No 65. Zaterdag 18 Maart 1922 DE GRONDWET. Tweede Blad. HET VOORNAAMSTE Op 5 Maart hebben de leden «der Kiesvereeniging gelegenheid gehad om het eerste deel van hun politieken plicht te vervullen. Ze hebben gelegenheid gehad invloed uit te oefenen op de samenstelling der candidatenlijst en daardoor meegewerkt aan het afvaardigen van geschikte personen, die in de Tweede Kamer de belangen van het Nederlandse tae volk ongetwijfeld naar behooren zullen behartigen. De leden der Kiesvereniging hebben dus op dien Zondag 'n voornaam werk verricht. Maar wie meenen imocht, dat hun taak nu geëindigd was, vergist zich en zou daardoor toonen een slecht inzicht te hebben in zake politiek... Het voornaamste werk toch moet nog komen. Nog eenige maanden en alle Kiezers en Kiezeressen zullen ter stembus worden opgeroepen. En dan zal het er op aan komen, dat men weet, welke partij men kiezen moet. De strijd over de personen is op 5 Maart beslist. Maar de veel voornamere strijd om de beginselen, zal beslist worden aan de Juli stembus, waarbij dan tevens zal worden uitgemaakt of de Christelijke Regeering voor ons land bestendigd zal worden, of dat, door een verlies der onzen, aan de anderen gelegenheid zal worden gegeven om hun an tichristelijke ideeën toe te passen op de sociale ontwikkeling onzer maatschappij. * * * Het zal er dus bij de stemming Ln Juli op aankomen, dat men goed weet:, welke partij men kiezen moet. En dat niet alleen. Maar zich ook rekenschap weet te geven, waarom men zoo handelt. Men scheldt ons Roomsche Kiezersvolk wel eens voor stemvee en doet het van de overzij voorkomen, alsof ten onzent niets gedaan wordt aan politieke voorlichting. Niets is minder waar. Als onze partij — als organisatie genomen — zich onderscheidt van alle andere politieke partijen in den lande is het juist door deze twee omstandigheden: le. is ze de meest democratisch ingerichte; 2e. wordt er bij geen enkele partij meer aan politieke ontwikkeling gedaan dan juist bij ons. Het leek me gewenscht dit op den voorgrond te stellen, nu ik, op uitnoodiging van de R. K. Kiesvereeniging te Roosendaal, op Woensdag 15 Maart een politieke cursus zal beginnen en daardoor, geheel in den geest van onze partij, zal meewerken aan het brengen van politieke ontwikkeling onder onze kiezers en meer nog tot het vormen van geschoolde propagandisten, die, als ze straks er op uit trekken om de kiezers te bewegen hun stem uit te brengen op de Roomsche lijst, blijken zullen kunnen geven, goed op de hoogte te zijn van de politieke constellatie van ons land. Verschillende menschen kijken vreemd op als ze hooren van een politieke cursus. Daargelaten nog het feit, dat ze het al heel vreemd vinden, dat iemand aan politiek doet, kunnen ze er zich absoluut geen idee van vormen, wat er wel op zoo'n cursus behandeld zal worden. Is er over politiek dan zooveel te vertellen, dat daar een serie van een 8-tal lessen aan gewijd kan worden? Zeker is er dat. Ter verduidelijking zullen we de onderwerpen laten volgen, die achtereenvolgens ter sprake zullen komen. 1. Het partijwezen in 't algemeen. Dat van Nederland in het bijzonder. 2. Ontwikkeling der politieke partijen in groote trekken geschetst. In verband hiermede de ontwikkeling van het parlementaire stelsel in ons land. 3. Het liberalisme, in al zijn schakeerlngen. 4. Het socialisme als systeem. 5. Het socialisme als politieke partij in Nederland. " 6. Hel communismo als wereld beschouwing. 