No. 64. Zaterdag 17 Maart 1923 DE GRONDWET TWEEDE BLAD. E † K EUCHARISTISCHE KRUISTOCHT. ENKELE BEMERKINGEN OVER E. K. Om een juist inziciht te geven in onze beweging en tevens enkele bezwaren op te lossen, die zich konden voordoen, zij het geoorloofd hier eenige afzonderlijke puntjes te bespreken. Vooreerst zou men kunnen meenen, dat het in de bedoeling lag, om de geheele E. K.-beweging te houden BUITEN HET VERBAND DER PAROCHIE en buiten de plaatselijke geestelijkheid. Dit zou de dood zijn en moeten zijn voor iedere H. Sacraments-actie. Niets ligt dan ook minder in de lijn van den Eucharistischen Kruistocht. Juist om alle mogelijke vrijheid te laten aan plaatselijk initiatief werden de statuten zoo gemaakt, dat ieder verband mogelijk blijft. En niet anders dan ten hoogste wenschelijk is het dat de plaatselijke geestelijkheid de leiding van het plaatselijk E. K. werk in handen neemt, hetzij geheel persoonlijk, hetzij gesteund door een Hulpsecretariaat E. K., hetzij op eenige andere wijze naar gelang de omstandigheden ddt nuttig of noodig doen schijnen. Mits men alleen het doel, den geest van c'en E. K, overneemt en de namen van de leden te Breda aan het Secret. E. K. doet kennen, blijft men volkomen vrij in iedere wijze van actie. Wij verlangen niets anders dan alles te bezielen met het leven van den Eucharistischen Koning en wenschen daar om contact en met het leven der parochie, en met de interparochieele instellingen en acties. Met genoegen kunnen wij hier melden, hoe reeds op verschillende manieren dit verlangen in daad werd omgezet Ginneken richtte het eerst E. K, Hulpsecretariaat in, terwijl met een paar districten van den R. K. Onderwijzersbond samenwerking in voorbereiding is voor een bevruchting in Eucharistischen geest van het onderwijs en ook met de R, K. Werkliedenvereeniging eene commissie werd in het leven geroepen voor het bevorderen van Caritas-groepjes met Eucharistischen grondslag. Een tweede bezwaar, wat wel eens wordt geopperd, is, dat de VOORWAARDEN VOOR HET E. K. LIDMAATSCHAP TE ZWAAR ZIJN. Dat deze voorwaarden niet licht zijn, moet onmiddellijk worden toegegeven. Het gaat hier immers om een kernactie. En dat deze kern moet blijven, zooals hij nu is, zal wel niemand betwijfelen. Veeleer geldt het bezwaar de moeilijkheid die erin is gelegen oo zulke ideale voorwaarden de massa tot een waarlijk hooger leven te brengen. 'Maar dit bezwaar lijkt gemakkelijk te ondervangen. Nooit mag de E, K, de kernverplichting laten vallen; zoo licht zou dan de massa-actie gevaar loopen halverwege te blijven staan. Doch wat zou er tegen zijn, zooals reeds een vorige maal werd geschreven, aan de 'kernactie ook een plaatselijke beweging te verbinden, die langs geleidelijken weg tot de dagelijksche H, Communie opvoert? Geen enkel bestaand werk verbreken, en ze allen bezielen, is van meet ai ons doel geweest. Wat de Altaarwacht doet te Bergenop Zoom, een andere vorm van Altaarwacht te Oosterhout, de Vriendenkring te Ginneken, de Bond van het Heilig Hart op verschillende plaatsen, evenals zooveel andere Eucharistische vereenlgingen, confereries of kringen, dat alles is uiterst nuttig werk en voert geleidelijk op naar het lidmaatschap van E. K. Laat al deze vereenigingen gerust in de Eucharistische Kruistochtbeweging zich inreien. Zoo kan ik het me ook voorstellen, dat een Pastoor, geen nieuwe vereeniging meer wenschend, met de eigenlijke E. K. en op dezelfde wijze een voorgroep propageert van