Tweede Blad Belastingwetgeving. Dat bij persoonlijke aangifte van het vermogen als grondslag voor belastingheffing op groote schaal zou ontdoken worden, — zegt Be Tijd , — was van den aanvang af voor ieder duidelijk, die met de zwakheden der menschelijke natuur en met de ervaring rekening hield. Niettemin is persoonlijke aangifte de eenig mogelijke grondslag bij een kapitaalbelasting, zooals door den heer Pierson aan het_ Nederlandsche volk werd opgelegd. Hoeveel iemand verteert, hoeveel inkomen hij uit verschillende bronnen geniet, kan in veel gevallen door anderen worden vastgesteld en nagerekend, — hoeveel geld hij in zijn brandkast heeft, kan, zoolang men aan geen belastingambtenaren of anderen het recht geeft, desnoods met geweld die brandkast te openen, door niemand geweten worden, tenzij het door hem-zelven wordt medegedeeld. Nu is het mogelijk, die mededeeling van hem bij de wet te vorderen en zware straffen vast te stellen voor het geval hij onjuiste opgaven verstrekt of, ter verantwoording geroepen, bij zijn valsche opgaven volhardt. Dit is dan ook geschied. Op het persoonlijk of door een bijzonder daartoe gemachtigde opzettelijk afleggen der valsche verklaring bedoeld bij art. 33 der Vermogenswet, is de straf van art. 207 eerste en laatste lid, Wetboek van Strafrecht, van toepassing. En die straf is niet gering ! Zij kan bestaan in zes jaren gevangenis. Niettemin zegt de minister Pierson in het vóór enkele dagen door hem bij de Tweede Kamer ingediend wetsontwerp : //Tot heden echter werd nog nooit een strafactie van dezen aard ingesteld, schoon het als zeker mag worden aangenomen, dat het hier bedoeld misdrijf meer den eens begaan is. De reden ligt in de moeilijkheid van het bewijs, en hoe grooter uitbreiding men aan de hierboven genoemde strafbepaling zou geven, des te meer zou men stuiten op hetzelfde bezwaar." Het is voorwaar geen schoon getuigschrift, dat de heer Pierson zich-zelven hier uitreikt als wetgever. Het dwangmiddel door hem in zijn wet opgenomen, als waarborg van de juistheid der aangiften, — waarop in deze alles aankomt — bleek in de practijk geheel machteloos I En de heer Pierson zegt het zelf: ziet iemand niet op tegen het spreken van leugentaal, ook niet wanneer de wetgever goedvindt het spreken van leugentaal met het afleggen van een valschen eed gelijk te stellen, en laat hij zich door hooge strafbedreigingen geen vrees aanjagen, dan kan de fiscus zeer weinig aan de zaak veranderen. Het geheim van de brandkast blijft dan ongeschonden. Daar zijn echter gevallen, waarin dit geheim aan het licht wordt gebracht. Komt iemand te sterven, dan moet door zijn erfgenamen worden ingediend een memorie van successie, welke een van hen moet beëedigen. Evenzoo moet de eed worden afgelegd door den overlevenden echtgenoot, die in gemeenschap van goederen getrouwd was, bij het overlijden der echtgenoote, wier vermogen één geheel uitmaakt met het zijne. Op die aangifte mag in 't algemeen vertrouwd worden, daar het fraudeeren bij de successie in de meeste gevallen, b.v. wanneer de tusschenkomst van een notaris wordt vereischt, wanneer door veel erfgenamen moet gedeeld worden, enz., zoo goed als onmogelijk is. De uitkomst heeft dan ook bewezen, dat niet zelden — volgens de Memorie van Toelichting van het nieuwe wetsontwerp : in 20 a 30 percent van de gevallen — het vermogen, voor de successiebelasting aangegeven, aanmerkelijk grooter is dan het vermogen, door