ST. NICOLAAS. De zesde van Wintermaand een wonderlijke dag, 'n vreemdsoortige dag, maar toch een aardige, prettige dag; vooral ow ue avond tevoren. De voorpret is grooter dan het eigenlijke feest van overvloedige mildheid en verrassingen. Donker is de winter, somber het vooruitzicht op de steeds dieper zinkende zon, doch Sinterklaas komt als een lichtende straal in deze duisternis, verbreekt de avonden van sleur, scherpt reeds dagen van te voren onzen geest in het bedenken, wat anderen aangenaam kan zijn en leert ons de waarheid begrijpen van het spreekwoord: „Het is zaliger te geven dan te ontvangen". De toebereidselen, al die geheime complotjas, -welke worden gesmeed, dat alles geeft zoo'n prettige afwisseling aan het piozaische heengaan van doodgewone dagen. Het St. Nicolaas-feest is de erkende tijd voor huiselijke feestviering en het schept voor de ouderen de gelegenheid, zij het dan ook voor eleonts wei nigo uren, weder jong te zijn met de jongeren, omgeng te hebben niet hen in hun ourrspronku., lijke frigiehhoid, niet hen mee te leven in hun gelukkige onbekendheid met de zorgen des levens. Wij genieten van hun bewegelijkheid van geest, van hun onbedorvenheid van hart, van hun onbedwingbare geestdrift en hun vreelijkheid, die hun zoo goed afgaat, wijl ze natuurlijk is. Het is aangenaam en nuttig voor beiden, zoowel voor volwassenen als voor de jongeren, deze samensmelting der zielen in feestvreugde; zelfs als de last der jaren de veeren van het raderwerk des levens hebben verslapt dan nog blijft het kit. Nieolaasfeeat in hoogs mate aantrekkelijk. Het moderne leven stelt zware eischen. De strijd om het bestaan wordt voortdurend moeilijker, het eischt een voortdurend zwaarder wordende voorbereiding. Dit alles ligt in de lijn der ontwikkeling van onze moderne samenleving, waarbij velen hun oorspronkelijkheid dreigen te verliezen, doch dat we gelaten hebben te aanvaarden. Daarom zien we des te gretiger uit naar de herdenking van oude gebruiken, waartoe ook het St. Nicolaasfeest behoort, omdat het de gelegenheid biedt ons voor een korte wijle te ontrukken aan de sleur der dagelijksche verplichtingen, waarvan we allen van hoog tot laag, tot op zekere hoogte het slachtoffer zijn. Het St. Nicolaasfeest heeft bovendien de niet geringe verdienste, dat het een middel is om de banden in den familie- en vriendenkring nauwer aan te halen. Kleine geschenken onderhouden de vriendschap. Wonderlijk, dat het jaar zoo sluit; dat het met al zijn narigheid uitloopt op suikergoed en marsepein; dat het eindigt op een strooiavond van weldaden en welgezindheid; dat het ons allen tot elkaar brengt in een wisseling van geschenken mits deze geschenken met zorg en liefde zijn gekozen en hieraan geen laakbare materieele gedachten ten grondslag liggen. Hopen we, dat we in dezen zin allen een prettig St.-Nicolaasfeest mogen hebben. --- Wat zal St Nicolaas brengen? Speelgoed, snoeperijen ,of zal Zwarte Piet een roede achterlaten? --- Advertentie VOOR U KOOPT ziet étalages bij Fa. JAGERS. 