wekelijksche H, Communie en daarvoor leden aanwerft. Maar de eigenlijke kern van al deze vereenigingen moeten blijven de waarlijk Eucharistisch gevormden, zij, die metterdaad of tenminste in den wil, dagelijks dte H, Mis bijwonen en Communiceer en. Nog even zij hier opgemerkt, dat men toch ook de verplichting van E. K. niet moet overschatten. Het is wel degelijk mogelijk onze E, K. leden te winnen ouder de wekelijks Communiceerenden, die in de mogelijkheid zijn dagelijks ter kerke te gaan, zooals b,v, bij de werkende en nog meer bij de landbouwende bevolking zal voorkomen. Men hoort ook wel eens, dat E. K, TE WEINIG EENHEID geeft, Wat de innerlijke eenheid betreft, waag ik dit beslist te betwijfelen, E. K. geeft meer eeniheid dan welke beweging ook. E. K. wil geheel het leven één met den Eucharistischen Jesus; E, K. vult geheel het streven van ieder afzonderlijk en van al leden te samen. Waarlijk, zoo alleen worden wij in waarheid één in het breken des Broods, Laat men zich toch geen illussies vormen over elke andere eenheid, die niet in de H, Eucharistie stond. Voor den waarlijk geloovige is er geen hooger 'beginsel van éénheid, dan deze Spjijze, waarvan S, Paulus getuigde: Eén Brood, één lichaam zijn wij, velen, Is er grooter eenheid mogelijk, dan als broeders aan te zitten aan dezelfde Tafel, dan vereenzelvigd te worden met eenzelfde Hemelspijze, die niet opgenomen en verteerd wordt, maar die den Nuttigenden in Zich opneemt? Laat welke beweging ook eene actie ondernemen; meent ge dat er eene meer zeker kan zijn van hare leden dan fle Eucharistische Kruistocht. Maar men verlangt ook uitwendige eenheid. Ten volle kan dat worden gesteund. Maar wel zouden wij in overweging geven, die eenheid vooral te vinden in Gezamenlijk gebed, praktische bespreking in kleinen kring en bij een gezaenliik doen van het Heilig uur. Groote uitwendige actie en schitterende vergaderingen geven dikwijls zoo weinig resultaat. Wij hebben vooral behoefte aan innerlijke kracht. Wil men echter de uitwendige eenheid op deze wiiize, dat men de E, K, beweging zou willen maken tot een vereeniging met een zelfgekozen Bestuur, vergaderingen, notulen, enz,, dan zou het moeilijk zijn daarin mee te gaan, --- DE HANZEBANK »CREDIET VEREENIGiNG DE HANZEBANK ROOSENDAAL ORANJEPLEIN-5l TEL- 8*i - Z.0 3 COUPONS • DEPOSITO 'WISSELS • EFFECT EN-VREEMD GELD* --- FEUILLETON. De Korporaal van Wrangel. 14 „O Swen," kermde eindelijk Rolf Kok, ',^hebben wij daartoe zoo'n reis moeten maken ? zijn wij als 't ware uit den slaap opgewekt, om dat te beleven? O Swen, o Swen, 't is met ons gedaan en ik wilde,, dat onze Lieve Heer ons maar stilletjes gelaten had, waar wij waren; en dat we elkander niet het hart hadden warm gemaakt en ons laten opwinden door dien Italiaanschen Signor Tito Titinjo Raffa, iotf Lomperd, zooals hij heette." „Dat wou ik ook, Rolf",. zuchtte korweinig gelegen en wat wij er van denporaal Swen. „Aan jou en mij is heel ken, beteekent niets — maar dat zoo iets den dapperen Karei Oustaaf, den groote n Oonnétable moet overkomen, dat is het ergste ! Kijk eens, daar heb je waarachtig kurassiers van het regiment van den wachtmeester. Kijk eens, hoe die schelmen in den zadel hangen en als vluchtende hazen achterom loeren. En zoo iets draagt harnas en zwaard! Daar — daar — kijk daar eens, daar dringen 2e elkander waarachtig van den weg af om slechts hun eigen schande in veiligheid te kunnen brengen! Ach Zweden, Zweden, op menigen zomeravond heb