den erflater aangegeven in het jaar van zjjn overlijden voor de Vermogensbelasting. Niet aangenaam voor den minister van Financiën, die zorg heeft voor de belangen van een altijd hongerige schatkist. Immers, de aanwas van fortuinen in ons Landje is volstrekt niet van dien aard, dat ook zelfs met het grootste optimisme mag verondersteld worden, dat al die erflaters gedurende de enkele maanden sinds hun laatste aangifte voor de Vermogensbelasting zooveel rijker zijn geworden. Geen twijfel derhalve, of er wordt door velen, er wordt in het groot bij hun vermogensopgaaf //gesmokkeld". Ook door allen , wier vermogen bij hun overlijden grooter wordt bevonden dan hun laatste aangifte: ook door deze allen opzettelijk ? — Dit zou te onderzoeken zijn, indien de personen zelve nog in leven waren — — — zonder veel kans, dat het onderzoek eenig resultaat zou opleveren, indien de beschuldigden niet zeiven het noodige licht wilden verstrekken. Thans nu die personen zeiven dood zijn, moet het vaak geheel onmogelijk worden geacht. De erfgenamen, die in de zaken van den overledene niet thuis waren, zullen dikwijls met den besten wil geen verklaring kunnen geven. Een straffen voor hetgeen zij niet misdaan hebben, zou in geen geval gaan. Maar wat dan ? De minister meent er wat op gevonden te hebben. Hij begint met te veronderstellen, dat, tenzij de erfgenamen anders bewijzen kunnen, het vermogen van den erflater sinds jaren geen verandering heeft ondergaan. Sinds hoe lang ? — De minister weet er natuurlijk niets van, doch vindt goed, eens en vooral te bepalen gedurende vijf jaren. Derhalve, luidt in substantie het nieuwe wetsartikel, is de aangifte voor de successie-belasting hooger dan de jongste aangifte van den overledene voor de Vermogensbelasting, dan betaalt de erfgenaam vijfmaal het bedrag van laatstgenoemde belasting over het verschil — de gevallen, waarin hij dit verschil ten genoege van den fiscus kan ophelderen, natuurlijk, uitgezonderd Wij gelooven, dat men op deze wijze een zeer bedenkelijken weg opgaat. Is het in 't algemeen een grief tegen onze hooggeroemde directe belastingen, dat zij voor een veel te groot gedeelte berusten op fietién , op veronderstellingen , deze nieuwe wet zondigt onder dit opzicht op geheel bijzondere wijze. Meer en meer schijnt bij onze wetgevers het beginsel ingang te vinden, dat aan de macht van den fiscus geen grenzen mogen gesteld worden. Heette het vroeger: //handen uit de kast en oogen uit de boeken !" — de consequentie der tegenwoordige wetgeving schijnt er toe te leiden, dat de sleutel van ieders brandkast en het toedicht over elke boekhouding permanent zullen worden toevertrouwd aan de ambtenaren der belastingen. Gelukkig, indien wij nog aan periodieke huiszoekingen en aan het fouilleeren onzer personen ontkomen ! --- Landbouw, enz. Menigeen zal zich reeds afgevraagd hebben, wat wordt er met het vee gedaan, dat te Esschen wordt geweigerd voor doorvoer wegens ziekteverschijnselen. Het teruggezonden vee wordt alhier in een expres daarvoor gehuurden stal gebracht, vlak bij het station en blijven daar ouder dagelijkscb toezicht van den districts-veearts en den rijks veeopzichter tot zij genezen zijn. Is een stuk vee gezond verklaard, dan wordt het bovendien nog drie dagen in een afzonderlijken stal gebracht en met creoline ingewreven tot het geheel gezond den stal voor goed verlaat. De verzorging der dieren is uitstekend en laat niets te wenschen