7964 --- VAN A TOT St. Nicolaas, hij moge een oud man zijn, legt telkenjare bij zijn komst een vitaliteit aan den dag, die menigeen op jaren hem zou benijden. Hij blijft jong van harte, zooals de lente jong blijft, die toch reeds zoo oud is als de wereld. En al. is St. Nicolaas een weinig ongenaakbaar op zijn hooge, witte paard, al is hij voornaam en deftig, toch is zijn contact met de kinderen onmiddellijk, want hij zelf heeft veel kinderlijks in zijn gemoed bewaard en al geeft hij ook den grooten geschenken, die getuigen van een buitengewoon practisch inzicht, den kleinen schenkt hij zoo vaak iets van de duizend heerlijkheden, die achter de stralend verlichte vensters liggen te glunderen en te lokken en die weken en weken zoo fel begeerd zijn. En telkenjare worden bange twijfels wakker in de kinderziel, want er waren strafregels, ongehoorzaamheden, brutaliteit, gescheurde broeken en slordig gemaakte sommen. De bange spanning groeit, want dit jaar zou de Sint toch wel eens geen genade voor recht kunnen laten gelden. Maar ook telkenjare blijkt de kindervriend vergevingsgezind en de angstige spanning, die gesmoord werd, avond aan a,-ond in het fortissimo • zingen van etsn heele bloemlezing van Sinterklitasliedjea, is geweken, wanneer wederom gebleken is, dat de Sint gereden heeft als nooit te voren en (lat hij dus eigenlijk veel minder streng is dan vader of moeder. En al heeft vader van St. Nicolaas alleen maar vijf-en-twintig slechte sigaren gekregen, die geen mensch rooken kan, en al krijgt moeder van hem alleen maar een paar mud prozaische aardappels in den kelder, beiden zijn den Sint dankbaar, omdat hij zoo mild was jegens hun kind. In de dagen voor Sinterklaas kome' er aatuurlijk allerlei complicaties voor, in zoovesl variëteiten, dat men er van duizelen zou. Zoo heeft het zoontje van mijn buurman reeds twee wandaden op zijn geweten, die men eigenlijk aan Sinterklaas zou moeten wijten. Bedoelde zoon is vier jaar oud en omdat hij niet in de nabijheid van den schoorsteen durft te komen en dezer dagen toch eens een klomp met brood wilde deponeeren, heeft hij den klomp eenvouding van uit de gang in de richting van den schoorsteen geworpen. Bij mijn buurman staat nu nog maar één vaas op den schoorsteen. Daar dezelfde zoon leelijke dingen van een vierjarigen buurjongen wist en in de stellige overtuiging verkeerde, dat deze buurjongen ter oorzake van zijn euveldaden wis en zeker in den zak. van Jan de Knecht zou belanden om er natuurlijk nooit weer uit te komen heeft de logische jongeman van vier jaar, eenvoudig weg, telkens stukken speelgoed bij zijn vriendje weggehaald er was ook een kinderfietsje bij en dit alles veilig thuis opgeborgen, omdat het vriendje toch mee moest naar Spanje. Ik kan U op mijn eerewoord verzekeren, dat het maar een haar gescheeld had, of de vader van het kind had het raderwerk der justitie in beweging gezet. Deze dingen zijn echter niet zoo erg, want ik heb toevallig gehoord, dat het speelgoed weer aan den rechtmatigen eigenaar werd teruggegeven, waarbij de resp. vaders elkaar sigaren aanboden van verleden jaar Sinterklaas. Z. Wij hebben behoefte om te belijden; wij willen een belijdende kerk, die duidelijk spreekt van het geloof, in de taal van onzen tijd. De geloofsovertuiging moeten wij formuleezen in woorden van onzen tijd. Het gaat ons ook aan, wat er in de kerken in andere landen, takken van den boom der Kerk van Christus, gebeurt, zoo zeide prof. van der Leeuw. . De strijd in de kerk op zich zelf, over de leer, is niets minderwaardige, want aldus spr., beter een eerlijke strijd, dan een eenheid in scheiding. Maar de strijd moet gevoerd worden niet geestelijke wapenen; de waarheid van Christus is meer dan onze meening en de waarheid moet ons vrij maken in tegenstelling met de meening van