ik je over de bergen en het meer in de verte aanschouwd als eene met purper getooide koningin. Toen heb ik mijn heimwee moeten bedwingen, — Doch thans zie ik je als een bedelares, die met een knuppel uit eens vreemden huis wordt verdreven. Wat zeg jij er van broertje, zullen wij niet mee rijden tot het einde?" „Ja, dat zullen wij!" riep korporaal Kok en met blinde woede dreven de beide dappere grijskoppen hun paarden onder de laatste boomen en uit de laatste struiken van het woud met krachtig sporen,stooten in het moeras, dat hen van df.11 beroemden dam scheidde. Het Noodlot scheen hen echter werkelijk tot aan het einde van het treurspel te willen laten "nrespekn. 't Moeras verzwolg hen Tiet, zij bereikten den treurigen stoet van menschi n en vee, die in den donkeren avond door de doorweekte Mark zich voortbewoog en zoo werden ze meegesleurd en voortgedreven — als twee droppels in den beklagenswaardigen vloed der Zweedsclre reiraite — voortgedreven den Rijn tegemoet XIII. De heifst van het jaar 1675 was aangebroken. In het door een dunnen herfstnevel getemperde zonnelicht lag de vlakte van het Rijndal die van St. Gallen en Appenzell. Vrcolijk huppelde de beginnende stroom naar het Bodenmeer, alsof hij nooit rotsblokken en boomen vóór zich uit had gestuwd; alsof hij nooit velden en weiden van vlijtig werkende menschen met huishoiog slijk en verbrokkelde steenen had bedekt — of alsof hij nu toch tenminste van plan was, het nooit weer te doen. 't Was een Zondag in 't laatst van Septemhei. Den heelen langen morgen had onder de kasianjeboomen voor de herberg de Engel aan de brug bij de Ach te Oberrieden een man gezeten, die een fceétjé schuw, een geweldigen dorst scheen te hebben en die nu langzaam het dorp Schwarzach doorliep - 't had er allen schijn van, dat hij liefst niemand rechtuit aankeek. 1 • 't Was een oude, grijze, gebogen mcnsch die met moeite ging en zijn wandelstok nu juist niet tot sieraad droeg. Hij 'was gekleed met een verbleekt, engsluitend rood wan. buis, waa.ovir een geelachtig 1 oostlaagje scheen te liggen, alsof het lang in aanraking was geweest met een ijderen horstkuras. Hij droeg een geelleeren geweerkoppel, maar geen zwaard; zijn voeten staken in afgedragen hooge ruit;rlaarzen zonder sporen, op zijn hoofd prijkte een breedgeranden, aan de zijden opgeslagen vilten hoed zonder pluim en kokarde, doch die in plaats daarvan versierd was met een aantal scheuren c . schrammen, die hun ontstaan dankten aan de aanraking met blanke, snijdende wapenen. 1 De bediende en da bezoekers van de Engel hadden hem met vrij' wat verwondering begluurd, als hij gebukt voor z'n glas zat. Natuurlijk hadden ze ook meer dan eens beproefd een gesprek met hem aan te knoopen — maar zelfs op de be leefdste vraag was hij 't antwoord schuldig gebleven: slechts had hij boosaardig in zijn beker gekeken of deze overgereikt om hem opnieuw te laten vullen. Hoofdschuddend had het goedaardige volkje hem nagekeken, toen hij eindelijk, zwaar zuchtend opstond, zonder te groeten uit de schaduw der boomen trad en verder ging op den weg door het veld, naar Schwarzach — en alten, die hem ontmoetten, bleven eveneens staan en keken hem verwonderd en bedenkelijk na. Soms zei er wel iemand: „Dien moet ik toch kennen!" doch waar hij hem thuis moest brengen, kon hij niet zeggen: en eerst, toen de oude op zijn tocht door het groote dorp Schwarzach voor de deur van den Leeuw was aangekomen, was daar iemand, die het wel wist. Ook