over. Zij gaan er mager in en komen er vet uit. Een wetsontwerp is ingediend tot goedkeuring van den onderhandschen verkoop van domeingrond onder Hooge- en LageZwaluwe aan P. A. de Jongh, architect te 's Hage, die daarop een inrichting voor vlasbereiding op groote schaal in exploitatie wenscbt te brengen. In de laatste jaren is men in ons land met zeer gunstig resultaat begonnen het vlas te roten, volgens de in België gebruikelijke Kortrijksche methode, waardoor het vlas van beter hoedanigheid is dan het meestal in ons land vervaardigde. Tot nog toe is dit echter nog slechts op kleine schaal geschied, niet het minst ook omdat het niet gemakkelijk is het vereischte stroomende water te vinden. Op de thans te verkoopen domeingronden zal de gelegenheid worden geopend om het roten van vlas naar de Kortrijksche methode op groote schaal te doen plaats hebben. Aanvankelijk zal het vlas van 4000 H.A. kunnen worden geroot. Slaagt de onderneming dan zal de Nederlandsche landbouw- en vlas-industrie er zeer door worden gebaat. De koopprijs bedraagt ƒ 95,550, naar door deskundigen geschatte waarde, en is hoog in vergelijking met de pachtprijzen ad ƒ2968, welke deze gronden over de laatste 10 jaren aan den Staat hebben opgebracht. Monsters te Lage-Zwaluwe als proeve van bewerking geroot vlas zijn o. a. ter griflae voor de ieden der Kamer overgelegd. ♦Zevenbergen, 3 Maart. Begunstigd door schoon weder, had gister van wege de Noordbrabantsche Maatschappij van Landbouw, afdeeling Zevenbergen, eene tentoonstelling plaats van paarden, rundvee en zaaigranen. De commissie van beoordeeling was samengesteld uit de navolgende heeren : Afdeeling A. Paarden. N 08 1 en 3, G. van de Wiel, Standdaarbuiten, J. van Sprang, Willemstad, J. van Beek, Zevenbergschen Hoek. Afdeeling A. Paarden. N°' 2 én 4 H. A. Sneep, Fijnaart, P. A. van Gastel, Zevenbergschen Hoek. Afdeeling B. Rundvee. N°" 6, 8, 10, 12, 14 en 16 G. Koremans, Fijnaart, Ant. Kavelaars, Zevenb. Hoek, M. de Lint Jz., Zevenb. Hoek. Afdeeling B. Rundvee. N°' 5, 7, 9, 11 13 en 15 H. Santbergen, Standdaarbuiten, A. Sweere, Willemstad, W. Kavelaars, Zevenb. Hoek. Afdeeling B. Zaaigranen. J. Maris Adrz., Fijnaart, L. Punt, Klundert, A. van Eek, Zevenbergen. Prijzen werden toegekend als volgt: Afdeeling A. Paarden. No. 1 merriën, niet ouder dan 3 jaar, le prijs C. J. Akkermans, Oud-Gastel ; 2e pr. J. C. van der Stee, Zevenbergen ; 3e pr. C. Knook Cz., Zevenbergen. No. 2. Merriën, niet ouder dan 2 jaar. le pr. H. de Haan, Klundert; 2e pr. Adr. den Engelse Pz., Klundert; 3e pr. J. Maris Adrz., Fijnaart. No. 3. Merriën, niet ouder dan 1 jaar. le pr. J. Maris Adrz., Fijnaart; 2e pr. C. F. Timmers, Klundert. No. 4. Eenjarige Hengsten, le pr. M. v. Aken, Zevenb. Hoek ; 2e pr. H. den Engelse, Lage-Zwaluwe; 3e pr. C. F. Timmers, Klundert. Afdeeting B. Rundvee. No. 5. Stieren met hoogstens twee breede tanden, le pr. Fr. Wijne, Lage-Zwaluwe; 2e pr. ingehouden. No. 6. Stieren zonder breede tanden, le pr. Am. de Jongh, Lage-Zwaluwe ; 2e pr. G. Korteweg, Zevenbergen ; 3e pr. J. Hageus, Klundert. No. 7. Koeien, minstens zeven maanden drachtig, le pr C. F. Timmers; Klundert, 2e pr. M. Noteboom, Klundert. No. 8. Schotten, minstens zeven maanden drachtig, le pr. L. J. v. Beek ; Zevenbergen ; 2e pr. A. Ruyssenaers ; Zevenbergen (Nieuwendijk). No. 9. Melkgevende koeien, le pr. A. M. Nelemans, Moerdijk ; 2e pr. H. den Ouden, Zevenbergen ; 3e pr. A. M. Nelemans, Moerdijk. No. 