7. Het communisme in Nederland. 8. De anti-revolutionnaire en de Chr. Historische partij. 9. De Katholieke Staatspartij en haar program. 10. De geschiedenis der Katholieke Kiezersorganisatie. Enkele groote politieke figuren. 11. Verkiezingsleuzen o.a. socialisatie, bedrijfsraden, moederschapszorg, bezuininiging e. d. Deze dorre opsomming zal voldoende zijn om iederen twijfelaar te overtuigen, dat er nog al wat te vertellen valt over de politiek. Bovengenoemde zaken moeten eenieder interesseeren, zeker in de maanden die aan de Juli-verkiezing vooraf gaan. Bovengenoemde onderwerpen zullen in 'n 8-tal lessen verwerkt worden. De lessen worden iederen Woensdagavond om 8 uur gegeven in den Katholieken Kring, en zijn gratis toegankelijk voor alle Katholieken boven de 18 jaar. Iedere les duurt ongeveer een uur. Na afloop der les bestaat er volop gelegenheid tot het stellen van vragen over de behandelde stof, of over 'n ander onderwerp van politiek belang. # « * Ten slotte willen we nog de vraag beantwoorden: Voor wie zijn deze lessen? Kort en bondig kan ons antwoord luiden: Voor iedereen. De wijze van behandeling is van dien aard, dat ook de meest eenvoudige mensch met vrucht deze lessen volgen kan. En ten andere, is de kennis in zake politiek over 't algemeen van dien aard, dat er maar weinigen zullen zijn, die niet veel zullen leeren op deze bijeenkomsten. Moge het bezoek aan dezen cursus van dien aard zijn, dat hij beantwoorden kan aan het doel, waarmede hij is ingesteld, doel in 't kort als volgt te omschrijven is: 1. het wekken van belangstelling voor den principieelen strijd. 2. het aanbrengen van een helder inzicht in het Nederlandsche partijwezen. 3. het kweeken van goed onderlegde propagandisten. C. v. d. BROEK, Voorzitter van de R. K. Kiesvereeniging voor gemeentebelangen, Bergen op Zoom. --- FEUILLETON Een Geleerde Vrouw. 24) „Zijt ge gewond?" „Ja." „Ernstig?" „O neen." „Hebt ge 11 met een mes gesneden?" „Neen." „Wanneer is het gebeurd?" „Dezen nacht." „In uwe kamer?" „Neen. Het was buiten. Ik heb mij tegen een muur verwond, als gij er dan zoo nieuwsgierig naar zijt." „Hebt ge vannacht dan buiten gewandeeld? vroeg Antoinette ongerust. „Is dat dan zoo vreemd? Na zulk een onrustigen dag wilde ik tot kalmte komen in de eenzaamheid, in de stilte van den nacht." Antoinette verbleekte. Allen hadden bij zichzelven de opmerking gemaakt, hoe deze twee nachtelijke wandelingen te zamen vielen, en men verdiepte zich in allerlei gissingen, maar niemand was daarover natuurlijk zóó onistig als Antoinette. Jeanne en Pierre hadden dus beiden in den nacht buiten gewandeld! Wat kon dat beduiden? Wat moest ze daarvan denken? Alfred de Beaulieu begreep de gevolgen van zulk een misverstand. Om Antotinette te troosten, en ook om bij allen j de verdenking weeg te nemen, die daardoor op Jeanne zou blijven rusten, wat hij ten zeerste zou betreuren, zeide hij tot haar: . - „Mijnheer Lehardoy heeft ons daareven verteld, dat ook hij eene nachtelijke wandeling heeft gemaakt, om zijne overspannen zenuwen tot rust te brengen." Hij rekende erop, dat zij de verdenking, die op haar rustte, zou trachten weg te nemen. Maar ze was in strijdlustige stemming. Het mishaagde haar, dat men zich met hare handelingen bemoeide en op uitdagenden toon vroeg ze: „Is dat dan zoo vreemd? De rustige stilte van den nacht was voor beiden verkwikkend, na zulk een vermoelenden dag." Een ijskoud stilzwijgen volgde op die woorden. Marguerite stelde voor, een