No. 118. Zaterdag 7 Oct. 1916. DE GRONDWET. Tweede Blad Invloed van de Distributie-wet 1916 op het karakter van ons Volk. Onder de opvoedkundigen gold het vroeger en misschien nog als een onaan gevochte waarheid, dat hij de stérkste man werd, die de grootste moeielijkheden te overwinnen kreeg. De onderwijzer, ■5 die liet zijn leerlingen al te geinakke lijk maakte; gold niet als de beste paedui goog. De ouders, die met overdreven zorg het paadje effende, waarover kindlief straks moest loopen, zagen hun kinderen meermalen opgegroeid tot geheel onbruikbare individuen. Als oefening den mees ter maakt,- moeten uit den strijd de krach lige mensehen te voorschijn komen,- zoowel lichamelijk als geestelijk. Een mensch is niet mooi/ als hij zoover ge komen is, dat hij zich maar laait drijven als hij er oprekent, dat anderen hem wc boven water zullen houden. Indien een geheel volk zoover kwam, dan was het er m. i. spoedig mee gedaan. Ik kan mij zelfs voorstellen dat verlies van energie erger is voor een volk, dan een oorlog. In dit opzicht is de vrede niet zonder gropte gevaren. Anderen zullen wel zorgen,- wat moet ik het me druk maken kan de leefregel Worden van een volk door de regeering gevoed. - Ongetwijfeld is de huidige distributieWet met de beste bedoelingen gemaakt. Zeker was een niet-tusschenbcide komen der regeering onmogelijk, maar toch blijft de distributiewet een noodzakelijk kwaad Een langen duur kan een noodlottigen invloed hebben op het karakter van ons volk. De tegenwoordige tijdsomstandigheden konden ons volk' ook wel aanzetten om dingen te gaan doen, die het al te lang verzuimd heeft en die ik wil samen vatten in ; 5 zich zelf helpen." Vooral de buitenmenschen konden in dat opzicht meer doen dan zicK laten helpen. Neem bijv. eens het vraagstuk der melkvoorziening. Dat had voor ons buitenvolk nooit een moeilijk vraagstuk kunnen worden, als liet zich had toegelegd op de geitenhouderij. Een paar van die dieren in den stal van den buitenman hadden het vraagstuk gemakkelijker en schopner opgelost dan de toeslag op den melkprijs dat kunnen zal. Wel hadden de besturen gelijk; die met kracht oen beweging, een organisatie in die richting steunden, omdat het een volksbelang was !No,oit duidelijker dan thans is het bewezen, dat de zorg voor deze huisdieren een nationaal belang is. Waar zijn nu nog de -mannen; die de geitenhouderij met een spot-lachje voorbij gingen. In sommige streken van ons land heeft men al heel wat tot .verbetering van de geit gedaan Ik weet het niet, maar geloof zeker,- dat dè-melknood, daar niet hét nijpendst zal zijn. Iets anders: Buiten heeft zoo ieder \\tordt dat stukje grond goed of minder goed in orde gebracht; én bemest en de rest van het jaar ligt het voor evenveel. Het winnen van ïneér oogsten van denzelfden grond wordt niet beproefd. Men zaait ééns sla, eens erwten, eens boonen, eens van dit en eens van dat, terwijl men bij overlég én een beetje kennis het heele jaat door van alles kon hebben. Vruchtbcoinen worden weinig geplant, hoeken en kanten worden niet met bessenstruiken of vruchtboomen bezet en als men ze nog plant, dan worden ze mishandeld. Over het algemeen is het een schandaal zooals er de airmzalige vruchtboompjes in onze arbeiders- en boerenluinen er uitzien. En to.cth is op het oogenblik' de opbrengst van zoo hpoge waarde voor het gezin. Zié, men aarzelt op het oogenblik niet om millioenen uit te geven,'om ons volk de klaargemaakte pap voor te zetten; maar zou er niet een enkel millioentje te besteden zijn om ons volk te wijzen, hoe het, voor een groot deel zich zelf ken helpen? Men wil den boer dwingen die vruchten te teelen; die voor bet volk het eerst noodig blijken, maar laat liet Volk de vrijheid zijn eigen krachten ongebruikt te laten. Men wil den groo t-grondgebruikér voor volksvoedsel doen zorgen. Goed, maar fs het dan onmogelijk den eigenaar van tuinen en tuintjes aan te wijzen; hoe hij voor de toespijs heeft te. zorgen; is het dan onbillijk aan den klein-grondgebruiker aan te wijzen; hoe liij 1 doen moet om een dubbelen opbrengst van zijn grond te krijgen, in artikelen voor eigen gebruik. Ik weet niet, of Nederland in zijn geheel genoeg kan opbrengen cm zijn volk te voeden; maar wel weet ik, dat in hoeken en kanten zeer veel of ongebruikt of slecht gebruikt blijft liggen. En ik ben bang, dat de distribu tie van levensmiddelen niet mee zal wer kén om ons