10. Melkgevende Schotten, le pr. J. C. Crezee ; Moerdijk, 2e pr. J. Maris Adrz. Fijnaart. No. 11. Vaarzen, minstens zeven maanden drachtig, le pr. M. Noteboom, Klundert; 2e pr. A. L. Korteweg, Zevenbergen ; 3e pr. J. Hagens, Standdaarbuiten. No. 12. Guiste Vaarzen, le pr. A. M. Nelemans, Moerdijk; 2e pr. J. Hagens, Standdaarbuiten. No. 13 Drie vaarzen van één eigenaar, le pr. J. Hagens. Standdaarbuiten ; 2e pr. J. Maris, Adrz. Fijnaart. No. 14. Vaarzen, zonder breede tanden, geboren in 1897. lepr. Joh. Niessen, Klundert ; 2e pr. A. M. Nelemans, Moerdijk; 3e pr. M. Noteboom, Klundert. No. 15. Vaarzen, geboren in 1898. le pr. J. C. Crezee, Moerdijk ; 2e pr. A. M. Nelemans, Moerdijk. Afdeeling C. No. 16. Prijs, uitgeloofd door de gemeente Zevenbergen. Hiernaar dongen mede de Nos. 5 en 6 afdeeling B genoemde exemplaren. Am. de Jongh, Lage-Zwaluwe. Afdeeling B. Zaaigranen, No. 17. Paardenboonen, le pr. Van den Bosch & Co. Goes, Zeeuwsche; 2e pr. A. L. Korteweg, Zevenbergen, Inlandsche ; No. 18. Kortstoo Erwten, le pr. G. E. Hagens Cz., Zevenbergen ; 2e pr. Van den Bosch & Co. Goes, Zeeuwsche No. 19. Haver, le pr. J. van der Koogh, Middelharnis, Probsteier; 2e pr. Van den Bosch & Co., Goes, Leutervitzer. Buiten bekroning waren nog ingezonden: Gelesen Zeeuwsche Kroonerwten ; Gelesen Engelsche Harrison Glory Schokkers; Zeeuwsche Zomergerst en eenmaal in Zeeland verb. Chevaliergerst. Hoewel deze monsters uitstekend voldeden, werd er weinig notitie van genomen, aangezien deze gewassen in deze omstreken niet geteeld worden. Na afloop der keuring, werden ten kofïiehuize van den hr. J. Tholenaar de prijzen uitgereikt. Enkelen deden afstand van den geldelijken prijs ten behoeve van een diploma. Hierna werd door den hr. A. M. Nelemans, voorzitter der afdeeling, een waardeerend woord gesproken, tot diegenen, die het hunne hadden bijgedragen om deze tentoonstelling naar wensch te doen slagen, met dankzegging aan de leden der jury, die, geheel belangloos, op uitnemende wijze, zich van de hun opgedragen taak, hadden gekweeten. Te ruim 4 uur vereenigden zich de leden aan een gemeenschappelijken maaltijd in het hotel de Beurs, alwaar door de vele toespraken en aangenamen kout, een gezelligen toon heerschte. De belangstelling in deze tentoonstelling, zoo van hier als elders, was overgroot. --- Boekbeoordeeling. Goudkorrels. Verzameling fan raadgevingen tot levensheiling en levensgeluk, door E. H. Van der Heijde, 160 bl. 50 ets., bij getallen 30 ets., ingebonden 20 ets. hooger. (Van Leeuwen, Hoogewoerd, Leiden.) Zoover mij bekend waagde zich tot dusver uiemand aan de vertaling of bewerking der Fransche „Paillettes d'or." Het was dus een stoute onderneming van Woudrichem's Pastoor, eene bloemlezing samen te stellen uit de bundeltjes van Isnard. Of hij hierin geslaagd is ? Neen, fluisteren wij schuchter — indien zijn doel was, poëzie te leveren in den eigen zin des woords. Ja — „roepen wij dankbaar uit" — indien hij alleen op het oog had, „goed te doen." Het is dus niet onmogelijk, dat de bewerker aldus heeft geredeneerd : voor het gewone volk, „voor hen die de Fransche taal niet genoeg meester zijn," blijven deze boeken een verborgen schat. En bloeien de bloemen, op vreemden bodem overgebracht, niet meer in hare oorspronkelijke weelderigheid, zij zullen toch veel schoons en liefelijks behouden, en menige eenvoudige maagd zal er gretig de hand naar uitstrekken. En alles wèl beschouwd