partij croquet te gaan spelen. De zon was nu al minder brandend, en daar het In den morgen een weinig geregend had, zou men ook geen last van stof hebben. Maar toch scheen het gezelschap maar weinig lust voor dit voorstel te gevoelen. Maar om de onaange'name stemming, die op dat oogenblik heerschte, te doen ophouden, bleef Marguerite erop aandringen, door te zeggen: „De kinderen zien dat spel zoo gaarne." „Moeten wij ons dan voor de kinderen opofferen?" vroeg Jeanne. „De kinderen hebben tegenwoordig zoo weinig afleiding' en ontspanning," zei Marguerite tot hiare zuster. „Aan de vermaken, die gij uitdenkt, kunnen zij nooit deelnemen." „Is het mijne taak dan, de kinderen bezig te houden? Blijf dan zelve bij de küh deren." „Als ik dat deed, zoudt ge Arthar er opmerkzaam op maken, dat ik hem verwaarloos." Jeanne zei niets meer.' Toch werd besloten, het spel ïe beginnen, maar Antoinette speelde zonder eenig anima Een treurige uitdrukking lag op haar gelaat te lezen. Alfred de Beaulieu had nog niet van zijn voornemen afgezien. Toen hij zich. temidden van het spel, in de nabijheid van Jeanne bevond, maakte hij haar op Antoinette opmerkzaam. „Ziet u dan niet, hoe treurig ze er tlit ziet? Waarom wilt u haar niet geruststellen?" „Des te erger voor haar," zei Jeanne. „Hoe heeft ze op den inval kunnen komen, dat ik in den nacht met Pierre L&hardoy zou gaan wandelen?" „Als men bemint, dan is men achterdochtig." Jeanne had wel willen antwoorden: „Hoe kunt u dat beoordeelen?" Maar ze durfde die woorden niet te uiten. Het was, alsof ze eene onaangename ontdekking vreesde. „Stelt u dan zooveei belang In Antoinette?" vroeg ze op eenigszins spottenden toon: „Het zou mij voor haar spijten, als dat misverstand bleef voortduren," zei Alfred de Beaulieu. „Met een enkel woord zoudt u baar kunnen geruststellen." , Met een enkel woord 1 Hij had dus geraden, dat ze in den nacht de zieke vrouw had bezocht! Maar ze kwam tegen zijn verzoek In opstand, en liever wilde ze de verdenking op zichzelve laten rusten, dan te bekennen, wat ze gedaan had. „Maar wie zegt u dan, dat haar vermoeden niet gegrond is?" vroeg ze. „Wat een zonderling en ondoorgrondelijk jong meisje!" dacht Alfred de Beaulieu bij zichzelven. „Ze verbergt hare edelmoedige gevoelens, zooals anderen hunne misdaden verbergen." Maar Jeanne liet hem den tijd niet tot overpeinzingen. „Hoe is het met uwe beschermelinge?" vroeg ze. n Zij is zeer ziek, en zeer verlaten. „Toch niet al te verlaten, omdat ze a heeft als beschermer." „Dat is niet voldoende. Zon ik n geen belangstelling in haar lot kunnen inboezemen?" „O, als u er op gesteld zijt, zon Ik haar wel een en ander kunnen zenden." „Ik dank u. Voor dergelijke beoefening der liefdadigheid ben ik voldoende, tenminste voor het oogenblik; die arme vrouw heeft meer behoefte aan iemand, die haar konjtf troosten in hare eenzaamheid, en haar van tijd tot tijd bezoekt" „O, daarop moet u niet rekenen. Ik gevoel mij niet geroepen, als liefdezuster op te treden." „Is dat ernstig gemeend?" „Ja zeker. Maar ik wil u bekennen, dat ave toewijding my vei eenigszina belachelijk voorkomt Is het dan noodlg, dat iemand van zoo schitterende talenten als u zich vóó vernedert, om de rol van ziekenverpleger op zich te nemen? Zoudt u zich voor de maatschappij niet veel nuttiger kunnen maken? Zulk eene ^toewijding getuigt voorzeker van edele gezindheid, maar bedenk toch, dat de plaats, die u inneeemt door duizend anderen zou kunnen worden