hier wou de roodrok heimelijk voorbijsluipen, toen plotseling een stem klonk: „Houdt hem! pakt hem! waarachtig, daar, daar! Hij is 't! pakt hem! en, terwijl hij zich tot de eivolle zaal wendde, dtneen hij 't publiek een zeldzaam nieuwtje mee te deelen. Eensklaps ontstond daar een geducht rumoer en algemeene opstanding; een lachend, verwonderd gewemel en geraas van stemmen door elkaar in de gelagkamer, en even daarna drong een breede schare elkander naar buiten en de trap af huppelde hinkend baas Macedon Trafojer, een nietig, halflam, mager snijdertje, dat van tijd tot tijd ook te Alberschwende kwam voor 't lappen van verstelgoed en dat juffrouw Fortunata zoowel als haar huishouding en bedrijf nauwkeurig kende. „Hij is het! Daar is hij weer! Grijpt hem! Houd hem! schreeuwde het heldhaftige snijdertje en joeg meteen korporaal Swen Knudson Knackebröd van het dragonder-regiment van Wa.nglelin'v den schrik op het lijf — een panischen schrik in de letterlijke beteekenis — de korporaal knikte in zijn knieën, keek om, zag de beweging van de lachende groep Zon-, dagsbezoekers op de trap van den Leeuw, zag aller blikken op hem gericht, zag den leelijken snijder Macedon vol ijver om juffrouw Fortunata een pleizier te doen en — — vluchtte* Hij liep. Hij liep zoo snel hem de oude, afgematte beenen dragen konden en jubelend, lachend, spottend hoorde hij zich naroepen: Houd hem! Houd hem! 't Is de Zweed uit Alberschwende: wie hem dood of levend brengt, heeft een vol jaar kost en drank vrij bij de waardin uit de Duif". De wakkere baas Trafojer mocht dat r .u in allen ernst meenen, maar de anderen hadden alleen maar schik in 't geval en hielden zich den buik vast van lachen. Ook het snijdertje moest met *ï oog op zijn lammen voet de jacht al spoedig staken — de jongens van Scharzach alleen zetten die nog een poos voort en vervolgden man van de Lorena tot buiten het dorp. Daar hield hij stand en trachtte met krachtige uitingen van toorn en dreigenden stok ze terug te drijven. Dat lukte hem echter slecht: de Zweed van Alberschwende! Ho, he, de Zweed van den Rooden Egg! Daar is hij weer! Hij zal er van lusten, die Zweed!" Met deze woorden niet alleen, maar ook met steenworpen deden zij hem uitgeleide tot hoog op de bergen, steeds langs de klaterende beek. En — toen zij eindelijk ophielden; toen de rotsen dreigender, het dichte bosch donkerder werd — en 't eindelijk stil werd rondom den armen korporaal Swen, bleef hij staan, drukte de handen tegen 't hoofd, zooals hij gedaan had, toen hij voor den eersten keer tot staan was gekomen na de vlucht van de Havelbrug bij Rathenow, ging onder een boom liggen, gebroken en als geradbraakt en, wat nog wel het ergste was, vol bange zorg over de ontvangst — — thuis. (Wordt vervolgd,) --- BUITENLAND. ITALIE. DE VERHOUDNG MET HÉT VATICAAN. Herhaaldelijk duiken er berichten op over de toenadering die er zou plaats grijpen tusschen het Vaticaan en de Italiaansche regeering. De republikeinsche afgevaardigde Chiesa interpelleerde met het oog op deze berichten "Mussolini of het met het oog op de meer tegemoetkomende houding van het Vaticaan ten opzichte van verschillende levensfuncties van het Italiaansche volk, niet wensehelijk zou zijn, openlijk de verklaring te herhalen, dat de Italiaansche staat de eenige rechtmatige bezitter van Rome is. DE OPGRAVINGEN TE POMPEII. Uit Napels wordt gemeld, dat de gebouwen, welke bij de jongste uitgravingen in Pompeii gevonden zijn — en welke