heeft de bewerker gelijk ; meer nog „Het voornaamste, de kern, de gedachte, de ziel heeft de vertolker bewaard zijn woord zal gemakkelijk ingang vinden in eenvoudige zielen. En voor deze heeft de bewerker zijne bloemlezing hoofdzakelijk samengesteld. Zóóveel schoons is in de Hollandsche uitgave overgebleven, dat geen enkel edel, ontvankelijk gemoed zich kan onttrekken aan den weldadigen invloed dezer heerlijke bladzijden. Wij zouden de Goudkorrels eene eereplaats willen zien innemen in elk katholiek gezin. De bewerker zegt in zijne voorrede: „Ziehier een boekje voor allen, over alles. Er zijn menschen, die „vreezen" bij het woord „heiligingmaar wie is er, die niet „gelukkig" wil zijn" ? Welnu, wie met dit boekje kennis maakt, zal spoedig ondervinden, dat levensheiliging niets afschrikwekkends of onbereikbaars in zich sluit, dat levensheiliging en levensgeluk hier beneden onafscheidelijke gezellen zijn; en hij zal na elke lezing niet alleen kunnen herhalen : „Ik gevoel mij edelmoediger"; maar hij zal er mogen bijvoegen : „ik gevoel mij gelukkiger." --- Uitlotingen Weener Loten a fl. 100 van 1874. Trekking 1 Maart — Betaalbrar 1 Juni. Serie No. fl. Serie No. fl. 846 15 200000 942 17 1000 1940 41 20000 1869 57 1000 2751 72 5000 1940 30 1000 846 25 1000 2916 15 1000 Verder kwamen uit de volgende serieën: 18 501 588 691 739 823 1540 1714 2090 2414 2462 2468 2607 2858 2923. --- SPORT. Ons is ter oore gekomen, dat Jaap Eden in briefwisseling staat met een bekende persoonlijkheid te Haarlem. Het doel dezer correspondentie is om te overwegen de mogelijkheid of Jaap zich dezen zomer te Amsterdam zal kunnen vestigen. Jaap zou dan voornemens zijn voornamelijk op Nederlandsche banen uit te komen. Zijn wij wel ingelicht, dan is Jaap de ernstige raad gegeven zich voor de 50 K.M. te trainen. Iemand, die verstand van zulke zaken heeft, gaf ons zijn meening te kennen, dat Jaap, als hij wil, op de 50 K.M. onoverwinnelijk moet zijn. Nu, Jaap, als je niet meer hebt dan te willen.... (Fiets.) Op de baan van het Pare des Princes zal 20, 21 en 22 Mei een 5 0-uurs-wedstrijd gehouden worden. Op de baan Beau Séjour te Nantes hebben gisteren de eerste wedstrijden plaats gehad. Rolin van Nancy ging met de prijzen strijken. Hij won de 5000 M., de 3000 M. en een handicap van 804 M. Naar de Fiets verneemt is Vrouwes zich druk aan het trainen. Hij zal alleen in 50 KM. races uitkomen, een afstand, waarin hij veel maal succes had. Op de wielerbaan in het Pare des Prinses komt weer eenige beweging. Met het oog op hun match te Marseille zijn Jaequelin en Deschamps druk aan 't traineeren. Bourotte, Bouhours, J. B. Louvet enz. zijn eveneens met traineeren begonnen. Worstelen. In Scala te Antwerpen werd Woensdag de demi-finale gehouden van een internationalen worstelstrijd j Van den Berg, kampioen van Nederland, verloor van Petroff, kampioen van Bulgarije. Verdere deelnemers waren : Constant de Beenhouwer, overwinnaar tot nog toe, Jolly van Bordeaux, De Bakker en Moors Zoon, van Antwerpen, De Meyer van Willebroeck, Nollys, Carlos, Thijs, Dermei, van Brussel, en Masson van Lyon. --- Gemengd Nieuws. //Een brutaal mensch heeft de halve wereld," dacht Woensdag-avond een als heer gekleed persoon, die op den Korten Nieuwendijk te Amsterdam kuierde, en hij verbrijzelde met zijn wandelstok de winkelruit van den goud- en zilverkashouder P. A. van de Poll, in n°. 