vervuld, terwijl niemand de plaats zou kunnen vervullen, die u in de wetenschappelijke wereld kunt innemen." Alfred de BeauHeu maakte een afwerend gebaar. „Neen, mijnheer de Beaulieu, geen over dreven bescheidenheid!" vervolgde Jeanne. „Door uwe wetenschappelijke studiën voort te zetten, zoudt u aan duizend geneesheeren de middelen kunnen verschaffen, om even zoovele zieken van den dood te redden. En wie zal door uwe on-' bekende toewijding worden gered? En na spreek ik nog niet eens over den roem. die u ten deel zou vallen, en dien n zoo ten volle verdient" „U spreekt alsof Ik geheel vrij was, om mij aan mijne wetenschappelijke studies te wijden, en u vergeet dat mijne moeder nog leeft, en dat ik het aan haar. die zooveel voor mij gedaan heeft verplicht ben, haar een rustig en onbezorgd bestaan te verzekeren, ver van ht gewoel der drukke hoofdstad. U ziet dus wel, dat ik uit plichtbesef hier het ambt van geneesheer vervul," ... v TWorSt vervolz&l --- Buitenland. ROME. WONDERBAAR FEIT. De paters van de Congregatie van het Oratorium te Rome hadden in het jaar 1639 het besluit uitgevoerd om de gebeenten van den H. Philippus Nerius in een ijzeren kist te leggen, in welker deksel zich acht openingen bevonden, waardoor men het stoffelijk overschot van dien heilige kon waarnemen. Zooals te begrijpen is, lieten de openingen drie eeuwen lang allerlei stof en vuil door, zoodat de gebeenten van den heilige zich in een onwaardigen toestand bevonden. Daardoor ontstond het denkbeeld, met het oog op de tegenwoordige feestelijkheden het stoffelijk overschot in een urn te leggen. Enkele dagen geleden is de ijzeren kist voorzichtig onder het altaar van den H. Philippus Nerius uitgehaald en in een kapel opgesteld, waar men in het bijzijn der kerkelijke autoriteiten tot opening van de lijkkist overging. Men vond in een andere van binnen met rood fluweel bekleedde kist, die geen deksel had, de gebeenten van den heilige, die met spinnewebben, stof en vuil bedekt waren. Op 7 en 8 Maart werden nu in tegenwoordigheid van den kardinaalvicaris, Mgr. Respighi, prefect van de ceremoniale, verscheidene geneesheeren en van de prinsen Massimo en Lancellotti de gebeenten zorgvuldig gereinigd. Het lijk bevond zich in denzelfden toestand als bij het onderzoek in 1639. De nog met de hand bedekte borstkast bleek op bewonderenswaardige wijze behouden te zijn gebleven, evenals de handen en voeten van het skelet, die nog volkomen intact schenen. In de kist vond men een strook perkament met een latijnsche beschrijving de namen der onderteekenaars. ïfc DUITSCHLAND, EEN NIEUW BLAD. Te Berlijn zal binnenkort een nieuw dagblad verschijnen en wel één, dat in het Engelsch geredigeerd is. Het zal de „Berlin Herald" heeten. De redactie bestaat hoofdzakelijk uit Amerikaansche j'ournalisten en het is dan ook voornamelijk voor Amerikaansche touristen in Europa bestemd. De prijs van het blad bedraagt vijf mark per nummer. * RUSLAND. DE MOORD OP RASPOETIN. In een studie, welke Maurice Paleologue de vroegere gezant van Frankrijk te Petersburg in de „Revue des Deux Mondes" over het Rusland der tsaren, publiceert, vertelt hij, onder welke omstandigheden, de beruchte Raspoetin, die, door geheel Rusland gehaat, toch een machtigen invloed op de tsarina uitoefende, vermoord werd. Bij een diner bij prins Yoessoepoff, in gezelschap van groothertog Dimitri, Poerichkiewitsj, kapitein Lokshohne en dokter Lazovert, had Raspoetin twee glazen Marsala