velen. Prof. v. d. Leeuw vestigde er vervolgens de aandacht op, dat men de kerkelijke tucht in • het reorganisatie-streven zou willen invoeren, ;- opdat de predikant met een afwijkende overtuiging niet zou kunnen worden toegelaten. Hoe staan wij daar tegenover/ Spr. was er 8, van overtuigd, dat, waar geen tucht, geen orde is, geen leven zijn kan. 0 Naar sprekers meening is in de Ned. Herv. g Kerk geen plaats voor elke meening. Wat moet er dan gebeuren? Ware de kerk / een vereeniging, dan zou het gemakkelijk ge- z noeg zijn. Doch &e kerk is geen vereeniging. Er zijn twee omstandigheden, welke dit bewij zen : le. In den regel worden wij in de kerk ge- 2 boren en opgevoed. Een kerk lijkt meer op een 1 volk, Gods volk, dan op een vereeniging. 2e. In de kerk gaat het niet om statuten, g om een doel, maar om het deel hebben aan k Christus. Prof. van de; Leeuw besprak vele mogelijkheden van -tucht, doch kwam tot de slotsom, j dat de kerk niet mag uitbannen. Het geweten der kerk moet met een afwijzende over- , tuiging spreken. De kerk zelf m_a_g niet uitbannen, zij kan niet oordeelen over de verbondenheid aan Christus. Na de pauze behandelde spreker een aantal practische vragen, terwijl hij nog weer in het kort memoreerde, hetgeen hij voordien had behandeld. Hij wees er ep, dat de kerk als groot geheel zich dient te bezinnen op het geloof. Het is te betreuren, dat allerlei dingen uit den Bijbel letterlijk worden opgevat. De Bijbel is het levend woord van God. Op een ander terrein van het leven zijn dingen, die de kerk nabij staan, zoo vervolgde spr. In ons land is het zoo, dat het lidmaatschap der Ned. Herv. Kerk, pleegt samen te vallen met een bepaalde politieke richting. Spr. is hiervan geen voorstander. Geen kerk is aan eenig politiek standpunt gebonden. Het christendom staat eritisch tegenover de politiek. Spr. wilde, dat het leven, hetwelk door de maatschappij stroomt, ook door de kerk stroomde; de kerk kan er tegen, zoo zeide hij. De kerk heeft veel te veel dingen hun beloop gelaten; zij heeft thans het woord te spreken voor onzen tijd; velen wachten er op. In verband hiermede wees spr. o.a. op de huwelijksmoraal. Ook in verband met de zeer belangrijke, doch buitengewoon moeilijk te beantwoorden vraag over ontwapening, wees prof. v. d. Leeuw er op, dat de kerk het Evangelie van Chilstus moet geven in de vormen van dezen tijd. Het Evangelie is rijk, zoo zeide hij, en past op alle vormen, wanneer het maar levend beleefd wordt. Laat ons bidden, steeds, ook onder ons werk, aldus eindigde spreker. Ds. Briimmer dankte den spreker voor zijn gloedvolle rede. Van de gelee•enheid tot vragen stellen werd door een aantal der aanwezisren gebruik gemaakt. Zij werden door prof. v. d. Leeuw beantwoord. Ds. BrUmmer sloot daarna de bijeenkomst. Alg. Ned. Metaalbewerkersbond. --- De Commissaris der Koningin en Oud-minister Kan bezoeken het Dorther-Waterschap. Zullen overstroomingen tot het verleden gaan behooren? De Commissaris der Koningin in deze provincie, mr. A. E. Baron van Voorst tot Voorst, bracht Zaterdag een bezoek aan het Dortherwaterschap, dat jo ondergeloopen tengevolge van een dijkdoorbraak van de Bolksbeek. Bij het gemeentehuis te Markelo, stond de burgemeester P. H. baron Taets van Amerongen ter begroeting gereed, evenals de heeren G. A. Dudock, technisch ambtenaar te Deventer en A. Roerdink, opzichter van het waterschap „De Schipbeek". Bij den weg naar Lochem