25 „ a jaar geleden? Is het U bekend, dat de boeren 2 in Utrecht in deze zéér ten achter staan bij de Friesche veehouders; dat volgens berekening van bevoegde zijde de Utrechtsche boeren 5 millio e n, zegge: vijf millioen gulden, over het vorige jaar meer voor hun melk zouden hebben gebeurd, indien zij het ook ,t zoo ver als de boeren in Friesland hadden [c gebracht? Is het u bekend, dat de Friesche a veehouders bovendien, door hun krachtige en s gestadige veeverbeteringsmaatregelen jaar,. lijks groot° voordeelen trekken van het dure a fokmateriaal, dat zij naar andere provinciën, •. andere landen en werelddeelen verkoopen? IJ é ~. Korte Wenken en Mededeelingen. t De heer W. S. Smith te Beerta (Gr.) is onlangs gepromoveerd tot doctor in de landbouwkunde. En wel met een proefschrift over 1 3 een actueel onderwerp: 0 ntginnin gsziekt e, een ziekte' die kan voorkomen op i t alle in de laatste 20 jaren ontgonnen boaeh-1 en heidegronden. Men bestrijdt haar met compost en kopersulfaat (50 tot 100 K.G. per _ H.A.) Volgens onderzoekingen van Dr. Smith _ moet de genezende werkmg van compost , niet toegeschreven worden aan daarin voorkomende bacteriën, en ook niet altijd aan daarin aanwezig koper. De heer Smith wist ; uit de „gliede", in ontginningszieken grond _ voorkomende, een scheikundige stof (~chemisch individu") af te zonderen, welke hij i meent te moeten houden voor de directe oor– : zaak der ziekte; hij noemt die stof „gliedine" en meent, dat zij met kopersulfaat een oplosbare verbinding vormt, welke niet door de : i plantenwortels kan worden opgenomen en het gewas dus niet schaden kan. Hiermee zou dus de gunstige werking van 't kopersulfaat, welke men toevallig heeft ontdekt, doch ' niet kon verklaren, duidelijk zijn geworden. : Wij moeten afwachten of nadere onderzoekingen de meening van Dr. Smith zullen bevestigen. In dit verband zij nog even mee-1 . gedeeld, dat de landbouwhoogeschool te Wageningen, waar de heer Smith promoveerde, s negen jaar bestaat, en in dien tijd reeds pl.m. ' 30 doctoren aflev-3rde; vroeger moesten de studenten naar het buitenland om den hul van doctor in de landbouwkunde te verkrijgen. Waarom is de weidegang voor het vee zoo nuttig? Om den gunstigen invloed van lucht, licht en beweging in de wei, omdat de dieren daar door 't weer gehard worden en een sterke Iconstitutie krijgen. Maar daarom niet alleen. I Ook en niet minder door het versch en saprijk Igrasvoeder. Dat alles te zamen is noodig voor het behoud der gezondheid. Men kan dedieren, als ze op stal blijven, het gemis aan versch groen voeder ten deele vergoeden door hun ingekuild bietenloof b.v. toe te dienen, als in Fries'and o.a. geschiedt, maar 't onderzoek van Mommsen toonde aan, dat hiermee de zaak niet orde is. Als het vee steeds op stal bleef, bleken de beesten bij zulk een voedering eer der ver sleten. Proeven in Amerika deden zien, dat de dieren bij weidegang van de kalkzouten in het rantsoen meer profiteerden dan wanneer ze op stal werden gehouden; het beenderengestel ontwikkelde zich in mindere mate. Is weidegang dus noodzakelijk voor alle staldieren, het meest geldt dit voor het jongvee, dat zich nog goeddeels ontwikkelen moet. Deze dieren kunnen slechts gezond en sterk worden, als ze van de buitenlucht en de beweging in de wei kunnen genieten. 8.-r. --- WAT ELKE MAAND TE DOEN GEEFT. (1e helft Augustus). (Nadruk verboden). 