gedronken, waarin cyaankali gemengd was. Het gif had echter geen enkele uitwerking. Toen toonde de prins den z.g. monnik een prachtig schilderij. — Kijk eens, zeide hij, wat een prachtig stuk werk. Terwijl Raspoetin zich over het werk boog, ging Yoessoepoff aan zijn linkerzijde staan, en lostte bijna a bout portant twee revolverschoten op hem. Raspoetin viel zonder een woord te zeggen op den grond. Yoessoepoff boog zich over het lichaam betastte de polsen, onderzocht de oogen en constateerde geen enkel teeken van leven meer. Op het geluid der schoten waren de medeplichtigen toegeschoten en groot-hertog Dimitri verklaarde: Nu moeten wij hem in het water werpen. Ik ga mijn auto halen. De samenzweerders begaven zich naar de tweede verdieping om het vervoer van het lijk te bespreken. Ongeveer tien minuten later begaf Yoessoepoff zich weer naar de kamer, waar de moord gepleegd was om zich in de beschouwing van zijn slachtoffer te verlustigen. Door schrik aangegrepen, sprong hij echter achteruit. Raspoetin had zich half opgeheven en steunde op zijn handen. Met een geweldige inspanning van alle krachten sprong hij op, liet zijn zware vuist op den schouder van Yoessoepoff neervallen en rukte dezen de epauletten af met de bedreiging: Ellendeling, morgen zal je opgehangen worden. Ik zal alles aan de keizerin mededeelen. Met de grootste moeite weet Yoessoepoff zich uit de omklemmende vuist los te rukken. Doch hij is zoozeer door den schrik bevangen, dat hij zonder op zijn slachtoffer te letten, naar boven rent en doodsbleek met verstikte stem uitroept: Hij leeft nog; hij heeft tot mij gesproken I Dan valt hij bewusteloos op een canapé. Poerichkiewitsj onrukt hem zijn revolver en ijlt naar beneden. Raspoetin is echter niet meer in de salon. Hij heeft nog kracht genoeg gehad om de deur naar den tuin te openen en kruipt daar in de sneeuw voort. Poerichkiewitsj zendt hem twee kogels na, terwijl Yoessoepoff, die intusschen bijgekomen is, den monnik met een zware kandalaber bewerkt. Toen de bolsjewiki aan het bewind kwamen, hadden zij consideratie voor den dienst, welken de aristocratische moordenaars van Raspoetin aan Rusland bewezen hadden, en lieten hun het leven, ten minste op dat oogenblik. Beiden zijn echter naderhand gestorven en er loopen hardnekkige geruchten, dat hun dood geen natuurlijke was. --- Binnenland. HET LEDENTAL VAN HET N. V. V. In de eerste drie kwartalen van 1921 fiad het N. V. V. groote verliezen geleden in totaal 7314 leden. Met 1 October is de groei echter weer begonnen door de groote propaganda en op 1 Januari waren er weer 8081 leden bijgekomen. Over het jaar 1921 is er dus nog een vooruitgang van 767 leden. Het aantal mannelijke leden steeg van 197.733 op 1 October 1921 tot 205.991 op 1 Januari 1922, of met 8261. Het aantal vrouwelijke leden daalde in het vierde kwartaal van 11.534 tot 11.345 of met 180. Het aantal adspirant-leden daalde van 6722 tot 6470, of met 252. Voor de propagandisten onzer Roomsche vakbeweging moet deze groei van de' roode organisatie een prikkel zijn, om maar voortdurend te werken, werken, werken WAARSCHUWING. De Hoofdcommissaris van Politie te Den Haag vestigt er de aandacht op, dat in verschillende bladen een advertentie voorkomt onder het hoofd „Werkloozen!" waarin door A. de Vries, Heerenwaltje, te Leeuwarden, venters worden gevraagd op een weekverdienste van f25—f35. In overweging wordt gegeven, om alvorens met genoemde persoon in relatie te treden, inlichtingen