39, daarbij deze gedenkwaardige woorden uitsprekende: //je moet het maar durven." Met groote bedaardheid nam de man een gouden broche weg, toen hij plotseling gegrepen werd door een tweetal rechercheurs, die toevallig in de nabijheid waren. Men bracht het heerschap naar het politiebureau Oudebrugsteeg, en hield hem daar voorloopig. In verband met het feit, dat de man eenige dagen geleden uit het Werkhuis is ontslagen, en in aanmerking nemende de gewild-geweldmakende wijze, waarop de daad gepleegd werd, mag zeer zeker worden aangenomen, dat armoede, verlangen naar een onderdak, drijfveeren waren. De firma Van Houten te Weesp is, naar men weet, bezig een woningpark aan te leggen, waarop arbeiderswoningen en woningen voor ambtenaren worden gebouwd, moestuinen, bloemtuinen en parken zouden worden aangelegd. Nu is er op eens een kink in den kabel gekomen. Voor de uitvoering dezer plannen stond een stoomgemaal in den weg. De firma Van Houten wilde het koopen, een nieuw stoomgemaal leveren. De kosten voor afbreken, opbouwen, verplaatsen, enz., voor haar rekening nemen; het zou het betrokken polderbestuur geen cent kosten. Maar het waterschap heeft nog een en auder te vereffenen, maakt van de gelegenheid gebruik, wil er nog een extra sla'tje uit slaan en eischt boven al het andere even //tachtigduizend gulden.' 1 De firma is niet genegen aan dien eisch te voldoen — en nu loopen een 250tal menschen, meest poldergasten, zonder werk, want het werk is gestaakt en de mooie plannen schijnen tegen den grond te liggen. De Asser Ct. deelt de volgende schandelijke feiten mede, die er toe geleid hebben, dat een 68jarig arbeider, wonende in een der gemeenten in het midden der provincie Drenthe, door ophangen een einde aan zijn leven maakte. De oude man stond algemeen bekend als een vlijtig en trouw arbeider. Nagenoeg acht-en-dertig jaren lang is hij onafgebroken in dienst geweest bij een geacht ingezetene aldaar, tot hij eindelijk te oud werd en hij met een stokje moest loopen. Toen begon zijn lijden, mag men wel zeggen, want zijne vrouw, zijn zoon en diens echtgenoote, met wie hij dagelijks moest verkeeren, verstootten hem op allerschandelijkste wijze. Hem werd als 't ware geen plaatsje meer gegund in den huiselijken kring, ja, ternauwernood verstrekten zij hem het noodige in zijn levensonderhoud. De arme stumperd ging daags heide plukken, doch menigmaal gebeurde het, dat hij 's morgens naar het veld toog zonder iets gebruikt te hebben. En toch verdiende de oude man den kost Dog wel als hij dagelijks ongeveer 10 bossen heide plukte. Doch de man was er over en dat wist hij wel. Menigmaal had hij dan ook aan buren en vrienden te kennen gegeven, dat hij naar den dood verlangde. Maar de dood kwam niet bij hem en daarom zocht hij dezen. Maandagmiddag ging hij van huis, zeggende niet terug te zullen komen en hij kwam niet meer terug. Op een wal, in de nabijheid van zijne woning, maakte hij, door zich op te hangen aan een dennenboompje, een einde aan zijn welbesteed, arbeidzaam leven. Naamloos lijden, hem aangedaan door zijn naaste bloedverwanten, wier trouwe kostwinner hij al zijn leven is geweest, bracht hem er toe de handen aan zich zelf te slaan. In de buurtschap de Bunt onder Otterlo brandde Woensdag een arbeiderswoning af, terwijl de man en de vrouw afwezig waren. Twee kinderen, van drie jaar en dertien maanden, die door de moeder in de woning waren gelaten, kwamen om het leven. "Verder verbrandden een pink, twee geiten en een hond en de geheele