't Ie al weer Oogstmaand. Niet, dat we eerst nu beginnen te oogsten, dit geschiedt, en in 't bijzonder in den hof, den geheelen zomer door. En ook op den akker is reeds een begin gemaakt: de vroege aardappelen zijn al gerooid en vele graanvel 7 den laten reeds den stoppel zien. Waar dit het geval is, volgt direct de voorbereiding van den akker voor het volgend gewas. Daar wachte men niet lang mee, van ouds heet het terecht: de ploeg zit vast aan de zicht. In de le helft dezer maand zaait de boer de herfstknollen: Wie knollen wil eten, moet Sizit-Lauren& (10 Aug.) niet vergeten. Dodelijk ne het zichten van het graan volgt een ondiep ploegen van den Koppel of oen lomeken met een viertandoultivator. Deerne mesbeu, zoo noodig eggen, vervolgen. matig diep omploegen. De bouwvoor is dan vochtig en ternond wordt deze dan fijn geweekt en bezaaid. Dat zaaien gessehuelt DlCOgal breedwerpig en men gebruikt dan 2 kilo zaad per eleetexe, dat hebt wordt onder;eigeel of oudergebiluept. Men kan evenwel de kwellen ook op reen zaaien, men is dee ei de gelegenheid ze eenst te schoffelen; de afettead keu dan 25 tot 30 oM. werden. eten bemestten nog met steenrode, meer beter doet wen da/kal voer het winterte gebruiken en eau de knokkel ku.nstaneet te geven, al of niet met gier. Zoo. zoetje* aan, krijgt de aardappe 1- verbouwer kijk op de slee dogea r bieziekten in het gewas, als bladrol en topbont. Welnu hij geve goed acht op de afwijkingen. De bladrollers gooie men nit, indien men 't volgoed jaar ven 't gelette wil poten, want ze brengen bijna niets op en slechte knollen van poter-grootte. Ge kunt ze kennee aan de ernerigelonkeegroene kleur, de bladranden krullen naar boven om, ze blijven klein en gaan er steeds meer ziek uitzien. Ook de topbont en brengen veel minder op: ze hebben oneffen, lichtgroen, Maller blad met ronde geelachtige vlekje.. Door al die zieke rollen te verwijderen, kan dien zich voor groots schade bewaren. De ziekten ouder de aardappelen zijn zoo talrijk geworden, dat sommigen als volgt gaan handelen: vroegtijdig steken ze eenige Er:eiken uit, die er op het oog volmaakt gezond uitzien; zee tijdig dus, dat ziekte nog niet te zien is, maar de struiken toch reeds vrij groot° knollen dragen, die als poter& gebruikt kunnen worden. Deze poteis last 110311 goed opdrogen, om ze daarna te bewaren in bakjes, of op den zolder in een danne laag. Be, de beste struiken, die men rooien wil, wordt een stokje gestoken. liet ongestadige weer speelt boer en tuinder parten. Wie met het hooien blijift voortsukkelen, krijgt slecht hooi, dat bovendien veel aan arbeidsloon kost, en krijgt straks minder etgrati. Daarom is het beter in natte zomers voor een deel van het hooigras klaverruiters te gebruiken, en een ander deel te bereiden tot per &voer Men zij nu vooral bedacht op hooibr oei, cru zich zelf en zijn omgeving onrust te besparen. Het hooi regelmatig in dunne lagen uitspreiden, is aan te bevelen, waarbij men na iedere laag wat zout uitstrooit: 4 á 5 Kilo per 1000 K.G. hooi. Hierdoor wordt niet alleen de broei getemperd, maar het hooi ook smakelijker voor de beesten. Wij zijn in den vruchten – en groententijd en moetener in 't belang onzer gezondheid, zooveel mogelijk van profiteeren: ze zijn • bloedzuiverend en geven aan ons lichaam de minerale zouten en de vitaminen. Sla, huismoeder, niet te veel groenten in eens in: boe veracher de groenten (én vruchten) des te beter. Maar hebt u ze in voorraad maak dan ook niet allee direct in; 't is beter een deal te bewaren in manden op dein zolder, in bakken met ietwat vochtig gemaakt zand in den kelder. Bloemkool hangt men op, in haar bladen gewikkeld; andijvie kan men ook ophangen, bij bossen samengebonden. Eet vooral sla: de gewone salade, andijvie, komkommer-, tomaten-, koolsee enz. Tomaten worden door velen nog niet gegeten; wie ze heeft leer en eten, (evenals meloenen en bananen, die ook niet iedereen direct lust) is er in den regel op verzot. Men maakt tomatensla op dezelfde wijze als komkommersla, men kan ze dan ook op de boterham eten; bij gewone sla is ze ook overheerlijk. Wilt ge komkommersla maken, proef dan eerst of een punt ook bitter is. Schaaf dan de vrucht met een komkommerschaafje en bereid het gerecht toe met slaolie, (2 eetlepels op een groote vrucht), 3 lepels azijn (beter ia oitroensap), iets peper en zout. Daar