in te winnen aan de afdeeling Centrale Recherche" Alexanderplein 15a, te 's-Oravenhage. --- Boekbespreking. KONSTANTIJN DE GROOTE, door p. fr. E. J. B. Jansen, Ord. Praed. Uitgave „Futura", Leiden. Wij ontvingen „Konstantijn de Groote" No. IV van de hoogst nuttige serie „Geschiedvervalsching", welke door de uitgevers-mij. ,,Futura" te Leiden wordt uitui,tgegeven. Op schitterende wijze weerlegt de bekende historicus Pater Jansen, de bewering, als zou de bekeering van den grooten Kei,zer Konstantijn niet oprecht zijn geweest. Aan de hand van tal van schrijvers, zoowel uit den tijd van Konstantijn zelf als uit latere eeuwen, wordt deze bewering tot het rijk der fabelen verwezen. De serie „Geschiedvervalsching", die in 20 afleveringen zal verschijnen, behandelt vrijwel alle verkeerde en valsche voorstellingen, welke in geschiedkundig kerkelijk opzicht gegeven worden. Voor ieder ontwikkeld Katholiek een onmisbare gids. --- KAPITAALRENTE EN THEORIËN, door J. Verbiest. Politieke en Sociale Studiën. Uitgave „Futura", Leiden. Een hoogst actueel onderwerp in onzen tijd, nu juist over dit vraagstuk zooveel ver uiteenloopende theoriën verkondigd worden. De schrijver behandeld: o.m. de theoriën, gemotiveerde en naïeve, die omtrent de productiviteit van het Kapitaal verkondigd worden, het gebruik van Kapitaal, de onthouding der Kapitalisten, de uitbuitingstheorie, enz., enz. Eenb oek dat voor ieder, die wat doet aan sociale studie, een veilige gids is. --- Rechtszaken. POLITIEAGENTEN VOOR DE RECHTBANK. Voor de rechtbank te Zutphen stonden terecht P. K., 42 jaar, rijksveldwachter te Diepenveen, en H. L., 34 jaar, gemeenteveldwachter te Bathmen, wegens mishandeling van den spoorwegarbeider J. W. Kabbes te Bathmen, dien zij op den avond van 5 December 1921 opzettelijk gewelddadig op den grond hebben geworpen en geslagen. De Officier van Justitie eischte tegen iederen beklaagde f 50 boete, subs 100 dagen hechtenis. DE KWESTIE TE GENDRINGEN. Het door Jhr. Mr. Laman Trip ingediende verzoek tot faillietverklaring van den heer A. Stoot, ex-burgemeester van Gendringen, is door de Arnhemsche rechtbank gisterenmiddag ingewilligd. ARRONDISSEMENTS RECHTBANK TE BREDA. BREDA. Vernieling. In den avond van den 21en Januari des avonds half elf, sloeg zekere N. v. d. BI., die met zijn vriend Ooos, beiden uit Princenhage, aan den zwier waren, bij den caféhouder Feskens aan de Havenmarkt een ruit in. De getuige Feskens die blijkbaar slecht de waarde van den eed met het belang van zijn zaak kon verbinden, achtte het daarom maar beter te verklaren niet precies te weten wie de ruit insloeg. / De kapot gestegen ruit bleek inmiddels vergoed te zijn door de moeder van den beklaagde. Bekl. verklaarde zich niets meer te kunnen herinneren, daar hij onder drankinvloed was. Eisch f 20 of 20 dagen. ZUNDERT. Mishandeling. In de café „de Kogel" ontstond tusschen eenige bezoekers bij sluiting op een avond in Januari ruzie. Zekere Jac. v. Spr. die onder drankinvloed was, trok al spoedig een mes en stak daarmee zekeren van Gaal in de borst, waardoor deze zoodanig werd verwond dat spoedige geneeskundige hulp zeer nocrdig was. Dokter v. d. Weert die als deskundige door de rechtbank werd gehoord, verklaarde, dat de verwonding zeer ernstig was. De verwondde v. Gaal stelde zich voor den aanvang der behandeling civiele partij voor f 90 schade, die hem tengevolge dezer mishandeling aan kleedingstukken is toegebracht. Beklaagde zelf verklaarde, dat