ondernam het gezelschap een voetreis langs de rechterzijde van de Bolksbeek. We konden constateeren, dat het water in de beek, sinds Dinsdag d.v. aanmerkelijk was gedaald. Het gat in den dijk was door een ringdam voorloopig gestopt, al liep er nog heel wat water overheen. Het Dorther en Markelosche Broek waren over een groote uitgestrektheid ondergeloopen. Hier kon men duidelijk zien, welk een voordeel het goede onderhoud van dijken biedt, want de slechtst onderhouden en zwakste plekken hebben het 't meest moeten ontgelden. Tot de Roosdornsbrug, een afstand van ongeveer drie kwartier, hebben we langs de beek geloopen en te constateeren viel, dat, komt er geen nieuwe vloed opzetten, er ook geen nieuw gevaar zal ontstaan. Maar voordat het verdronken land weer watervrij zal zijn, zal het waterneil in de rivieren eerst minstens 75 eM. moeten zakken. TEGENSTAND VAN DE HOLTER BOEREN. Onderweg bespraken we nog de toekomstige' ontwateringsplannen en werd ons gewezen op het onlogische van den tegenstand der Holter boeren tegen die plannen. Deze beroepen zich er op, dat Holten geen water-overlast heeft, zoodat men daar die kostbare werken niet noodig acht. Maar vergeten wordt, zei ons de opzichter, dat bij hoogen waterstand het Marke= losche Broek dienst moet doen als reservoir, en dat Holten droog blijft ten koste van de Markelosche boeren. Dat dit niet redelijk is, dringt echter gelukkig ook tot de ingelanden zelve door, want in een vergadering van waterschapsbestuur en ingelanden, te Markelo gehouden, werd met op één na algemeene stemmen besloten, dat men aan Ged. Staten zou adviseeren het adres van protest tegen de ontwateringsplannen voor kennisgeving aan te nemen. Te ongeveer 4 uur was de inspectietocht langs de Bolksbeek geëindigd, en kon de Commissaris zijn tevredenheid betuigen, voor wat bet watenichapobestutar vita „De Schipbeek" ter beteugeling van het overstroomingsgevaar, had gedaan. Oud-minister mr. J. B. Kan heeft Maandag een bezoek aan bet overstroomde gebied gebracht. Bij de Bolksbeek gekomen was duidelijk te zien, dat er een snelle val was ingdtreden bij de vorige dagen vergeleken. Het stroompje had weer ongeveer zijn normaal peil en het water liep met een kalm gangetje tusschen de kaden door, zoodat ook de ringdam bij de doorbraak niet meer overliep. Waarom, zoo vroeg» het gezelschap zich af, is juist hier op deze plaats het dijklichaam bezweken/ Omdat het niet sterk genoeg was? En waarom, is juist dit gedeelte van de Bolksbeekkade niet sterk genoeg, ter wijl toch het overige deel van den dijk zich zoo kranig gehouden heeft? Omdat, werd er geredeneerd, aan dit deel van den dijk niets is gedaan, toen meer naar boven, in de richting van Gelselaar, aan Schipbeek- en aan Berkelzi,jde, het vorige jaar met man en macht en met opoffering van veel geld werd gewerkt om dien dijk te versterken. Maar waarom hééft men dit lager gelegen gedeelte dan niet óók onderhanden genomen? Omdat en hier komt het alles beheerschende antwoord omdat dit gedeelte van de Bolksbeekkade in onderhoud is bij het Dorther-waterschap. Dat waterschapje is niet groot en is ook niet rijk, maar het heeft weinig voor de goede zaak over. Vandaar, dat er nooit aandrang op de hoogere autoriteiten is uitgeoefend, om ook hier verbetering in den toestand te brengen. En vandaar ook, dat, als er weer hoog water zal zijn, de hoogerop gelegen gronden geen gevaar zullen loopen, maar dat