verscheidene goed bewaarde hulzen omvatten — binnenkort voor het publiek wederom toegankelijk zullen worden gesteld. Het interessante daarbij zal zijn, dat alle voorwerpen, welke in de verschillende huizen en tuinen zijn gavonden, op hun origineele plaatsen zullen worden gerangschikt. De tuinen zullen opnieuw worden aangelegd de fonteinen zullen haar water weer geven. H: TSJECHO SLOWAKIJE, DE STAAT EN DE KERKELIJKE AANGELEGENHEDEN. De minister van Eeredienst zal spoedig een reis ondernemen naar Rome om ten Vaticane over de kerkelijke regeling in Tsijecho-Slowakije te spreken. Men hoopt op gunstige gevolgen, welke dit direct contract met de Curie voor de katholieke zaak, als ook voor den staat kan hebben. Het Tsjecho Slowakisch episcopaat zal zich dit jaar eveneens naar Rome begeven, teneinde instructies te vragen ter zake van de door de katholieken te voHen gedragslijn. Dit bezoek zal niet nalaten gunstige resultaten voort te brengen, hopen de Tsjecbo-Slowakische katholieken. Zij blijven trouw aan den Paus op Wien zij onwrikbaar vertrouwen, daar zij weten, dat de H. Vader volkomen is ingelicht omtrent den toestand in Tsjecho Slowakije. & DENEMARKEN. EEN NIEUWE DIESEL-MOTOR. De bekende scheepsbouwfirma Buhrmeister & Wain te Kopenhagen, die haar specialiteit heeft gemaakt van den bouw van schepen met Dieselmotoren en groote zeewaardige motorschepen, heeft een nieuw soort Dieselmotor geconstrueerd, dat met cylinders van dezelfde afmetingen als in de oude motoren, een dubbel krachtsvermogen heeft. Deze 'nieuwe Deensche uitvinding zal het mogelijk maken ook de moderne groote O'oeaanschepen van motoren van voldoende capaciteit te voorzien. Een nieuflv schip staat reeds op stapel, dat voorzien zal worden van Dieselmotoren van het nieuwe type, die in zee 13.500 P.K. zullen geven, waardoor het schip een snelheid van 17 knoopen kan bereiken, terwijl hulpmotoren aangebracht zullen worden voor de pompen, het licht, de ventilatie, enz. * IERLAND. DE PAUSELIJK INTERVENTIE. Met smartelijk verlangen ziet de Iersche bevolking uit maar den Pauselijken afgezant, die naar de berichten mededeelen, namens den H. Vader zal pogen vrede te stichten tusschen broeders van één land. De massa der Zuid-Ieren, die verlangend naar den vrede uitzien, zal elke poging des Pausen, om het einde van een rampzalig conflict te bespoedigen, van harte toejuichen. Moge het zijn, dat de onpartijdigheid en het hooge prestige van den Pauselijken gezant zal slagen, waar de pogingen der beste Ieren gefaald hebben en waar elk soort Britsche interventie noodlottig zou zijn. --- BINNENLAND. WETTELIJKE REGELING VAN DE HUISINDUSTRIE. Naar de Minister van Arbeid, Handel en Nijverheid in de Memorie van Antwoord op het Voorloopig Verslag der Eerste Kamer inzake Hoofdstuk Xa der Staatsbegroöting mededeelt is de indiening van een wetsontwerp betreffende de huisindustrie te wachten zoodra de toestand van 's Lands financiën dit toelaat. De Minister is voornemens een voorontwerp eener wettelijke regeling van de huisindustrie binnenkort bij den Hoogen Raad van Arbeid aanhangig te maken, HET A.S, BADSEIZOEN. Aan de gemeenteraden van Den Haag—Scheveniingen; Rotterdam— Den Hoek van Holland; Vlissingen; Domburg; Loosduinen-Kijkduin; Wassenaar; Kdtwijk; Noordwijk; Monster—Terheijde; Zandvoort; Wijk aan Zee; Egmond aan Zee; Bergen aan Zee; den Helder; Oostvoorne; Bloemendaal en Rokanje is door den Diocesanen Bond van afdeelingen van Voor Eer en Deugd in het Bisdom