zijn e«, die eo wat fijngehakte peterselieleaadjee over strooien. Verkeerd is het om de komkommers met zout te bestrooien en dan Sela poos weg te zotten om niet te lekken. Het zout trekt dan niet alleen het vocht uit de vrucht, meer hiermee gaan tevens waardevolle bestanddeelen verloren. Nog even iets over tomatensla: u kunt uw huisgenooten of gasten een feestschotel voorzetten in het volgende gerecht: neem eenige mooie kropalabladen, leg op ieder blad een groote, gave plak tomaat, hierop een plaatje zoete kaas, en dan als topversiering een halve, zure augurk met twee rozijnen; dan nog in 't midden een halve (gepelde) noot. Dat is een mooikleurig en heel smakelijk gerecht. Als het schillen van tomaten niet gemakkelijk gaat, leg ze dan op een dun doekje, neteldoek b.v. Pak de vier punten bij elkaar en dompel doekje met inhoud een minuut in kokend water, daarna direct onder de koudwaterkraan houden, en n zult zien, dat het schillen nu geen moeite geeft. --- DIENSTPLICHT. Wensehen omtrent inlijving. Zij, die voor de lichting van het volgend jaar zijn ingeschreven en hun wensch omtrent de inlijving in geval van bestemming tot gewoon dienstplichtige niet reeds bij de keuring en ook niet rechtstreeks aan den Districtscommandant hebben opgegeven of wel een bijzondere reden hebben waarom hun wensch veranderd is, kunnen vC56r 5 September a.s. hun verlangen opgeven ter Secretarie van de gemeente, voor welke zij hebben geloot. Wenschen zij echter indeeling bij den motordienst of opleiding tot chauffeur of motorrijder bij de artillerie, dan moeten zij hun ve-- langen op andere wijze te kennen geven, z0.,- als hieronder is aangegeven. Er kan geen zekerheid worden gegeven, dt met hun verlangen rekening kan worden gehouden. --- Opleiding tot ziekenverpleger of tot ziekendrager. Ingeschrevenen, die tot gewoon dienstplichtige worden bestemd en niet in het bezit zijn van het bewijs van voorgeoefendheid, kunnen aanvraag doen om in aanmerking te komen voor opleiding tot ziekenverpleger of tot ziekendrager bij de landmacht. Indien zij dezen wensch niet reeds bij de keuring en ook niet rechtstreeks aan den Districtscommandant hebben te kennen gegeven, behooren zij hun verlangen alsnog véór 5 September a.s. op te geven ter secretarie van de gemeente, voor welke zij hebben geloot. Opleiding tot ziekenverpleger. Hiervoor kunnen in aanmerking komen: a. personen, die studeeren in de geneeskunde, in de tandheelkunde, in de pharmacie of in de veeartsenijkunde en niet aangewezen zijn voor de officiersopleiding; Ii personen, die met vrucht lager onderwijs hebben genoten en beschikken over een krachtig lichaamsgestel; van dezen genieten de voorkeur zij, die reeds als burger in het bezit zijn van een diploma als ziekenverpleger of daarvoor in opleiding zijn, en voorts apothekers-assistenten. Van al dezen komen het eerst in aanmerking zij, die zich vrijwillig voor deze opleiding hebben aangemeld. Opleiding tot ziekendrager. Hiervoor kunnen in aanmerking komen zij, die beschikken over een krachtig lichaamsgestel en met vrucht lager onderwijs hebben genoten. De voorkeur genieten zij, die in het bezit zijn van een diploma voor eerste hulp bij ongevallen, alsmede zij, die lid zijn van een transportcolonne van het Nederlandsche Roode Kruis en het bewijs van geoefendheid als zoodanig bezitten. Van al dezen komen het eerst in aanmerking zij, die zich vrijwillig voor deze opleiding hebben aangemeld. Duur van den werkelijken dienst. De duur van de eerste oefening bedraagt: voor de ziekenverplegers 12 maanden; voor de ziekendragers 5% maand; worden Zij tot onderofficier opgeleid, dan 9 maanden. De ziekenverplegers zijn vrij van herhalingsoefeningen; volgens een bij de Tweede Kamer aanhangig wetsontwerp zullen zij niet meer geheel vrij zijn van herhalingsoefeningen, maar dan wordt tevens de duur van de eerste oefening verkort. 1 ---