inboedel. Men vermoedt dat de wieg, waarin het jongste kind sliep, door het haardvuur in brand is geraakt. Door een rat. — In de Friesche gemeente Lemsterland werd een kindje van T. B. in den nacht wakker en klaagde over pijn in 't aangezicht. Dc moeder stak de lamp aan, en het bleek nu, dat een rat bezig was geweest aan het rechter wangetje te knagen. Waarschijnlijk was het dier door 't schreien van 't kind verdwenen. Bloedvergiftiging. — Te Voormond, bij Koevorden, kreeg de bakker R. H. dezer dagen bloedvergiftiging in de hand, tengevolge waarvan deze en de arm erg opzwollen. Een Duitsch geneesheer, Emlichheim, trachtte hem nog door eene operatie te redden, hetgeen echter niet meer baatte; de man is kort daarop overleden. Toen de dokter de woning van den bakker verliet, kreeg hijzelf, bij het sluiten van de deur, een wondje aan de hand, doch zóó gering, dat hij er niet op lette. Niettemin ontstond ook bij hem weldra bloedvergiftiging, waaraan hij reeds is overleden. Men meldt uit Den Haag : Een Delftsch student, woonachtig in de Merlestraat alhier, sprong Donderdagochtend op een in beweging zijnde stoomtram van het Ifollandsch spoor. Hij viel en geraakte onder een volgenden wagen. Beide beenen werden deerlijk gekwest. Na in de melkinrichting hoek Weimarstraat en Conradkade te zijn binnengebracht, verleende de arts Van den Berg hem de eerste hulp, waarna bij naar het Bronovogesticht werd overgebracht. Men vreest dat hij een der beenen zal moeten missen. Ondanks hevig bloedverlies, bleef de jonge man volkomen bij bewustzijn en sprak hij kalm met den dokter. Hedennacht hebben baldadige handen het signaal op de spoorlijn Roosendaal — Breda, nabij Etten, vernield. Het werd nog bijtijds opgemerkt door den machinist, waardoor een groote ramp is voorkomen. De waarde van vorstenkronen. De kroon, welke Koningin Wilhelmina op den dag harer inhuldiging droeg, en die een zoo avontuurlijk verleden bezit (zij werd, zooals bekend is, jaren geleden gestolen) heeft een waarde van 1.440.000 gulden. Zij is echter niet het eenige kroonsieraad, dat een eenigzins avontuurlijk verleden heeft. Eenigen tijd geleden bezocht prins Drago, de achterneef van de gewezen Koningin Isabella van Spanje, Amerika, om de kroon, die zijn bloedverwante, toen zij zich in ballingschap begaf, medegenomen had, terug te koopen. Die kroon was voor de dochter van den overleden Amerikaanschen millionair, Jay Gould, gravin Castellaue, gekocht om de diamanten, smaragden en saffiereu, voor 300,01)0 gulden. De kroon van Koningin Victoria van Engeland, die met 2500 diamanten, 233 paarlen, een zeer kostbaar robijn, saffieren enz. bezet is, zou, indien haar waarde op rente werd gezet, jaarlijks tegen 4% pCt. 180.000 gulden afwerpen. Een even groote waarde moet de kroon van den koning van Portugal bezitten. Men schat haar op ruim 15.000.0 ri 0 gulden. Van even groote waarde moet de kroon van den Czaar van Rusland zijn, welker kostbaarste bestanddeel een uit 5 heerlijke diamanten en een robijn bestaand kruis is. De Hongaarsche koningskroon werd 800 jaar geleden op last van Stefanus den Tweeden vervaardigd. Zij weegt 14 pond en is met 53 saffieren, 50 robijnen, een smaragd en 33 paarlen versierd. Van geringe waarde zijn deze kronen vergeleken met die van vorsten van Oostersche landen. Zoo schat men bijvoorbeeld de van diamanten schitterende kroon van den sultan van Djohore op een waarde van minstens 27.Ü00.000 gulden. ---