alleen hier telkens weer de doorbraken zullen komen. IS ER VERBETERING TE WACHTEN? Of er dan geen verbetering te wachten is? Inderdaad 7 die is te wachten. Want volgend voorjaar, in Maart wellicht, zullen hier 600 grootestads-werkloozen aan den arbeid worden gezet ter uitvoering van het groot° verbeteringsplan van Berkel en Schipbeek. Dan zal men dus ook in de buurt van de Dortherbeek komen, die niet op het program van uit te voeren werken staat. Doch we hebben wel zooveel vernomen, dat, als do Dorther ingelanden er prijs op stellen, er veel kans bestaat, dat ook zij geholpen zullen worden. De werkkrachten komen er; de wil om te helpen is ook aanwezig; de lieden van het Dorther waterschap dienen slechts blijk te geven, dat ze afdoende verbetering op Drijs stellen. Het zal hun misschien wat meer waterschapsbelasting kosten, doch daar staat tegenover, dat hun land zooveel veiliger zal liggen en tegen overstroomingen zal worden behoed. alo NAAR DE WEITEMANSLANDEN. Zoo diepzinnig redeneerende vond het gezelschap de auto's weer en werd door Markelo en Goor naar Delden gereden, waar de lunch werd gebruikt. Des middags ging men naar de Weitemanslanden, het voormalige uitgestrekte moeras tusschen Vriezenveen en Tubbergen. Terwijl men thans overal in ons land klaagt over water-overlast, is dit complex van omstreeks 600 H.A. droog gebleven. De slooten staan half vol water, en ze voeren gemakkelijk alle nattigheid af. Hier is een mooi stuk cultiveeringsarbeid door de N.V. Ontginnings-maatschappij „Overijssel" te Zwolle, verricht. Ook oud-minister mr. Kan heeft daarover zijn waardeering uitgesproken. Er is nu reeds een breede verkeersweg over dit terrein aangelegd, die nog moet worden verhard en beplant en dan aan de gemeenten Tubbergen en Vriezenveen in onderhoud zal worden aangeboden. Er is een natuurreservaat, „De Kooiplas" gespaard, die door een houtwal wordt omringd, waardoor het waterpeil daar gestand zal kunnen blijven en watervogels zich er zullen kunnen nestelen. De pereeelen, die door ruilverkaveling tot behoor] bebouwbare akkers zijn gevormd, zullen worden verkocht, zoo mogelijk aan de vroegere bezitters, omdat zij daarop volgens contract het eerst aanspraak hebben, en indien dit niet kan, aan anderen, die dit goede bouwland zullen willen accepteeren. Er zullen hier, dan boerderijen worden gesticht, niet te hooi en te gras, doch volgens een vast plan. De bouwplannen zullen aan de goedkeuring van het bouwbureau der Overijselsche Landbouw-Maatschappij zijn onderworpen, welke maatschappij, tezamen met ..Het Oversticht", zorgt voor behoud van het landschapsschoon. En dan straks, misschien reeds over 5 of 6 jaar, zullen daar een 30 of 40 boerderijen kunnen zijn ge- , vestigd, die aan dit eertijds woeste land een ,1 heel ander aanzien zullen geven. Bovendien I zullen tal van gezinnen werk en brood kunnen vinden. Mr. Kan gaf uiting aan zijn tevredenheid over de vorderingen van dit groote werk. en bij zijn vertrek van uit Almelo naar Den Haag, moet hij wel de overtuiging hebben meegenomen, dat men in Overijsel waarachtig niet stil zit, en het geld, dat door het Rijk beschikbaar wordt gesteld, zoo nuttig mogelijk wordt besteed. Oud-Minister Kan bracht Maandag een bezoek aan het overstroomde gebied ba kot »erthar-watereakap. Het water wee tom romig weer aanmerkelijk gemakt. --- TWENTSCH NIEUWS. HENGELO. De Levende Kerk. Lezing van Prof. Dr. CL van der