Haarlem een adres gezonden, waarin wordt verzocht tegen den tijd van het nieuwe badseizoen het daarheen te wallen leiden dat: 1). de bestaande wetten en verordeningen streng worden gehandhaafd en o.m. streng toezicht worde gehouden op de veslvuldig voorkomende overtreding van Artikel 239 7o. Wetboek van Strafrecht vooral op het z.g. stille strand; 2). dat het in iedere Gemeente op bepaalde, niet onaanzienlijke strooken van het strand, gelegen daar, waar het wandelend publiek zich bij voorkeur ophoudt, worde verboden: zich uit- of aan te kleeden, zich ongekleed of in badcostuum langs het strand en in de duinen op te houden; het z.g. pootjebaden worde alleen toe gelaten aan kinderen beneden 13 jaar, mits overigens behoorlijk gekleed; 3), dat in iedere Gemeente aan het strand besta een afzonderlijke badgelegenheid voor vrouwen en dat geen gelegenheid geboden worde voor gemengde baden; 4). dat in eventueel op het strand toe te laten kiosken geen onzedelijke lectuur en plaatwerk worde uitgestald en verkocht. --- BEKENDMAKING. BURGEMEESTER EN WETHOUDERS der gemeente Roosendaal en Nispen brengen ter openbare kennis, dat het pand „De Wereld", gelegen aan de Achterstraat, plaatselijk gemerkt no. 44, bij besluit van den Gemeenteraad voor den publieken dienst is bestemd en voor HULPSECRETARIE is aangewezen, en dat op 19 Maart a.s. die hulpsecretarie zal worden betrokken en daarin zullen worden ondergebracht de bureaux van de secretarie, thans gevestigd in de ben eden-vertrekken van het gemeentehuis. --- LAND- EN TUINBOUW. DE KLEIN-VEETEELT. EEN NIEUWE RUBRIEK. Met ingang van dit jaar is de ledactie van „de Kleinveeteelt' 1 ', gevestigd te Arnhem begonnen met een campagne te voeren tot het verkrijgen van BETER PLUIM VEE. Het heeft hiertoe de medewerking ingeroepen van de voornaamste in ons land verschijnende bladen, om alzoo deze actie zioo krachtig mogelijk te doen zijn. Wij juichen dit idee uit verschillende oogpunten ten zeerste toe en gaarne zullen wij onze medewerking verkenen om deze, ook voor onze streek, zoo belangrijke aangelegenheid naar voren te brengen. Hiertoe kunnen wij thans overgaan aangezien het ons gelukt is een vasten medewerker te vinden, die zal trachten middelen aan te geven om tot het hierboven, vermeld doel te geraken. Waar de onlangs gehouden Pluimveetentoonstelling te Roosendaal zich in eene groote belangstelling mocht verheugen, vermeenen wij hjermede een groot aantal abtonnee's genoegen te zullen doen. Bovendien geeft goed en productief pluimvee een niet te versmaden bron van inkomsten. Richten wij ons oog op het kleine dorpje Barneveld. Over Jiet jaar 1922 wer den op de markt aldaar 17.641.000 eieren aangevoerd, die f 1.585.612.50 hebben op gebracht. De Pluimveeverkoop op de markt bedroeg |f 405.872;—; met de eieren dus een totaal makende van bijna twee millioen Hollandsche guldens! En dit resultaat is slechts in korten tijd bereikt! Het lijkt ons dan ook overbodig het nut van goed pluimvee nader aan te toonen, de cijfers spreken voor zichzelf. Wij raden daarom dan ook pluimveehouders en beginnelingen ten zeerste aan de wtnken en raadgevingen welke in de artikeltjes zullen voorkomen, nief alleen te lezen, doch ook in practijk te brengen. Als Roosendaal en zijne wijde omgeving dan nog eens naam zal krijgen door zijn pluimvee en de pluimveehouders de vruchten van hun werk zullen plukken, kunnen wij het ons een genoegen rekenen, een steentje aan dit succes te hebben bijgedragen. ---