volk hét inzicht bij te brengen, dal het op de eer sic plaats verplicht is zelf te doen, wat het kan. In dien zin vrees ik, dat bij langen duur de zorg» van de regeering het karakter van het volk een leelijkeu plooi zal geven. HEIBOER,. huisje zijn tuintje. Eenmaal pér jaar --- Rechtzaken Goud smokkelen. verificateur V. in den avond van 2-1 Aug. j.1. te Zevenaar den trein Arnhem— Elten uitklaarde; vond hij in een coupé le klasse een Duitscher. Qp zijn vraag ARNHEM- 3 Oct. Toen de kommiesof deze ook verboden goederen bij zich had; luidde 't antwoord ontkennend. Da héér V- onderzocht de handbagage va.n den reiziger en vond daarin niets verdachts, alleen trok een gescheurde' katoenen buikgordel zijn aandacht.. Toen de Duitscher dit, bemerkte, zei hij: -,Die is van mijn zoon, die komt morgen ppik naar Duitschland" ^ 1 stukken droeg, terwijl er ook 5 rolletjes te voorschijn kwamen uit zijn sokken, De heer V., dié dien buikgordel eenigs— zins wantrouwde, informeerde: j.Hebt u ook iets in uw kleeren?" ,-jNeen." Teen de kommies daarop échter langs het lichaam van den reiziger streek, voelde hij duidelijk éen tweeden gordel en nu eéh harde gevulde. ;jWat is dat?" , ; Een gordel, dien moet ik dragen voor mijn gezondheid." ,-;Mag ik ééns zien?" .-Laat dat maar. Ik geef u f 100 als u mij doorlaat." ij Wat zit, er in?" ;-,Goud." Meteen drukté de reiziger: den heer V. een biljet van 100 Mark in dé hand. Deze verliet de coupé én waarschuwde zijn chef. den verificateur K. De Duitsclhep moest den trein verlaten en werd gearresteerd. Daarbij kwam a i j„_ j ken weggeworpen. Overal vonden de vervolgers rijken buit. De vlucht gelukte niet ten volle. De smalle paden, waarop men als de kippén moést loopen, konden de vele duizenden niet passeeren. Wat er nog over is van den strijd. In het „Journal" lezen wij het volgende naar aanleiding van een bezoek', door een correspondent aan de slagvelden aan de Marne gebracht. Ravijnen, vlakten, plateau's, moerassen, dit alles is door dei natuur weer effen gemaakt. Zij alleen heeft de wonden van dé aarde geheeld. Men moet goed zien om nog iets terug te vinden van den vroegeren strijd. Op den grooten weg bijvoorbeeld zijn het de populieren met hun afgeschilde stammen, waaraan nog enkele dood© takken hangen. Hier Jigt nog eén niet gesprongen bom van 77. Uit een zware opening van den stam van een boom stroomt het-sap. „De boom weent," zegt! de boer, die -mij rondleidt, zonder de gmotschheid van zijn woorden te beseff en . Een eind verder staat een olm pp leen heuveltje. Hij heeft den vorm van een kruis; aan zijn eenige tak hangt een papier met het opschrift: ^Herinnering) aan de Parijsche grondwerkers." Het bochtige kanaal heeft, zijn gewone leven weer hernomen. Hier en daar vervangen nieuwe houten bruggetjes de oude die in der tijd door de Engelschen zjjn vernield. Bogen, die gelijken pp de ruïnes der oude Romeinsche aquaedueten, overspannen de rivier. Maar de bootjes glijden even kalm voort in hun schaduw, en langs den berm zitten onverschillig dé hengelaars. De vlakten en de platéa.us spreken slechts door hun taliooze graven. Op ieder staat een vlag; hier oud, versleten en verkleurd door den régen; ginds een, pas gisteren vernieuwd. Dé velden met haver en beetwortelen pjn met kruisen bezaaid. Dikwijls zijn die graven zóó (begroeid, dat zij lijken op bakéng in zee. Hier en daar ontmoet men nog een enkel opschrift: „Eer de graven,- onlzie den bebouwden grond." Op een houten kruis leest men: „Hier rusten 43 Franschen.' Hulzen van bajonetten doen diénst: als bloemvazen. Een Turksche Moskee in Weenen. Het comité tot oprichting van een moskee in Weeneii, heeft van de Ver. v. Metaalind. een ondersteuning genoten van 50.000 Kronen. „Een Turksche moskee in Weenen, wat kan de oorlog toch rare dingen doen gebeuren," schreef de soeialistische „Volks z." te Weenen hierover. „50.000 Kronen,- die de Metaal-Cem trale misschien wel verkregen heeft door het smelten van katholieke kerkklokken. De Katholieken, die hun klokken vrijwillig afstaan voor liet vaderland, zien de opbrengst daarvan zóó misbruikt.'" Dat hadden Prins Eugen en Fpninjgl Sobiesky zeker nooit kunnen droomen, meenen de „Petrus-Blatter/' --- Bouwkundig Technisch Bureau I Bouwkundig Technisch Bureau Mar. Vergouwen, Architect. Ontwerpen, Begrootingen, Bouwadviezen, inlichtingen omtrent Bouw- en Industrieterreinen enz. Burgerhoutsclie straat 5 0 ---