Leeuw. Uitgaande van de nog jonge vereeniging I,,Gemeentebelang" werd Dinsdagavond in het Pastoriegebouw een openbare vergadering gehouden, waar Prof. Dr. G. van der Leeuw, van Groningen, als spreker optrad met het onderwerp „De levende Kerk". Na de talrijke aanwezigen welkom te hebben geheeten, vertelde Ds. F. W. Briimmer, zij het ook in het kort, het doel van ~Gemeentebelang". De meest belangrijke punten op het pro-Wam dar viereaugiag aija: ~ka verkiezingen, het bevorderen der saamhoorigheid van de leden der Herv. Gem. en het houden van lezingen. Prof. Dr. van der Leeuw, na persoonlijk hartelijk welkom te zijn geheeten door den voorzitter, verkreeg hierna het woord. Spreker begon met de aandacht te vestigen op de reorganisatie-beweging, waarover, zoo zeide hij, al heel wat te doen is geweest in de Ned. Herv. Kerk. Een van de hoofdmotieven is zeker wel, dat het niet aangaat, dat de meeningen van velen direct tegenover elkaar staan. Men wil hieraan dus een einde maken, door de Kerk haar belijdenis te doen uitspreken en , handhaven. Deze beweging is, volgens spr., de ' reactie, die telkens weer opduikt, een reactie ook op een andere meening, o.a. dat de toestand in de Kerk lang wo slecht niet is als het wel lijkt. Hetgeen spr. dezen avond wil zeggen, ligt tusschen beide zienswijzen, waarmede hij zich niet vereenigen kan, in. Wij leven niet bepaald in een bloeitijd van kerkelijk leven; er is veel kerkelijke ellende van allerlei aard. In de groo, te steden hebben zich talloozen van onze kerk I afgekeerd, aldus prof. v. d. Leeuw. Aan het gebrek aan leven in de kerk hebben allen schuld en het is onze taak, voor zoover de oorzaak er van aan ons te wijten is, hierin verandering te brengen. De kerk schijnt dood. Het leven, dat in de kerk klopt, kan voor een groot deel door onze bekrompenheid niet op de straat komen. Christus houdt de kerk in stand, en wij kunnen de schutting er om heen afbreken. Wij [kunnen de beletselen wegnemen, opdat het leven der kerk vruchtbaar kan zijn voor ons geheele volk. Wij behoeven dus geen nieuwe kerk te maken. In onze Ned. Herv. Kerk steekt een krachtig en taai leven. Wij moeten ons echter bezinnen op wat ons gegeven is. Wij willen geen revolutie' noch terugkeeren in de eeuwen om de kerk te herstellen, zooals het heet, tot wat zij geweest is, aldus spr. We kunnen en mogen niet teruggaan. Wij zijn menschen van dezen tijd en wat wij tot stand moeten brengen is voor de toekomst. De opbouw der kerk geldt iets anders clan het steenen gebouw. Wij hebben veel te vaak gedaan, alsof de kerk, de gemeenschap, al gereed is. De kerk is niet een monument, doch een vuur,, dat onderhouden moet worden. Spreker wees op de ontzaglijke verdeeldheid op allerlei gebied, De verdeeldheid tusschen de kerken onderling en de verdeeldheid in de kerk zelf. De strijd over de belijdenis is in onze kerk al zeer oud, zoo vervolgde prof. v. cl. Leeuw. Spr. gaf hierna een korte uiteenzetting van de belijdenis. Ze is ontstaan onder hoogen druk en geschreven door een martelaar, die den dood voor zich zag. Er zijn weinigen in de Herv. Kerk, die de belijdenis kennen, zoo meende spr. De beli-idenis spreekt een taal van eeuwen geleden; ons geslacht zou zeker anders belijden, andere dingen naar voren brengen dan vorige geslachten het 'deden. Daarmee wilde spr. niet zeggen, dat het huidige geloof beter is dan dat der vaderen maar er is een andere wereld gegroeid. ---