v. Gaal ruzie zocht en door woorden en gebaren hem preste iets terug te doen. Meer uit angst trok hij het mes. Getuige ontkende dit. Eisch 9 maanden. De verdediger Mr. van Asseldorp Breda, wees op het ongunstig verleden van v. Gaal, daarentegen op het gunstige van beklaagde. Na aangetoond te hebben dat beklaagde meer uit noodweer dan uit zucht naar vechtsai handelde, beveelde iiij hem in de clementie der rechtbank' aan. BREDA. Van de Halstraat—Oude Vest. Deze bekende straten hebben weer eens van zich doen spreken. In den avond van den 29en Januari waren daar een drietal jongens van buiten die „in de stad" den boel kwamen opscheppen en in de Halstraat een bedreiging waren voor voorbijgangers, doordat zij daar in dronken toestand met geopende messen 'rondlaveerden. Nu geviel het dat zekere Schrijvers met zijn meisje, Anna Bierens, dezes zuster en moeder door de Halstraat kwamen. Zij gingen op de herrie af, waarop Schrijvers vroeg wat er aan de hand was. Bij wijze van antwoord sprong zekere H. A. H. op hem af die hem in den schouder stak met een zeer scherp mes. Daarop kwamen nog A. H. H., broer van den eersten en zekere M. op Schrijvers afgestormd, die naar hem staken en hem op een viertal plaatsen in hoofd en handen raakten. Zijn meisje dat hem w'ilde verdedigen kreeg nog een steek in den rechtermouw van haar mantel. Verschillende getuigen bevestigden dezen uitleg van zaken. Schr. werd zoodanig verwond, dat hij heden nog niet kan werken. De jas van den getroffene Schrijvers was ter zitting, die een menigte steken vertoonde, zoodat deze volgens den president „wel meer aan reparatie dan aan goed zal gekost hebben". Beklaagden ontkenden, ondanks de getuigenverklaringen. Ze hadden volstrekt niets gedaan. De president hekelde scherp het optreden van deze jongens, dat volmaakt gelijk is aan wat in den laatsten tijd herhaaldelijk voorkomt, n.1. dat jongens van buiten naar Breda komen om hier den boel eens op te gaan scheppen. Zoo is dat in Breda ai datzelfde geschiedt in andere plaatsen. Het O. M„ waargenomen door Mr. Couvée, wees erop dat hetgeen beklaagden gedaan hebben een zeer ernstig misdrijf is en eischte daarom tegen Hendrik H. 1 jaar en tegen Huibrecht H. en M. ieder 8 maanden gevangenisstraf. BREDA. Vertrouwen misbruiken. Ofschoon de loopknecht van den heer B., Haagdijk, zekere R. het volste vertrouwen van zijn baas genoot, wist hij dit niet te waardeeren, maakte integendeel er grootelijks misbruik van. Eens in zijn pakhuis komende, vond de heer B. daar een pakje van zijn knecht, dat deze mede wilde nemen en dat een geheele verzameling galanterie-artikelen inhield, als: 1 doos zakdoekjes, 6 dozijn lepeltjes, 6 rozenkrans-étui's, eenige dozijnen fluitjes, eenige dozijnen kraaltjes etc. R. was hierdoor een goede betrekking kwijt. Thans was het voor de eerste maal •dat R. voor poging tot diefstal terecht stond. Het O. M. had op haar verzoek een rapport omtrent beklaagde ontvangen van de Roomsch Katholieke Reclasseeringsvereeniging, die zich bereid verklaarde eventueel bekl. onder haar hoede te willen nemen. Dienovereenkomstig eischte het O. M. een voorwaardelijke straf van 4 maanden met een proeftijd van drie jaar, met als eisch dat beklaagde zich zou stellen onder de leiding der R. K. Reclasseeringsvereeniging, alzoo den beklaagde, die overigens oppassend is, van nette eenvoudige familie en gehuwd met een degelijk meisje, de gelegenheid gevende zich te beteren buiten de gevangenis. ---